ဗျာဒိတ်ကျမ်း နိဒါန်း အပိုင်း ၁

 

၁။ ကပ်ဘေးဆိုင်ရာ ဗျာဒိတ်ကျမ်း၏ စကြဝဠာလွှမ်းခြုံသော အမြင်နယ်ပယ်။ ရှေးပရောဖက်ပြုချက်အများစုသည် အဓိကအားဖြင့် အစ္စရေးနိုင်ငံ၏ သမိုင်းနှင့်ဆက်စပ်သော အမျိုးသားရေးနှင့် အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ ပြဿနာများကို အာရုံစိုက်လေ့ရှိပြီး (အခန်း ၄၊ စာမျက်နှာ ၂၅-၃၈ ကိုကြည့်ပါ)၊ ကပ်ဘေးဆိုင်ရာ ဗျာဒိတ်ကျမ်းမှာမူ စကြဝဠာအဆင့်ရှိ ပိုမိုကျယ်ပြန့်သော ဇာတ်ခုံပေါ်တွင် ဖြစ်ပျက်ပြီး ၎င်း၏ဗဟိုအချက်မှာ ဘုရားသခင်နှင့် ခရစ်တော်တို့နှင့် စာတန်တို့ကြားရှိ ကြီးမားသော ပဋိပက္ခကို အလေးပေးဖော်ပြသည်။

1. The Cosmic Sweep of Apocalyptic. Whereas most prophecy is concerned largely with national and international problems centering chiefly in the history of Israel and the glorious future that might have been hers (see Vol. IV, pp. 25–38), apocalyptic plays upon the grander stage of the universe, and takes as its central theme the great controversy between God and Christ on the one hand, and Satan on the other.

 

၂။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း၏အခြေခံသည် ရူပါရုံနှင့် အိပ်မက်များတွင် တည်ရှိသည်။ ဗျာဒိတ်ရှင်သည် "ဝိညာဉ်တော်အားဖြင့်" (အခန်း ၁:၁၀ ကိုကြည့်ပါ) ရရှိသော အိပ်မက်များနှင့် ရူပါရုံများကို မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။ သူသည် မကြာခဏ ဝိညာဉ်ရေးရာအား ဖမ်းယူခြင်းခံရပြီး ဝေးကွာသောနေရာများသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခြင်းခံရကာ၊ လူသားဘာသာစကားဖြင့် ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော ခမ်းနားကြီးကျယ်သည့် အဖြစ်အပျက်များကို မြင်တွေ့ရပြီး ကောင်းကင်တမန်များနှင့် စကားပြောဆိုခွင့်ရသည်။ ထိုကဲ့သို့သော အတွေ့အကြုံများကို အခြားပရောဖက်များတွင်လည်း မကြာခဏတွေ့ရသော်လည်း၊ ဗျာဒိတ်ကျမ်းဆိုင်ရာ စာပေများ၏ ထူးခြားသောလက္ခဏာဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဒံယေလနှင့် ဗျာဒိတ်ကျမ်းရှိ ဗျာဒိတ်ဆိုင်ရာ အပိုင်းများ၏ အကြောင်းအရာအားလုံးနီးပါးကို ဤသို့သော အတွေ့အကြုံများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည်။

2. The Basis of Apocalyptic in Visions and Dreams. The apocalyptic writer records the dreams and visions granted him while “in the Spirit” (see on ch. 1:10). He is often snatched away and carried to distant places, where he beholds scenes of majesty and grandeur that defy adequate description in human language, and where he converses with angels. Although such experiences are found repeatedly in the other prophets also, they are particularly characteristic of apocalyptic writings; so much so, in fact, that they form virtually the whole content of the apocalyptic sections of Daniel and of the Revelation.

 

3. ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ ရူပါရုံများတွင် ဥပစာသုံးစွဲခြင်း။ သာမန်ပရောဖက်ပြုချက်များတွင် သင်္ကေတများသည် နေ့စဉ်ဘဝမှ ရုပ်လုံးပေါ်သော သင်ခန်းစာများဖြစ်သည်။ ဥပမာ၊ အိုးထိန်းသမားနှင့် ရွှံ့ (ယေရမိ ၁၈:၁-၁၀)၊ ထမ်းပိုး (ယေရမိ ၂၇:၂)၊ အုတ်ချပ် (ယေဇကျေလ ၄:၁-၂) တို့ဖြစ်သည်။ သို့သော် ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ ရူပါရုံများ (Apocalyptic) တွင် အသုံးပြုသော သင်္ကေတများမှာ အများအားဖြင့် လက်တွေ့ဘဝတွင် မမြင်ဖူးသည့် ထူးဆန်းသော သတ္တဝါများ ဖြစ်သည်။ ဥပမာ၊ ခေါင်းအများပါသော သားရဲများ၊ ကောင်းကင်တွင် ပျံသန်းနေသော ကောင်းကင်တမန်များ၊ စကားပြောနိုင်ပြီး ဉာဏ်ရှိသကဲ့သို့ ပြုမူသော တိရစ္ဆာန်များ စသည်တို့ ပါဝင်သည်။ အချိန်ကာလများနှင့်ပတ်သက်၍လည်း သာမန်ပရောဖက်ပြုချက်များတွင် ရှားရှားပါးပါးပါဝင်သော်လည်း (ယေရမိ ၂၉:၁၀ တွင်ကဲ့သို့) အနှစ်အရေအတွက်အတိုင်း ဖော်ပြလေ့ရှိသည်။ သို့သော် ဒံယေလနှင့် ဗျာဒိတ်ကျမ်းတို့တွင် အချိန်ကာလများကို မကြာခဏဖော်ပြပြီး ၎င်းတို့ကို "တစ်နှစ်လျှင် တစ်ရက်" အခြေခံဖြင့် နားလည်ရမည်ဖြစ်သည်။

3. the Use of Allegory in Apocalyptic. In prophecy, generally speaking, the symbols are concrete object lessons from everyday life; for instance, the potter and the clay (Jer. 18:1–10), the yoke (Jer. 27:2), and the tile (Eze. 4:1, 2). In apocalyptic prophecy, on the other hand, the symbols employed are almost always creatures never seen as such in actual life, such as multiheaded beasts, angels flying in heaven, and animals that speak and act with intelligence. Similarly, time periods, though rare in conventional prophecy, are generally given there in literal years (see Jer. 29:10), whereas in Daniel and in the Revelation, time periods repeatedly are used, and usually are to be understood on the basis of the year-day principle.

