ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၂ အပိုင်း ၁

 

အခန်းကြီး ၂

chapter 2

ကောင်းကင်တမန်များထံ ရေးရန် မှာထားသောအရာ၊ ဆိုလိုသည်မှာ ၁ ဧဖက်၊ ၈ စမုရန၊ ၁၂ ပေရဂံ၊ ၁၈ သွာတိရအသင်းတော်များ၏ ဓမ္မဆရာများထံ ရေးရန် မိန့်မှာထားသောအရာနှင့် ၎င်းတို့တွင် ချီးမွမ်းခံရသောအရာ သို့မဟုတ် ချို့တဲ့နေသည်များကို ဖော်ပြသည်။

What is commanded to be written to the angels, that is, the ministers of the churches of 1 Ephesus, 8 Smyrna, 12 Pergamos, 18 Thyatira: and what is commended, or found wanting in them.

 

၁။  ကောင်းကင်တမန် (ဗျာ ၁:၂၀ ကိုကြည့်ပါ)။

ဧဖက်မြို့။ ဧဖက်ဟူသောအမည်ကို "လိုလားတောင့်တဖွယ်ကောင်းသော" ဟု အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုကြသည်။ ယောဟန်၏ခေတ်တွင် ဧဖက်မြို့သည် ရောမအာရှပြည်နယ်၏ အဓိကမြို့တော်ဖြစ်ပြီး၊ နောက်ပိုင်းတွင် မြို့တော်အဖြစ် တည်ရှိခဲ့သည် (စာမျက်နှာ ၈၈၊ ယောဟန်၏စာပေများ၊ ဗျာ ၁:၄၊ ၂:၁၂ တို့ကိုကြည့်ပါ)။ ထိုမြို့သည် ဆီးရီးယားမှ အာရှမိုင်းနားကိုဖြတ်သန်းသည့် လမ်းမကြီး၏အနောက်ဘက်အဆုံးတွင် တည်ရှိပြီး၊ အေဂျီယန်ပင်လယ်ရှိ အရေးပါသောဆိပ်ကမ်းမြို့ဖြစ်သောကြောင့် ကုန်သွယ်ရေးအတွက် အချက်အချာကျသည့်နေရာဖြစ်ခဲ့သည်။ ခရစ်ယာန်သာသနာ သည် ဧဖက်တွင် ပထမဆုံးအကြိမ် အေဒီ ၅၂ ခန့်တွင် ရှင်ပေါလုမှ ဟောကြားခဲ့သည်ဟု ယူဆရသည်။ ထိုအချိန်တွင် ရှင်ပေါလုသည် ဒုတိယသာသနာ့ခရီးစဉ်မှ ယေရုရှလင်နှင့် အန်တိအုပ်မြို့သို့ပြန်လာစဉ် ဧဖက်တွင် ခဏတာနားနေခဲ့သည်။ သူ၏မိတ်ဆွေများဖြစ်သော အခွိလနှင့် ပရိစကာတို့သည် ထိုအချိန်တွင် ဧဖက်တွင်အခြေချနေထိုင်ခဲ့ပြီး၊ အလက်ဇန္ဒရီးယားမြို့သား ဂျူးလူမျိုး အပေါလုနှင့်အတူ (သူ၏ခရစ်ယာန်အယူအပ်သဘောမှာ ပင်တေကုတ္တေနေ့မတိုင်မီက အယူအဆဖြစ်နိုင်သည်) ဧဝံဂေလိတရားပြန့်ပွားရေးအတွက် ကြိုးပမ်းခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက် တစ်နှစ် သို့မဟုတ် နှစ်နှစ်အကြာတွင် ရှင်ပေါလုပြန်လာချိန်အထိ ဤအမှုတော်ကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြသည် (တမန်တော် ၁၈:၁၉ မှ ၁၉:၇ အထိ)။ ဤအကြိမ်တွင် တမန်တော်သည် ဧဖက်မြို့၌ သုံးနှစ်ခန့် (တမန်တော်ဝတ္ထု ၁၉:၁၀) နေထိုင်ခဲ့ပြီး၊ သူ၏သာသနာခရီးစဉ်မှတ်တမ်းတွင် အခြားမည်သည့်နေရာထက်မဆို ပိုမိုကြာမြင့်စွာနေခဲ့သည်။ ဤအရာသည် သူ၏အမှုတော်သည် ထိုနေရာတွင် အထူးသဖြင့် အသီးသီးခဲ့ကြောင်း ညွှန်ပြနိုင်သည်။ သူ၏အတ္ထုပ္ပတ္တိရေးသူ လုကာက "အာရှိပြည်၌နေသော ယုဒလူဖြစ်စေ၊ ဟေလသလူဖြစ်စေ၊ သခင်ယေရှု၏နှုတ်ကပတ်တော်ကို ကြားရကြ၏" ဟုဆိုခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ထိုကာလအတွင်း အာရှပြည်ရှိ အခြားအသင်းတော်များကိုလည်း တည်ထောင်ခဲ့ဟန်ရှိသည် (ကော ၄:၁၃၊ ၁၅၊ ၁၆)။ ရှင်ပေါလု၏ ပထမဆုံးရောမအကျဉ်းခံချိန်ပြီးနောက် အေဒီ ၆၄ ခန့်တွင် ဧဖက်သို့ နောက်တစ်ကြိမ်ပြန်လည်လည်ပတ်ခဲ့ပြီး တီမောသေကို ထိုနေရာတွင် တာဝန်ပေးအပ်ခဲ့ဟန်ရှိသည် (၁ တီမောသေ ၁:၃)။

1. Angel. See on ch. 1:20.

Ephesus. Some define the name Ephesus as meaning “desirable.” In John’s day Ephesus was the leading city of the Roman province of Asia, and later was its capital (see p. 88; John’s Literary Productions; see on chs. 1:4; 2:12). It was situated at the western terminus of a great highway that crossed Asia Minor from Syria, and this, together with its location as an important seaport on the Aegean, made it a focal point for trade. Christianity appears to have been preached there first about a.d. 52, by Paul, when he stopped for a short time while homeward bound to Jerusalem and Antioch from his Second Missionary Journey. His friends Aquila and Priscilla settled there at that time, and, together with an Alexandrian Jew named Apollos—whose concept of Christianity seems to have been pre-Pentecostal—fostered the work of evangelization until Paul’s return, probably a year or two later (see Acts 18:19 to 19:7). This time the apostle remained at Ephesus for about three years (see Vol. VI, p. 30), longer than at any other place on his recorded missionary journeys. This would seem to indicate that his work there was especially fruitful. His biographer, Luke, declares that “all they which dwelt in Asia heard the word of the Lord Jesus, both Jews and Greeks” (Acts 19:10). It is probable, therefore, that during this time at least some of the other churches in Asia were established (see Col. 4:13, 15, 16). After his first Roman imprisonment Paul appears to have visited Ephesus again, probably about a.d. 64, leaving Timothy in charge (see 1 Tim. 1:3).

 

 

ဧဖက်မြို့ရှိ အသင်းတော်၏ သမိုင်းကြောင်းနှင့်ပတ်သက်၍ နောက်ထပ်အတည်တကျသိရှိရသည့် အချက်များမရှိတော့ဘဲ၊ နှစ်ပေါင်း သုံးဆယ်ခန့်အကြာတွင် ဗျာဒိတ်ကျမ်း၌ ထိုအသင်းတော်၏ အမည်ကို ပြန်လည်တွေ့ရှိရသည်။ သို့သော် ရိုးရာဓလေ့အရ၊ ယေရှု၏ ချစ်ခြင်းခံရသော တပည့်တော်ယောဟန်သည် အေဒီ ၆၈ ခုနှစ်တွင် ဂျူးရောမစစ်ပွဲအတွင်း (စာမျက်နှာ ၇၁၆ တွင်ကြည့်ပါ) ဂျေရုဆလင်မြို့ရှိ ခရစ်ယာန်ဗဟိုဌာနပျက်စီးသွားပြီးနောက် ဤအသင်းတော်၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်လာခဲ့သည်ဟု ဆိုသည်။ ထို့ကြောင့် ဗျာဒိတ်ကျမ်းရေးသားစဉ်က ဧဖက်မြို့သည် ခရစ်ယာန်ဘာသာ၏ အဓိကဗဟိုဌာနများအနက် တစ်ခုဖြစ်ခဲ့မည်မှာ သေချာပေသည်။ သို့ဖြစ်ရာ ယောဟန်မှတစ်ဆင့် ခရစ်တော်၏ ပထမဆုံးသော သတင်းစကားကို ဤအသင်းတော်သို့ ပေးပို့ခြင်းမှာ သင့်လျော်ပေသည်။ ခရစ်ယာန်လောကတစ်ခုလုံးနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဗဟိုတည်ရှိရာနေရာဖြစ်သော ဤအသင်းတော်၏ ဝိညာဉ်ရေးအခြေအနေသည် တမန်တော်ခေတ် (အေဒီ ၃၁ မှ ၁၀၀ ခန့်အထိ ခရစ်ယာန်သမိုင်းကာလ) တစ်လျှောက် အသင်းတော်တစ်ခုလုံး၏ လက္ခဏာရပ်များကို ကိုယ်စားပြုနိုင်သည်ဟူသော အချက်ကို ပိုမိုနားလည်နိုင်စေသည် (အခန်းနှောင်းတွင် ဖြည့်စွက်မှတ်စုကိုကြည့်ပါ)။ ဤကာလကို တမန်တော်စင်ကြယ်သောခေတ်ဟု ခေါ်ဆိုနိုင်ပြီး၊ ဤအရည်အသွေးသည် ဘုရားသခင်၏ ရှေ့တော်တွင် အလွန်လိုလားဖွယ်ကောင်းသော အရာဖြစ်သည်။

Nothing further is definitely known of the history of the church at Ephesus until its name appears probably about three decades later in the Revelation. However, tradition indicates that John, the beloved disciple of Jesus, became the leader of this church, presumably after the breakup of the Christian headquarters at Jerusalem about a.d. 68, during the Jewish-Roman War (see p. 716). Thus, at the time the Revelation was written, Ephesus must have been one of the leading centers of Christianity. Consequently it was fitting that Christ’s first message by John should have been addressed to this church. Its central location with respect to the Christian world as a whole makes all the more understandable the fact that its spiritual condition could well be characteristic of the whole church during the apostolic period, the era of Christian history reaching approximately to the end of the 1st century (c. a.d. 31–100; see Additional Note at end of chapter). It may well be called the Age of Apostolic Purity, an attribute highly desirable in God’s sight.

 

 

"ကိုင်ထား၏" ဂရိစကားလုံး "krateō" (κρατέω) သည် "ခိုင်မြဲစွာကိုင်ထားသည်" ဟုအဓိပ္ပာယ်ရပြီး၊ ဗျာဒိတ် ၁:၁၆ တွင်သုံးထားသော စကားလုံးထက် ပိုမိုအားကောင်းသော အသုံးအနှုန်းဖြစ်သည်။

"ကြယ်ခုနှစ်လုံး" ဗျာဒိတ် ၁:၁၆၊ ၂၀ တို့ကိုကြည့်ပါ။ အထူးသဖြင့်၊ ကမ္ဘာပေါ်ရှိအသင်းတော်၏ခေါင်းဆောင်များသည် ခရစ်တော်၏ကာကွယ်မှုနှင့် ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိရမည်။ သူတို့၏တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ရာတွင် ဘုရားသခင်၏တန်ခိုးတော်နှင့် ကျေးဇူးတော်သည် အစဉ်မပြတ် အားပေးထောက်မနေသည်။ ခရစ်တော်သည် အသင်းတော်ခုနှစ်ပါးထံ မိမိကိုယ်ကိုမိတ်ဆက်ပုံမှာ ဗျာဒိတ် ၁:၁၁–၁၈ တွင် ယောဟန်မြင်ခဲ့သည့် ရုပ်ပုံစုံမှ ရယူထားခြင်းဖြစ်ကြောင်း သတိပြုရမည်။

Holdeth. Gr. krateō, “to hold fast,” a more vigorous expression than is used in ch. 1:16.

Seven stars. See on ch. 1:16, 20. In a special way the leaders of the church on earth are to be under the protection and control of Christ. In their appointed task they are ever sustained by divine power and grace. It is to be noted that the characteristic way in which Christ introduces Himself to each of the seven churches is drawn from the composite vision John saw in ch. 1:11–18.

