ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၁၃

 

အခန်းကြီး - ၁၃

အခန်းကြီး ၁၃

chapter 13

 

၁။ သားဦးများကို ဘုရားသခင်ထံ သန့်ရှင်းစေရန်။ ပသခါပွဲကို အမှတ်ရရန် အမိန့်ပေးထားသည်။ တိရစ္ဆာန်များ၏ သားဦးများကို ခွဲထားရန်။ ဣသရေလလူများသည် အီဂျစ်မှ ထွက်လာပြီး ယောသပ်၏ အရိုးများကို သယ်ဆောင်လာကြသည်။ ဧသံသို့ ရောက်ရှိကြသည်။ ဘုရားသခင်သည် နေ့အခါ တိမ်တိုက်တိုင်ဖြင့်လည်းကောင်း၊ ညအခါ မီးတိုင်ဖြင့်လည်းကောင်း လမ်းညွှန်ပေးတော်မူသည်။

1 The firstborn are sanctified to God. 3 The memorial of the passover is commanded. 11 The firstlings of beasts are set apart. 17 The Israelites go out of Egypt, and carry Joseph’s bones with them. 20 They come to Etham. 21 God guideth them by a pillar of a cloud, and a pillar of fire.

 

၂။ သားဦးအားလုံး။ ဤအမိန့်ကို ထွက်မြောက်ရာနေ့တွင်ပင် ပေးခဲ့သည် (အခန်းကြီး ၁၂:၅၁ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤတွင်သုံးထားသော ဟေဗြဲစကားလုံးသည် ဆယ်ခုမြောက်ဘေးဒဏ်မှ အန္တရာယ်ကျရောက်ခဲ့သော သားဦးအထီးများကိုသာ ကန့်သတ်ထားသည်။ “သားအိမ်ဖွင့်ပေးသောသူ” ဟူသော ထပ်ဆောင်းရှင်းပြချက်သည် မိခင်များ၏ ပထမဆုံးသားဖြစ်သော သားဦးများကိုသာ ဆိုလိုသည်။ ၎င်းတို့၏ သန့်ရှင်းပြုလုပ်ခြင်းသည် ပသခါပွဲနှင့် အနီးကပ်ဆက်စပ်နေသည်။ ဘုရားသခင်သည် ဣသရေလ၏ သားဦးများကို ကယ်တင်ခဲ့သောကြောင့် ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်၏ အထူးပိုင်ဆိုင်မှုဖြစ်လာပြီး သူ့ထံသို့ အပ်နှံရမည်။

2. All the firstborn. This command was given on the very day of the Exodus (see ch. 12:51). The Hebrew word here used limits the command to first-born males, who alone had been in danger from the tenth plague. The additional explanation, “whatsoever openeth the womb,” shows that only those first-born sons were meant who were at the same time their mothers’ first-born children. Their consecration was closely connected with the Passover. Inasmuch as the Lord had delivered the first-born of Israel, they became His special property and were to be dedicated to Him.

 

၃။ ဤနေ့ကို အမှတ်ရ။ ဤညွှန်ကြားချက်သည် ပထမနေ့ခရီး (အခန်းကြီး ၁၂:၃၇) ပြီးဆုံးချိန်တွင် ဟေဗြဲလူမျိုးများသည် ဘုရားသခင်၏ ကောင်းသောလက်တော်ကို ထူးထူးခြားခြား ခံစားခဲ့ရသောအခါ အားကောင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ အီဂျစ်လူမျိုးများသည် ၎င်းတို့ကို ထွက်ခွာခွင့်ပြုရုံသာမက ခရီးလမ်းမြန်စေရန်လည်း ကူညီပေးခဲ့သည်။ ဣသရေလလူမျိုးများသည် “ကျွန်ခံရသောအိမ်” မှ လွတ်မြောက်ခဲ့သည်ဟု ခံစားရလျှင် ဖြစ်နိုင်သည်။

3. Remember this day. This injunction came with great force at the close of the first day’s journey (see ch. 12:37), when the Hebrews had so signally experienced the good hand of their God. The Egyptians not only permitted them to depart, but also helped speed them on their way. Well might the Israelites feel that they had been released from “the house of bondage.”

 

တဆေးမထည့်သောမုန့်။ အခန်းကြီး ၁၂:၁၅–၂၀ ကိုကြည့်ပါ။

No leavened bread. See ch. 12:15–20.

 

၄။ သင်တို့ထွက်လာသည်။ စကားလုံးအရ “သင်တို့ထွက်လာနေသည်”။ RSV ဘာသာပြန်တွင် “သင်တို့ထွက်သွားရမည်” ဟု သဒ္ဒါအရ ဖြစ်နိုင်သော်လည်း ဣသရေလလူမျိုးများသည် ခရီးစတင်ပြီးဖြစ်သည် (အခန်းကြီး ၁၂:၃၇၊ ၅၁ ကိုကြည့်ပါ)။

4. Came ye out. Literally, “you are going out.” The RSV rendering, “you are to go forth,” though grammatically possible, contradicts the fact that the Israelites had already started on their journey (see ch. 12:37, 51).

 

အဘိဘ်လတွင်။ ဤလ၏ အမည်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် ဖော်ပြထားသည်။ ၎င်း၏ အဓိပ္ပာယ်နှင့် ဟေဗြဲလူမျိုး၏ ဘာသာရေးပြက္ခဒိန်တွင် ၎င်း၏ နေရာကို အခန်းကြီး ၁၂:၂ တွင် ကြည့်ပါ။

In the month Abib. The name of the month is here given for the first time. On its meaning and place in the ecclesiastical calendar of the Hebrews see on ch. 12:2.

 

၅။ ခါနာန်လူမျိုး၏ ပြည်။ အခန်းကြီး ၃:၈ ကိုကြည့်ပါ။

သူကျိန်ဆိုခဲ့သည့်အရာ။ ကမ္ဘာဦး ၁၅:၁၈၊ ၂၄:၇၊ နှင့် ထွက်မြောက်ရာ ၆:၈ ကို နှိုင်းယှဉ်ပါ။

ဤဝတ်ပြုခြင်း။ ထွက်မြောက်ရာ ၁၂:၂၅ ကိုကြည့်ပါ။

5. The land of the Canaanites. See on ch. 3:8.

Which he sware. See Gen. 15:18; 24:7; cf. Ex. 6:8.

This service. See Ex. 12:25.

 

၆။ အခန်းကြီး ၁၂ တွင် အထူးသဖြင့် ကျမ်းပိုဒ် ၁၅၊ ၁၆၊ ၁၉၊ ၂၆၊ ၂၇ တွင် ပေးထားသော ထုံးတမ်းစဉ်လာများနှင့် ညွှန်ကြားချက်များကို ဤကျမ်းပိုဒ် ၆–၈ တွင် ထပ်မံဖော်ပြထားသည်။

6. Various expressions and regulations already given in ch. 12, especially in vs. 15, 16, 19, 26, 27, are repeated here in vs. 6–8.

