ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၅

 

အခန်းကြီး - ၅

အခန်း ၅

chapter 5

 

၁ ဖါရိုသည် မောရှေနှင့်အာရုန်အား ၎င်းတို့၏သတင်းစကားအတွက် ဆူပူဆဲဆိုသည်။ ၅ သူသည် ဣသရေလလူများ၏အလုပ်တာဝန်ကို တိုးမြှင့်ပေးသည်။ ၁၅ သူသည် ၎င်းတို့၏ညည်းညူမှုများကို တားဆီးသည်။ ၂၀ ၎င်းတို့သည် မောရှေနှင့်အာရုန်အား ဆူပူကြခြင်း။ ၂၂ မောရှေသည် ဘုရားသခင်ထံသို့ ညည်းညူသည်။

1 Pharaoh chideth Moses and Aaron for their message. 5 He increaseth the Israelites’ task. 15 He checketh their complaints. 20 They cry out upon Moses and Aaron. 22 Moses complaineth to God.

 

 

၁။ ဖါရိုထံသို့ ဝင်ရောက်ပြီး ပြောကြား။ မောရှေနှင့် အာရုန်သည် ဣသရေလလူမျိုးတို့၏ ဘုရားသခင်ခန့်အပ်ထားသော ခေါင်းဆောင်များအဖြစ် ဣသရေလအကြီးအကဲများက လက်ခံပြီးနောက်၊ ထိုသူနှစ်ဦးသည် ဖါရိုထံသို့ သွားရောက်ပြီး ဘုရင်ထံတွင် အခွင့်အရေးရရှိခဲ့သည်။ ရှေးဟောင်းမှတ်တမ်းများအရ သာမန်လူတစ်ဦးအတွက် ဘုရင်ထံတွင် အခွင့်အရေးရရှိရန် မလွယ်ကူကြောင်း ထင်ရှားသည်။ မောရှေ၏ ယခင်နန်းတွင်းအတွေ့အကြုံသည် ယခုအခါ အသုံးဝင်ခဲ့ပြီး၊ ဘုရင်ထံ မည်ကဲ့သို့ ချဉ်းကပ်ရမည်ကို သူသိရှိထားသည်။

1. Went in, and told Pharaoh. After Moses and Aaron had been accepted by the elders of Israel to be their God-appointed leaders, the two men proceeded to Pharaoh and secured a hearing before the king. Ancient records make it clear that it was not easy for a commoner to obtain an audience with the king. Moses’ former experience at court now stood him in good stead, for he knew how to approach the king.

 

ပွဲတော်။ ဖါရိုထံတင်ပြခဲ့သော တောင်းဆိုချက်သည် အကျိုးသင့်အကြောင်းသင့်ဖြစ်သည်။ ဣသရေလလူမျိုးတို့သည် အီဂျစ်လူမျိုးတို့၏ ရှေ့မှောက်တွင် ၎င်းတို့၏ ယဇ်ပူဇော်သောတိရစ္ဆာန်များကို ပူဇော်ပါက ဘာသာရေးဆိုင်ရာ ရန်လိုမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။ အကြောင်းမှာ ယဇ်ပူဇော်ရန် သတ်ဖြတ်ရမည့်တိရစ္ဆာန်အချို့သည် အီဂျစ်လူမျိုးတို့က သန့်ရှင်းသည်ဟု ယူဆထားပြီး မည်သည့်အခြေအနေတွင်မျှ သတ်ဖြတ်ခွင့်မပြုသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ဤအန္တရာယ်ကိုရှောင်ရှားရန်၊ ဣသရေလလူမျိုးတို့၏ ပွဲတော်ကို အီဂျစ်နိုင်ငံအပြင်ဘက်ရှိ တောကန္တာရတွင် ကျင်းပရမည်ဖြစ်သည်။

A feast. The request put before Pharaoh was a reasonable one. The Israelites could not offer their sacrificial animals in the presence of the Egyptians without provoking an outburst of religious animosity, since among the animals to be slaughtered were some that the Egyptians considered sacred, and therefore not to be killed under any circumstances. To avoid this danger, the feast of the Israelites must be held beyond the boundaries of Egypt, in the wilderness.

