အခန်းကြီး - (၇ - ၈ - ၉ - ၁၀ - ၁၁)

 

၇:၁–၂၇

အိမ်ထောင်ရေးဖောက်ပြန်သော အမျိုးသမီးကို သတိပေးခြင်း—ဒသမမြောက် သင်ခန်းစာဆန်သော မိန့်ခွန်း

ဤသွန်သင်ချက်သည် သစ္စာဖောက်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်သော အစီအစဉ်ကို ဆက်လက်ထားရှိသည်။ ဟောပြောချက် သုံးခုသည် ဘုံအကြောင်းအရာတစ်ရပ်ကြောင့် အစဉ်လိုက် ထားရှိထားသော သီးခြားပညာစကားများဖြစ်သည်။ ဤတစ်ခုတွင်လည်း နိဒါန်း (အခန်းငယ် ၁–၅)၊ အဓိကအပိုင်း (အခန်းငယ် ၆–၂၃) နှင့် နိဂုံး (အခန်းငယ် ၂၄–၂၇) တို့ ပါဝင်သည်။ ဟောပြောချက်၏ အဓိကအပိုင်းသည် ၂၄:၃၀–၃၄ နှင့် ဆင်တူသော ပထမပုဂ္ဂိုလ်၏ လေ့လာတွေ့ရှိချက်ကို ဇာတ်ကြောင်းပုံစံဖြင့် ဖော်ပြထားသည်။ ဤပညာစကားနှင့် အလားတူသော ပညာစကားများ၏ သတိပေးချက်များသည် သားတစ်ဦးထံသို့ ရည်ညွှန်းထားသည်။ ထို့ကြောင့် အမျိုးသမီးကို သွေးဆောင်သူအဖြစ် ပုံဖော်ထားခြင်းအပေါ် အဓိပ္ပာယ်လွန်ကဲစွာ မဖတ်ရှုရန် အရေးကြီးသည်။ အသုံးချမှုအရ အခန်းကဏ္ဍများသည် အလွယ်တကူ ပြောင်းပြန်ဖြစ်နိုင်သည်။ သစ္စာဖောက်ခြင်းကို ဆန့်ကျင်သည့် သတိပေးချက်သည် ကျား၊မ နှစ်မျိုးစလုံးအတွက် တန်းတူသက်ဆိုင်သည်။

၇:၁–၅။ နိဒါန်း။ ယခင်ဟောပြောချက်ကဲ့သို့ပင် “စကားများ” (အခန်းငယ် ၁)၊ “အမိန့်များ” (အခန်းငယ် ၁–၂)၊ “ပညတ်တရား” (“ပညတ်၊” “သွန်သင်ချက်များ၊” “ဆုံးမညွှန်ကြားချက်”; အခန်းငယ် ၂)၊ “ချည်နှောင်”၊ “ရေးသား” နှင့် “သင်၏နှလုံးသား၏ ကျောက်ပြား” (အခန်းငယ် ၃) စသည့် အသုံးအနှုန်းများသည် အခြားနေရာများရှိ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်များနှင့် ပတ်သက်သော သွန်သင်ချက်များကို ပြန်လည်ပဲ့တင်ထပ်စေသည်။ ပုံမှန်ဟောပြောချက်နိဒါန်းအပြင် “သား” အား သွေးဆောင်သူအမျိုးသမီးထံမှ ကာကွယ်ခံရရန် ပညာကို ရွေးချယ်ရန်လည်း တိုက်တွန်းထားသည်။ အခန်း ၅ တွင် အိမ်ထောင်ရေးဆက်ဆံမှုကို သစ္စာဖောက်ခြင်း၏ အခြားရွေးချယ်စရာအဖြစ် ပုံဖော်ထားသော်လည်း ၇:၄–၅ တွင် “ပညာ” ဟု ခေါ်သော အမျိုးသမီးကို သွေးဆောင်သူအမျိုးသမီး၏ အခြားရွေးချယ်စရာအဖြစ် ပုံဖော်ထားသည်။

၇:၆–၂၇။ ပုံဥပမာတစ်ရပ်။ ပညာရှိသူတို့သည် လူတို့၏ အပြုအမူနှင့် ထိုအပြုအမူများ၏ အကျိုးဆက်များကို လေ့လာကြသည်။ ဤနေရာတွင် ဤအပိုင်း၏ စာရေးသူသည် မိမိမြင်တွေ့ခဲ့သည့်အရာကို ဦးစွာပြောပြသည်။ ဉာဏ်ပညာမရှိဘဲ မှန်သောအရာနှင့် မှားသောအရာကို ခွဲခြားမသိနိုင်သော ရိုးအသော လူငယ်တစ်ဦးသည် ပြည့်တန်ဆာမက သူ၏ဖောက်သည်များနှင့် တွေ့ဆုံရာ လမ်းပေါ်တွင် နေဝင်ချိန်နှင့် မှောင်မိုက်လာချိန်၌ လမ်းလျှောက်နေသည် (အခန်းငယ် ၆–၉)။ ထို့နောက် စာရေးသူသည် အမျိုးသမီး၏ ဝတ်စားဆင်ယင်ပုံ (တစ်မျိုးသော မျက်နှာဖုံးကို ရည်ညွှန်းခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်; ကမ္ဘာဦး ၃၈:၁၄ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ) နှင့် အပြုအမူကို ဖော်ပြသည်။ ထိုအပြုအမူသည် သားကောင်ကို ရှာဖွေနေသော တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်၏ အပြုအမူနှင့် ဆင်တူသည်။ သူမသည် လူငယ်ကို တွေ့သည်နှင့် သူမပေးအပ်မည့်အရာ၏ အစပျိုးအရသာတစ်ရပ်ဖြစ်သော နမ်းခြင်းအားဖြင့် သူ့ထံတွင် ကပ်ငြိသွားသည် (သုတ္တံ ၇:၁၀–၁၃)။ စာရေးသူသည် သူမ၏ သွေးဆောင်သောစကားကိုလည်း ဖော်ပြသည် (အခန်းငယ် ၁၄–၂၀)။ သူမက လူငယ်အား မိမိသည် သစ္စာပြုထားသည့်အတိုင်း မိတ်သဟာယယဇ်ကို ပူဇော်ခဲ့သောကြောင့် ထုံးတမ်းစဉ်လာအရ မသန့်ရှင်းခြင်းကို ခံရမည်ကို စိုးရိမ်စရာမလိုကြောင်း ပြောသည် (ဝတ်ပြုရာ ၃:၁–၁၇; ၇:၁၁–၂၁ ကိုကြည့်ပါ)။ ထိုသို့ပြောခြင်းအားဖြင့် သူမသည် ထုံးတမ်းစဉ်လာအရ သန့်ရှင်းသူဖြစ်ကြောင်း ဆိုလိုသည်။ သူမ၏ ခမ်းနားသောအိမ်သည် သူမသည် ချမ်းသာသောအမျိုးသမီးဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြပြီး၊ သူမ၏ခင်ပွန်းသည် ကုန်သည်တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း အချက်က ထိုတွေ့ရှိချက်ကို အတည်ပြုသည်။ သူမသည် ပြည့်တန်ဆာတစ်ဦးကဲ့သို့ ဝတ်စားထားသော်လည်း ပြည့်တန်ဆာမဟုတ်ဘဲ ဖောက်ပြန်သောဆက်ဆံရေးကို ရှာဖွေနေသော အိမ်ထောင်ရှိအမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူမက လူငယ်အား မိမိ၏ခင်ပွန်းနှင့် ပတ်သက်၍ စိုးရိမ်စရာမလိုကြောင်း၊ အကြောင်းမှာ သူသည် စီးပွားရေးခရီးထွက်သွားကြောင်း ပြောသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ပညာရှိစာရေးသူသည် ရိုးအသောလူငယ်၏ အပြုအမူကို ဖော်ပြသည်။ အမျိုးသမီး၏ သွေးဆောင်သောစကားကို မတွန်းလှန်နိုင်ဘဲ သူသည် စကားမပြောနိုင်သော တိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ သူမ၏နောက်သို့ လိုက်ပါသွားပြီး သတ်ဖြတ်ရာသို့ ခေါ်ဆောင်ခံရသည် (သုတ္တံ ၇:၂၁–၂၃)။