 

၉။ အမှတ်ရရန်။ အချို့သော ပညာရှင်များက ဤညွှန်ကြားချက်ကို ဘုရင်များခေတ် သို့မဟုတ် မက္ကဗီခေတ်အထိ စာသားအတိုင်း မလိုက်နာခဲ့ဟု ယူဆကြသည်။ ယုဒလူမျိုးများသည် ဥပဒေပါအပိုဒ်များကို ဘယ်ဘက်လက်မောင်းနှင့် နဖူးတွင် ချည်နှောင်ထားကြောင်း ခရစ်တော်ခေတ်မှ ရှင်းလင်းသော သမ္မာကျမ်းမဟုတ်သော သက်သေများရှိသည်။ ယုဒလူမျိုးများက ၎င်းတို့ကို တဖီလင်ဟုခေါ်ကြပြီး “ဆုတောင်းခြင်း” ဟု အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုခဲ့သည်။ ဂရိဘာသာစကားတွင် ဖူလက်တီရီယွန် (မဿဲ ၂၃:၅) ဟုခေါ်ပြီး အင်္ဂလိပ်လှူစကားလုံး ဖိုင်လက်တရီ (phylactery) ဟု ဆင်းသက်လာသည်။ ၎င်းတို့သည် သန့်ရှင်းသောတိရစ္ဆာန်များ၏ အရေခွံဖြင့်ပြုလုပ်ထားသော အိတ်ငယ်များဖြစ်ပြီး သားရေကြိုးများဖြင့် နဖူးတွင် မျက်လုံးများကြားနှင့် အနည်းငယ်အထက်တွင်၊ သို့မဟုတ် အသက် ၁၃ နှစ်ပြည့်သော အထီးများ၏ ဘယ်ဘက်လက်မောင်းတွင် ချည်နှောင်ထားသည်။ ဦးခေါင်းဖိုင်လက်တရီ၏ အကန့်လေးခုတွင် ကျမ်းပိုဒ်လေးခုအနက်မှ တစ်ခုစီကို စက္ကူဖြည်တစ်ခုစီတွင် အမှားအယွင်းမရှိ ရေးထားရသည်။ ထိုကျမ်းပိုဒ်များမှာ ထွက်မြောက်ရာ ၁၃:၂–၁၀၊ ၁၃:၁၁–၁၆၊ တရားဟောရာ ၆:၄–၉၊ ၁၁:၁၃–၂၁—စုစုပေါင်း ကျမ်းပိုဒ် ၃၀ ဖြစ်သည်။ လက်မောင်းဖိုင်လက်တရီတွင် အကန့်တစ်ခုသာရှိသော်လည်း ထိုကျမ်းပိုဒ်လေးခုကို အရေခွံတစ်ခုတည်းတွင် ရေးထားသည်။ ၎င်းကို ဘယ်ဘက်လက်မောင်း၏ အတွင်းဘက်၊ တံတောင်ဆစ်အထက်အနည်းငယ်တွင် ချည်နှောင်ထားပြီး ကျမ်းပိုဒ်များသည် နှလုံးအနီးတွင်ရှိရန် ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ “ယနေ့သင့်အား ငါမှာထားသောဤစကားများသည် သင်၏ နှလုံးထဲတွင် ရှိရမည်” (တရားဟောရာ ၆:၆) ဟူသော အမိန့်ကို လိုက်နာရန် ပြုလုပ်ခြင်းဖြစ်သည်။ ဖိုင်လက်တရီများကို နေ့စဉ်နံနက်ဆုတောင်းချိန်တွင် ယုဒလူမျိုးများက ဓလေ့ထုံးစံအတိုင်း ဝတ်ဆင်ကြပြီး အချို့သော ဘာသာရေးကိုင်းရှိုင်းသူများက တစ်နေ့လုံး ဝတ်ဆင်ကြသည်။ ဘာသာရေးကိုင်းရှိုင်းမှုကို ဟန်ဆောင်ပြီး ဖိုင်လက်တရီ၏ ကြိုးများကို ပိုမိုထင်ရှားအောင် ပြုလုပ်ခြင်းကို ခရစ်တော်က မဿဲ ၂၃:၅ တွင် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဝေဖန်ခဲ့သည်။ ယခုအခါတွင်လည်း ထိန်းသိမ်းရိုးရာယုဒလူမျိုးများသည် ဖိုင်လက်တရီများကို ဝတ်ဆင်ကြသည်။

9. For a memorial. Some scholars think that this instruction was not carried out literally until the time of the kings, or possibly even the Maccabees. Clear non-Biblical evidence that the Jews wore portions of the law fastened to their left arms and foreheads comes from about the time of Christ. The Jews called them tephillin, which has been explained to mean “prayers,” whereas the Greek designation was phulakterion (Matt. 23:5), from which the English word phylactery is derived. These consisted of little pouches made from the skin of ceremonially clean animals, sewed to leather bands by which they were strapped to the forehead between and immediately above the eyes and to the left arms of males who had reached the age of 13. The four compartments of the head phylactery each contained a strip of parchment bearing one of the four following passages faultlessly written: Ex. 13:2–10; 13:11–16; Deut. 6:4–9; 11:13–21—30 verses altogether. The arm phylactery had but one pocket, yet contained the same four passages written on one skin. It was tied to the inside of the left arm a little above the elbow, so that the Scripture passages might be near the heart. This was done, presumably in compliance with the command, “These words, which I command thee this day, shall be in thine heart” (Deut. 6:6). Phylacteries were customarily worn by pious Jews during the daily morning prayer, but by some reputedly devout men all day long. With a pretense of piety they often made their phylacteries more conspicuous by broadening the bands, a practice severely criticized by Christ in Matt. 23:5. Even now conservative Jews wear phylacteries.

 

အီဂျစ်လူမျိုးများသည် များသောအားဖြင့် မှော်စကားလုံးများရေးထားသော စက္ကူဖြည်အသေးစားများပါသော ကျိန်ဆီးပစ္စည်းများကို ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ဝတ်ဆင်ကြသည်။ နောက်ပိုင်းရာစုနှစ်များတွင် ဣသရေလလူမျိုးများသည် ဤအယူသည်းမှုကို အီဂျစ်လူမျိုးများထံမှ လက်ခံကျင့်သုံးခဲ့ပေမည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်သည် ယုဒလူမျိုးများအား ဥပဒေအပိုဒ်အချို့ကို ၎င်းတို့၏ လက်မောင်းနှင့် နဖူးတွင် ချည်နှောင်ရန် စာသားအတိုင်း လုပ်ဆောင်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့ခြင်းမဟုတ်ပေ (DA 612)။ သူသည် စိတ်နှလုံးတွင် မှန်ကန်သောမူများကို လက်ခံခြင်း၊ ဉာဏ်ရည်နှင့် စိတ်ခံစားမှုများကို လက်ခံခြင်းနှင့် ဤမူများကို ဘဝတွင် အသုံးချရန်သာ ပြောဆိုခဲ့သည်။

It is known that Egyptians often wore amulets on their bodies in the form of miniature papyrus scrolls, on which magic words were written. The Israelites in later centuries may have adopted this superstitious practice from the Egyptians. But God did not intend that the Jews should make a literal application of the command here given by binding certain portions of the law to their arms and foreheads (DA 612). He spoke exclusively of the acceptance of right principles in the mind and heart, the intellect and emotions, and of the application of these principles to the life.

