ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၁၇

 

အခန်းကြီး - ၁၇

အခန်း ၁၇

chapter 17

 

၁. ရဖိဒိမ်တွင် ရေအတွက် လူများ ညည်းညူကြသည်။ ၅. ဘုရားသခင်သည် ဟောရပ်ရှိ ကျောက်တုံးမှ ရေထွက်လာစေရန် မောရှေကို စေလွှတ်တော်မူသည်။ ၈. မောရှေ၏ လက်များကို မြှောက်ထားခြင်းဖြင့် အမာလက်ကို အနိုင်ယူသည်။ ၁၅. မောရှေသည် ယေဟိုဝါ-နိဿိ ယဇ်ပလ္လင်ကို တည်ဆောက်သည်။

1 The people murmur for water at Rephidim. 5 God sendeth him for water to the rock in Horeb. 8 Amalek is overcome by the holding up of Moses’ hands. 15 Moses buildeth the altar Jehovah-nissi.

 

၁. ရဖိဒိမ်တွင် တပ်ချသည်။ မန္နမုန့်ကျဆင်းမှု စတင်ခဲ့သည့် သင်တောကန္တာရမှ ရဖိဒိမ်သို့ သွားရာတွင် ဒုဖကါနှင့် အလုရှ် ဆိုသည့် တပ်ချရာနေရာနှစ်ခု ရှိသည် (တောလည်ရာ ၃၃:၁၂, ၁၃)။ ဤတပ်စခန်းများနှင့် ရဖိဒိမ်၏ တည်နေရာသည် မသိရှိရပါ။ သမ္မာကျမ်းစာ ပညာရှင်အများစုက ရဖိဒိမ်ကို ဝါဒီဖဲရန်တွင် ရှာဖွေကြသည်။ ၎င်းသည် ရိုးရာ သိနာတောင်သို့ ဦးတည်သည်။ အချို့ကမူ ဝါဒီရဖာယိဒ်ဟု ယူဆကြသည်၊ အကြောင်းမှာ ၎င်း၏ အမည်သည် ရဖိဒိမ်နှင့် ဆင်တူသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ဝါဒီရဖာယိဒ်သည် သိနာတောင်မှ ရောက်ရန် နာရီအနည်းငယ်သာ ခရီးရှိသည်။ ဤအချက်သည် ၎င်းကို ရဖိဒိမ်အဖြစ် သတ်မှတ်ရန် အထောက်အကူပြုသည်၊ အကြောင်းမှာ ကျမ်းပိုဒ်များစွာတွင် ဟောရပ်တောင်သည် သိနာတောင်နှင့် ဆင်တူစွာ အသုံးပြုထားသည် (ထွက်မြောက်ရာ ၁၇:၆၊ ၃၃:၆၊ ဆာလံ ၁၀၆:၁၉၊ စသည်)။

1. Pitched in Rephidim. Between the Wilderness of Sin, where the fall of the manna began, and Rephidim, lay two camp sites, Dophkah and Alush (Num. 33:12, 13). The location of these stations, as well as that of Rephidim, is unknown. Most Biblical scholars have sought Rephidim in the Wadi Feiran, which leads up to the traditional Mt. Sinai. Others have identified it with the Wadi Refâyid, primarily because of the similarity of its name to Rephidim. Wadi Refâyid lies but a few hours’ march from Mt. Sinai. This fact favors its identification with Rephidim, since in several texts Mt. Horeb is used almost synonymously with Mt. Sinai (see Ex. 17:6; 33:6; Ps. 106:19; etc.).

 

ရေမရှိခြင်း။ နွေဦးနှောင်းပိုင်းတွင် ခရီးသွားနေရင်း လူများသည် ချိုင့်ဝှမ်းများတွင် ရေရှိမည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့ကြသည်။ ဤအချက်သည် ရေကို လုံလောက်စွာ ယူဆောင်မသွားခဲ့ခြင်း၏ အကြောင်းရင်းဖြစ်ပေမည်။ ရဖိဒိမ်၏ ချိုင့်ဝှမ်းရှိ ခြောက်သွေ့သော မြစ်ကြမ်းသည် ယခင်ကထက် ပိုမိုဆိုးရွားသော စိတ်ပျက်အားငယ်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

No water. Traveling in the late spring the people expected to find water in the valleys. This probably accounts for the fact that water was not taken in sufficient quantity. The dry river bed of the valley of Rephidim proved to be the cause of consternation more serious than any they had felt before.

