အခန်းကြီး - (၁ - ၂ - ၃ - ၄ - ၅ - ၆)

 

၁:၁–၉:၁၈

ဣသရေလမင်းကြီး ဒါဝိဒ်၏သား Solomon ၏ သုတ္တံစကားများ

သုတ္တံကျမ်း၏ ပထမအခန်းမှ နဝမအခန်းအထိတွင် ကျမ်း၏ကျန်အပိုင်းအများစုထက် ပိုမိုရှည်လျားသော ကဗျာဆန်သည့် အပိုင်းများ ပါဝင်သည်။ ကျမ်း၏အများစုမှာ လက်တွေ့ဘဝတွင် နေထိုင်ရန်အတွက် သီးခြားအကြံပေးချက်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော်လည်း ပထမအခန်းမှ နဝမအခန်းအထိရှိ ကဗျာများတွင် သွန်သင်ပေးသောကဗျာများနှင့် ဉာဏ်ပညာကို ချီးမွမ်းသည့် သို့မဟုတ် အားပေးထောက်ခံသည့် ကဗျာများကို ရောယှက်ထားသည်။ ထို့ကြောင့် သစ္စာမဲ့ခြင်းကို ဆန့်ကျင်သည့် သတိပေးချက်များပင်လျှင် ဉာဏ်ပညာကို ရွေးချယ်ခြင်းနှင့် အိမ်ထောင်ရေးဖောက်ပြန်သောမိန်းမကို ရွေးချယ်ခြင်းတို့အကြား နှိုင်းယှဉ်မှု၏ အခြေအနေအတွင်းတွင် ဖြစ်ပေါ်လာသည် (၇:၄–၅ ကိုကြည့်ပါ)။

ပညာရှင်အချို့က အကြံပြုထားသကဲ့သို့ ဤပထမအဓိကအပိုင်းရှိ အကြောင်းအရာများတွင် သင်ခန်းစာဆန်သော ဟောပြောချက် သို့မဟုတ် သွန်သင်ပေးသော မိန့်ခွန်း ဆယ်ခု (၁:၈–၁၉; ၂:၁–၂၂; ၃:၁–၁၂၊ ၂၁–၃၅; ၄:၁–၉၊ ၁၀–၁၉၊ ၂၀–၂၇; ၅:၁–၂၃; ၆:၂၀–၃၅; ၇:၁–၂၇) ပါဝင်ပြီး၊ ထိုအကြားတွင် ကြားဖြတ်အပိုင်း လေးခု (၁:၂၀–၃၃; ၃:၁၃–၂၀; ၆:၁–၁၉; ၈:၁–၃၆) ရှိသည်။ ထို့အပြင် နိဒါန်း (၁:၁–၇) နှင့် နိဂုံး (အခန်း ၉) လည်း ပါဝင်သည်။ ထိုဟောပြောချက်များတွင် ပုံမှန်အားဖြင့် အပိုင်းသုံးပိုင်း ပါဝင်သည်။ ယင်းတို့မှာ နိဒါန်း၊ ဟောပြောချက်၏ အဓိကအကြောင်းအရာနှင့် တစ်မျိုးမျိုးသော နိဂုံးတို့ ဖြစ်သည်။ နိဒါန်းသည် ပုံမှန်အားဖြင့် မိဘတို့၏ သွန်သင်ချက်ပုံစံဖြင့် ဖော်ပြထားသော စကားရပ်တစ်ရပ်ဖြင့် စတင်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ဟောပြောချက်သည် မိဘတို့၏ သွန်သင်ချက်ကို နားထောင်ရန် အကြံပေးခံရသော သားတစ်ဦးထံ ရည်ညွှန်းထားခြင်းဖြစ်သည် (၁:၈–၉; ၃:၁–၂; ၄:၁–၄; ၆:၂၀ ကိုကြည့်ပါ)။ ထို့နောက် ဤသွန်သင်ချက်များကို နားထောင်လိုက်နာခြင်းဖြင့် ရရှိနိုင်သည့် အကျိုးကျေးဇူးများကို ဖော်ပြသည်။ ဤအရာသည် ဤစကားများ၏ မူလအခြေအနေမှာ မိဘတို့၏ သွန်သင်ချက်ဖြစ်နိုင်ကြောင်း ထင်ဟပ်စေနိုင်သည် (၃၁:၁ ကိုလည်းကြည့်ပါ)။ သို့သော် သုတ္တံကျမ်းသည် ပိုမိုကျယ်ပြန့်သော ပရိသတ်ထံ ရည်ညွှန်းထားခြင်းကြောင့် (၁:၁–၇ ကိုကြည့်ပါ) မိဘတို့၏ သွန်သင်ချက်ပုံရိပ်ကို သွန်သင်ပေးသော ဉာဏ်ပညာအမျိုးအစားတွင် အသုံးပြုထားသည့် စာပေပုံစံတစ်ရပ်အဖြစ် မြင်ရမည်ဖြစ်သည်။ ဤသို့သော နိဒါန်းပုံစံကို သုတ္တံကျမ်း၏ အခြားနေရာများတွင်လည်း တွေ့ရသည် (၁၀:၁; ၂၃:၁၉၊ ၂၂ ကိုကြည့်ပါ)။