 

၁၀။ ဤပညတ်။ ဆိုလိုသည်မှာ တဆေးမထည့်သောမုန့်နှင့်ပတ်သက်သော ပညတ်ဖြစ်သည် (ကျမ်းပိုဒ် ၃၊ ၅၊ ၇ ကိုကြည့်ပါ၊ အခန်းကြီး ၁၂:၁၄၊ ၂၄ နှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

10. This ordinance. That is, the ordinance of unleavened bread (see vs. 3, 5, 7; cf. ch. 12:14, 24).

 

၁၁။ အခန်းကြီး ၃:၈ ကိုကြည့်ပါ။

11. See on ch. 3:8.

 

၁၂။ ခွဲထားရန်။ ဤအသုံးအနှုန်းသည် သားဦးတိရစ္ဆာန်များနှင့်ပတ်သက်၍ အထူးသင့်လျော်သည်။ ၎င်းတို့ကို သိုးအုပ် သို့မဟုတ် နွားအုပ်မှ ခွဲထုတ်ပြီး ဘုရားသခင်အတွက် ဖယ်ထားရမည်၊ သို့မှသာ အခြားသိုးသငယ်၊ ဆိတ်သငယ်၊ နွားသငယ်များထဲတွင် ရောထွေးမသွားစေရ။ ၎င်းတို့ကို ချက်ချင်းယဇ်ပူဇော်ရန်မလိုအပ်သောကြောင့် (ဝတ်ပြုရာ ၂၂:၂၇)၊ ဘုရားသခင်အမိန့်ပေးသည့်အတိုင်း စီမံသည်အထိ ၎င်းတို့ကို ခွဲထားရန်လိုအပ်သည်။

12. Set apart. This expression is particularly appropriate in the case of firstborn animals, which would have to be separated from the rest of the flock or herd and put aside for the Lord, so as not to be lost among the other lambs, kids, and calves. Since they were not to be sacrificed immediately (Lev. 22:27), it was necessary to keep them separate until disposed of as God commanded.

 

၁၃။ မြည်းသားဦးတိုင်း။ ဝတ်ပြုရာ ၁၈:၁၅ တွင် သန့်ရှင်းမှုမရှိသော တိရစ္ဆာန်အားလုံးကို ရွေးယူရန် ညွှန်ကြားထားသောကြောင့် မြည်းသည် ဤစည်းမျဉ်းတွင် သန့်ရှင်းမှုမရှိသော တိရစ္ဆာန်များကို ကိုယ်စားပြုသည်။

13. Every firstling of an ass. The injunction of Num. 18:15 to redeem every unclean beast indicates that the ass stands in this regulation as a representative of unclean beasts in general.

 

လူ၏ သားဦးအားလုံး။ ဣသရေလ၏ သားဦးများကိုလည်း ဘုရားသခင်ထံ အပ်နှံရမည်။ ၎င်းကို သားသမီးများကို ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်တွင် သတ်ပြီး မီးရှို့ခြင်းဖြင့် ကျွမ်းသောသူများ၏ နည်းအတိုင်း မပြုလုပ်ရဘဲ၊ ၎င်းတို့ကို ဘုရားသခင်ထံ အသက်ရှင်သောယဇ်အဖြစ် ပြသပြီး ၎င်းတို့၏ ကိုယ်နှင့်စိတ်အင်အားအားလုံးကို သူ၏ ဝတ်ပြုခြင်းအတွက် အပ်နှံရမည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ဘုရားသခင်သည် အခြားသားဦးများအတွက် လေဝိအနွယ်ကို သူ၏ ဝတ်ပြုခြင်းအတွက် ခွဲထားခဲ့သည် (ထွက်မြောက်ရာ ၃၂:၂၆–၂၈၊ ဝတ်ပြုရာ ၃:၁၂၊ ၁၃ ကိုကြည့်ပါ)။ ထို့အပြင် ဣသရေလ၏ သားဦးတိုင်းကို ဝတ်ပြုရာ ၃:၄၇၊ ၁၈:၁၆ တွင် သတ်မှတ်ထားသည့်အတိုင်း ငွေရင်း ရှကယ်ငါးရှကယ်ဖြင့် ဘုရားသခင်ထံမှ “ရွေးယူ” သို့မဟုတ် ပြန်လည်ဝယ်ယူရမည်။ ရှေးခေတ်နှင့် ခေတ်သစ်နိုင်ငံများတွင် သားဦးကို ဘာသာရေးလုပ်ငန်းများအတွက် အပ်နှံရန် ဓလေ့ရှိသည်။

All the firstborn of man. The first-born sons of Israel were also to be dedicated to the Lord. This was not to be done in the manner of the heathen, by slaying and burning infants upon an altar, but by presenting them to the Lord as living sacrifices, devoting all their powers of body and mind to His service. Later, God separated the tribe of Levi to His service as a substitute for the first-born of the other tribes (see Ex. 32:26–28; Num. 3:12, 13). At the same time, every first-born Israelite was to be “redeemed,” or bought back from the Lord, by the payment of five shekels of silver, as prescribed in Num. 3:47; 18:16. In various countries, both ancient and modern, it has been the custom to dedicate the first-born son to religious pursuits.

 

၁၄။ အခန်းကြီး ၁၂:၂၆ ကိုကြည့်ပါ။

14. See on ch. 12:26.

 

၁၅။ ကျွန်ုပ်တို့ကို ထွက်သွားခွင့်မပြုခဲ့ခြင်း။ စကားလုံးအရ “ဖါရိုဘုရင်သည် ကျွန်ုပ်တို့ကို ထွက်သွားခွင့်မပြုရန် ၎င်း၏ နှလုံးကို မာကျောစေသောအခါ”။ ဘုရင်၏ နှလုံးမာကျောမှုအတွက် ယခင်က သုံးခဲ့သော စကားလုံးတစ်ခုတည်းကို ဤနေရာတွင်လည်း သုံးထားသည် (အခန်းကြီး ၄:၂၁ ကိုကြည့်ပါ)။

15. Hardly let us go. Literally, “when Pharaoh hardened himself [his heart] against sending us away.” The same word previously used for the hardening of the king’s heart appears here also (see on ch. 4:21).

 

၁၆။ ကျမ်းပိုဒ် ၉ ကိုကြည့်ပါ။

16. See on v. 9.

 

၁၇။ လမ်းတစ်လျှောက်။ စာသားအရ “လမ်းဆီသို့” (အခန်းကြီး ၁၈ ကိုကြည့်ပါ)။ ဣသရေလလူမျိုးများ၏ ပထမဆုံးတပ်ချရာနေရာဖြစ်သည့် သုခုတ်တွင် သူတို့၏ အဖွဲ့အစည်းသည် ယခင်ကပင် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းပြင်ဆင်ထားပြီးဖြစ်ပြီး (PP ၂၈၁)၊ ဖြစ်နိုင်ခြေအရ ပြီးစီးသွားခဲ့သည်။ အီဂျစ်မှ ကာနန်သို့ အတိုဆုံးနှင့် အဖြောင့်ဆုံးလမ်းမှာ သုခုတ်မှ ဂါဇာသို့ ကမ်းရိုးတန်းလမ်းဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် မိုင် ၁၆၀ ခန့်ရှိသည်။ ကာနန်ပြည်ကို သိမ်းပိုက်ရန် အဆင်သင့်မဖြစ်မီ သူတို့သည် လူမျိုးတစ်မျိုးအဖြစ် စုစည်းပေါင်းစည်းရမည်ဖြစ်ပြီး၊ သူတို့မသိသေးသည့် ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်ရန် သင်ယူရမည်။ ကျွန်များဖြစ်သူတို့သည် လက်နက်မရှိဘဲ စစ်ပွဲအတွက် မကျင့်သားဖြစ်ကြသည် (PP ၂၈၂)။ ကာနန်ပြည်ကို သိမ်းပိုက်ရာတွင် ဘုရားသခင်နှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရန် အဆင်သင့်ဖြစ်မဖြစ်မီ ဝိညာဉ်ရေး၊ ဉာဏ်ရည်နှင့် နိုင်ငံရေးအရ အသွင်ပြောင်းလဲမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်ရမည်။

17. Through the way. Literally, “toward the way” (see on v. 18). At Succoth, Israel’s first place of encampment, their organization, for which some provision had already been made (PP 281), was probably completed. The shortest and most direct route from Egypt to Canaan would have been by the coast road to Gaza, which was about 160 mi. from Succoth. Before they were ready to take possession of the land of Canaan they must first be welded together as a nation and learn to trust God, whom they scarcely knew as yet. A race of slaves, they were unarmed and unaccustomed to war (PP 282). A spiritual, intellectual, and political transformation must take place before they were prepared to cooperate with God in the conquest of Canaan.

