အခန်းကြီး - (၁၂ - ၁၃ - ၁၄ - ၁၅ - ၁၆ - ၁၇ - ၁၈ - ၁၉ - ၂၀ - ၂၁ - ၂၂ - ၂၃)

 

၁၂:၁–၁၅:၃၃။ အထွေထွေဆိုရိုးများ

ဖြောင့်မတ်သူများနှင့် လူဆိုးများအကြား ဆန့်ကျင်မှုကို အဓိကဘုံအကြောင်းအရာအဖြစ် ပါဝင်သော ဆိုရိုးအုပ်စုများအပြင် (၁၂:၅–၇၊ ၁၂–၁၃; ၁၃:၅–၆; ၁၅:၂၈–၂၉) ပညာနှင့် မိုက်မဲခြင်း (၁၂:၁၊ ၁၅–၁၆; ၁၃:၁၊ ၁၃–၁၆; ၁၄:၁၊ ၆–၈; ၁၅:၅၊ ၇)၊ လုံ့လဝီရိယနှင့် ပျင်းရိခြင်း (၁၂:၁၁၊ ၂၄၊ ၂၇; ၁၃:၄; ၁၅:၁၉)၊ ပညာရှိစွာ ပြောဆိုခြင်း (၁၂:၁၄၊ ၁၇–၂၀၊ ၂၅; ၁၃:၂–၃; ၁၅:၁–၂၊ ၄၊ ၂၃)၊ စည်းစိမ်ဥစ္စာနှင့် ဆင်းရဲခြင်း (၁၃:၇–၈၊ ၂၂–၂၃; ၁၄:၂၀–၂၁၊ ၃၁)၊ မာန (၁၃:၁၀)၊ သားသမီးများကို ဆုံးမခြင်း (အခန်းငယ် ၂၄)၊ ထာဝရဘုရားကို ကြောက်ရွံ့ခြင်း (၁၄:၂၆–၂၇; ၁၅:၂၅–၂၆၊ ၂၉)၊ ရန်ပွဲ (အခန်းငယ် ၁၆–၁၈) နှင့် အကြံဉာဏ်နှင့် လမ်းညွှန်မှုလိုအပ်ခြင်း (အခန်းငယ် ၂၂) စသည့်အကြောင်းအရာများကို ဖော်ပြသော အခန်းငယ်များနှင့် အခန်းငယ်အုပ်စုများလည်း ရှိသည်။

သုတ္တံကျမ်းတွင် သားသမီးများကို ဆုံးမခြင်း

သုတ္တံကျမ်းရှိ အပိုင်းအချို့ကို ကိုယ်ထိလက်ရောက် အပြစ်ပေးရန် အမိန့်ပေးထားသည်ဟု နားလည်ထားကြသောကြောင့် အကျဉ်းချုံး ဆွေးနွေးရန် လိုအပ်သည်။ ဥပမာအားဖြင့် ၁၃:၂၄ တွင် တုတ်ကို မသုံးဘဲထားသော မိဘများသည် မိမိတို့၏သားသမီးများကို မုန်းကြောင်း၊ သို့သော် သားသမီးများကို ဆုံးမသောသူများသည် သူတို့အပေါ် မိမိတို့၏ချစ်ခြင်းကို ပြသကြောင်း ဆိုသည်။ ဤအပိုင်းများအများစုတွင် “တုတ်” ဟူသောစကားလုံးကို အသုံးပြုထားသည် (ဟေဗြဲစကားလုံး၊ ၁၀:၁၃; ၁၃:၂၄; ၂၂:၈၊ ၁၅; ၂၃:၁၃–၁၄; ၂၆:၃; ၂၉:၁၅)။ “တုတ်” ဟူသောစကားလုံးကို မသုံးသော်လည်း ကိုယ်ထိလက်ရောက် အပြစ်ပေးခြင်းကို ရည်ညွှန်းနိုင်သော အခြားအပိုင်းများလည်း ရှိသည် (၁၉:၁၈ ကိုကြည့်ပါ)။

၁။ အကြောင်းအရာနောက်ခံဆိုင်ရာ စဉ်းစားချက်များ

ထိုသို့သောအပိုင်းများကို သုတ္တံကျမ်း၏ ပိုမိုကျယ်ပြန့်သော အကြောင်းအရာနောက်ခံနှင့် ရှေးခေတ် အရှေ့အနီးဒေသတစ်ခုလုံး၏ အခြေအနေတွင် ဖတ်ရှုရမည်။ ထိုဒေသတွင် ကိုယ်ထိလက်ရောက် အပြစ်ပေးခြင်းသည် မိဘအုပ်ထိန်းမှုနည်းလမ်းတစ်ခုသာမက ယေဘုယျအပြစ်ပေးမှုပုံစံတစ်ခုလည်း ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဥပမာအားဖြင့် သုတ္တံကျမ်းတွင် လူကြီးများကိုပင် ကိုယ်ထိလက်ရောက် အပြစ်ပေးခြင်းအကြောင်း ဖော်ပြထားသည် (၁၀:၁၃; ၁၇:၂၆; ၁၉:၂၉; ၂၀:၃၀; ၂၆:၃)။ ထိုသို့အပြစ်ပေးခြင်းကို တစ်ခါတစ်ရံ ဒေါသဖြင့်ပင် ပြုလုပ်ခဲ့သည် (၂၂:၈)။ အမှန်တွင် ဓမ္မသစ်ကျမ်းခေတ်တွင်ပင် ကျွန်များကို ကိုယ်ထိလက်ရောက် အပြစ်ပေးခြင်း ပြုလုပ်ခဲ့သည် (လုကာ ၁၂:၄၇–၄၈)။ ရှေးခေတ် အရှေ့အနီးဒေသတွင် အမှားကျူးလွန်သော လူကြီးတစ်ဦးကို ရိုက်နှက်ခြင်း သို့မဟုတ် ကြာပွတ်ဖြင့် ရိုက်ခြင်းသည် လက်ခံနိုင်ဖွယ် ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ယနေ့ထိုအလေ့အထကို ဆက်လက်ကျင့်သုံးရန် အကြောင်းပြချက် မဖြစ်နိုင်ပါ (ကျွန်စနစ်သည်လည်း ရှေးခေတ် အရှေ့အနီးဒေသတွင် အများအားဖြင့် ရှိခဲ့သည်)။ ထို့ကြောင့် တုတ်နှင့်ပတ်သက်သော အပိုင်းများကို သင့်လျော်သော အကြောင်းအရာနောက်ခံဖြင့် အသုံးချခြင်းသည် အသက်အရွယ်နှင့် ကိုက်ညီသော ဆုံးမပဲ့ပြင်မှု လိုအပ်ကြောင်း သင်ကြားပေးသော်လည်း ဆုံးမပဲ့ပြင်မှု၏ သီးခြားပုံစံတစ်ရပ်ကို သတ်မှတ်ပေးခြင်း မဟုတ်ပါ။

၂။ ဆုံးမပဲ့ပြင်ခြင်းအတွက် ဟေဗြဲဝေါဟာရ

တုတ်နှင့် တွဲဖက်အသုံးပြုထားသော ဟေဗြဲစကားလုံးအချို့ကို နားလည်ခြင်းသည် အကျိုးရှိသည်။ ထိုစကားလုံးများအနက် တစ်လုံးမှာ “သွန်သင်ချက်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသော စကားလုံးဖြစ်ပြီး စာအုပ်တစ်အုပ်လုံးတွင် အကြိမ်သုံးဆယ် ပေါ်လာသည် (၁:၈; ၃:၁၁; ၁၃:၁၊ ၂၄; ၁၅:၅၊ ၃၃; ၁၉:၂၀၊ ၂၇; ၂၂:၁၅; ၂၃:၁၂–၁၄; ၂၄:၃၂ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤအသုံးအနှုန်းသည် သားသမီးများကို ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်းနှင့် သက်ဆိုင်သော အကြောင်းအရာများတွင်သာ ကန့်သတ်ထားခြင်းမရှိပါ (၂၃:၁၂)။ ကိုယ်ထိလက်ရောက် အပြစ်ပေးခြင်း ပါဝင်သည့်အခြေအနေများတွင်လည်း အသုံးပြုနိုင်သည် (ယေရမိ ၂:၃၀; ၃၀:၁၄ ကိုကြည့်ပါ)။ သို့သော် အဓိကအားဖြင့် နှုတ်ဖြင့်သွန်သင်ခြင်းကို ရည်ညွှန်းသည် (ယေရမိ ၁၇:၂၃; ၃၂:၃၃; ၃၅:၁၃ ကိုကြည့်ပါ)။ သုတ္တံ ၁၉:၂၇ တွင် ၎င်းကို “နားထောင်သည်” ဟူသော ကြိယာနှင့် တွဲဖက်ထားသည် (၂၃:၁၂ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ထို့အပြင် “သွန်သင်ချက်”၊ “ပညတ်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသော စကားလုံး (၁:၈)၊ “အကြံဉာဏ်”၊ “အကြံပေးချက်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသော စကားလုံး (၁၉:၂၀) နှင့် “အသိပညာ” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသော စကားလုံးတို့ကဲ့သို့ ဟေဗြဲစကားလုံးများနှင့် အပြိုင်ဖြစ်သည်။ “တုတ်” ဟူသောစကားလုံးသည်လည်း “ဆုံးမခြင်း”၊ “ပြစ်တင်ခြင်း”၊ “ပြုပြင်ခြင်း” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသော ဟေဗြဲစကားလုံးနှင့် တွဲဖက်ပေါ်လာသည် (၂၉:၁၅)။ ထိုစကားလုံးနှစ်လုံးကိုလည်း တစ်ခုနှင့်တစ်ခု တွဲဖက်အသုံးပြုထားသည် (၃:၁၁; ၁၅:၅ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

ထို့ပြင် “သွန်သင်ချက်” ဟူသောစကားလုံးသည် မိဘအုပ်ထိန်းမှုနှင့် သက်ဆိုင်သည့်အကြောင်းအရာတွင်လည်း အသုံးပြုသော အမြစ်စကားလုံးမှ ဆင်းသက်လာသော နာမ်ဖြစ်သည် (၁၉:၁၈; ၂၉:၁၇; ၃၁:၁ ကိုကြည့်ပါ)။ ၎င်းသည် “သွန်သင်သည်” သို့မဟုတ် “ဆုံးမသည်” ဟူ၍ အဓိပ္ပာယ်ရနိုင်သည်။ တစ်ဖက်တွင် “ဆုံးမသည်” ဟူသောအဓိပ္ပာယ်ဖြင့် အသုံးပြုသောအခါ အပြစ်ပေးခြင်းကို ရည်ညွှန်းနိုင်သည် (တရားဟောရာ ၂၂:၁၈ ကိုကြည့်ပါ)။ ထိုစကားကို “ဆုံးမသည်”၊ “စည်းကမ်းပေးသည်” (သုတ္တံ ၁၉:၁၈)၊ “ပြုပြင်သည်” သို့မဟုတ် “ဆုံးမပြစ်တင်သည်” (၉:၇; ၂၉:၁၇၊ ၁၉) ဟု ဘာသာပြန်နိုင်သည်။ သို့သော် အခြားတစ်ဖက်တွင် “သွန်သင်သည်” ဟူသောအဓိပ္ပာယ်ဖြင့် အသုံးပြုသောအခါ အပြစ်ပေးခြင်းထက် သင်ကြားပေးခြင်းကို ရည်ညွှန်းနိုင်သည်။ ဥပမာ ဘုရင် Lemuel ၏မိခင်က သူ့အား “သွန်သင်ပေးခဲ့သည်” ဟု ဖော်ပြထားသည် (၃၁:၁; ဟေရှာယ ၂၈:၂၆ ကိုလည်းကြည့်ပါ)။ ထို့ကြောင့် မိဘအုပ်ထိန်းမှုနှင့် သက်ဆိုင်သော သုတ္တံကျမ်းအပိုင်းများသည် အမြဲတမ်း ဆုံးမပဲ့ပြင်ခြင်း သို့မဟုတ် အပြစ်ပေးခြင်းကို မကိုင်တွယ်ကြပါ (သုတ္တံ ၂၂:၆ ကိုကြည့်ပါ)။ စာအုပ်က ဆုံးမပဲ့ပြင်ခြင်းထက် မိဘတို့၏ သွန်သင်ခြင်းနှင့် လမ်းညွှန်ပေးခြင်း လိုအပ်ချက်ကို ပို၍ အလေးပေးသည်။ ထို့ကြောင့် “တုတ်” ကို အသုံးပြုခြင်းသည် မိဘများက မိမိတို့၏ကလေးကို သင်ကြားပေးရန် ကြိုးစားနေသည့်အရာကို ချစ်ခြင်းမေတ္တာဖြင့် ရှင်းပြခြင်းနှင့် အမြဲတွဲဖက်ရမည်။ ဆုံးမပဲ့ပြင်ရန် မလိုဘဲ သွန်သင်ချက်ကို လက်ခံသော ပညာရှိသောကလေးသည် မင်္ဂလာရှိသည် (၁၉:၂၅; ၂၁:၁၁)။

အနှစ်ချုပ်အားဖြင့် သုတ္တံကျမ်းကို သင့်လျော်သော အကြောင်းအရာနောက်ခံတွင် ဖတ်ရှုသောအခါ ကလေးများကို ပြုစုပျိုးထောင်ရာတွင် ကိုယ်ထိလက်ရောက် အပြစ်ပေးခြင်းကို မလိုအပ်ဟုလည်း မဆို၊ တားမြစ်သည်ဟုလည်း မဆိုဘဲ မိဘများ၏ သွန်သင်မှု လိုအပ်ကြောင်း သင်ကြားပေးသည်။ ထိုသွန်သင်မှုသည် တစ်ခါတစ်ရံ အသက်အရွယ်နှင့် ကိုက်ညီသော ဆုံးမပဲ့ပြင်မှုဖြင့် တွဲဖက်ရန် လိုအပ်နိုင်သည်။