 

 

"ခရီးသွားသည်" (Walketh) — ဤအသုံးအနှုန်းသည် ခရစ်တော်၏ အသင်းတော်နှင့်ဆက်နွယ်မှုကို အခန်း ၁:၁၃ တွင် "ခုနစ်လုံးသောမီးခွက်တို့၏ အလယ်၌" ရှိသည်ဟု ရိုးရိုးဖော်ပြထားသည်ထက် ပို၍အားကောင်းသော သရုပ်ဖော်မှုဖြစ်သည်။ တမန်တော်ခေတ်က အသင်းတော်များသည် ခရစ်တော်၏ စောင့်ရှောက်မှု၊ အာရုံစိုက်မှုနှင့် အမှုတော်ဆောင်ခြင်းကို ခံစားရသကဲ့သို့၊ သမိုင်းအဆက်ဆက် ကာလတစ်လျှောက် ခရစ်ယာန်အသင်းတော်တစ်ရပ်လုံးသည်လည်း ထိုနည်းတူပင် ခံစားရသည်။ ဤသို့ဖြင့်၊ "ကမ္ဘာတည်သရွေ့ကာလပတ်လုံး သင်တို့နှင့်အတူ ငါရှိ၏" (မဿဲ ၂၈:၂၀) ဟု တပည့်တော်များအား ကတိပေးထားသည့် သူ၏ ဂတိတော်သည် ပြည့်စုံလျက်ရှိသည်။

Walketh. A more vigorous description of Christ’s relationship to His church than in ch. 1:13, where John simply refers to Christ as being “in the midst of the seven candlesticks.” As the individual churches of apostolic times enjoyed the watchcare, attention, and ministry of Christ, so has the Christian church as a whole throughout the successive periods of its history. Thus is fulfilled His promise to the disciples to be with them “alway, even unto the end of the world” (Matt. 28:20).

 

 

ဖယောင်းတိုင်များ (ဗျာဒိတ် ၁:၁၂ တွင်ကြည့်ပါ)။

၂။ ငါသိ၏။ ခုနစ်ခရိုင်သော အသင်းတော်တို့အား ခရစ်တော်က “သင်၏အကျင့်တို့ကို ငါသိ၏” ဟု မိန့်တော်မူသည်။ သူ၏သတိပေးချက်မှာ အသင်းတော်တစ်ခုစီ၏ ပြဿနာများကို အလုံးစုံသိရှိသော၊ ထို့ကြောင့် သင့်တော်ပြီး ထိရောက်သော အဖြေကို အကြံပေးနိုင်သူ၏ စကားဖြစ်သည်။

Candlesticks. See on ch. 1:12.

2. I know. To each of the seven churches Christ declares, “I know thy works.” His admonition is that of One who is fully acquainted with problems of each church and who is therefore able to recommend an appropriate and effective solution.

 

 

"မင်း၏" (Thy) — ဤနေရာတွင် ခရစ်တော်သည် "တမန်" (အခန်းငယ် ၁) ကို ရည်ညွှန်းပြောဆိုနေခြင်းဖြစ်သောကြောင့် တစ်ဦးချင်းစီကို ရည်ညွှန်းသော ဧကဝုစ်ပုဒ်ကို အသုံးပြုထားသည်။ ထိုတမန်သည် အသင်းတော်ဝင်တစ်ဦးချင်းစီကို ကိုယ်စားပြုနိုင်သကဲ့သို့၊ သို့မဟုတ် အသင်းတော်တစ်ခုလုံးကို စုပေါင်းအားဖြင့် ကိုယ်စားပြုနိုင်သည်။ ခရစ်တော်သည် လူများကို အသင်းတော်အဖွဲ့အစည်းအနေဖြင့်သာမက၊ သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ဆက်ဆံရေးအနေဖြင့်လည်း တိုက်ရိုက်ဆက်ဆံတော်မူသည်။

Thy. The singular is used because Christ is here addressing the “angel” (v. 1) who represents either each member of the church individually or the church as a single corporate unit. Christ deals with men both on a group basis—as a church—and also in terms of their direct, personal relationship to Him.

 

 

အလုပ် (Works) ဂရိ (Gr.) erga - "လုပ်ရပ်များ၊" "အမူအရာများ၊" "လှုပ်ရှားမှုများ" ဟု အဓိပ္ပာယ်ရပြီး၊ အထူးသဖြင့် ကိုယ်ကျင့်တရားနှင့်ဆိုင်သော လုပ်ဆောင်ချက်များကို ဖော်ပြသည်။ ယေရှုခရစ်သည် ခရစ်တော်၏ အသင်းတော်၏ ဘဝနှင့် အပြုအမူအားလုံးကို ကောင်းစွာသိရှိထားသည်။

Works. Gr. erga, “deeds,” “actions,” “activities,” more particularly, deeds as exhibiting moral character. The whole life and conduct of the church is known to Jesus Christ.

 

 

အလုပ်။ ဂရိစကား kopos သည် ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှု၏ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကို ရည်ညွှန်းပြီး "အလုပ်ကြမ်း" ဟူသော အဓိပ္ပာယ်နှင့် ဆက်စပ်နေသည်။ "မင်း၏" (thy) ဟူသော စကားလုံးကို "အလုပ်" မတိုင်မီ ဖယ်ရှားရန် အရေးကြီးသော ကျမ်းကိုးအထောက်အထားများ ရှိသည် (စာမျက်နှာ ၁၀ ကို နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါ)။ ဤသို့ဖယ်ရှားခြင်းဖြင့် "အလုပ်" နှင့် �န့်ညားစွာသည်းခံမှု (patience) တို့၏ အကြံအစည်ကို ပိုမိုနီးစွာ ချိတ်ဆက်ပေးသည်။ ခရစ်တော်က "မင်းလုပ်ခဲ့တာကို ငါသိတယ်၊ ပြီးတော့ အဲဒါကိုလုပ်ဖို့ လိုအပ်တဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှုနဲ့ ဇွဲလုံ့လကိုလည်း ငါသိတယ်" ဟု ဆိုသည့်နည်းတူ ဖြစ်နေသည်။

Labour. Gr. kopos, the lassitude, or weariness, that results from strenuous exertion, reflected in the word “toil.” Important textual evidence may be cited (cf. p. 10) for omitting the word “thy” before “labour.” This links more closely the thought of “labour” with that of the patience that accompanies it. It is as if Christ said, “I know what you have done, and I also know the toil and perseverance that were necessary to the doing of it.”

 

 

"သည်းခံခြင်း" (Patience) — ဂရိဘာသာ "hupomonē" (ὑπομονή) ဟူသော စကားလုံးမှ ဆင်းသက်လာပြီး၊ "ဇွဲမလျှော့သော လုံ့လ"၊ "တည်ကြည်စွာ ခံနိုင်ရည်ရှိခြင်း" ဟု အဓိပ္ပါယ်ရသည်။ စာသားအရ "အောက်၌ ဆက်ရှိနေခြင်း" (remaining under) ဟု ဖွင့်ဆိုနိုင်ပြီး၊ ဒုက္ခ၊ စစ်ဆေးမှု သို့မဟုတ် ဖိစီးမှုများကို မရမက ရင်ဆိုင်ရာတွင် မလျှော့သော စိတ်ဓာတ်ကို ရည်ညွှန်းသည်။

Patience. Gr. hupomonē, “perseverance,” “[active, steadfast] endurance,” literally, “remaining under.”

 

 

 

မခံနိုင်ပါ။ ယခုအခါ၌လည်းကောင်း၊ ရှေးကာလ၌လည်းကောင်း၊ ခရစ်ယာန်အသင်းတော်သည် ငြိမ်သက်ခြင်းအမည်ခံ၍ အယူဝါဒအမှားများနှင့် မကောင်းမှုအလေ့အထများကို သည်းခံခြင်း (သို့) ခံနေရသည်မှာ မကြာခဏပင်ဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်၏အမှုတော်ဆောင်များသည် အမှန်တရားအတွက် ရဲရဲဝံ့ဝံ့ရပ်တည်ရန်ထက် မိမိတို့၏အသင်းသားများ၏ အပြစ်များကို သည်းညည်းခံ၍နှုတ်ဆိတ်နေရန် ပိုမိုလွယ်ကူသည်ဟု ထင်ကောင်းထင်နိုင်သည် (ဟေရှာယ ၃၀:၁၀၊ ၂ တိမောသေ ၄:၃ ကိုကြည့်ပါ)။ ဧဖက်မြို့ရှိအသင်းတော်သည် သမ္မာတရားနှင့်အမှားကို သွန်သင်ချက်ဖြစ်စေ၊ လူနေမှုဘဝဖြစ်စေ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခွဲခြားသိမြင်နိုင်ပြီး အမှားကို ခိုင်မာစွာဆန့်ကျင်တိုက်ခိုက်သောကြောင့် ချီးမွမ်းထိုက်ပေသည်။

Canst not bear. Too often, now as in former times, the church is prone to “bear,” or endure, evil teachings and practices in its midst, supposedly in the name of peace. Ministers of Christ may find it easier to remain silent concerning the pet sins of their congregations than to take a bold stand for truth (cf. Isa. 30:10; 2 Tim. 4:3). The church at Ephesus was to be commended for making a clear distinction between truth and error, whether in doctrine or in the life, and for taking a firm stand against error.

 

 

"ထိုသူတို့သည် ဒုစရိုက်ကိုကျူးလွန်သောသူများ" ဆိုလိုသည်မှာ၊ နောက်ပိုင်းတွင် အသေးစိတ်ဆွေးနွေးမည့် အတုအယောင်တမန်တော်များ ကိုရည်ညွှန်းသည်။ ကြီးမားသောအယူဝါဒအမှားသည်၊ နောက်ဆုံးတွင် ကြီးမားသောမကောင်းမှု အဖြစ်သို့ ထင်ဟပ်လာတတ်သည်။ လူတစ်ဦးပြုမူသည့်အရာသည် သူ၏စဉ်းစားပုံနှင့်ယုံကြည်ပုံ၏ ရှောင်လွှဲ၍မရသောရလဒ်ဖြစ်သည် (သုတ္တံ ၄:၂၃၊ မဿဲ ၁၂:၃၄၊ ၁ ယောဟန် ၃:၃ တို့ကိုကြည့်ပါ)။

Them which are evil. That is, the false apostles immediately to be discussed in more detail. Gross doctrinal error is reflected, sooner or later, in gross misconduct. What a man does is inevitably the result of what he thinks and believes (see Prov. 4:23; Matt. 12:34; 1 John 3:3).

 

 

စုံစမ်းခဲ့ပြီး။ (ဂရိ - peirazō၊ "စမ်းသပ်သည်"၊ "စစ်ဆေးသည်" ဟုအဓိပ္ပာယ်ရသည်)။ ဧဖက်အသင်းတော်သည် ထိုမှားယွင်းသောတမန်တော်များ၏ အဆိုအမိန့်များနှင့် သွန်သင်ချက်များကို ဇွဲလုံ့လဖြင့် စုံစမ်းစစ်ဆေးခဲ့သည်။ ဒုတိယရာစုအစောပိုင်းက ရေးသားခဲ့သော စိန့်အစ်ဂနေရှပ်သည် ဧဖက်ခရစ်ယာန်များ၏ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိအား ရှောင်ရှားရန် ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုအကြောင်း ဖော်ပြခဲ့သည် (To the Ephesians ix. 1)။

Tried. Gr. peirazō, “to test,” “try.” The church at Ephesus had diligently investigated the claims and teachings of these false apostles. Ignatius, writing early in the 2d century, speaks of the diligence of the Ephesian Christians in shunning heresy (To the Ephesians ix. 1).