 

၂။ ထာဝရဘုရားသည် မည်သူနည်း။ ဖါရိုသည် ဣသရေလလူမျိုးတို့၏ ဘုရားသခင်၏ နာမတော်ကို မသိသည်ဖြစ်စေ၊ မသိသည့်ပုံစံပြုသည်ဖြစ်စေ၊ သူသည် နိုင်ငံခြားဘုရားမည်သည်ထက်မဆို မိမိကိုယ်မိမိ သာလွန်သူအဖြစ် ခံစားရသည်။ သူ၏ဖခင်နှင့် သူ၏အဘိုးသည် ဣသရေလလူမျိုးတို့ကို ၎င်းတို့၏ဘုရားသခင်၏ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှုမရှိဘဲ ဖိနှိပ်ခဲ့သည်မဟုတ်လော။ ထိုသို့သော မိမိလူမျိုးကိစ္စများတွင် စိတ်ဝင်စားမှုမရှိပုံရပြီး ၎င်းတို့ကို ကူညီရန် မစွမ်းဆောင်နိုင်သည့် ဘုရားသခင်ကို သူအဘယ်ကြောင့် ဂရုပြုရမည်နည်း။

2. Who is the Lord? Pharaoh was either ignorant of the name of the God of the Israelites or pretended to be. However that may have been, he felt himself superior to any foreign God. Had not his father and his grandfather oppressed the Israelites without interference by their God? Why should he trouble himself to take notice of a God so obviously disinterested in the affairs of His own people, and apparently unable to help them?

 

၃။ သူသည် ကျွန်ုပ်တို့အပေါ်သို့ ကျရောက်မည်ကို စိုးရိမ်သည်။ ဖါရိုငြင်းဆိုမှုသည် မောရှေနှင့် အာရုန်ကို မထိတ်လန့်စေခဲ့ပေ။ အကြောင်းမှာ ၎င်းတို့သည် အချိန်ကာလတစ်ခုအတွင်း ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်ရှိသော ရည်ရွယ်ချက်ကို ပြည့်စုံစေမည့်သူတစ်ဦး၏ တန်ခိုးတော်ကို ယုံကြည်ခဲ့သည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးနှင့် မဟာမိတ်ဖြစ်နေသည်ဟူသော အသိပညာသည် ၎င်းတို့ကို မာနကြီးစေခြင်းမရှိခဲ့ပေ။ ၎င်းတို့သည် ယဉ်ကျေးပြီး ထောက်ထားစာနာမှုရှိစွာ ဆက်လက်တည်ရှိခဲ့ပြီး၊ ဘုရင်အား စိတ်ပြောင်းလဲရန် အကောင်းဆုံးကြိုးစားခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် လူများအနေဖြင့် ၎င်းတို့၏ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်ချက်များကို လိုက်နာရန်နှင့် ပွဲတော်ကို ကျင်းပရန် မည်မျှလိုအပ်ကြောင်း ထောက်ပြခဲ့သည်။ ဣသရေလလူမျိုးတို့အား သွားခွင့်မပြုပါက အပြစ်ဒဏ်ပေးမည်ဟု ဘုရင်ကို ခြိမ်းခြောက်မည့်အစား၊ ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်၏ ထင်ရှားသောပညတ်ကို မလိုက်နာပါက ဣသရေလလူမျိုးတို့အပေါ် အပြစ်ဒဏ်ကျရောက်လာမည်ဟု ဖါရိုအား ကန့်ကွက်ခဲ့သည်။

3. Lest he fall upon us. The refusal of Pharaoh did not frighten Moses and Aaron away, for their trust was in the power of One who would, in time, accomplish His gracious purpose. However, the knowledge that they were allied with divine power did not make them overbearing. They remained polite and considerate, and put forth their best efforts to persuade the king to change his mind. They pointed out how necessary it was for the people to comply with the requirements of their God and to celebrate the commanded feast. Instead of threatening the king with punishment should he persist in refusing to let Israel go, they protested to Pharaoh that punishment would come upon the Israelites should they fail to obey so explicit a command of their God.