စာရေးသူသည် လူတို့၏ အပြုအမူကို လေ့လာသုံးသပ်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းကို အသုံးပြု၍ မိမိ၏သားသမီးများအား တိုက်တွန်းသည် (အခန်းငယ် ၂၄–၂၇)။ သူသည် အခြားသူများအား အိမ်ထောင်ရေးဖောက်ပြန်ရန် သွေးဆောင်သူတို့ကို လူသတ်သမားများအဖြစ် ပုံဖော်၍ သွေးဆောင်မှုအောက်သို့ ကျရောက်သူများအတွက် အန္တရာယ်များ၏ ပြင်းထန်မှုကို အလေးပေးသည်။ အိမ်ထောင်ရေးဖောက်ပြန်သူ၏ အိမ်သည် အမှန်ပင် သေမင်းနိုင်ငံ/သင်္ချိုင်းသို့ ဝင်ပေါက်ဖြစ်သည်။

 

၈:၁–၃၆

ကြားပိုင်း ၄: ပညာ၏ကမ်းလှမ်းချက်

အခန်းကြီး ၈ သည် ပညာကို ရရှိရန် အလေးအနက်ဖိတ်ခေါ်မှုပါဝင်သော ရှည်လျားသည့် ကြားပိုင်းတစ်ခုဖြစ်ပုံရသည်။ ထို့အပြင် ၎င်းသည် ပညာကို ချီးမြှောက်ဖော်ပြသော ကဗျာတစ်ပုဒ်လည်း ဖြစ်သည်။ ပထမကြားပိုင်း (၁:၂၀–၃၃) တွင်ကဲ့သို့ပင် ဤနေရာ၌လည်း ပညာကို ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးကဲ့သို့ သတ်မှတ်ဖော်ပြထားပြီး အော်ဟစ်ခေါ်နေသူအဖြစ် ပုံဖော်ထားသည်။ ဤအပိုင်းကို အောက်ပါအတိုင်း အကြမ်းဖျင်းခွဲခြားနိုင်သည်—နေရာအခြေအနေ (၈:၁–၃)၊ ပညာ၏ နိဒါန်းခေါ်ဆိုချက် (အခန်းငယ် ၄–၁၁)၊ ပညာ၏ ကိုယ်ပိုင်ဖော်ပြချက် (အခန်းငယ် ၁၂–၂၁)၊ ပညာ၏မူလအစ (အခန်းငယ် ၂၂–၃၁) နှင့် နိဂုံး (အခန်းငယ် ၃၂–၃၆)။

၈:၁–၂၁။ နေရာအခြေအနေ၊ ခေါ်ဆိုချက်နှင့် ပညာ

ဤကြားပိုင်းသည် အမည်မသိပြောဆိုသူတစ်ဦး၏ အပြောအမေးပုံစံဖြင့် မေးခွန်းတစ်ခုဖြင့် စတင်သည်။ ၁:၂၀–၂၁ တွင်ကဲ့သို့ပင် ဤနေရာ၌လည်း ပညာ၏စကားများမတိုင်မီ ပညာက ခေါ်ဆိုနေခြင်းကို ဖော်ပြ၍ မိတ်ဆက်ထားသည်။ ဤနေရာတွင် ပညာ၏စကားများကို သားတစ်ဦးထံသို့ တိုက်ရိုက်ပြောဆိုခြင်းမဟုတ်သော်လည်း ပရောဖက်များကဲ့သို့ သူမသည် မိမိ၏စကားများကို နားထောင်ရန် ပရိသတ်အား တိုက်တွန်းသည် (၈:၄–၆)။ အကြောင်းမှာ ထိုစကားများသည် မှန်ကန်၍ ဖြောင့်မတ်ပြီး နားလည်ရလွယ်ကူသောကြောင့် ဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၇–၉)။ အခန်းငယ် ၁၀–၁၁ တွင်လည်း ထိုဖွဲ့စည်းပုံကို ထပ်မံတွေ့ရသည်—ပညာသည် လူတို့အား မိမိ၏သွန်သင်ချက်ကို လက်ခံရန် ထပ်မံတိုက်တွန်းပြီး ငွေကြေးလုံခြုံမှုအပေါ် မိမိတို့၏ယုံကြည်မှုကို မထားရန် တိုက်တွန်းသည်။ အကြောင်းမှာ သူမ၏သွန်သင်ချက်၏တန်ဖိုးသည် နှိုင်းယှဉ်၍မရနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၁၀)။

ဤအပိုင်းတွင် ပညာသည် မိမိ၏ဂုဏ်ရည်များနှင့် သီလများကို ဖော်ပြသည် (အခန်းငယ် ၁၂–၁၄)၊ ဘုရင်များနှင့် အုပ်ချုပ်သူများအတွက် မိမိ၏တန်ဖိုးကို ဖော်ပြသည် (အခန်းငယ် ၁၅–၁၆)၊ ထို့အပြင် မိမိကိုချစ်မြတ်နိုးသူများအတွက် ရရှိမည့်အကျိုးကျေးဇူးများနှင့် ဆုလာဘ်များကို ဖော်ပြသည် (အခန်းငယ် ၁၇–၂၁)။ အခန်းငယ် ၁၂ တွင် ပညာ၊ သတိပညာ၊ အသိပညာနှင့် ဆင်ခြင်သိမြင်နိုင်စွမ်းတို့သည် ပုဂ္ဂိုလ်အဖြစ် ဖော်ပြထားသော သီလလေးမျိုးကို ဖွဲ့စည်းထားသည်။ ထိုအရာနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် အခန်းငယ် ၁၃ တွင် လူဆိုးတို့၏အပြုအမူကို သတ်မှတ်ပေးသည့် ဒုစရိုက်လေးမျိုးဖြစ်သော မာန၊ အထင်ကြီးမှု၊ မကောင်းမှုနှင့် ဖောက်ပြန်မှုတို့ကို ဖော်ပြထားသည်။ ထို့နောက် အခန်းငယ် ၁၄ တွင် ပညာပိုင်ဆိုင်သော သီလလေးမျိုး—အကြံဉာဏ်၊ မှန်ကန်သောပညာနှင့် တရားစီရင်ခြင်း၊ နားလည်သဘောပေါက်ခြင်းနှင့် ခွန်အားတို့ကို ထပ်မံစာရင်းပြုထားသည်။