၁:၁–၇

နိဒါန်း

ခေါင်းစဉ်သည် ကျမ်းကို မိတ်ဆက်ပေးပြီး နောက်တွင်ပါရှိသောအပိုင်းသည် ဒါဝိဒ်၏သားဖြစ်၍ ဣသရေလမင်းဖြစ်သော Solomon ရေးသားသည့် သုတ္တံစကားများကို စုစည်းထားခြင်းဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြသည် (၁:၂–၉:၁၈)။ သုတ္တံကျမ်း၏ ပထမခုနစ်ချက်သည် ပထမအဓိကအပိုင်းအတွက် နိဒါန်းအဖြစ် လုပ်ဆောင်သော်လည်း ကျမ်းတစ်အုပ်လုံးအတွက်လည်း သင့်လျော်သော နိဒါန်းတစ်ရပ် ဖြစ်သည်။ ဤအခန်းငယ်များသည် ကျမ်း၏ရည်ရွယ်ချက်နှင့် ပရိသတ်ကို သတ်မှတ်ပေးသည်။

နိဒါန်းသည် ကျမ်း၏ရည်ရွယ်ချက်များကို ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြသည်။ (က) ဉာဏ်ပညာနှင့် သွန်သင်ချက်ကို ရရှိရန် (စာသားအရ “သိရန်”) ဆိုသည်မှာ စည်းကမ်းရှိသောအသက်တာကို ထိန်းညှိပေးမည့် အပြုအမူဆိုင်ရာ အခြေခံမူများကို ရယူပြီး လက်တွေ့ကျင့်သုံးရန် ဖြစ်သည် (၁:၂)။ (ခ) နားလည်မှုနှင့် ထိုးထွင်းသိမြင်မှုရှိသော စကားများကို သိမြင်နားလည်ရန် ဆိုသည်မှာ မှန်ကန်သောအရာနှင့် မှားယွင်းသောအရာကို ခွဲခြားသိမြင်ပြီး ထိုးထွင်းသိမြင်မှုရှိသော သို့မဟုတ် အဓိပ္ပာယ်ရှိသောအရာကို ရယူနိုင်ရန် ဖြစ်သည်။ ဉာဏ်ပညာ၊ စည်းကမ်းနှင့် နားလည်မှုတို့ကို လက်တွေ့ရည်ရွယ်ချက်များအတွက် ရယူရမည်။ (ဂ) ဉာဏ်ပညာနှင့် ဆင်ခြင်သုံးသပ်၍ ပြုမူနေထိုင်ခြင်းနှင့်ပတ်သက်သော သွန်သင်ချက်ကို လက်ခံရန် ဆိုသည်မှာ တရားမျှတမှု/ဖြောင့်မတ်မှု (သင့်လျော်သော ဆက်ဆံရေးများကို ထိန်းသိမ်းခြင်း)၊ ဖြောင့်မတ်ရိုးသားမှုနှင့် မျှတမှု (စာသားအရ “ချောမွေ့သော”၊ “ဖြောင့်သော”၊ “အတားအဆီးကင်းသော” အရာ) တို့ဖြင့် လက္ခဏာဆောင်သော အသက်တာကို နေထိုင်ရန်နှင့် မှန်ကန်သောအရာကို ပြုလုပ်ရန်/အခြားသူများကို တရားမျှတစွာ ဆက်ဆံရန် ဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၃)။ (ဃ) ရိုးရှင်းနုံအသူတို့အား ဆင်ခြင်တုံတရားကို ပေးရန်ဆိုသည်မှာ သူတို့ကို လမ်းမှားမသွားစေရန် ကူညီပေးရန် ဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၄)။ “ရိုးရှင်းသူ” (ဟေဗြဲဘာသာဖြင့် peti) သည် အတွေ့အကြုံနည်းပါး၍ ဖြားယောင်းသွေးဆောင်ခြင်းကို အလွယ်တကူ ခံရနိုင်သူ ဖြစ်သည်။ ဤဟေဗြဲစကားလုံးသည် patah ဟူသော ကြိယာမြစ်နှင့် ဆက်စပ်သည်။ ယင်း၏အဓိပ္ပာယ်များမှာ “အလွယ်တကူ ယုံကြည်တတ်သည်”၊ “ဖြားယောင်းသွေးဆောင်မှုကို ဖွင့်ထားသည်”၊ “စည်းရုံးသိမ်းသွင်းသည်”၊ “ဖြားယောင်းသည်” တို့ဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၁၀; ထွက်မြောက်ရာ ၂၂:၁၅; တရားသူကြီး ၁၄:၁၅)။ အချို့အခြေအနေများတွင် “ရိုးရှင်းသူ” ဟူသော စကားလုံးသည် အနုတ်လက္ခဏာမရှိဘဲ အတွေ့အကြုံနည်းပါး၍ ဆင်ခြင်တုံတရားရှိစွာ ပြုမူနေထိုင်ရန် သွန်သင်ချက်လိုအပ်သူကို ရည်ညွှန်းသည်။ ထိုသို့သောသူသည် ဉာဏ်ပညာကို သင်ယူနိုင်သကဲ့သို့ အပြစ်ပြုရန်လည်း ဖြားယောင်းခံရနိုင်သည် (သုတ္တံ ၁:၄; ၇:၇; ၉:၄၊ ၆၊ ၁၆; ၁၉:၂၅; ၂၁:၁၁)။ အခြားအခြေအနေများတွင် “ရိုးရှင်းသူ” သည် အနုတ်လက္ခဏာအဓိပ္ပာယ် ရှိသည်။ ရိုးရှင်းသူများကို ဆင်ခြင်တုံတရားရှိသူများနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ထားပြီး (၁၄:၁၅၊ ၁၈; ၂၂:၃; ၂၇:၁၂) လူမိုက်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်ထားသည် (၁:၂၂၊ ၃၂; ၈:၅)။