အချို့သောနေရာများတွင် ဆိုရိုးများသည် တူညီသောစကားလုံး သို့မဟုတ် အသုံးအနှုန်း ပါဝင်သောကြောင့် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ဘေးချင်းကပ်ထားသည်။ ဥပမာအားဖြင့် “ကောင်း” ဟူသော ဟေဗြဲစကားလုံးသည် ၁၃:၂၁ တွင် နောက်ဆုံးစကားလုံးဖြစ်ပြီး အခန်းငယ် ၂၂ တွင် ပထမဆုံးစကားလုံး ဖြစ်သည်။ “နှလုံး” ဟူသောစကားလုံးသည် ၁၅:၁၃ နှင့် ၁၄ နှစ်ခုစလုံး၏အစတွင် ပေါ်လာပြီး “ကောင်း” ဟူသောစကားလုံးသည် ဤနေရာတွင် အများအားဖြင့် “ပိုကောင်းသည်” ဟု ဘာသာပြန်ထားပြီး အခန်းငယ် ၁၆ နှင့် ၁၇ နှစ်ခုစလုံး၏အစတွင် ထပ်မံပေါ်လာသည်။ ဤအခန်းငယ်နှစ်တွဲကို အခန်းငယ် ၁၅ က ချိတ်ဆက်ပေးထားပြီး ထိုအခန်းငယ်တွင် စကားလုံးနှစ်လုံးစလုံး ပါဝင်သော ဟေဗြဲအသုံးအနှုန်းတစ်ခု ရှိသည်။ ထိုအသုံးအနှုန်းသည် “စိတ်ပျော်ရွှင်ခြင်း” သို့မဟုတ် “ရွှင်လန်းသောနှလုံး” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ အခန်းငယ် ၈ နှင့် ၉ တို့သည်လည်း နှစ်ခုစလုံးတွင် “ထာဝရဘုရားစက်ဆုပ်သောအရာ” ဟူသော အသုံးအနှုန်း ပါဝင်သောကြောင့် ဘေးချင်းကပ်ထားခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

အချို့သော ဆိုရိုးများသည် အကြောင်းအရာနှင့် စကားလုံးအသုံးအနှုန်း နှစ်မျိုးစလုံးဖြင့် ဆက်နွယ်နေသည်။ ဥပမာအားဖြင့် ၁၃:၁၃ တွင် “စကား”၊ “သွန်သင်ချက်” နှင့် “ပညတ်” ဟူသော စကားလုံးများ ပေါ်လာပြီး အခန်းငယ် ၁၄ တွင် “ပညတ်”၊ “သွန်သင်ချက်” ဟူသောစကားလုံး ပေါ်လာသည်။ ထို့ကြောင့် အကြံဉာဏ်ကို နားထောင်ရန် အရေးကြီးခြင်းဟူသော တူညီသည့်အကြောင်းအရာကို အခန်းငယ်နှစ်ခုစလုံး မျှဝေထားသည့်အပြင် ဤအပိုင်းရှိ အခြားဆိုရိုးအချို့တွင်လည်း ထိုအကြောင်းအရာကို တွေ့ရသည် (အခန်းငယ် ၁၀၊ ၁၈)။ ထို့အပြင် အဓိပ္ပာယ်ဆင်တူသော စကားလုံးများကို အသုံးပြုထားခြင်းဖြင့်လည်း အခန်းငယ်နှစ်ခုသည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ဆက်နွယ်နေသည်။

ပညာဆိုရိုးအတော်များများသည် ဖော်ပြချက်သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။ ဥပမာအားဖြင့် အခန်းငယ် ၁၂ တွင် လိုအင်ဆန္ဒပြည့်ဝရန် နှောင့်နှေးခြင်းသည် နှလုံးကို စိတ်ပျက်စေသော်လည်း ထိုဆန္ဒပြည့်ဝခြင်းသည် အသက်ပင်ကဲ့သို့ ဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။ ဤအရာသည် သတိပေးချက်မဟုတ်ဘဲ စိတ်ပညာဆိုင်ရာ လေ့လာတွေ့ရှိချက်တစ်ခုဖြစ်သည်။ အခန်းငယ် ၁၁ တွင် နှေးကွေးသောလုပ်အားဖြင့် စုဆောင်းခြင်းအကြောင်း ပြောထားသောကြောင့် အခန်းငယ် ၁၂ ကို ဤနေရာတွင် ထားထားခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ သို့သော် အခန်းငယ် ၁၂ သည် တဖြည်းဖြည်းပြည့်ဝလာခြင်းထက် ပြည့်ဝခြင်းနှင့် မပြည့်ဝခြင်းကို ကိုင်တွယ်ထားသည်။ ဖော်ပြချက်သက်သက်ဖြစ်သော အခြားဥပမာများကို အခန်းငယ် ၇၊ ၂၁၊ ၂၃ နှင့် ၁၄:၅၊ ၁၀; ၁၅:၁၃ တို့တွင် တွေ့ရသည်။ ၁၃:၂၁ ကို ပညာစာပေ၏အကြောင်းအရာအတွင်း ဖတ်ရှုရန် အရေးကြီးသည်။ မကောင်းမှုသည် အပြစ်သားများကို လိုက်လံဖမ်းဆီးပြီး ဖြောင့်မတ်သူများသည် ကောင်းကျိုးဖြင့် ပြန်လည်ပေးဆပ်ခံရသည်ဟူသော ဖော်ပြချက်သည် မချိုးဖောက်နိုင်သော စည်းမျဉ်းတစ်ရပ်မဟုတ်ဘဲ အမှန်တရား၏ ယေဘုယျဖော်ပြချက်ဖြစ်သည်။ တစ်နည်းအားဖြင့် အများအားဖြင့် ထိုသို့ဖြစ်တတ်သော်လည်း ခြွင်းချက်များ ရှိနိုင်သည်။

ဆိုရိုးအများစု၏ အဓိပ္ပာယ်သည် ရှင်းလင်းပြီး မှတ်ချက်ပေးရန် မလိုအပ်သော်လည်း သီးခြားအခန်းငယ်အချို့နှင့် ပတ်သက်၍ မှတ်ချက်အနည်းငယ် ပေးရန်သင့်တော်သည်။ ၁၂:၄ တွင် “ထူးမြတ်သောဇနီး”၊ “မွန်မြတ်သောအကျင့်စရိုက်ရှိသော ဇနီး”၊ “သီလရှိသောဇနီး” ဟု ဘာသာပြန်နိုင်သော အသုံးအနှုန်းသည် ၃၁:၁၀ တွင် ပါဝင်သော ဟေဗြဲအသုံးအနှုန်းနှင့် တူညီသည်။ ၁၂:၁၂ ရှိ ဆိုရိုးသည် အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုရန် အခက်အခဲရှိပြီး ခေတ်သစ်ဘာသာပြန်များက မတူညီသောနည်းလမ်းများဖြင့် ဘာသာပြန်ထားခြင်းကို တွေ့နိုင်သည်။ နည်းပညာဆိုင်ရာ အခက်အခဲများရှိသော်လည်း ထိုအခန်းငယ်က ဖြောင့်မတ်သူသည် အောင်မြင်ကြီးပွားမည်ဟု ဖော်ပြသည်။ အခန်းငယ် ၁၄ တွင် အသုံးပြုထားသော စကားလုံးသည် “ပြန်လည်ပေးဆပ်ခြင်း” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရနိုင်သကဲ့သို့ “လုပ်ရပ်” သို့မဟုတ် “အလုပ်” ဟုလည်း အဓိပ္ပာယ်ရနိုင်သည်။ သတင်းစကားမှာ နှုတ်မှထွက်သောအသီးနှင့် လက်တို့၏လုပ်ရပ်၊ တစ်နည်းအားဖြင့် စကားနှင့် လုပ်ရပ်နှစ်ခုစလုံးသည် မိမိတို့၏ကိုယ်ပိုင်အကျိုးဆက်များကို ဖြစ်ပေါ်စေမည်ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

နောက်ထပ်အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုရန် ခက်ခဲသောအပိုင်းမှာ အခန်းငယ် ၂၆ ဖြစ်သည်။ ဟေဗြဲကျမ်းစာကို ကွဲပြားစွာ ဖတ်ရှုရန် အကြံပြုချက်အမျိုးမျိုး ပေးထားကြသည်။ လက်ရှိပုံစံရှိ ဟေဗြဲစကားလုံးကို ဘာသာပြန်ရာတွင် ဖြောင့်မတ်သူများသည် မိတ်ဆွေများကို ရွေးချယ်ရာတွင် သတိရှိခြင်း သို့မဟုတ် အခြားသူများကို ကောင်းစွာ လမ်းညွှန်ပေးနိုင်ခြင်းဟူသော အယူအဆနှစ်မျိုးထဲမှ တစ်မျိုးကို ဖော်ပြနိုင်သည်။ စာသားသည် မှန်ကန်သောလမ်းပေါ်တွင် ရှိခြင်းနှင့် မှားယွင်းသောလမ်းပေါ်တွင် ရှိခြင်းကို ဆန့်ကျင်ဖော်ပြသည်။

၁၃:၈ ရှိ ဆိုရိုးကိုလည်း အမျိုးမျိုး အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုခဲ့ကြသည်။ အကြောင်းမှာ အခန်းငယ်၏အဆုံးတွင်ရှိသော ဟေဗြဲစကားလုံးသည် “ဆုံးမပြစ်တင်ခြင်း” သို့မဟုတ် “ခြိမ်းခြောက်ခြင်း” ဟူ၍ အဓိပ္ပာယ်နှစ်မျိုး ရနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အချို့က ချမ်းသာသူများသည် အခက်အခဲမှ မိမိတို့၏လမ်းကို ငွေပေး၍ ရုန်းထွက်နိုင်သော်လည်း ဆင်းရဲသူများသည် ဆုံးရှုံးစရာ ဘာမျှမရှိသောကြောင့် ခြိမ်းခြောက်မှုများကို ဂရုမစိုက်ကြောင်း ထိုအခန်းငယ်က သင်ကြားသည်ဟု အကြံပြုကြသည်။

အခန်းငယ် ၁၉ ရှိ စာကြောင်းနှစ်ကြောင်းသည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ဆက်နွယ်မှုမရှိသကဲ့သို့ ထင်ရပြီး အမျိုးမျိုး အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုခဲ့ကြသည်။ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်တစ်ခုမှာ စာကြောင်းနှစ်ကြောင်းသည် တစ်ခုအတွက်တစ်ခု အကြောင်းအရာနောက်ခံ ပေးထားခြင်းဖြစ်သည်။ တစ်နည်းအားဖြင့် လိုအင်ဆန္ဒပြည့်ဝခြင်းသည် ဝိညာဉ်အတွက် ချိုမြိန်သောကြောင့် (ပထမစာကြောင်း) မိုက်မဲသူများသည် မကောင်းမှုမှ ထွက်ခွာလိုခြင်း မရှိကြသည် (ဒုတိယစာကြောင်း)။ ဤအဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက် မှန်ကန်ပါက အခန်းငယ် ၁၉ သည် ညွှန်ကြားချက်မဟုတ်ဘဲ ဖော်ပြချက်ဖြစ်သည်။

၁၄:၁ တွင် တစ်ခါတစ်ရံ “ပညာရှိသောမိန်းမ” ဟု ဘာသာပြန်ထားသော အသုံးအနှုန်းသည် Judges ၅:၂၉ တွင် တွေ့ရသော အလားတူအသုံးအနှုန်းနှင့် ဆင်တူပြီး ပညာအရှိဆုံးသော မိန်းမများဟု အဓိပ္ပာယ်ရနိုင်သည်။ သို့သော် ဝါကျ၏ကျန်ရှိသောအပိုင်းသည် တစ်ဦးကိန်းဖြစ်သောကြောင့် ဟေဗြဲကျမ်းစာကို ပြင်ဆင်၍ “ပညာရှိသူများ” အစား “ပညာ” ဟု ဖတ်သင့်ကြောင်း၊ တစ်နည်းအားဖြင့် “မိန်းမများ၏ပညာ” ဟု ဖတ်သင့်ကြောင်း အချို့က အကြံပြုကြသည်။ သို့သော် ထိုသို့ပြင်ဆင်ရန် မလိုအပ်ပါ၊ အကြောင်းမှာ သုတ္တံ ၁၄:၁ တွင် ဆန့်ကျင်ဖော်ပြထားသည်မှာ ပညာနှင့် မိုက်မဲခြင်းတို့ ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အခန်းငယ် ၁၄ တွင် “သူ့အပေါ်မှ” ဟု စာသားအတိုင်း အဓိပ္ပာယ်ရသော စကားလုံးကို အချို့က “အထက်မှ” ဟု ဘာသာပြန်ကြသည်။ အခြားသူများကမူ ဟေဗြဲကျမ်းစာကို ပြင်ဆင်၍ “သူ၏လုပ်ရပ်များအားဖြင့်” ဟု ဖတ်ရန် အကြံပြုကြသည်။ ထိုသို့ပြောင်းလဲရန်လည်း မလိုအပ်ပါ။ စာသားသည် ရှင်းလင်းသောအချက်တစ်ရပ်ကို ပြောနေသည်—လမ်းလွဲသူနှင့် ကောင်းမွန်သူ နှစ်ဦးစလုံးသည် မိမိတို့၏လုပ်ရပ်များ၏ အကျိုးဆက်ကို မိမိတို့ကိုယ်တိုင် ရရှိကြမည်ဖြစ်သည်။

သုတ္တံ ၁၅:၁၉ သည် ပျင်းရိသူကို လုံ့လဝီရိယရှိသူနှင့် ဆန့်ကျင်ဖော်ပြခြင်းမဟုတ်ဘဲ ပျင်းရိသူနှင့် ဖြောင့်မတ်သူကို ဆန့်ကျင်ဖော်ပြသည်။ ပျင်းရိသူနှင့် ဖြောင့်မတ်သူတို့၏ ဆန့်ကျင်မှုကို ၂၁:၂၅–၂၆ တွင်လည်း တွေ့ရသည်။