အခန်းငယ် ၁၂ ၏ နောက်ပိုင်းတွင် ပညာ၏လုပ်ဆောင်ချက်ကို ဘာသာပြန်ဆိုရာ၌ အမျိုးမျိုးကွဲပြားမှုရှိသည်။ ပညာသည် အသိပညာနှင့် ဆင်ခြင်သိမြင်နိုင်စွမ်းကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသည်ဟုလည်းကောင်း၊ ပညာသည် ထိုအရာများကို ရှာဖွေတွေ့ရှိထားပြီး ပိုင်ဆိုင်သည်ဟုလည်းကောင်း၊ သို့မဟုတ် လူတို့အား ထိုအရာများကို ရှာဖွေတွေ့ရှိရန် လမ်းပြပေးသည်ဟုလည်းကောင်း ဘာသာပြန်ထားကြသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤနေရာတွင် ပညာကို ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးကဲ့သို့ သတ်မှတ်ဖော်ပြထားသောကြောင့် လူသားအသွင်အပြင်ဖြင့် ပုံဖော်ထားသည်။ လူသားများသည် ပညာ သို့မဟုတ် အသိပညာကို သဘာဝအလျောက် ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းမရှိဘဲ သင်ယူခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်မှတစ်ဆင့် ရှာဖွေရရှိရမည်ဖြစ်သည်။ ပညာက လမ်းပြပေးမည်ဖြစ်သည်။ အခန်းငယ် ၁၃ ၏ ပထမကဗျာစာကြောင်းတွင် ထာဝရဘုရားကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းနှင့် မကောင်းမှုကို မုန်းတီးခြင်းကို တန်းတူထားဖော်ပြထားသည်။ ထိုစာကြောင်းသည် ကဗျာ၏အသံအချိုးအစားကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေပြီး သုတ္တံကျမ်းနှင့် အခြားနေရာများရှိ အလားတူဖော်ပြချက်များ၏ သြဇာလွှမ်းမိုးမှု ဖြစ်နိုင်သောကြောင့် နောက်ပိုင်းတွင် ထပ်မံဖြည့်စွက်ထားခြင်းဖြစ်သည်ဟု ပညာရှင်အချို့က ယူဆကြသည် (၃:၇; ၁၆:၆; ယောဘ ၂၈:၂၈ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဆိုလိုသည်မှာ အခန်းငယ်အများစုတွင် စာကြောင်းနှစ်ကြောင်း၊ တစ်နည်းအားဖြင့် အပြိုင်ဖော်ပြချက်နှစ်ခု ပါဝင်သော်လည်း သုတ္တံ ၈:၁၃ တွင် စာကြောင်းသုံးကြောင်း ပါဝင်ပြီး ဤစာကြောင်းသည် ပညာ၏စကားများ၏ ဆက်စပ်မှုကို ပျက်စီးစေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ သို့သော် ဤစာကြောင်းသည် ဟေဗြဲကျမ်းစာ၏ နောက်ဆုံးပုံစံတွင် ပါဝင်နေပြီး သုတ္တံကျမ်းတစ်အုပ်လုံး၏ အထွေထွေသတင်းစကားနှင့်လည်း ကိုက်ညီသည်။ အခန်းငယ် ၁၅–၁၆ ရှိ ကဗျာစာကြောင်းများသည် ဘုရင်များ၊ မင်းသားများနှင့် တရားသူကြီးများထံ ရည်ညွှန်းပြောဆိုထားသော်လည်း ခေါင်းဆောင်အားလုံးအတွက် သက်ဆိုင်သည်။ ကောင်းစွာဦးဆောင်လိုသူများအတွက် ပညာသည် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သည်။

၈:၂၂–၃၆။ ပညာ၏မူလအစ

ဤအခန်းငယ်များကို ပညာ၏သမိုင်းဟု ဖော်ပြနိုင်သည်။ အကြောင်းအရာအလိုက် ဖန်ဆင်းခြင်းမတိုင်မီ ပညာ (အခန်းငယ် ၂၂–၂၆) နှင့် ဖန်ဆင်းခြင်းအတွင်း ပညာ (အခန်းငယ် ၂၇–၃၁) ဟူ၍ ခွဲခြားနိုင်သည်။ ကဗျာ၏ယခင်အပိုင်းသည် ပညာဖြင့် စတင်ခဲ့သကဲ့သို့ (အခန်းငယ် ၁၂) ဤအပိုင်းသည် ထာဝရဘုရားဖြင့် စတင်ပြီး (အခန်းငယ် ၂၂) လူသားများကို ရည်ညွှန်းခြင်းဖြင့် အဆုံးသတ်သည် (အခန်းငယ် ၃၁)။ ဤကဗျာအပိုင်းသည် ပုဂ္ဂိုလ်ရေးဆန်သော ထိတွေ့မှုတစ်ခုဖြင့် အဆုံးသတ်သကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ “နှစ်သက်ဖွယ်” ဟူသောစကားသည် နှစ်ကြိမ်ပေါ်လာသည်။ အခန်းငယ် ၃၀ တွင် ပညာကို ဖန်ဆင်းရှင်၏နှစ်သက်ဖွယ်အရာအဖြစ် ဖော်ပြထားပြီး အခန်းငယ် ၃၁ တွင် လူသားများကို ပညာ၏နှစ်သက်ဖွယ်အရာအဖြစ် ဖော်ပြထားသည်။

ထာဝရဘုရားနှင့် ပညာအကြား ဆက်နွယ်မှုကို ဖော်ပြထားသော အခန်းငယ် ၂၂ ၏စကားကို အမျိုးမျိုး အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုခဲ့ကြသည်။ အသုံးပြုထားသော ဟေဗြဲကြိယာ၏ အခြေခံအဓိပ္ပာယ်မှာ “ရယူသည်” ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်သည် ရှိနှင့်ပြီးသား ပညာကို ရယူခဲ့ခြင်းလား၊ သို့မဟုတ် ပညာကို ဖြစ်ပေါ်လာစေခြင်းအားဖြင့် ရယူခဲ့ခြင်းလားပေါ်မူတည်၍ တိကျသောဘာသာပြန်ချက်သည် ကွဲပြားသည်။ ပထမအမြင်ကို “ရယူသည်”၊ “ပိုင်ဆိုင်သည်” သို့မဟုတ် “ဝယ်ယူသည်” ဟု ဘာသာပြန်ခြင်းက ပိုသင့်တော်ပြီး (၁၇:၁၆ ကိုကြည့်ပါ) ဒုတိယအမြင်ကို “မွေးဖွားစေသည်” သို့မဟုတ် “ဖန်ဆင်းသည်” ဟု ဘာသာပြန်နိုင်သည်။ ဤအရာများသည် ဟေဗြဲဘာသာတွင် စာလုံးပေါင်းတူသော်လည်း အမှန်အားဖြင့် မတူညီသောစကားလုံးနှစ်လုံး ဖြစ်နိုင်သည်ဟု အချို့က အကြံပြုကြသည်။ သို့သော် အထောက်အထားများအရ ထိုစကားလုံးသည် အဓိပ္ပာယ်အရောင်အနည်းငယ်ကွဲပြားသော တစ်လုံးတည်းသောစကားလုံးဖြစ်သည်ဟု ယူဆရန် ပိုမိုထောက်ခံပေးသည်။ ဤအကြောင်းအရာတွင် ပညာ၏အစ၊ တစ်နည်းအားဖြင့် ပညာမွေးဖွားခြင်း သို့မဟုတ် ပေါ်ပေါက်လာခြင်းကို ဖော်ပြထားသောကြောင့် (၈:၂၄–၂၅) “ဖန်ဆင်းသည်” ဟူသော ဘာသာပြန်ချက်သည် ဖြစ်နိုင်သည်။ ဤအမြင်အရ ဘုရားသခင်သည် “ပညာ” ဟုခေါ်သော ရှိနှင့်ပြီးသားအရာတစ်ခုကို ရယူခဲ့ခြင်းမဟုတ်ဘဲ ၎င်းကို ဖန်ဆင်းခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ဘုရားသခင်သည် ပညာကို မပိုင်ဆိုင်ခဲ့သောအချိန်ဟူ၍ မရှိခဲ့ပါ။ ဤအကြောင်းအရာတွင် “မွေးဖွားစေသည်” ဟူသောအဓိပ္ပာယ်ရှိသည်ဟုလည်း အကြံပြုထားကြသည်။ ထိုအဓိပ္ပာယ်သည် ကမ္ဘာဦး ၄:၁ တွင် ဖြစ်နိုင်ခြေအများဆုံးဖြစ်သည်၊ အကြောင်းမှာ ကိုယ်ဝန်ဆောင်ခြင်းနှင့် မွေးဖွားခြင်းဆိုင်ရာ ဘာသာစကားကို အသုံးပြုထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အဓိပ္ပာယ်မှာ ပညာသည် ဘုရားသခင်ထံမှ ပေါ်ပေါက်လာခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤအပိုင်း၏ အဓိကအချက်မှာ ပညာသည် ကမ္ဘာကို မဖန်ဆင်းမီကတည်းက ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည် (သုတ္တံ ၈:၂၂–၂၆; အောက်တွင် “သုတ္တံ ၈:၂၂ နှင့် ခရစ်တော်” ကိုကြည့်ပါ)။ အခန်းငယ် ၃၂–၃၆ တွင် ပညာသည် မိမိ၏ဖိတ်ခေါ်ချက်ကို ထပ်မံပြောဆိုသည်။ ရည်ညွှန်းခံရသူများမှာ “ငါ၏သားသမီးများ” ဖြစ်သည် (စာသားအတိုင်း “ငါ၏သားများ”)။ ပညာကို နားထောင်ရန် ခေါ်ဆိုချက်နှစ်ခုရှိပြီး ထိုခေါ်ဆိုချက်နှစ်ခုနှင့်အတူ ရရှိမည့်ကောင်းချီးကို ဖော်ပြချက်နှစ်ခု ပါဝင်သည် (အခန်းငယ် ၃၂–၃၅)။ ထို့နောက် ပညာကို လက်ခံသူများရရှိမည့်အကျိုးကျေးဇူးများနှင့် ပညာကို ငြင်းပယ်သူများကြုံတွေ့ရမည့် အကျိုးဆက်များကို ဆန့်ကျင်ဖော်ပြထားသည်။