လူငယ်များသည် သူတို့၏ဘဝတွင် မိမိတို့၏ လုပ်ဆောင်ရမည့်လမ်းကြောင်းကို ပညာရှိစွာ ဆုံးဖြတ်နိုင်ရန် စီမံကိန်းချမှတ်ပေးနိုင်မည့် အသိပညာနှင့် ဆင်ခြင်သုံးသပ်နိုင်စွမ်း လိုအပ်သည်။ သို့သော် သုတ္တံကျမ်းသည် ရိုးရှင်းသူများနှင့် လူငယ်များကိုသာ မဟုတ်ဘဲ အသိပညာတိုးပွားနိုင်သော ပညာရှိများကိုလည်း ရည်ညွှန်းသည် (၁:၅)။ ဉာဏ်ပညာသည် အသက်ရှင်နေထိုင်မှုပုံစံတစ်ရပ်ဖြစ်သော်လည်း သုတ္တံစကားများ၊ ဥပမာများနှင့် ပဟေဠိများမှတစ်ဆင့် အယူအဆများနှင့် သွန်သင်ချက်များကို ဖော်ပြသည့် နည်းလမ်းတစ်ရပ်လည်း ဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၆)။ ဉာဏ်ပညာဆိုင်ရာ စကားအများစု၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ ရှင်းလင်းလွယ်ကူစွာ နားလည်နိုင်သော်လည်း ၎င်းတို့ကို “ပဟေဠိများ” ဟု ခေါ်ထားခြင်းက စာဖတ်သူအား အပေါ်ယံအဓိပ္ပာယ်ကိုသာ အလျင်စလိုဖတ်ရှုခြင်းမပြုဘဲ ၎င်းတို့၏အဓိပ္ပာယ်ကို ဂရုတစိုက် စဉ်းစားရန် အားပေးသည်။ အခန်းငယ် ၇ အရ ထာဝရဘုရားကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းသည် စစ်မှန်သော ဉာဏ်ပညာ၏ အခြေခံဖြစ်သည်။ စစ်မှန်သော အသိပညာနှင့် ဉာဏ်ပညာကို တွေ့ကြုံခံစားလိုသူများသည် “ထာဝရဘုရားကို ကြောက်ရွံ့” ရမည် (ဆိုလိုသည်မှာ ဘုရားသခင်နှင့် မှန်ကန်သော ဆက်ဆံရေးရှိရမည်)။ ဤ “ကြောက်ရွံ့ခြင်း” သည် ဘုရားသခင်ကို ကြောက်လန့်ခြင်းကို မဆိုလိုဘဲ ကိုယ်တော်အား ရိုသေလေးစားခြင်းနှင့် နာခံခြင်းကို ဆိုလိုသည် (“ဉာဏ်ပညာနှင့် ထာဝရဘုရားကို ကြောက်ရွံ့ခြင်း” အောက်တွင် ကြည့်ပါ)။