၁၆:၁–၂၂:၁၆

ဒုတိယအပိုင်းခွဲ

ဤအပိုင်း၏ ပထမအပိုင်းခွဲသည် မည်သည့်နေရာတွင် အဆုံးသတ်ပြီး ဒုတိယအပိုင်းခွဲသည် မည်သည့်နေရာတွင် စတင်သည်ကို အတိအကျရှင်းလင်းစွာ မသိနိုင်သော်လည်း၊ ယခင်က ဖော်ပြခဲ့သည့်အတိုင်း စကားပုံများ၏ ဖွဲ့စည်းပုံအရ အပိုင်းခွဲနှစ်ခုအကြား ကွာခြားမှုတစ်ခုရှိပုံရသည်။ ဤဒုတိယအပိုင်းခွဲတွင် ဘုံအကြောင်းအရာများအပေါ် အစုလိုက်ဖွဲ့ထားသော စကားပုံအုပ်စုအနည်းငယ် ပါဝင်သည်။ သို့သော် ၎င်း၏စကားပုံအများစုကို အစုတစ်ခု၏ အစိတ်အပိုင်းအဖြစ် ဖတ်ရှုခြင်းထက် တစ်ပုဒ်ချင်းစီ သီးခြားဖတ်ရှုခြင်းက ပိုသင့်လျော်သည်။ စကားပုံအစုအနည်းငယ်အပြင် ကောင်းသောစကားနှင့် မကောင်းသောစကား (၁၇:၄၊ ၉၊ ၂၇–၂၈; ၁၈:၄; ၂၀:၁၅၊ ၁၉; ၂၁:၂၃; ၂၂:၁၁)၊ မမှန်သောသက်သေခံချက် (၁၉:၅၊ ၉၊ ၂၈; ၂၁:၂၈)၊ ချမ်းသာခြင်းနှင့် ဆင်းရဲခြင်း (၁၇:၁၊ ၅; ၁၉:၁၇; ၂၁:၁၇၊ ၂၀; ၂၂:၁–၂၊ ၇၊ ၁၆)၊ အာမခံသူဖြစ်ခြင်း (၁၇:၁၈; ၂၀:၁၆)၊ သားသမီးများကို ဆုံးမပဲ့ပြင်ခြင်း (၁၉:၁၈; ၂၂:၆၊ ၁၅)၊ မိဘများကို ရိုသေခြင်း (၁၉:၂၆; ၂၀:၂၀)၊ ပဋိပက္ခ (၁၇:၁၊ ၁၄; ၂၀:၃; ၂၁:၉၊ ၁၉; ၂၂:၁၀)၊ ဒေါသ (၁၆:၃၂; ၁၉:၁၁)၊ မိတ်ဆွေဖြစ်ခြင်း (၁၈:၁၉)၊ လုံ့လဝီရိယနှင့် ပျင်းရိခြင်း (အခန်းငယ် ၉; ၁၉:၂၄; ၂၀:၄၊ ၁၃; ၂၁:၅၊ ၂၅; ၂၂:၁၃)၊ ဉာဏ်ပညာနှင့် မိုက်မဲခြင်း (၁၇:၂; ၂၁:၂၂; ၂၂:၃)၊ ဘုရားသခင်၏ အချုပ်အခြာအာဏာ (၁၆:၃၃; ၁၉:၂၁; ၂၀:၂၄; ၂၁:၃၀–၃၁)၊ ထာဝရဘုရားကို ကြောက်ရွံ့ခြင်း (၂၂:၄)၊ ဖြောင့်မတ်ခြင်း/ရိုးသားခြင်းနှင့် ဆိုးညစ်ခြင်း (၂၀:၇၊ ၁၀; ၂၁:၃–၄; ၂၂:၅)၊ တရားမျှတခြင်း (၁၇:၂၆; ၁၈:၅)၊ ဘုရင်များ (၁၉:၁၂; ၂၀:၂၊ ၈၊ ၂၆၊ ၂၈; ၂၂:၁၁)၊ မယားကောင်း၏ ကောင်းချီး (၁၈:၂၂; ၁၉:၁၄)၊ ရန်လိုတတ်သော မယားကြောင့် ဝမ်းနည်းရခြင်း (၁၉:၁၃; ၂၁:၉၊ ၁၉)၊ အရက်မူးခြင်း (၂၀:၁)၊ သစ္စာကတိများ (အခန်းငယ် ၂၅)၊ အိမ်ထောင်ရေးဖောက်ပြန်ခြင်း (၂၂:၁၄) နှင့် အခြားအကြောင်းအရာများနှင့် ပတ်သက်သည့် တစ်ပုဒ်ချင်းစီသော စကားပုံများလည်း ရှိသည်။

၁၆:၁–၉။
ဘုရားသခင်၏ အချုပ်အခြာအာဏာနှင့် ပတ်သက်သော ဉာဏ်ပညာစကားပုံများ

ဤဉာဏ်ပညာစကားပုံအစုသည် ဘုရားသခင်၏ အချုပ်အခြာအာဏာဟူသော အကြောင်းအရာကို မျှဝေထားသည့် သီးခြားစကားပုံအုပ်စုတစ်ခုဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည်။ ဤအစုသည် ၁၅:၃၃ တွင် စတင်နိုင်သည်ဟု ယူဆနိုင်သည်၊ အကြောင်းမှာ ထိုအခန်းငယ်တွင်လည်း ထာဝရဘုရားအကြောင်း ဖော်ပြထားသောကြောင့်ဖြစ်သည် (၁၆:၉ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ၁၆:၁ တွင် “နှလုံး” သည် အတွေးများနှင့် အစီအစဉ်များကဲ့သို့ အတွင်းပိုင်းဖြစ်စဉ်များကို ကိုယ်စားပြုပြီး “လျှာ” သည် စကားပြောခြင်း သို့မဟုတ် ပိုမိုကျယ်ပြန့်စွာဆိုလျှင် နောက်ဆုံးတွင် ထွက်ပေါ်လာသည့်အရာကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ထို့ကြောင့် လူတို့သည် အစီအစဉ်ချနိုင်သော်လည်း ရလဒ်ကို ထိန်းချုပ်သူမှာ ဘုရားသခင်ဖြစ်သည်။ အခန်းငယ် ၂ ၏ သတင်းစကားသည် ၂၁:၂ နှင့် ဆင်တူသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ မိမိတို့ကိုယ်ကို သန့်ရှင်းဖြောင့်မတ်သည်ဟု ထင်နိုင်သော်လည်း အဆုံးစွန်သော တရားသူကြီးမှာ ဘုရားသခင်ဖြစ်သည်။

၁၆:၃ ရှိ စကားပုံက မိမိတို့၏အသက်တာကို ကိုယ်တော်ထံ အပ်နှံသူတို့၏ အစီအစဉ်များကို ဘုရားသခင်က ဂုဏ်ပြု၍ တည်မြဲစေမည်ဟု ဆိုသည်။ ထို့နောက် အခန်းငယ် ၄ တွင် ထာဝရဘုရားသည် အရာခပ်သိမ်းကို မိမိ၏ ရည်ရွယ်ချက်အတွက် ဖန်ဆင်းတော်မူကြောင်းကို ဆွေးနွေးထားသည်။ ဤနေရာတွင် အသုံးပြုထားသော စကားလုံးသည် “အဖြေ” သို့မဟုတ် “ရည်ရွယ်ချက်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရနိုင်သော်လည်း အချို့က “မိမိအတွက်” ဟု ဘာသာပြန်ကြပြီး ထိုသို့ပြန်ဆိုခြင်းသည် အဓိပ္ပာယ်နှစ်မျိုးစလုံး၏ အစိတ်အပိုင်းအချို့ကို ဖော်ပြနိုင်သည်။ သို့သော် မှတ်ချက်ပေးသူအများစုက “ရည်ရွယ်ချက်” ဟူသော အယူအဆကို ပိုမိုနှစ်သက်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် ဘုရားသခင်သည် ဆိုးညစ်သူတို့ကို ပျက်စီးခြင်းနေ့အတွက် ဖန်ဆင်းတော်မူသည်ဟူသော ဖော်ပြချက်သည် သူတို့သည် တရားစီရင်ခြင်းမှ မလွတ်မြောက်နိုင်ကြောင်းသာမက ကိုယ်တော်၏ အချုပ်အခြာအာဏာကိုလည်း သရုပ်ဖော်သည်။ ထာဝရဘုရားသည် ဆိုးညစ်သူများအပါအဝင် အရာခပ်သိမ်းကို မိမိ၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို ပြည့်စုံစေရန် အသုံးပြုတော်မူသည် (ရောမ ၈:၂၈ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

သုတ္တံ ၁၆:၅ ရှိ စကားပုံသည် မာနထောင်လွှားခြင်းကို ရှုတ်ချသည်။ “အင်အားစုခြင်း” သို့မဟုတ် “မိမိကိုယ်ကို ယုံကြည်စိတ်ချခြင်း” ဟု ဘာသာပြန်ထားသော ဖော်ပြချက်နှင့် ပတ်သက်၍ ၁၀:၂–၁၁:၃၁ ရှိ မှတ်ချက်ကို ကြည့်ပါ။ ၁၆:၆ ရှိ အပြိုင်ဖွဲ့စည်းပုံသည် စိတ်ဝင်စားဖွယ်ကောင်းသည်။ “ကရုဏာ၊ ချစ်ခြင်း၊ သစ္စာရှိခြင်း၊ မပြောင်းလဲသောချစ်ခြင်း” နှင့် “သစ္စာရှိခြင်း၊ အမှန်တရား၊ ယုံကြည်စိတ်ချရခြင်း” ဟူသော စကားလုံးများသည် ပုံမှန်အားဖြင့် ဘုရားသခင်၏ ဂုဏ်သတ္တိများကို ရည်ညွှန်းကြသည် (ကမ္ဘာဦး ၂၄:၂၇; ထွက်မြောက်ရာ ၃၄:၆–၇; တရားဟောရာ ၇:၉; ဆာလံ ၂၅:၁၀; ၂၆:၃; ၄၀:၁၁)။ ထိုဂုဏ်သတ္တိများကို လူတို့ကလည်း အတုယူရန် သုတ္တံကျမ်းက တိုက်တွန်းသည် (သုတ္တံ ၃:၃)။ ထိုစကားလုံးများသည် ဘုရားသခင်၏ စရိုက်လက္ခဏာကို ရည်ညွှန်းပါက အပြစ်ဖြေခြင်း၏ အခြေခံမှာ ကိုယ်တော်၏ ကရုဏာနှင့် အမှန်တရားဖြစ်သည်။ စကားပုံ၏ ဒုတိယပိုင်းသည် ဘုရားသခင်၏ အပြစ်ဖြေခြင်းကို လူတို့က တုံ့ပြန်သည့်ပုံစံကို ဖော်ပြသည်။ ထာဝရဘုရားကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းသည် ကျွန်ုပ်တို့ကို မကောင်းမှုမှ လှည့်ဖယ်ရန် လုံလောက်စွာ အစွမ်းထက်သည်။ သုတ္တံ ၁၆:၆ က ခွင့်လွှတ်ခြင်းနှင့် အပြစ်ဖြေခြင်းတို့သည် ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်နှင့်အညီ နေထိုင်သော အသက်တာနှင့် အတူတကွ ရှိရမည်ကို သတိပေးသည်။ ခွင့်လွှတ်ခြင်းသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ကောင်းသောအကျင့်များကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်အားဖြင့် ရရှိသော်လည်း ပြောင်းလဲသောအသက်တာသည် ထိုကျေးဇူးတော်၏ သက်သေဖြစ်သည်။ အခြားအဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်တစ်ခုမှာ ပို၍ ဖြစ်နိုင်ခြေနည်းသော်လည်း “အပြစ်ဖြေခြင်း” ဟူသော ဟေဗြဲစကားလုံးသည် သုတ္တံကျမ်းတွင် နှစ်ကြိမ်သာ ပေါ်လာသည်ဟူသော အချက်အပေါ် အခြေခံသည်။ ဤနေရာနှင့် အခန်းငယ် ၁၄ တွင်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုနေရာတွင် ဘုရင်၏ဒေါသကို ပြေစေရန် ရည်ညွှန်းသည်။ ထို့ကြောင့် အခန်းငယ် ၆ သည် ဘုရားသခင်၏ရှေ့တော်၌ အပြစ်ဖြေခြင်းကို မရည်ညွှန်းဘဲ လူတို့အကြား ပြန်လည်သင့်မြတ်ခြင်းကို ရည်ညွှန်းနိုင်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ကြင်နာမှုလုပ်ရပ်များက အခြားသူများအား ယခင်အမှားများကို ခွင့်လွှတ်စေရန် ကူညီနိုင်သည်။

အခန်းငယ် ၇–၈ သည် အခန်းငယ် ၅ နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ကို ပေးသည်။ ထာဝရဘုရားအတွက် စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်ဖြစ်သောအရာ (အခန်းငယ် ၅) အစား အခန်းငယ် ၇–၈ သည် ဘုရားသခင်နှစ်သက်တော်မူခြင်း၏ ရလဒ်များကို ဖော်ပြသည်။

အခန်းငယ် ၉ သည် အခန်းငယ် ၁ နှင့် ဆင်တူသော်လည်း ဤနေရာတွင် နှိုင်းယှဉ်မှုသည် နှလုံးနှင့် ခြေလှမ်းများအကြား ဖြစ်ပြီး နှလုံးနှင့် လျှာအကြား မဟုတ်ပါ။ အခန်းငယ် ၁ နှင့် ၉ တို့သည် ဘုရားသခင်၏ အချုပ်အခြာအာဏာကို အာရုံစိုက်သော ဉာဏ်ပညာစကားပုံများကို အပြင်ဘက်မှ ဝန်းရံထားသော ဖွဲ့စည်းပုံတစ်ရပ်ကို ဖန်တီးပေးသည်။