 

၄။ သင်တို့၏ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးသို့ ပြန်သွားကြလော့။ ဖါရိုသည် ထိုစိတ်ကူးကို လုံးဝကြားလိုမှုမရှိခဲ့ပြီး ၎င်းတို့၏ တောင်းဆိုချက်ကို တိုက်ရိုက်ဖြေကြားခြင်းမပြုခဲ့ပေ။ မောရှေနှင့် အာရုန်သည် သူ၏အုပ်ချုပ်မှုမှ ပုန်ကန်ရန် လျှို့ဝှက်စီစဉ်နေသည်ဟု သံသယရှိသဖြင့်၊ ၎င်းတို့ကို ကျွန်အဖြစ် ၎င်းတို့၏အလုပ်များသို့ ပြန်သွားရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည်။ ဤအချက်သည် မောရှေ၏ အထောက်အထားကို မသိရှိခဲ့ကြောင်း ထင်ရှားစွာပြသသည်။ ဘုရင်သည် မောရှေသည် ယခင်က နန်းတွင်နေထိုင်ခဲ့သူဖြစ်ကြောင်း သို့မဟုတ် သူ၏မကြာသေးမီက နေထိုင်ရာနေရာသည် အီဂျစ်ပြည်မဟုတ်ဘဲ မိဒျန်ပြည်ဖြစ်ကြောင်း မသိခဲ့ပေ။

4. Get you unto your burdens. Pharaoh would hear nothing of the idea, and made no direct reply to their petition. Suspecting that Moses and Aaron were secretly plotting a revolt from his service, he ordered them back to their tasks as slaves. This shows clearly that Moses’ identity was not recognized. The king did not know that Moses had formerly lived at court, or that his recent place of abode was not Egypt, but the land of Midian.

 

၅။ ပြည်သူများ။ ဘုရင်က “သာမန်လူထုသည် ဘာမျှမထိုက်တန်သလောက်ဖြစ်နေပြီး၊ သင်တို့က ၎င်းတို့ကို လုံးဝအလုပ်မလုပ်စေလိုသလော” ဟု ပြောခဲ့သည့်နှယ်ဖြစ်သည်။ မောရှေနှင့် အာရုန်သည် ဥပုသ်နေ့ကို စောင့်ထိန်းရန် ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုတစ်ခုကို စတင်ခဲ့ပြီး၊ ဤအချက်သည် ဘုရင်၏ အာရုံသို့ရောက်ရှိခဲ့သည် (PP 258)။ လူများသည် ပျင်းရိပြီး ၎င်းတို့၏ စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူရန် ပို၍အလုပ်လိုအပ်သည်ဟု သူယူဆခဲ့သည်။

5. The people of the land. It was as if the king had said, “The common herd are already good for nothing, and you would have them stop working altogether?” Moses and Aaron had instituted a reform in Sabbath observance, and this fact had come to the attention of the king (PP 258). The people were idle and in need of more work to absorb their energies. Thus he reasoned.

 

၆။ လူများ၏ အလုပ်ထိန်းများ။ ဤနေရာတွင် “အလုပ်ထိန်းများ” ဟု ဘာသာပြန်ထားသော စကားလုံးသည် အခန်း ၁:၁၁ တွင်သုံးထားသော စကားလုံးနှင့် မတူညီဘဲ၊ ဖြစ်နိုင်ချေရှိသည်မှာ အခြားအရာရှိအဆင့်တစ်ခုကို ညွှန်ပြသည်။ ယခင်ကျမ်းပိုဒ်တွင် “အလုပ်ထိန်းများ” သည် အလုပ်ကြီးကြပ်ရေးမှူးများဖြစ်ပြီး၊ အရေအတွက်နည်းပါးပြီး ရာထူးမြင့်မားသူများဖြစ်သည်။ ဤနေရာတွင် “အလုပ်ထိန်းများ” သည် အဆင့်နိမ့်ပြီး အရေအတွက်ပိုများသော အီဂျစ်လူမျိုးများဖြစ်သည်။ “အရာရှိများ” ဟူသော စကားလုံးသည် စာရေးဆရာများဟု အဓိပ္ပာယ်ရပြီး၊ အခန်း ၅:၁၄ တွင် “ဣသရေလသားတို့၏ အရာရှိများ” ဟူသော အသုံးအနှုန်းနှင့် ၎င်းတို့ခံရသော ကြမ်းတမ်းသောဆက်ဆံမှုမှ ထင်ရှားစွာ ဟေဗြဲလူမျိုးများဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် ဖြစ်နိုင်ချေရှိသည်မှာ အလုပ်ကြီးကြပ်သူများအဖြစ် အလုပ်လုပ်ကြပြီး၊ လုပ်ဆောင်ခဲ့သော အလုပ်များကို စာရင်းပြုစုရန် လိုအပ်သည်။