 

 

ယောဟန်သည် သူ၏ဩဝါဒစာတစ်စောင်တွင် ယုံကြည်သူများအား “ခရစ်တော်ကို ဆန့်ကျင်သောသူ” (antichrist) ပေါ်ထွန်းလာမည့်အကြောင်း သတိပေးခဲ့ပြီး၊ “ဝိညာဉ်တို့ကို စုံစမ်း၍ ထိုဝိညာဉ်တို့သည် ဘုရားသခင်အထံတော်မှ ဖြစ်သည်မဖြစ်သည်ကို သိနိုင်ကြစေခြင်းငှာ” (၁ ယောဟန် ၄:၁–၃) အကြံပြုခဲ့သည်။ ဤသတိပေးချက်သည် ပေါလုမှ ဧဖက်မြို့ရှိ အကြီးအကဲများအား “ပြင်းထန်သော ဝံပေါင်များ” ဝင်ရောက်လာပြီး “မှားယွင်းသောအရာများ” ဟောပြောမည့်အကြောင်း (တမန်တော် ၂၀:၂၉, ၃၀) ကြိုတင်သတိပေးထားခဲ့သည့် အချက်နှင့် နှစ်ပေါင်းများစွာကြာပြီးနောက် ပြည့်စုံခဲ့သည်။ ပေါလုသည် သက်သာလောနိတ်မြို့သားများအား “အရာရာကို စမ်းစစ်၍” “ကောင်းသောအရာကို ဆုပ်ကိုင်ထားရန်” (၁ သက်သာ ၅:၂၁) လည်း အကြံပြုခဲ့သည်။ ပေတရုကမူ “မိစ္ဆာပရောဖက်များ” နှင့် “မိစ္ဆာဆရာများ” (၂ ပေတရု ၂ အခန်း) အကြောင်း အကျယ်တဝင့် ရေးသားခဲ့သည်။ (၁ တိမောသေ ၁:၂၀၊ ၂ တိမောသေ ၄:၁၄, ၁၅ ကိုလည်း နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါ။) ကနဦးတွင် သူတို့၏အယူဝါဒ၏ သွယ်ဝိုက်သောအမှားများကို မှတ်မိရန် ခက်ခဲနိုင်သော်လည်း၊ ထိုဆရာများကို “သူတို့၏ အသီးအနှံများဖြင့်” (မဿဲ ၇:၁၅–၂၀ ကိုကြည့်ပါ) သိရှိနိုင်သည်။

In one of his epistles John cautioned believers with respect to the coming of “antichrist” and advised them to “try the spirits whether they are of God” (1 John 4:1–3). The warning given by Paul to the leaders at Ephesus many years before, that “grievous wolves” would enter in among them “speaking perverse things” (Acts 20:29, 30), had been fulfilled. He had counseled the Thessalonians to “prove all things” and to “hold fast that which is good” (1 Thess. 5:21). Peter had written at length concerning “false prophets” and “false teachers” (see 2 Peter 2). Compare 1 Tim. 1:20; 2 Tim. 4:14, 15. Though at first it might not be easy to recognize the subtle errors of their teachings, the teachers themselves could be known “by their fruits” (see Matt. 7:15–20).

 

 

ယနေ့ခေတ်တွင်လည်း ထိုနည်းအတူပင်ဖြစ်၏။ အကြောင်းမူကား၊ သမ္မာတရားနှင့်မညီသော အယူဝါဒများကို သွန်သင်ကျင့်သုံးသူများ၏ အသက်တာတွင် "ဝိညာဉ်တော်၏ အသီးအနှံ" (ဂလာတိ ၅:၂၂-၂၃ ကိုကြည့်ပါ) အစစ်အမှန် သီးပွင့်လာနိုင်ခြင်း မရှိသောကြောင့်တည်း။ ဝိညာဉ်ရေးရာကို အာရုံပြုတတ်သော စစ်မှန်သည့်ခရစ်ယာန်အား သူရွေးချယ်ပါက မှားယွင်းသောအဆုံးအမပေးသူတိုင်း၏ ခရစ်ယာန်မဆန်သော စိတ်သဘောထားနှင့် လှုံ့ဆော်ချက်များကို သိမြင်နိုင်ကြောင်း ကတိတော်ရှိပါသည် (၁ ယောဟန် ၄:၁၊ ဗျာဒိတ် ၃:၁၈ တို့ကိုကြည့်ပါ)။

Thus it is today, for the genuine “fruit of the Spirit” (see Gal. 5:22, 23) does not grow in the lives of those who teach and practice error. The sincere Christian who is sensitive to spiritual things is promised that he can, if he will, detect the unchristian spirit and motives that actuate every teacher of error (see on 1 John 4:1; Rev. 3:18).

 

 

ဓမ္မဆရာများ (တမန်တော်များ)။ ပထမရာစုနှစ်ကုန်ခါနီးတွင် အသင်းတော်ကို ခြိမ်းခြောက်ခဲ့သော ပိုမိုပြင်းထန်သည့် သွေဖည်အယူဝါဒများထဲတွင် ဒိုဆီတိဇမ် (Docetism) နှင့် ဂနိုစတစ်ဝါဒ၏ အစောပိုင်းပုံစံတို့ ပါဝင်သည်။ ဤအယူဝါဒများနှင့် တမန်တော်ခေတ်အသင်းတော်ကို ဒုက္ခပေးခဲ့သော အခြားအယူဝါဒများနှင့်ပတ်သက်၍ အသေးစိတ်ဆွေးနွေးချက်များကို အတွဲ ၅၊ စာမျက်နှာ ၉၁၂၊ ၉၁၃ နှင့် အတွဲ ၆၊ စာမျက်နှာ ၅၂–၅၉ တို့တွင် ကြည့်ပါ။ အထူးသဖြင့်၊ အစောပိုင်းရိုးရာမှတ်တမ်းများအရ ဆီရင်းသတ်စ် (Cerinthus) အမည်ရှိ ဂနိုစတစ်ဝါဒီတစ်ဦးသည် ဧဖက်မြို့သို့ သွားရောက်ခဲ့ပြီး ယောဟန်နှင့် သူ၏အသင်းသားများအတွက် ပြဿနာများ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည် (Irenaeus, Against Heresies iii. 3. 4 ကိုကြည့်ပါ)။ မှားယွင်းသော ပရောဖက်များနှင့် ရုန်းကန်ရသည့် ကိစ္စရပ်များနှင့်စပ်လျဉ်း၍ ဤကာလအတွင်း ဧဖက်မြို့တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များသည် အထွေထွေအသင်းတော်အတွက်လည်း အမှန်တကယ် ဖြစ်ပွားခဲ့ဟန် တူသည်။

Apostles. Among the more serious heresies that threatened the church toward the close of the 1st century were Docetism and an early form of Gnosticism. For a discussion of these and other heresies that beset the church of apostolic times see Vol. V, pp. 912, 913; Vol. VI, pp. 52–59. More specifically, an early tradition indicates that a Gnostic named Cerinthus visited Ephesus and fomented trouble for John and his congregation (see Irenaeus Against Heresies iii. 3. 4). What was true of Ephesus during this period with respect to struggles with false prophets seems also to have been true of the church in general.

 

 

၃။ သည်းခံခဲ့ပြီ။ ဧဖက်အသင်းတော်သည် "ဒုစရိုက်ကိုကျူးလွန်သောသူတို့ကို သည်းခံခြင်း" (း၂ ကိုကြည့်ပါ) မပြုခဲ့သော်လည်း၊ မှားယွင်းသောဆရာများ၏ အကြပ်အတည်းများ၊ ဂျူးနှင့်တပါးအမျိုးသား မုန်းတီးသူများလက်ချက်ဖြင့် ကြုံတွေ့ရသော ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်းတို့ကိုမူ သည်းခံစွာခံခဲ့သည်။

3. Hast borne. The Ephesian church had refused to “bear them which are evil” (see on v. 2), but it did endure patiently the unavoidable affliction caused by the false teachers and the persecution that befell it at the hands of fanatical Jews and Gentiles.

 

 

သည်းခံခြင်း။ ဒုတိယအခန်းကိုကြည့်ပါ။

ကျွန်ုပ်၏နာမည်ကြောင့်။ တမန်တော်ဝတ္ထု ၃:၁၆ ကိုကြည့်ပါ။ ခရစ်တော်၏နောက်လိုက်များသည် သူ၏နာမဖြင့်အသိအမှတ်ပြုခြင်းခံရသည်။ သူတို့ကို "ခရစ်ယာန်များ"ဟုခေါ်သည်။ ထိုနာမသည် သူတို့၏သစ္စာရှိမှုကို ကိုယ်စားပြုပြီး သခင်ဘုရားအဖြစ် သူတို့ခစားရသူအား သစ္စာစောင့်သိမှုကြောင့် ရောမအာဏာပိုင်များ၏ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည် (စာမျက်နှာ ၇၂၀ ကိုကြည့်ပါ)။ ထိုသစ္စာတရားကို ဖျက်ဆီးလိုသူများထံမှ ဒုက္ခရောက်စေခဲ့သည်။

Patience. See on v. 2.

My name’s sake. See on Acts 3:16. The followers of Christ were known by His name; they were called Christians. It was their allegiance to this name, their loyalty to Him whom it signified as their Lord, that subjected them to persecution by the Roman authorities (see p. 720), and led to suffering at the hands of those who were bent upon subverting their faith.

 

 

အားထုတ်ခဲ့ပြီ။ စာသားဆိုင်ရာသက်သေအထောက်အထားများအရ (စာမျက်နှာ ၁၀ ကိုကြည့်ပါ) ဤစကားလုံးများကို ဖယ်ရှားထားကြောင်း အတည်ပြုနိုင်သည်။ မူရင်းး ၃ း၃ တွင် "သင်သည် သည်းခံခြင်းရှိ၍၊ ငါ၏နာမကြောင့် ဒုက္ခခံပြီး စိတ်မပျက်ခဲ့ပါ" ဟူ၍သာ ရှိဟန်တူသည်။

Hast laboured. Textual evidence attests (cf. p. 10) the omission of these words. The original of v. 3 probably read, “And thou hast had patience and hast borne for my name’s sake, and hast not fainted.”

 

 

အားနည်းခြင်း၊ ပင်ပန်းခြင်း။ ဂရိစကား "kopiaō" ဆိုသည်မှာ "ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ခြင်း"၊ "အားကုန်ခြင်း" ဟု အဓိပ္ပာယ်ရပါသည်။ ဤစကားလုံး၏ အသုံးအနှုန်းကို ဟေရှာယ ၄၀:၃၁ (LXX) နှင့် ယောဟန် ၄:၆ တို့တွင် နှိုင်းယှဉ်လေ့လာနိုင်ပါသည်။

Fainted. Gr. kopiaō, “to become weary,” “to become tired.” Compare the use of kopiaō in Isa. 40:31, LXX; John 4:6.

 

 

၄။ သင်၏ ပဌမမေတ္တာ။ ဤ "မေတ္တာ" တွင် ဘုရားသခင်နှင့် သမ္မာတရားအတွက် စိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့ ချစ်ခြင်းမေတ္တာ၊ ညီအစ်ကိုများအချင်းချင်း ချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့် လူသားတိုင်းအပေါ် ချစ်ခြင်းမေတ္တာ ပါဝင်နိုင်သည် (မဿဲ ၅:၄၃၊ ၄၄၊ ၂၂:၃၄-၄၀ ကိုကြည့်ပါ)။ မှားယွင်းသော ဆရာများ၏ အယူဝါဒဆိုင်ရာ အငြင်းပွားမှုများက ဂိုဏ်းဂဏစိတ်ဓာတ်ကို နိုးကြားစေခဲ့ပေမည်။ ထို့အပြင်၊ မှားယွင်းသော အဆုံးအမများ၏ လှိုင်းလုံးကို တားဆီးရန် များစွာသောသူတို့၏ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုများ ရှိသော်လည်း၊ အသင်းတော်အတွင်း ကျန်ရှိနေသော အချို့သောသူများသည် အနည်းနှင့်အများ ထိုအရာများ၏ သက်ရောက်မှုကို ခံခဲ့ရဟန်တူသည်။ အသင်းတော်အတွင်း အမှားများ နေရာယူလာသည်နှင့်အမျှ၊ သမ္မာတရား၏ တမန်တော်အဖြစ် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏ အမှုတော် (ယောဟန် ၁၆:၁၃) သည် အဟန့်အတား ဖြစ်လာသည်။ ထိုဝိညာဉ်တော်၏ အမှုတော်မှာ သမ္မာတရား၏ အခြေခံမူများကို စရိုက်လက္ခဏာ ပြောင်းလဲရန် အသက်ရှင်သော အား (ယောဟန် ၁၆:၈-၁၁၊ ဂလာတိ ၅:၂၂၊ ၂၃၊ ဧဖက် ၄:၃၀ စသည်တို့ကိုကြည့်ပါ) အဖြစ် ပြောင်းလဲပေးရန်ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင်၊ ယေရှုနှင့် ကိုယ်တိုင်ရင်းနှီးသော သက်သေများ၏ သက်သေခံချက် အဆုံးသတ်လာပြီး၊ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ကွယ်လွန်သွားသည်နှင့်အမျှ၊ ခရစ်တော်၏ ကြွလာခြင်း (ဗျာဒိတ် ၁:၁ ကိုကြည့်ပါ) နီးကြောင်း အမြင်သည် မှေးမှိန်လာကာ၊ ယုံကြည်ခြင်းနှင့် ကိုးကွယ်ခြင်း၏ မီးတောက်သည်လည်း တဖြည်းဖြည်း မှိန်းလာခဲ့သည်။ ယုံကြည်ခြင်းနှင့် အကျင့်၏ မူလသန့်ရှင်းစင်ကြယ်မှုမှ ဤသို့ ယိမ်းယိုင်လာခြင်း၏ အခြားသော အကြောင်းရင်းများအတွက် စတုတ္ထတွဲ၊ စာမျက်နှာ ၈၃၄၊ ၈၃၅ တို့ကို ကြည့်ပါ။

4. Thy first love. This “love” probably included wholehearted love for God and for truth, and love for one another as brethren and for their fellow men in general (see on Matt. 5:43, 44; 22:34–40). Perhaps the doctrinal controversies stirred up by the false teachers had given rise to a factious spirit. Also, in spite of diligent efforts on the part of many to stay the tide of false teaching, a number who remained in the church were no doubt affected in greater or less degree by it. To the extent that error had found a lodging place in the church, to that extent was thwarted the activity of the Holy Spirit as a messenger of truth (John 16:13), whose task it is to convert the principles of truth into a living force for the transformation of character (see John 16:8–11; Gal. 5:22, 23; Eph. 4:30; etc.). Furthermore, as the testimony of those who had personally associated with Jesus ended, as one by one they died, and the vision of the imminence of Christ’s return (see on Rev. 1:1) began to fade, the flame of faith and devotion burned ever lower. For comment on other aspects of this departure from the pristine purity of faith and practice see Vol. IV, pp. 834, 835.