 

၄။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း၏ စာပေဟန်ပုံစံ။ ပရောဖက်ပြုချက်အများစုသည် ကဗျာဟန်ဖြင့် ရေးသားထားသော်လည်း၊ ဗျာဒိတ်ဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်များ (နှင့် အလားတူ ကျမ်းစာပြင်ပ စာပေများ) သည် လုံးဝနီးပါး စကားပြေပုံစံဖြင့် ရှိပြီး၊ အထူးသဖြင့် ဓမ္မသီချင်းများ (ဗျာဒိတ် ၄:၁၁၊ ၅:၉-၁၀၊ ၁၁:၁၇-၁၈၊ ၁၅:၃-၄၊ ၁၈:၂-၂၄၊ ၁၉:၁-၂၊ ၆-၈) ကဲ့သို့သော ကဗျာပိုဒ်များကို ရံဖန်ရံခါသာ ထည့်သွင်းထားသည်။

4. The Literary Form of Apocalyptic. Much prophecy is in poetic form, whereas apocalyptic prophecy (and similarly noncanonical literature) is almost entirely in prose, with only an occasional insertion of poetry, particularly in the case of hymns (see Rev. 4:11; 5:9, 10; 11:17, 18; 15:3, 4; 18:2–24; 19:1, 2, 6–8).

 

ဤအချက်များသည် ဗျာဒိတ်ကျမ်းဆိုင်ရာ စာပေကို မှန်ကန်စွာ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုရန် အတွက် ၎င်း၏ ထူးခြားသော စာပေဖွဲ့စည်းပုံနှင့် သီအိုရီဆိုင်ရာ အလေးပေးမှုများကို နားလည်ရန် အရေးကြီးကြောင်း ညွှန်းဆိုသည်။ ၎င်း၏ သတင်းစကား၏ အဓိက အကြောင်းအရာမှာ ကြီးမားသော ဝိရောဓိဖြစ်စဉ်နှင့် ဤလောက၏ အဆုံးသတ်ခြင်းနှင့် အသစ်သောလောက တည်ထောင်ခြင်းတို့အပေါ် အလေးပေးထားသည်။ ဤအရာအားလုံးကို အလွန်ပရိယာယ်ပါသော ဘာသာစကားဖြင့် သရုပ်ဖော်ထားပြီး၊ အမြဲတမ်း တိကျသော အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက် မပေးနိုင်ပါ (ယေဇကျေလ ၁:၁၀ တွင်ကြည့်ပါ)။ ကောင်းကင်ဆိုင်ရာ အရာများကို ပြောဆိုရာတွင်၊ စာသားအရ ဘာသာစကားသည် ကောင်းကင်၏ နက်နဲသောအမှန်တရားများကို ဖော်ပြရန် တစ်ခါတစ်ရံတွင် လုံးဝမလုံလောက်ပါ။ အချို့သောအချက်များတွင် ဗျာဒိတ်ကျမ်း၏ ဥပစာစကားသည် ဥပမာပုံပြင်များ၏ ဥပစာစကားနှင့် ဆင်တူပြီး၊ နှစ်မျိုးလုံးကို အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုရာတွင် တူညီသော သတိထားရမည့်အချက်များ ရှိပါသည် (အခန်း ၅၊ စာ ၂၀၄ တွင်ကြည့်ပါ။ အခန်း ၃၊ စာ ၁၁၁၁ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

These considerations give point to the rule that to be rightly interpreted apocalyptic writing must be understood in terms of its characteristic literary structure and theological emphasis. Central to its message is the theme of the great controversy, with particular focus upon the cataclysmic end of this world and the establishment of the new. All this is portrayed in highly symbolic language, which may not always admit of exact interpretation (see on Eze. 1:10). In speaking of supernal things, literal language is sometimes utterly inadequate to convey the subtler realities of heaven. In some respects the figurative language of apocalyptic is similar to that of parables, and the same precautions are to be taken in interpreting both (see Vol. V, p. 204; cf. Vol. III, p. 1111).

 

ဤစာအုပ်သည် ကမ္ဘာပေါ်ရှိ လူများကို ယေရှုခရစ်၏ ပြည့်ဝပြီး ပြစ်အနာအဆာကင်းသော စိတ်သဘောထားကို ထင်ဟပ်စေရန် စုံလင်စွာ ပြုပြင်ပေးနေခြင်းနှင့် သူ၏အမှုတော်ကို အောင်မြင်စွာ ပြီးမြောက်ရန် သမိုင်းတလျှောက် အခက်အခဲများကြားမှ သူ၏အသင်းတော်ကို လမ်းညွှန်ပေးနေခြင်းအကြောင်း ထုတ်ဖော်ပြသထားသော ဗျာဒိတ်ကျမ်းဖြစ်သည်။ ဤကျမ်းတွင် မြင်နိုင်သောလောက နှင့် မမြင်နိုင်သောလောကတို့ကို ပိုင်းခြားထားသော ကုလားကာကို ဖယ်ရှားပြီး “လူသားတို့၏ အကျိုးစီးပွား၊ အာဏာနှင့် စိတ်ဆန္ဒများ၏ ပြောင်းလဲမှုများနောက်ကွယ်တွင်၊ အထက်တွင်၊ နှင့် ဖြတ်သန်းလျက်၊ ကရုဏာတော်နှင့်ပြည့်ဝသော အရှင်ဘုရား၏ ကိုယ်စားလှယ်များသည် တိတ်ဆိတ်စွာ၊ သည်းခံစွာဖြင့် သူ၏အလိုတော်အတိုင်း အကြံအစည်များကို အကောင်အထည်ဖော်နေကြောင်း” (ပညာရေး ၁၇၃) ကို အခြားသော သမ္မာကျမ်းစာများထက် ပိုမိုပြည့်စုံစွာ ဖော်ပြထားသည်။