သုတ္တံ ၈:၂၂ နှင့် ခရစ်တော်

ခရစ်ယာန်ဘာသာ၏ အစောပိုင်းရာစုနှစ်များတွင် ဘုရားသခင်၏သားတော်သည် ထာဝရတည်ရှိသူမဟုတ်ဘဲ အစရှိသူဖြစ်သည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့သော ခရစ်ယာန်အချို့ ရှိခဲ့သည်။ ထိုသူများထဲတွင် အထင်ရှားဆုံးသူမှာ ဤအယူအဆကို မူလစတင်သူ မဟုတ်သော်လည်း အသင်းတော်ဖခင် Arius ဖြစ်သည်။ သူသည် ခရစ်နှစ် ၂၅၆–၃၃၆ အတွင်း နေထိုင်ခဲ့သူဖြစ်ပြီး သုံးပါးတစ်ဆူအယူဝါဒနှင့် ပတ်သက်သည့် အယူဝါဒဆိုင်ရာ အငြင်းပွားမှုကို Arian အငြင်းပွားမှုဟု ခေါ်လာခဲ့သည်။ Arian ခရစ်ယာန်များသည် သုတ္တံကျမ်း ၈၊ အထူးသဖြင့် အခန်းငယ် ၂၂ ကို ကိုးကား၍ ခရစ်တော်သည် အစရှိခဲ့ပြီး ထို့ကြောင့် ထာဝရမဟုတ်ကြောင်း သက်သေအဖြစ် အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်သည် ပညာနှင့် ခရစ်တော်နှစ်ဦးစလုံးသည် ဖန်ဆင်းခြင်းမတိုင်မီ ရှိခဲ့ကြပြီး ဖန်ဆင်းခြင်းတွင် ပါဝင်ခဲ့ကြသည်ဟူသော တူညီမှုအပေါ် အခြေခံထားသည် (ယောဟန် ၁:၁–၃ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

၁။ ပညာသည် ဘုရားသခင်၏ဂုဏ်ရည်တော်ဖြစ်ခြင်း

ပညာရှင်အချို့သည် ဤအပိုင်းကို ခရစ်တော်နှင့် တိုက်ရိုက်ဆက်နွယ်ပြီး ဖန်ဆင်းရှင်နှင့် နောက်ဆုံးတွင် ကြားဝင်ဖျန်ဖြေပေးသူအဖြစ် ခန့်အပ်ခံရခြင်းနှင့် သက်ဆိုင်သည်ဟု ယူဆကြသည်။ ဤအမြင်တွင် အပြစ်ဖြစ်လာမည်ကို ဘုရားသခင်က ကြိုတင်သိရှိထားခြင်းကြောင့် ထိုအရာကို ဖော်ပြခြင်းဖြစ်သည်ဟု ယူဆသည် (ဆာလံ ၂ ၏ မွေးဖွားခြင်းဆိုင်ရာ ဘာသာစကားနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ အခြားသူများကမူ ဤအပိုင်းသည် ဘုရားသခင်၏ ပုဂ္ဂိုလ်အဖြစ်ဖော်ပြထားသော ဂုဏ်ရည်တော်တစ်ရပ်ဖြစ်သည့် ပညာ၏ ဖန်ဆင်းခြင်းအပေါ် ထူးမြတ်သာလွန်မှုနှင့် အဓိကသက်ဆိုင်ပြီး ခရစ်တော်နှင့် ဆက်နွယ်မှုမှာ ဒုတိယအဆင့် ပုံဆောင်အသုံးချမှုသာ ဖြစ်သည်ဟု ယူဆကြသည် (အောက်တွင်ကြည့်ပါ)။

ဓမ္မသစ်ကျမ်းသည် ခရစ်တော်ကို ဘုရားသခင်၏ပညာဟု ရည်ညွှန်းခြင်းအားဖြင့် ပညာ၏ ဘာသာရေးဆိုင်ရာ အရေးပါမှုကို အလေးပေးဖော်ပြသည်။ ပေါလုက “ခရစ်တော်သည် ဘုရားသခင်၏တန်ခိုးတော်နှင့် ဘုရားသခင်၏ပညာတော်ဖြစ်တော်မူ၏” ဟု ဆိုသည် (၁ ကောရိန္သု ၁:၂၄)။ ဓမ္မဟောင်းကျမ်းတွင် ဘုရားသခင်၏ပညာကို ဖန်ဆင်းထားသောကမ္ဘာမှတစ်ဆင့် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ရရှိနိုင်သော်လည်း ဓမ္မသစ်ကျမ်းတွင် ဘုရားသခင်၏ပညာသည် ခရစ်တော်၏ပုဂ္ဂိုလ်နှင့် လုပ်ဆောင်မှုတွင် ဖော်ပြခံရသည်။ ကိုယ်တော်၌ “ပညာနှင့်အသိပညာ၏ ဘဏ္ဍာအားလုံးသည် ဝှက်ထားလျက်ရှိသည်” (ကောလောသဲ ၂:၃)။ ကိုယ်တော်သည် မိမိကိုယ်တိုင် ဘုရားသခင်၏ပညာဖြစ်တော်မူသည်။ ဤအခြေအနေတွင် ပညာသည် ပုဂ္ဂိုလ်အဖြစ်ဖော်ပြထားသော ဘုရားသခင်၏ဂုဏ်ရည်တော်တစ်ရပ်မျှသာမဟုတ်ဘဲ လူ့ဇာတိခံယူတော်မူသော ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင် ဖြစ်သည်။ ဤအံ့ဖွယ်ပညာသည် အချိန်ကာလမစမီ ကျွန်ုပ်တို့၏ဘုန်းအသရေအတွက် သတ်မှတ်ထားသော ဘုရားသခင်၏ ဝှက်ထားသောပညာဖြစ်သည် (၁ ကောရိန္သု ၂:၇)။ လူ့ဇာတိခံယူခြင်းအားဖြင့် ကိုယ်တော်သည် နောင်တရသော အပြစ်သားများထံ အသက်ကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။ ထိုသူတို့သည် ခရစ်တော်ယေရှု၌ ရှိကြပြီး ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ဘုရားသခင်ထံမှ ပညာဖြစ်လာတော်မူသည်—ကျွန်ုပ်တို့၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်း၊ သန့်ရှင်းခြင်းနှင့် ရွေးနုတ်ခြင်း ဖြစ်တော်မူသည် (၁ ကောရိန္သု ၁:၃၀)။ ထိုဘုရားသခင်၏ပညာကို ကျွန်ုပ်တို့သည် ကိုယ်တော်ထံ အပ်နှံခြင်းအားဖြင့်၊ ထာဝရဘုရားကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းအားဖြင့် မိမိတို့ပိုင်ဆိုင်ကြသည်။

