အခန်းကြီး - (၇၁ - ၇၂ - ၇၃ - ၇၄ - ၇၅ - ၇၆ - ၇၇ - ၇၈ - ၇၉ - ၈၀)

 

၇၁:၁–၂၄

အသက်အရွယ်ကြီးရင့်ခြင်း

ဆာလံ ၇၀ တွင် စတင်ခဲ့သော တောင်းပန်ချက်ကို ဆာလံ ၇၁ က တိုက်ရိုက်ဆက်လက်ဖော်ပြသည်။ သို့သော် အသက်အရွယ်ကြီးရင့်လာခြင်းနှင့်အတူ ရောက်ရှိလာသည့် အခက်အခဲများနှင့်ပတ်သက်၍ ထပ်ဆောင်းစိုးရိမ်မှုတစ်ရပ်လည်း ပါဝင်သည် (အခန်းငယ်များ ၉၊ ၁၈)။ ထိုစိုးရိမ်မှုနှင့်အတူ ဆာလံဆရာက မိမိငယ်ရွယ်စဉ်ကတည်းက သခင်ကို ယုံကြည်အားကိုးခဲ့ကြောင်း အတည်ပြုဖော်ပြထားသည် (အခန်းငယ်များ ၅၊ ၁၇)။ အပိုင်းသုံးပိုင်းဖြစ်သည့် (အခန်းငယ်များ ၁–၈၊ ၉–၁၆၊ ၁၇–၂၄) တစ်ပိုင်းစီသည် စကားဖြင့် ချီးမွမ်းခြင်းဖြင့် နိဂုံးချုပ်ထားသည်။ “David သည် အလွန်နက်ရှိုင်းစွာ စိတ်လှုပ်ရှားခဲ့သည်။ သူသည် အသက်အရွယ်ကြီးရင့်လာမည့်အချိန်ကို မျှော်လင့်ကြည့်ရှုရင်း စိတ်ဒုက္ခရောက်ခဲ့သည် … David သည် အသက်အရွယ်ကြီးရင့်ခြင်းနှင့်အတူ ပါလာသည့် ဆိုးကျိုးများမှ ကာကွယ်ရန် လိုအပ်ကြောင်း ခံစားခဲ့သည်” (1T 423)။

၇၁:၁–၈။
နောက်သို့ပြန်လည်ကြည့်ရှုခြင်း

အစပိုင်းတောင်းပန်ချက်တွင် ဘုရားသခင်အား မိမိအရှက်ကွဲခြင်းမခံရစေရန် ကယ်တင်တော်မူရန် တောင်းဆိုသည်။ အရှက်ကွဲခြင်းခံရခြင်း၏ အယူအဆသည် ယခင်ဆာလံနှင့် ဆက်စပ်ပေးသော အကြောင်းအရာဖြစ်သည် (နှိုင်းယှဉ် ၇၀:၂)၊ ထို့အပြင် လက်ရှိကဗျာတွင်လည်း အဓိကအကြောင်းအရာတစ်ရပ် ဖြစ်သည် (နှိုင်းယှဉ် အခန်းငယ်များ ၁၃၊ ၂၄)။ ဤအပိုင်း၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ဘုရားသခင်သည် အတိတ်က ဆာလံဆရာကို မည်သို့ ဦးဆောင်တော်မူခဲ့ကြောင်း ပြန်လည်စဉ်းစားခြင်း ရှိသည်။ ငယ်ရွယ်စဉ် (အခန်းငယ် ၅) မှစ၍ မွေးဖွားချိန် (အခန်းငယ် ၆) သို့၊ နောက်ဆုံးတွင် မိခင်၏ဝမ်းထဲ၌ ရှိစဉ်အချိန်အထိ (အခန်းငယ်များ ၅–၆) နောက်ပြန်သွား၍ ဖော်ပြထားသည်။ ထိုအရာမှ သခင်ကို ယုံကြည်ခြင်းနှင့် မျှော်လင့်ခြင်းကို စကားဖြင့် ဖော်ပြလာသည်။

၇၁:၉–၁၆။
အသက်အရွယ်ကြီးရင့်ခြင်း

ဆာလံဆရာသည် အတိတ်ကာလ၌ ဘုရားသခင်က မိမိကို မည်သို့ ဦးဆောင်တော်မူခဲ့ကြောင်း ပြန်လည်သုံးသပ်ပြီးနောက် ခွန်အားလျော့နည်းလာမည့် အသက်အရွယ်ကြီးရင့်ချိန်၌ ရင်ဆိုင်ရမည့် အခက်အခဲများဆီသို့ သူ၏အတွေးများ လှည့်သွားသည် (အခန်းငယ် ၉)။ ဘုရင်၏ ခွန်အားလျော့နည်းလာခြင်းနှင့်အတူ ရန်သူများက သူ့ကို ဖမ်းဆီးရန် ပိုမိုကြိုးစားလာကြပြီး၊ သူ့ကို ကယ်တင်မည့်သူ မရှိစေရန် ကြံစည်ကြသည် (အခန်းငယ်များ ၁၀–၁၁)။ လုပ်ဆောင်ရန် ဆန္ဒကို ဖော်ပြသော ပုံစံများကို အဆက်မပြတ် စုစည်းအသုံးပြုထားခြင်းဖြင့် David သည် ဘုရားသခင်၏ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ခြင်းကို တောင်းပန်ပြီး ဘုရားသခင်၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်းအကြောင်း သက်သေခံရန် အသင့်ရှိနေသည်။

၇၁:၁၇–၂၄။
ငယ်ရွယ်ခြင်းနှင့် အသက်အရွယ်ကြီးရင့်ခြင်း

ဆာလံ၏ နောက်ဆုံးအပိုင်းသည် ယခင်အပိုင်းနှစ်ပိုင်းရှိ အကြောင်းအရာများကို ပေါင်းစပ်ပြီး ဘုရားသခင်သည် ဆာလံဆရာကို ငယ်ရွယ်စဉ်ကတည်းက သွန်သင်တော်မူခဲ့ကြောင်း ထပ်မံအတည်ပြုသည်။ ယခုအခါ သူသည် အသက်အရွယ်ကြီးရင့်၍ ဆံပင်ဖြူလာသောအခါ ဘုရားသခင်၏ အစဉ်မပြတ်လမ်းညွှန်မှုကို တောင်းခံသည် (အခန်းငယ် ၁၈)။ ဤအချက်က David သည် ဆာလံကို မိမိအသက်အရွယ်ကြီးရင့်ချိန်တွင် ရေးဖွဲ့ခဲ့ကြောင်း ညွှန်ပြသည်။ ဤအပိုင်းသည် အတိတ်အတွက် ချီးမွမ်းခြင်းများနှင့် လက်ရှိအချိန်နှင့် အနာဂတ်အတွက် ဆုတောင်းခြင်းများအကြား ရွေ့လျားသွားပြီး တူရိယာများဖြင့် တွဲဖက်ချီးမွမ်းခြင်းဖြင့် နိဂုံးချုပ်သည် (အခန်းငယ် ၂၂)။ ဘုရားသခင်၏ ကယ်တင်ခြင်းကို ဖြစ်ပြီးမြောက်ပြီးသော အဖြစ်အပျက်တစ်ရပ်အဖြစ် ဖော်ပြထားသည်။ အထူးသဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့ ပို၍အားနည်းလွယ်သောအချိန်တွင် ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်တို့ကို ဘယ်သောအခါမျှ မစွန့်ပစ်တော်မူပါ။ ကိုယ်တော်သည် အစဉ်အမြဲ ယုံကြည်အားကိုးထိုက်တော်မူသည်။

၇၂:၁–၂၀

ငါ့သားအတွက် ဆုတောင်းခြင်း

စာအုပ် ၂ ၏ နောက်ဆုံးဆာလံသည် Solomon အတွက် David ၏ ဆုတောင်းချက်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ Solomon နန်းတက်သောအခါ မိမိမှတ်မိသမျှကို ပြန်လည်မှတ်တမ်းတင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သကဲ့သို့ David ကိုယ်တိုင် ရေးသားခဲ့ခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ဆာလံအဆုံးတွင် စာအုပ် ၂ ကို ပိတ်သိမ်းသည့် David ၏ ဆုတောင်းချက်များ ပြီးဆုံးကြောင်း ဖော်ပြသော အောက်စာနှင့် Solomon ကို ရည်ညွှန်းထားသည့် အပေါ်စာ (နှိုင်းယှဉ် ဆာလံ ၁၂၇:၁) အကြား တင်းမာမှုရှိသောကြောင့် ဤအချက်သည် ရှင်းလင်းခြင်းမရှိပါ။ သို့သော် အဆုံးသတ်အလင်းဖြင့် ခေါင်းစဉ်ကို ဖတ်ရှုမည်ဆိုလျှင် lishlomoh ကို “Solomon အတွက်” ဟုလည်း ဘာသာပြန်နိုင်ပြီး၊ David က မိမိအသက်အရွယ်ကြီးရင့်ချိန်တွင် မိမိသားအတွက် ရေးသားခဲ့သော ကဗျာဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြသည် (နှိုင်းယှဉ် ဆာလံ ၇၁)။ ၎င်းကို မေရှိယနှင့်ဆိုင်သော ဆာလံတစ်ပုဒ်အဖြစ်လည်း အသိအမှတ်ပြုထားသည်။

၇၂:၁–၇။
တရားမျှတမှုအတွက် ဆုတောင်းခြင်း

ဆာလံသည် ဘုရင်သစ်အား ဘုရားသခင်၏လူတို့ကို ဖြောင့်မတ်ခြင်းဖြင့် တရားစီရင်ရန် တောင်းဆိုခြင်းဖြင့် စတင်သည်။ ဤသည်မှာ ဘုရင်သည် ဘုရားသခင်၏အလိုတော်နှင့်အညီ မိမိ၏အာဏာကို ကျင့်သုံးရန် ဆုတောင်းခြင်းဖြစ်ပြီး Solomon ၏ 1 Kings ၃ တွင် ဖော်ပြထားသော ဆုတောင်းချက်ကို ကြိုတင်ရည်ညွှန်းသည်။ တောင်များနှင့် တောင်ကုန်းများသည် ဣသရေလပြည်၏ ပထဝီဝင်အခြေအနေနှင့် ဖြောင့်မတ်သောဘုရင်ကြောင့် ရရှိလာသည့် ကောင်းချီးများကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ထိုကောင်းချီးများကို မြေကြီးကို ရေလောင်းပေးသော မိုးရေများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ထားပြီး ပြည်တော်၌ အသီးအပွင့်များပြားစွာ ဖြစ်ထွန်းခြင်း၏ ပုံရိပ်ဖြစ်သည်။