၁၆:၁၀–၁၉။
ဘုရင်နှင့် ပတ်သက်သော ဉာဏ်ပညာစကားပုံများ

ဤစကားပုံများသည် ဘုရင်ဟူသော အကြောင်းအရာကို အခြေခံ၍ အတူတကွ ဖွဲ့စည်းထားသည်။ အခန်းငယ် ၁၀ ၏ နေရာချထားမှုသည် ဘုရားသခင်ထံမှ လာသော အလွန်ထူးခြားသည့် စကားတစ်မျိုးကို ရည်ညွှန်းသည့် စကားလုံးကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည် (ယေရမိ ၁၄:၁၄ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ထိုစကားသည် ပုံမှန်အားဖြင့် တားမြစ်ထားသော မှော်အတတ်ဆိုင်ရာ လုပ်ရပ်များနှင့် ဆက်စပ်သည် (တရားဟောရာ ၁၈:၁၀)။ သို့သော် ဤအခြေအနေတွင် မှော်အတတ်ကို ရည်ညွှန်းခြင်းမဟုတ်ဘဲ ဘုရင်၏စကားများကို ဘုရားသခင်မှ ပေးသော တရားစီရင်ချက်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး ထိုအရာကြောင့် ဘုရင်သည် တရားမျှတသော စီရင်ချက်များကို ထုတ်ပြန်ရန် တိုက်တွန်းခံရသည်။ ထို့ကြောင့် ထိုစကားလုံးသည် ဘုရားသခင်၏ အချုပ်အခြာအာဏာနှင့် ဘုရင်အကြောင်းရှိသော စကားပုံအစုနှစ်ခုကို ဆက်သွယ်ပေးသည်။

သုတ္တံ ၁၆:၁၁ သည် ယခင်အခန်းငယ်နှင့် တိုက်ရိုက်ဆက်စပ်ခြင်းမရှိသော်လည်း ရိုးသားသော အလေးချိန်များ၊ ချိန်ခွင်များနှင့် တိုင်းတာကိရိယာများသည် ဘုရင်၏ တရားမျှတမှုကို အကောင်အထည်ဖော်ရမည့် တာဝန်နှင့် သက်ဆိုင်သောကြောင့် ဤနေရာတွင် ထားရှိခြင်းဖြစ်နိုင်သည် (အခန်းငယ် ၁၀၊ ၁၂)။ အခန်းငယ် ၁၁ ၏ နေရာချထားမှုသည် “တရားမျှတမှု၊ တရားစီရင်ခြင်း” ဟူသော စကားလုံးသည် အခန်းငယ် ၁၀ နှင့် ၁၁ နှစ်ခုစလုံးတွင် ပါဝင်သောကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ထိုနေရာတွင် “ရိုးသားသော” သို့မဟုတ် “တရားမျှတသော” ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ကို ဆောင်သည်။

အခန်းငယ် ၁၂–၁၃ တွင် “မှန်ကန်ခြင်း” ဟူသော ဟေဗြဲအမြစ်မှ ဆင်းသက်လာသော စကားလုံးနှစ်လုံးကို အသုံးပြုထားသည်။ တစ်ခုမှာ ဖြောင့်မတ်ခြင်း (အခန်းငယ် ၁၂) ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ခုမှာ ဖြောင့်မတ်သူဟူသော စကားလုံးဖြစ်ကာ ရိုးသားသောစကားကို ရည်ညွှန်းသည် (အခန်းငယ် ၁၃)။ ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို ရှာဖွေသော ဘုရင်သည် ဆိုးညစ်ခြင်းကို စက်ဆုပ်ရွံရှာသည် (အခန်းငယ် ၁၂)၊ ဖြောင့်မတ်၍ ရိုးသားသောစကားများကို နှစ်သက်သည် (အခန်းငယ် ၁၃)။ အခန်းငယ် ၁၂–၁၃ တွင် ဘုရင်မနှစ်သက်သောအရာနှင့် နှစ်သက်သောအရာတို့ကို ဆန့်ကျင်ဖော်ပြသကဲ့သို့ အခန်းငယ် ၁၄–၁၅ တွင်လည်း ဘုရင်၏ဒေါသနှင့် ဘုရင်၏မျက်နှာသာကို ဆန့်ကျင်ဖော်ပြသည်။ အမှန်အားဖြင့် “နှစ်သက်ခြင်း၊ လက်ခံခြင်း၊ မျက်နှာသာ၊ အလိုတော်” ဟူသော ဟေဗြဲစကားလုံးတစ်လုံးတည်းသည် အခန်းငယ် ၁၃ နှင့် ၁၅ နှစ်ခုစလုံးတွင် ပေါ်လာသည်။ အခန်းငယ် ၁၄ သည် ပညာရှိသူများသာ ပြေစေနိုင်သော ဘုရင်၏ဒေါသကို သေဒဏ်ချမှတ်ခြင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်သည် (အခန်းငယ် ၆ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ အခန်းငယ် ၁၅ တွင် ဘုရင်၏မျက်နှာသာကို နောက်ပိုင်းမိုးနှင့် နှိုင်းယှဉ်ထားသည်။ အစောပိုင်းမိုး သို့မဟုတ် ဆောင်းဦးမိုး (အောက်တိုဘာ/နိုဝင်ဘာလခန့်) နှင့် နောက်ပိုင်းမိုး သို့မဟုတ် နွေဦးမိုး (မတ်/ဧပြီလခန့်) တို့သည် ဆောင်းရာသီမိုးရာသီ၏ အစနှင့်အဆုံးကို သတ်မှတ်ပေးသည်။ သီးနှံများ ကြီးထွားရန် မိုးနှစ်မျိုးစလုံးသည် အရေးကြီးသည် (တရားဟောရာ ၁၁:၁၄)။ မိုးရာသီသည် သင့်လျော်သောအချိန်တွင် ရွာခြင်းကို ဘုရားသခင်၏ ကောင်းချီးဟု ယူဆကြသည် (ယောလ ၂:၂၃; ဇာခရိ ၁၀:၁)၊ မိုးကို တားဆီးခြင်းကို ကိုယ်တော်၏ မနှစ်သက်မှုဟု ယူဆကြသည် (ယေရမိ ၃:၁၃; အာမုတ် ၄:၇)။ ဤအပိုင်းသည် ဉာဏ်ပညာ၏ အလွန်မြင့်မားသောတန်ဖိုး (သုတ္တံ ၁၆:၁၆)၊ ဖြောင့်မတ်သောလမ်း (အခန်းငယ် ၁၇) နှင့် မာနနှင့် နှိမ့်ချခြင်း (အခန်းငယ် ၁၈–၁၉) တို့ကို ဖော်ပြသော အထွေထွေ ဉာဏ်ပညာစကားပုံအနည်းငယ်ဖြင့် အဆုံးသတ်သည်။

၁၆:၂၀–၃၀။
ဉာဏ်ပညာနှင့် စကားပြောခြင်း

ဤစကားပုံအစုသည် ဉာဏ်ပညာနှင့် ပညာရှိသောစကားကို ဆက်စပ်ပေးသည်။ အခန်းငယ် ၂၀ မှ ၂၃ အထိသည် ဉာဏ်ပညာ၏ အကျိုးကျေးဇူးအချို့ကို ဖော်ပြသည်။ အခန်းငယ် ၂၀ တွင် အသုံးပြုထားသော ဟေဗြဲစကားလုံးသည် “စကား၊ အကြောင်းအရာ၊ အရာ” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရနိုင်သောကြောင့် “စကားကို နားထောင်သူ” သို့မဟုတ် “အကြောင်းအရာတစ်ခုတွင် သတိရှိစွာ ဆင်ခြင်လုပ်ဆောင်သူ” ဟူ၍ အခြားနည်းဖြင့် ဖတ်ရှုနိုင်သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤအရာသည် ထာဝရဘုရားကို ယုံကြည်ကိုးစားခြင်းနှင့် အပြိုင်ဖြစ်ပြီး ကောင်းသောအရာကို တွေ့ရှိခြင်းနှင့် ပျော်ရွှင်ခြင်းတို့ကို ဖြစ်စေသည်။ အခန်းငယ် ၂၁ တွင် နှလုံးထဲ၌ ပညာရှိသူများကို အခြားသူများက သတိရှိ၍ ဆင်ခြင်တတ်သူများအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုကြပြီး သူတို့၏နှုတ်ခမ်းများမှ အသိပညာ၏ ချိုမြိန်သော တိုးပွားမှု ထွက်ပေါ်သည်ဟု ဆိုသည်။ ထိုသို့သော သမ္မာသတိနှင့် နားလည်မှုသည် ၎င်းကို ပိုင်ဆိုင်သူတို့အတွက် အသက်စမ်းရေတွင်းကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် သူတို့၏ဘဝအရည်အသွေးကို ကြွယ်ဝစေသည် (အခန်းငယ် ၂၂)။ ဤအရာနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်မှာ မိုက်မဲသူများ၏ ဆုံးမပဲ့ပြင်ခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းကို မိုက်မဲသူများက ရရှိသော ဆုံးမခြင်းကို ရည်ညွှန်းသည်ဟုလည်းကောင်း၊ သူတို့ပေးသော ဆုံးမခြင်းကို ရည်ညွှန်းသည်ဟုလည်းကောင်း အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုကြသည်။ ပထမအဓိပ္ပာယ်အရ မိုက်မဲသူများကို ဆုံးမခြင်းသည် မိုက်မဲခြင်းဖြစ်သည် သို့မဟုတ် မိုက်မဲသူများသည် မိမိတို့၏ မိုက်မဲမှုကြောင့် ဆုံးမခံရမည်ဟု ဆိုလိုနိုင်သည်။ ဒုတိယအဓိပ္ပာယ်အရ မိုက်မဲသူများပေးသော ဆုံးမခြင်း သို့မဟုတ် သွန်သင်ခြင်းသည် မိုက်မဲမှုသာ ဖြစ်သည်။ ပညာရှိသူ၏ နှလုံး၌ရှိသော နားလည်မှုသည် မိမိ၏နှုတ်ကို ဘာပြောရမည်ကို သင်ပေးပြီး နှုတ်ခမ်းပေါ်သို့ သင်ယူမှုနှင့် သွန်သင်မှုကို တိုးပွားစေသည် (အခန်းငယ် ၂၃)။

စစ်မှန်သော ဉာဏ်ပညာသည် လူတစ်ဦး၏ ပါးစပ်မှ မည်သည့်အရာ ထွက်ပေါ်မည်ကို ဆုံးဖြတ်ပေးသည်။ ပညာရှိသူ၏ ပါးစပ် သို့မဟုတ် နှုတ်ခမ်းမှ ထွက်လာသော နှစ်သက်ဖွယ် သို့မဟုတ် ကျေးဇူးပြုသော စကားများသည် ပျားအုံမှ ပျားရည်ကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး အသက်ဝိညာဉ်ကို ပျော်ရွှင်စေကာ ကိုယ်ခန္ဓာကို ကျန်းမာစေသည် (အခန်းငယ် ၂၄)။ ဆိုလိုသည်မှာ ထိုစကားများသည် စိတ်ကိုသာမက လူတစ်ဦးလုံးကို ကြွယ်ဝစေသည်။ အခန်းငယ် ၂၅ သည် ၁၄:၁၂ ကို ပြန်လည်ဖော်ပြထားပြီး လူတို့သည် မိမိတို့၏အသက်တာကို မည်သို့နေထိုင်ရန် ရွေးချယ်ကြသနည်းနှင့် သေခြင်းကို ရှောင်ရှားရန် ဉာဏ်ပညာလိုအပ်ကြောင်းကို ဆွေးနွေးသည်။ သေခြင်းအကြောင်း စဉ်းစားခြင်းသည် မိမိအသက်ကို ထိန်းသိမ်းလိုခြင်းအယူအဆသို့ သဘာဝအတိုင်း ဦးတည်စေသည်။ ၁၆:၂၆ တွင် “အသက်ဝိညာဉ်” ဟူသော ဟေဗြဲစကားလုံးကို တစ်ခါတစ်ရံ ဘာသာပြန်သကဲ့သို့ “စားချင်စိတ်” ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ဖြင့် အသုံးပြုထားသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ လူတစ်ဦး၏ ဆာလောင်ခြင်းသည် အလုပ်လုပ်ရန် လှုံ့ဆော်မှုဖြစ်သည်။

အခန်းငယ် ၂၇ သည် စကားပြောခြင်းအကြောင်းသို့ ပြန်လည်ရောက်လာသည်။ ဘုရားမဲ့သူများသည် မကောင်းမှုကို ရှာဖွေရန် စိတ်ဝင်စားကြပြီး ၎င်းကိုတွေ့ရှိသောအခါ သူတို့၏နှုတ်ခမ်းပေါ်တွင် ပူလောင်သောမီးကဲ့သို့ ဖြစ်လာကာ ပြောသူနှင့် နားထောင်သူနှစ်ဦးစလုံးကို ထိခိုက်စေသည်။ အခန်းငယ် ၂၈ တွင် မကောင်းမှုကို ပိုမိုဆိုးရွားစွာ ဖော်ပြထားသည်။ လိမ်ကောက်သောသူ၊ တိတ်တဆိတ်ပြော၍ အတင်းအဖျင်းဖြန့်သူသည် ရန်ငြိုးဖွားစေပြီး မိတ်ဆွေများကို ပျက်စီးစေသည်။ ထို့နောက် နောက်စကားပုံသည် ရန်ငြိုးဖွားသူများထံမှ အကြမ်းဖက်သူများထံသို့ လှည့်ကာ အခြားသူများကို ဆွဲဆောင်၍ မကောင်းသောဘဝလမ်းသို့ ဦးဆောင်သူများကို ဖော်ပြသည် (အခန်းငယ် ၂၉)။ ဤစကားပုံအုပ်စုသည် မျက်စိမှိတ်ပြခြင်း သို့မဟုတ် နှုတ်ခမ်းကို တင်းကျပ်စွာ စုခြင်းကဲ့သို့ ကိုယ်ဟန်အမူအရာများဖြင့် မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက်များကို ဖော်ပြသူများကို ရည်ညွှန်းခြင်းဖြင့် အဆုံးသတ်သည် (အခန်းငယ် ၃၀)။