The book is a revelation of Jesus Christ at work perfecting a people on earth so that they may reflect His flawless character, and guiding His church through the vicissitudes of history toward the accomplishment of His eternal purpose. Here more completely than elsewhere in Holy Writ the curtain that separates the invisible from the visible is drawn aside in order to reveal, “behind, above, and through all the play and counterplay of human interests and power and passions, the agencies of the all-merciful One, silently, patiently working out the counsels of His own will” (Ed 173).

 

ဗျာဒိတ်ကျမ်းတွင် ပရောဖက်ပြုချက်၏ အဓိကအပိုင်းကြီး လေးခုရှိသည် - (၁) သတ္တမြို့သား အသင်းတော်များ (အခန်း ၁-၃)၊ (၂) သတ္တမူဆောင် များ (အခန်း ၄ မှ ၈:၁)၊ (၃) သတ္တပလ္လင်ခရာ များ (အခန်း ၈:၂ မှ ၁၁)၊ (၄) ကြီးမားသော အချုပ်အခြာအာဏာ ပြိုင်ပွဲ၏ အဆုံးသတ်ဖြစ်ရပ်များ (အခန်း ၁၂-၂၂)။

Revelation consists of four major divisions, or lines of prophecy: (1) the seven churches, chs. 1–3; (2) the seven seals, chs. 4 to 8:1; (3) the seven trumpets, chs. 8:2 to 11; and (4) closing events of the great controversy, chs. 12–22.

 

ဤစာအုပ်သည် မကြာခဏ သင်္ကေတဆန်သော ဘာသာစကားဖြင့် ရေးသားထားသောကြောင့်၊ စေ့ဆော်ခြင်းခံရသော စာရေးသူ၏ ရည်ရွယ်ချက်နှင့် ဤစာအုပ်ကို မူလဖတ်ရှုရန် ရည်စူးထားသော စာဖတ်သူများအတွက် ၎င်း၏ အဓိပ္ပါယ်ကို နားလည်ရန် အထူးအရေးကြီးပါသည်။ မဟုတ်ပါက၊ ၎င်း၏ သင်္ကေတများကို အဓိပ္ပါယ်ဖွင့်ဆိုခြင်းနှင့် သတင်းစကားသည် လူတစ်ဦး၏ ကိုယ်ပိုင်အမြင်သာဖြစ်နိုင်သည်။ ဤဗျာဒိတ်ကျမ်းကို မူလဖတ်ရှုရန် ရည်စူးထားသော စာဖတ်သူများမှာ ဂရိစကားပြောခရစ်ယာန်များဖြစ်ပြီး၊ ယုဒဖြစ်စေ၊ တစ်ပါးအမျိုးသားဖြစ်စေ၊ ဓမ္မဟောင်းကျမ်းကို ဘုရားသခင်၏ ဗျာဒိတ်တော်အဖြစ် ယုံကြည်သူများဖြစ်သည် (ယောဟန် ၅:၃၉၊ တမန်တော် ၂၄:၁၄၊ ၂ တိမောသေ ၃:၁၆-၁၇ တို့ကို ကြည့်ပါ)။ ထို့ကြောင့်၊ သူတို့သည် ဤဗျာဒိတ်သစ်ကို ဓမ္မဟောင်းကျမ်းနှင့်အညီ အဓိပ္ပါယ်ဖွင့်ဆိုရန် သဘောထားရှိကြသည်။ ထို့ကြောင့်၊ ဤဗျာဒိတ်ကျမ်းကို အဓိပ္ပါယ်ဖွင့်ဆိုရာတွင် အောက်ပါအချက်များနှင့် အခြေခံမူများသည် အထောက်အကူဖြစ်စေပါသည်။

Particularly in view of the fact that the language of the book is often highly figurative, it is essential to discover the intent and purpose of the inspired writer, and the meaning the book conveyed to the readers to whom it was originally addressed. Otherwise, the interpretation of its figures, and thus its message, may reflect mere personal opinion. Those first intended readers were Greek-speaking Christians who, whether Jew or Gentile, considered the writings of the OT canon to be the inspired Word of God (see on John 5:39; Acts 24:14; 2 Tim. 3:16, 17), and who would be disposed to interpret the new revelation in terms of the old. Accordingly, the following observations and principles will be found useful in an interpretation of the book.