6. The taskmasters of the people. The word here translated “taskmasters” is not the same as that of ch. 1:11, and probably designates another class of officers. The “taskmasters” of the former passage were the work superintendents, probably few in number and high in rank, whereas the “taskmasters” here were Egyptians of a lower rank and more numerous. The “officers,” literally, “scribes,” were undoubtedly Hebrews, as is evident from the expression “officers of the children of Israel” used in ch. 5:14 and from the rough treatment they received. They were probably employed as foremen, and had to give an account of the work done.

 

၇။ အုတ်ဖုတ်ရန် ကောက်ရိုးများ။ ဟေဗြဲလူမျိုးတို့၏ ဘုရားသခင်ကို ထိတ်လန့်ရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိဘဲ၊ မိမိ၏ တန်ခိုးတော်အပေါ် မာန်တက်နေသည့် ဖါရိုသည် မိမိ၏ဆန္ဒကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် သန္နိဋ္ဌာန်ချထားသည်။ တောကန္တာရသို့သွားလိုသည့် ၎င်းတို့၏ဆန္ဒသည် ပျင်းရိသူများက တီထွင်ထားသော အကြောင်းအမျိုးမျိုးဖြစ်ပြီး၊ နိုင်ငံကို အန္တရာယ်ဖြစ်စေနိုင်သော လွတ်လပ်မှုအတွက် တပ်မက်မှုကြောင့်ဖြစ်သည်ဟု သံသယရှိသဖြင့်၊ ဖိနှိပ်မှုကို ယခင်ထက် ပို၍ရက်စက်စေရန် အစီအစဉ်တစ်ခုကို စီစဉ်ခဲ့သည်။

7. Straw to make brick. Having no intention of being intimidated by the God of the Hebrews, and proud in the security of his own power, Pharaoh was determined to enforce his will. Suspecting that their wish to go into the desert was nothing but an excuse invented by idlers and prompted by a thirst for freedom that might endanger the kingdom, he devised a plan for making the oppression more cruel than it already was.

 