၁၆:၃၁–၂၁:၂။
အထွေထွေစကားပုံများ

ဤအခန်းငယ်များတွင် အကြောင်းအရာအမျိုးမျိုးနှင့် ပတ်သက်သော ဉာဏ်ပညာစကားပုံများ ပါဝင်သည် (၁၆:၁–၂၂:၁၆ ၏ မှတ်ချက်ကို ကြည့်ပါ)။ စကားပုံအများစု၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ ရှင်းလင်းသောကြောင့် အောက်ပါမှတ်ချက်များသည် ရှင်းလင်းရန် သို့မဟုတ် ဖော်ပြရန် လိုအပ်သော အခန်းငယ်များကို အဓိကထားသည်။ ဤကျမ်းတွင် အခြားနေရာများကဲ့သို့ အချို့သော ဉာဏ်ပညာစကားပုံများသည် လိုက်နာရန် အမိန့်ပေးခြင်းထက် ဖြစ်ရပ်ကိုသာ ဖော်ပြခြင်းဖြစ်သည်။ ဥပမာအားဖြင့် ၁၇:၈ သည် လက်ဆောင် သို့မဟုတ် လာဘ်ပေးခြင်း၏ ထိရောက်မှုကို ဖော်ပြသည်။ ဤသည်မှာ လာဘ်ပေးရန် တိုက်တွန်းခြင်းမဟုတ်ဘဲ ပေးသူ၏ရှုထောင့်မှ လေ့လာတွေ့ရှိချက်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ လာဘ် သို့မဟုတ် လက်ဆောင်များ၏ အခြားရေတိုအကျိုးကျေးဇူးများကို ၂၁:၁၄ တွင်လည်း ဖော်ပြထားသည်။ ထိုနေရာတွင်လည်း လာဘ်ကို ရည်ညွှန်းပါက အမိန့်ပေးခြင်းမဟုတ်ဘဲ ဖော်ပြခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် လာဘ်ပေးခြင်းကို တရားမျှတမှုကို လွဲမှားစေရန် အသုံးပြုသောကြောင့် တိုက်ရိုက်ရှုတ်ချထားသည် (၁၅:၂၇; ၁၇:၂၃)။ ထိုနည်းတူ ၁၈:၁၆ ရှိ “လက်ဆောင်” ကိုလည်း “လာဘ်” ဟု နားလည်နိုင်သည် (၂၁:၁၄ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ထိုသို့ဆိုလျှင်လည်း ၎င်းသည် ဖော်ပြချက်သဘောရှိသော စကားပုံဖြစ်သည်။

အခြား ဖော်ပြချက်သဘောရှိသော စကားပုံများတွင် အတင်းအဖျင်းကို အရသာရှိသောအစားအစာနှင့် နှိုင်းယှဉ်ခြင်း (၁၈:၈)၊ ချမ်းသာသူနှင့် ဆင်းရဲသူတို့၏ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်ခြင်း (အခန်းငယ် ၂၃; ၁၉:၄၊ ၆–၇; ၂၂:၇) နှင့် ဝယ်သူ၏ သဘောထားကို ဖော်ပြခြင်း (၂၀:၁၄) တို့ ပါဝင်သည်။ ၁၇:၁၆ ရှိ “နှလုံး” ဟူသော စကားလုံးသည် “စိတ်၊ အသိဉာဏ်၊ ရည်ရွယ်ချက်၊ နားလည်မှု” ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ရှိပြီး ထိုသို့ပင် မကြာခဏ ဘာသာပြန်ထားသည်။ ထို့ကြောင့် ထိုအခန်းငယ်၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ ဉာဏ်ပညာဝယ်ရန် ငွေရှိခြင်းသည် မိုက်မဲသူများအတွက် အကျိုးမရှိကြောင်းဖြစ်သည်၊ အကြောင်းမှာ သူတို့တွင် နားလည်မှုမရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

၁၈:၄–၈ ရှိ စကားပုံများသည် အားနည်းစွာသာ ဆက်စပ်နေကြသည်။ အခန်းငယ် ၅ သည် တရားရုံးလုပ်ငန်းစဉ်၏ အခြေအနေတွင် မသင့်လျော်သော စီရင်ချက်များကို ရှုတ်ချသည်။ အခန်းငယ် ၆ သည် တရားရုံးတွင် အငြင်းပွားမှုအခြေအနေများ၌ မကြာခဏအသုံးပြုသော “အငြင်းပွားခြင်း၊ ရန်ဖြစ်ခြင်း၊ အမှုဆိုင်ရာပြဿနာ” ဟူသော စကားလုံးကြောင့် အခန်းငယ် ၅ ၏နောက်တွင် ထားရှိခြင်းဖြစ်သည်။ အခန်းငယ် ၆–၇ သည် ဆင်တူသော သတင်းစကားများကို ပေးသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ မိုက်မဲသူများသည် မိမိတို့၏စကားများကြောင့် မိမိတို့အပေါ် ပြဿနာများကို ဆောင်လာကြသည်။ ထို့အပြင် ၎င်းတို့နှစ်ခုသည် ကြက်ခြေခတ်ဖွဲ့စည်းပုံရှိသည်။ အခန်းငယ် ၆ တွင် နှုတ်ခမ်းပြီးမှ ပါးစပ်ဟူသော အစီအစဉ်ဖြစ်ပြီး အခန်းငယ် ၇ တွင် ပါးစပ်ပြီးမှ နှုတ်ခမ်းဟူ၍ ပြောင်းပြန်ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် အခန်းငယ် ၄ နှင့် ၈ သည် တိုက်ရိုက်မဆက်စပ်သော်လည်း နှစ်ခုစလုံးသည် စကားပြောခြင်းနှင့် သက်ဆိုင်သည်။ အခန်းငယ် ၄ တွင် ပညာရှိသူ၏စကား၊ အခန်းငယ် ၈ တွင် အတင်းအဖျင်းပြောသူ၏ စကားကို ရည်ညွှန်းသည်။ အခန်းငယ် ၁၀ နှင့် ၁၁ ကို တစ်ဆက်တည်းထားသောကြောင့် ချမ်းသာသူများက မိမိတို့၏ စည်းစိမ်ဥစ္စာကို လုံခြုံမှုဟု ယူဆကြသည် (အခန်းငယ် ၁၁)၊ သို့သော် ဖြောင့်မတ်သူတို့၏ လုံခြုံရာမှာ ထာဝရဘုရားဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၁၀) ဟူ၍ ဆန့်ကျင်ဖတ်ရှုနိုင်သည်။ သို့သော် အခန်းငယ် ၁၁ ကို ဖော်ပြချက်သဘောရှိသော စကားပုံအဖြစ် မြင်ခြင်းက ပိုသင့်လျော်သည် (၁၀:၁၅ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ၁၈:၁၀ နှင့် ၁၁ တို့ကို တစ်ဆက်တည်း ထားရခြင်း၏ အဓိကအကြောင်းမှာ “လုံခြုံစွာ ကာကွယ်ထား၍ မရောက်နိုင်သောနေရာတွင် ရှိခြင်း” ဟူသော ဟေဗြဲကြိယာသည် နှစ်ခုစလုံးတွင် ပါဝင်သောကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။ ထိုကြောင့် အခန်းငယ် ၁၀ တွင် လုံခြုံမှု၊ အခန်းငယ် ၁၁ တွင် မြင့်မားခြင်းဟူသော အဓိပ္ပာယ်ရသည်။

ရှေးခေတ်ကမ္ဘာတွင် မဲချခြင်းအလေ့အထသည် အများအားဖြင့် ရှိခဲ့သည် (၁၈:၁၈; ဝတ်ပြုရာ ၁၆:၈; တောလည်ရာ ၂၆:၅၅; ၁ ရာဇဝင် ၁၄:၄၁–၄၂; ယောန ၁:၇; တမန်တော် ၁:၂၂–၂၆)။ “မဲ” ဟူသော ဟေဗြဲစကားလုံးသည် ကံကြမ္မာ သို့မဟုတ် အနာဂတ်သတ်မှတ်ချက်ဟူသော အယူအဆကိုလည်း ဖော်ပြသောကြောင့် (ဟေရှာယ ၁၇:၁၄; ဒံယေလ ၁၂:၁၃) မဲချခြင်းကို ဘုရားသခင်၏အလိုတော်ကို ဆုံးဖြတ်ရန် အထူးအင်အားဖြင့် ဦးဆောင်ပေးသော နည်းလမ်းဟု ယူဆခဲ့ကြသည် (သုတ္တံ ၁၆:၃၃)။ လောကီရေးရာအခြေအနေများတွင်လည်း ဆုံးဖြတ်ချက်ချရန် အသုံးပြုခဲ့ကြသည် (ယောလ ၃:၃; ဩဗဒိ ၁၁; ယောဟန် ၁၉:၂၂–၂၄)။ ယနေ့ခေတ်တွင် အကြွေစေ့ပစ်၍ ဆုံးဖြတ်ခြင်းနှင့် ဆင်တူသည်။ ဤစကားပုံက အချို့သောကိစ္စများကို မဲချခြင်းမပြုဘဲ ဖြေရှင်း၍ မရနိုင်ကြောင်း အကြံပြုသည်။

၁၈:၂၀–၂၁ ရှိ စကားပုံနှစ်ခုစလုံးသည် လူတစ်ဦး၏စကားကို ပါးစပ်မှထွက်သော အသီးအဖြစ် ပုံဆောင်ဖော်ပြပြီး ထိုအသီးကို ပြောသူကိုယ်တိုင် ပြန်စားရသည်ဟု ဆိုသည်။ စကားပုံနှစ်ခုစလုံးသည် ပညာရှိသောစကား၏ အရေးကြီးမှုကို သင်ကြားပေးသည်။ အခန်းငယ် ၂၄ ၏ အဓိပ္ပာယ်အတိအကျမှာ မရှင်းလင်းပါ။ ဟေဗြဲဘာသာတွင် မိတ်ဆွေများနှင့် မိတ်ဆွေဖြစ်ခြင်းကို ဖော်ပြသော စကားလုံးများအကြား စကားလုံးကစားနည်းတစ်ခု ရှိသည်။ အချို့က “မိတ်ဆွေများရှိလိုသူသည် ကိုယ်တိုင်လည်း မိတ်ဆွေကောင်းဖြစ်ရမည်” ဟု ဘာသာပြန်ကြသည်။ သို့သော် ဒုတိယကြိယာကို “အတူတကွ ရိုက်ချိုးခြင်း” သို့မဟုတ် “အပိုင်းပိုင်းကျိုးပဲ့စေခြင်း” ဟု နားလည်နိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် အချို့က မိတ်ဆွေများစွာရှိသူသည် ထိုမိတ်ဆွေများကြောင့် “ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်နိုင်သည်” သို့မဟုတ် “ထိခိုက်ခံရနိုင်သည်” ဟု အနုတ်လက္ခဏာဆန်စွာ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ကြသည်။ အချို့က ဟေဗြဲစာသားကို အနည်းငယ်ပြောင်း၍ “ပေါင်းသင်းဆက်ဆံခြင်း” ဟု ဖတ်ရန် အကြံပြုကြသည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် ဤစကားပုံ၏ သတင်းစကားမှာ မိတ်ဆွေအမျိုးမျိုး ရှိနိုင်သည်ဟူသော အချက်ဖြစ်နိုင်သည်။ အချို့မိတ်ဆွေများသည် သင်နှင့်သာ “ပေါင်းသင်း” ကြသူများဖြစ်ပြီး အချို့မိတ်ဆွေများသည် ညီအစ်ကိုထက်ပင် ပိုမိုနီးစပ်ကြသူများ ဖြစ်သည်။

၁၉:၂ ၏ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်သည် အဓိကအားဖြင့် “အသက်ဝိညာဉ်” ဟူသော ဟေဗြဲစကားလုံး၏ အဓိပ္ပာယ်ပေါ် မူတည်သည်။ ဤစကားလုံးတွင် အဓိပ္ပာယ်အမျိုးမျိုး ရှိနိုင်ပြီး ဤအခြေအနေနှင့် ကိုက်ညီနိုင်သော အနည်းဆုံး အဓိပ္ပာယ်နှစ်မျိုး ရှိသည်။ အကယ်၍ ထိုစကားလုံးကို “အသက်ရှင်သောသူ” သို့မဟုတ် “လူ” ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ဖြင့် အသုံးပြုထားပါက ထိုစကားပုံသည် အသိပညာမရှိသူများ၏ အလျင်လိုမှုကြောင့် အပြစ်ပြုမိခြင်းကို ဆိုလိုသည်။ အကယ်၍ “ဆန္ဒ၊ တောင့်တမှု၊ စိတ်အားထက်သန်မှု၊ စိတ်လှုပ်ရှားမှု” ဟူသော အဓိပ္ပာယ်သာ ဖြစ်ပါက မသိနားမလည်သော စိတ်အားထက်သန်မှုကို သတိပေးခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် “အပြစ်ပြုသည်” ဟူသော ဟေဗြဲစကားလုံးကို “ပစ်မှတ်ကို လွဲသည်” သို့မဟုတ် “အမှားပြုသည်” ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ဖြင့် နားလည်နိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် မသိနားမလည်သော စိတ်အားထက်သန်မှုနှင့် အလျင်လိုခြင်းတို့သည် အမှားများ ဖြစ်စေသည်ဟူသော အယူအဆဖြစ်သည်။ တစ်နည်းအားဖြင့် “အလျင်လိုလျှင် အချိန်နှင့် အားအင် ဖြုန်းတီးရသည်” ဟု ဆိုနိုင်သည်။ အခန်းငယ် ၁၃–၁၄ ရှိ စကားပုံများသည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု မဆက်စပ်သော်လည်း နှစ်ခုစလုံးတွင် ဖခင်နှင့် မယားအကြောင်း ပါဝင်သောကြောင့် တစ်ဆက်တည်း ထားရှိခြင်းဖြစ်သည်။ အခန်းငယ် ၁၈ ရှိ စကားပုံကို နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးဖြင့် နားလည်နိုင်သည်။ သားသမီးများကို ဆုံးမသော်လည်း သေစေလောက်အောင် မပြင်းထန်စေရန် အကြံပေးခြင်းဟု ဖတ်ရှုနိုင်သည်။ သို့သော် ကျမ်းစာအုပ်အတွင်းရှိ ဆင်တူသောအပိုဒ်များ (၁၃:၂၄; ၂၃:၁၄) ကို ထောက်ထားလျှင် သားသမီးများကို မဆုံးမခြင်းသည် သူတို့ကို ဖျက်ဆီးလိုခြင်းနှင့် တူသည်ဟု အတည်ပြုခြင်းဖြစ်နိုင်ခြေ ပိုများသည် (အခန်းငယ် ၁၂–၁၄ ၏ မှတ်ချက်ကို ကြည့်ပါ)။