၇၂:၈–၁၄။
အုပ်စိုးပိုင်ခွင့်အတွက် ဆုတောင်းခြင်း

ဆုတောင်းချက်သည် ပင်လယ်မှ ပင်လယ်တိုင်အောင် အုပ်စိုးပိုင်ခွင့်ရရှိရန်လည်း ဆက်လက်တောင်းဆိုသည်။ ဤပထဝီဝင်အတိုင်းအတာသည် မြောက်မှတောင်သို့ Red Sea နှင့် Mediterranean ကိုလည်းကောင်း၊ အရှေ့မှအနောက်သို့ Euphrates မြစ်မှ Aegean ကျွန်းများအထိနှင့် Spain တိုင်အောင်လည်းကောင်း ရည်ညွှန်းနိုင်သည်။ ပထဝီဝင်အတိုင်းအတာအချို့သည် Solomon ၏ အုပ်စိုးမှုအတိုင်းအတာနှင့် နိုင်ငံတကာအသိအမှတ်ပြုမှုကို ထင်ဟပ်စေသော်လည်း သူ၏အစိုးရအစပိုင်း၌ အကောင်းဆုံးအခြေအနေကို ပုံဖော်ထားသော ဆုတောင်းချက်တွင် ချဲ့ကားဖော်ပြမှုလည်း ပါဝင်သည်။ ပို၍အရေးကြီးသည်မှာ အုပ်စိုးပိုင်ခွင့်၏ အကြောင်းပြချက်သည် ကျင့်ဝတ်ဆိုင်ရာ စိုးရိမ်မှုများပေါ်တွင် အခြေခံထားခြင်းဖြစ်သည် (အခန်းငယ်များ ၁၂–၁၄)။ ပထမအပိုင်းတွင် အဓိကစကားလုံးမှာ ဖြောင့်မတ်ခြင်းဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ အဓိကမှာ ဆင်းရဲနွမ်းပါးသူ၊ ဆင်းရဲဒုက္ခခံနေရသူနှင့် အကူအညီလိုအပ်သူများ ဖြစ်လာသည်။

၇၂:၁၅–၁၇။
အသက်ရှည်ခြင်းအတွက် ဆုတောင်းခြင်း

နိုင်ငံခြားအုပ်စိုးသူများထံမှ အသိအမှတ်ပြုခြင်းနှင့် ပြည်တော်၏ အသီးအပွင့်များပြားခြင်းတို့သည် Solomon ၏ အုပ်စိုးမှုကို ထင်ရှားစေမည်ဖြစ်ပြီး၊ သူသည် ကောင်းချီးခံစားရကာ အခြားသူများလည်း သူ၌ ကောင်းချီးခံစားရသဖြင့် သူ၏အမည်သည် ထာဝရတည်မြဲမည် (အခန်းငယ် ၁၇)။ သူ၏အုပ်စိုးမှု အသက်ရှည်စေရန် ဆုတောင်းခြင်းနှင့် နောက်ဆုံးကောင်းချီးပေးခြင်းတို့သည် ဆာလံကို နိဂုံးချုပ်စေပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဘုန်းတော်ချီးမွမ်းခြင်းသို့ ကူးပြောင်းမှုကို ဖန်တီးပေးသည်။

၇၂:၁၈–၂၀။
စာအုပ် ၂ အတွက် ဘုန်းတော်ချီးမွမ်းခြင်းနှင့် အောက်စာ

ဘုန်းတော်ချီးမွမ်းခြင်းသည် စာအုပ် ၁ ၏အဆုံးတွင် တွေ့ရသော ဘုန်းတော်ချီးမွမ်းခြင်းနှင့် အများအားဖြင့် ကိုက်ညီသော်လည်း ဘုရားသခင်သည် မြေကြီးကို မိမိ၏ဘုန်းတော်ဖြင့် ပြည့်စေခြင်းအားဖြင့် ပြုတော်မူနေသော အံ့ဖွယ်အမှုများကို ဖော်ပြခြင်းဖြင့် ပိုမိုချဲ့ထွင်ထားသည်။ အောက်စာသည် စာအုပ် ၂ ကိုသာမက ပထမဆုံး David နှင့်ဆိုင်သော ဆာလံနှစ်ပုဒ်ကိုပါ နိဂုံးချုပ်ပေးပြီး Solomon ၏ အနာဂတ်နိုင်ငံတော်သာမက မေရှိယ၏နိုင်ငံတော်၌သာ အမှန်တကယ် ပြည့်စုံမည့် အကောင်းဆုံးနိုင်ငံတော်ကိုပါ မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် ဖော်ပြ၍ အဆုံးသတ်ထားသည်။

 

 

ဆာလံ ၇၃–၈၉

စာအုပ် ၃

စာအုပ် ၃ သည် Asaph ၏ ဆာလံအုပ်စု (ဆာလံ ၇၃–၈၃) ဖြင့် စတင်ပြီး၊ ၎င်းသည် ဤဆာလံအပိုင်းတွင် အကြီးဆုံးစုစည်းမှုဖြစ်သည်။ အကြောင်းအရာအားဖြင့် “ဘုရားသခင်၊ ကိုယ်တော်သည် အဘယ်မှာရှိတော်မူသနည်း” ဟူသော မေးခွန်းကို အဓိကထားပြီး၊ ထိုမေးခွန်းကို ဆာလံ ၇၃ တွင် စတင်မိတ်ဆက်ထားသည်။ ဤစုစည်းမှုတွင် Korah ၏ ဆာလံများ၏ ဒုတိယနှင့် နောက်ဆုံးအုပ်စု (ဆာလံ ၈၄–၈၅၊ ၈၇–၈၈) လည်း ပါဝင်ပြီး၊ ၎င်းတို့သည် အများအားဖြင့် Zion နှင့်ဆိုင်သော ဘာသာရေးအယူအဆကို ကိုင်တွယ်ထားသည် (နှိုင်းယှဉ် ဆာလံ ၄၂–၄၉)။ ထိုအုပ်စုကို David ၏ ဆာလံနှစ်ပုဒ် (ဆာလံ ၈၆ နှင့် ၈၉) က ကြားဖြတ်ထားပြီး နောက်တွင်လည်း ဆက်လက်ပါဝင်သည်။ ထိုဆာလံနှစ်ပုဒ်သည် David နှင့်ဆိုင်သော ဆာလံများ၏ အဓိကစုစည်းမှုတွင် မပါဝင်ခဲ့ပေ။

၇၃:၁–၂၈

လူဆိုးတို့ ကြွယ်ဝချမ်းသာခြင်း

ဆာလံ ၇၃ သည် ဘုရားသခင်၏ တရားမျှတမှုနှင့်ပတ်သက်သော မေးခွန်းကို ဖြေကြားပေးသည်။ ပိုမိုတိကျစွာဆိုရလျှင် ဖြောင့်မတ်သူတို့သည် အဘယ်ကြောင့် ဆင်းရဲဒုက္ခခံရပြီး လူဆိုးတို့သည် အဘယ်ကြောင့် ကြွယ်ဝချမ်းသာကြသနည်းဟူသော မေးခွန်းဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ဆာလံ ၁ နှင့် ၂ တို့၏ အစဉ်အလာအတိုင်း သွန်သင်ပေးသော ကဗျာတစ်ပုဒ်ဖြစ်ပြီး အခန်းငယ် ၁ နှင့် ၂၈ တို့တွင် tob (“ကောင်းသော”) ဟူသော စကားလုံးကို ထပ်ခါတလဲလဲ အသုံးပြု၍ ဘုရားသခင်၏ ကောင်းမြတ်ခြင်းကို အလေးပေးထားသည်။ ဤနည်းအားဖြင့် ဘုရားသခင်၏ တရားမျှတမှုနှင့်ပတ်သက်သော မေးခွန်းကို အစကတည်းက ဖြေကြားထားသည်—ဘုရားသခင်သည် ကောင်းမြတ်တော်မူသည်။ ထို့အပြင် ကံကြမ္မာများ ပြောင်းပြန်ဖြစ်လာခြင်းကိုလည်း တွေ့ရသည်။ ဆာလံဆရာသည် ချော်လဲနိုင်သော မြေပြင်ပေါ်တွင် ရှိနေသည် (အခန်းငယ်များ ၁–၃)၊ လူဆိုးတို့မူကား လုံခြုံနေကြသည် (အခန်းငယ်များ ၄–၁၂)။ ထို့နောက် ချော်လဲနေသူများမှာ လူဆိုးတို့ဖြစ်လာပြီး (အခန်းငယ်များ ၁၈–၂၀) ဆာလံဆရာသည် ဘုရားသခင်၏မျက်မှောက်တော်၌ ခိုင်မာသောမြေပေါ်တွင် ရှိနေသည် (အခန်းငယ်များ ၂၁–၂၈)။ ယခုစုစည်းမှု၏ ပထမဆုံး Asaph ဆာလံသည် နောက်ပိုင်းဤဆာလံအုပ်စုတစ်လျှောက် အဓိကဖြစ်လာမည့် ဘုရားသခင် မရှိသကဲ့သို့ ထင်ရခြင်းနှင့် ဘုရားသခင်၏ ရှိနေတော်မူခြင်းတို့၏ မေးခွန်းကို စတင်မိတ်ဆက်ပေးသည်။

၇၃:၁–၁၂။
လူဆိုးတို့ ကြွယ်ဝချမ်းသာကြသည်

ဘုရားသခင်၏ ကောင်းမြတ်ခြင်းကို ကြိုတင်ကြေညာပြီးနောက် ဆာလံဆရာသည် လူဆိုးတစ်ဦး၏ ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုနှင့်ပတ်သက်သော မေးခွန်း (အခန်းငယ် ၃) သည် မိမိအား မည်မျှစိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေခဲ့ကြောင်း ပြန်လည်အမှတ်ရသည်။ ထိုအခြေအနေကြောင့် သူသည် ချော်လဲ၍ လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သည် (အခန်းငယ်များ ၁–၃)။ လူဆိုးတို့သည် မိမိတို့၏ ဆိုးညစ်မှုကို ကျင့်သုံးနေကြသော်လည်း အရာအားလုံးသည် သူတို့အတွက် ကောင်းမွန်စွာ ဖြစ်ပျက်နေသည်ဟု ထင်ရခြင်းကို ဆာလံဆရာ နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေသည်။ သူတို့သည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးအကြောင်း မာနထောင်လွှားစွာ ပြောဆိုကြသည် (အခန်းငယ်များ ၈–၉)၊ ထို့အပြင် သူတို့စုဆောင်းထားသော စည်းစိမ်ဥစ္စာများလည်း တိုးပွားလာသည် (အခန်းငယ်များ ၄–၁၂)။ ဤသို့ မည်သို့ဖြစ်နိုင်သနည်း။