ရှေးအီဂျစ်တွင် အုတ်များကို ယနေ့ကဲ့သို့ပင် ဖုတ်လေ့ရှိပြီး၊ တစ်ခါတစ်ရံ ကောက်ရိုးနှင့်ဖြစ်စေ၊ ကောက်ရိုးမပါဘဲဖြစ်စေ ပြုလုပ်သည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် အုတ်များတွင် ရွှံ့စေးနှင့်အတူ ကောက်ရိုးကဲ့သို့သော အပင်များဖြင့် ပေါင်းစပ်ထားသည်။ ယနေ့ဟေဗြဲဘာသာတွင် “တေဗင်” (teben) ဟုခေါ်ပြီး အီဂျစ်အာရဗီဘာသာတွင် “တိဘင်” (tibn) ဟုခေါ်သည်။ ရှေးအီဂျစ်တွင် အုတ်ဖုတ်ခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်ကို အီဂျစ်သင်္ချိုင်းများတွင် တွေ့ရှိရသော ပုံစံများနှင့် ဘီစီ ၁၅ ရာစုအလယ်ပိုင်းတွင် သုမို့စ် ၃ လက်ထက်နေထိုင်ခဲ့သော ဝန်ကြီးရိခ်မီရာ၏ သင်္ချိုင်းတွင်ရှိသော နံရံပန်းချီကားများက ဖော်ပြသည်။ ၎င်းတွင် ရေကန်မှ ရေကိုဆွဲယူပြီး၊ ရွှံ့စေးကို ပေါက်နှင့်ရောနှောကာ၊ ထိုရောနှောထားသောအရာကို အိုးများဖြင့် အုတ်ဖုတ်သူများထံ သယ်ယူပြီး၊ အုတ်ဖုတ်သူများသည် သစ်သားပုံစံများဖြင့် အုတ်များကို ဖွဲ့စည်းပုံကို ပြသထားသည်။ အလုပ်သမားအုပ်စုကို ကြီးကြပ်ရန် လက်ထဲတွင် တုတ်ကိုင်ဆောင်ထားသော အလုပ်ကြီးကြပ်သူတစ်ဦးရှိသည်။ အုတ်များသယ်ယူသူများကို “အမွန်ဘုရားကျောင်းအလုပ်များအတွက် ဘုရင်မင်းမြတ်က ဖမ်းဆီးယူဆောင်လာသော သုံ့ပန်းများ” အဖြစ် ဖော်ပြထားသည်။ ပုံဖော်ထားသော သုံ့ပန်းအချို့သည် ဆီးမီးတစ်လူမျိုးများဖြစ်ပြီး ဟေဗြဲလူမျိုးများနှင့် ဆင်တူသည်။

In ancient Egypt bricks were made just as they are today, sometimes with and sometimes without straw. More commonly, the bricks contained some type of plant binder along with the clay, usually straw, called teben in Biblical Hebrew and tibn in Egyptian Arabic today. The process of brickmaking in ancient Egypt is represented by several models found in Egyptian tombs, and also in a wall painting in the tomb of the vizier Rekhmire, who lived under Thutmose III in the middle of the 15th century b.c. It shows men drawing water from a pool, mixing mud with a hoe, carrying the mixture in jars to the brickmakers, and the brickmakers forming the bricks in wooden molds. A foreman with a stick in his hand watches over the group of workmen. The men carrying bricks are described as “captives which his majesty brought for the works of the temple of Amon.” Some of the captives depicted are Semites and resemble the Hebrews.

 

မောရှေသည် ဟေဗြဲလူမျိုးတို့အား “ကောက်ရိုးမပါသော အုတ်များ” ဖုတ်သည်ဟု ဖော်ပြမထားပေ။ ဖါရိုသည် ၎င်းတို့အား ကောက်ရိုးကို အသုံးပြုရန် တိကျစွာညွှန်ကြားခဲ့သော်လည်း၊ ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင် ကောက်ရိုးရှာဖွေပေးရမည်ဖြစ်သည်။ ဟေဗြဲလူမျိုးတို့သည် ကောက်ရိုးမပါဘဲ အုတ်ဖုတ်ပါက ဖါရိုအား ဖီဆန်ရာရောက်မည်ဖြစ်ပြီး၊ အလုပ်ထိန်းများက ၎င်းကို ခွင့်ပြုမည်မဟုတ်ပေ။ ထိုသို့သော အုတ်များသည် အရည်အသွေးနိမ့်ကျမည်ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ ကောက်ရိုးခုတ်ထစ်ထားခြင်းသည် ရွှံ့စေးအုတ်များ၏ ခိုင်ခံ့မှုကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ တိုးမြှင့်ပေးသည်။ ၎င်းသည် ကောက်ရိုးများကိုယ်တိုင်၏ ရှိနေမှုနှင့် အုတ်ရောနှောမှုအပေါ် ပုပ်သိုးနေသော အပင်များ၏ ဓာတုဗေဒဆိုင်ရာ လုပ်ဆောင်မှုကြောင့်ဖြစ်သည်။ ရောနှောထားသောအရာကို ရက်အနည်းငယ်ထားခဲ့ပါက၊ အုတ်များသည် ပို၍ခိုင်ခံ့ပြီး ပြုလုပ်ရန်လည်း ပိုမိုလွယ်ကူသည်။ ရှေးအီဂျစ်အဆောက်အအုံအချို့၏ နံရံများတွင် ကောက်ရိုးမပါသော အုတ်များရှိသည်ဟူသော အစီရင်ခံစာများသည် အခန်း ၅:၇-၈ ၏ မှတ်တမ်းကို အတည်ပြုသက်သေအဖြစ် မမှန်ကန်စွာ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုထားခြင်းနှင့် နိုင်းမြစ်ချိုင့်ဝှမ်းတွင် အုတ်ဖုတ်ခြင်းအနုပညာကို မသိခြင်းအပေါ် အခြေခံထားသည် (The Biblical Archaeologist, vol. 13, no. 2 [May, 1950], pp. 22–28)။