 

 

၅။ မီးခွက်ကို ရုပ်သိမ်းမည်။ အခန်း ၁:၁၂ ရှိ ရှင်းလင်းချက်ကို ကြည့်ပါ။ ဤအသင်းတော်သည် ခရစ်တော်၏ အသိအမှတ်ပြု ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ်မှ ရပ်စဲသွားမည်။ အသင်းတော်သည် "ပြုတ်ကျခဲ့ပြီ" ဖြစ်သော်လည်း၊ ဘုရားသခင်၏ ကရုဏာတော်က "နောင်တတည်းဟူသော အခွင့်" ကို သည်းခံစွာ ပေးထားသည် (၂ ပေတရု ၃:၉ ကို နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါ)။

5. Remove thy candlestick. See on ch. 1:12. The church would forfeit its status as an accredited representative of Christ. The church had “fallen,” but divine mercy patiently provided an opportunity to “repent” (cf. 2 Peter 3:9).

 

"မင်းမနောင်တရားမခံယူသရွေ့" ဟူ၍ အီဖက်သမ္မာကျမ်းစာတွင် စတင်ဖော်ပြထားသည်။ အီဂနေရှပ်သည် အီဖက်ဩဝါဒစာတွင် သူ၏နိဒါန်း၌ ခရစ်ယာန်အသင်းတော်သည် "အောက်မေ့ခြင်း"၊ "နောင်တရခြင်း" နှင့် "ပထမအကျင့်များကို ပြုခြင်း" တို့ကို တုံ့ပြန်လိုက်နာကြောင်း ဖော်ပြထားသည် (အီဂနေရှား ကိုးကားချက်၊ အခန်း ၁၊ အပိုဒ် ၁၊ အခန်း ၁၁၊ အပိုဒ် ၂ တွင်လည်း ကြည့်ပါ)။

Except thou repent. In the Prologue of his epistle to the Ephesians, Ignatius reports that the church did heed the call to “remember,” “repent,” and “do the firstworks” (see also Ignatius op. cit. i. l; xi. 2).

 

 

၆။ နီကိုလာဝါဒီများ (Nicolaitanes) ဤသည်မှာ ဧဖက်နှင့် ပါဂမုမြို့ရှိ အသင်းတော်များကို ဒုက္ခပေးခဲ့သော မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိတစ်စုဖြစ်သည် (ဗျာဒိတ် ၂:၁၅ တွင်ကြည့်)။ အီရီနေးယပ်စ်က နီကိုလာဝါဒီများကို ဂနိုစတစ် (gnostic) ဂိုဏ်းဝင်များ အဖြစ် ဖော်ပြခဲ့သည်— "သခင်ဘုရား၏ တပည့်ယောဟန်သည် ခရစ်တော်၏ ဘုရားသဘောသက်သေကို ဟောကြားခဲ့ပြီး၊ ခရစ်တော်နှင့်ပတ်သက်၍ ကေရိန္သုနှင့် နီကိုလာဝါဒီတို့ ဖြန့်ခဲ့သော အယူမှားကို ဆန့်ကျင်ကာ၊ တစ်ဆူတည်းသော ဘုရားရှိကြောင်း၊ ထိုသခင်သည် နှုတ်ကပတ်တော်အားဖြင့် အရာခပ်သိမ်းကို ဖန်ဆင်းကြောင်း သက်သေခံခဲ့သည်" (Irenaeus, Against Heresies 3.11.1; ANF, vol. 1, p. 426)။ နောက်ရာစုနှစ်တစ်ခုကျော်အထိ ဤအမည်ဖြင့် ဂနိုစတစ်ဂိုဏ်းတစ်ခု တည်ရှိခဲ့ကြောင်း သမိုင်းဆိုင်ရာ အထောက်အထားများလည်းရှိသည်။ အချို့သော အသင်းတော်ဖခင်များ (ဥပမာ Irenaeus, Hippolytus) က ဤဂိုဏ်း၏ တည်ထောင်သူမှာ အန်တိအုတ်မြို့သား နီကိုလာ (တမန်တော်ဝတ္ထု ၆:၅ တွင်ဖော်ပြထားသော ဒီကန်ခုနှစ်ဦးအနက် တစ်ဦး) ဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။ သို့သော် ဤသမိုင်းကြောင်းသည် မှန်ကန်မှုရှိမရှိ အတိအကျမသိရပေ။ အေဒီ ၂ရာစုတွင် ဤဂိုဏ်းဝင်အချို့သည် "ဇာတိပကတိ၏ အပြစ်များသည် ဝိညာဉ်သန့်ရှင်းမှုကို မထိခိုက်နိုင်၊ ထို့ကြောင့် ကယ်တင်ခြင်းနှင့် မသက်ဆိုင်" ဟူသော အယူကို ဟောကြားခဲ့ကြသည်။

6. Nicolaitanes. One of the heretical sects that plagued the churches at Ephesus and at Pergamum (see v. 15), and perhaps elsewhere. Irenaeus identifies the Nicolaitans as a Gnostic sect: “John, the disciple of the Lord, preaches this faith [the deity of Christ], and seeks, by the proclamation of the Gospel, to remove that error which by Cerinthus had been disseminated among men, and a long time previously by those termed Nicolaitans, who are an offset of that ‘knowledge’ might confound them, and persuade them that there is but one God, who made all things by His Word” (op. cit. iii. 11. 1; ANF, vol. 1, p. 426). There is also historical evidence of a Gnostic sect called Nicolaitans a century or so later. Some Church Fathers who report concerning this sect (Irenaeus op. cit. i. 26. 3; Hippolytus Refutation of All Heresies vii. 24) identify its founder as Nicolas of Antioch, one of the seven deacons (see Acts 6:5). Whether the tradition concerning Nicolas the deacon is correct, we do not know, but the sect may be the same as the one mentioned by John. In the 2d century, at least, adherents of this sect appear to have taught that deeds of the flesh do not affect the purity of the soul, and consequently have no bearing on salvation.

 

 

၇။ နားရှိသောသူများ ကြားပါစေ။ ဤစကားသည် ပေးထားသော အကြံဉာဏ်ကို နာခံရန် တိုက်တွန်းခြင်းဖြစ်သည် (ဗျာဒိတ် ၁:၃ ကိုကြည့်ပါ။ ဟေရှာယ ၆:၉၊ ၁၀၊ မဿဲ ၁၁:၁၅ တို့နှင့်လည်း နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဤအချက်ပြုပုံစံအတိုင်း ခုနစ်ချက်သော အသင်းတော်တို့အား ပေးသော ကတိတော်တိုင်းတွင် ပါရှိသည်။

နားထောင်ပါ။ ဤကျမ်းပိုဒ်ရှိ ဂရိစကားလုံးအရ ကြားသူများသည် နားလည်သဘောပေါက်ပြီး နာခံမည်ဟု ဆိုလိုသည် (တမန်တော် ၉:၄ ကိုကြည့်ပါ)။ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို ကြားရုံသက်သက်မျှဖြင့် အဓိပ္ပာယ်မရှိပါ။ ကြားပြီးနောက် အသက်တာသည် ကြားရသောအရာ၏ ပုံသဏ္ဌာန်နှင့် ကိုက်ညီစွာ ပြောင်းလဲမှသာလျှင် အကျိုးရှိသည် (မဿဲ ၁၉:၂၁-၂၇ ကိုကြည့်ပါ)။

7. He that hath an ear. That is, to heed the counsel given (see on ch. 1:3; cf. on Isa. 6:9, 10; Matt. 11:15). The same formula accompanies the promise to each of the seven churches.

Hear. The Greek of this passage implies that those who hear will do so with understanding (cf. on Acts 9:4). Hearing God’s word is meaningless unless the life thenceforth is conformed to the pattern of what has been heard (see on Matt. 19:21–27).

 

 

အသင်းတော်များ။ ဧဖက်မြို့ရှိအသင်းတော်အား အထူးသဖြင့်ရည်ညွှန်းထားသောဤကတိတော်သည်၊ ဧဖက်အသင်းတော်ကိုယ်စားဖော်ပြသည့် တမန်တော်ခေတ်ကာလ၏ "အသင်းတော်များ" အားလုံးအတွက် အထူးအဓိပ္ပာယ်သက်ရောက်ပါသည်။ ထိုအသင်းတော်များနှင့် အထူးသင့်လျော်သော်လည်း၊ ယင်းသည် ခေတ်ကာလအားလုံးရှိ ယုံကြည်သူများအတွက်လည်း အကျုံးဝင်ပါသည် (ဗျာဒိတ် ၁:၁၁ ကိုကြည့်ပါ)။

The churches. The promise here addressed particularly to the church at Ephesus belongs in a special sense to all “the churches” of apostolic times, as represented by the church at Ephesus. Though particularly appropriate to them, it applies also to believers in all ages (see on ch. 1:11).

 

 

အောင်မြင်ခြင်း။ ဂရိဘာသာစကားရှိ ကြိယာပုံစံအရ ဤစကားလုံးသည် "ဆက်လက်အောင်မြင်သူ" သို့မဟုတ် "အနိုင်ရပြီးသားသူ" ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ကို သက်ရောက်စေသည်။ အောင်မြင်ခြင်း အကြောင်းအရာသည် ဗျာဒိတ်ကျမ်းတစ်လျှောက် အထပ်ထပ်ပါရှိသော အချက်ဖြစ်သည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်းပါ ကတိတော်များသည် ခေတ်ကာလအဆက်ဆက်တွင် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်းခံရသော ဘုရားသခင်၏သားသမီးများအတွက် အထူးတန်ဖိုးရှိခဲ့သည်။ သို့ရာတွင်၊ ဤအခန်း၏ အခြားအကြောင်းအရာများ (အခန်း ၂-၆) အရ ဤနေရာတွင် ရည်ညွှန်းထားသော အောင်မြင်ခြင်းသည် အထူးသဖြင့် ယုံကြည်သူများကို လူသား၏ဉာဏ်ပညာပင် (သို့) အသိပညာပင်၏ အသီးကို စားရန် သွေးဆောင်နေသော မှားယွင်းသည့် တမန်တော်များနှင့် ဆရာများကို အနိုင်ယူခြင်းဖြစ်သည်။ သူတို့၏ အောင်မြင်မှုအတွက် အကျိုးဆုလာဘ်အဖြစ် အသက်ပင်၏ အသီးကို စားခွင့်ရရှိခြင်းသည် မည်မျှလိုက်ဖက်သနည်း။

အသက်ပင်။ ကမ္ဘာ ၂:၉ နှင့် ဗျာဒိတ် ၂၂:၂ တို့ကို ကြည့်ပါ။

Overcometh. The form of the verb in Greek implies that the person “continues to overcome,” or “keeps on winning.” The thought of overcoming is a recurring theme in the Revelation. The promises of the Revelation have been especially precious to God’s persecuted children in all ages. However, the context (vs. 2–6) implies that the overcoming here referred to is, in a special sense, victory over the false apostles and teachers who had been tempting believers to eat of the tree of human knowledge. How appropriate that their reward for overcoming should be access to the tree of life

Tree of life. See on Gen. 2:9; Rev. 22:2.

 

 

"အလယ်မှာ" ဟူ၍ (က၊ ၂:၉ တွင် ဧဒင်ဥယျာဉ်နှင့်ဆိုင်သော အနက်ဖြစ်သည်)။ ဤနေရာသည် ပြီးပြည့်စုံသောလောကအတွက် ဘုရားသခင်၏ အစီအစဉ်တွင် အပင်၏ အရေးပါမှုကို မီးမောင်းထိုးဖော်ပြသည်။

In the midst. As in the Garden of Eden (Gen. 2:9). The location stresses the importance of the tree in God’s plan for a perfect world.