၂။ ပုံဆောင်အဖြစ် ပညာ

ဓမ္မဟောင်းကျမ်းတွင် ပုဂ္ဂိုလ်အဖြစ်ဖော်ပြထားသော ဘုရားသခင်၏ပညာဂုဏ်ရည်တော်သည် ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ ပုံဆောင်အဖြစ်နီးပါးဖြင့် ထာဝရသားတော်၏ ပုဂ္ဂိုလ်၌ လူ့ဇာတိခံယူသော ဘုရားသခင်၏ပညာကို ညွှန်ပြနေသည်ဟု ထင်ရသည်။ ကိုယ်တော်မရှိဘဲ ကယ်တင်ခြင်းနှင့်ဆိုင်သော စစ်မှန်သောပညာကို ရရှိရန် မဖြစ်နိုင်ပါ။ ဘုရားသခင်၏ပညာကို အလွန်ဘုန်းကြီးစွာ ဖော်ပြခြင်းသည် ယခုအခါ လူ့ဇာတိခံယူခြင်း၊ သေခြင်း၊ ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းနှင့် ကျွန်ုပ်တို့၏သခင်၏ ကြားဝင်ဖျန်ဖြေပေးခြင်း၌ တည်ရှိသည်။ ဘုရားသခင်၏ပညာတော်၏ ဖော်ပြချက်သည် ယခုအခါ သဘာဝလောက၏အရာဝတ္ထုများ၌သာ မဟုတ်ဘဲ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး၌ ထူးခြားစွာ တည်ရှိနေသည်။ ခရစ်တော်သည် အစရှိခဲ့သည်ဟူသော အယူအဆကို ထောက်ခံရန် သုတ္တံ ၈:၂၂ ကို မကိုးကားသင့်ပါ။ ထိုအစား ခမည်းတော်နှင့် သားတော်နှစ်ပါးစလုံးက “အာလဖနှင့် အိုမေဂါ၊ အစနှင့်အဆုံး ငါဖြစ်၏” ဟု မိန့်တော်မူကြသည် (ဗျာဒိတ် ၂၁:၆; ၁:၈; ၂၂:၁၃ ကိုလည်းကြည့်ပါ)။ ဓမ္မသစ်ကျမ်းကလည်း ခမည်းတော်နှင့် သားတော်နှစ်ပါးစလုံးသည် ထာဝရဖြစ်ကြောင်း သွန်သင်သည်။

၉:၁–၁၈

နိဂုံးပိုင်း: စားပွဲနှစ်ပွဲ

အခန်းကြီး ၉ သည် စာအုပ်၏ ပထမအဓိကအပိုင်းတွင် ပါဝင်သော နောက်ဆုံးပညာဆိုရိုးဖြစ်သည်။ ဤကဗျာကို နိဂုံးပိုင်းအဖြစ် ဤနေရာတွင် ထည့်ထားခြင်းမဟုတ်ဘဲ ၎င်းမတိုင်မီ ချက်ချင်းပါဝင်သော ကြားပိုင်း (အခန်းကြီး ၈) တွင် ပညာ၏ဖိတ်ခေါ်မှု ပါဝင်သောကြောင့်သာ ဤနေရာတွင် ထားခြင်းဖြစ်နိုင်သည်။ သို့သော် အခန်းကြီး ၉ တွင် ပညာနှင့် မိုက်မဲခြင်းတို့၏ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖိတ်ခေါ်မှုများသည် ဤအပိုင်းအတွက် သင့်လျော်သော အထွတ်အထိပ်တစ်ရပ် ဖြစ်စေသည်။ ထို့ကြောင့် အခန်းကြီး ၈ ၏ နေရာချထားမှုသည် အခန်းကြီး ၉ ကြောင့် သြဇာလွှမ်းမိုးခံရခြင်း ဖြစ်နိုင်ခြေသည် အပြန်အလှန်ထက်ပင် တူညီစွာ ဖြစ်နိုင်သည်။ နိဂုံးပိုင်းကို အပိုင်းသုံးပိုင်းခွဲနိုင်သည်—ပညာ၏ဖိတ်ခေါ်မှု (အခန်းငယ် ၁–၆)၊ ပြက်ရယ်ပြုသူများနှင့် ပညာရှိသူများ (အခန်းငယ် ၇–၁၂)၊ မိုက်မဲခြင်း၏ဖိတ်ခေါ်မှု (အခန်းငယ် ၁၃–၁၈)။ ဤဆန့်ကျင်ဘက်ဖိတ်ခေါ်မှုများ၏ သတင်းစကားမှာ အသက်ရှင်နေထိုင်ရမည့်လမ်းကို ရွေးချယ်ရန် ခေါ်ဆိုခြင်းဖြစ်သည်။

၉:၁–၆။ ပညာ၏ဖိတ်ခေါ်မှု

ဤအခန်းငယ်များသည် ပညာ၏ဖိတ်ခေါ်မှုနှင့် ခေါ်ဆိုချက်တို့ ပါဝင်သည်။ ပညာသည် မိမိ၏အိမ်ကို ဆောက်လုပ်ထားသူ (အခန်းငယ် ၁)၊ မိမိ၏စားပွဲကို ပြင်ဆင်ထားသူ (အခန်းငယ် ၂) နှင့် ဖိတ်ခေါ်ချက်ကို ပေးပို့ထားသူ (အခန်းငယ် ၃) အဖြစ် ဖော်ပြထားသည်။ အခန်းငယ် ၄–၆ တွင် သူမ၏ဖိတ်ခေါ်စကားများ ပါဝင်သည်။ အခန်းငယ် ၁ ရှိ တိုင်ခုနစ်တိုင်သည် အဆောက်အအုံကြီးတစ်ခုကို ညွှန်ပြသည်။ ရှေးခေတ် အစ္စရေးနိုင်ငံရှိ ချမ်းသာသောမိသားစုအချို့၏အိမ်များတွင် ဝင်းတစ်ခုဘက်သို့ မျက်နှာမူထားသော တိုင်များ အမှန်တကယ် ရှိခဲ့ကြပြီး အချို့တွင် တိုင်ခုနစ်တိုင်ပင် ရှိခဲ့သည်။ ခုနစ်ဟူသောအရေအတွက်သည် ပြည့်စုံခြင်းအယူအဆကို ဖော်ပြသည်။ ထို့ကြောင့် တိုင်များနှင့် ခုနစ်ဟူသောအရေအတွက်နှစ်ခုစလုံးသည် အိမ်၏ကြီးမြတ်မှုကို ပုံဖော်ပေးသည်။ အိမ်၏အရွယ်အစားသည် ပညာက ပေးအပ်ရန် မည်မျှများပြားသည်ကို ပြသသည်။ ဖိတ်ခေါ်ချက်ကို လက်ခံပြီး သူမ၏အိမ်၌ သူမ၏အစားအစာနှင့် သောက်စရာ (ရေနှင့်ရောထားသော စပျစ်ရည်) ကို သုံးဆောင်ခြင်းသည် ပညာကို သင်ယူခြင်းဖြစ်ပြီး တစ်သက်တာလုံးအတွက် လုံလောက်သည်။