Moses does not present the Hebrews as making “bricks without straw,” as is sometimes erroneously stated. Rather, Pharaoh’s decree specifically required them to use straw, but to provide it themselves. Had the Hebrews proceeded to make brick without straw they would have been violating the decree, and this the taskmasters would hardly have permitted. Such bricks would have been decidedly inferior in quality, since chopped straw increases the strength of mud bricks several times. This is due partly to the presence of the straw stalks themselves and partly to the chemical action of decaying vegetable matter upon the brick mixture. When the mixture is allowed to stand for a few days, the bricks are both stronger and easier to make. Some have erroneously interpreted the presence of strawless bricks in the walls of certain ancient Egyptian buildings as evidence confirming the narrative of ch. 5:7, 8. Such reports, however, are based on a misunderstanding of the Bible record and ignorance of the art of brickmaking as practiced in the valley of the Nile (see The Biblical Archaeologist, vol. 13, no. 2 [May, 1950], pp. 22–28).

 

၈။ အုတ်အရေအတွက်။ ဤနေရာတွင် “အရေအတွက်” ဟု ဘာသာပြန်ထားသော စကားလုံးသည် “နေ့စဉ်လိုအပ်သော အရေအတွက်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရပြီး၊ ဟေဗြဲလူမျိုးတို့သည် နေ့စဉ်အုတ်အရေအတွက်သတ်မှတ်ထားသည်ကို ထုတ်လုပ်ရမည်ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် ယခုအခါ ကောက်ရိုးကို လယ်ကွင်းများမှ ကောက်ယူရမည်ဖြစ်သော်လည်း၊ လိုအပ်သော အုတ်အရေအတွက်သည် ယခင်ကဲ့သို့ပင် တူညီရမည်ဖြစ်သည်။

8. The tale of the bricks. The word here translated “tale” means, rather, “the daily required number,” and indicates that the Hebrews were required to produce a fixed number of bricks every day. Though they were now to procure their own straw, by gleaning it from the fields, the required number of bricks was to remain the same as before.

 

၁၄။ အရာရှိများ။ အီဂျစ်အလုပ်ကြီးကြပ်သူများကို လက်ထဲတွင် တုတ်များကိုင်ဆောင်ထားသည့်ပုံစံဖြင့် ပုံမှန်ဖော်ပြထားသည်။ သုမို့စ် ၃ လက်ထက်က သီဘီမြို့၏ ဘုရားကျောင်းနံရံပေါ်မှ ပုံတစ်ပုံတွင်၊ အလုပ်ကြီးကြပ်သူတစ်ဦးသည် လက်ထဲတွင် တုတ်ကိုမြှောက်ထားပြီး၊ အလုပ်သမားများကို “လက်ထဲတွင် တုတ်ရှိသည်၊ ပျင်းရိမနေကြလော့” ဟု ပြောနေသည်။ ဘုရင်၏ ညွှန်ကြားချက်သစ်ကို အကောင်အထည်ဖော်သောအခါ၊ ဣသရေလလူမျိုးတို့သည် လိုအပ်သော အုတ်အရေအတွက်ကို ထုတ်လုပ်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။ ထို့ကြောင့်၊ နေ့စဉ်အလုပ်စာရင်းပြုစုရမည့် ဟေဗြဲအရာရှိများသည် ၎င်းတို့၏ အီဂျစ်အလုပ်ကြီးကြပ်သူများထံမှ အပြစ်ပေးခံရသည်။

14. The officers. The Egyptian overseers are regularly depicted with sticks in their hands. One picture from a temple wall of Thebes of the time of Thutmose III shows a taskmaster with a raised stick in his hand, saying to the workmen, “The stick is in my hand; be not lazy.” When the new directive of the king was enforced, it soon became impossible for the Israelites to produce the required number of bricks. Consequently, the Hebrew officers whose business it was to give a daily account of the work done were punished by their Egyptian overlords.