 

 

ဧဝံဂေလိ သတင်းစကား။ လုကာ ၂၃:၄၃ တွင် "ပရဒိသု" ဟူသော စကားလုံးကို တွေ့ရသည်။ ဧဒင်ဥယျာဉ်သည် ဤလောကပေါ်ရှိ "ပရဒိသု" (သုခဘုံ) ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဧဒင်ဥယျာဉ်ကို ဤလောကတွင် ပြန်လည်ထူထောင်သောအခါ (PP ၆၂; GC ၆၄၆, ၆၄၈ ကိုကြည့်ပါ)၊ မြေကြီးသည် တစ်ဖန် "ပရဒိသု" ဖြစ်လာမည်။

ဧဖက်မြို့ရှိ အသင်းတော်သို့ ပေးစာနှင့် သမိုင်းအချိန်ကာလဆိုင်ရာ အသုံးချမှု ဤစာသည် သမိုင်းတစ်လျှောက်တွင် အထူးကာလတစ်ခုနှင့် သက်ဆိုင်သည် (အခန်း၏အဆုံးတွင် ဖော်ပြထားသော "အပိုမှတ်စု" ကိုကြည့်ပါ)။ စစ်မှန်သော အသင်းတော်နှင့် သက်ဆိုင်သော အသုံးချမှု
ဗျာဒိတ် ၁:၁၁ တွင် ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း စစ်မှန်သော အသင်းတော်နှင့် သက်ဆိုင်သည်။

Paradise. See on Luke 23:43. The Garden of Eden was “paradise” on earth. When Eden is restored to this world (see PP 62; GC 646, 648), earth will once more become a “paradise.”

For the application of the message to the church at Ephesus to a certain period in history see Additional Note at end of chapter. For the application of the message to the literal church see on Rev. 1:11.

 

 

၈။ သက်တော်စောင့် (သို့) ကောင်းကင်တမန်။ ဤအကြောင်းကို ဝိညာဉ်တော်အခန်း ၁:၂၀ တွင် ဖတ်ရှုပါ။

စမျြားမြို့။ ဤအမည်ကို ရှေးယခင်က "မုရုန်" (myrrh) ဟူသော အာရေဗျဒေသမှ ရရှိသည့် မွှေးကြိုင်သော သစ်စေးတစ်မျိုး (Balsamodendron myrrha သစ်ပင်) မှ ဆင်းသက်လာသည်ဟု ယူဆခဲ့ကြသည်။ ဤသစ်စေးကို လူသေများအား မံမီပြုလုပ်ရာတွင် အသုံးပြုခဲ့ပြီး၊ ဆေးဝါးအဖြစ် လိမ်းဆေး (သို့) အနာသုတ်ဆေးအဖြစ်လည်းကောင်း၊ နံ့သာပေါင်းအဖြစ် လောင်းကျွမ်းရန်အတွက်လည်းကောင်း အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။ မဿဲ ၂:၁၁ တွင် ဖတ်ရှုပါ။ သို့သော် နောက်ပိုင်းလေ့လာမှုများအရ ဤအမည်သည် "ဆမိုနာ" (Samorna) ဟုခေါ်သော အနာတိုလီယာဒေသမှ နတ်ဘုရားမ၏ အမည်မှ ဆင်းသက်လာနိုင်သည်ဟု ပညာရှင်များက ယူဆလာကြသည် (စာမျက်နှာ ၉၃ တွင်ကြည့်ပါ)။ စမျြားမြို့၏ ရှေးဟောင်းသမိုင်းနှင့်ပတ်သက်၍ စာမျက်နှာ ၉၁ တွင်လည်းကောင်း၊ ယောဟန်၏စာပေလက်ရာများတွင်လည်းကောင်း ဖတ်ရှုနိုင်သည်။ စမျြားမြို့ရှိ အသင်းတော်ကို မည်သည့်အချိန်တွင် သို့မဟုတ် မည်သူ၏အမှုတော်ဆောင်မှုဖြင့် တည်ထောင်ခဲ့သည်ဆိုသော အချက်ကို သမ္မာကျမ်းစာတွင် အခြားမည်သည့်နေရာတွင်မျှ ဖော်ပြထားခြင်း မရှိပါ။

8. Angel. See on ch. 1:20.

Smyrna. This name was long thought to be derived from muron, the name of an aromatic gum derived from the Arabian tree Balsamodendron myrrha. This gum was used for embalming the dead, and medicinally as an unguent, or salve, and was burned as incense. See on Matt. 2:11. More recently, scholars tend to favor a derivation from the name of an Anatolian goddess, Samorna, who was worshiped in the city (see p. 93). Concerning the ancient city of Smyrna see p. 91; John’s Literary Productions.There is no record as to when or under whose ministry the church in Smyrna was established. This church is not mentioned elsewhere in Scripture.

 

သမိုင်းအရ၊ အသင်းတော်၏ စမျြားခေတ်ကို ပထမရာစုနှစ်ကုန်ခါနီး (အေဒီ ၁၀၀ ခန့်) မှစတင်၍ အေဒီ ၃၁၃ အထိ (ကွန်စတန်တိုင်းဘုရင်က အသင်းတော်အား ကူညီထောက်ခံသည့်ကာလ) ဟု ယူဆနိုင်သည် (အခန်းနိဂုံးရှိ နောက်ဆက်တွဲမှတ်စုနှင့် း၁၀ ကိုကြည့်ပါ)။ အချို့က သူ၏ ခရစ်ယာန်ဘာသာသို့ ကူးပြောင်းမှုကို အေဒီ ၃၂၃ သို့မဟုတ် ၃၂၅ ဟု အဆိုပြုကြသည်။ တကယ်တော့ အခန်း ၂ နှင့် ၃ ရှိ ပရောဖက်ပြုချက်များသည် အတိအကျဆိုရလျှင် အချိန်နှင့်ဆိုင်သော ပရောဖက်ပြုချက်များ မဟုတ်ပါ။ ဤသမိုင်းနှင့် ပရောဖက်ပြုချက်များကို ချင့်ချိန်နိုင်ရန် ခန့်မှန်းကာလများသာ အဆိုပြုထားခြင်းဖြစ်သည်။

Historically, the Smyrna period of the church may be thought of as beginning about the close of the 1st century (c. a.d. 100) and continuing until about a.d. 313, when Constantine espoused the cause of the church (see Additional Note at end of chapter; see on v. 10). Some suggest a.d. 323 or 325 as the date of his supposed conversion to Christianity. Actually, the prophecies of chs. 2 and 3 are not, strictly speaking, time prophecies, and dates are suggested simply to facilitate an approximate correlation of prophecy with history.

 

ပထမဆုံးနှင့် နောက်ဆုံး။ အခန်းငယ် ၁:၈၊ ၁၇ တို့ကိုကြည့်ပါ။
သေခဲ့ပြီ။ အခန်းငယ် ၁:၁၈၊ ၂:၁ တို့ကိုကြည့်ပါ။ ယုံကြည်ချက်အတွက် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်းနှင့် သေခြင်းကို ရင်ဆိုင်နေရသောအသင်းတော်တစ်ခုအတွက် ခရစ်တော်၌ရှိသောအသက်ကို အလေးပေးဖော်ပြခြင်းသည် အထူးအဓိပ္ပာယ်ရှိလိမ့်မည်။

၉။ သင်၏။ အခန်းငယ် ၂ ကိုကြည့်ပါ။
        အကျင့်တို့ကို။ စာသားအထောက်အထားများတွင် ဤစကားလုံးကို ထည့်ရန်နှင့် မထည့်ရန်အချက်များ ကွဲပြားနေသည် (စာမျက်နှာ ၁၀ ကိုကြည့်ပါ)။ အခန်းငယ် ၂ ကိုကြည့်ပါ။

The first and the last. See on ch. 1:8, 17.

Was dead. See on chs. 1:18; 2:1. To a church facing persecution and death for its faith, emphasis on life in Christ would be especially meaningful.

9. Thy. See on v. 2.

Works. Textual evidence is divided (cf. p. 10) between retaining and omitting this word. See on v. 2.

 

 

ဒုက္ခ။ သို့မဟုတ် "ပူပန်ခြင်း၊" "ဒုက္ခ၊" "ဆင်းရဲဒုက္ခ" ဟူ၍လည်း ဆိုနိုင်သည်။ ရောမဧကရာဇ်များ၏ ရံဖန်ရံခါညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုများသည် ဤကာလအတွင်း အသင်းတော်၏အတွေ့အကြုံဖြစ်သည်။ ထရာဂျန် (၉၈-၁၁၇)၊ ဟေဒရီယန် (၁၁၇-၁၃၈) နှင့် မာကပ်စ်အော်ရီလီးယပ်စ် (၁၆၁-၁၈၀) တို့လက်ထက်၌ ညှဉ်းပန်းမှုများသည် ကြားရှည်ပြီး ဒေသအလိုက်ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ ခရစ်ယာန်များကို စနစ်တကျပထမဆုံးအကြီးစားညှဉ်းပန်းမှုများကို ဒီဆီယပ်စ် (၂၄၉-၂၅၁) နှင့် ဗေလီရီယန် (၂၅၃-၂၅၉) တို့က ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ နိုင်ငံရေးဖိနှိပ်မှုများသည် ဒိုင်အိုကလီရှန် (၂၈၄-၃၀၅) နှင့် သူ၏နောက်လာမည့်အုပ်စိုးသူများ (၃၀၅-၃၁၃) လက်ထက်၌ အသွေးစွန်းသောအထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ သမိုင်းအရ၊ စများနား အသင်းတော်ကိုယ်စားပြုသောကာလကို သက်သေခံခြင်းခေတ်ဟု ခေါ်ဆိုနိုင်သည်။ ထိုကာလမှစ၍ ဤကာလ၏အမည်မသိသက်သေခံထောင်ပေါင်းများစွာ၏ "သေသည်တိုင်အောင် သစ္စာရှိသော" မေတ္တာနှင့်သစ္စာစောင့်သိမှုများသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ မွှေးကြိုင်နေဆဲဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၈ ကိုကြည့်ပါ)။

Tribulation. Or, “distress,” “trouble” “affliction.” Intermittent persecution at the hands of various Roman emperors characterized the experience of the church during this period. Under Trajan (98–117), Hadrian (117–138), and Marcus Aurelius (161–180), persecution was sporadic and localized. The first general, systematic persecution of Christians was conducted by Decius (249–251) and Valerian (253–259). Political oppression reached a bloody climax under Diocletian (284–305) and his immediate successors (305–313). Historically, the period represented by the Smyrna church may well be called the Age of Martyrdom. The centuries since have been fragrant (see on v. 8) with the love and devotion of the thousands of unnamed martyrs of this period who were “faithful unto death.”

 

 

ဆင်းရဲခြင်း။ ဂရိစကားလုံး ptōcheia (ပီတိုခီယာ) သည် "ဆင်းရဲမှုအလွန်ကြီးမားခြင်း" ကိုဆိုလိုသည် (မာကု ၁၂:၄၂ ကိုကြည့်ပါ)။ စများနားအသင်းတော်သည် အနီးရှိဧဖက်အသင်းတော်ကဲ့သို့ ကြီးမားခြင်း သို့မဟုတ် ချမ်းသာခြင်းမရှိဟု သေချာပေါက်ဆိုနိုင်သည်။ ဧဖက်ရှိခရစ်ယာန်များသည် မိမိတို့၏ "ပထမဆုံးမေတ္တာ"ကို စွန့်လွှတ်ခဲ့ကြသော်လည်း စများနားရှိသူများအား ထိုသို့သောပြစ်တင်ရှုတ်ချချက်မရှိပေ။ ယင်းအစား ခရစ်တော်က ၎င်းတို့သည် ဝိညာဉ်ရေးအရ "ချမ်းသာကြွယ်ဝကြောင်း" သတိပေးထားသည် (ယာကုပ် ၂:၅ ကိုကြည့်ပါ)။

Poverty. Gr. ptōcheia, “abject poverty” (cf. on Mark 12:42). Doubtless the church at Smyrna was not so large or so prosperous as the neighboring congregation at Ephesus. The Christians at Ephesus had left their “first love,” but no such rebuke is sent to those at Smyrna. Instead, Christ reminds them that spiritually they are “rich” (see on James 2:5).

 

 

ကဲ့ရဲ့ခြင်း။ ဂရိစကားလုံး blasphēmia (ဘလက်ဖီမီယာ) သည် "မကောင်းသောစကားပြောခြင်း" ကိုဆိုလိုသည်။ ဘုရားသခင်အား သော်လည်းကောင်း၊ လူသားအား သော်လည်းကောင်း ပြောဆိုခြင်းဖြစ်နိုင်သည်။ ဤအချက်အလက်အရ "သရော်စကား" သို့မဟုတ် "ကဲ့ရဲ့ခြင်း" ဟူ၍ ဘာသာပြန်ဆိုနိုင်သည်။

Blasphemy. Gr. blasphēmia, “evil speaking,” whether of God or man. In the present context the translation “slander” may be preferable.