 

သူတို့သည် အီဂျစ်သို့ ပြန်သွားကြသည်။ အနည်းငယ်သော ရှုံးနိမ့်မှု သို့မဟုတ် စိတ်ဓာတ်ကျမှုတွင်ပင် ဣသရေလလူမျိုးများသည် ပြန်လှည့်ပြီး ကျွန်ခံမှုသို့ ပြန်လည်နှိမ့်ချလိုသည့် အန္တရာယ်မှာ အလွန်ပင်ရှိခဲ့သည်ကို ၎င်းတို့၏ နောက်ပိုင်းအခါများတွင် သဘောထားများက ပြသသည် (တောလည်ရာ ၁၄:၄ ကိုကြည့်ပါ)။ ရှေ့ဖြစ်မည့်အရာများကို သိထားခဲ့လျှင် သူတို့သည် အီဂျစ်မှ ထွက်ခွာရန် လုံးဝဆန္ဒမရှိခဲ့ကြပေ။ ဖြစ်နိုင်ခြေအရ ၎င်းတို့သည် ရက်သတ္တပတ်အနည်းငယ်အတွင်း ကာနန်သို့ ရောက်ရှိရန် မျှော်လင့်ခဲ့ကြသည်။

They return to Egypt. How very real the danger was that at the slightest defeat or discouragement the Israelites would turn back and submit themselves again to servitude, is shown by their attitude on later occasions (see Num. 14:4). Had they known what lay ahead they would never have been willing to leave Egypt. In all probability they expected to be in Canaan within a few weeks.

 

၁၈။ ဘုရားသခင်သည် လူများကို လှည့်ပတ်ခေါ်ဆောင်သွားသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ဣသရေလလူမျိုးများကို အတိုဆုံးလမ်းဖြင့် ဆက်လက်ခရီးမသွားစေဘဲ၊ ဘုရားသခင်သည် ၎င်းတို့ကို ပိုမိုဝိုက်ကျသည့်လမ်းဖြင့် ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် မောရှေအား အီဂျစ်မှထွက်ခွာပြီးနောက် ဣသရေလလူမျိုးများသည် ဟိုရက်တောင်တွင် စုဝေးရမည်ဟု အစောပိုင်းတွင် အသိပေးခဲ့သည် (အခန်းကြီး ၃:၁၂)။ ထို့ကြောင့် သူသည် ၎င်းတို့လိုက်နာရမည့်လမ်းကို ကြိုတင်သိခဲ့ပြီး၊ ယင်းသည် သူမကြာသေးမီက မိဒျန်မှ အီဂျစ်သို့ ခရီးသွားခဲ့သည့်လမ်းပင်ဖြစ်သည်။ ထို့အတိုင်း လူများသည် သုခုတ်မှ တောင်ဘက်သို့ လှည့်သွားခဲ့ပြီး (PP ၂၈၂)၊ အီသံတွင် တော၌ရောက်ရှိခဲ့သည် (အခန်းကြီး ၂၀)။ ၎င်းတို့သည် အီသံကိုကျော်လွန်ပြီး တောထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီးမှသာ လမ်းပြရန်အတွက် တိမ်တိုက်တိုင်သည် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည် (အခန်းကြီး ၂၁)။

18. God led the people about. That is, instead of permitting the Israelites to proceed by the most direct route God led them by a more circuitous one. God had earlier informed Moses that the people of Israel were to assemble at Mt. Horeb after their departure from Egypt (ch. 3:12). He therefore knew in advance the route they were to follow, the very route, no doubt, he had recently traveled from Midian to Egypt. Accordingly, the people turned southward from Succoth (PP 282), and reached the edge of the wilderness at Etham (v. 20). It was only after they had gone beyond Etham and entered the wilderness itself that the pillar of cloud appeared to guide them (v. 21).

 

လမ်းဆီသို့။ ပို၍တိကျစွာဆိုလျှင် “ဆီသို့” သို့မဟုတ် “လမ်းတစ်လျှောက်” (ယေဇကျေလ ၈:၅၊ ၂၁:၂ စသည်တို့ကို ကြည့်ပါ၊ ထိုနေရာတွင် တူညီသော ဟေဗြဲစကားလုံး “ဒဲရက်” ကို “ဆီသို့” ဟုဘာသာပြန်သည်)။ ဤနေရာတွင်၊ အခန်းကြီး ၁၃:၁၇ တွင်ကဲ့သို့ပင်၊ မောရှေသည် ၎င်းတို့၏ နောက်ဆုံးဦးတည်ရာကို မရည်ညွှန်းဘဲ၊ အီဂျစ်မှ ထွက်ခွာပြီးနောက် ချက်ချင်းလိုက်နာသွားသည့်လမ်းကို ရည်ညွှန်းသည်။ ၎င်းတို့သည် ဖိလိတ္ထိပြည်ဆီသို့ မသွားဘဲ “အနီရင်း” သို့မဟုတ် “အနီရင်း၏ ဦးတည်ရာ” သို့ သွားခဲ့သည်။ ဟေဗြဲစကားလုံးသည် “တော၏လမ်းဖြင့် အနီရင်းဆီသို့” (RSV) ဟု ပိုမိုတိကျစွာ ထင်ဟပ်သည်။ မောရှေရည်ညွှန်းသည့် တောသည် အီဂျစ်နှင့် အနီရင်းကြားတွင် တည်ရှိသည်။

Through the way of. More accurately, “toward,” or “in the way to” (see Eze. 8:5; 21:2; etc., where the same Hebrew word, derek, is translated “toward”). Here, as in Ex. 13:17, Moses does not refer to their ultimate destination but rather to the route they followed immediately upon leaving Egypt. They were not to go “toward” Philistia, but rather “toward” or “in the direction of” the Red Sea. The Hebrew is reflected more accurately thus: “by the way of the wilderness toward the Red Sea” (RSV). The wilderness to which Moses made reference lay between Egypt and the Red Sea.