 

၂. ငါတို့အား ရေပေးလော့။ လူများသည် အကြိမ်များစွာ ညည်းညူခဲ့ကြပြီး၊ ယခုမူ ပြင်းထန်စွာ ညည်းညူကြသည်။ မောရှေသည် အသားနှင့် မုန့်ကို ပေးခဲ့ပြီးဖြစ်သောကြောင့် လူများသည် သူ့ထံမှ ရေပေးမည်ဟု သဘာဝကျစွာ မျှော်လင့်ခဲ့ကြပေမည်။ သို့သော် ၎င်းတို့၏ ညည်းညူမှုသည် ယုံကြည်ခြင်းထက် ယုံမဝင့်သံသယကို ထင်ဟပ်စေသည်။

2. Give us water. On several occasions the people had murmured; now they complained bitterly. Since Moses had already given them flesh and bread to eat, the people may have naturally expected him to provide them with water as well. But their complaint reflected doubt rather than faith.

 

သခင်ကို စုံစမ်းခြင်း။ ဣသရေလလူမျိုးများသည် ဘုရားသခင်၏ စိတ်ရှည်မှုကို စုံစမ်းကြပြီး၊ ၎င်းတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းနှင့် ကျေးဇူးသိတတ်မှု မရှိခြင်းဖြင့် သန့်ရှင်းသော အမျက်တော်ကို နှိုးဆွခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ ကန္တာရခရီးလမ်းသည် လှုံ့ဆော်မှုတစ်ခုဖြစ်သည်။ ထိုသို့သော လူများနှင့် ဘုရားသခင်၏ စိတ်ရှည်မှုသည် “အမြင့်ဆုံးသော ဘုရားကို လှုံ့ဆော်စုံစမ်းခဲ့” (ဆာလံ ၇၈:၅၆) သည့်အတိုင်း အံ့ဖွယ်ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် “သူတို့၏ တီထွင်မှုများဖြင့် အမျက်တော်ကို လှုံ့ဆော်ခဲ့” (ဆာလံ ၁၀၆:၂၉)၊ “သူတို့၏ တဲများထဲတွင် ညည်းညူခဲ့” (ဆာလံ ၁၀၆:၂၅)၊ “ပင်လယ်တွင် သူ့ကို လှုံ့ဆော်ခဲ့” (ဆာလံ ၁၀၆:၇)၊ “ကန္တာရတွင် ဘုရားကို စုံစမ်းခဲ့” (ဆာလံ ၁၀၆:၁၄)။

Tempt the Lord. The children of Israel “tempted” God by trying His patience, and aroused His holy anger by their continued want of faith and gratitude. The entire history of their desert wandering is one of provocation. The long-suffering of God with such a people, who “tempted and provoked the most high God” (Ps. 78:56), is amazing. They repeatedly “provoked him to anger with their inventions” (Ps. 106:29), “murmured in their tents” (Ps. 106:25), “provoked him at the sea” (Ps. 106:7), and “tempted God in the desert” (Ps. 106:14).

 

၃. ငါတို့ကို သတ်ရန်။ မောရှေ၏ စကားများသည် လူများကို ခဏတာ အေးဆေးစေခဲ့သော်လည်း၊ ရေငတ်မှု မခံနိုင်ဖြစ်လာသောအခါ ၎င်းတို့သည် မောရှေထံသို့ ပြန်လာကာ ဒေါသထွက်နေကြသည်။ သူ့ကို ၎င်းတို့၏ သေခြင်းကို ကြံစည်သည်ဟု ထပ်မံစွပ်စွဲကာ (ထွက်မြောက်ရာ ၁၄:၁၁)၊ ၎င်းတို့သည် ယုံကြည်ခြင်း ဆိုးရွားစွာ ကင်းမဲ့မှုကို ပြသခဲ့ကြသည်။

3. To kill us. For a short time the words of Moses seem to have calmed the people, but when their thirst became unbearable they returned to Moses, hot with anger. Again accusing him of having plotted their death (see ch. 14:11), they manifested a grievous lack of faith.