၇၃:၁၃–၁၆။
အဘယ်ကြောင့် ငါသည် သန့်ရှင်းစွာ နေထိုင်ရမည်နည်း

ဤသည်မှာ ဆာလံဆရာက မိမိ၏နှလုံးကို သန့်ရှင်းစွာ ထိန်းသိမ်းခဲ့ခြင်းသည် အချည်းနှီးဖြစ်ပုံရသည်ဟု ခံစားရပြီး (အခန်းငယ် ၁၃) ဒုက္ခများနှင့် အောင်မြင်နေသော ရန်သူများကို ရင်ဆိုင်ရင်း ရိုးသားဖြောင့်မတ်စွာ အသက်ရှင်ရန် ကြိုးစားနေစဉ် မေးမြန်းသော အရေးကြီးသော်လည်း လမ်းမှားနေသည့် မေးခွန်းဖြစ်သည်။ ဤမေးခွန်းသည် ယနေ့တိုင် ကျွန်ုပ်တို့ကို ဆက်လက်ခြောက်လှန့်နေဆဲဖြစ်သည်။

၇၃:၁၇–၂၀။
သန့်ရှင်းရာဌာနတော်မှ နားလည်ခြင်း

ဆာလံဆရာသည် ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းရာဌာနတော်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သောအခါ ဆာလံ၏ အလှည့်အပြောင်းအချက်ကို ရောက်ရှိလာသည်။ လူသားတို့၏ ဆင်ခြင်တွေးခေါ်မှုတစ်ခုတည်းဖြင့် နားလည်မှု မရနိုင်ကြောင်း သူသိမြင်လာသည် (အခန်းငယ် ၁၆)၊ သို့သော် နားလည်မှုသည် သန့်ရှင်းရာဌာနတော်မှသာ ရရှိလာသည်။ Elijah ကဲ့သို့ (1 Kings ၁၉:၁၄) သူသည် စစ်မှန်သောအသိပညာ၏ တစ်ခုတည်းသော အရင်းအမြစ်ထံသို့ လှည့်လာပြီး ထိုသန့်ရှင်းရာဌာနတော်၌ ထိုမျိုးဆက်၏အဆုံး၊ ဆိုလိုသည်မှာ သူတို့၏ နောက်ဆုံးကံကြမ္မာကို ရုတ်တရက် ပိုင်းခြားသိမြင်လာသည် (အခန်းငယ် ၁၇)။ ထို့နောက် ချော်လဲနိုင်သော နေရာများတွင် ရှိနေပြီး ထာဝရတရားစီရင်ခြင်းကို ရင်ဆိုင်နေရသူများမှာ ဖြောင့်မတ်သူတို့မဟုတ်ဘဲ လူဆိုးတို့ဖြစ်ကြောင်း သူနားလည်လာသည် (အခန်းငယ်များ ၁၈–၂၀)။

၇၃:၂၁–၂၈။
ငါမှားခဲ့သည်

သူ၏အသိအမြင်သစ်ကြောင့် ဆာလံဆရာသည် ယခင်က မိမိဆင်ခြင်ခဲ့ပုံမှာ ba‘ar (“တိရစ္ဆာန်ဆန်သော” သို့မဟုတ် “မိုက်မဲသော”) ဖြစ်ပြီး အသိပညာကင်းမဲ့ခဲ့ကြောင်း နားလည်လာသည်။ သူ၏မိုက်မဲမှုနှင့် ဘုရားသခင်၏ သစ္စာရှိတော်မူခြင်းတို့ကို ဆန့်ကျင်ဘက်အဖြစ် ဖော်ပြထားသည် (အခန်းငယ် ၂၃)။ ထို့အပြင် ဘုရားသခင်၏ လမ်းညွှန်မှုသည် ယခုမှစ၍ ထာဝရကာလတိုင်အောင် သူနှင့်အတူ ရှိနေမည်ဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၂၄)။ ဤအသက်တာတွင် ကျွန်ုပ်တို့ကြုံတွေ့ရသမျှ အရာအားလုံးသည် ကျွန်ုပ်တို့ကို ဘုရားသခင်ထံ ပိုမိုနီးကပ်စေနိုင်ကြောင်းနှင့် ကျွန်ုပ်တို့အလိုရှိသင့်ဆုံးသောသူမှာ ကိုယ်တော်ပင်ဖြစ်ကြောင်း သိမြင်ခြင်းဖြင့် ဆာလံသည် အဆုံးသတ်သည် (အခန်းငယ် ၂၅)။ ထို့ကြောင့် ဘုရားသခင်နှင့် နီးကပ်စွာရှိခြင်းသည် ကောင်းမြတ်သည် (အခန်းငယ် ၂၈၊ နှိုင်းယှဉ် အခန်းငယ် ၁)။ ဘုရားသခင်၏ ကောင်းမြတ်ခြင်းကို ဆာလံတွင် မေးထားသော မေးခွန်းအတွက် အဆုံးစွန်သောအဖြေအဖြစ် ထပ်မံအတည်ပြုထားသည်။

၇၄:၁–၂၃

အပျက်အစီးဖြစ်နေသော သန့်ရှင်းရာဌာနတော်

ယခင်ဆာလံကဲ့သို့ပင် သန့်ရှင်းရာဌာနတော်သည် ဆာလံဆရာ၏ maskil (“သွန်သင်ချက်” သို့မဟုတ် “ဆင်ခြင်တွေးတောခြင်း”) ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ရှိသည်။ ဤကဗျာနှစ်ပုဒ်သည် စကားလုံးအသုံးအနှုန်းများဖြင့် ဆက်စပ်နေပြီး mashu’ah (“ဖျက်ဆီးခြင်း”၊ “ပျက်စီးခြင်း”၊ “အပျက်အစီး”) ဟူသော စကားလုံးသည် ဟေဗြဲကျမ်းစာတွင် နှစ်ကြိမ်သာ ပေါ်လာသည် (ဆာလံ ၇၃:၁၈၊ ၇၄:၃)။ သို့သော် ဆာလံ ၇၃ သည် သန့်ရှင်းရာဌာနတော်၏ ရှုမြင်ချက်မှတစ်ဆင့် ဝိညာဉ်ရေးရာနားလည်မှုကို ပေးခဲ့သော်လည်း ဆာလံ ၇၄ သည် သန့်ရှင်းရာဌာနတော်၏ ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုအတွက် ငိုကြွေးသည်။ ဤအရာသည် ၅၈၆ ခုနှစ် ခရစ်တော်မပေါ်မီတွင် Nebuchadnezzar က ဗိမာန်တော်ကို ဖျက်ဆီးခဲ့ခြင်းနှင့် ဆက်စပ်နေနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။ ဤသမိုင်းနောက်ခံဖြင့် “Asaph ၏” ဟူသော အပေါ်စာကို လူတစ်ဦးတစ်ယောက်ကို ရည်ညွှန်းခြင်းမဟုတ်ဘဲ ဗိမာန်တော်သီချင်းဆိုသူများ၏ အမျိုးအစားတစ်ရပ်ကို ရည်ညွှန်းခြင်းအဖြစ် နားလည်နိုင်သည်။ ပြည်နှင်ခံရခြင်းပြီးနောက် ဖြစ်ခဲ့သည့်အတိုင်း ဖြစ်သည် (နှိုင်းယှဉ် Nehemiah ၁၁:၂၂)။

၇၄:၁–၈။
သန့်ရှင်းရာဌာနတော် ပျက်စီးခြင်း

ဆာလံသည် ဘုရားသခင်သည် ဣသရေလကို ထာဝရစွန့်ပစ်တော်မူပြီလောဟူသော မေးခွန်းဖြင့် ရုတ်တရက် စတင်သည်။ ဤမေးခွန်းသည် ဗိမာန်တော် ပျက်စီးခြင်းကို ဖြစ်စေခဲ့သော ဘုရားသခင်၏ ဣသရေလအပေါ် ထင်ရှားစွာ ပယ်ချခြင်းကို ရည်ညွှန်းသည်။ ထာဝရတည်ရှိနေသော အပျက်အစီးများဆီသို့ မိမိ၏ခြေလှမ်းများကို မြှောက်၍ လာတော်မူရန် သခင်အား ဖိတ်ခေါ်ထားသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ သန့်ရှင်းရာဌာနတော်ကို အာရုံပြု၍ ကိုယ်တော်နေထိုင်တော်မူခဲ့သော Mount Zion တွင် ဖြစ်ပျက်နေသည့်အရာကို ကြည့်ရှုရန် ဖြစ်သည် (အခန်းငယ်များ ၂–၃)။ ယခု Mount Zion သည် ပျက်စီးနေပြီဖြစ်သည်။ အခန်းငယ်များ ၄–၉ တွင် ပျက်စီးခြင်းကို အသေးစိတ်ဖော်ပြထားသည်။ Babylonians တို့သည် များသောအားဖြင့် တိုင်းတစ်ပါးနတ်ဘုရားများ၏ ဘုရားမဲ့သင်္ကေတများ ပါဝင်သည့် သူတို့၏စစ်ရေးအလံများ သို့မဟုတ် တံခွန်များ (’ot) ကို စိုက်ထူကြသည်။ ဤအရာသည် ယခုအခါ နိမိတ်လက္ခဏာများ (’ot) ကို မမြင်ရတော့သော Judah လူတို့နှင့် သိသာထင်ရှားစွာ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ ပရောဖက်များ မရှိတော့သောကြောင့် ဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၉)။ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏လူတို့ကို စွန့်ပစ်တော်မူရုံသာမက ပရောဖက်ပြုသတင်းစကားများကိုလည်း သူတို့ထံသို့ မပို့တော့ပါ။ Babylonians တို့သည် ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းရာဌာနတော်ကို ချိုးဖျက်၊ ရိုက်ချိုး၊ မီးရှို့ကြပြီး ဝတ်ပြုရာနေရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးကြသည် (စာသားအတိုင်း “ဘုရားသခင်၏ သတ်မှတ်ထားသောနေရာများ”)။ ဤအချက်က ထိုအချိန်တွင် Judah တွင် အစုအဝေးများ စုဝေးကြသည့် အခြားနေရာများ (ဟေဗြဲ mo‘ed၊ “တွေ့ဆုံရာနေရာ”) လည်း ရှိခဲ့ကြောင်း ညွှန်ပြသည်။