 

အနီရင်း၏ တော။ ဆိုလိုသည်မှာ အီဂျစ်နှင့် အနီရင်းကြားရှိ တော (အထက်တွင်ကြည့်ပါ)၊ ဆီနာအိုင်ကျွန်းဆွယ်၏ တောမဟုတ်ပါ။ ၎င်းသည် အောက်ပါအကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့် ထင်ရှားသည် - (၁) အထက်တွင်ဖော်ပြထားသည့် ဟေဗြဲသဒ္ဒါဖွဲ့စည်းပုံသည် ဤခရီးအဆင့်၏ ရည်မှန်းချက်အဖြစ် အနီရင်းကို ညွှန်ပြသည်။ (၂) အခန်းကြီး ၁၇ ၏ အပြိုင်ဖွဲ့စည်းပုံသည် စာသားအရ “ဖိလိတ္ထိလူမျိုးများ၏ ပြည်ဆီသို့” ဟုဖော်ပြထားပြီး၊ အခန်းကြီး ၁၈ သည် “အနီရင်းဆီသို့” ဟု ဆိုလိုရမည်။ (၃) မောရှေသည် အီသံမှ ထွက်ခွာပြီးနောက် ၎င်းတို့ဝင်ရောက်ခဲ့သည့် တောကို ချက်ချင်းသတ်မှတ်သည် (အခန်းကြီး ၂၀)။ (၄) ၎င်းသည် အဲလင်ဂျီ။ ဝှိုက် (PP ၂၈၂၊ ၂၈၃) မှ ညွှန်ပြထားသည့် တောဖြစ်သည်။

The wilderness of the Red sea. That is, the wilderness lying between Egypt and the Red Sea (see above), not the wilderness of the Sinai Peninsula. This is clear because of the following facts: (1) The Hebrew grammatical construction, as noted above, indicates the Red Sea as the objective of this stage of the journey. (2) The parallel construction of v. 17, which reads literally, “toward the land of the Philistines,” requires that v. 18 mean “toward the Red Sea.” (3) Moses immediately designates the “wilderness” as the one which they entered upon leaving Etham (v. 20). (4) This is the wilderness indicated by Ellen G. White (PP 282, 283).

 

အနီရင်းလမ်းကို ရွေးချယ်ရာတွင် ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ နှစ်မျိုးရှိသည် - (၁) ဣသရေလလူမျိုးများသည် လက်နက်မရှိဘဲ စစ်ပွဲအတွက် လေ့ကျင့်မထားသဖြင့် စစ်သားဆန်သည့် ဖိလိတ္ထိလူမျိုးများနှင့် ရင်ဆိုင်ရန် အဆင်သင့်မဖြစ်ကြပါ (အခန်းကြီး ၁၇ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤအကြောင်းပြချက်ကို ဣသရေလလူမျိုးများသည် နားလည်နိုင်ခဲ့ပြီး၊ ထို့ကြောင့် ဘုရားသခင်သည် ဤအချိန်တွင် ၎င်းတို့အား ဤအကြောင်းပြချက်ကို ပေးခဲ့သည် (အခန်းကြီး ၁၇)။ (၂) ဘုရားသခင်သည် မောရှေအား အစောပိုင်းတွင် ညွှန်ကြားခဲ့သည့်အတိုင်း (အခန်းကြီး ၃:၁၂)၊ ဟိုရက်တောင်တွင် လူများနှင့် တွေ့ဆုံရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။ ထိုနေရာတွင် ၎င်းတို့သည် လူမျိုးတစ်မျိုးအဖြစ် တရားဝင်အဖွဲ့အစည်းကို ပြီးစီးရမည်၊ ထိုနေရာတွင် ဘုရားသခင်သည် ၎င်းတို့နှင့် လူမျိုးတစ်မျိုးအဖြစ် ပဋိညာဉ်ဆက်ဆံရေးကို ချုပ်ဆိုရမည်၊ ထိုနေရာတွင် ဘုရားသခင်သည် ၎င်းတို့အား သန့်ရှင်းသောပညတ်တရားကို ပေးအပ်ရမည်၊ ထိုနေရာတွင် သန့်ရှင်းရာဌာန၏ ဝတ်ပြုမှုများကို စတင်ရမည်။ ဣသရေလလူမျိုးများသည် ဤအရာများ၏ လိုအပ်မှုကို နားလည်ရန် သို့မဟုတ် တန်ဖိုးထားရန် အဆင်သင့်မဖြစ်သေးသဖြင့် ဘုရားသခင်သည် ဤအချိန်တွင် ၎င်းတို့ကို မဖော်ပြခဲ့ပါ။

God’s purpose in selecting the Red Sea route was twofold: (1) The Israelites were unarmed and untrained in the art of war, and thus unprepared to encounter the warlike Philistines (see on v. 17). This reason the Israelites could understand, and it is therefore the one God gave them at this time (v. 17). (2) As God had already instructed Moses (ch. 3:12), He purposed to meet with the people at Mt. Horeb. There they were to complete their formal organization as a nation, there He would enter into covenant relationship with them as a nation, there He would impart to them His holy law, and there the sanctuary services were to be instituted. The children of Israel were not ready to understand or appreciate the need of these things, and for this reason God does not mention them at this time.

 

ဆီနာအိုင်ကျွန်းဆွယ်၏ တောင်ပိုင်း၏ နှိုင်းယှဉ်အထီးကျန်မှုသည် ဘုရားသခင်သည် ၎င်းတို့အား ဟိုရက်တောင်အနီးသို့ ခေါ်ဆောင်သွားရသည့် ရည်ရွယ်ချက်ကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် အလွန်သင့်လျော်သည်။ ဤကြမ်းတမ်းပြီး ပြုပ်ပြဲသောကျွန်းဆွယ်သည် နှစ်ဖက်တွင် အနီရင်း၏ လက်တံများဖြင့်ဝိုင်းရံထားပြီး၊ တတိယဖက်တွင် ပါရန်သဲကန္တာရဖြင့် ဝိုင်းရံထားသည်။ လူများသည် ဘုရားသခင်ပေးအပ်လိုသည့် သင်ကြားမှုများကို လက်ခံရရှိရုံသာမက၊ တောင်တန်းသဲကန္တာရတစ်လျှောက် ရှည်လျားပြီး ပင်ပန်းသည့်ခရီးတွင် ဆင်းရဲဒုက္ခများသည် ၎င်းတို့အား ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်ရန် သင်ယူရန် အခွင့်အလမ်းများကို ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ကာနန်ပြည်သိမ်းပိုက်ရေးအတွက် ခက်ခဲသောအလုပ်အတွက် လိုအပ်သော လေ့ကျင့်မှုဖြစ်သည်။

The comparative isolation of the southern part of the Sinai Peninsula was admirably adapted to the accomplishment of the purpose for which God led His people to the vicinity of Mt. Horeb. This rugged and barren peninsula is surrounded on two sides by arms of the Red Sea and on the third by the great desert of Paran. Not only would the people receive instruction He wished to impart to them, but the privations of their long and wearisome journey through the mountainous desert would provide situations in which they would have an opportunity to learn to trust Him. This was the very training they needed in preparation for the difficult task of the conquest of Canaan.

 