ဉာဏ်ပညာနှင့် ထာဝရဘုရားကို ကြောက်ရွံ့ခြင်း

“ထာဝရဘုရားကို ကြောက်ရွံ့ခြင်း” ဟူသော အသုံးအနှုန်းကို သုတ္တံကျမ်းတွင် မကြာခဏတွေ့ရပြီး အများအားဖြင့် ဉာဏ်ပညာနှင့် ဆက်စပ်နေသည်။ အမှန်မှာ ၎င်းသည် ဉာဏ်ပညာကို ရှာဖွေခြင်းအတွက် မှန်ကန်သောအစပြုရာနေရာကို ပေးသောကြောင့် ပညာရှိသူများအတွက် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဤအသုံးအနှုန်းကို ရှင်းလင်းစွာ နားလည်ထားရန် အရေးကြီးသည်။

၁။ အသုံးအနှုန်းများ။ ဤအသုံးအနှုန်းတွင် တူညီသော စကားလုံးမြစ်မှ ဆင်းသက်လာသည့် ဟေဗြဲနာမ် yir’ah (“ကြောက်ရွံ့ခြင်း”၊ ၁:၇၊ ၂၉; ၂:၅; ၈:၁၃; ၉:၁၀; ၁၀:၂၇; ၁၄:၂၆၊ ၂၇; ၁၅:၁၆၊ ၃၃; ၁၆:၆; ၁၉:၂၃; ၂၂:၄; ၂၃:၁၇)၊ နာမဝိသေသန yare’ (“ကြောက်ရွံ့သော”၊ ၁၄:၂; ၃၁:၃၀) သို့မဟုတ် ကြိယာ yara’ (“ကြောက်ရွံ့သည်”၊ ၃:၇; ၂၄:၂၁) တို့ ပါဝင်နိုင်သည်။ ဤစကားလုံးမြစ်၏ အခြေခံအဓိပ္ပာယ်မှာ “ကြောက်ရွံ့သည်”၊ “ကြောက်လန့်သည်” ဟူ၍ ဖြစ်သော်လည်း (ကမ္ဘာဦး ၃၂:၁၁; တရားဟောရာ ၂:၂၅; ၂၀:၈ ကိုကြည့်ပါ) “ရိုသေလေးစားသည်” ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ကိုလည်း ဖော်ပြနိုင်သည် (ဥပမာ မိဘများအပေါ်၊ ဝတ်ပြုရာ ၁၉:၃; သုတ္တံ ၁၃:၁၃ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ) သို့မဟုတ် “ကြည်ညိုရိုသေသည်” ဟူသော အဓိပ္ပာယ်လည်း ရှိသည် (ဥပမာ ဘုရားသခင်နှင့် ကိုယ်တော်၏နှုတ်ကပတ်တော်အပေါ်၊ ဝတ်ပြုရာ ၂၆:၂; ဆာလံ ၁၁၂:၁)။ ထို့အပြင် “ကြောက်ရွံ့ခြင်း” ဟူသော စကားလုံးသည် ဘုရားတစ်ပါးကို “ကိုးကွယ်ခြင်း” ကိုလည်း ရည်ညွှန်းနိုင်သည် (၂ ဓမ္မရာဇဝင် ၁၇:၃၂–၃၄ ကိုကြည့်ပါ)။ ထာဝရဘုရားကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းတွင် ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်ကိုးစားခြင်းလည်း ပါဝင်သည့် အဓိပ္ပာယ်ရှိသည် (သုတ္တံ ၃:၅–၈)။ သုတ္တံကျမ်းတွင် လူတို့ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းကို ထာဝရဘုရားကို ယုံကြည်ကိုးစားခြင်းနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ထားသည် (၂၉:၂၅)။ ကျမ်းသည် ထာဝရဘုရားကို ယုံကြည်ကိုးစားရန် (၃:၅; ၁၆:၂၀; ၂၈:၂၅) နှင့် ကိုယ်တော်ကို စောင့်မျှော်ရန် တိုက်တွန်းသည် (၂၀:၂၂)။