၂၀:၆ တွင် အသုံးပြုထားသော “ကရုဏာ၊ ချစ်ခြင်း၊ ကောင်းမြတ်ခြင်း” ဟူသော ဟေဗြဲစကားလုံးသည် “ပဋိညာဉ်သစ္စာရှိခြင်း” ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ကို မကြာခဏ ဆောင်သည်။ ဤအခန်းငယ်တွင် မိမိတို့သစ္စာရှိသည်ဟု ဆိုသူ အများအပြားနှင့် အမှန်တကယ် သစ္စာရှိသူ အနည်းငယ်တို့အကြား ဆန့်ကျင်မှုရှိသည်။ အခန်းငယ် ၁၉ ၏ နောက်ဆုံးအပိုင်းကို အမျိုးမျိုး ဘာသာပြန်ထားကြသည်၊ အကြောင်းမှာ ထိုဟေဗြဲကြိယာသည် “ရိုးရှင်း/နုံအခြင်း” သို့မဟုတ် “ကျယ်ပြန့်/ဖွင့်ထားခြင်း” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ နုံအသူများက မိမိတို့၏နှုတ်ခမ်းဖြင့် ပြောခြင်းကို ရည်ညွှန်းသည်ဖြစ်စေ၊ မိမိတို့၏နှုတ်ကို ဖွင့်ထားသူများကို ရည်ညွှန်းသည်ဖြစ်စေ နှစ်မျိုးစလုံးသည် အခြေအနေနှင့် ကိုက်ညီပြီး ချော့မော့ပြောသူများ သို့မဟုတ် စကားအလွန်များသူများကို ရှောင်ကြဉ်ရန်ဟူသော အယူအဆကို ဖော်ပြသည်။ အခန်းငယ် ၂၁ ၏ သတင်းစကားသည် ၁၃:၁၁ နှင့် အလွန်ဆင်တူသော်လည်း စကားလုံးများမှာ ကွဲပြားသည်။ နှစ်ခုစလုံးသည် ရိုးသားသော အလုပ်မရှိဘဲ ရရှိသော စည်းစိမ်၏ အန္တရာယ်ကို သတိပေးသည်။

၂၁:၁–၃ ရှိ စကားပုံများအားလုံးတွင် ထာဝရဘုရားအကြောင်း ပါဝင်သည်။ အခန်းငယ် ၁ သည် ဘုရင်များအပေါ် ထာဝရဘုရား၏ အချုပ်အခြာအာဏာကို အတည်ပြုသည်။ အခန်းငယ် ၂ သည် ၁၆:၂ နှင့် ဆင်တူပြီး နှလုံး၏ အဆုံးစွန်သော တရားသူကြီးမှာ ထာဝရဘုရားဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြသည်။ အခန်းငယ် ၃ က ထာဝရဘုရားသည် ယဇ်ပူဇော်ခြင်းထက် ဖြောင့်မတ်ခြင်းနှင့် တရားမျှတခြင်းကို ပိုနှစ်သက်တော်မူကြောင်း ဆိုသည် (၁ ရာဇဝင် ၁၅:၂၂; မိက္ခာ ၆:၆–၈ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ထိုအရာသည် ဖြောင့်မတ်သူနှင့် ဆိုးညစ်သူတို့အကြား ဆန့်ကျင်မှုကို မကြာခဏ ဖော်ပြသည့် ဉာဏ်ပညာစကားပုံအစုတစ်ခုကို စတင်ပေးသည်။

၂၁:၃–၂၉။
ဖြောင့်မတ်သူနှင့် ဆိုးညစ်သူ

ဤစကားပုံအစုသည် ဤအပိုင်း၏ ပထမအပိုင်းခွဲရှိ ပထမစကားပုံအစု (၁၀:၂–၁၁:၃၁) နှင့် ဆင်တူသည်။ အကြောင်းမှာ ဖြောင့်မတ်သူများနှင့်/သို့မဟုတ် ဆိုးညစ်သူများအကြောင်း ပုံမှန်ထက် ပိုမိုများပြားစွာ ပါဝင်သောကြောင့် ဖြစ်သည် (၂၁:၃–၄၊ ၇–၈၊ ၁၀၊ ၁၂၊ ၁၅၊ ၁၈၊ ၂၁၊ ၂၅–၂၇၊ ၂၉)။ သို့သော် ယခင်အစုကဲ့သို့ ဖြောင့်မတ်သူ သို့မဟုတ် ဆိုးညစ်သူများကို တိုက်ရိုက်မဖော်ပြသော စကားပုံများလည်း အများအပြား ရှိသည် (အခန်းငယ် ၅–၆၊ ၉၊ ၁၁၊ ၁၃–၁၄၊ ၁၆–၁၇၊ ၁၉၊ ၂၀၊ ၂၂–၂၄၊ ၂၈)။ အခန်းငယ် ၁၁ နှင့် ၁၂ သည် “နားလည်မှုရှိခြင်း” ဟူသော ဟေဗြဲကြိယာကို နှစ်ခုစလုံးတွင် အသုံးပြုထားသောကြောင့် တစ်ဆက်တည်း ရှိနေခြင်းဖြစ်နိုင်သည်။ အခန်းငယ် ၁၁ တွင် ပညာရှိသူများ ရရှိသော သွန်သင်ခြင်းကို ရည်ညွှန်းပြီး အချို့ဘာသာပြန်ချက်များတွင် ပညာရှိသူများကို အာရုံစိုက်ခြင်းဟု ဆိုသည်။ အခန်းငယ် ၁၂ တွင် ဆိုးညစ်သူတို့၏အိမ်ကို စောင့်ကြည့်၍ ဆင်ခြင်ခြင်းကို ရည်ညွှန်းသည်။ “ဖြောင့်မတ်သောသူ” သည် ဘုရားသခင်ကို ရည်ညွှန်းခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ အချို့ဘာသာပြန်ချက်များက “ဘုရားသခင်” ဟူသော စကားလုံးကို ထည့်သွင်းခြင်း သို့မဟုတ် “သူ” ကို အကြီးစာလုံးဖြင့် ရေးခြင်းအားဖြင့် ထိုအဓိပ္ပာယ်ကို ဖော်ပြသည်။ အကယ်၍ ဤနေရာသည် ဘုရားသခင်ကို ရည်ညွှန်းခြင်းဖြစ်ပါက သုတ္တံကျမ်းတွင် ဘုရားသခင်ကို “ဖြောင့်မတ်သောသူ” ဟု ခေါ်သော တစ်ခုတည်းသောနေရာ ဖြစ်သည်။

အခန်းငယ် ၂၅–၂၆ ကို သီးခြားစကားပုံနှစ်ပုဒ်အဖြစ် ဖတ်ရှုနိုင်သကဲ့သို့ ရှည်လျားသော စကားပုံတစ်ပုဒ်အဖြစ်လည်း ဖတ်ရှုနိုင်သည်။ အခန်းငယ် ၂၅ သည် ပြင်းထန်သော ဆန္ဒများရှိသော်လည်း ၎င်းတို့ကို ရရှိရန် အလုပ်လုပ်ရန် ငြင်းဆန်သော ပျင်းရိသူများကို ဖော်ပြသည်။ အခန်းငယ် ၂၆ သည် လောဘကြီးသော ဆန္ဒနှင့် ဖြောင့်မတ်သူတို့၏ ရက်ရောမှုကို ဆန့်ကျင်ဖော်ပြသည်။ ထိုနှစ်ခန်းငယ်ကို စကားပုံတစ်ပုဒ်အဖြစ် ဖတ်ရှုနိုင်ပြီး ပျင်းရိသူနှင့် ဖြောင့်မတ်သူတို့၏ ဆန့်ကျင်မှုကို ဖော်ပြသည် (၁၅:၁၉ နှင့်လည်း နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ၂၁:၂၈ ၏ ပထမပိုင်းတွင် မမှန်သောသက်သေသည် ပျက်စီးမည်ဟူသော အဓိပ္ပာယ်မှာ ရှင်းလင်းသည်။ သို့သော် ဒုတိယပိုင်းတွင် အခက်အခဲအချို့ ရှိသည်။ “နားထောင်သူ” သည် မမှန်သောသက်သေခံသူ၏ စကားကို နားထောင်သူကို ဆိုလိုနိုင်သကဲ့သို့ ပညာရှိသူတို့၏ လက္ခဏာဖြစ်သော ကောင်းစွာနားထောင်သူကိုလည်း ဆိုလိုနိုင်သည် (၁၈:၁၃ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ထိုစကားလုံးသည် “အစဉ်အမြဲ၊ အောင်မြင်စွာ၊ အောင်ပွဲခံစွာ” ဟူသော အဓိပ္ပာယ်များ ရနိုင်သည်။

၂၁:၃၀–၂၂:၁၆။
အထွေထွေစကားပုံများ

ဤအခန်းငယ်များတွင် အကြောင်းအရာအမျိုးမျိုးနှင့် ပတ်သက်သော ဉာဏ်ပညာစကားပုံများ ပါဝင်သည် (၁၆:၁–၂၂:၁၆ ၏ မှတ်ချက်ကို ကြည့်ပါ)။ ဤစကားပုံများသည် သီးခြားယူနစ်များဖြစ်သော်လည်း အချို့ကို ဘုံအကြောင်းအရာများ သို့မဟုတ် စကားလုံးများကြောင့် တစ်ဆက်တည်း ထားရှိသည်။ ၂၁:၃၀–၃၁ ရှိ စကားပုံနှစ်ပုဒ်စလုံးသည် ဘုရားသခင်၏ အချုပ်အခြာအာဏာနှင့် သက်ဆိုင်သည်။ ထိုနည်းတူ ၂၂:၅–၆ ကိုလည်း “လမ်း” သို့မဟုတ် “သွားရာလမ်း” ဟူသော စကားလုံးနှစ်ခုစလုံးတွင် ပါဝင်သောကြောင့် တစ်ဆက်တည်း ထားရှိခြင်းဖြစ်နိုင်သည်။ တစ်ခုမှာ “ကောက်ကွေ့သော၊ လိမ်ကောက်သော” ဆိုးညစ်သူတို့၏လမ်း (အခန်းငယ် ၅) ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ခုမှာ ကလေးတစ်ဦး သွားသင့်သောလမ်း (အခန်းငယ် ၆) ဖြစ်သည်။ အချို့အခန်းငယ်များသည် အကျဉ်းချုပ်မှတ်ချက် လိုအပ်သည်။ အခန်းငယ် ၂ သည် ၂၉:၁၃ နှင့် ဆင်တူသည်။ ၂၂:၂ တွင် ချမ်းသာသူနှင့် ဆင်းရဲသူကို နှိုင်းယှဉ်သကဲ့သို့ ၂၉:၁၃ တွင် ဆင်းရဲသူနှင့် ဖိနှိပ်သူကို နှိုင်းယှဉ်သည်။ အပိုဒ်နှစ်ခုစလုံးသည် ဘုရားသခင်၏ရှေ့တော်၌ လူအားလုံး တန်းတူဖြစ်ကြောင်း သင်ကြားပေးပြီး ချမ်းသာ၍ အာဏာရှိသူများအား ဆင်းရဲသူများကို မဖိနှိပ်ရန် သတိပေးချက်အဖြစ် ဆောင်ရွက်နိုင်သည်။ ၂၂:၆ တွင် “လေ့ကျင့်ပေးခြင်း၊ စတင်စေခြင်း၊ အပ်နှံခြင်း” ဟူသော ဟေဗြဲစကားလုံးသည် “အစပြုစေခြင်း” ဟုလည်း အဓိပ္ပာယ်ရနိုင်သည် (တရားဟောရာ ၂၀:၅; ၁ ရာဇဝင် ၈:၆၃)။ ဤစကားပုံက မိဘများသည် ကလေးများကို သူတို့သွားသင့်သည့်လမ်းတွင် “အစပြုစေ” ပါက အသက်ကြီးသည့်အချိန်၌ပင် ထိုလမ်းမှ မလွဲကြမည်ဟု သင်ကြားသည်။

၂၂:၁၇–၂၄:၂၂

ပညာရှိတို့၏ စကားပုံသုံးဆယ်

ဤအပိုင်းရှိ ဉာဏ်ပညာစကားပုံများတွင် တိုတောင်းသော စကားပုံများနှင့် အနည်းငယ်ရှည်လျားသော စကားပုံများ ရောနှောပါဝင်သည်။ အလုံးစုံကို လွှမ်းခြုံထားသော အကြောင်းအရာတစ်ခုကို မတွေ့နိုင်ဘဲ အကြောင်းအရာအမျိုးမျိုး ပါဝင်သည်။ ၂၂:၂၀ တွင် အသုံးပြုထားသော ဟေဗြဲဖော်ပြချက်ကို “ထူးမြတ်သောအရာများ” ဟုလည်းကောင်း၊ “စကားပုံသုံးဆယ်” ဟုလည်းကောင်း အဓိပ္ပာယ်ပြန်နိုင်သည် (အောက်တွင် “ထူးမြတ်သောအရာများ သို့မဟုတ် စကားပုံသုံးဆယ်” ကို ကြည့်ပါ)။ ဤအပိုင်းတွင် စကားပုံသုံးဆယ်ရှိသည်ဟူသော အယူအဆကို ယေဘုယျအားဖြင့် သဘောတူကြသော်လည်း ၎င်းတို့ကို မည်သို့ခွဲဝေရမည်ဆိုသည်တွင် သဘောထားကွဲလွဲမှု အနည်းငယ် ရှိသည်။

ထူးမြတ်သောအရာများ သို့မဟုတ် စကားပုံသုံးဆယ်?