တပ်ဆင်ထားသည်။ ဤနေရာတွင် “တပ်ဆင်ထားသည်” ဟုဘာသာပြန်ထားသည့် စကားလုံးကို မတူညီသောနည်းဖြင့် အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုကြသည်။ အချို့သော မှတ်ချက်ပေးသူများက ၎င်းသည် “လက်နက်တပ်ဆင်ထားသည်”၊ “ခါးပန်းထားသည်” သို့မဟုတ် “အဖွဲ့ ၅ ဖွဲ့အဖြစ်ဖွဲ့စည်းထားသည်” ဟု ယူဆကြသည်။ အချို့ကမူ “စီစဉ်ထားသည်”၊ “ဖွဲ့စည်းထားသည်” သို့မဟုတ် “တစ်တန်းလျှင် ၅ ယောက်ချီတက်သည်” ဟု ရှင်းပြသည်။ ယောရှု ၁:၁၄၊ ၄:၁၂၊ တရားသူကြီး ၇:၁၁ စသည့်ကျမ်းပိုဒ်များကြောင့် ဘာသာပြန်သူများစွာသည် “လက်နက်တပ်ဆင်ထားသည်” (RSV, “တိုက်ပွဲအတွက် တပ်ဆင်ထားသည်”) ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ကို လက်ခံခဲ့သည်။ ဤဘာသာပြန်ချက်သည် ထုတ်ပယ်ခံရသော ကျွန်များသည် လက်နက်များကို မည်သည့်နေရာမှရရှိခဲ့ပြီး ၎င်းတို့ကို အသုံးပြုရန် လေ့ကျင့်မှုကို မည်သည့်အခါရရှိခဲ့သလဲဟူသော မေးခွန်းကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ဤအဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်သည် မမှန်ကန်နိုင်ပါ၊ အကြောင်းမှာ “သူတို့သည် လက်နက်မရှိဘဲ၊ စစ်ပွဲအတွက် မကျင့်သားဖြစ်ကြသည်” (PP ၂၈၂)။ KJV တွင် “တပ်ဆင်ထားသည်” ဟုဘာသာပြန်ထားသည့် စကားလုံး၏ မှန်ကန်သောအဓိပ္ပာယ်မည်သည်ဖြစ်စေ၊ ၎င်းသည် ဣသရေလလူမျိုးများသည် အီဂျစ်မှ ထွက်ခွာစဉ် ထွက်ပြေးလာသော လူအုပ်ကြီးအဖြစ်မဟုတ်ဘဲ၊ ပညာရှိပြီး ပြတ်သားသောခေါင်းဆောင်တစ်ဦးလက်အောက်တွင် ကောင်းမွန်စွာဖွဲ့စည်းထားသော အဖွဲ့အစည်းအဖြစ်ဖြင့်သာ ထွက်ခွာခဲ့သည်ဟူသော အယူအဆကို ထင်ရှားစွာ ဖော်ပြသည် (PP ၂၈၁ ကိုကြည့်ပါ)။

Harnessed. The word here translated “harnessed” has been interpreted in various ways. Some commentators have thought that it meant to be “armed,” “girded,” or “organized into five divisions.” Others have explained it as meaning “arrayed,” “arranged,” or marching “five abreast.” Texts such as Joshua 1:14; 4:12; Judges 7:11 have led many translators to accept the meaning “armed” (RSV, “equipped for battle”). Such a translation raises the question as to where the cast-out slaves procured the weapons, and when they received training in their use. This interpretation cannot be correct, for “they were unarmed, and unaccustomed to war” (PP 282). Whatever the correct meaning of the word translated “harnessed” in the KJV, it obviously conveys the idea that the Israelites left Egypt, not as a mob of fleeing fugitives, but as a well-organized body under a wise and determined leader (see PP 281).

 

၁၉။ ယောသပ်၏အရိုးများ။ ဤနေရာတွင်နှင့် ယောသပ်၏အရိုးများကို ရှေခင်တွင် သင်္ဂြိုဟ်ပုံဇာတ်လမ်းတွင် (ယောရှု ၂၄:၃၂) ယာကုပ်၏ အခြားသားများကို ဖော်ပြထားခြင်းမရှိသော်လည်း၊ စတီဖင်၏ ဆန်ဟဒ်ရင်ရှေ့တွင် ပြောကြားချက်သည် ဖခင်များအားလုံးကို “ရှေခင်သို့ သယ်ဆောင်သွားခဲ့သည်” ဟု ဆိုလိုပုံရသည် (တော်လှန်ရာ ၇:၁၅၊ ၁၆)။ ဣသရေလလူမျိုးများသည် ယောသပ်၏အရိုးများကို ထိန်းသိမ်းထားပြီး ကာနန်တွင် သင်္ဂြိုဟ်ရန် သူ၏တောင်းဆိုချက်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးခဲ့ခြင်းသည် ၎င်းတို့သည် လွတ်မြောက်ရေးကတိကို ဘယ်သောအခါမျှ မေ့လျော့ခဲ့ခြင်းမရှိကြောင်း ပြသသည် (ကမ္ဘာဦး ၅၀:၂၄-၂၆ ကိုကြည့်ပါ)။

19. The bones of Joseph. Although here and in the narrative of the burial of Joseph’s remains at Shechem (Joshua 24:32) no mention is made of the other sons of Jacob, Stephen’s statement before the Sanhedrin seems to imply that all the fathers “were carried over into Sychem” (Acts 7:15, 16). That the children of Israel preserved Joseph’s remains and fulfilled his request for burial in Canaan (see Gen. 50:24–26) shows that they had apparently never lost sight of the promise of deliverance.

 

၂၀။ အီသံတွင် တပ်ချသည်။ ဤကျမ်းပိုဒ်နှင့် တောလည်ရာ ၃၃:၆ အရ ဣသရေလလူမျိုးများ၏ ဒုတိယတပ်ချရာနေရာသည် “တော၏အစွန်း” တွင်ရှိသည်။ ၎င်း၏တည်နေရာကို ယခုအချိန်အထိ ဖော်ထုတ်နိုင်ခြင်းမရှိသေးပါ။ သို့သော် ဖြစ်နိုင်ခြေအရ ဟေဗြဲစကားလုံး “အီသံ” သည် အီဂျစ်စကားလုံး “ခေတမ်” ဟူသော “ခံတပ်” ၏ ဘာသာပြန်ဖြစ်သည်။ အီဂျစ်မှတ်တမ်းများအရ မြေထဲပင်လယ်မှ ဆူအက်ဇ်ပင်လယ်ကွေ့အထိ နယ်စပ်ခံတပ်များတစ်လျှောက်ရှိပြီး (အခန်းကြီး ၂:၁၅ ကိုကြည့်ပါ)၊ ၎င်းတို့သည် အရှေ့ဘက်သဲကန္တာရမှ အနွယ်များကို အီဂျစ်သို့ဝင်ရောက်ခြင်းမှ တားဆီးရန်နှင့် အီဂျစ်နှင့် အာရှအကြား လမ်းပန်းဆက်သွယ်ရေးကို ထိန်းချုပ်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။ ဤနယ်စပ်ခံတပ်များသည် အရှေ့ဘက်သဲကန္တာရအစွန်းတွင်ရှိသောကြောင့် ဤနေရာတွင်ဖော်ပြထားသည့် ခံတပ်တစ်ခုဖြစ်နိုင်သည်။ မောရှေ၏ကိစ္စတွင်အနည်းဆုံး ဤနယ်စပ်စခန်းများသည် တစ်ဦးတည်းထွက်ပြေးသူတစ်ဦးကို သဲကန္တာရထဲသို့ ခိုးဝင်ပြီး လွတ်မြောက်ခြင်းမှ မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပါ (အခန်းကြီး ၂:၁၅ ကိုကြည့်ပါ)၊ သို့သော် ဣသရေလလူမျိုးများသည် စောင့်ကြပ်သူများ၏ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ ဖြတ်သန်းနိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။ ဖာရိုသည် ဟေဗြဲလူမျိုးများသည် အရှေ့ဘက်အီဂျစ်သဲကန္တာရသို့ဝင်ရောက်ပြီး ဘုရားသခင်ကို ဝတ်ပြုရန်သာရည်ရွယ်ခဲ့ပုံရသည်။ နယ်စပ်စောင့်ကြပ်သူများက ဣသရေလလူမျိုးများသည် သဲကန္တာရမှတစ်ဆင့် အနီရင်းသို့ ဆက်လက်ချီတက်နေသည်ဟု သတင်းပို့သောအခါ ဖာရိုသည် ၎င်းတို့ကို လိုက်လံဖမ်းဆီးရန် ထွက်ခွာခဲ့ပုံရသည် (အခန်းကြီး ၁၄:၃; PP ၂၈၃)။

20. Encamped in Etham. According to this text and Num. 33:6 the second Israelite encampment lay at the “edge of the wilderness.” Its site has not yet been identified. Perhaps, however, the Hebrew word Etham is a transliteration of the Egyptian khetem, “fortress.” Egyptian records inform us of the existence of a line of border fortifications from the Mediterranean Sea to the Gulf of Suez (see on Ex. 2:15), built with the avowed purpose of preventing the tribes of the eastern desert from entering Egypt and at the same time designed to control traffic between Egypt and Asia. Since these border fortresses lay at the edge of the eastern desert, it is possible that one of them is referred to here. In the case of Moses, at least, these border posts did not prevent a lone fugitive from slipping through and making good his escape into the desert (see on ch. 2:15), but it is obvious that the hosts of Israel could not have passed through without the consent of the guards. Pharaoh apparently never intended more than that the Hebrews should enter the eastern Egyptian desert and worship God there. Perhaps it was when the border guards reported that the Israelites were pressing on through the desert to the Red Sea that Pharaoh set out in pursuit of them (ch. 14:3; PP 283).