 

ဗျာဒိတ်ကျမ်းသည် သမ္မာကျမ်းစာတစ်ခုလုံး၏ အဆုံးသတ်နှင့် အချုပ်အခြာဖြစ်ပြီး၊ အထူးသဖြင့် ဒံယေလကျမ်း၏ ပြည့်စုံသော အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်ဖြစ်သည် (တမန်တော်များ၏ အမှု ၅၈၅)။ ဒံယေလကျမ်း ၁၂:၄ တွင် တံဆိပ်ခတ်ထားသော အရာများစွာကို ဗျာဒိတ်ကျမ်းတွင် ဖော်ပြထားပြီး၊ ထိုကျမ်း နှစ်စောင်ကို အတူတကွ လေ့လာရန် အရေးကြီးသည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်းတွင် ဓမ္မဟောင်းကျမ်း၏ ၃၉ အနက် ၂၈ ကျမ်းမှ ကိုးကားချက်များ (သို့) အညွှန်းများ ပါဝင်သည်။ ကျမ်းပညာရှင်တစ်ဦး၏ အဆိုအရ၊ ထိုသို့သော ကိုးကားချက်နှင့် အညွှန်းပေါင်း ၅၀၅ ခုရှိပြီး၊ ၃၂၅ ခုမှာ ပရောဖက်ပြုကျမ်းများ—အထူးသဖြင့် ဟေရှာယ၊ ယေရမိ၊ ယေဇကျေလနှင့် ဒံယေလကျမ်းတို့မှ ဖြစ်သည်။ သေးငယ်သော ပရောဖက်ကျမ်းများအနက် ဇာခရိ၊ ယောလ၊ အာမုတ်နှင့် ဟောရှေကျမ်းတို့မှ အညွှန်းများ အများဆုံးတွေ့ရသည်။ ပညတ်တော်ငါးကျမ်းတွင် ထွက်မြောက်ရာကျမ်းကို အများဆုံးကိုးကားပြီး၊ ကဗျာဆိုင်ရာ ကျမ်းပိုဒ်များအနက် ဆာလံကျမ်းကို အဓိကထား၍ ကိုးကားသည် (လုကာ ၂၄:၄၄ ကိုကြည့်ပါ)။ ထို့အပြင်၊ အချို့သော ဓမ္မသစ်ကျမ်းပိုဒ်များဖြစ်သည့် မဿဲ၊ လုကာ၊ ၁ နှင့် ၂ ကောရိန္သု၊ ဧဖက်သ၊ ကောလောသဲနှင့် ၁ သက်သလောနိက စသည်တို့၏ အရိပ်အရောင်များကိုလည်း တွေ့နိုင်သည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်းပါ ဟေဗြဲဓမ္မဟောင်းကျမ်း၏ ဘာသာစကားနှင့် ပုံဥပမာများကို ယောဟန်မည်သို့ အသုံးပြုထားပုံကို ဥပမာများဖြင့် လေ့လာနိုင်ရန် (ဗျာဒိတ် ၁၈ အတွက် ဖြည့်စွက်မှတ်ချက်၊ ဟေရှာယ ၄၇:၁၊ ယေရမိ ၂၅:၁၂၊ ၅၀:၁၊ ယေဇကျေလ ၂၆:၁၃ တို့ကို ကြည့်ပါ)။ ကိုးကားချက်နှင့် အညွှန်းများကို စစ်ဆေးကြည့်ပါက၊ ယောဟန်သည် LXX (သို့) အခြားဂရိကျမ်းဗာရီယံတို့၏ လွှမ်းမိုးမှုရှိသော်လည်း၊ အများအားဖြင့် ဟေဗြဲဓမ္မဟောင်းကျမ်းမှ တိုက်ရိုက်ဘာသာပြန်ထားကြောင်း ထင်ရှားစွာ တွေ့ရသည်။

“In the Revelation all the books of the Bible meet and end,” and in a special sense, it “is the complement of the book of Daniel” (AA 585). Much of what was sealed in the book of Daniel (see on Dan. 12:4) is unsealed in the book of Revelation, and the two must be studied together. The Revelation contains citations from, or allusions to, 28 of the 39 books of the OT. According to one authority there are 505 such citations and allusions, some 325 of which are to the prophetic books of the OT—Isaiah, Jeremiah, Ezekiel, and Daniel in particular. Of the Minor Prophets, references to Zechariah, Joel, Amos, and Hosea are most common. Of the books of the Pentateuch, greatest use is made of Exodus, and of the poetic sections, Psalms (see on Luke 24:44). Some also find reflections from the NT books of Matthew, Luke, 1 and 2 Corinthians, Ephesians, Colossians, and 1 Thessalonians. For illustrations of the way in which John borrows the language and figures of the OT see Additional Note on Rev. 18; see on Isa. 47:1; Jer. 25:12; 50:1; Eze. 26:13. An examination of the citations and allusions makes evident that he translated directly from the Hebrew OT, though at times under the influence of the LXX or a later Greek version.

 

ဗျာဒိတ်ကျမ်းရှိ ဤကျမ်းကိုးများနှင့် ရည်ညွှန်းချက်များကို ဓမ္မဟောင်းကျမ်း၏ သမိုင်းဆိုင်ရာ နယ်ပယ်အတွင်း ရှင်းလင်းစွာ နားလည်ခြင်းသည် ၎င်းတို့ပေါ်ပေါက်ရာ အခန်းကဏ္ဍများကို နားလည်ရန် ပထမဆုံးအဆင့်ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် ယောဟန်အသုံးပြုထားသော စကားစပ်များကို ၎င်းတို့၏ အဓိပ္ပါယ်ညှိယူပုံကို သိရှိရန် လေ့လာနိုင်သည်။ အထူးသဖြင့် လူနှင့်နေရာအမည်များ၊ အရာဝတ္ထုများ၊ ဖြစ်ရပ်များနှင့် အခြေအနေများတွင် ဤသို့ဖြစ်သည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်းရှိ သင်္ကေတများစွာသည် ယခင်ကတည်းက ဂျူးလူမျိုးတို့၏ ဗျာဒိတ်ရူပါရုံဆိုင်ရာ စာပေများတွင် ရှိပြီးဖြစ်သောကြောင့်၊ ဤစာပေများသည် တစ်ခါတစ်ရံတွင် ထိုသင်္ကေတများကို ရှင်းလင်းရန် အထောက်အကူဖြစ်စေသည်။ ရောမအင်ပါယာ၏ သမိုင်းကို ရင်းနှီးသောသူများကလည်း ယောဟန်၏ စကားလုံးများသည် ရောမအင်ပါယာနှင့် ခရစ်ယာန်အသင်းတော်၏ ထိုအောက်တွင် ကြုံတွေ့ရသော အဖြစ်အပျက်များကို မကြာခဏ သရုပ်ဖော်သည်ကို သတိပြုမိကြလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ထိုကာလ၏ ရောမသမိုင်းကို လေ့လာခြင်းဖြင့် အခြားနည်းဖြင့် နက်နဲသောအပိုဒ်များကို ရှင်းလင်းစေနိုင်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ထိုခေတ်၏ ယဉ်ကျေးမှုနောက်ခံအလင်းတွင် ခေတ်ပြိုင် အတွေးအခေါ်နှင့် ဖော်ပြချက်ပုံစံများကို အာရုံစိုက်သင့်သည်။