၂။ အပြုအမူအဖြစ် ကြောက်ရွံ့ခြင်း။ ပို၍အရေးကြီးသောအချက်မှာ “ထာဝရဘုရားကို ကြောက်ရွံ့ခြင်း” ဟူသော အသုံးအနှုန်းသည် စိတ်သဘောထား သို့မဟုတ် စိတ်ခံစားချက်တစ်ရပ်ကို မီးမောင်းထိုးပြခြင်းထက် အပြုအမူတစ်မျိုးကို မီးမောင်းထိုးပြခြင်းဖြစ်သည်။ ထာဝရဘုရားကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းသည် ဖြောင့်မတ်စွာ အသက်ရှင်ခြင်းနှင့် အဓိပ္ပာယ်တူအဖြစ် မကြာခဏ အသုံးပြုသည် (ယောဘ ၁:၁; ဆာလံ ၁၂၈:၁; ၂ ရာဇဝင်ချုပ် ၂၃:၃ ကိုကြည့်ပါ)။ သုတ္တံကျမ်းတွင် ၎င်းသည် ဖြောင့်မတ်ခြင်းလမ်း၌ လျှောက်လှမ်းသူများ၏ လက္ခဏာဖြစ်သည် (သုတ္တံ ၁၄:၂)။ ဤအသုံးအနှုန်းသည် မကောင်းမှုကို မုန်းတီးခြင်း (၈:၁၃) နှင့် ထိုမကောင်းမှုမှ ရှောင်ကြဉ်ခြင်း (၃:၇; ၁၆:၆) ကို ဆိုလိုသည်။ ဆာလံ ၁၁၁:၁၀ ရှိ အပြိုင်ဖော်ပြချက်သည် ထာဝရဘုရားကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းကို ကိုယ်တော်၏ ပညတ်တော်များကို နာခံခြင်းနှင့် တစ်တန်းတည်းထားသည် (ဆာလံ ၁၁၁:၇–၉ ကိုကြည့်ပါ။ တရားဟောရာ ၆:၂; ဒေသနာ ၁၂:၁၃ ကိုလည်းကြည့်ပါ)။ ပညတ်တော်များကိုလည်း ကြောက်ရွံ့/ရိုသေလေးစားရမည်ဟု သတိပြုပါ (သုတ္တံ ၁၃:၁၃)။ ထို့ကြောင့် သုတ္တံကျမ်း၏ အခြေအနေအရ ထာဝရဘုရားကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းတွင် အံ့သြရိုသေခြင်းနှင့် ကြည်ညိုခြင်းတို့ ပါဝင်ပြီး ကောင်းမွန်သောအပြုအမူဖြင့် ထင်ရှားပေါ်လွင်ကာ ဘုရားသခင်နှင့် မှန်ကန်သော ဆက်ဆံရေးရှိခြင်းကို ဆိုလိုသည်။ အဆုံးစွန်အားဖြင့် ၎င်းသည် ဘုရားသခင်၏အလိုတော်နှင့်အညီ လျှောက်လှမ်းခြင်း (ဆိုလိုသည်မှာ ကိုယ်တော်၏ပညတ်တော်များကို စောင့်ထိန်းခြင်း) ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏အလိုတော်နှင့်အညီ အသက်ရှင်ခြင်းသည် ဉာဏ်ပညာ၏အစဖြစ်သည် (၁:၇; ၉:၁၀)။

၃။ ကြောက်ရွံ့ခြင်းနှင့် ဉာဏ်ပညာ။ သုတ္တံကျမ်းသည် ထာဝရဘုရားကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းနှင့် ဉာဏ်ပညာတို့၏ ဆက်နွယ်မှုကို အထူးဖော်ပြသည်။ ထာဝရဘုရားကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းကို ဉာဏ်ပညာ၏အစ (၁:၇; ၉:၁၀) နှင့် ဉာဏ်ပညာ၏ သွန်သင်ချက် (၁၅:၃၃) အဖြစ် ဖော်ပြထားသည်။ ၂:၅ တွင် ဤအသုံးအနှုန်းသည် “ဘုရားသခင်ကို သိကျွမ်းခြင်း” နှင့် အပြိုင်ဖြစ်ပြီး ၂:၆ တွင် ထာဝရဘုရားသည် ဉာဏ်ပညာကို ပေးတော်မူကြောင်း ရှင်းပြသည်။ ၁:၂၉ တွင် ထာဝရဘုရားကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းကို အသိပညာကို မုန်းတီးခြင်းနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ထားသည်။ ၂၈:၅ အရ ထာဝရဘုရားကို ရှာဖွေသူများသည် နားလည်မှုရှိကြသည်။ ထို့အပြင် ထာဝရဘုရားကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းကို ၎င်း၏အကျိုးကျေးဇူးများဖြင့် ဖော်ပြထားပြီး ယင်းတို့သည် ဉာဏ်ပညာ၏ အကျိုးကျေးဇူးများနှင့် ဆင်တူသည်။ ယင်းတို့တွင် ကျန်းမာခြင်း (၃:၇–၈)၊ လုံခြုံခြင်း (၁၄:၂၆)၊ စည်းစိမ်၊ ဂုဏ်အသရေနှင့် အသက် (၂၂:၄) တို့ ပါဝင်သည်။ ယင်းတို့အနက် အသက်ရှည်ခြင်းသည် ပို၍ထင်ရှားပုံရသည် (၁၀:၂၇; ၁၄:၂၇; ၁၉:၂၃)။ ထို့ကြောင့် ဘုရားသခင်၏အလိုတော်နှင့်အညီ အသက်ရှင်ခြင်းပါဝင်သော ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းသည် စစ်မှန်သော ဉာဏ်ပညာနှင့် ၎င်း၏ဆုလာဘ်များဆီသို့ ဦးတည်စေသော အခြေခံအုတ်မြစ်ဖြစ်သည်။ ပညာရှိများသည် ဘုရားသခင်ရှိကြောင်းနှင့် ကိုယ်တော်၏ ဖန်ဆင်းခြင်းစနစ်အတွင်း၌ ကိုယ်တော်၏ဉာဏ်ပညာ ထင်ရှားပေါ်လွင်ကြောင်း ယူဆထားကြသည်။ ထို့ပြင် ကိုယ်တော်၏အလိုတော်နှင့်အညီ အသက်ရှင်ခြင်းသည် သူတို့ကို ကိုယ်တော်၏ဖန်ဆင်းခြင်းနှင့် သဟဇာတဖြစ်သော ဉာဏ်ပညာနှင့် အသက်၏လမ်းပေါ်သို့ ပို့ဆောင်မည်ဟု ယူဆထားကြသည်။