 

၂၁။ တိမ်တိုက်တိုင်။ အီဂျစ်စစ်ဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦးအဖြစ် (PP ၂၄၅) နှင့် ဖာရိုထံမှ ထွက်ပြေးသူတစ်ဦးအဖြစ် (အခန်းကြီး ၂:၁၅ ကိုကြည့်ပါ)၊ မောရှေသည် ချီတက်လမ်းကို ယေဘုယျအားဖြင့် သိရှိထားပြီးဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ဘုရားသခင်သည် မောရှေအား ဣသရေလလူမျိုးများကို ဟိုရက်တောင်သို့ ခေါ်ဆောင်ရမည်ဟု ညွှန်ကြားခဲ့သည် (အခန်းကြီး ၃:၁၂)။ သို့သော်လည်း ဘုရားသခင်၏ ခေါင်းဆောင်မှုကို လူများအား ယုံကြည်စေရန်နှင့် မောရှေအား လိုက်နာရမည့် တိကျသောလမ်းကို လမ်းညွှန်ရန်အတွက် ဘုရားသခင်သည် ၎င်းတို့၏ နေ့စဉ်ခရီးကို ကိုယ်တိုင်ညွှန်ကြားခဲ့သည်။ အခန်းကြီး ၁၃:၁၈ တွင် ဘုရားသခင်သည် ဣသရေလလူမျိုးများကို ခေါ်ဆောင်သွားသည်ဟု ဖော်ပြပြီးနောက်၊ မောရှေသည် ၎င်းကို မည်သို့ပြုလုပ်ခဲ့သည်ကို ယခုရှင်းပြသည်။ ရှေးခေတ်စစ်ဗိုလ်ချုပ်များသည် လမ်းမရှိသော သဲကန္တာရများတစ်လျှောက် ၎င်းတို့၏ ချီတက်တပ်ဖွဲ့များကို လမ်းညွှန်ရန် တစ်ခါတစ်ရံ မီးခိုးများ သို့မဟုတ် မီးအချက်ပြမှုများကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ သို့သော် ဣသရေလ၏ တိမ်တိုက်နှင့် မီးတိုင်သည် သာမန်နည်းဖြင့် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ ၎င်းတို့သည် အီသံမှထွက်ခွာပြီး သဲကန္တာရထဲသို့ဝင်ရောက်စဉ် ၎င်းတို့ရှေ့တွင် ပေါ်ထွက်လာသော ခရစ်တော်၏ တည်ရှိမှု၏ အံ့ဖွယ်သက်သေဖြစ်သည် (၁ ကောရိန္သု ၁၀:၁-၄၊ ၉; PP ၃၆၆)။ တိမ်တိုက်တိုင်သည် တစ်ခုသာရှိပုံရသည် (အခန်းကြီး ၁၄:၂၄)၊ အကြောင်းမှာ ညအခါတွင် တောက်ပနေသည့်အခါတွင်ပင် ၎င်းကို “တိမ်တိုက်တိုင်” (အခန်းကြီး ၁၄:၁၉) သို့မဟုတ် ရိုးရှင်းစွာ “တိမ်တိုက်” (တောလည်ရာ ၉:၂၁) ဟုခေါ်ဆိုသည်။ နေ့အခါတွင် ၎င်းသည် နေရောင်နှင့်ဆန့်ကျင်ဘက် မည်းနက်သောတိမ်တိုက်အဖြစ် ပေါ်ထွက်ပြီး၊ ညအခါတွင် တောက်ပသောအလင်းအဖြစ် ပေါ်ထွက်သည် (တောလည်ရာ ၉:၁၅၊ ၁၆)။ ဤတိမ်တိုက်ထဲတွင် ဘုရားသခင်ကိုယ်တိုင် ၎င်းတို့၏လူများနှင့်အတူ ရှိနေပြီး၊ ထိုတိမ်တိုက်မှ မောရှေထံသို့ မိန့်မြွက်ခဲ့သည်။ ထိုနေရာတွင် နောက်ပိုင်းတွင် “ရှေခိန” ဟုသိကြသည့် ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းတော်သည် ပေါ်ထွက်ခဲ့သည် (အခန်းကြီး ၁၆:၁၀; ၄၀:၃၄)။ အလားတူနည်းဖြင့် ဘုရားသခင်သည် မောရှေအား မီးတောက်သောချုံပင်တွင် ထင်ရှားပြခဲ့ပြီး (အခန်းကြီး ၃:၂)၊ နောက်ပိုင်းတွင် ဆီနာအိုင်တွင် မိုးကြိုးနှင့် လျှပ်စီးများကြားတွင် ထင်ရှားခဲ့သည် (အခန်းကြီး ၁၉:၁၆၊ ၁၈)။ မီးနှင့် တိမ်တိုက်သည် ဘုရားသခင်၏ ခေါင်းဆောင်မှုနှင့် ကာကွယ်မှုကို သင်္ကေတပြသည်။

21. A pillar of a cloud. As an Egyptian military commander (PP 245) and as a fugitive from Pharaoh (see on ch. 2:15), Moses was already acquainted with the general route of march. Furthermore, God had instructed him that he was to lead Israel to Mt. Horeb (ch. 3:12). Nevertheless, to convince the people of God’s leadership and to guide Moses along the precise route to be followed, God personally directed their daily journey. Having stated in ch. 13:18 that God led the Israelites, Moses now explains how He did so. Ancient army commanders at times used smoke or fire signals to guide their marching forces through trackless wastelands. Israel’s pillar of cloud and fire, however, was not produced by ordinary means, but was a miraculous manifestation of the presence of Christ (1 Cor. 10:1-4, 9; PP 366) that appeared before them as they left Etham and entered the desert. There seems to have been but one “pillar” (Ex. 14:24), for even when shining in the dark it is still called “the pillar of the cloud” (v. 19) or simply “the cloud” (Num. 9:21). By day it appeared as a dark cloud, in contrast with the light of the sun, but by night as a radiant light (Num. 9:15, 16). In this cloud the Lord Himself was present with His people, and from the cloud He spoke to Moses. There the glory of the Lord, later known as the “Shekinah,” appeared (Ex. 16:10; 40:34). In a similar way the Lord had already revealed Himself to Moses at the burning bush (ch. 3:2), and later appeared upon Sinai amidst thunder and lightning (ch. 19:16, 18). The fire and the cloud symbolized divine leadership and protection.