 

၄. ငါ ဘာလုပ်ရမည်နည်း။ မောရှေသည် သူ၏ အခက်အခဲများကို အမြဲတမ်း သခင်ထံ ယူဆောင်သွားခဲ့သည် (ထွက်မြောက်ရာ ၁၅:၂၅၊ ၃၂:၃၀၊ ၃၃:၈၊ တောလည်ရာ ၁၁:၂, ၁၁၊ ၁၂:၁၃၊ ၁၄:၁၃–၁၉၊ စသည်)။ မောရှေသည် ဘုရားသခင်၏ လူများကို ခေါင်းဆောင်ရန် ခေါ်ထားသူအဖြစ် ပြည့်စုံသော ယုံကြည်မှုကို သင်ယူခဲ့ပြီး၊ လူသားဉာဏ်ပညာ၏ ကန့်သတ်ချက်သို့ ရောက်ရှိသည့်အခါတိုင်း အမြဲအဆင်သင့်ရှိသော ကူညီသူကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။

4. What shall I do? Moses ever carried his difficulties to the Lord (see Ex. 15:25; 32:30; 33:8; Num. 11:2, 11; 12:13; 14:13–19; etc.). For his own part, Moses had learned implicit confidence in the One who had called him to be leader of His people, and whenever he reached the limit of human wisdom he found an ever ready Helper.

 

ငါ့ကို ကျောက်ခဲဖြင့် ပစ်ရန် အဆင်သင့်။ အခြေအနေသည် အလွန်ဆိုးရွားခဲ့ပြီး မောရှေ၏ အသက်ပင် အန္တရာယ်ရှိခဲ့သည်။ ကျောက်ခဲဖြင့် ပစ်သတ်ခြင်းကို ပထမဆုံး အခန်း ၈:၂၆ တွင် ဖော်ပြထားသည်။ အီဂျစ်တွင် ကျောက်ခဲဖြင့် သတ်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်သော အထောက်အထား မတွေ့ရှိရသောကြောင့်၊ ဤသေဒဏ်ပေးနည်းသည် ဣသရေလလူမျိုးများအတွက် ဤနေရာတွင် စတင်ခဲ့ပုံရပြီး၊ ရရှိနိုင်သော ကျောက်တုံးများစွာကြောင့် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပေမည်။ ကျောက်ခဲဖြင့် သတ်ခြင်းသည် နောက်ပိုင်းတွင် ဂရိလူမျိုးများအကြား၊ ပါရှန်စစ်ပွဲများကာလတွင် (ဟီရိုဒိုတပ်စ် ix. ၅) နှင့် အခြားလူမျိုးအချို့တွင် ကျင့်သုံးခဲ့သည်။ ၎င်းသည် သွေးမထွက်စေဘဲ ရာဇဝတ်သားကို သတ်ရန် လွယ်ကူသောနည်းလမ်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ ဘုရားသခင်ကို မထီမဲ့မြင်ပြုခြင်း (လေဝီ ၂၄:၁၆) သို့မဟုတ် ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်း (တရားဟော ၁၃:၁၀၊ ၁၇:၅–၇) ကဲ့သို့သော ရာဇဝတ်မှုများကို လူထုက လက်စားချေရန် အထူးသင့်လျော်ပုံရသည်။ သို့သော် ရဖိဒိမ်တွင် ဤဖြစ်ရပ်သည် ပုန်ကန်မှုတစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းတို့၏ မခံနိုင်သော ဆင်းရဲဒုက္ခအတွက် တာဝန်ရှိသည်ဟု ယူဆထားသော မုန်းတီးဖွယ် ခေါင်းဆောင်ကို ဖယ်ရှားရန် သူတို့၏ ဆန္ဒဖြစ်သည်။ ရေငတ်ခြင်းသည် အဆိုးရွားဆုံး ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုတစ်ခု ဖြစ်နိုင်သည်။

Ready to stone me. The situation must have been serious indeed, for Moses’ very life was in danger. The practice of stoning is first mentioned in ch. 8:26. Since no trace of death by stoning has been found in Egypt, this form of capital punishment seems to have originated here, so far as the Israelites were concerned, and was no doubt suggested by the abundance of available rocks. Stoning was later practiced among the Greeks, in the time of the Persian wars (Herodotus ix. 5), and by some other peoples. It was one of the easiest ways of killing a criminal without spilling his blood, and seemed especially suitable when the public was called upon to avenge a certain crime like blasphemy (Lev. 24:16) or idolatry (Deut. 13:10; 17:5–7). Here at Rephidim, however, the occasion was one of mutiny, a spontaneous uprising to get rid of a hated leader, whom they held responsible for their unbearable suffering. Thirst can, of course, prove to be torture of the worst sort.