၉:၇–၁၂။ ပြက်ရယ်ပြုသူများနှင့် ပညာရှိသူများ

ဤအခန်းငယ်များသည် မိမိတို့နေရာနှင့် မကိုက်ညီသကဲ့သို့ ထင်ရသောကြောင့် နောက်ပိုင်းတွင် ထည့်သွင်းထားခြင်းဖြစ်သည်ဟု ပညာရှင်အချို့က အကြံပြုကြသည်။ သို့သော် လက်ရှိအကြောင်းအရာအတွင်း ဤအခန်းငယ်များသည် ပညာ၏ဖိတ်ခေါ်မှုကို လက်ခံသူများ (ပညာရှိသူများ) နှင့် မိုက်မဲခြင်း၏ဖိတ်ခေါ်မှုကို လက်ခံသူများ (ပြက်ရယ်ပြုသူများ) အကြား ဆန့်ကျင်ဘက်ကို ဖော်ပြပေးသည်ဟု ဆိုရုံနှင့် လုံလောက်သည်။ အခန်းငယ် ၇–၉ သည် ပြက်ရယ်ပြုသူများကို ပြုပြင်ပေးရန် မတိုက်တွန်းဘဲ ထိုသို့ပြုလုပ်ခြင်းမှ ကောင်းသောအရာ မည်သည့်အရာမျှ မထွက်ပေါ်နိုင်ကြောင်း ဖော်ပြသည်။ သို့သော် ပညာရှိသူများကို ပြုပြင်ပေးရန် တိုက်တွန်းသည်၊ အကြောင်းမှာ သူတို့သည် အပြုသဘောဖြင့် တုံ့ပြန်ကြမည်ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အခန်းငယ် ၁၀ တွင် သုတ္တံကျမ်း၌ အများအားဖြင့်တွေ့ရသော အကြောင်းအရာဖြစ်သည့် ထာဝရဘုရားကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းကို ထပ်မံဖော်ပြသည်။ အခန်းငယ် ၁၁ တွင် ပညာသည် မိမိကိုယ်ကို ပထမပုဂ္ဂိုလ်ဖြင့် ထပ်မံရည်ညွှန်းသကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး မိမိကိုပိုင်ဆိုင်၍ လိုက်နာသူများအား အသက်ရှည်ခြင်းကို ကတိပြုသည်။ အခန်းငယ် ၁၂ သည် အခန်းငယ် ၇–၉ ၏အကြောင်းအရာသို့ ပြန်သွားပြီး ပညာရှိသူများနှင့် ပြက်ရယ်ပြုသူများကို ဆန့်ကျင်ဖော်ပြသည်။ အဓိကအချက်မှာ သူတို့သည် ပညာအပေါ် မိမိတို့၏တုံ့ပြန်မှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့်အကျိုးဆက်များကို မိမိတို့ကိုယ်တိုင် ခံယူရမည်ဖြစ်သည်။

၉:၁၃–၁၈။ မိုက်မဲခြင်း၏ဖိတ်ခေါ်မှု

မိုက်မဲခြင်းကို မိုက်မဲသောမိန်းမတစ်ဦးအဖြစ် ပုဂ္ဂိုလ်ပြုဖော်ပြထားသည်။ ပညာကဲ့သို့ပင် မိုက်မဲခြင်းကိုလည်း အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ဖိတ်ခေါ်နေသူအဖြစ် ပုံဖော်ထားသည် (အခန်းငယ် ၁၃–၁၅)။ သို့သော် သူမသည် အိမ်တစ်လုံးဆောက်လုပ်ခြင်း သို့မဟုတ် စားပွဲပြင်ဆင်ခြင်းအကြောင်း ဖော်ပြထားခြင်းမရှိပါ။ အခန်းငယ် ၁၆–၁၇ တွင် ပညာက ဖိတ်ခေါ်ထားသော ရိုးရှင်းနုံအသူများ (အခန်းငယ် ၄) အား မိုက်မဲခြင်းက ဖိတ်ခေါ်သောစကားများ ပါဝင်သည်။ စိတ်ဝင်စားဖွယ်ကောင်းသည်မှာ မိုက်မဲခြင်းကိုယ်တိုင်ကိုပင် ရိုးရှင်းနုံအသူအဖြစ် ဖော်ပြထားခြင်းဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၁၃)။ အခန်းငယ် ၁၇ ရှိ ခိုးယူထားသောရေသည် တရားမဝင်သော လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာအပျော်အပါးကို ရည်ညွှန်းနိုင်သော်လည်း (၅:၁၅–၂၀ ကိုကြည့်ပါ) ခိုးယူထားသောသောက်စရာနှင့် လျှို့ဝှက်အစားအစာဟူသော ပုံရိပ်သည် တရားမဝင်သောလုပ်ရပ်အားလုံးနှင့် သက်ဆိုင်နိုင်သည် (၁:၁၀–၁၄ ကိုကြည့်ပါ)။ “လျှို့ဝှက်အစားအစာ” ဟူသောစကားသည် အစားအစာကို လျှို့ဝှက်စွာ ရယူထားခြင်း သို့မဟုတ် လျှို့ဝှက်စွာ စားသုံးခြင်းဟူ၍ အဓိပ္ပာယ်နှစ်မျိုး ဖြစ်နိုင်သည်။ အခန်းငယ် ၁၈ ရှိစကားများသည် မိုက်မဲခြင်း၏စကားများမဟုတ်ဘဲ မိုက်မဲခြင်းနောက်သို့ လိုက်ခြင်း၏အကျိုးဆက်မှာ သေခြင်းဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြထားခြင်းဖြစ်သည်။ သုတ္တံကျမ်းသည် ရွေးချယ်စရာနှစ်ခုသာ ပေးထားသည်—ပညာအရှင်မနှင့် မိုက်မဲခြင်းအရှင်မတို့နောက်သို့ လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ ရွေးချယ်မှုသည် အသက်ရှင်ခြင်း သို့မဟုတ် သေခြင်းနှင့် သက်ဆိုင်သည်။

၁၀:၁–၂၂:၁၆

SOLOMON ၏ သုတ္တံစကားများ

ဤအပိုင်းတွင် တိုတောင်းပြီး တစ်ခုနှင့်တစ်ခု အလွန်နီးကပ်စွာ ဆက်နွယ်မှုမရှိသော ပညာဆိုရိုးများ ပါဝင်သည်။ ဆိုရိုးအချို့ကို တူညီသောအကြောင်းအရာကို ဖော်ပြသောကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ဆိုရိုးနှစ်ခုစလုံးတွင် စကားလုံးတစ်လုံးတည်း ပါဝင်သောကြောင့် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ဘေးချင်းကပ်ထားသည် (၂၂:၅–၆ ကိုကြည့်ပါ)။ ထို့ကြောင့် ဤသုတ္တံစကားများကို အုပ်စုဖွဲ့ရန် ပိုမိုခက်ခဲပြီး အကြောင်းအရာအလိုက် အပိုင်းငယ်များကို ခွဲခြားသိမြင်ရန် အမြဲတမ်းမဖြစ်နိုင်ပါ။ ဤအပိုင်းတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားသော အဓိကအကြောင်းအရာတစ်ရပ် မရှိပါ။ သုတ္တံစကားတစ်ခုစီသည် ယေဘုယျအားဖြင့် မိမိ၏ကိုယ်ပိုင်အကြောင်းအရာနောက်ခံကို ပေးထားပြီး မိမိ၏ရှေ့နှင့်နောက်တွင် ရှိသောသုတ္တံစကားများသည် ထိုသုတ္တံနှင့် ဆက်နွယ်နေရန် မလိုအပ်ပါ။ ထို့ကြောင့် ဤအပိုင်းရှိ ပညာဆိုရိုးတစ်ခုစီသည် သီးခြားဆိုရိုးတစ်ခုဖြစ်ပြီး ယေဘုယျအားဖြင့် တစ်ခုချင်းစီ သီးခြားအဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုသင့်သည်။

သို့သော် ဤအပိုင်းကို အဓိကခွဲခြားမှုနှစ်ရပ်အဖြစ် အကြမ်းဖျင်းခွဲနိုင်သည်။ ထိုနှစ်ပိုင်းခွဲခြားမှုနှင့် အပိုင်းငယ်များအကြား တိကျသောနယ်နိမိတ်နှစ်ခုစလုံးသည် အတိအကျမဟုတ်ပါ။ ၁၀:၂–၁၅:၃၃ ရှိ အပိုင်းငယ်တွင် ၁၆:၁–၂၂:၁၆ ထက် ဖြောင့်မတ်သူများနှင့် လူဆိုးများအကြောင်း ဆန့်ကျင်ဖော်ပြချက်များနှင့် ဆိုရိုးများ ပိုမိုများပြားသည်။ ထို့နောက် ၁၆:၁–၂၂:၁၆ တွင် ဖွဲ့စည်းပုံနှင့် အကြောင်းအရာအရ ပိုမိုကွဲပြားမှုရှိသည်။ ဤအပိုင်းရှိ ဆိုရိုးများကို အကြောင်းအရာအလိုက် စနစ်တကျ မဖွဲ့စည်းနိုင်သော်လည်း အချို့အကြောင်းအရာများ ထင်ရှားသော ဆိုရိုးအုပ်စုအနည်းငယ် ရှိသည်။ သို့သော် ထိုအုပ်စုများအတွင်း၌ပင် ထင်ရှားသောအကြောင်းအရာများနှင့် မဆက်နွယ်သော ဆိုရိုးများ ရှိနေသည်။ အခန်းကြီး ၁၀–၂၂ ရှိ သီးခြားဆိုရိုးအများစုသည် ရှင်းလင်းပြီး နားလည်ရလွယ်ကူသောကြောင့် နောက်ဆက်တွဲဆွေးနွေးချက်သည် သုတ္တံစကားတိုင်းကို မှတ်ချက်ပေးမည်မဟုတ်ဘဲ ရှင်းလင်းရန်လိုအပ်သော စကားလုံးများ သို့မဟုတ် အသုံးအနှုန်းများ၊ သို့မဟုတ် အလေးပေးဖော်ပြရန်လိုအပ်သော သက်ဆိုင်မှုများကိုသာ အာရုံစိုက်မည်။