၁။ စာသားဆိုင်ရာ ပြဿနာ

၂၂:၂၀ တွင် “ထူးမြတ်သောအရာများ” သို့မဟုတ် “စကားပုံသုံးဆယ်” ဟု ဘာသာပြန်ထားသော ဟေဗြဲဖော်ပြချက်တစ်ခု ရှိသည်။ ဤအရာကို အောက်ပါအတိုင်း ရှင်းပြနိုင်သည်။ ပထမအချက်မှာ ၂၂:၁၇ တွင် ပါဝင်ပြီး အခန်းငယ် ၂၀ တွင် ရည်ညွှန်းသည်ဟု ယူဆရသော “စကား” ဟူသော ဟေဗြဲစကားလုံးသည် “အရာ” သာမက “စကား” သို့မဟုတ် “စကားပုံ” ဟူ၍လည်း အဓိပ္ပာယ်ရနိုင်သည်။ ဒုတိယအချက်မှာ စာသားနှင့် ဘာသာပြန်ခြင်းဆိုင်ရာ မေးခွန်းများကို ဖြစ်ပေါ်စေသော အခြားစကားလုံးတစ်လုံးနှင့် ပတ်သက်၍ မသေချာမှုရှိသည်။ ဟေဗြဲကျမ်းစာ၏ အဓိကစာသားတွင် ထိုစကားလုံးကို ရေးသားထားပြီး အချို့က “မနေ့တစ်နေ့က” ဟု ဘာသာပြန်ကြသည်။ သို့သော် ထိုအဓိပ္ပာယ်ကို “မနေ့နှင့် မနေ့မတိုင်မီနေ့” ဟူသော ဖော်ပြချက်တွင်သာ တွေ့ရသည် (ထွက်မြောက်ရာ ၅:၈ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ထို့အပြင် ဤအခြေအနေနှင့်လည်း မကိုက်ညီပုံရသည်။ စာမူများ၏ အနားသတ်တွင် ထိန်းသိမ်းထားသော စာရေးသူများ၏ ဖတ်ရှုနည်းတစ်ရပ်တွင် စာသားကို စာလုံးပေါင်းမှားနေသည်ဟု ယူဆပြီး “တတိယသူ” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသော စကားလုံးဖြင့် ပြင်ဆင်ထားသည်။ ထိုစကားလုံးသည် “စစ်ဘက်အရာရှိ” ကို ရည်ညွှန်းသည်။ “ထူးမြတ်သော” ဟူသော ဘာသာပြန်ချက်သည် ထိုစကားလုံးမှ ဆင်းသက်လာသော်လည်း ဘာသာစကားဆိုင်ရာ အခြေခံမရှိပါ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤအကြံပြုချက်သည်လည်း အခြေအနေနှင့် မကိုက်ညီပါ။

၂။ ဖြစ်နိုင်သော ဖြေရှင်းချက်

ပညာရှင်များသည် ဟေဗြဲစာသား၏ ဗျည်းအက္ခရာများကို မပြောင်းဘဲ သရများကိုသာ ပြောင်းလဲ၍ ထိုစကားလုံးကို “သုံးဆယ်” ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ဖြင့် ဖတ်ရှုကြသည်။ ဤပြင်ဆင်မှုသည် ဤအပိုင်းတွင် သုတ္တံစကား သုံးဆယ်ရှိသည်ဟူသော အခြေအနေကြောင့် ထောက်ခံနိုင်သည်ဟု သူတို့က ဆိုကြသည်။ ဟေဗြဲစာသား၏ ဤပြင်ဆင်ချက်ကို ၁၉၂၂ ခုနှစ်တွင် အီဂျစ်ဉာဏ်ပညာစာတမ်းတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိ၍ ထုတ်ဝေခဲ့ခြင်းက အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ အကြံပြုစေခဲ့သည်။ ပညာရှင်များသည် သုတ္တံကျမ်းနှင့် ထိုအီဂျစ်စာတမ်းအကြား ဆင်တူမှုများကို သတိပြုလာကြသည်။ ထိုစာတမ်းတွင် အခန်းသုံးဆယ် ပါဝင်ပြီး သုတ္တံကျမ်း၏ ဤအပိုင်းတွင်လည်း စကားပုံသုံးဆယ် ပါဝင်သောကြောင့် ပညာရှင်အများစုက ဟေဗြဲစာသား၏ အကောင်းဆုံးဖတ်ရှုနည်းမှာ “သုံးဆယ်” ဖြစ်သည်ဟု ကောက်ချက်ချကြသည်။

ထို့အပြင် “စကားပုံသုံးဆယ်” ဟူသော ဘာသာပြန်ချက်သည် ထိုအီဂျစ်ဉာဏ်ပညာစာတမ်းနှင့် ဆင်တူမှုများအပေါ် လုံးဝမှီခိုနေခြင်းမဟုတ်ကြောင်း သတိပြုရန် အရေးကြီးသည်။ ပထမအချက်မှာ ထိုနှစ်ခုအကြား ဆင်တူမှုများသည် အများအားဖြင့် သုတ္တံ ၂၂:၁၇–၂၃:၁၁ ရှိ စကားပုံများတွင် ဖြစ်သည်။ ၂၃:၁၂–၂၄:၂၂ တွင် ဆင်တူမှုများ နည်းပါးသော်လည်း ရှေးအနီးအရှေ့ဒေသရှိ အခြားဉာဏ်ပညာစာပေများနှင့် ဆင်တူမှုများ ရှိနိုင်သည်။ အချို့နေရာများတွင် ဆင်တူမှုများသည် ယုံကြည်လောက်အောင် ခိုင်လုံခြင်းမရှိပါ။ ဒုတိယအချက်မှာ ဤဖြေရှင်းချက်ကို ၁၉၀၆ ခုနှစ်တွင် ပထမဆုံး အဆိုပြုသူ ရှိခဲ့ပြီး ထိုအချိန်သည် အီဂျစ်စာတမ်း မထုတ်ဝေမီ ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုခွဲခန့် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုသူက သုတ္တံကျမ်း၏ အခန်းသုံးဆယ်တစ်ခန်းကို အခြေခံထားသည်။ နောက်ဆုံးတွင် “ထူးမြတ်သော” အစား “သုံးဆယ်” ဟု ဖတ်ရန် အကြံပြုချက်သည် ယူဆချက်တစ်ရပ်အဖြစ်သာ ကျန်ရှိနေသော်လည်း ခက်ခဲသော ဟေဗြဲဖော်ပြချက်၏ အခြေအနေအရ အဓိပ္ပာယ်ကို ရှင်းလင်းစေသည်။

၂၂:၁၇–၂၃:၉

ပထမမှ ဒသမအထိ စကားပုံများ

သုတ္တံ ၂၂:၁၇–၂၁ တွင် “ပထမ” ဟုခေါ်သော စကားပုံသုံးဆယ်အနက် ပထမစကားပုံ ပါဝင်ပြီး ၎င်းတို့အတွက် နိဒါန်းအဖြစ်လည်း ဆောင်ရွက်သည်။ ဤအခန်းငယ်များ၏ သတင်းစကားမှာ ဉာဏ်ပညာကို နားထောင်ရန် သို့မဟုတ် အာရုံစိုက်ရန် တိုက်တွန်းခြင်းဖြစ်သည်။ စာသားအတိုင်းဆိုလျှင် “သင်၏နားကို ညွှတ်ပါ” ဟု ဆိုလိုသည်။ ထိုသို့ ဉာဏ်ပညာကို အထူးဂရုပြုနားထောင်ခြင်းသာမက ၎င်းနှင့်အညီ အသက်တာကို စီစဉ်နေထိုင်ခြင်းလည်း ပါဝင်သည်။ ဉာဏ်ပညာကို လက်ခံခြင်း၏ နောက်ဆုံးရလဒ်မှာ မသိနိုင်လောက်အောင် နက်နဲသော ဉာဏ်ပညာကို ပိုင်ဆိုင်သည့် ထာဝရဘုရားကို ယုံကြည်ကိုးစားနိုင်ခြင်းနှင့် သေချာ၍ ယုံကြည်စိတ်ချရသော အမှန်တရားကို ရှင်းလင်းစွာ နားလည်ပြီး အခြားသူများကို သင်ကြားပေးနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၂၁)။

ဒုတိယ စကားပုံသည် ဆင်းရဲသူနှင့် ဒုက္ခရောက်သူတို့၏ တရားဝင်အခွင့်အရေးများကို ကာကွယ်ပေးခြင်းအားဖြင့် သူတို့ကို စောင့်ရှောက်ကာ ကာကွယ်ရန် တောင်းဆိုသည် (အခန်းငယ် ၂၂–၂၃)။ အဓိကလှုံ့ဆော်ချက်မှာ ဘုရားသခင်သည် သူတို့ကို ဂရုစိုက်ပြီး သူတို့၏အမှုကို ကိုယ်တိုင် ဆောင်ရွက်ပေးမည်ဟူသော အချက်ဖြစ်သည်။ အားနည်းသူတို့၏ အမှုကို ကာကွယ်ပေးသော ထာဝရဘုရားအကြောင်း ဆင်တူဖော်ပြချက်များကို ၁၅:၂၅ နှင့် ၂၃:၁၀–၁၁ တွင် တွေ့ရသည်။

တတိယ စကားပုံသည် ဒေါသ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင်ရှိပြီး မိမိကိုယ်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်သော စိတ်ဆိုးလွယ်သူနှင့် မိတ်ဆွေဖြစ်ခြင်း၏ အန္တရာယ်ကို ညွှန်ပြသည် (၂၂:၂၄–၂၅)။ ထိုသူတို့နှင့် မိတ်ဆွေဖြစ်ခြင်းသည် သူတို့၏ အပြုအမူကို ထောက်ခံခြင်းနှင့် တူသည်။ သူတို့၏ သြဇာသည် သူတို့ကဲ့သို့ ပြုမူတတ်လာသူတို့၏ အသက်တာကို ပျက်စီးစေသည်။

စတုတ္ထ စကားပုံအရ အခြားသူများ၏ အကြွေးများအတွက် မိမိကိုယ်တိုင် တာဝန်ယူရန် မသင့်တော်ပါ (အခန်းငယ် ၂၆–၂၇)။ အကြွေးယူသူများက မပေးဆပ်ပါက သူတို့၏အကြွေးကို အာမခံပေးသူများက ပြန်လည်ပေးဆပ်ရမည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့ပိုင်ဆိုင်သမျှကို သိမ်းယူခံရနိုင်သည်။ ဤစကားပုံ၏ သတိပေးချက်သည် ၆:၁၅; ၁၁:၁၅; ၁၇:၁၈ တို့နှင့် ဆင်တူသည်။

ပဉ္စမ စကားပုံသည် မြေယာပိုင်ဆိုင်မှုကို သတ်မှတ်ပေးသော နယ်နိမိတ်မှတ်တိုင်များကို လေးစားရန် အကြောင်းဖြစ်သည် (၂၂:၂၈)။ ဤနယ်နိမိတ်မှတ်တိုင်များကို ရွှေ့ခြင်းသည် တရားမဝင်ဘဲ မြေယာခိုးယူခြင်းနှင့် တူသည် (တရားဟောရာ ၁၉:၁၄; ၂၇:၁၇; သုတ္တံ ၁၅:၂၅; ၂၃:၁၀–၁၁ နှင့်လည်း နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

ခိုးယူခြင်းအစား ဆဋ္ဌမ စကားပုံသည် ပညာရှိသူများအား နိုင်ငံအတွင်း အမြင့်ဆုံးအဆင့်ရှိသူများ၊ ဆိုလိုသည်မှာ ဘုရင်များ၏ ရှေ့တော်တွင် အမှုထမ်းနိုင်စေရန် လုံ့လဝီရိယဖြင့် အလုပ်လုပ်ခြင်းကို ချီးကျူးသည် (သုတ္တံ ၂၂:၂၉)။ မိမိကိုယ်ကို ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်စေခြင်းကို ထိရောက်သော အမှုဆောင်ခြင်းအတွက် ကိရိယာတစ်ခုအဖြစ် အားပေးထားသည်။

အုပ်စိုးသူများ၏ရှေ့၌ သင့်လျော်စွာ ပြုမူခြင်းသည် စစ်မှန်သော ဉာဏ်ပညာ၏ ဖော်ပြချက်ဖြစ်သည်ဟု သတ္တမ စကားပုံက ဆိုသည် (၂၃:၁–၃)။ အုပ်စိုးသူများနှင့်အတူ စားသောက်သူများသည် မိမိတို့၏ စားချင်စိတ်ကို ထိန်းချုပ်သင့်သည်။ အကြောင်းမှာ ထိုအစားအစာသည် လှည့်ဖြားသော အစားအစာဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၃)။ ဆိုလိုသည်မှာ အစားအစာပေးသူတွင် ဖုံးကွယ်ထားသော ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခု ရှိနိုင်သည်။

အဋ္ဌမ စကားပုံသည် စည်းစိမ်ဥစ္စာအကြောင်းကို ထပ်မံဖော်ပြပြီး ၎င်းကို ရရှိခြင်းကို ဘဝ၏ ရည်မှန်းချက်မပြုရန် သတိပေးသည် (အခန်းငယ် ၄–၅)။ စည်းစိမ်သည် တစ်ခဏတွင် မြင်ရပြီး နောက်တစ်ခဏတွင် ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားသော အလင်းယောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ ယခုရှိပြီး ခဏကြာလျှင် ပျံသွားသော ငှက်တစ်ကောင်နှင့်လည်း တူသည်။