 

၅. လူများရှေ့သို့ သွားလော့။ မောရှေသည် အကြီးအကဲအချို့ကို သက်သေအဖြစ် ခေါ်ဆောင်ကာ၊ ရဖိဒိမ်တွင် လူများကို ထားခဲ့ပြီး လူများတပ်ချထားရာ နေရာမှ ရှေ့သို့ တောင်များဆီသို့ သွားရမည်။ ဤအံ့ဖွယ်ဖြစ်ရပ်ကို အကြီးအကဲများသာ မြင်တွေ့ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဒုတိယအကြိမ် အလားတူဖြစ်ရပ်တွင် လူအားလုံးရှေ့မှာ ရေထွက်လာစေခဲ့သည့်အခါ (တောလည်ရာ ၂၀:၈–၁၁) နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သည်။

5. Go on before the people. Taking some of the elders with him as witnesses, Moses was to leave the people in Rephidim and go up into the mountains in advance of the spot where the people were encamped. The performance of this miracle was to be witnessed only by the elders, in contrast with the second similar experience, when water was brought forth in the presence of all the people (Num. 20:8–11).

 

၆. ငါသည် သင့်ရှေ့တွင် ရပ်နေမည်။ သခင်ဘုရားသည် မောရှေကို ကိုယ်တိုင်ကူညီရန် ကတိပေးတော်မူသည်။ သူ၏ ကျေးဇူးတော်ရှိခြင်းကြောင့် ကျောက်တုံးမှ ရေထွက်လာစေခဲ့သော်လည်း၊ မောရှေသည် ၎င်းကို သူ၏ တောင်ဝှေးဖြင့် ရိုက်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ လူများသည် သူ့ကို ဘုရားသခင်၏ ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုကြရန်ဖြစ်သည်။

6. I will stand before thee. The Lord promised to come personally to the help of Moses. It was His gracious presence that caused water to flow out of the rock, though this was not to be till Moses should strike it with his staff, that the people might acknowledge him as God’s representative.

 

၇. မဿါနှင့် မေရိဘါ။ “စုံစမ်းခြင်း” နှင့် “ညည်းညူခြင်း”။ ဤနေရာတွင် ပြသခဲ့သော ယုံမဝင့်သံသယသည် ဤအမည်များဖြင့် ဣသရေလလူမျိုးအား ဘုရားသခင်သွန်သင်ပေးလိုသော သင်ခန်းစာကို အခါအနည်းငယ်ကြာ သတိရစေမည် (တရားဟော ၆:၁၆၊ ဆာလံ ၇၈:၂၀၊ ၉၅:၈၊ ၁၀၅:၄၁)။ ဤကျောက်တုံး၏ တည်နေရာကို မသိရှိရသော်လည်း၊ ၎င်းသည် “ဟောရပ်တွင်” (အခန်းကျမ်း ၆) ရှိသည်ဟူသော အချက်ကြောင့်၊ ၎င်းသည် ရဖိဒိမ်နှင့် ဥပဒေပေးရာ တောင်နှင့် နီးကပ်နေပုံရသည်။

7. Massah, and Meribah. “Temptation,” and “murmuring.” The unbelief manifested here would by these names long continue to remind Israel of the lesson God designed to teach them upon this occasion (Deut. 6:16; Ps. 78:20; 95:8; 105:41). The location of this rock is not known, but in view of the fact that it was “in Horeb” (v. 6), it seems to have been close both to Rephidim and to the amount of the law.

 