A clear understanding of these citations and allusions in their historical setting in the OT is the first step toward understanding the passages where they occur in the Revelation. Study may then be given to the context in which John uses them, to ascertain their adapted meaning. In particular this applies to the names of persons and places, and to things, incidents, and events. Since many of the symbols of the book of Revelation were already known in extant Jewish apocalyptic literature, this literature is sometimes helpful by way of clarifying these symbols. Those familiar with contemporary Roman history will also observe that John’s language is often descriptive of the Roman Empire and of the experiences of the church under its sway. Accordingly, a study of Roman history of the period clarifies some otherwise cryptic passages. Finally, attention should be given to contemporary modes of thought and expression, in the light of the cultural background of the time.

 

ယောဟန်အား ဗျာဒိတ်ရူပါရုံအဖြစ် မြင်တွေ့ရသော အဆင့်ဆင့်သော အဖြစ်အပျက်များ၏ အဓိပ္ပါယ်ကို နားလည်ရာတွင် ဗျာဒိတ်ကျမ်းသည် ယောဟန်၏ခေတ်တွင်သာမက၊ ခရစ်ယာန်ခေတ်တစ်လျှောက်လုံး နှင့် ကမ္ဘာ့သမိုင်း၏ နောက်ဆုံးကာလအထိ အသင်းတော်အား လမ်းညွှန်ရန်၊ နှစ်သိမ့်ရန်နှင့် ခွန်အားပေးရန်အတွက် ပေးအပ်ခြင်းဖြစ်ကြောင်း (တမန်တော်ဝါဒ ၅၈၁၊ ၅၈၅ ကိုကြည့်ပါ) ကို သတိရရန် အရေးကြီးပါသည်။ ဤဗျာဒိတ်ကျမ်းတွင် အသင်းတော်၏ သမိုင်းကြောင်းကို တမန်တော်ခေတ်မှ ယုံကြည်သူများ၊ နောင်လာနောက်သားများနှင့် ကမ္ဘာ့နောက်ဆုံးကာလ၌ ရှင်သန်ကြမည့်သူများ အားလုံး မိမိတို့ရင်ဆိုင်ရမည့် အန္တရာယ်များနှင့် စစ်မက်များကို ပညာရှိစွာ နားလည်နိုင်စေရန် အရေးကြီးသော အကြံဉာဏ်များဖြင့် ကြိုတင်ဖော်ပြထားပါသည် (တမန်တော်ဝါဒ ၅၈၃၊ ၅၈၄ ကိုကြည့်ပါ)။ ဥပမာအားဖြင့်၊ ခုနှစ်ချက်သော အသင်းတော်များ၏ အမည်များ သည် သမိုင်းအဆင့်ဆင့်ရှိ အသင်းတော်၏ သင်္ကေတများဖြစ်သည်။ ဧဖက်မြို့ရှိ ဒေသဆိုင်ရာအသင်းတော်သည် တမန်တော်ခေတ်က ရစ်ယာန်အသိုင်းအဝိုင်းတစ်ရပ်လုံး၏ သင်္ကေတဖြစ်လာသော်လည်း၊ ၎င်းသို့ ပေးအပ်သော သတင်းစကားကို ခေတ်အဆက်ဆက်မှ ယုံကြည်သူများ အားတက်ကြွစေရန်အတွက် မှတ်တမ်းတင်ထားခြင်းဖြစ်သည် (တမန်တော်ဝါဒ ၅၇၈၊ ၅၈၅ ကိုကြည့်ပါ)။

In determining the import of the successive scenes that passed before John in vision, it is well to remember that the Revelation was given to guide, comfort, and strengthen the church, not only in his day, but throughout the Christian Era, to the very close of time (see AA 581, 585). Herein the history of the church was foretold for the benefit of, and vital counsel was addressed to, believers of apostolic times, to Christians of future ages, and to those living in the last days of earth’s history, in order that all might have an intelligent understanding of the perils and conflicts before them (see AA 583, 584). For instance, the names of the seven churches are symbolic of the church in different periods of history. The local church at Ephesus accordingly became a symbol of the entire Christian fellowship in apostolic times, but the message addressed to it was placed on record for the encouragement of believers in every age (see AA 578, 585).

 

ဧဧဖက္ခရစ်ဝင်ကျောင်း၏ ဝိသေသလက္ခဏာနှင့် သတိပေးချက်များသည် ထိုသတင်းစကားရေးသားချိန်တွင် ဧဖက္ခအသင်းတော်၏လိုအပ်ချက်များနှင့် အထူးသင့်တော်ကြောင်း ကောက်ချက်ချရန် သင့်တော်ပါသည်။ ထို့အတူ ဤသတင်းစကားသည် တမန်တော်ခေတ်ကာလအတွင်း ခရစ်ယာန်အသင်းတော်တစ်ရပ်လုံး၏လိုအပ်ချက်များနှင့်လည်း ကိုက်ညီပြီး ထို့ကြောင့် အကျဉ်းချုပ်အားဖြင့် ထိုကာလအသင်းတော်သမိုင်း၏အတွေ့အကြုံကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ဤအရာကို ခေတ်ကာလအသီးသီးရှိ ယုံကြည်သူများအား စိတ်အားထက်သန်စေရန်နှင့် အားပေးရန်အတွက် မှတ်တမ်းတင်ထားပြီး အလားတူအခြေအနေမျိုးတွင် ထိုနည်းတူသောအခြေခံမူများ ကျင့်သုံးနိုင်သည်။