၇၄:၉–၁၇။
မည်မျှကြာမည်နည်း

ဆာလံ၏ ဒုတိယအပိုင်းကိုလည်း မေးခွန်းများ ဆက်တိုက်ဖြင့် စတင်ထားသည်။ အခြေအနေသည် မည်မျှကြာအောင် ဆက်လက်တည်ရှိမည်ကို ဖြေကြားပေးမည့် ပရောဖက်တစ်ဦးမျှ မရှိသောကြောင့် (အခန်းငယ် ၉) မေးခွန်းများကို ဘုရားသခင်ထံသို့ ဦးတည်မေးမြန်းထားသည် (အခန်းငယ် ၁၀)။ ထိုမေးခွန်းများသည် ဘုရားသခင်အား ပျက်စီးခြင်းကို ကြည့်ရှုရန် တောင်းဆိုခြင်းသာမက အတိတ်က ပြုတော်မူခဲ့သကဲ့သို့ ရန်သူကို ဖျက်ဆီး၍ လုပ်ဆောင်တော်မူရန် ခေါ်ဆိုခြင်းလည်း ဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၁၁)။ အဲဂုတ္တုပြည်မှ ထွက်မြောက်ခြင်းအတွေ့အကြုံ၊ Red Sea ကို ဖြတ်ကူးခြင်းနှင့် Leviathan တို့ကို ရည်ညွှန်းထားသည်။ ၎င်းသည် အဲဂုတ္တုပြည်၏ တန်ခိုးကို ရည်ညွှန်းခြင်းဖြစ်သည် (နှိုင်းယှဉ် Isaiah ၃၀:၇ တွင် ပင်လယ်သားရဲအတွက် အခြားအမည်ဖြစ်သော “Rahab” ကို အသုံးပြု၍ ၎င်းကို အဲဂုတ္တုပြည်နှင့် ဆက်စပ်ထားသည်။ “Behemoth” စာမျက်နှာ ၆၅၂ နှင့် “Leviathan” စာမျက်နှာ ၆၅၄ ကိုကြည့်ပါ)။ ဘုရားသခင်၏တန်ခိုးကို အလေးပေးဖော်ပြရန် ဆာလံဆရာသည် ဖန်ဆင်းခြင်းအထိ နောက်ပြန်သွားသည် (အခန်းငယ်များ ၁၆–၁၇)။

၇၄:၁၈–၂၃။
နောက်ဆုံးတောင်းပန်ချက်

ဆာလံသည် ယေဟောဝါအား လုပ်ဆောင်တော်မူရန် အရေးတကြီး တောင်းပန်ခြင်းဖြင့် နိဂုံးချုပ်ပြီး သန့်ရှင်းရာဌာနတော်ကို ဖျက်ဆီးသူများသည် နောက်ဆုံးတွင် ကိုယ်တော်၏အမည်ကို စော်ကား၍ ဘုရားသခင်ကို ပြစ်မှားစော်ကားခဲ့ကြကြောင်း ဖော်ပြသည်။ ဘုရားသခင်၏လူတို့၏ ပုံရိပ်မှာ သားရဲများက ဝါးမျိုတော့မည့် အကူအညီမဲ့ ချိုးငှက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ အင်္ဂလိပ်ဘာသာပြန်အများစုသည် ဤနေရာတွင် ဟေဗြဲ မက်ဆောရက်စာသား၏ khayyat (“အသက်ရှိသောအရာ”၊ “အစုအဖွဲ့များ” သို့မဟုတ် “တိရစ္ဆာန်များ”၊ သို့သော် “သားရဲ” ဟု အတိအကျဆိုလိုခြင်းမဟုတ်) ကို ရှင်းလင်းစေရန် ဂရိဘာသာပြန်ကျမ်းရှိ theriois (“သားရဲများ”) ကို လိုက်နာကြသည်။ ဤပုံရိပ်ကို သူတို့၏အားနည်းမှုနှင့် ဘုရားသခင်၏ လုပ်ဆောင်မှုလိုအပ်မှုကို ဖော်ပြရန် အသုံးပြုထားသည် (အခန်းငယ် ၁၉)။ သမိုင်းတွင် ဆိုးညစ်သောအင်အားများက အောင်ပွဲရနေသကဲ့သို့ ထင်ရပြီး ကျွန်ုပ်တို့သည် ဘုရားသခင်၏ တိတ်ဆိတ်နေခြင်းကို တွေ့ကြုံရမည့် အချိန်များ ရှိလိမ့်မည်။ သို့သော် သတင်းစကားမှာ ရှင်းလင်းနေဆဲဖြစ်သည်—ဘုရားသခင်၏ တရားမျှတမှုသည် အောင်မြင်မည်။

၇၅:၁–၁၀

ကယ်တင်ခြင်း

“သတ်မှတ်ထားသောအချိန်” (mo‘ed၊ “သတ်မှတ်ထားသောအချိန်” သို့မဟုတ် “တွေ့ဆုံရာနေရာ”) သည် ယခင်ဆာလံနှစ်ပုဒ်တွင် “မည်မျှကြာမည်နည်း” နှင့် “အဘယ်ကြောင့်နည်း” ဟူသော မေးခွန်းများကို ဖြေကြားပေးသည်။ ထိုနေရာတွင် တိုက်ခိုက်သူများ ဖျက်ဆီးခဲ့သော တွေ့ဆုံရာနေရာများကို ဖော်ပြရန် ဤစကားလုံးကို အသုံးပြုထားသည် (နှိုင်းယှဉ် ၇၄:၄၊ ၈)။ ဤဆာလံသည် သင့်လျော်သောအချိန်တွင် ရောက်လာသော တရားစီရင်ခြင်းများမှတစ်ဆင့် ဘုရားသခင်၏ ကယ်တင်ခြင်းအတွက် ချီးမွမ်းသည်။ ပြည်နှင်ခံရခြင်းအဆုံးတွင် Babylon ပျက်စီးတော့မည့်အခြေအနေကို ဤဆာလံရေးသားခြင်းနှင့် ဆက်စပ်နိုင်သော်လည်း၊ အထူးသဖြင့် Jeremiah ကျမ်းနှင့် ၎င်း၏ဆက်နွှယ်မှုများကို အခြေခံ၍ (နှိုင်းယှဉ် Jeremiah ၂၅:၁၅–၂၉၊ ၄၈:၂၅–၂၆)၊ ဣသရေလ၏သမိုင်းတွင် အခြားအချိန်များလည်း ရှိသေးသည်။ ဥပမာအားဖြင့် ၇၀၁ ခုနှစ် သို့မဟုတ် ၆၈၉/၈ ခုနှစ် ခရစ်တော်မပေါ်မီတွင် Assyrians တို့ထံမှ ကယ်တင်ခြင်းရရှိခဲ့သည့်အချိန်သည် ဤကဗျာ၏ အသံနေအသံထားနှင့် ကိုက်ညီနိုင်သည်။ “မဖျက်ဆီးနှင့်” ဟူသော တေးသွားကို ဆာလံ ၅၇–၅၉ အတွက်လည်း အသုံးပြုထားသည်။

၇၅:၁–၆။
ဘုန်းတော်ချီးမွမ်းခြင်းနှင့် တရားစီရင်ခြင်း

ကဗျာအစတွင် အစုအဝေးဖြင့် ချီးမွမ်းခြင်းက ဘုရားသခင်၏ အံ့ဖွယ်လုပ်ရပ်များနှင့် ကိုယ်တော်၏အမည် နီးကပ်တော်မူခြင်းအတွက် ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ဖော်ပြသည်။ ဤကြေညာချက်သည် ယခင်ဆာလံ၏ ဘုရားသခင် မရှိသကဲ့သို့ ထင်ရခြင်းအပေါ် အလေးပေးထားမှုနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သည်။ ပထမပုဂ္ဂိုလ်စကားသို့ ပြောင်းလဲခြင်းက ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ခြင်းသည် ကိုယ်တော်သတ်မှတ်ထားသော သင့်လျော်သည့်အချိန်တွင် ရောက်လာကြောင်း အတည်ပြုသည် (အခန်းငယ် ၂)။ ထိုအချိန်သည် လူသားတို့ မျှော်လင့်ထားသည့်အချိန်နှင့် အမြဲတမ်း တစ်ထပ်တည်းမဖြစ်ပါ (နှိုင်းယှဉ် Habakkuk ၂:၃)။ ယေဟောဝါ၏ တရားစီရင်ခြင်း၏ အကျိုးဆက်များကို မြေကြီးနှင့် မြေကြီးပေါ်ရှိ လူတို့ ခံစားကြရသည် (အခန်းငယ် ၃)။ မာနထောင်လွှား၍ ဆိုးညစ်သောလူတို့အား သူတို့၏ဦးချိုများကို မမြှောက်ရန် နှစ်ကြိမ် သတိပေးထားသည် (အခန်းငယ်များ ၄–၅)။ ဤနေရာတွင် ဦးချိုသည် လူသားတို့၏ ခွန်အားကို ကိုယ်စားပြုသော သင်္ကေတဖြစ်ပြီး (နှိုင်းယှဉ် ဆာလံ ၁၈:၂) မာနထောင်လွှားသော ဆန့်ကျင်မှုနှင့် တွဲဖက်ထားသည် (စာသားအတိုင်း “မာနထောင်လွှားသော” သို့မဟုတ် “တင်းမာသော” လည်ပင်း)။ ဤမိမိကိုယ်ကို မြှောက်တင်ခြင်းသည် စစ်မှန်သောအခြေခံမရှိဘဲ (အခန်းငယ် ၆) Nebuchadnezzar ကျဆုံးရခြင်း၏ အကြောင်းရင်း ဖြစ်ခဲ့သည် (Daniel ၄)။

၇၅:၇–၁၀။
ဘုရားသခင်သည် တရားသူကြီးဖြစ်တော်မူသည်

ဤသည်မှာ ဘုရားသခင်သည် တရားသူကြီးဖြစ်တော်မူခြင်းနှင့်ပတ်သက်၍ တတိယပုဂ္ဂိုလ်ဖြင့် ရေးသားထားသော သွန်သင်ပေးသည့် ဆင်ခြင်ချက်ဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၇)။ ဘုရားသခင်၏အမျက်တော်ကို ခွက်တစ်ခွက်၏ ပုံရိပ်ဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားပြီး (နှိုင်းယှဉ် ဆာလံ ၆၀:၃၊ Isaiah ၅၁:၁၇၊ ၂၂) မြေကြီးပေါ်ရှိ လူဆိုးအားလုံးအပေါ် သွန်းလောင်းတော်မူသည် (အခန်းငယ်များ ၇–၈၊ “ဘုရားသခင်၏အမျက်တော်” စာမျက်နှာ ၉၁၈ ကိုကြည့်ပါ)။ ထိုအရာနောက်တွင် ပထမပုဂ္ဂိုလ်ဖြင့် ဖော်ပြထားသော ချီးမွမ်းခြင်းများ ပေါ်လာသည် (အခန်းငယ် ၉)။ ထို့နောက် ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင်က ပထမပုဂ္ဂိုလ်ဖြင့် ထပ်မံဖော်ပြပြီး ဦးချို၏ သင်္ကေတကို ပြန်လည်ကောက်ယူထားသည် (အခန်းငယ် ၁၀)။ ရှုမြင်ချက်များ အစဉ်မပြတ် ပြောင်းလဲနေခြင်းသည် ဤဆာလံကို ဝတ်ပြုရေးအခမ်းအနားများတွင် အသုံးပြုခဲ့ခြင်းကို ညွှန်ပြနိုင်သည်။ ဘုရားသခင်၏ အချိန်ဇယားသည် အစဉ်အမြဲ ပြည့်စုံတော်မူသည်။ နှောင့်နှေးနေသကဲ့သို့ ထင်ရသော တရားစီရင်ခြင်းများသည် ကျေးဇူးတော်အတွက် အခွင့်အရေးများ ဖြစ်ကြသည်။