 

 

ယုဒလူများ။ ဤနေရာတွင် "ယုဒလူ" ဟူသောစကားလုံးကို စာသားအရ မဟုတ်ဘဲ သာဝကအနက်ဖြင့် နားလည်ရနိုင်သည် (ယခုအခါ ခရစ်ယာန်များကို တစ်ခါတစ်ရံ အစ္စရေးအဖြစ် ဖော်ပြကြပုံကို ရောမ ၂:၂၈၊ ၂၉၊ ၉:၆၊ ၇၊ ဂလာတိ ၃:၂၈၊ ၂၉၊ ၁ ပေတရု ၂:၉ တို့တွင်ကြည့်ပါ)။ ဤနေရာတွင် အသုံးပြုထားသည့်အတိုင်း ဤစကားလုံးသည် ဘုရားသခင်ကို အမှန်တကယ်အစေခံသည်ဟု အခိုင်အမာဆိုသော်လည်း စာတန်ကိုသာ အစေခံသူများကို ရည်ညွှန်းနိုင်သည်။

Jews. Probably “Jews” in a figurative, not a literal, sense (in the sense that Christians now are sometimes described as Israel see Rom. 2:28, 29; 9:6, 7; Gal. 3:28, 29; 1 Peter 2:9). As here used, the term no doubt refers to those who claimed to serve God, but actually served Satan.

 

 

ဤပုံရိပ်သည် သမိုင်းအခြေခံရှိသည်။ တမန်တော်ဝတ္ထုကျမ်းတွင် အစောပိုင်းခရစ်ယာန်အသင်းတော်များ၌ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော ပြဿနာအများစုမှာ ယုဒလူမျိုးတို့က သူတို့အား စွပ်စွဲခဲ့သော စွပ်စွဲချက်များကြောင့် ဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြထားသည် (တမန် ၁၃:၄၅၊ ၁၄:၂, ၁၉၊၁၇:၅, ၁၃၊ ၁၈:၅, ၆, ၁၂၊ ၂၁:၂၇ တို့ကို ကြည့်ပါ)။ ဤအခြေအနေသည် စမြဲမြို့တွင်လည်း ရှိခဲ့ဟန်တူသည်။ ဒုတိယရာစုတွင် ယုဒလူမျိုးတို့သည် စမြဲမြို့ရှိ သင်းအုပ်ဆရာ ပေါလိကပ်ကို သတ်ဖြတ်စေရန် လှုံ့ဆော်ခဲ့သည်ဟု ဆိုကြသည်။ ထိုကာလအတွင်း တာတုလိယန်က ယုဒအသင်းတော်များကို "ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှု၏ အရင်းအမြစ်" ဟု ရည်ညွှန်းပြောဆိုခဲ့သည် (Scorpiace 10; ANF, vol. 3, p. 643)။

The figure has its basis in history. The book of Acts reveals that many of the troubles of the early church grew out of slanderous accusations hurled at them by Jews (see Acts 13:45; 14:2, 19; 17:5, 13; 18:5, 6, 12; 21:27). Apparently this situation was true at Smyrna. In the 2d century Jews are said to have brought about the martyrdom of Polycarp, a bishop of Smyrna. During this time Tertullian speaks of the synagogues as “fountains of persecution” (Scorpiace 10; ANF, vol. 3, p. 643).

 

 

မဟုတ်ပါ။ သူတို့သည် ဟန်ဆောင်သူများဖြစ်သည်။

စာတန်၏အစည်းအဝေး။ "မြွေအမျိုးအနွယ်" (မဿဲ ၃:၇) ဟူသော ရှုတ်ချသည့်အမည်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါ။ ယုဒလူများ၏ အသိုင်းအဝိုင်းဘဝဗဟိုချက်ဖြစ်သော အစည်းအဝေးများသည် (တွဲ ၅၊ စာ ၅၆-၅၈ တွင်ကြည့်ပါ) ခရစ်ယာန်များကိုဆန့်ကျင်သည့် အကြံအစည်များရေးဆွဲရာနေရာဖြစ်နိုင်သည်။ "စာတန်" ဟူသောအမည်သည် "စွပ်စွဲသူ" သို့မဟုတ် "ရန်သူ" ဟုအဓိပ္ပါယ်ရသည် (ဇာခရိ ၃:၁၊ ဗျာဒိတ် ၁၂:၁၀ တို့တွင်ကြည့်ပါ)။ ဤယုဒလူများ၏ဗဟိုဌာနများသည် အမှန်တကယ်အားဖြင့် "စွပ်စွဲသူ၏အစည်းအဝေးများ" ဖြစ်လာခဲ့သည်။

Are not. They were hypocrites.

Synagogue of Satan. Compare the opprobrious epithet, “generation [brood] of vipers” (Matt. 3:7). As a center of Jewish communal life the synagogue (see Vol. V, pp. 56–58) was doubtless the place where many an evil plot was formed against Christians. The name Satan means “accuser,” or “adversary” (see on Zech. 3:1; Rev. 12:10). These Jewish centers became, literally, “synagogues of the accuser.”

 

 

၁၀။ မည်သည့်အရာကိုမျှ မကြောက်ရွံ့နှင့်။ ယာကုပ် ၁:၂ ကိုကြည့်ပါ။ ယောဟန် ၁၆:၃၃ နှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါ။

ခံရမည်။ သို့မဟုတ် "ခံရတော့မည်။" စမြဲမြို့ရှိအသင်းတော်သည် ယုဒလူမျိုးတို့၏ စွပ်စွဲချက်များကို အဓိကထိတွေ့ခဲ့ရသော်လည်း အသင်းသားများသည် ညှဉ်းပန်းမှု၏ အပြည့်အဝဒဏ်ကို မခံစားရသေးပေ။ သို့သော် ထိုနေရာရှိ ခရစ်ယာန်များသည် အခြားနေရာများတွင် ဖြစ်ပွားနေသော ညှဉ်းပန်းမှုများကို သိရှိပြီး မိမိတို့အတွက် နောင်တွင် ဒုက္ခရောက်မည်ကို မျှော်လင့်ထားကြပေမည်။ ဤအချက်ကို "မကြောက်ရွံ့နှင့်" ဟူသော ကြိယာ၏ ပုံစံဖြင့် ညွှန်းဆိုထားသည်။ ထိုစကားလုံးသည် သူတို့ ယခင်ကတည်းက ကြောက်ရွံ့နေကြောင်း ဖော်ပြသည်။ ခရစ်တော်သည် ညှဉ်းပန်းမှု၏ အန္တရာယ်ရှိသော်လည်း သူတို့ ကြောက်ရွံ့စရာမလိုကြောင်း နှစ်သိမ့်စကား ပြောထားသည်။ မဿဲ ၅:၁၀-၁၂ ကိုကြည့်ပါ။

10. Fear none. See on James 1:2; cf. John 16:33.

Shalt suffer. Or, “art about to suffer.” Apparently, the Smyrna church had been an important target of Jewish slander, but the members had not yet felt the full brunt of persecution. However, the Christians there doubtless knew of the persecution that already raged elsewhere, and must have anticipated future trouble for themselves. This is implied by the form of the verb here translated “fear,” which indicates that they were already fearful. Christ consoles them with the assurance that, despite the prospect of persecution, they need not be afraid. See on Matt. 5:10–12.

 

စုံစမ်းခြင်း။ သို့မဟုတ် "စမ်းသပ်ခြင်း"။ စာတန်သည် သူတို့၏ယုံကြည်ချက်ကို စွန့်လွှတ်စေရန် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုများဖြင့် စုံစမ်းမည်။ ဘုရားသခင်ကမူ သူတို့၏ယုံကြည်ချက်၏စစ်မှန်မှုကို အားဖြည့်စမ်းသပ်ရန် ထိုညှဉ်းပန်းမှုများကို ခွင့်ပြုမည်။ စာတန်သည် အသင်းတော်ကို ဒေါသထွက်နိုင်သော်လည်း ဘုရားသခင်၏လက်တော်သည် သူ၏အလိုတော်ကို ပြည့်စုံစေမည်။ ယာကုပ် ၁:၂၊ ဗျာဒိတ် ၂:၉ တို့ကိုကြည့်ပါ။

Tried. Or, “tested.” Satan would subject them to persecution in order to prevail upon them to relinquish their faith. God would permit the persecution as a means of strengthening and proving the genuineness of their faith. Though Satan may rage against the church, God’s hand accomplishes His purpose. See on James 1:2; Rev. 2:9.

 

 

ရောမဧကရာဇ် ထရာဂျန် (အေဒီ ၉၈-၁၁၇) သည် ခရစ်ယာန်ဘာသာဆိုင်ရာ ပထမဆုံးရောမတရားဝင်မူဝါဒကို ချမှတ်ခဲ့သည်။ အာရှမိုင်းနားရှိ ဘီသယ်နီးယားနှင့် ပွန့်တပ်စ်ပြည်နယ်အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ပလင်နီအား ရေးသားခဲ့သည့် အထင်ရှားဆုံး ၉၇ ကြေးစာတွင် ထရာဂျန်က ထိုစဉ်က တရားမဝင်ဘာသာရေးအသင်းအဖွဲ့ဖြစ်သော ခရစ်ယာန်များအား ကိုင်တွယ်ရန် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများကို ရေးဆွဲခဲ့သည်။ ရောမအရာရှိများအား ခရစ်ယာန်များကို အထူးရှာဖွေစေရန် မညွှန်ကြားသော်လည်း အခြားပြစ်မှုများဖြင့် တင်ပြလာသူများ ခရစ်ယာန်များဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနိုင်ပါက သူတို့ စွန့်လွှတ်ဝန်ခံမှုမရှိပါက သေဒဏ်ပေးရန် အမိန့်ချမှတ်ခဲ့သည်။ ဤစည်းမျဉ်းသည် တစ်သမတ်တည်းအတိအကျကျင့်သုံးခြင်းမရှိသော်လည်း အေဒီ ၃၁၃ တွင် ကွန်စတန်တိုင်းက သည်းခံည်းလွတ်ပေးသည့် အမိန့်ထုတ်ပြန်သည်အထိ ဥပဒေအဖြစ်တည်ရှိခဲ့သည်။

The Roman emperor Trajan (a.d. 98–117) laid down the first official Roman policy toward Christianity. In the famous ninety-seventh letter, written to Pliny the Younger, his governor in Bithynia and Pontus in Asia Minor, Trajan outlined a procedure for dealing with Christians, who were, at that time, an illegal religious society. He ordered that Roman officials were not to hunt Christians out, but that if persons were brought before them for other offenses and proved to be Christians, they were to be executed unless they recanted. This regulation, though by no means uniformly enforced, remained the law until Constantine issued his edict of toleration in a.d. 313.

 

 

ထို့ကြောင့် နှစ်ပေါင်း နှစ်ရာကျော်အတွင်း ခရစ်ယာန်များသည် မိမိတို့၏ယုံကြည်ချက်ကြောင့် ရုတ်တရက်ဖမ်းဆီးခံရခြင်း သို့မဟုတ် သေဒဏ်ချမှတ်ခံရခြင်းတို့နှင့် အမြဲရင်ဆိုင်ရနိုင်ခဲ့သည်။ သူတို့၏လုံခြုံမှုသည် သူတို့အား အေးချမ်းစွာနေခွင့်ပေးမည့် သို့မဟုတ် အာဏာပိုင်များထံတိုင်ကြားမည့် ဗာဂန်းနှင့် ယုဒလူမျိုး အိမ်နီးချင်းများ၏ သဘောထားအပေါ် အကြီးအကျယ်မူတည်ခဲ့သည်။ ဤအခြေအနေကို ခွင့်ပြုထားသော ညှဉ်းပန်းမှုဟု ခေါ်ဆိုနိုင်သည်။ ဧကရာဇ်မင်းကိုယ်တိုင် ခရစ်ယာန်များကို ညှဉ်းပန်းရန် စတင်လုပ်ဆောင်ခြင်းမရှိသော်လည်း သူ၏ကိုယ်စားလှယ်များနှင့် ဒေသဆိုင်ရာ အာဏာပိုင်များအား သင့်တော်သည်ဟု ယူဆသလို ခရစ်ယာန်များကို ဆောင်ရွက်ခွင့်ပြုခဲ့သည်။ ဤမူဝါဒကြောင့် ခရစ်ယာန်များသည် သူတို့နေထိုင်ရာ ဒေသအလိုက် အုပ်ချုပ်ရေးများ၏ ကရုဏာအား မှီခိုနေရသည်။ အထူးသဖြင့် ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးမှု၊ ငလျင်လှုပ်ခြင်း၊ မုန်တိုင်းကျခြင်းနှင့် အခြားဘေးဒုက္ခများ ဖြစ်ပွားသည့်အချိန်များတွင် ခရစ်ယာန်များသည် တိုက်ခိုက်ခံရသည့် ပစ်မှတ်ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ဗာဂန်းအိမ်နီးချင်းများက ဘုရားများကို မကိုးကွယ်ခြင်းအားဖြင့် ခရစ်ယာန်များသည် တစ်နိုင်ငံလုံးအပေါ် ဘုရားသခင်၏ အမျက်တော်ကို ဆွဲခေါ်ခဲ့သည်ဟု ယူဆကြသည်။

Thus, for two centuries Christians were constantly subject to the possibility of sudden arrest and death for their faith. Their well-being depended in large measure upon the favor of their pagan and Jewish neighbors, who might either leave them in peace or complain against them before the authorities. This might be termed permissive persecution. The emperor did not take the initiative in persecuting Christians, but permitted his own representatives and the local authorities to take such measures against Christians as they might see fit. This policy left the Christians to the mercy of the various local administrations under which they lived. Especially in times of famine, earthquake, storm, and other catastrophes, Christians found themselves the objects of attack, their pagan neighbors supposing that by refusing to worship the gods the Christians had brought divine wrath upon the whole country.