ဥပမာအားဖြင့် အခြားအသင်းတော်များသို့ ပေးပို့သော သတင်းစကားများသည်လည်း ဤအတိုင်းပင်ဖြစ်သည်။ ပရောဖက်ပြုချက်လေးရပ်အဓိကတွင် ကမ္ဘာ့သမိုင်း၏ အဆုံးသတ်ကာလများကို အဓိကထားဟောကြားထားသောကြောင့် ဗျာဒိတ်ကျမ်းပါ သတင်းစကားများသည် ယနေ့အသင်းတော်အတွက် အထူးအရေးပါသော အဓိပ္ပာယ်သက်ရောက်မှုရှိသည်။

It is reasonable to conclude that the characterization of, and admonition to, the church at Ephesus was particularly appropriate to the needs of that church at the time the message was written. It was similarly appropriate to the needs of the entire Christian church in the apostolic age, and thus, in brief, represents the experience of that period of the history of the church. It was recorded for the inspiration and encouragement of believers in every age, for under similar circumstances the same principles apply. By analogy, the same is true of the messages to the other churches. In view of the fact that the focus of each of the four major lines of prophecy is on the closing scenes of earth’s history, the messages of the book of Revelation have particular import for the church today.

 

တစ်ခုတည်းသော ပရောဖက်ပြုချက်တစ်ခုသည် တစ်ခုထက်ပိုသော ပြည့်စုံမှုများကို ဖော်ပြနိုင်သည်မှာ ထင်ရှားပါသည် (တရားဟောရာကျမ်း ၁၈:၁၅ တွင်ကြည့်ပါ)။ အချို့သော ပရောဖက်ပြုချက်များတွင် ချက်ချင်းဖြစ်မည့်အရာ (အနီးကပ်) နှင့် အနာဂတ်တွင်မှ ပြည့်စုံမည့်အရာ (အဝေးကပ်) နှစ်မျိုးလုံးပါဝင်ပြီး၊ ထို့အပြင် ခေတ်ကာလအားလုံးတွင် အသုံးဝင်သော အခြေခံမူများလည်း ပါဝင်တတ်သည်။ ထို့အပြင်၊ “ဘုရားသခင်၏ ကတိတော်များနှင့် ခြိမ်းခြောက်ချက်များသည် အခြေအနေနှင့်ဆိုင်သော အရာများဖြစ်ကြောင်း သတိရသင့်သည်” (ဧဝံဂေလိမှတ်တမ်း ၄၊ ၁၈၈၃)။

That a single prophetic passage may embrace more than one fulfillment is evident (see on Deut. 18:15). Some such prophecies have both an immediate and a more remote fulfillment, and in addition contain principles that are generally applicable at all times. Furthermore, “it should be remembered that the promises and the threatenings of God are alike conditional” (EGW MS 4, 1883).

 

ထို့ကြောင့်၊ ကမ္ဘာ့သမိုင်း၏ အစောပိုင်းကာလများတွင် အပြည့်အဝပြည့်စုံနိုင်ခဲ့သည့် အချို့သော ပရောဖက်ပြုချက်များသည် အသင်းတော်၏ အခွင့်အရေးနှင့် အခွင့်အလမ်းများကို မှန်ကန်စွာ အသုံးမချနိုင်ခြင်းကြောင့် နောက်ဆုတ်ခံခဲ့ရသည် (စာမျက်နှာ ၄၊ ၃၀-၃၄ တွင် ကြည့်ပါ)။

Thus certain predictions that might have met their complete fulfillment at an earlier stage of earth’s history have been deferred because of the failure of the church to measure up to its privileges and opportunities (see Vol. IV, pp. 30–34).

 

၅။ အခြားချက် (သို့) အနှစ်ချုပ်

I. နိဒါန်း (အခန်း ၁:၁–၃)

 

5. Outline.I. Prologue, 1:1–3.

 

II. ခုနှစ်ခရီးသွားအသင်းတော်များသို့ ပေးစာ၊ ၁:၄ မှ ၃:၂၂။

A. နှုတ်ဆက်စကား (၁:၄–၈)

B. နိဒါန်း: ခရစ်တော်၏ ဗျာဒိတ်ရူပါရုံ (၁:၉–၂၀)

C. ဧဖက်အသင်းတော်သို့ (၂:၁–၇)

D. သွေမိနာအသင်းတော်သို့ (၂:၈–၁၁)

E. ပေရဂမ်အသင်းတော်သို့ (၂:၁၂–၁၇)

F. သိရတိရအသင်းတော်သို့ (၂:၁၈–၂၉)

G. ဆာဒိအသင်းတော်သို့ (၃:၁–၆)

H. ဖိလာဒေလဖိအသင်းတော်သို့ (၃:၇–၁၃)

I. လောဒိကအသင်းတော်သို့ (၃:၁၄–၂၂)

II. The Letters to the Seven Churches, 1:4 to 3:22.

A. Salutation, 1:4–8.

B. Introduction: the vision of Christ, 1:9–20.

C. To Ephesus, 2:1–7.

D. To Smyrna, 2:8–11.

E. To Pergamum (Pergamos), 2:12–17.

F. To Thyatira, 2:18–29.

G. To Sardis, 3:1–6.

H. To Philadelphia, 3:7–13.

I. To Laodicea, 3:14–22.

 