၁:၈–၁၉

ပထမ သွန်သင်ပေးသောမိန့်ခွန်း — မကောင်းသောအဖော်များကို ရှောင်ကြဉ်ခြင်း

ပထမ သွန်သင်ပေးသောမိန့်ခွန်းတွင် မကောင်းသောအပေါင်းအသင်းများကို ရှောင်ကြဉ်ရန် သတိပေးချက် ပါဝင်သည်။ ဤအပိုင်းရှိ ဟောပြောချက်အများစုကဲ့သို့ပင် နိဒါန်း (၁:၈–၉)၊ ဟောပြောချက်၏အဓိကအပိုင်း (အခန်းငယ် ၁၀–၁၆) နှင့် နိဂုံးတစ်ရပ် ပါဝင်ပြီး၊ ဤနေရာတွင် နိဂုံးသည် သတိပေးချက်ကို ရှင်းပြခြင်းဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည် (အခန်းငယ် ၁၇–၁၉)။

နိဒါန်းပုံစံတွင် ပုံမှန်ဖြစ်သကဲ့သို့ ဟောပြောချက်သည် “ငါ့သား” ဟု ခေါ်ဆိုထားသူထံ ရည်ညွှန်းပြီး မိဘတို့၏ သွန်သင်ချက်ကို အာရုံစိုက်ရန် တိုက်တွန်းထားသည် (အခန်းငယ် ၈)။ ဤမိဘသွန်သင်ချက်ကို လိုက်နာခြင်း၏ အကျိုးကျေးဇူးကို သား၏ဦးခေါင်းပေါ်ရှိ လှပသောပန်းခွေတစ်ခုနှင့် လည်ပင်းပတ်လည်ရှိ ဂုဏ်အသရေ၏ကြိုးတစ်ချောင်း၊ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ရွှေဖြင့်ပြုလုပ်ထားသော ကြိုးတစ်ချောင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ထားသည် (အခန်းငယ် ၉)။ ဤဥပမာဖော်ပြချက်သည် ဉာဏ်ပညာ၏ လှပမှုနှင့် တန်ဖိုးကို အလေးပေးဖော်ပြသည်။

အခန်းငယ် ၁၀–၁၁ သည် ရှည်လျားသော ကိုးကားချက်တစ်ခု (အခန်းငယ် ၁၁–၁၄) ကို မိတ်ဆက်ပေးသည်။ အခန်းငယ် ၁၀ ရှိ ပထမပိုင်း (“အကယ်၍” ဟူသော အပိုဒ်) ကို အခန်းငယ် ၁၅ တွင် စတင်သော ဒုတိယပိုင်း (“ထိုအခါ” ဟူသော အပိုဒ်) တွင် ပြန်လည်ဆက်ထားသည်။ သတိပေးချက်ကို ဤသို့ အကျဉ်းချုပ်နိုင်သည်။ အကယ်၍ အပြစ်သားများက သင့်အား သူတို့နှင့်အတူ မကောင်းမှုလုပ်ရန် ဖိတ်ခေါ်လျှင် သူတို့နှင့် မပူးပေါင်းပါနှင့်။ ဤသတိပေးချက်သည် လူမှုရေးစည်းမျဉ်းကို အကြမ်းဖက်လုယက်မှုဖြင့် ချိုးဖောက်သော မကောင်းပြီး အကြမ်းဖက်သော လူအုပ်စုတစ်စုနှင့် ပတ်သက်သော်လည်း ဤအခြေခံမူ (ဆိုလိုသည်မှာ အုပ်စု၏ဖိအားကို တွန်းလှန်ခြင်း) သည် မကောင်းမှုလုပ်ရန် သွေးဆောင်မှုများထက် အလွန်မပြင်းထန်သော အခြေအနေများတွင်လည်း သက်ရောက်သည်။ အခန်းငယ် ၁၂ တွင် “ရှောလ” (သင်္ချိုင်း) ကို ထိုအထဲသို့ ဝင်ရောက်သူများကို မျိုချသကဲ့သို့ ပုဂ္ဂိုလ်ပြုဖော်ပြထားသည်။ အခန်းငယ် ၁၆ သည် အစောပိုင်းဘာသာပြန်အချို့၊ စက်ပ်တူဂျင့်၏ လက်ရေးမူအချို့အပါအဝင်၊ တွင် မပါရှိပါ။ သို့သော် ယင်းသည် ရှေ့အခန်းငယ်များရှိ အယူအဆနှင့် အပြည့်အဝ ကိုက်ညီသည်။ ဤဟောပြောချက်၏ နိဂုံးသည် သတိပေးချက်ကို ရှင်းပြခြင်းဖြစ်သည်။ မကောင်းမှုကို ပြုသူတို့၏ အကြံအစည်များသည် အချည်းနှီးဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ ယင်းတို့သည် နောက်ဆုံးတွင် သူတို့ကိုယ်တိုင် ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်စေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