 

 

သို့သော် အချိန်အတန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ရောမအစိုးရသည် အသင်းတော်ကို တက်တက်ကြွကြွ ညှဉ်းပန်းမှုများ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည် (း၉ ကိုကြည့်ပါ)။ စဉ်းစားတတ်သော ရောမလူမျိုးတို့သည် ခရစ်ယာန်ဘာသာသည် အင်ပါယာတစ်လွှားတွင် အတိုင်းအတာနှင့် ဩဇာလွှမ်းမိုးမှုတို့ တဖြည်းဖြည်း ကြီးထွားလာနေသည်ကို သတိထားမိကြသည်။ ထို့အပြင် ၎င်းသည် ရောမလူနေမှုပုံစံနှင့် လုံးဝမကိုက်ညီကြောင်း နားလည်ခဲ့ကြသည်။ အချိန်ပေးလျှင် ရောမလူနေမှုစနစ်ကို အကြီးအကျယ် ပျက်စီးစေမည်ဟုလည်း သဘောပေါက်ခဲ့ကြသည်။ ထို့ကြောင့် ပိုမိုစွမ်းရည်ပြည့်ဝသော ဧကရာဇ်များကသာ အသင်းတော်ကို ညှဉ်းပန်းလေ့ရှိပြီး တာဝန်ကို ပေါ့ပေါ့တန်တန် ထမ်းဆောင်သူများမှာ ခရစ်ယာန်များကို မနှောင့်ယှက်ဘဲ နေလိုကြသည်။

At times, however, the Roman government carried on aggressive persecution against the church (see on v. 9). Thinking Romans observed that Christianity was constantly growing in extent and in influence throughout the empire, and that it was fundamentally incompatible with the Roman way of life. They realized that, given time, it would destroy the Roman way of life. Accordingly, it was often the more capable emperors who persecuted the church, whereas those who took their responsibilities less seriously were usually content not to molest Christians.

 

 

ပထမဆုံးစနစ်တကျညှဉ်းပန်းမှုကို ဧကရာဇ် ဒီဆီယပ်မှ ဆောင်ရွက်ခဲ့ပြီး အေဒီ ၂၅၀ ပြည့်နှစ်တွင် ထုတ်ပြန်ခဲ့သော ဧကရာဇ်၏အမိန့်တော်ဖြင့် ခရစ်ယာန်ဘာသာကို ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်း၊ သေဒဏ်ပေးခြင်းနှင့် ပစ္စည်းဥစ္စာများသိမ်းဆည်းခြင်းတို့ဖြင့် နေရာတကာတွင် နှိပ်ကွပ်ရန် ပြဋ္ဌာန်းခဲ့သည်။ ဤအမိန့်တော်ထုတ်ပြန်ရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ ရောမမြို့တည်ထောင်ခြင်း နှစ်တစ်ထောင်ပြည့် အထိမ်းအမှတ်အခမ်းအနားကြောင့်ဖြစ်ပြီး ယခင်နှစ်ပေါင်း သုံးနှစ်ခန့်က အတိတ်၏ဘုန်းတန်ခိုးများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ခြင်းဖြင့် အင်ပါယာ၏ ယိုယွင်းပျက်စီးနေသော အခြေအနေကို ပိုမိုထင်ရှားစေခဲ့သည်။ ခရစ်ယာန်ဘာသာသည် အပြစ်ရှာစရာဖြစ်လာပြီး အင်ပါယာကိုကယ်တင်ရန် အသင်းတော်ကို ဖျက်ဆီးရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။ ဤမူဝါဒသည် အေဒီ ၂၅၁ တွင် ဒီဆီယပ်သေဆုံးခြင်းနှင့်အတူ ရပ်စဲသွားခဲ့သော်လည်း အနည်းငယ်အကြာတွင် ဗေလီရီယန်မှ ပြန်လည်အသက်သွင်းခဲ့သည်။ သူသေဆုံးပြီးနောက် ဤမူဝါဒသည် နောက်တစ်ကြိမ် ရပ်စဲသွားခဲ့ပြီး ဒိုင်အိုကလီရှန်လက်ထက်တိုင်အောင် အသင်းတော်သည် အခြားကြီးမားသောအကျပ်အတည်းကို မရင်ဆိုင်ရတော့ပေ (နောက်ပိုင်းတွင် "ဆယ်ရက်" အကြောင်း ကြည့်ပါ)။

The first general, systematic persecution of the church was undertaken by the emperor Decius, whose imperial edict of the year 250 decreed the universal suppression of Christianity by means of torture, death, and the confiscation of property. The occasion for this decree was the millennial celebration of the founding of Rome, some three years earlier, when the decadent state of the empire was rendered more apparent by comparison with the glories of the past. Christianity became the scapegoat, and it was decided to obliterate the church in order, presumably, to save the empire. This policy lapsed with the death of Decius in a.d. 251, but was revived by Valerian a short time later. With his death the policy again lapsed, and not until the reign of Diocletian did the church face another major crisis (see below on “ten days”).

 

 

ဆယ်ရက်။ ဤအသုံးအနှုန်းကို နည်းလမ်းနှစ်မျိုးဖြင့် နားလည်နိုင်သည်။ ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ အချိန်ကာလများကို တွက်ချက်ရာတွင် "တစ်နေ့လျှင် တစ်နှစ်" ဟူသောနိယာမ (ဒံယေလ ၇:၂၅ ကိုကြည့်ပါ) အရ၊ ဤစကားလုံးကို စာသားအရ ဆယ်နှစ်ကာလအဖြစ် အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ပြီး အင်ပါယာ၏ အပြင်းထန်ဆုံး ညှဉ်းပန်းမှုကာလ (အေဒီ ၃၀၃–၃၁၃) နှင့် ဆက်စပ်ကြသည်။ ဤကာလကို ဒိုင်အိုကလီရှန်စတင်ခဲ့ပြီး သူ၏လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်နှင့် ဆက်ခံသူ ဂေလရီယပ်က ဆက်လက်အကောင်အထည်ဖော်ခဲ့သည်။ ဤအစီအစဉ်သည် ကျမ်းစာများကိုမီးရှို့ဖျက်ဆီးခြင်း၊ အသင်းတော်အဆောက်အအုံများကို ဖျက်သိမ်းခြင်းနှင့် ခေါင်းဆောင်များကို ထောင်ချခြင်းတို့ဖြင့် ခရစ်ယာန်ဘာသာကို အပြီးတိုင် ဖျက်ဆီးရန် ကြိုးပမ်းမှုတစ်ခုဖြစ်သည်။ ဤအုပ်စိုးသူများက အသင်းတော်သည် အင်ပါယာအတွင်း အင်အားနှင့် လူကြိုက်များမှု အဆင့်ထိ ကြီးထွားလာပြီး၊ ခရစ်ယာန်ဘာသာကို အမြန်မနှိမ်နင်းပါက ရိုးရာရောမလူနေမှုစနစ် ပျောက်ကွယ်သွားမည်ဖြစ်ကာ အင်ပါယာကိုယ်၌ပါ ပြိုကွဲမည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့ကြသည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့သည် အသင်းတော်ကို အမြစ်ဖြတ်ရန် ရည်ရွယ်သည့် မူဝါဒကို စတင်ခဲ့သည်။ ဒိုင်အိုကလီရှန်၏ ပထမဆုံး ခရစ်ယာန်ဆန့်ကျင်ရေး အမိန့်တော်ကို အေဒီ ၃၀၃ တွင် ထုတ်ပြန်ခဲ့ပြီး၊ အင်ပါယာတစ်လွှား ခရစ်ယာန်ဘာသာကျင့်သုံးမှုကို တားမြစ်ခဲ့သည်။

Ten days. This expression has been understood in two ways. On the basis of the year-day principle of reckoning prophetic time periods (see on Dan. 7:25), it has been interpreted as a period of ten literal years and applied to the period of the most severe imperial persecution (a.d. 303–313), begun by Diocletian and continued by his associate and successor Galerius. This was an attempt to wipe out Christianity by burning the Scriptures, destroying church buildings, and imprisoning the leaders. These rulers believed that the church had grown to such dimensions of strength and popularity in the empire that unless Christianity should be promptly stamped out the traditional Roman way of life would cease to exist and the empire itself would disintegrate. Consequently they inaugurated a policy designed to exterminate the church. Diocletian’s first decree against Christians was issued in the year 303, banning the practice of Christianity throughout the empire.

 

ညှဉ်းပန်းမှုများသည် စစ်တပ်အတွင်းမှစတင်ကာ တစ်အင်ပါယာလုံးသို့ ပျံ့နှံ့ခဲ့သည်။ ရောမအာဏာပိုင်များသည် ခရစ်ယာန်ဓမ္မဆရာများကို အဓိကထား၍ နှိပ်စက်ခဲ့ကြသည်။ အကြောင်းမှာ သိုးထိန်းများကို ဖယ်ရှားပါက သိုးအုပ်ပျက်စီးမည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့ကြသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ဤညှဉ်းပန်းမှု၏ ကြောက်မက်ဖွယ်အဖြစ်များကို အသင်းတော်သမိုင်းပညာရှင် သီယိုဒိုရက်က (Ecclesiastical History i. 6) အသေးစိတ်ရေးသားခဲ့သည်။ ညှဉ်းပန်းမှုအဆုံးနှစ်အနည်းငယ်အကြာ (အေဒီ ၃၂၅) နိုင်ကင်းကောင်စီအစည်းအဝေးသို့ ဘုရင်ခံများစုရုံးလာကြပုံကို သူဖော်ပြခဲ့သည်။ အချို့မှာ မျက်လုံးများပါမလာဘဲ၊ အချို့မှာ လက်မောင်းအဆစ်များမှ ဆွဲထုတ်ခံထားရသဖြင့် လက်မဲ့များဖြစ်နေပြီး အခြားသူများမှာ ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းများ အမျိုးမျိုးပြတ်တောက်ခံထားရသည်။ များစွာသောသူတို့မှာ ဤဒုက္ခအချိန်ကာလကို မကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ကြပေ။ အေဒီ ၃၁၃ တွင်၊ ဤညှဉ်းပန်းမှုများ စတင်ပြီး ဆယ်နှစ်အကြာ၌ ကွန်စတန်တိုင်းနှင့် လီစီနီးယတ်တို့က ခရစ်ယာန်များ (နှင့် အခြားဘာသာဝင်များ) အား မိမိတို့၏ဘာသာကို လွတ်လပ်စွာကိုးကွယ်ခွင့်ပြုသည့် အမိန့်တော်ကို ထုတ်ပြန်ခဲ့သည်။

Persecution began in the army and spread throughout the empire. The Roman authorities concentrated their terrors on the Christian clergy, in the belief that if the shepherds were removed, the flock would scatter. The horrors of this persecution are vividly described by the church historian Theodoret (Ecclesiastical History i. 6), who describes the gathering of the bishops of the church to the Council of Nicaea some years after the end of the persecution (a.d. 325). Some came with out eyes, some without arms, which had been pulled from their sockets, others with their bodies horribly maimed in different ways. Many, of course, did not survive this time of trouble. In 313, ten years after the beginning of these persecutions, Constantine and his colleague Licinius issued an edict that granted Christians (and all others) liberty to practice their religion.