 

၇၆:၁–၁၂

ဇိအုန် ကယ်တင်ခံရခြင်း

ဆာလံ ၇၆ ကို ခရစ်တော်မပေါ်မီ ၇၀၁ ခုနှစ်တွင် Sennacherib ၏ အာရှုရိတိုက်ခိုက်မှုအတွင်း Jerusalem ကယ်တင်ခံရခြင်းနှင့် ဆက်စပ်ဖော်ပြလေ့ရှိသည် (သို့မဟုတ် ပညာရှင်အချို့ အကြံပြုကြသကဲ့သို့ ခရစ်တော်မပေါ်မီ ၆၈၉/၈ ခုနှစ်တွင် Judah သို့ သူ၏ ဒုတိယအကြိမ် စစ်ဆင်ရေးအတွင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ နှိုင်းယှဉ် ၂ Kings ၁၉၊ Isaiah ၃၆–၃၉)။ LXX တွင် ဤအချက်ကို ကဗျာ၏ အပေါ်စာ၌ “အာရှုရိလူတို့ထံသို့” ဟူသောစကားကို ထပ်ထည့်ခြင်းဖြင့် အတိအလင်း ဖော်ပြထားသည်။ ဤသည်မှာ Psalms ၄၆–၄၈ ၏ အတွေးအခေါ်ကို ပဲ့တင်ထပ်စေသော ဇိအုန်အတွက် အောင်ပွဲသီချင်းဖြစ်ပြီး၊ Asaph ဆာလံများ၏ အဓိကအာရုံဖြစ်သော ဇိအုန်ရှိ ဘုရားသခင်၏ နေထိုင်ရာအရပ်၌ ကိုယ်တော်၏ အကြောင်းကို ဖော်ပြထားသည်။

၇၆:၁–၃။ ဘုရားသခင်သည် ဇိအုန်၌ရှိတော်မူခြင်း။ “Salem” (အခန်းငယ် ၂) ကို David မသိမ်းပိုက်မီ Jerusalem ၏ ရှေးဟောင်းအမည်အဖြစ် အသုံးပြုထားခြင်း (နှိုင်းယှဉ် Genesis ၁၄:၁၈) သည် Judah၊ Israel နှင့် Jerusalem ရှိ ကိုယ်တော်၏ တဲတော်ကို ဘုရားသခင်သိရှိခံရနိုင်သော နေရာအဖြစ် ဖြစ်စေခဲ့သည့် ကိုယ်တော်၏ အတိတ်ကယ်တင်ခြင်းလုပ်ရပ်များကို ပြန်လည်သတိရစေသည် (အခန်းငယ် ၁)။ ထိုနေရာ၌ Yahweh သည် စစ်သူရဲကဲ့သို့ မြားများ၊ ဒိုင်းများနှင့် ဓားများကို ချိုးဖျက်တော်မူခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၃)။ ဤအတွေးသည် နောက်အပိုင်းသို့ ချောမွေ့စွာ ကူးပြောင်းပေးသည်။

၇၆:၄–၉။ ကယ်တင်ခြင်း။ ဤအပိုင်း၌ Yahweh ၏ အချုပ်အခြာအာဏာနှင့် ဘုန်းအာနုဘော်ကို ရဲရင့်၍ အင်အားကြီးသော စစ်သူရဲများထံမှ ကိုယ်တော်၏ ကယ်တင်ခြင်းကို ပြန်လည်ဖော်ပြခြင်းဖြင့် ရှင်းလင်းထားသည်။ အခန်းငယ် ၄ တွင် သားကောင်များ သို့မဟုတ် လုယူရမည့်အရာများဖြင့် ပြည့်နေသော တောင်များကို ဖော်ပြထားသည်။ ဤရည်ညွှန်းချက်သည် ဤအခန်းငယ်မတိုင်မီ ဖြစ်ပွားခဲ့သော အောင်ပွဲ၏ ရလဒ်ကို ရည်ညွှန်းခြင်းဖြစ်ပြီး Jerusalem ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တောင်ကုန်းများသည် လုယူရန် အသင့်ဖြစ်နေသော စစ်ပွဲလုယက်ပစ္စည်းများဖြင့် ပြန်လည်ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၅)။ သမိုင်းနောက်ခံနှင့် ကိုက်ညီစွာ အခန်းငယ် ၆ တွင် ရထားများနှင့် မြင်းများပါသော အာရှုရိစစ်တပ်သည် အိပ်ပျော်နေသကဲ့သို့ ငြိမ်သက်သွားစေရန် ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပုံကို ဖော်ပြထားသည်။ (အသုံးအနှုန်းနှင့် Jacob ကို ရည်ညွှန်းခြင်းသည် Egypt မှ ကယ်တင်ခြင်းကို ပဲ့တင်ထပ်စေသည်။ နှိုင်းယှဉ် Exodus ၁၅)။ ဘုရားသခင်သည် ကောင်းကင်မှ တရားစီရင်တော်မူခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၈)၊ ထို့ကြောင့် Jerusalem တစ်ခုတည်းသာမက ‘anaw အားလုံး—“ဆင်းရဲသောသူများ၊” “ဒုက္ခရောက်သူများ၊” “နှိမ့်ချသူများ၊” “နူးညံ့သိမ်မွေ့သူများ”—ကိုပါ ကယ်တင်တော်မူခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၈–၉)။

၇၆:၁၀–၁၂။ ချီးမွမ်းခြင်း။ အောင်ပွဲသည် ချီးမွမ်းခြင်းများဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။ လူတို့၏ ဒေါသနှင့် ပုန်ကန်မှုအပေါ် ဦးတည်သော ဘုရားသခင်၏ အမျက်တော်သည်ပင် ကိုယ်တော်၏ ချီးမွမ်းခြင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်—အာရှုရိပင်လျှင် ဘုရားသခင်သည် ကြောက်ရွံ့ရိုသေထိုက်၍ အံ့သြဖွယ်ကောင်းတော်မူကြောင်း အသိအမှတ်ပြုရန် လိုအပ်သည် (အခန်းငယ် ၁၁–၁၂)။ လူ့သမိုင်း၏ စင်မြင့်ပေါ်တွင် ဘုရားသခင်၏ အဆုံးစွန်သော ထင်ရှားပေါ်ထွန်းခြင်း၌ ဤလောက၏ အင်အားကြီးနိုင်ငံများသည် အမှန်ပင် ပျောက်ကွယ်သွားကြလိမ့်မည်။

၇၇:၁–၂၀

ရှေးခေတ်ကာလများ၏ ဘုရားသခင်

ဆာလံ ၇၃ နှင့် အလားတူစွာ ဆာလံဆရာ ကြုံတွေ့နေရသော ပြဿနာသည် သန့်ရှင်းရာဌာနတော်မှ ဘုရားသခင်၏ ရှုမြင်ချက်ကို ရရှိပြီးနောက် ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၁၃)။ ဤသို့ဖြစ်ခြင်းမှာ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏လူများကို Egypt မှ ထုတ်ဆောင်တော်မူသောအခါ ပြုတော်မူခဲ့သည့် အံ့ဖွယ်အမှုများကို ပြန်လည်ကြည့်ရှုသောအခါ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ပြန်လည်ကြည့်ရှုခြင်းအားဖြင့် ကဗျာဆရာ ကြုံတွေ့နေရသော ဆင်းရဲဒုက္ခသည် သင့်လျော်သော ရှုထောင့်အတွင်း ရောက်ရှိလာပြီး မိမိ၏အသက်တာအတွက် ဘုရားသခင်၏ လမ်းညွှန်မှုကို တစ်ဖန် ယုံကြည်နိုင်လာသည်။ ဆာလံ ၇၇–၈၀ တို့သည် Israel အတွက် ဘုရားသခင်ပြုတော်မူခဲ့သော သမိုင်းဝင်လုပ်ရပ်များကို ပြန်လည်အမှတ်ရစေသည်။

၇၇:၁–၉။ ငိုကြွေးခြင်းနှင့် မေးခွန်းများ။ ဆာလံဆရာသည် အလွန်နက်ရှိုင်းသော ဝမ်းနည်းခြင်းထဲတွင် ရှိနေသည်။ သူသည် qoli ဖြင့် ဘုရားသခင်ထံ အော်ဟစ်တောင်းပန်သည်။ ဘာသာပြန်ချက်အချို့က ဤစကားကို “ကျွန်ုပ်၏အသံဖြင့်” ဟု ပြန်ဆိုကြပြီး အချို့က “အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့်” ဟု ပြန်ဆိုကြသည်။ အချို့ကမူ ထိုစကားလုံးကို မပြန်ဘဲ ချန်ထားကြသည်၊ အကြောင်းမှာ ၎င်းသည် ထပ်ခါတလဲလဲဖြစ်နေသကဲ့သို့ ထင်ရနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အခြားအရာတစ်ခုခုဖြင့် အော်ဟစ်နိုင်မည်လော။ ဤကဗျာဆန်သော အသုံးအနှုန်းသည် ဆင်းရဲဒုက္ခကို အသံဖြင့် ထုတ်ဖော်ပြသခြင်းဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။ “အသံ” သို့မဟုတ် “အသံထွက်ခြင်း” ကို အခန်းငယ် ၁၈ တွင်လည်း ပြန်လည်ဖော်ပြထားသဖြင့် inclusio တစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းပေးသည်။ အခန်းငယ် ၂–၆ တို့သည် ဆာလံဆရာ ကြုံတွေ့နေရသော ဒုက္ခကို ဖော်ပြထားသည်။ ထိုဒုက္ခသည် အလွန်ပြင်းထန်သော တည်ရှိမှုဆိုင်ရာ ပြဿနာဖြစ်သဖြင့် သူ၏ဝိညာဉ်သည် အားနည်း၍ လွှမ်းမိုးခံရသည် (အခန်းငယ် ၃)။ ညအချိန်တွင် သူသည် အိပ်စက်ခြင်းကို မတွေ့ရ (အခန်းငယ် ၄)၊ နားလည်နိုင်ရန် အလေးအနက်ကြိုးစား၍ ဆင်ခြင်တွေးတောသည် (အခန်းငယ် ၆)။ သူ၏ဒုက္ခအတွင်း ဘုရားသခင်ထံ မေးခွန်းခြောက်ခုကို မေးမြန်းသည် (အခန်းငယ် ၇–၉)။ နောက်ဆုံးတွင် ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ khesed—“ကရုဏာတော်၊” “သစ္စာရှိသောချစ်ခြင်း၊” “သနားခြင်း”—ကို ပိတ်ပင်ထားတော်မူပြီလောဟူသော မေးခွန်းဖြင့် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်သည် (အခန်းငယ် ၁၀)။