၁၀:၁–၁၅:၃၃

နိဒါန်းနှင့် ပထမအပိုင်းခွဲ

သုတ္တံ ၁၀:၁ သည် ဤအပိုင်းကို မိတ်ဆက်ပေးပြီး ခေါင်းစဉ်နှင့် နိဒါန်းတို့ ပါဝင်သည်။ အခန်းငယ်၏ ပထမပိုင်းသည် ဤအပိုင်း၏ ခေါင်းစဉ်ဖြစ်သည်။ ဤအပိုင်းသည် SOLOMON ၏ သုတ္တံစကားအမျိုးမျိုးကို စုစည်းထားခြင်းဖြစ်သည်။ သူသည် ထိုသုတ္တံစကားများကို မိမိ၏သားသမီးများအတွက် ရည်ရွယ်ထားနိုင်သော်လည်း ပိုမိုကျယ်ပြန့်သော ပရိသတ်ကိုလည်း ပြောဆိုနေသည်။

ဤအပိုင်း၏ ပထမအပိုင်းခွဲနှင့် ဒုတိယအပိုင်းခွဲတို့တွင် လွှမ်းခြုံထားသော အကြောင်းအရာမရှိသော်လည်း အခန်းကြီး ၁၀–၁၅ တွင် ဖြောင့်မတ်သူများနှင့်ပတ်သက်သော ပညာဆိုရိုးများ အတော်များများ ပါဝင်သည်။ ထို့အပြင် အနည်းငယ်သော ခြွင်းချက်များမှလွဲ၍ ဆန့်ကျင်ဖော်ပြပုံများ အများစုဖြစ်သည် (၁၁:၂၉–၃၀; ၁၂:၁၄; ၁၃:၁၄၊ ၁၉; ၁၄:၇၊ ၁၃၊ ၂၆–၂၇; ၁၅:၃၊ ၁၀–၁၂၊ ၃၀–၃၁ ကိုကြည့်ပါ)။ ထို့ပြင် ဤအပိုင်းရှိ ဆိုရိုးအများအပြားသည် ကြက်ခြေခတ်ဖွဲ့စည်းပုံရှိသည်။ ဖြောင့်မတ်သူများနှင့် မှန်ကန်သူများကို လူဆိုးများနှင့်သာမက တစ်ခါတစ်ရံ မိုက်မဲသူများ (၁၀:၂၁)၊ စည်းစိမ်ဥစ္စာကို ယုံကြည်သူများ (၁၁:၂၈) နှင့် ပျင်းရိသူများ (၁၅:၁၉) တို့နှင့်လည်း ဆန့်ကျင်ဖော်ပြထားသည်ကို သတိပြုသင့်သည်။ ထို့အပြင် လူဆိုးများကို ထာဝရဘုရားကို ကြောက်ရွံ့သူများနှင့် ဆန့်ကျင်ဖော်ပြထားသကဲ့သို့ ဖြစ်သည် (၁၀:၂၇)။ ထို့ကြောင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းသည် ပညာနှင့် ၎င်း၏ကောင်းမွန်သော ဂုဏ်ရည်အားလုံး၊ ထာဝရဘုရားကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းအပါအဝင်၊ နှင့် တစ်နည်းအားဖြင့် တူညီသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။ ထိုနည်းတူ လူဆိုးခြင်းသည် မိုက်မဲခြင်းနှင့် ၎င်း၏မကောင်းသော ဂုဏ်ရည်အားလုံးနှင့် တူညီသည်။ အခန်းကြီး ၁၀–၁၅ သည် ပညာတွင် ဖြောင့်မတ်ခြင်း ပါဝင်ကြောင်း အထင်ရှားဆုံး ဖော်ပြသည်။ ပညာရှိခြင်းဆိုသည်မှာ ဖြောင့်မတ်ခြင်းဖြစ်ပြီး ဖြောင့်မတ်စွာ အသက်မရှင်ဘဲ ပညာရှိရန် မဖြစ်နိုင်ပါ။

၁၀:၂–၁၁:၃၁။ ဖြောင့်မတ်သူများနှင့် လူဆိုးများ

အခန်းကြီး ၁၀–၁၅ တစ်ခုလုံးတွင် ဖြောင့်မတ်သူများနှင့် လူဆိုးများအကြောင်း ဆိုရိုးများစွာ ပါဝင်သော်လည်း အခန်းကြီး ၁၀–၁၁ တွင် ထိုသို့သော ဆိုရိုးများ၏ အများဆုံးစုဝေးမှုကို တွေ့ရသည် (၁၀:၂–၃၊ ၆–၇၊ ၉–၁၁၊ ၁၆–၂၁၊ ၂၃–၂၅၊ ၂၇–၃၂; ၁၁:၁၊ ၃–၁၁၊ ၁၈–၂၁၊ ၂၃၊ ၂၈–၃၁)။ ဆိုရိုးအတော်များများသည် ဖြောင့်မတ်သူများ သို့မဟုတ် လူဆိုးများ၏ စကားပြောဆိုမှုကို အာရုံစိုက်ထားသည် (၁၀:၆၊ ၁၁; ၁၁:၉ ကိုကြည့်ပါ)။ ဖြောင့်မတ်သူ သို့မဟုတ် လူဆိုးဟု တိတိကျကျ မဖော်ပြထားသော ဆိုရိုးအနည်းငယ်သည်လည်း စကားပြောဆိုခြင်းကို အာရုံစိုက်ထားသည် (၁၀:၈၊ ၁၀၊ ၁၃–၁၄; ၁၁:၁၃ ကိုကြည့်ပါ)။