 

၁၅။ ဖါရိုထံသို့ အော်ဟစ်တိုင်ကြား။ ဟေဗြဲအလုပ်ကြီးကြပ်သူများသည် ဘုရင်ထံသို့ ဝင်ရောက်ခွင့်ရှိပုံရသည်။ ၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့၏လူများအား လိုအပ်သော “အုတ်အရေအတွက်” ထုတ်လုပ်ရန် မစွမ်းဆောင်နိုင်သည့်အတွက် မတရားစွာ ရိုက်နှက်ခံရသောအခါ၊ အီဂျစ်အလုပ်ကြီးကြပ်သူများကို ပုဂ္ဂိုလ်ရေးအရ အပြစ်တင်သည်ဟု ထင်မှတ်ကာ ဘုရင်ထံသို့ တိုင်ကြားခဲ့သည်။

15. Cried unto Pharaoh. The Hebrew foremen apparently had access to the king. When these men were unjustly beaten for their inability to force their people to produce the required “tale” of bricks, they complained to the king, thinking the Egyptian overseers personally to blame.

 

၁၇။ သင်တို့သည် ပျင်းရိကြသည်။ ဖါရိုသည် ဣသရေလလူမျိုးတို့၏ ဘုရားသခင်ကို ကိုးကွယ်လိုသည့်ဆန္ဒကို ပျင်းရိမှုအဖြစ် အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုရန် ၎င်း၏ စိတ်ကူးကောင်းကို ကျေနပ်ခဲ့ပုံရသည်။ အလုပ်ပို၍လုပ်နေရသော လူများကို ပျင်းရိသည်ဟု စွပ်စွဲပြီး ဘာသာရေးကို အကြောင်းပြချက်အဖြစ် အသုံးပြုသည်ဟု ထင်မြင်ခဲ့သည်မှာ လိမ္မာသည်ဟု သူယူဆခဲ့သည်။

17. Ye are idle. Pharaoh seems to have been pleased with his happy thought of interpreting as idleness the desire of the Israelites to worship their God. He apparently considered it clever to accuse overworked people of being lazy and of employing religion as an excuse for it.

 

၂၁။ မုန်းတီးစက်ဆုပ်ခြင်း။ ဟေဗြဲအလုပ်ကြီးကြပ်သူများသည် ဘုရားသခင်၏ တမန်များထံသို့ ပြောဆိုခဲ့သော စကားများသည် မရိုသေသောစကားများဖြစ်သည်။ ဒေါသဖြင့် ပြောဆိုသော စကားများသည် ပုံမှန်အားဖြင့် ဆင်ခြင်တုံတရားမရှိပေ။ ၎င်းသည် ၎င်းတို့၏ ရောထွေးသော ဥပမာကို ရှင်းပြပေမည်။ ၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့၏ ဆိုးရွားသော “အနံ့” သည် ဖါရို၏ “မျက်လုံး” အပေါ် သက်ရောက်မည်ဟု ရည်ညွှန်းခဲ့ပြီး၊ နှာခေါင်းအစား မျက်လုံးကို ရည်ညွှန်းခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် မောရှေနှင့် အာရုန်အား အီဂျစ်လူမျိုးတို့၏ လက်ထဲသို့ ဓားတစ်လက်ထည့်ပေးကာ ၎င်းတို့ကို သတ်ဖြတ်ရန် ပုံဆောင်စွပ်စွဲခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် မောရှေနှင့် အာရုန်သည် ဘုရင်နှင့် သူ၏အကြံပေးများကို ၎င်းတို့အား ပျင်းရိသည်ဟု သံသယရှိစေခဲ့သည်ဟု ထင်မြင်ခဲ့သည်။ အမှန်စင်စစ်၊ အလုပ်ကြီးကြပ်သူများသည် ပြင်းထန်သော ရိုက်နှက်မှုကို ခံစားခဲ့ရပြီး (ကျမ်းပိုဒ် ၁၄)၊ ဖြစ်နိုင်ချေရှိသည်မှာ အီဂျစ်တွင် ပုံမှန်ပြစ်ဒဏ်ပေးနည်းဖြစ်သော ခြေဖဝါးရိုက်နှက်မှုကို ခံခဲ့ရသည်။ ခြေဖဝါးကို ရိုက်နှက်ခြင်းသည် အလွန်နာကျင်ပြီး၊ ထပ်ခါတလဲလဲ အသုံးပြုပါက သေဆုံးမှုများလည်း ဖြစ်ပေါ်တတ်သည်။