၇၇:၁၀–၁၂။ ဆင်ခြင်ခြင်းများ။ ဤမေးခွန်းများကို ဆန့်ကျင်ဘက်အဓိပ္ပာယ်ပါသော အပိုင်းတစ်ခုက ခဏတာ ဖြတ်တောက်ထားပြီး၊ zakar (“အောက်မေ့သည်”) ဟူသော အမြစ်စကားလုံးကို အခန်းငယ် ၁၁ တွင် နှစ်ကြိမ်အသုံးပြုထားသည့် ဆင်ခြင်ခြင်းများကို မိတ်ဆက်ပေးသည်။ ရှေးခေတ်ကာလများမှစ၍ ထင်ရှားပေါ်လွင်ခဲ့သော Yahweh ၏ အံ့ဖွယ်လုပ်ရပ်များကို အောက်မေ့ခြင်းအားဖြင့် ဆာလံဆရာသည် မိမိ၏ စိတ်ဆင်းရဲဖွယ်မေးခွန်းများအတွက် အဖြေများကို ရှာဖွေရန် ကြိုးစားသည်။

၇၇:၁၃–၂၀။ ဘုရားသခင်၏လမ်းတော်။ ဘုရားသခင်၏လမ်းတော်ကို နားလည်ခြင်းသည် ကိုယ်တော်၏ သန့်ရှင်းရာဌာနတော်၌ စတင်သည် (နှိုင်းယှဉ် ဆာလံ ၇၃:၁၇)။ အခန်းငယ် ၁၃ တွင် ဘုရားသခင်၏လမ်းတော်သည် baqqodesh ဖြစ်သည်ဟု ဆိုသည်။ ဤစကားကို “သန့်ရှင်း” ဟု ဘာသာပြန်ထားကြသည် (ဆိုလိုသည်မှာ ဘုရားသခင်၏လမ်းတော်သည် “သန့်ရှင်းသည်” ဖြစ်သည်။ စာသားအတိုင်း “သန့်ရှင်းခြင်း၌”)။ သို့သော် ဘုရားသခင်၏လမ်းတော်သည် “သန့်ရှင်းရာဌာနတော်၌” ရှိသည်ဟူသော အယူအဆကိုလည်း ဖော်ပြနိုင်သည် (qodesh သည် “သန့်ရှင်းခြင်း” သို့မဟုတ် “သန့်ရှင်းရာဌာနတော်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရနိုင်သည်)။ ယခု ဆာလံသည် ဒုတိယပုဂ္ဂိုလ်စကားသို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ဘုရားသခင်ကို တိုက်ရိုက်ပြောဆိုကာ Egypt မှ Israel ကို ကယ်တင်တော်မူခြင်းကို ပြန်လည်ဖော်ပြသည် (အခန်းငယ် ၁၅)။ အသုံးအနှုန်းနှင့် ရုပ်ပုံဖော်ပြချက်တို့သည် ပင်လယ်သီချင်းနှင့် အလွန်ဆင်တူသည် (Exodus ၁၅)။ Yahweh ၏ ဘုရားသခင်ထင်ရှားပြတော်မူခြင်းကို ဖော်ပြပြီးနောက် ဆာလံသည် ရုတ်တရက် Moses နှင့် Aaron တို့၏လက်ဖြင့် မိမိ၏လူများကို သိုးအုပ်ကဲ့သို့ လမ်းပြတော်မူသော မြင့်မြတ်သော သိုးထိန်း၏ ရုပ်ပုံသို့ ပြောင်းလဲသွားသည် (အခန်းငယ် ၂၀)။ ဤဆာလံတွင် ဘုရားသခင်သည် အိပ်မပျော်ဘဲ ခြိမ်းခြောက်မှုနှင့် ပြည့်နှက်နေသော ည၏ ရှည်လျားသောနာရီများအတွင်း စိတ်နာကျင်စွာ အော်ဟစ်ထွက်လာသော ကျွန်ုပ်တို့၏ အလွန်အမင်းအကူအညီလိုအပ်သည့် အော်ဟစ်သံများကို နားထောင်တော်မူသောသူဖြစ်ပြီး၊ အတိတ်ကာလ၌ အင်အားကြီးစွာ ပြုတော်မူခဲ့သကဲ့သို့ အမှောင်ထုကို ဖြတ်သန်း၍ ကျွန်ုပ်တို့ကို ရှေ့ဆက်လမ်းပြနိုင်တော်မူသောသူဖြစ်သည်။

၇၈:၁–၇၂

သမိုင်းထဲ၌ ဘုရားသခင်

ဤမော်ကွန်းဆန်သော ဆာလံသည် ဆာလံ ၁၁၉ ပြီးလျှင် ဆာလံကျမ်းထဲတွင် ဒုတိယအကြီးဆုံး ကဗျာဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ရှေ့ဆက်ဆာလံကဲ့သို့ပင် Israel ၏သမိုင်းတွင် ဘုရားသခင်၏ အံ့ဖွယ်ကြားဝင်ဆောင်ရွက်မှုများကို မှတ်တမ်းတင်ထားပြီး၊ Exodus မှ David ခေတ်အထိ ကာလကို ပိုမိုအသေးစိတ် ဖော်ပြထားသည်။ ဆာလံ ၇၇ နှင့် ၇၈ တို့အကြား စကားလုံးအသုံးအနှုန်းနှင့် အကြောင်းအရာဆိုင်ရာ ဆက်စပ်မှုများ ရှိသည် (ဥပမာ “အမြင့်ဆုံးသောဘုရား”၊ အခန်းငယ် ၁၇၊ ၃၅၊ ၅၆ နှင့် ၇၇:၁၀ တို့တွင်၊ ထို့အပြင် Exodus အကြောင်းအရာလည်း ပါဝင်သည်)။ ဤသည်မှာ Israel ၏သမိုင်းကို ပြန်လည်သုံးသပ်၍ လက်ရှိလူများ၏ အခြေအနေအတွက် အခြေခံအကြောင်းရင်းကို ပေးသည့် သမိုင်းဆိုင်ရာ ဆာလံဖြစ်သည် (အခြားသမိုင်းဆိုင်ရာ ဆာလံများအတွက် ဆာလံ ၁၀၅–၁၀၆၊ ၁၃၅–၁၃၆ တို့ကို နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ကဗျာ၏အစတွင် Ephraim ၏ ပျက်ကွက်မှု (အခန်းငယ် ၉–၁၁)၊ သူ၏ ပယ်ချခံရမှုနှင့် ဆာလံ၏အဆုံးတွင် Judah နှင့် David တို့ကို ရွေးချယ်ခြင်း (အခန်းငယ် ၆၅–၇၂) တို့သည် ဤဆာလံသည် David ၏ ဘုရင်စနစ်ကို တရားဝင်ဖြစ်ကြောင်း အခိုင်အမာပြုလုပ်နေခြင်းကို ညွှန်ပြသည်။ ခေါင်းစဉ်တွင်ပါသော maskil (“ဆင်ခြင်ခြင်း” သို့မဟုတ် “သွန်သင်ချက်”) သည် ဆာလံ၏ သွန်သင်ပေးသည့် သဘောသဘာဝကို အလေးပေးဖော်ပြသည်။

၇၈:၁–၈။ ဉာဏ်ပညာဆိုင်ရာ နိဒါန်း။ ဆာလံဆရာသည် လူများကို မိမိ၏ torah (“တရား” သို့မဟုတ် “သွန်သင်ချက်”) ကို နားထောင်ရန် ဖိတ်ခေါ်သည်။ အခန်းငယ် ၂–၇ တို့သည် Deuteronomy ၆:၇ သို့ ပြန်လည်ညွှန်းဆိုသည်။ ဘုရားသခင်သည် Israel အား torah ကို ပေးတော်မူပြီး ဘိုးဘေးများအား မိမိတို့၏သားသမီးများကို သွန်သင်ရန် အမိန့်ပေးတော်မူခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၅)။ ဤသွန်သင်ချက်တွင် ရည်ရွယ်ချက်များစွာရှိသည်—သားသမီးများသည် ဘုရားသခင်၏လုပ်ရပ်များကို အောက်မေ့ရန်၊ ကိုယ်တော်၏ပညတ်တော်များကို စောင့်ထိန်းရန်နှင့် မိမိတို့၏ဘိုးဘေးများကဲ့သို့ ခေါင်းမာ၍ ပုန်ကန်သူများ မဖြစ်ရန် ဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၇–၈)။ ပုန်ကန်ခြင်း၏ အကြောင်းအရာသည် ဆာလံတစ်လျှောက်လုံးတွင် ဆက်လက်ပါဝင်ပြီး ဘုရားသခင်၏ အံ့ဖွယ်လုပ်ရပ်များနှင့် Israel ၏ ထပ်ခါတလဲလဲ ပုန်ကန်ခြင်းကို ဆန့်ကျင်ဘက်အဖြစ် ဖော်ပြထားသည်။

၇၈:၉–၁၁။ Ephraim ၏ ပျက်ကွက်မှု။ Ephraim သည် စစ်ပွဲတွင် ပါဝင်ရန် မလိုလားခြင်း (နှိုင်းယှဉ် Judges ၁၊ ၁၂:၂၊ ၁ Chronicles ၇:၂၀–၂၄) သည် ဤအပိုင်း၏ နောက်ခံအကြောင်းရင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ “စစ်ပွဲ၏နေ့” (အခန်းငယ် ၉) သည် မြောက်ပိုင်း Israel (Ephraim) ကို အာရှုရိတို့ သိမ်းပိုက်ခြင်းကို ရည်ညွှန်းခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည် (Hosea ၁၀:၁၁–၁၄ ကိုကြည့်ပါ)။ မည်သည့်အခါသမယဖြစ်စေ Ephraim ၏ ပျက်ကွက်မှုသည် သူ၏ပယ်ချခံရခြင်းနှင့် Judah ကို ရွေးချယ်ခြင်းတို့နှင့် ဆက်စပ်နေသည် (အခန်းငယ် ၆၅–၇၂)။ ဆာလံ၏ အလယ်ပိုင်း (အခန်းငယ် ၁၂–၆၄) သည် ဘုရားသခင်၏ လုပ်ရပ်များနှင့် Israel ၏ ပုန်ကန်ခြင်းတို့အကြား အပြန်အလှန် ရွေ့လျားနေသည်။