III. ဘုရားသခင်၏ ပလ္လင်တော်နှင့် တံဆိပ်ခုနှစ်ချက်ရှိသော စာစောင်၊ ၄:၁ မှ ၈:၁။
A. ကောင်းကင်ပလ္လင်တော်၊ ၄:၁–၁၁။
B. သိုးကလေး၏ အောင်ပွဲ၊ ၅:၁–၁၄။
C. ပထမဆုံး တံဆိပ်ခြောက်ခု၊ ၆:၁–၁၇။

1.     ပထမတံဆိပ်: မြင်းဖြူ၊ ၆:၁၊ ၂။

2.     ဒုတိယတံဆိပ်: မြင်းနီ၊ ၆:၃၊ ၄။

3.     တတိယတံဆိပ်: မြင်းနက်၊ ၆:၅၊ ၆။

4.     စတုတ္ထတံဆိပ်: မြင်းမွဲ၊ ၆:၇၊ ၈။

5.     ပဉ္စမတံဆိပ်: သက်သေခံများ၏ အော်ဟစ်ခြင်း၊ ၆:၉–၁၁။

6.     ဆဋ္ဌမတံဆိပ်: ဘုရားသခင်၏ အမျက်တော်နေ့၊ ၆:၁၂–၁၇။
D. ၁၄၄,၀၀၀ ကို တံဆိပ်ခတ်ခြင်း၊ ၇:၁–၈။
E. များပြားလှသော လူအုပ်ကြီး၊ ၇:၉–၁၇။
F. သတ္တမတံဆိပ်: အငြင်းပွားမှု အဆုံးသတ်ခြင်း၊ ၈:၁။

 

III. The Throne of God and the Book With Seven Seals, 4:1 to 8:1.

A. The heavenly throne, 4:1–11.

B. The triumph of the Lamb, 5:1–14.

C. The first six seals, 6:1–17.

1. The first seal: the white horse, 6:1, 2.

2. The second seal: the red horse, 6:3, 4.

3. The third seal: the black horse, 6:5, 6.

4. The fourth seal: the pale horse, 6:7, 8.

5. The fifth seal: the plea of the martyrs, 6:9–11.

6. The sixth seal: the day of God’s wrath, 6:12–17.

D. The sealing of the 144,000, 7:1–8.

E. The great multitude, 7:9–17.

F. The seventh seal: the controversy ended, 8:1.

 

IV. ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ခြင်းများ: ခရာခုနှစ်ချက်၊ ၈:၂ မှ ၁၁:၁၉။
A. နိဒါန်း၊ ၈:၂–၆။
B. ပထမဆုံး ခရာခြောက်ချက်၊ ၈:၇ မှ ၉:၂၁။

1.     ပထမခရာ: မီး၊ မိုးသီးနှင့် သွေး၊ ၈:၇။

2.     ဒုတိယခရာ: မီးလောင်သော တောင်၊ ၈:၈၊ ၉။

3.     တတိယခရာ: ကြယ်ကြွေခြင်း၊ ၈:၁၀၊ ၁၁။

4.     စတုတ္ထခရာ: နေလမင်း၊ ကြယ်များ ထိခိုက်ခြင်း၊ ၈:၁၂၊ ၁၃။

5.     ပဉ္စမခရာ: နှံကောင်များ၊ ၉:၁–၁၂။

6.     ဆဋ္ဌမခရာ: ဖရာသြမြစ်ရှိ ကောင်းကင်တမန်များ၊ ၉:၁၃–၂၁။
C. စာစောင်ငယ်ကိုင်သော ကောင်းကင်တမန်၊ ၁၀:၁–၁၁။
D. ဗိမာန်တော်ကို တိုင်းတာခြင်း၊ ၁၁:၁၊ ၂။
E. သက်သေနှစ်ပါး၊ ၁၁:၃–၁၄။
F. သတ္တမခရာ: ဘုရားသခင်၏ အောင်ပွဲ၊ ၁၁:၁၅–၁၉။

 

IV. The Judgments of God: The Seven Trumpets, 8:2 to 11:19.

A. Introduction, 8:2–6.

B. The first six trumpets, 8:7 to 9:21.

1. The first trumpet: fire, hail, blood, 8:7.

2. The second trumpet: the burning mountain, 8:8, 9.

3. The third trumpet: the falling star, 8:10, 11.

4. The fourth trumpet: sun, moon, stars smitten, 8:12, 13.

5. The fifth trumpet: locusts, 9:1–12.

6. The sixth trumpet: the angels in the Euphrates, 9:13–21.

C. The angel with the little book, 10:1–11.

D. Measuring the temple, 11:1, 2.

E. The two witnesses, 11:3–14.

F. The seventh trumpet: the triumph of God, 11:15–19.

 

V. ကြီးမားသော အချေအတင်စကားပြောဆိုမှု၏ နောက်ဆုံးတိုက်ပွဲ၊ ၁၂:၁ မှ ၂၀:၁၅။
A. စာတန်သည် ကျန်ရစ်သော လူများကို စစ်ကြေညာ၏၊ ၁၂:၁ မှ ၁၃:၁၄။

1.     တိုက်ပွဲ၏ နောက်ခံအကြောင်း၊ ၁၂:၁–၁၆။

2.     စာတန်၏ စစ်ကြေညာချက်၊ ၁၂:၁၇။

3.     ကျားသစ်နှင့်တူသော သားရဲ၏ အခန်းကဏ္ဍ၊ ၁၃:၁–၁၀။

4.     ချိုနှစ်ချောင်းရှိသော သားရဲ၏ အခန်းကဏ္ဍ၊ ၁၃:၁၁–၁၄။

B. နောက်ဆုံးတိုက်ပွဲတွင် ပါဝင်သော အကြောင်းအရာများ၊ ၁၃:၁၅ မှ ၁၄:၂၀။

1.     ဘုရားသခင်၏ လူများအား စာတန်၏ နောက်ဆုံးသတ်မှတ်ချက်— သားရဲ၏ ရုပ်တုနှင့် အမှတ်အသား၊ ၁၃:၁၅–၁၈။