21. Abhorred. Unkind were the words that the Hebrew foremen spoke to the messengers of God. Words prompted by anger are usually irrational. This may account for their mixed metaphor, alluding to the effect their evil “savour” would have on the “eyes,” instead of in the nose, of Pharaoh. They went even further, figuratively accusing Moses and Aaron of placing a sword in the hands of the Egyptians to slay them. They surmised that Moses and Aaron had led the king and his counselors to suspect them of laziness. To be sure, the foremen had no doubt suffered a severe beating (v. 14), probably administered as a bastinado, the customary form of corporal punishment in Egypt. This beating of the bare soles of the feet is extremely painful, and death not infrequently results from its repeated employment.

 

၂၂။ မောရှေသည် ထာဝရဘုရားထံသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိ။ ညီအစ်ကိုနှစ်ဦးသည် အရာရှိများ၏ စကားများကို မဖြေကြားခဲ့ပေ။ ၎င်းတို့၏ နှလုံးသားများသည် စကားပြောရန် အလွန်ပြည့်လျှံနေပြီး၊ ၎င်းတို့သည် ဘာပြောရမည်ကိုလည်း မသိခဲ့ပေ။ ၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့၏ တစ်ခုတည်းသော အားကိုးရာ နှစ်သိမ့်မှုနှင့် လမ်းညွှန်မှုအရင်းအမြစ်ဖြစ်သော ဘုရားသခင်ထံသို့ လှည့်သွားခဲ့သည်။

22. Moses returned unto the Lord. The two brothers made no reply to the words of the officers. Perhaps their hearts were too full for speech, and they probably did not know what to say anyway. They turned instead to God, their sole source of consolation and guidance.

 

ထာဝရဘုရား၊ အဘယ်ကြောင့်နည်း။ မောရှေ၏ စကားများသည် မကျေနပ်မှု သို့မဟုတ် နာခံမှုမရှိခြင်း၏ စိတ်ဓာတ်ကို ထင်ဟပ်မပြပေ။ ဘုရားသခင်၏ ဆက်ဆံပုံကို နားမလည်နိုင်သော ယုံကြည်ခြင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော မေးခွန်းနှင့် တိုင်ကြားမှုဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်တွင် သူသည် ဤလိုအပ်နေသောအချိန်တွင် အကူအညီအတွက်နှင့် ဘုရားသခင်၏ သဘာဝနှင့် ဆန္ဒတော်နှင့် ဆန့်ကျင်ပုံရသည့်အရာကို ဖယ်ရှားရန် ဆုတောင်းခဲ့သည်။

Lord, wherefore. Moses’ words did not reflect a spirit of displeasure or insubordination, but of perplexity and inquiry. The question and complaint proceeded from a faith that could not understand the dealings of God. At the same time he appealed for help in this hour of need and for the removal of what seemed contrary to God’s nature and His will.

 

ellen g. white comments

1-23 PP 257-259; SR 112-115

1, 2 PP 333

1-5 PP 257

2 DA 51; Ev 560; GC 269; PP 280; SR 117

10-17, 21 PP 258

22, 23 PP 259