၇၈:၁၂–၃၂။ တော၌ Exodus နှင့် ပုန်ကန်ခြင်း။ ဤအပိုင်းသည် Exodus အတွင်း ဘုရားသခင်ပြုတော်မူခဲ့သည့် အံ့ဖွယ်အမှုများဖြင့် စတင်သည်။ ကိုယ်တော်သည် ပင်လယ်ကို ခွဲ၍ မိုဃ်းတိမ်ဖြင့် သူတို့ကို လမ်းပြတော်မူခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၁၂–၁၄)။ သို့သော် ဘုရားသခင်ပေးတော်မူခဲ့သော အထောက်အပံ့များ—ရေ (အခန်းငယ် ၂၀)၊ “မန္န” (အခန်းငယ် ၂၄) နှင့် အသား (အခန်းငယ် ၂၇)—အားလုံးရှိနေသော်လည်း သူတို့သည် တော၌ အမြင့်ဆုံးသောဘုရားကို ဆန့်ကျင်၍ အပြစ်ပြုခြင်းနှင့် ပုန်ကန်ခြင်းကို ဆက်လက်ပြုခဲ့ကြသည် (အခန်းငယ် ၁၇)။

၇၈:၃၃–၄၃။ ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်။ ဆာလံ၏အလယ်ဗဟိုတွင် ဆာလံဆရာသည် ဘုရားသခင်သည် Israel ကို ဆုံးမတော်မူခဲ့ပုံကို ပြန်လည်အမှတ်ရစေပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူတို့သည် ကိုယ်တော်ကို ရှာဖွေ၍ လုံ့လဝီရိယရှိစွာ ကိုယ်တော်ထံ ပြန်လှည့်လာကြသည်။ ဤအပိုင်းသည် စိတ်နှလုံးမပြည့်သော ပြန်လှည့်ခြင်းနှင့် ပုန်ကန်ခြင်းတို့အကြား အပြန်အလှန် ရွေ့လျားနေပြီး၊ ဘုရားသခင်သည် သနားကရုဏာရှိ၍ ကြင်နာတော်မူသောကြောင့် ကိုယ်တော်၏အမျက်တော်ကို ထပ်ခါတလဲလဲ ပြန်လှည့်တော်မူခဲ့ပြီး သူတို့၏ဒုစရိုက်များကို ခွင့်လွှတ်တော်မူခဲ့ကြောင်း အလေးပေးဖော်ပြသည် (အခန်းငယ် ၃၈)။ ယခင်ဆာလံ (၇၇:၁၁) ကဲ့သို့ပင် zakar (“အောက်မေ့သည်”) ဟူသောကြိယာသည် ဤအပိုင်းတွင် အရေးကြီးသောအခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ပြီး သုံးကြိမ်တွေ့ရသည်။ ပထမဦးစွာ သူတို့သည် ဘုရားသခင်သည် မိမိတို့၏ကျောက်ဖြစ်တော်မူကြောင်းကို အောက်မေ့ကြသည် (အခန်းငယ် ၃၅)။ ထို့နောက် ဘုရားသခင်သည် သူတို့သည် အသားမျှသာဖြစ်ကြောင်း အောက်မေ့တော်မူသည် (အခန်းငယ် ၃၉)။ နောက်ဆုံးတွင် သူတို့သည် ကိုယ်တော်၏တန်ခိုးကို မေ့လျော့ကြပြီး (အခန်းငယ် ၄၂) မိမိတို့၏လမ်းသို့ ပြန်လှည့်ကြသည်။

၇၈:၄၄–၆၄။ ဘေးဒဏ်ဆယ်ပါးနှင့် ကတိထားရာပြည်၌ ပုန်ကန်ခြင်း။ Israel ဘက်မှ အောက်မေ့မှုမရှိခြင်းကို တုံ့ပြန်ရန် ဆာလံဆရာသည် Exodus ကာလသို့ တစ်ဖန်ပြန်သွား၍ ထိုအဖြစ်အပျက်မတိုင်မီ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော ဘေးဒဏ်များကို စာရင်းပြုစုသည်။ ထိုစာရင်းသည် ပြည့်စုံခြင်းမရှိသကဲ့သို့ (ဘေးဒဏ် ၃၊ ၆ နှင့် ၉ တို့ ပျောက်နေသည်) အစီအစဉ်အတိုင်းလည်း မဟုတ်ပါ (ဘေးဒဏ် ၅ [အခန်းငယ် ၄၈ ရှိ တိရစ္ဆာန်များ] သည် ဘေးဒဏ် ၈ [အခန်းငယ် ၄၇ ရှိ မိုးသီး] နောက်တွင် ပါလာသည်)။ ဤနေရာတွင် အဓိကအချက်မှာ အချိန်စဉ် သို့မဟုတ် ပြည့်စုံမှုမဟုတ်ဘဲ Yahweh သည် သူတို့ကို သိုးအုပ်ကဲ့သို့ တော၌ လမ်းပြတော်မူစဉ် ပြုတော်မူခဲ့သော အံ့ဖွယ်လုပ်ရပ်များကို ပြန်လည်အောက်မေ့စေရန် ဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၅၂။ နှိုင်းယှဉ် ၇၇:၂၀)။ ဤအပိုင်း၏ ကျန်ရှိသောအပိုင်း (အခန်းငယ် ၅၄–၆၄) သည် ပုန်ကန်ခြင်းအကြောင်းအရာသို့ တစ်ဖန်ပြန်သွားပြီး ကတိထားရာပြည်ကို သိမ်းပိုက်ခြင်းမှ Shiloh အထိ Israel ၏သမိုင်းကို ချုံ့၍ ဖော်ပြထားသည် (အခန်းငယ် ၆၀)။ Shiloh သည် တရားသူကြီးများခေတ်အတွင်း နှစ်ပေါင်း ၃၀၀ ခန့် သန့်ရှင်းရာဌာနတော် တည်ရှိခဲ့သောနေရာဖြစ်သည် (နှိုင်းယှဉ် Joshua ၁၈:၁၀၊ Judges ၁၈:၃၁၊ ၁ Samuel ၄:၃)။ Israel ၏ ပုန်ကန်မှုအသစ်တစ်ဖန် ပေါ်ပေါက်လာခြင်း (အခန်းငယ် ၅၆–၅၈) ကို တုံ့ပြန်သည့်အနေဖြင့် ဘုရားသခင်သည် Shiloh ရှိ သန့်ရှင်းရာဌာနတော်ကို စွန့်ပယ်တော်မူပြီး ကိုယ်တော်၏ဘုန်းတော်ကို ရန်သူတို့၏လက်ထဲသို့ အပ်နှံတော်မူခဲ့သည်—ဤသည်မှာ Philistines တို့က ပဋိညာဉ်သေတ္တာတော်ကို ဖမ်းဆီးသွားခြင်းကို ရည်ညွှန်းခြင်းဖြစ်သည် (၁ Samuel ၄။ “Shiloh” ကိုကြည့်ပါ)။

၇၈:၆၅–၇၂။ David ကို ရွေးချယ်ခြင်း။ ဆာလံသည် Israel ၏ အဆက်မပြတ်ပုန်ကန်ခြင်းဖြင့် အဆုံးသတ်သည့်အခါ ဘုရားသခင်သည် အိပ်ရာမှ နိုးထလာသော လူတစ်ဦးကဲ့သို့ စတင်တုံ့ပြန်တော်မူသည် (အခန်းငယ် ၆၅)။ ကိုယ်တော်သည် Ephraim အနွယ်ကို ပယ်ချတော်မူသော်လည်း (အခန်းငယ် ၆၇) Judah အနွယ်၊ ဇိအုန်တောင် (အခန်းငယ် ၆၈) နှင့် ကိုယ်တော်၏ကျွန် David (အခန်းငယ် ၇၀) တို့ကို ရွေးချယ်၍ ကိုယ်တော်၏လူများကို ထိန်းကျောင်းစေတော်မူသည် (အခန်းငယ် ၇၁)။ ယခင်ဆာလံသည် Moses နှင့် Aaron တို့က Israel ကို ထိန်းကျောင်းနေသည့် ငြိမ်းချမ်းသောပုံရိပ်ဖြင့် အဆုံးသတ်ခဲ့သော်လည်း ဤဆာလံသည် David က ဘုရားသခင်၏လူများကို ထိန်းကျောင်းခြင်းဖြင့် အဆုံးသတ်သည်။ ရုန်းကန်မှုနှင့် ပုန်ကန်မှုများ ရာစုနှစ်များစွာကြာပြီးနောက် သိုးထိန်းဘုရင်မှတစ်ဆင့် တစ်ဖန် ငြိမ်းချမ်းခြင်း ရှိလာသည်။ အတိတ်ကာလ၌ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏လူများကို မည်သို့လမ်းပြတော်မူခဲ့သည်ကို အောက်မေ့ခြင်း၌ ဝိညာဉ်ရေးရာ လုံခြုံမှုရှိသည်။

 

၇၉:၁–၁၃

အပျက်အစီးဖြစ်နေသော ဗိမာန်တော်

ဤ Asaph ဆာလံ၏ အကြောင်းအရာသည် ခရစ်တော်မပေါ်မီ ၅၈၆ ခုနှစ်တွင် Nebuchadnezzar ဦးဆောင်သော Babylon တိုက်ခိုက်မှုအတွင်း ဗိမာန်တော်ပျက်စီးခြင်းကို ရည်ညွှန်းခြင်းအားဖြင့် ဆာလံ ၇၄ နှင့် ဆက်စပ်နေသည်။ ၎င်းသည် ဆာလံ ၇၈ နှင့်လည်း ဆက်စပ်နေသည်။ အကြောင်းမှာ ယခင်ဆာလံသည် David နှင့် Jerusalem တို့ကို ရွေးချယ်ခြင်းဖြင့် အဆုံးသတ်သော်လည်း ဆာလံ ၇၉ သည် မြို့တော်ပျက်စီးခြင်းဖြင့် စတင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဆာလံသုံးပုဒ်စလုံးကို အခြားနေရာများတွင် မကြာခဏအသုံးမပြုသော nakhalah (“အမွေ”) ဟူသောစကားလုံးအသုံးပြုမှုဖြင့် ဆက်စပ်ထားသည် (၇၄:၂၊ ၇၈:၅၅၊ ၆၂၊ ၇၁၊ ၇၉:၁)။

၇၉:၁–၉။ ပျက်စီးခြင်းနှင့် အပြစ်ဝန်ခံခြင်း။ Jerusalem နှင့် သန့်ရှင်းသောဗိမာန်တော်ကို လူမျိုးများ (goyim၊ အခန်းငယ် ၁) က ဖျက်ဆီးခဲ့ကြသည်။ Jerusalem ရှိ အပျက်အစီးအစုအပုံများကို ရည်ညွှန်းခြင်းသည် Jerusalem သိမ်းပိုက်ခံရခြင်းအကြောင်း Jeremiah ၏ ဖော်ပြချက်ကို ပဲ့တင်ထပ်စေသည် (Jeremiah ၂၆:၁၈၊ Micah ၃:၁၂)။ ဘုရားသခင်၏ အပြစ်ဒဏ်သည် မည်မျှကြာမြင့်မည်ကို မေးသော သုံးဆသောမေးခွန်း (အခန်းငယ် ၅၊ နှိုင်းယှဉ် ၈၉:၄၆) သည် အပြစ်များအတွက် အပြစ်ဖြေခြင်းကို တောင်းပန်ချက်ဖြင့် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်သောအပိုင်းကို စတင်ပေးသည် (အခန်းငယ် ၉)။ kipper ဟူသောကြိယာသည် ဓမ္မဟောင်းကျမ်းတွင် အပြစ်ဖြေရှင်းခြင်းအတွက် နည်းပညာဆိုင်ရာအသုံးအနှုန်းဖြစ်ပြီး ယခင်ဆာလံ၏ အလယ်ဗဟိုတွင်လည်း ပါဝင်ခဲ့သည် (၇၈:၃၈၊ နှိုင်းယှဉ် ၄၉:၇၊ ၆၅:၃၊ Leviticus: နိဒါန်း)။