ပညာဆိုရိုးများစွာ၏ စကားအသုံးအနှုန်းသည် ၎င်းတို့ကို အကြောင်းအရာတစ်ခုထက်ပို၍ အမျိုးအစားခွဲနိုင်စေပြီး ဆိုရိုးအနည်းငယ်ကိုလည်း တူညီသောအကြောင်းအရာများဖြင့် အုပ်စုဖွဲ့ထားသည်။ ထိုကြောင့် အကြောင်းအရာများစွာ အပြန်အလှန်ရောယှက်နေသည်။ ဖြောင့်မတ်သူများနှင့် လူဆိုးများအကြား ဆန့်ကျင်မှုသည် အဓိကဘုံအကြောင်းအရာဖြစ်သော ဆိုရိုးအုပ်စုများအပြင် ဤအုပ်စုတွင် စည်းစိမ်ဥစ္စာနှင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်း (၁၀:၂–၃)၊ လုံ့လဝီရိယနှင့် ပျင်းရိခြင်း (အခန်းငယ် ၄–၅၊ ၂၆)၊ စကားပြောခြင်း (အခန်းငယ် ၆၊ ၈၊ ၁၀–၁၄၊ ၁၈–၂၁; ၁၁:၉၊ ၁၃)၊ ပညာရှိသူများနှင့် မိုက်မဲသူများ (၁၀:၈၊ ၁၃–၁၄; ၁၁:၁၂)၊ မုန်းတီးခြင်းနှင့် ချစ်ခြင်း (၁၀:၁၂)၊ ချမ်းသာသူများနှင့် ဆင်းရဲသူများ (အခန်းငယ် ၁၅၊ ၂၂)၊ မာနနှင့် နှိမ့်ချခြင်း (၁၁:၂)၊ သူတစ်ပါးအကြောင်း ပြောဆိုသူ သို့မဟုတ် အတင်းအဖျင်းပြောသူ (အခန်းငယ် ၁၃)၊ အကြံဉာဏ်နှင့် လမ်းညွှန်မှု (အခန်းငယ် ၁၄)၊ အာမခံပေးခြင်း (အခန်းငယ် ၁၅)၊ ဂုဏ်အသရေနှင့် စည်းစိမ်ဥစ္စာ (အခန်းငယ် ၁၆)၊ ကရုဏာနှင့် ရက်စက်မှု (အခန်းငယ် ၁၇)၊ လှပသော်လည်း ပညာမရှိသော မိန်းမ (အခန်းငယ် ၂၂)၊ ရက်ရောခြင်း (အခန်းငယ် ၂၄–၂၆) နှင့် ကောင်းမှုနှင့် မကောင်းမှုကို ရှာဖွေခြင်း (အခန်းငယ် ၂၇) တို့ကိုလည်း ဆွေးနွေးထားသော သီးခြားသုတ္တံများနှင့် သုတ္တံအုပ်စုများ ပါဝင်သည်။

အချို့နေရာများတွင် အခန်းငယ်များသည် တူညီသောအကြောင်းအရာကို မျှဝေသောကြောင့် မဟုတ်ဘဲ တူညီသောစကားလုံး ပါဝင်သောကြောင့် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ဘေးချင်းကပ်ထားသည်။ ဥပမာအားဖြင့် ၁၀:၆ နှင့် ၇ နှစ်ခုစလုံးတွင် ကောင်းချီးဟူသော ဟေဗြဲစကားလုံး ပါဝင်ပြီး အခန်းငယ် ၁၁ နှင့် ၁၂ နှစ်ခုစလုံးတွင် “ဖုံးအုပ်သည်” ဟူသော ကြိယာပါဝင်သည်။ ဤအခန်းငယ်များရှိ ပညာဆိုရိုးအများစု၏ အဓိပ္ပာယ်သည် ရှင်းလင်းသောကြောင့် သီးခြားအခန်းငယ်အနည်းငယ်ကိုသာ ထပ်မံမှတ်ချက်ပေးရန် လိုအပ်သည်။ ချမ်းသာသူများသည် မိမိတို့၏စည်းစိမ်ဥစ္စာ၌ လုံခြုံမှုကို ရှာတွေ့သော်လည်း ဆင်းရဲခြင်းသည် ဆင်းရဲသူများကို ပျက်စီးစေသည်ဟူသောအချက်ကို အခန်းငယ် ၁၅ တွင် ညွှန်ကြားချက်အဖြစ်မဟုတ်ဘဲ ဖော်ပြချက်အဖြစ် နားလည်သင့်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ထိုအရာသည် အကြံပေးချက်မဟုတ်ဘဲ ရိုးရိုးလေ့လာတွေ့ရှိချက်ဖြစ်သည်။ ၁၁:၇ ၏ ဒုတိယပိုင်းတွင် ဘာသာပြန်ချက်အချို့သည် ဂရိစကားလုံးတစ်လုံးကို အသုံးပြုထားသော စက်ပ်တူအဂျင့်ကျမ်း၏ နောက်သို့ လိုက်ကြသည်။ ထိုစကားလုံးသည် “ဘုရားမဲ့သူများ” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ဟေဗြဲကျမ်းစာတွင်မူ “စည်းစိမ်ဥစ္စာ” ဟူသောစကားလုံး ရှိသည်။ အဓိပ္ပာယ်များသည် ဆင်တူသည်—စည်းစိမ်ဥစ္စာအပေါ် အခြေခံထားသော မျှော်လင့်ချက်သည် ပျက်စီးမည်ဖြစ်ပြီး ဘုရားမဲ့သူတို့၏ မျှော်လင့်ချက်လည်း ပျက်စီးမည်ဖြစ်သည်။

၁၁:၂၁ တွင် “လက်ချင်းချင်း” ဟူသော အသုံးအနှုန်းသည် “စိတ်ချပါ” သို့မဟုတ် “သေချာသည်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရနိုင်သော ဟေဗြဲအသုံးအနှုန်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး လူဆိုးများက “အင်အားပူးပေါင်းခြင်း”၊ တစ်နည်းအားဖြင့် လက်ချင်းချိတ်ခြင်းဟု ရည်ညွှန်းသည်ဟုလည်း တစ်ခါတစ်ရံ ဘာသာပြန်ကြသည် (၁၆:၅ ကိုကြည့်ပါ)။ ထို့ကြောင့် ၁၁:၂၁ သည် လူဆိုးနှင့် ဖြောင့်မတ်သူတို့၏ ဆုလာဘ်များသည် သေချာကြောင်း ဖော်ပြသည်။ အခန်းငယ် ၃၀ ကိုလည်း မှတ်ချက်အနည်းငယ် ပေးသင့်သည်။ ၎င်း၏ပထမပိုင်း၏ အဓိပ္ပာယ်သည် ရှင်းလင်းသည်၊ ဆိုလိုသည်မှာ ဖြောင့်မတ်ခြင်းသည် အသက်ရှည်ခြင်းကို ဖြစ်စေသည်။ လှပသော ဥပမာပြုချက်သည် သစ်ပင်၏အသီးကို ရည်ညွှန်းခြင်းမဟုတ်ဘဲ သစ်ပင်ကိုယ်တိုင်သည် အသီးဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြသည်။ သို့သော် ဒုတိယပိုင်း၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ မရှင်းလင်းလှပါ။ ဘာသာပြန်ချက်အချို့သည် “အသက်ဝိညာဉ်များကို အနိုင်ရသူ” ဟု ဘာသာပြန်ကြသည်။ အချို့က ဤအခန်းငယ်ကို ခေတ်သစ်တွင် ဧဝံဂေလိတရားဟောပြောခြင်း သို့မဟုတ် သတင်းကောင်းကို ကြေညာခြင်းဟု ရည်ညွှန်းသော အသုံးအနှုန်းနှင့် ဆက်စပ်ထားကြသည်။ သို့သော် ဟေဗြဲစကားလုံးသည် “အသက်” ဟုလည်း အဓိပ္ပာယ်ရနိုင်သည်။ အမှန်တွင် “ယူသည်” ဟူသော ဟေဗြဲကြိယာနှင့် “အသက်ဝိညာဉ်” သို့မဟုတ် “အသက်” ဟူသောစကားလုံးတို့ကို တွဲဖက်အသုံးပြုသောအခါ ပုံမှန်အားဖြင့် “သတ်သည်” သို့မဟုတ် “အသက်ကိုယူသည်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည် (၁:၁၉; ယေဇကျေလ ၃၃:၆; ယောန ၄:၃ ကိုကြည့်ပါ)။ သို့သော် သုတ္တံ ၁၁:၃၀ တွင် ထိုဟေဗြဲကြိယာကို အပြုသဘောဆောင်သော အဓိပ္ပာယ်ဖြင့် အသုံးပြုထားခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ဖြောင့်မတ်ခြင်းသည် အသက်ရှည်ခြင်းကို ဖြစ်စေသကဲ့သို့ ပညာရှိသူများ၏ပညာကို နားထောင်ပါက ထိုပညာသည် မိမိတို့ကိုယ်တိုင်၏အသက်နှင့် အခြားသူတို့၏အသက်ကိုပါ စုစည်းကယ်တင်ပေးသည် (အလားတူသတင်းစကားပါသော သုတ္တံ ၁၃:၁၄ ကိုကြည့်ပါ)။