 

နေ့ညခရီးသွားရန်။ စာသားအရ “၎င်းတို့၏ နေ့ညခရီးသွားရန်အတွက်”။ ဤဖော်ပြချက်မှ ဘုရားသခင်သည် ဣသရေလလူမျိုးများအား နေ့အခါသာမက ညအခါတွင်လည်း ခရီးဆက်လက်သွားရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်ဟု ယူဆမထားသင့်ပါ။ အစား၊ ၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့၏ဦးတည်ရာသို့ ရောက်ရှိသည်အထိ နေ့ရောညပါ ခရီးသွားနေကြသည်။ အခန်းကြီးအစောပိုင်းတွင် ရှင်းလင်းစွာဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း၊ တိမ်တိုက်တိုင်သည် နေ့အခါတွင် ၎င်းတို့၏လမ်းကို လမ်းညွှန်ရန်နှင့် ညအခါတွင် ၎င်းတို့၏တပ်စခန်းကို လင်းထိန်စေရန်ဖြစ်သည်။ “နေ့ညခရီးသွားရန်” ဟူသော ထပ်လောင်းဖော်ပြချက်သည် တိမ်တိုက်သည် ၎င်းတို့ကို ဘယ်သောအခါမျှ မစွန့်ခွာကြောင်း ရှင်းလင်းသည်။ ၎င်းသည် နေ့အခါခရီးသွားမှုသာမက ညအခါတပ်ချမှုကိုပါ ထည့်သွင်းသည်။ KJV နှင့် RSV နှစ်ခုစလုံးသည် ၎င်းတို့သည် ညအခါတွင်လည်း ခရီးသွားခဲ့သည်ဟု ဆိုလိုပြီး၊ ၎င်းသည် အကြောင်းအရာနှင့် မကိုက်ညီသော အယူအဆဖြစ်သည်။

To go by day and night. Literally, “for their journeying day and night.” It should not be inferred from this statement that God intended the Israelites to keep on traveling at night as well as in the daytime. Rather, they were on their journey both day and night until such a time as they should reach their destination. As clearly stated earlier in the verse, the pillar of cloud was to guide them by day along their way and to illuminate their camp at night. The added expression, “to go by day and night,” clarifies the fact that the cloud never left them. It includes the camping at night as well as the traveling by day. Both the KJV and the RSV imply, to the contrary, that they traveled by night, a concept not justified by the context.

 

၂၂။ မဖယ်ရှားခဲ့ပါ။ စာသားအရ “မပေးခဲ့ပါ” သို့မဟုတ် “မထွက်ခွာခဲ့ပါ”၊ RSV။ တိမ်တိုက်တိုင်ကို နောက်ဆုံးအကြိမ်ထင်ရှားစွာ ဖော်ပြထားသည်မှာ တောလည်ရာ ၁၆:၄၂ တွင်ဖြစ်ပြီး၊ တောလည်ရာ ၂၀:၆ တွင် ၎င်းကို ဖြစ်နိုင်ခြေအရညွှန်ပြထားသည်။ နေဟမိ ၉:၁၉ နှင့် တောလည်ရာ ၉:၁၅-၂၃ မှ တိမ်တိုက်နှင့် မီးတိုင်သည် ၎င်းတို့၏ တောခရီးတစ်လျှောက် ဣသရေလလူမျိုးများနှင့်အတူ ရှိနေခဲ့သည်ဟု ကောက်ချက်ချနိုင်သည်။ ယောရှုကျမ်းတွင် ၎င်းကို ဖော်ပြထားခြင်းမရှိသောကြောင့်၊ ယော်ဒန်မြစ်ဖြတ်ကူးမှုမတိုင်မီ၊ နှစ်ပေါင်း ၄၀ ၏အဆုံးတွင် ၎င်းသည် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

22. He took not away. Literally, “gave not away,” or “did not depart,” RSV. The last distinct mention of the cloud is in Num. 16:42, although Num. 20:6 may possibly allude to it. From Neh. 9:19 and Num. 9:15–23 we conclude that the pillar of cloud and fire remained with Israel throughout their wilderness wanderings. Since there is no mention of it in the book of Joshua, it may have disappeared just before the crossing of the Jordan, at the end of the 40 years.

 

တိမ်တိုက်တိုင်သည် ၎င်းတို့၏ ရှည်လျားသောခရီးတစ်လျှောက် ဣသရေလလူမျိုးများနှင့်အတူ ရှိနေခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတို့သည် သစ္စာမထားနိုင်ခဲ့သည့်အခါများတွင်ပင်၊ ဘုရားသခင်သည် ခရစ်ယာန်တစ်ဦးအား ဘဝခရီးတွင် မကြာခဏစွန့်ပစ်မည်မဟုတ်ကြောင်း အာမခံချက်ဖြစ်သည်။ ယေရှုသည် ၎င်း၏တပည့်များအား “ကြည့်လော့၊ ငါသည် ဤလောကအဆုံးတိုင်အောင် သင်တို့နှင့်အတူ အမြဲရှိသည်” (မဿဲ ၂၈:၂၀) ဟူသော ကတိတော်သည် ဘုရားသခင်ခေါ်ဆောင်ရာနောက်သို့ လိုက်လိုသူမည်သူမဆို ဘယ်သောအခါမျှ မညှိုးနွမ်းခဲ့ပါ။ ဘဝ၏အတွေ့အကြုံတစ်ခုမျှ ဘုရားသခင်ကိုယ်တိုင် ထွက်ခွာသွားသည့်အရာမရှိပါ။ ဆင်းရဲဒုက္ခနှင့် စိတ်ပျက်မှု၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးညများတွင်သာမက၊ ဝမ်းမြောက်ဖွယ်နှင့် အောင်မြင်မှု၏ အကြီးမြတ်ဆုံးနေ့များတွင်လည်း ဘုရားသခင်သည် ရှိနေသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် လိုအပ်မှုကို သတိရှိသည့်အခါ ညအခါတွင် သူ့ကိုလိုအပ်သော်လည်း၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ယုံကြည်မှုရှိသည့်အခါ နေ့အခါတွင် ပို၍လိုအပ်ပေမည်။ မြင်နိုင်သောတိမ်တိုက်တိုင်သည် ယခုအခါမြင်ရတော့မည်မဟုတ်သော်လည်း၊ ဘုရားသခင်၏ တည်ရှိမှုသည် တစ်ဦးချင်း၊ အသင်းတော်နှင့် လူမျိုးများ၏ အတွေ့အကြုံများတွင် ခံစားနိုင်သေးသည်။ ဘုရားသခင်၏ ခေါင်းဆောင်မှုကို ပိုင်းခြားသိမြင်နိုင်သော မျက်လုံးများမှိန်မသွားသူသည် မင်္ဂလာရှိသူဖြစ်သည်။

The fact that the pillar of cloud remained with Israel throughout their long journey, even when they were unfaithful, is assurance to the Christian that God will not soon forsake him on his way through life. The promise of Jesus to His disciples, “Lo, I am with you alway, even unto the end of the world” (Matt. 28:20), has never failed anyone willing to follow where He leads. There is no experience of life in which God withdraws Himself. He is present in the darkest nights of misery and disappointment as well as on the brightest days of gladness and success. True, we need Him in the night, when conscious of our need, but perhaps even more during the day, when we are prone to feel confident of self. The visible pillar is no longer to be seen, but God’s presence can still be felt in the experience of the individual, the church, and the nations. Blessed is the man whose eyes are not so dim but that he can discern the leading of the Lord.

 

ellen g. white comments

2 DA 51

17-19 SR 120

17-22 PP 282

20-22 SR 121

21 COL 287; LS 93; 3T 285, 340

22 1T 406; 4T 312; 8T 248