၇၉:၁၀–၁၃။ ဖိနှိပ်သူအပေါ် လက်စားချေခြင်း။ ဆာလံဆရာသည် ကျူးကျော်တိုက်ခိုက်သူများအပေါ် ဘေးဒုက္ခကို ခုနစ်ဆ ပြန်လည်ကျရောက်စေရန် တောင်းဆိုသည် (အခန်းငယ် ၁၂)။ ယခင်ဆာလံနှစ်ပုဒ်ကဲ့သို့ပင် ချီးမွမ်းခြင်း၏ ဖော်ပြချက်တွင် သိုးထိန်း၏ ငြိမ်းချမ်းသောပုံရိပ်ကို အသုံးပြုသည် (အခန်းငယ် ၁၃)။ ဆာလံ ၇၈ သည် မြောက်ပိုင်းအနွယ်များမှ ခေါင်းဆောင်များကို ဘုရားသခင် ပယ်ချခြင်းအကြောင်းကို ကိုင်တွယ်သော်လည်း ဆာလံ ၇၉ သည် ဘုရားသခင်ရွေးချယ်တော်မူခဲ့သော David ၏ မင်းဆက်ကို အဆုံးသတ်စေခဲ့သော Judah အပေါ် ဘုရားသခင်၏ အပြစ်ဒဏ်ကို ကိုင်တွယ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ ရွေးချယ်ခြင်းသည် ပုန်ကန်ခြင်း သို့မဟုတ် ပယ်ချခံရခြင်း ဖြစ်နိုင်ခြေကို မပယ်ဖျက်ပါ။

၈၀:၁–၁၉

Ephraim အတွက် ဆုတောင်းခြင်း

ဆာလံ ၇၈ တွင် Ephraim ကို ဘုရားသခင် ပယ်ချတော်မူခြင်းသည် ဤဆာလံကို ဖတ်ရှုရာတွင် ဆက်လက်ပဲ့တင်ထပ်နေပြီး ယခင်ဆာလံနှင့် ဆင်တူသော အသုံးအနှုန်းများကို အသုံးပြုခြင်းအားဖြင့် ဆက်စပ်ထားသည်။ “Israel ၏ သိုးထိန်း” ကို Joseph၊ Ephraim၊ Benjamin နှင့် Manasseh တို့အဖြစ် သတ်မှတ်ထားသော မိမိ၏သိုးအုပ်ကို တစ်ဖန် လမ်းပြပေးရန် တောင်းဆိုထားသည် (အခန်းငယ် ၁–၂)။ Israel ကို ပယ်ချခြင်း (ဆာလံ ၇၈) နှင့် Judah ပျက်စီးခြင်း (ဆာလံ ၇၉) တို့ပြီးနောက် ဤဆုတောင်းချက်သည် ကဗျာအတွင်း မညီမညာ ဖြတ်သန်းနေသော ထပ်ခါတလဲလဲ စကားသုံးခုမှတစ်ဆင့် ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း ပြန်လည်ထူထောင်ခြင်းကို တောင်းဆိုသည် (အခန်းငယ် ၃၊ ၇၊ ၁၉)။ ဘုရားသခင်၏ တောက်ပသောမျက်နှာတော်ကို ရည်ညွှန်းသော စကားရပ်သည် Aaron ၏ ကောင်းကြီးပေးခြင်း (Numbers ၆:၂၄–၂၆) ကို အမှတ်ရစေပြီး ဘုရားသခင်၏ ကောင်းကြီးမင်္ဂလာများ လိုအပ်ကြောင်း ဖော်ပြသည်။ ဤ “Asaph” ဆာလံကို “ပဋိညာဉ်၏ နှင်းပန်းများ” ဟူသော တေးသွားဖြင့် သီဆိုရန် သတ်မှတ်ထားသည်။

၈၀:၁–၇။ သိုးထိန်း — မည်မျှကြာမည်နည်း။ ဤဆာလံ၏ အစပိုင်းအပိုင်းသည် ဘုရားသခင်ကို မြောက်ပိုင်းအနွယ်များဖြစ်သော ဤလူမျိုးကို ပြန်လည်ထူထောင်ရန် တောင်းဆိုခံရသော ဘုရားသခင်၏ သိုးထိန်းအဖြစ် ဖော်ပြသည်။ ခေရုဗိမ်များအကြား ဘုရားသခင် နေထိုင်တော်မူခြင်းကို ရည်ညွှန်းခြင်း (အခန်းငယ် ၁) သည် ဘုရားသခင်၏ နေထိုင်ရာအရပ်အဖြစ် သန့်ရှင်းရာဌာနတော်ကို အာရုံစိုက်သော Asaph ဆာလံများ၏ ဘာသာရေးဆိုင်ရာ အာရုံစိုက်မှုနှင့် ကိုက်ညီသည်။ ဤအပိုင်းသည် Israel ကို ပြန်လည်ထူထောင်ပေးရန်၊ မျက်နှာတော်ကို သူတို့အပေါ် ထွန်းလင်းစေရန်နှင့် သူတို့ကို ကယ်တင်ရန် ဘုရားသခင်ထံ တောင်းဆိုသော ထပ်ခါတလဲလဲစကားဖြင့် အဆုံးသတ်သည် (အခန်းငယ် ၃)။ ထိုခေါ်ဖိတ်ဆုတောင်းချက်နောက်တွင် ယခင်ဆာလံ၏ အပြစ်ဝန်ခံခြင်းအပိုင်းကို အမှတ်အသားပြုခဲ့သော မေးခွန်းတစ်ခုတည်း—ဘုရားသခင်၏ အမျက်တော်သည် မည်မျှကြာမည်နည်း—ကို ထပ်မံမေးထားသည် (နှိုင်းယှဉ် ဆာလံ ၇၉:၅)။ Israel သည် အိမ်နီးချင်းတို့၏ ကဲ့ရဲ့စရာဖြစ်လာပြီး သူတို့နှင့် ပဋိပက္ခဖြစ်ခြင်းသည် ရယ်မောကဲ့ရဲ့ခြင်းကို ဖြစ်စေသည် (အခန်းငယ် ၆)။ ဒုတိယထပ်ခါတလဲလဲစကားသည် ပထမထက် အနည်းငယ်ရှည်ပြီး အခြားဘုရားသခင်၏ အမည်တော်တစ်ခုဖြစ်သော ’elohim tseba’ot (“အနန္တတန်ခိုးရှင်ဘုရားသခင်” သို့မဟုတ် “ဗိုလ်ခြေအရှင်ဘုရားသခင်”) ကို ထပ်ထည့်ထားသည်။ ၎င်းသည် Yahweh ကို စစ်သူရဲအဖြစ် ပုံဖော်ထားခြင်းကို ရည်ညွှန်းသည်။

၈၀:၈–၁၉။ စပျစ်ဥယျာဉ်အဖြစ် Israel။ Israel ကို စပျစ်ဥယျာဉ်အဖြစ် ပုံဖော်ထားသော ရင်းနှီးပြီးသားပုံရိပ် (နှိုင်းယှဉ် Isaiah ၅:၁–၇၊ Hosea ၁၀:၁) သည် ဆာလံ၏ နောက်ဆုံးအပိုင်းအတွက် အကြောင်းအရာအဖြစ် အသုံးပြုထားသည်။ ဘုရားသခင်သည် Egypt မှ စပျစ်နွယ်ပင်တစ်ပင်ကို ထုတ်ဆောင်တော်မူခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၈)။ ဤသည်မှာ (ဆာလံ ၇၈ ကဲ့သို့ပင်) Exodus အတွေ့အကြုံကို ရည်ညွှန်းပြီး သိမ်းပိုက်ခြင်းအတွင်း ထိုနွယ်ပင်ကို ပြည်၌ နက်ရှိုင်းစွာ အမြစ်တွယ်စေတော်မူခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၉)။ စပျစ်ဥယျာဉ်သီချင်း (Isaiah ၅) တွင်ကဲ့သို့ ၎င်း၏ ခြံစည်းရိုးများကို ဖြိုဖျက်ထားပြီး (အခန်းငယ် ၁၂) တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များ၏ ဖျက်ဆီးခြင်းကို ခံရသဖြင့် နွယ်ပင်သည် မီးရှို့ခံရပြီး ခုတ်လှဲခံရသည် (အခန်းငယ် ၁၆)—ဤပုံရိပ်အားလုံးသည် လူမျိုး၏ အလွန်ဆိုးရွားစွာ ပျက်စီးနေသော အခြေအနေကို ထင်ဟပ်စေသည်။ ဆာလံသည် ပြန်လည်ထူထောင်ရန် တောင်းပန်ခြင်းနှင့် အနာဂတ်၌ သစ္စာရှိမည်ဟူသော ကတိဖြင့် အဆုံးသတ်ပြီး နောက်ဆုံး ထပ်ခါတလဲလဲစကားတွင် ဘုရားသခင်၏အမည်ကို ထပ်မံဖြည့်စွက်ထားသည် (အခန်းငယ် ၁၉)။ ကဗျာ၏ မညီမညာသော အပိုင်းများသည် ပိုမိုရှည်လာပြီး ပိုမိုရှည်လာသော ထပ်ခါတလဲလဲစကားသည် ပြန်လည်ထူထောင်ရန်အတွက် နာကျင်မှုနှင့် ဆုတောင်းခြင်းတို့၏ ပြင်းထန်လာမှုကို ထင်ဟပ်စေသည်။ ဆာလံ ၇၈ နှင့် ၈၀ ကို အတူဖတ်ရှု၍ တစ်ချိန်တွင် ဘုရားသခင်၏ ပယ်ချခြင်းသည် အနာဂတ်၌ ပြန်လည်ထူထောင်နိုင်ခြေကို မတားဆီးကြောင်း နားလည်ရန် ကောင်းသည်။ မျှော်လင့်ခြင်း၏ ဘုရားသခင်ထံ၌ မျှော်လင့်ချက်သည် အမြဲရှိနေသည် (နှိုင်းယှဉ် Romans ၁၅:၁၃၊ နှိုင်းယှဉ် Jeremiah ၂၉:၁၁)။