 

အခြားအနက်ဖွင့်ဆရာများက "ဆယ်ရက်" သည် ပရောဖက်ပြုအချိန်ကို ရည်ညွှန်းသည်ဟု လုံးဝသေချာမှုမရှိဟု ယူဆကြသည်။ သူတို့၏ ဆင်ခြင်ပုံမှာ - "သင်ခံရမည့်ဆင်းရဲဒုက္ခများ"၊ "မာရ်နတ်"၊ "ထောင်ချခြင်း" နှင့် "သေခြင်း" တို့သည် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း စာသားအရဖြစ်ပြီး "ဆယ်ရက်" ကိုလည်း စာသားအရသာ ဖော်ပြသည်ဟု မျှော်လင့်ရန် သဘာဝကျသည်။ ဤအခြေအနေတွင် "ဆယ်" ကိန်းဂဏန်းကို ကျမ်းစာတွင် မကြာခဏတွေ့ရသည့်အတိုင်း အဝိုင်းကိန်းအဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်သည် (ဥပမာ - ဒေသနာ ၇:၁၉၊ ဟေရှာ ၅:၁၀၊ ဒံယေလ ၁:၂၀၊ အာမုတ် ၆:၉၊ ဟဂ္ဂဲ ၂:၁၆၊ ဇာခရိ ၈:၂၃၊ မဿဲ ၂၅:၁၊ ၂၈၊ လုကာ ၁၅:၈ စသည်။ Mishnah Aboth ၅.၁–၉ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါ)။ အဝိုင်းကိန်းတစ်ခုအနေဖြင့် "ဆယ်ရက်" သည် သမိုင်းဝင်စမူရနာအသင်းတော်က သံသရာလက်ထက်တွင် ကြုံတွေ့ရသည့် အတိုချုပ်ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုကာလကို ကိုယ်စားပြုနိုင်သည်။ ဤအရာသည် ပရောဖက်ပြုအနက်ဖွင့်ဆိုခြင်း၏ ကျန်းမာသောနိယာမများနှင့် လုံးဝကိုက်ညီမည်ဖြစ်ပြီး "ဆယ်ရက်" သည် စမူရနာအသင်းတော်အတွက် ချက်ချင်းသမိုင်းဆိုင်ရာအခြေအနေနှင့် သက်ဆိုင်သည့် စာသားအဓိပ္ပာယ်နှင့်အတူ စမူရနာအသင်းတော်ကိုယ်စား သမိုင်းကာလအတွက် သင်္ကေတဆိုင်ရာအဓိပ္ပာယ်လည်း ရှိနိုင်သည် (ဒေသနာ ၁၈:၁၅၊ ဗျာဒိတ် ၁:၁၁၊ ၂:၁၊ ၂၈၊ စာမျက်နှာ ၇၂၅၊ အခန်းနိဂုံးတွင် ဖြည့်စွက်မှတ်ချက်ကို ကြည့်ပါ)။

Other interpreters think it is not altogether certain that the “ten days” were intended to represent prophetic time. They reason thus: The “things which thou shalt suffer,” “the devil,” “prison,” and “death” are obviously literal, and it would seem most natural to expect the “ten days” to be literal also. In this case the number “ten” would be considered a round number, as is so often the case in Scripture (see Eccl. 7:19; Isa. 5:10; Dan. 1:20; Amos 6:9; Haggai 2:16; Zech. 8:23; Matt. 25:1, 28; Luke 15:8; etc.; cf. Mishnah Aboth 5. 1–9). As a round number, “ten days” would represent a brief period of persecution such as the literal church at Smyrna no doubt suffered in apostolic times. It would be entirely consistent with sound principles of prophetic interpretation (see on Deut. 18:15) for the “ten days” to have a literal application to the immediate historical situation at Smyrna and a figurative application to the period of history represented by the Smyrna church (see on Rev. 1:11; 2:1, 28; see p. 725; Additional Note at end of chapter).

 

 

"သစ္စာရှိလော့။" ဂရိကြိယာပုံစံအရ "သစ္စာရှိမှုကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းလော့" ဟု ဆိုလိုသည်။ စမြဲမြို့ရှိအသင်းတော်သည် သစ္စာရှိသောအသင်းတော်အဖြစ် သက်သေထူခဲ့သည်။

Be thou faithful. The Greek verb form implies, “continue to be faithful.” Smyrna proved to be a faithful church. 

 

"သေသည်တိုင်" ဂရိစကားလုံး၏ အနက်အရ "သေခြင်းအထိနှင့် သေခြင်းအပါအဝင်" ဟု ဆိုလိုသည်။

Unto death. The Greek implies, “up to and including death.”

 

"သရဖူ" ဂရိစကားလုံး stephanos သည် "အောင်ပွဲဆုတံဆိပ်" (သို့) "အောင်မြင်သူအား ဆုအဖြစ်ပေးသော ပန်းခွေ" ကို ဆိုလိုသည်။ ၎င်းသည် အုပ်စိုးမင်းဆောင်တို့၏ မကိုဋ် (diadem) မဟုတ်ဘဲ၊ ဂရိအားကစားပွဲများတွင် အောင်နိုင်သူများအား ချီးမြှင့်သည့် ဆုတံဆိပ်ဖြစ်သည်။ ဤနေရာတွင်၊ စာတန်နှင့် ရင်ဆိုင်ရသော စစ်ပွဲ၌ အောင်မြင်သူအား ချီးမြှင့်မည့် အကျိုးဆုကို ရည်ညွှန်းသည်။

Crown. Gr. stephanos, “a chaplet,” or “garland, of victory,” not a diadem of rulership. This word was used for the wreaths given to victors in Greek games. Here, it is a symbol of the reward given to the victor in the struggle with Satan.

 

"အသက်၏သရဖူ" "အသက်၏သရဖူ" ဟူသော စကားစုကို "အသက်ဖြစ်သော သရဖူ" (သို့) "သရဖူဆိုသည်မှာ အသက်ပင်ဖြစ်သည်" ဟူ၍ အဓိပ္ပာယ်ရနိုင်ပါသည်။ ဤသရဖူသည် စာတန်ကို အောင်နိုင်ခြင်းနှင့် သူဖြစ်စေသော "ဒုက္ခ" ကို ကျော်လွှားပြီးကြောင်း၏ သက်သေဖြစ်သည်။ ၂ တိမောသီ ၄:၈ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါ။

Of life. The phrase “crown of life” is probably best translated in the sense, the “crown that is life”—the “crown” is “life.” This crown is evidence of victory over the devil and the “tribulation” he has caused. Compare 2 Tim. 4:8.

 

၁၁။ နားရှိသောသူသည်။ ငယ် ၇ ကိုကြည့်ပါ။
     အောင်မြင်သောသူ။ ငယ် ၇ ကိုကြည့်ပါ။ ဤနေရာတွင် ငယ် ၁၀ တွင် ဖော်ပြထားသော "ဒုက္ခ" ရှိသော်လည်း အောင်မြင်ခြင်းအပေါ် အလေးပေးသင့်သည်။

11. He that hath an ear. See on v. 7.

He that overcometh. See on v. 7. Here, stress should probably be placed on overcoming in spite of the “tribulation” mentioned in v. 10.

 

ဒုတိယသေခြင်း။ ပထမသေခြင်းနှင့်ကွဲပြားစွာ၊ ပထမသေခြင်းသည် လူသားအသက်ကို ယခုခဏတာရပ်တန့်စေပြီး၊ "ဖြောင့်မတ်သူများနှင့် မဖြောင့်မတ်သူများ" နှစ်ဦးစလုံးအတွက် ထမြောက်ခြင်းရှိသည် (တမန်တော် ၂၄:၁၅)။ ဒုတိယသေခြင်းသည် အပြစ်နှင့် အပြစ်သားများ၏ အဆုံးသတ်ပျက်စီးခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ယင်းမှ ပြန်လည်ထမြောက်ခြင်းမရှိနိုင်ပါ (ဗျာဒိတ် ၂၀:၁၄၊ ၂၁:၈ တို့ကိုလည်းကြည့်ပါ)။

Second death. As contrasted with the first death, which ends human life temporarily now, and from which there is a resurrection, both for “the just and unjust” (Acts 24:15). The second death is the final extinction of sin and sinners, and from it there can be no resurrection (see on Rev. 20:14; cf. ch. 21:8).

 

၁၂။ ကောင်းကင်တမန်။ ဝါ ၁:၂၀ တွင်ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း ကြည့်ပါ။

ပေရဂမ်မြို့။ (သို့) ပေရဂမုမ်မြို့။ ဤမြို့သည် ဘီစီ ၁၃၃ တွင် နောက်ဆုံးဘုရင် အတ္တလပ်စ် III က ၎င်းကို ပေရဂမုမ်နိုင်ငံနှင့်အတူ ရောမသို့ လွှဲအပ်ပြီးနောက် နှစ်ပေါင်း နှစ်ရာကျော်ကြာ အာရှပြည်နယ်၏ မြို့တော်ဖြစ်ခဲ့သည် (စာ ၉၅ ကြည့်ပါ)။ ဘီစီ တတိယရာစုအစောပိုင်းကတည်းက ပေရဂမုမ်မြို့သည် ဟယ်လင်နစ်ယဉ်ကျေးမှုနှင့် ပညာရေးလောက၏ အဓိကဗဟိုချက်တစ်ခုဖြစ်ခဲ့သည်။ ယောဟန်၏ခေတ်တွင် ဧဖက်မြို့က ၎င်း၏ဦးဆောင်မှုကို စတင်အစားထိုးလာသော်လည်း၊ ပေရဂမုမ်မြို့သည် ၎င်း၏ယခင်အရေးပါမှုကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခဲ့သည်။ ဤဂုဏ်သိက္ခာအတွက် မြို့နှစ်မြို့သည် ကာလကြာမြင့်စွာ ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့ကြသည်။ ပေရဂမုမ်မြို့ဟောင်းနှင့်ပတ်သက်သည့် နောက်ထပ်အချက်အလက်များအတွက် စာ ၉၃ (ယောဟန်၏စာပေလက်ရာများ) တွင် ကြည့်ပါ။

12. Angel. See on ch. 1:20.

Pergamos. Or, Pergamum. This city had been the capital of the Roman province of Asia for two centuries after its last king, Attalus III, bequeathed it, together with the kingdom of Pergamum, to Rome in 133 b.c. (see p. 95). Since the early 3d century b.c. the city of Pergamum had been a chief center of cultural and intellectual life of the Hellenistic world. Although by John’s time Ephesus was beginning to supersede it as the leading city of Asia, Pergamum continued to retain much of its former importance. The two cities long contended for this honor. For further information concerning the ancient city of Pergamum see p. 93; John’s Literary Productions.

 

 

ပါဂမ်မြို့၏ အဓိပ္ပါယ် အတိအကျမသိရသော်လည်း "ခံတပ်" သို့မဟုတ် "မြို့တော်အထက်ပိုင်း" ဟူသော အဓိပ္ပါယ်မျိုး သက်ဆင်းနိုင်သည်။ ပါဂမ်ခေတ်ကာလအတွင်း အသင်းတော်၏ ထင်ရှားသော အတွေ့အကြုံမှာ မြင့်မြတ်ခြင်းဖြစ်သည်။ တားမြစ်ခံရပြီး ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခံရသော ဂိုဏ်းတစ်ခုမှ စတင်ကာ မည်သူမျှ စိန်ခေါ်ဝံ့မည်မဟုတ်သော လူကြိုက်များမှုနှင့် အာဏာအဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည် (ငယ် ၁၃ ကိုကြည့်ပါ)။

The meaning of the name Pergamos is uncertain, but “citadel,” or “acropolis,” seems to be one of its derived meanings. The characteristic experience of the church during the Pergamos period was one of exaltation. From the status of a proscribed and persecuted sect it rose to a position of unchallenged popularity and power (see on v. 13).

 

 

အသွားနှစ်ဖက်ပါသောဓါး။ ဧဖက်နှင့်စမြဲမြို့ရှိအသင်းတော်များထံပေးသော အတည်ပြုချက်စာများတွင် ပါရှိသည့် ဖော်ပြချက်များကဲ့သို့ပင်၊ ဤစကားလုံးကို ဝါကျော ၁:၁၆ တွင်ဖော်ပြထားသော ဘုန်းတန်ခိုးပြည့်စုံသော ခရစ်တော်၏ ပုံသဏ္ဍာန်မှ ရယူထားခြင်းဖြစ်သည် (၂:၁ နှင့် ဝါ ၁:၁၆ တို့တွင် ဖော်ပြထားသော ရှင်းလင်းချက်ကိုကြည့်ပါ)။

Sword with two edges. Like the descriptive titles that introduce the messages to the churches of Ephesus and Smyrna, this is drawn from the description of the glorified Christ in ch. 1:16 (see comment there and on ch. 2:1).

 

၁၃။ သင်၏အကျင့်များ။ စာသားအထောက်အထားများအရ "သင်၏အကျင့်များ၊ နှင့်" ဟူသော စကားလုံးများကို ချန်လှပ်ထားရန် သင့်လျော်သည် (စာမျက်နှာ ၁၀ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ငယ် ၂ ကိုလည်း နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါ။

13. Thy works. Textual evidence favors (cf. p. 10) the omission of the words “thy works, and.” Compare on v. 2.