2.     သားရဲ၊ ၎င်း၏ရုပ်တုနှင့် အမှတ်အသားကို ၁၄၄,၀၀၀ တို့ အောင်နိုင်ခြင်း၊ ၁၄:၁–၅။

3.     ကမ္ဘာမြေရှိ လူများအား ဘုရားသခင်၏ နောက်ဆုံးသတ်မှတ်ချက်— ကောင်းကင်တမန်သုံးပါး၏ သတင်းစကား၊ ၁၄:၆–၁၂။

4.     ဘုရားသခင်၏ နောက်ဆုံးဖိတ်ခေါ်မှုကို ငြင်းပယ်သူများ၏ ရှုံးနိမ့်ခြင်း၊ ၁၄:၁၃–၂၀။

C. နောက်ဆုံးဘေးခုနှစ်ပါး— မကောင်းသောသူတို့အပေါ် ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ခြင်း၊ ၁၅:၁ မှ ၁၇:၁၈။

1.     ဘုရား၏ တရားမျှတမှုကို အတည်ပြုခြင်း၊ ၁၅:၁–၄။

2.     ဘုရားသခင်၏ အမျက်တော်အတွက် အသင့်ပြုခြင်း၊ ၁၅:၅ မှ ၁၆:၁။

3.     နောက်ဆုံးဘေးခုနှစ်ပါး၊ ၁၆:၂–၂၁။

4.     ဗာဗုလုန်ကြီး၏ အပြစ်ဖော်ခြင်း၊ ၁၇:၁–၁၈။

D. မကောင်းမှု၏ အဆုံးသတ်ခြင်း၊ ၁၈:၁ မှ ၂၀:၁၅။

1.     ဘုရား၏ ကရုဏာတော်ကို အတည်ပြုခြင်း— ဗာဗုလုန်မှ ထွက်ခွာရန် နောက်ဆုံးဖိတ်ခေါ်ခြင်း၊ ၁၈:၁–၄။

2.     ဖွဲ့စည်းထားသော ဘာသာရေး ဆန့်ကျင်မှု၏ အဆုံး— ဗာဗုလုန်၏ လူသူကင်းမဲ့ခြင်း၊ ၁၈:၅–၂၄။

3.     ဘုရင်တို့၏ဘုရင် အဖြစ် ခရစ်တော်၏ နန်းတက်ခြင်း၊ ၁၉:၁–၁၀။

4.     ခရစ်တော်၏ ဒုတိယကြွလာခြင်းနှင့် ဤကမ္ဘာကို အောင်နိုင်ခြင်း၊ ၁၉:၁၁–၂၁။

5.     နှစ်တစ်ထောင်အုပ်စိုးခြင်း— အပြစ်နှင့် အပြစ်သားများ၏ အဆုံးသတ်ခြင်း၊ ၂၀:၁–၁၅။

 

V. The Final Conflict of the Great Controversy, 12:1 to 20:15.

A. Satan makes war upon the remnant people, 12:1 to 13:14.

1. Background of the conflict, 12:1–16.

2. Satan’s declaration of war, 12:17.

3. The role of the leopard beast, 13:1–10.

4. The role of the two-horned beast, 13:11–14.

B. Issues involved in the last conflict, 13:15 to 14:20.

1. Satan’s ultimatum to the people of God: the image and mark of the beast, 13:15–18.

2. Triumph of the 144,000 over the beast, its image, and mark, 14:1–5.

3. God’s ultimatum to the people of earth: the three angels’ messages, 14:6–12.

4. Defeat for those who reject God’s final appeal, 14:13–20.

C. The seven last plagues: divine judgments upon the wicked, 15:1 to 17:18.

1. An affirmation of divine justice, 15:1–4.

2. Preparation for the wrath of God, 15:5 to 16:1.

3. The seven last plagues, 16:2–21.

4. The arraignment of Babylon the great, 17:1–18.

D. The extermination of evil, 18:1 to 20:15.

1. An affirmation of divine mercy; a final call to leave Babylon, 18:1–4.

2. The end of organized religious opposition: the desolation of Babylon, 18:5–24.

3. The coronation of Christ as King of kings, 19:1–10.

4. Christ’s second advent and conquest of this earth, 19:11–21.

5. The millennium: the extermination of sin and sinners, 20:1–15.

 

VI. အသစ်သောကမ္ဘာမြေနှင့် ယင်း၏နေထိုင်သူများ၊ ၂၁:၁ မှ ၂၂:၅။
A. အသစ်သော ယေရုရှလင်မြို့၊ ၂၁:၁–၂၇။
B. အသက်ရေနှင့် အသက်ပင်၊ ၂၂:၁–၂။
C. သန့်ရှင်းသူတို့၏ ထာဝရအုပ်စိုးမှု၊ ၂၂:၃–၅။

VI. The New Earth and Its Inhabitants, 21:1 to 22:5.

A. The New Jerusalem, 21:1–27.

B. The river and tree of life, 22:1, 2.

C. The eternal dominion of the saints, 22:3–5.

 

 

VII. နိဂုံး: သတိပေးချက်နှင့် ဖိတ်ခေါ်ခြင်း၊ ၂၂:၆–၂၁။
A. ဤစာအုပ်နှင့် ၎င်း၏သတင်းစကားကို လက်ခံခြင်း၊ ၂၂:၆–၁၀။
B. ခရစ်တော်၏ကြွလာခြင်းအတွက် အဆင်သင့်ဖြစ်ရန် တိုက်တွန်းခြင်း၊ ၂၂:၁၁–၂၁။

VII. Epilogue: Admonition and Invitation, 22:6–21.

A. Reception of the book and its message, 22:6–10.

B. An appeal to be ready for the coming of Christ, 22:11–21.