၈. ထိုအခါ အမာလက်ရောက်လာသည်။ အမာလက်လူမျိုးများသည် ၎င်းတို့၏ အမည်ပေးထားသူ ဧသော့၏ မြေးဖြစ်သူမှ ဆင်းသက်လာသူများဖြစ်သည် (ကမ္ဘာဦး ၃၆:၁၂)။ ၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့၏ ညီအစ်ကိုများနှင့် စောစီးစွာ ခွဲထွက်ခဲ့ပြီး၊ သိနာယ်ကျွန်းဆွယ်၏ မြောက်ပိုင်းတွင် ထိပ်တန်းလူမျိုးတစ်မျိုးဖြစ်လာပုံရသည်။ ဣသရေလနှင့် ဆွေမျိုးဖြစ်သော်လည်း၊ ၎င်းတို့သည် ဟေဗြဲလူမျိုးများ၏ ကျက်စားရာနေရာများကို သိမ်းပိုက်ခြင်းကို သံသယဖြင့် ကြည့်ရှုကြပြီး၊ ၎င်းတို့ကို လုံးဝဖျက်ဆီးရန် ရည်ရွယ်ခဲ့ကြသည် (PP ၃၀၀)။ ရဖိဒိမ်တွင် ဤပထမဆုံး ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုမှစ၍၊ နှစ်မျိုးသား အကြားတွင် ရှည်လျားပြီး ပြင်းထန်သော ရန်ငြိုးဖွဲ့မှု ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။ တစ်နှစ်အကြာတွင် ဣသရေလလူမျိုးများသည် ကာဒေရှ-ဘာနဲတွင် ခါနနလူမျိုးများနှင့် ပူးပေါင်းထားသော အမာလက်လူမျိုးများကို အနိုင်ယူခဲ့သည် (တောလည်ရာ ၁၄:၄၅)။ တရားသူကြီးများကာလတွင် အမာလက်လူမျိုးများသည် ဣသရေလကို အုပ်စိုးရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း၊ ဂိဒေါင်၏ တပ်ဖွဲ့မှ အနိုင်ယူခဲ့သည် (တရားသူကြီး ၆:၃၃)။ ရှောလုနှင့် ဒါဝိဒ်တို့သည်လည်း အကြိမ်ကြိမ် အနိုင်ယူခဲ့သည် (၁ ရာဇဝင်ချုပ် ၁၄:၄၈; ၁၅:၇၊ ၂၇:၈၊ ၃၀:၁၇, ၁၈၊ ၂ ရာဇဝင်ချုပ် ၈:၁၂)၊ နောက်ဆုံးတွင် ဟေဇကိယမင်း၏ အုပ်ချုပ်မှုအတွင်း သိမောင်လူမျိုးများက အမာလက်လူမျိုးများ၏ နောက်ဆုံးအကြွင်းအကျန်များကို ဖျက်ဆီးခဲ့သည် (၁ ရာဇဝင်ချုပ် ၄:၄၁–၄၃)။

8. Then came Amalek. The Amalekites were descendants of Esau’s grandson, after whom they were named (Gen. 36:12). Separating themselves from their brethren at an early date, they seem to have become a leading tribe in the northern part of the Sinai Peninsula. Though a race kindred to Israel, they viewed with suspicion the occupation of their pastures by the Hebrews, and were bent upon their utter destruction (PP 300). Beginning with this first encounter at Rephidim, a long and bitter feud developed between the two nations. A year later the Israelites were defeated by the Amalekites, who joined forces with the Canaanites at Kadesh-barnea (Num. 14:45). During the period of the judges the Amalekites sought to subjugate Israel, but were defeated by the band of Gideon (Judges 6:33). Saul and David also repeatedly defeated (1 Sam. 14:48; 15:7; 27:8; 30:17, 18; 2 Sam. 8:12), and the last remnants of the nation were finally destroyed by the Simeonites during the reign of King Hezekiah (1 Chron. 4:41–43).

 

ဣသရေလနှင့် တိုက်ခိုက်ခြင်း။ ဤစစ်ပွဲသည် ဟေဗြဲလူမျိုးများ၏ ရှည်လျားသော တန်းစီးနောက်တွင် “အားနည်းသူများအားလုံး” နှင့် “ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသူများ” ကို လှည့်စားသော တိုက်ခိုက်မှုဖြင့် စတင်ခဲ့သည် (တရားဟော ၂၅:၁၈)။ ဤဆိုးရွားသော တိုက်ခိုက်မှုကို ဘုရားသခင်က ကိုယ်တိုင်ထိခိုက်မှုအဖြစ် မှတ်ယူခဲ့ပြီး၊ နောက်ဆုံးအပြစ်ပေးမှုကို နှောင့်နှေးစေခဲ့သော်လည်း၊ ဘုရားသခင်သည် ရှောလုအား ၎င်းတို့ကို ဖျက်ဆီးရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည် (၁ ရာဇဝင်ချုပ် ၁၅:၂, ၃)။ ဣသရေလလူမျိုးများ၏ ညည်းညူမှုကြောင့် ဘုရားသခင်သည် အမာလက်လူမျိုးများကို ရဖိဒိမ်တွင် တိုက်ခိုက်ခွင့်ပြုခဲ့သည် (PP ၂၉၈)။

Fought with Israel. This battle began with a treacherous attack upon those at the rear of the long Hebrew column, “even all that were feeble,” when they were “faint and weary” (Deut. 25:18). This infamous attack was regarded by God as a personal insult, and though final retribution was long delayed it was never forgotten, for in due time God commissioned Saul to destroy them (1 Sam. 15:2, 3). It was because of the murmuring of the Israelites that God permitted the Amalekites to attack them at Rephidim (PP 298).