နဝမ စကားပုံသည် အစားအစာအကြောင်းသို့ ပြန်လည်ရောက်လာပြီး ကပ်စေးနှဲ၍ ကိုယ်ကျိုးရှာသူနှင့် အတူစားရန် ဖိတ်ကြားချက်ကို လက်မခံရန် အကြံပေးသည် (အခန်းငယ် ၆–၈)။ ထိုအိမ်ရှင်သည် အရေခြုံပြောဆိုပြီး ဧည့်သည်၏အစာအိမ်က စားထားသောအစားအစာကို လက်မခံနိုင်အောင် ဖြစ်စေသည်။ စားပွဲပေါ်တွင် ပြောခဲ့သော ကောင်းသောစကားများပင် အကျိုးမရှိတော့ပေ။

ဒသမ စကားပုံသည် ယခင်စကားပုံတွင် အရိပ်အမြွက်ဖော်ပြထားသည့်အရာကို ပိုမိုရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြသည် (အခန်းငယ် ၉)။ ဉာဏ်ပညာစကားနှင့် နားလည်မှုရှိသော အတွေးများကို မုန်းတီးသော မိုက်မဲသူများအား အကြံပေးခြင်းသည် အကျိုးမရှိကြောင်း အလေးပေးသည် (၉:၇၊ ၈; မဿဲ ၇:၆ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

၂၃:၁၀–၂၄:၄

ဒသမတစ်မှ နှစ်ဆယ့်တစ်အထိ စကားပုံများ

ဒသမတစ် စကားပုံသည် ၂၂:၂၈ ရှိ စကားပုံနှင့် ဆင်တူသည်။ စကားပုံနှစ်ခုစလုံးသည် အခြားသူများ၏ ပိုင်ဆိုင်မှုကို လေးစားရန် တိုက်တွန်းသော်လည်း ဤနေရာတွင် မိဘမဲ့များ၏ မြေယာကို သိမ်းယူခြင်းအပေါ် အလေးထားသည် (၂၃:၁၀)။ အကြောင်းပြချက်မှာ အင်အားကြီးသော ရွေးနုတ်ကယ်တင်ရှင် သို့မဟုတ် ကာကွယ်သူတစ်ဦး ရှိပြီး သူတို့၏အမှုကို တရားရုံးတွင် ဆောင်ရွက်ပေးမည်ဟူသော အချက်ဖြစ်သည် (၁၅:၂၅; ၂၂:၂၂–၂၃ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ရွေးနုတ်ကယ်တင်ရှင် သို့မဟုတ် ကာကွယ်သူသည် ထာဝရဘုရားကို ရည်ညွှန်းခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

၂၃:၁၇–၁၈ နှင့် ၂၃:၁၉ တို့နှင့် ဆင်တူစွာ ဒွါဒသမ စကားပုံသည် နောက်တွင် လာမည့် သွန်သင်ခြင်းကို နားထောင်ရန် တိုက်တွန်းချက်ဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၁၂)။ ဤနေရာတွင် စကားလုံးကစားနည်းတစ်ခု ရှိသည်။ “ဆုံးမခြင်း၊ သွန်သင်ခြင်း၊ ပြုပြင်ခြင်း” ဟူသော ဟေဗြဲစကားလုံးကို အခန်းငယ် ၁၂ နှင့် ၁၃ နှစ်ခုစလုံးတွင် အသုံးပြုထားသောကြောင့် ပညာရှင်အချို့က အခန်းငယ် ၁၂ ကို ၁၃–၁၄ နှင့် ပေါင်းစပ်ဖတ်ကြသည်။ သို့သော် စကားလုံးတူကို အခန်းငယ်နှစ်ခုတွင် အသုံးပြုထားခြင်းသည် စကားပုံများကို တစ်ဆက်တည်း ထားရန် လုံလောက်သော အကြောင်းပြချက်ဖြစ်သည်။

ဒွါဒသမတစ် စကားပုံသည် အခန်းငယ် ၁၂ တွင် ရရှိသော သွန်သင်ခြင်းအပေါ် အခြေခံ၍ ဆုံးမပဲ့ပြင်ရန် အကြံပေးသည် (အခန်းငယ် ၁၃–၁၄)။ အခန်းငယ် ၁၄ နှင့် အပြိုင်ဖြစ်မှုကို ထောက်ထားလျှင် အခန်းငယ် ၁၃ သည် ကလေးများကို အပြစ်ပေးခြင်းသည် သူတို့ကို သေစေမည်မဟုတ်ဟု ဆိုလိုခြင်းမဟုတ်ပါ။ ၎င်းသည် ကလေးများကို သင်္ချိုင်းမှ ကယ်တင်မည်ဟု ဆိုလိုသည်။ “အသက်ဝိညာဉ်” သို့မဟုတ် “အသက်” ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ရသည် (၁၉:၁၈ နှင့်လည်း နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

ဉာဏ်ပညာသည် ၎င်းကိုရှာဖွေသူများအပေါ်သာ အကျိုးသက်ရောက်သည်မဟုတ်ဘဲ ဒွါဒသမလေး စကားပုံက ဖော်ပြသကဲ့သို့ မိဘများ သို့မဟုတ် သွန်သင်သူများအပေါ်လည်း အပြုသဘောဆောင်သော အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိသည် (၂၃:၁၅–၁၆)။ ပညာရှိသော သားသမီးများသည် မိဘများကို ဝမ်းမြောက်စေသည်။ ဝမ်းမြောက်ခြင်းသည် လူတစ်ဦးလုံးကို ကြွယ်ဝစေသည်။ သားသမီးများက မှန်ကန်သောစကားကို ပြောနေသည်ကို ကြားရခြင်းထက် မိဘများအတွက် ပိုမိုဝမ်းမြောက်စရာ မရှိပါ။

ဒွါဒသမငါး စကားပုံသည် အပြစ်သားများကို မနာလိုရန် သွန်သင်ပြီး ထာဝရဘုရားကို ရိုသေလေးစား၍ အပ်နှံနေထိုင်သူများအတွက် အနာဂတ်ဆုလာဘ်ရှိကြောင်း အာမခံသည် (အခန်းငယ် ၁၇–၁၈)။ ဤနေရာသည် သုတ္တံကျမ်းတွင် လက်ရှိဘဝထက် ကျော်လွန်သော အဖြစ်မှန်၊ အနာဂတ်ထာဝရအသက်ကို ဖော်ပြသော နေရာအနည်းငယ်ထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။ အပြစ်သားသည် အောင်မြင်နေသကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း ထာဝရဘုရားကို မျှော်လင့်သူများ အောင်မြင်၍ ဆိုးညစ်သူများ ပျက်စီးမည့်အချိန် ရောက်လာမည်။

အခန်းငယ် ၁၉ ကို ဒွါဒသမခြောက် စကားပုံအတွက် နိဒါန်းပေးသော တိုက်တွန်းချက်အဖြစ် ယူဆနိုင်သည် (အခန်းငယ် ၁၉–၂၁)။ ထိုစကားပုံသည် စားသောက်ရာတွင် သင့်တင့်မျှတမှုရှိရန် တိုက်တွန်းသည်။ အရက်မူးခြင်းနှင့် အစားအလွန်စားခြင်းသည် ဆင်းရဲခြင်းသို့ ဦးတည်စေသည် (တရားဟောရာ ၂၁:၂၀ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

ဒွါဒသမခုနစ် စကားပုံသည်လည်း နောက်တွင် လာမည့်စကားများကို အာရုံစိုက်ရန် တိုက်တွန်းချက်ဖြင့် စတင်သည် (သုတ္တံ ၂၃:၂၂–၂၅)။ ထိုစကားများသည် ဖြောင့်မတ်၍ ပညာရှိသော သားသမီးများက မိဘများထံ ယူဆောင်လာသော ဝမ်းမြောက်ခြင်းကို ဖော်ပြသည် (အခန်းငယ် ၂၄–၂၅)။ အမှန်တရား၊ ဉာဏ်ပညာနှင့် သွန်သင်ခြင်းကို နားထောင်၍ လက်ခံရန် လှုံ့ဆော်ချက်မှာ ထိုအရာများကြောင့် မိဘများ ဝမ်းမြောက်ရခြင်းဖြစ်သည်။ လက်ရှိဘဝတွင် မိဘများ၏အသက်တာကို တတ်နိုင်သမျှ ပျော်ရွှင်စေရန် သားသမီးများတွင် တာဝန်ရှိသည် (အခန်းငယ် ၁၅–၁၆ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

ယခင်ဉာဏ်ပညာစကားပုံကဲ့သို့ ဒွါဒသမရှစ် စကားပုံသည်လည်း နိဒါန်းဖြင့် စတင်သည် (အခန်းငယ် ၂၆)။ “ငါ့သား၊ သင်၏နှလုံးကို ငါ့အားပေးလော့” ဟူသော စကားသည် မကြာခဏ မတွေ့ရသော ဟေဗြဲဖော်ပြချက်ကို ဘာသာပြန်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် “နှလုံးကို ထားခြင်း” ဟူသော ဆင်တူဖော်ပြချက်နှင့် အဓိပ္ပာယ်တူဖြစ်နိုင်ပြီး “ဆင်ခြင်ပါ” သို့မဟုတ် “အာရုံစိုက်ပါ” ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ရှိသည် (တရားဟောရာ ၃၂:၄၆; ဟေရှာယ ၄၁:၂၂ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ထိုသို့ဆိုလျှင် “ငါ့ကို အာရုံစိုက်ပါ” ဟု အခြားနည်းဖြင့် ဘာသာပြန်နိုင်သည်။ နိဒါန်းပြီးနောက် ဤစကားပုံ၏ အဓိကအပိုင်းသည် ပြည့်တန်ဆာမများနှင့် အိမ်ထောင်ရေးဖောက်ပြန်သော မိန်းမများ၏ အသက်အန္တရာယ်ရှိနိုင်သော စုံစမ်းသွေးဆောင်မှုကို သတိပေးသည် (သုတ္တံ ၂၃:၂၇–၂၈; ၂၂:၁၄ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

ဒွါဒသမကိုး စကားပုံတွင် အရက်၏ အန္တရာယ်ရှိသော အကျိုးသက်ရောက်မှုများကို ထင်ရှားစွာ ဖော်ပြထားသည် (၂၃:၂၉–၃၅)။ အရက်သောက်သူများ၏ အသက်တာအပေါ် လူမှုရေး၊ ကိုယ်ခန္ဓာရေးနှင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ထိခိုက်မှုများကို ဖော်ပြသည်။ သတိပေးချက်သည် အလွန်ပြင်းထန်သောကြောင့် အရက်ကိုပင် မကြည့်ရန် တားမြစ်ထားသည်။ အရက်သည် ဆွဲဆောင်မှုရှိပုံပေါ်သော်လည်း အဆိပ်ရှိသော မြွေတစ်ကောင်နှင့် တူသည်။ အရက်သောက်ထားသူ၏ အခြေအနေကို သနားစရာအဖြစ် ဖော်ပြထားသည်။ သူတို့သည် အမြင်မှားမှုများ ခံစားရပြီး ပင်လယ်ထဲရှိ သင်္ဘောတစ်စင်းကဲ့သို့ သို့မဟုတ် ရွက်တိုင်ထိပ်တွင် ထိုင်နေသူတစ်ဦးကဲ့သို့ မိမိတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာလှုပ်ရှားမှုကို မထိန်းချုပ်နိုင်ကြပေ။ ထိုသူများသည် အဖြစ်မှန်နှင့် အဆက်အသွယ်ပြတ်နေသော်လည်း ထပ်မံထွက်၍ သောက်ရန် အသင့်ရှိနေကြသည်—အလွန်သနားစရာကောင်းသော ဘဝဖြစ်သည်။

နှစ်ဆယ်မြောက် စကားပုံသည် ဘဝတွင် အောင်မြင်နေသကဲ့သို့ ထင်ရသော ဆိုးညစ်သူများကို မနာလိုရန်နှင့် သူတို့နှင့်အတူ ရှိလိုစိတ် မထားရန် တိုက်တွန်းသည် (၂၄:၁–၂)။ အကြောင်းပြချက်မှာ သူတို့သည် မိမိတို့၏ အတွင်းစိတ်တွင် အကြမ်းဖက်မှုကို မှန်ကန်သည်ဟု သတ်မှတ်ပြီး ထို့နောက် သင့်လျော်သော လူမှုစနစ်ကို ပျက်စီးစေသော အကြမ်းဖက်မှုကို လိုလားကြောင်း ဖော်ပြကြသောကြောင့် ဖြစ်သည် (၃:၃၁ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

နှစ်ဆယ့်တစ် စကားပုံအရ ဉာဏ်ပညာသည် စနစ်တကျဖြစ်မှုကို ထောက်ပံ့သည် (၂၄:၃–၄)။ ဉာဏ်ပညာဖြင့် တည်ဆောက်ထားသော အိမ်တစ်လုံးသည် ခိုင်မာစွာ တည်ရှိနေခြင်းကို ဥပမာပေးထားသည်။ ထိုအိမ်တွင် နှစ်သက်ဖွယ် ကြွယ်ဝမှုများ နေထိုင်မည်။ ဤနေရာတွင် အိမ်သည် ဘုရားသခင်ပေးသော ဉာဏ်ပညာ၊ နားလည်မှုနှင့် အသိပညာတို့ဖြင့် ဦးဆောင်ခံရသော မိသားစုကို ကိုယ်စားပြုပြီး ထိုအရာများသည် အဖွဲ့ဝင်များ၏ စရိုက်လက္ခဏာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုကို အထောက်အကူပြုကာ ထာဝရဘုရားကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းကို ဖြစ်စေသည်။