 

၉. ယောရှု။ မောရှေ၏ ဆက်ခံသူနှင့် နောက်ပိုင်းတွင် ဣသရေလ၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ ယောရှုသည် ဤဇာတ်လမ်းတွင် ပထမဆုံးအကြိမ် ပေါ်ထွက်လာသည်။ ယောရှု၏ အမည်သည် “ယေဟိုဝါသည် ကယ်တင်ခြင်း” သို့မဟုတ် “ယေဟိုဝါသည် ကူညီသည်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရှိပြီး၊ ဧဖရိမ်အမျိုးအနွယ်မှ မင်းသားတစ်ဦးဖြစ်သူသည် အမာလက်လူမျိုးများနှင့် စစ်ပွဲမတိုင်မီ သို့မဟုတ် မကြာမီတွင် မောရှေ၏ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ အမှုထမ်းအဖြစ် ဝင်ရောက်ခဲ့သည် (တောလည်ရာ ၁၃:၈၊ ထွက်မြောက်ရာ ၂၄:၁၃)။ မောရှေက သူ့ကို ရွေးချယ်ချိန်တွင် ၎င်း၏ အမည်မှာ ဟိုရှေယာ သို့မဟုတ် အိုရှေယာ ဖြစ်ပြီး၊ “ကယ်တင်ခြင်း” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ၎င်း၏ ပိုမိုအဓိပ္ပာယ်ရှိသော အမည် ယေဟိုရှု သို့မဟုတ် ယောရှု၊ “ယေဟိုဝါသည် ကယ်တင်ခြင်း” သို့မဟုတ် “ယေဟိုဝါသည် ကူညီသည်” ဟူသော အမည်ကို မောရှေက နောက်ပိုင်းတွင် ပေးခဲ့သည် (တောလည်ရာ ၁၃:၈, ၁၆)။ ယေရှုအမည်သည် ဟေဗြဲအမည် ယောရှု၏ ဂရိဘာသာဖြင့် ညီမျှသည် (ဟီး ၄:၈)။

9. Joshua. The successor of Moses and later leader of Israel here appears in the narrative for the first time. Joshua, whose name means “Jehovah is salvation” or “Jehovah helps,” was a prince of the tribe of Ephraim who entered the personal service of Moses either before or soon after the battle with the Amalekites (see Num. 13:8; Ex. 24:13). When chosen by Moses, his name was still Hoshea or Oshea, which means “salvation.” His more meaningful name, Jehoshua or Joshua, “Jehovah is salvation” or “Jehovah helps,” was given him by Moses upon a later occasion (Num. 13:8, 16). The name Jesus is from the Greek equivalent of the Hebrew name Joshua (see Heb. 4:8).

 

ငါတို့အတွက် လူများကို ရွေးချယ်လော့။ မောရှေသည် ၎င်း၏ နောက်တန်းများအား တိုက်ခိုက်ခံရသည်ကို ညနေခင်းတွင် ကြားသိခဲ့ပြီး၊ နောက်နေ့မနက်အထိ ဆုံးရှုံးမှုကို ပြန်လည်ရယူရန် ဖြစ်နိုင်ခြေ နည်းပါးခဲ့သည် (ထွက်မြောက်ရာ ၁၇:၉)။ သို့သော် နောက်နေ့မနက်တွင် ရန်သူကို ရင်ဆိုင်ရန် ပြင်ဆင်မှုများ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ဤပြင်ဆင်မှုတွင် တိုက်ပွဲအတွက် သင့်လျော်သော လူများကို ရွေးချယ်ခြင်း၊ တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင်များနှင့် ဗျူဟာဆွေးနွေးပွဲများ ပြုလုပ်ခြင်း၊ နှင့် နောက်နေ့တိုက်ပွဲအတွက် နောက်ဆုံးညွှန်ကြားချက်များ ပေးအပ်ခြင်း ပါဝင်ပေမည်။

Choose us out men. It was probably evening when Moses heard of the attack upon his rear ranks, and there was consequently little possibility of retrieving the loss until the following day (Ex. 17:9). But arrangements for meeting the enemy the next morning were made. This preparation consisted in the selection of men fit for battle, and probably also in strategy meetings with band leaders and last-minute instructions for battle on the morrow.