၁:၂၀–၃၃

ကြားဖြတ်အပိုင်း ၁ — ဉာဏ်ပညာ၏ ခေါ်သံ

ဤကြားဖြတ်အပိုင်းတွင် ဉာဏ်ပညာကို ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးကဲ့သို့ ဖော်ပြထားသည် (သုတ္တံကျမ်း၏ အခြားနေရာများတွင်လည်း ဤသို့ပြုထားသည်၊ ၈:၁–၃၆; ၉:၁–၆ ကိုကြည့်ပါ)။ မြို့၏ လူထုနေရာများတွင် လူအများကြီးထံ သူမ၏သွန်သင်ချက်ကို ကြေညာနေသော သတင်းစကားပေးပို့သူတစ်ဦးအဖြစ် ဉာဏ်ပညာကို ဖော်ပြထားသည်။ ဉာဏ်ပညာကို လူတို့ထံ သတင်းစကားပေးပို့သော ပရောဖက်မတစ်ဦးကဲ့သို့ လူသားအသွင်ဖြင့် ပုံဖော်ထားသည်။ ထင်ရှားမပြသော်လည်း အဓိကအယူအဆမှာ မည်သူမျှ ဉာဏ်ပညာကို လက်လှမ်းမမီနိုင်ဟု အကြောင်းပြ၍ မရနိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။

သတင်းစကားတွင် အပိုင်းနှစ်ပိုင်း ပါဝင်သည်။ ဖိတ်ခေါ်ခြင်း/ခေါ်ဆိုခြင်းနှင့် တရားစီရင်ခြင်း၏ ကြေညာချက်တို့ ဖြစ်သည်။ ဖိတ်ခေါ်ခြင်းသည် ရိုးရှင်းနုံအသူများအား ဉာဏ်ပညာ၏ ဆုံးမခြင်းကို အာရုံစိုက်ရန် ခေါ်ဆိုသည်။ သူတို့သည် ပြန်လှည့်၍ နားထောင်မည်ဆိုလျှင် ဉာဏ်ပညာက သူတို့အား စစ်မှန်သောအသိပညာဖြင့် ဉာဏ်အလင်းပေးမည်။ သူမသည် သူမ၏အတွေးများ/ဝိညာဉ်ကို သူတို့အပေါ် သွန်းလောင်းပေးမည် (၁:၂၂–၂၃)။ တရားစီရင်ခြင်း၏ သတင်းစကားသည် ရိုးရှင်းနုံအသူများက ဉာဏ်ပညာကို ပယ်ချကြခြင်းအပေါ် အခြေခံသည်။ တရားစီရင်ခြင်းသည် ပြန်လည်ပေးဆပ်စေခြင်းဆိုင်ရာ ဥပဒေကို ထင်ဟပ်စေသည်။ အကြောင်းမှာ ရိုးရှင်းနုံအသူများသည် ဉာဏ်ပညာကို ရယ်မော၍ ပြက်ရယ်ပြုသောကြောင့် သူတို့သည် ဘေးဒုက္ခနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ဉာဏ်ပညာက သူတို့ကို ရယ်မော၍ ပြက်ရယ်ပြုမည်ဟု ကြေညာသည် (အခန်းငယ် ၂၆–၂၇)။ အခန်းငယ် ၂၈–၃၁ တွင် ဉာဏ်ပညာကို ပယ်ချသူများအား တတိယပုဂ္ဂိုလ် (“သူတို့”) ဖြင့် ရည်ညွှန်းပြောဆိုသည်။ ဤနေရာတွင် ပြန်လည်ပေးဆပ်စေခြင်း၏ အစိတ်အပိုင်းသည် ပို၍ထင်ရှားသည်။ သူမက ခေါ်၍ သူတို့ကို ရှာဖွေသောအခါ သူတို့က မဖြေကြားခဲ့ကြ။ ထို့ကြောင့် သူတို့က သူမကို ခေါ်၍ ရှာဖွေသောအခါ သူမက မဖြေကြားဘဲ သူတို့သည် သူမကို ရှာတွေ့မည်မဟုတ်ကြောင်း ဉာဏ်ပညာက ကြေညာသည်။ သူတို့သည် သူမထံမှ အသိပညာရရှိရန် အခွင့်အရေး ရရှိခဲ့ကြသော်လည်း စစ်မှန်သောအသိပညာကို မုန်းတီးခဲ့ကြသည်။ ဤနေရာတွင် စစ်မှန်သောအသိပညာကို ထာဝရဘုရားကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသည်။

ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတို့၏အသက်တာတွင် ဘုရားသခင်ပေးသော ဉာဏ်ပညာနှင့်အညီ အသက်ရှင်ခြင်းသည် အမြဲတမ်း ထင်ရှားနေသင့်သည်။ ဉာဏ်ပညာသည် ဒုက္ခရောက်ချိန်တွင်မှ ရယူရန်အရာ မဟုတ်ပါ။ အမှန်မှာ ဉာဏ်ပညာသည် အချို့သော ဘေးဒုက္ခများကို ရှောင်ရှားရန် ကူညီပေးမည်ဖြစ်သည်။ နိဂုံးတွင် ရိုးရှင်းနုံအသူများနှင့် ဖြောင့်မတ်သူများ၏ ကံကြမ္မာကို ဆန့်ကျင်ဘက်ထားသည် (အခန်းငယ် ၃၂–၃၃)။ ရိုးရှင်းနုံအသူများသည် သူတို့၏လက်ရှိဆုံးဖြတ်ချက်များက နောက်ဆုံးတွင် သူတို့၏ကံကြမ္မာကို ဆုံးဖြတ်ကြောင်း နားလည်သင့်သည်။ ဘုရားသခင်၏ ဉာဏ်ပညာအားဖြင့် ပေးထားသော ထာဝရဘုရား၏ အကြံဉာဏ်ကို ပယ်ချခြင်းသည် မတရားသောသူတို့၏ ပျက်စီးခြင်းကို ဖြစ်စေမည်။ ဉာဏ်ပညာကို နားထောင်သူများ (ဆိုလိုသည်မှာ သူမ၏သွန်သင်ချက်များကို လက်ခံ၍ ထိုအတိုင်း အသက်ရှင်သူများ) ၏ နောက်ဆုံးကံကြမ္မာမှာ ဘုရားသခင်၏ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှုအောက်တွင် ဘေးအန္တရာယ်များကို မကြောက်ရွံ့ဘဲ အသက်ရှင်ရခြင်း ဖြစ်မည်။ စကြဝဠာဆိုင်ရာ ပဋိပက္ခ၏အခြေအနေတွင် ဤကတိတော်များသည် ယခုအချိန်တွင် ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတို့၏အသက်တာတွင် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ပြည့်စုံနေပြီဖြစ်သော်လည်း အနာဂတ်တွင် မကောင်းမှုသည် သူတို့ကို နောက်တစ်ကြိမ်မျှ မထိတွေ့နိုင်တော့မည့် အချိန်ကို မျှော်မှန်းစေသည်။

၂:၁–၂၂

ဒုတိယ သွန်သင်ပေးသောမိန့်ခွန်း — ဉာဏ်ပညာ၏လမ်း

ဤဟောပြောချက်၏ သွန်သင်ချက်တွင် ဉာဏ်ပညာကို ရှာဖွေရန်နှင့် သူမ၏လမ်းကို လိုက်လျှောက်ရန် သင်ယူရန် ခေါ်ဆိုချက် ပါဝင်သည်။ ယင်းကို အပိုင်းနှစ်ပိုင်း ခွဲနိုင်သည်။ ပထမပိုင်းမှာ ဉာဏ်ပညာကို ရှာဖွေရန် ခေါ်ဆိုခြင်း (အခန်းငယ် ၁–၁၀) ဖြစ်ပြီး ဒုတိယပိုင်းမှာ မတရားသောသူတို့၏ ဖြားယောင်းသွေးဆောင်မှုများမှ လွတ်မြောက်ခြင်းကို ဖော်ပြသည် (အခန်းငယ် ၁၁–၂၂)။ တစ်ပိုင်းစီတွင် အခန်းငယ်အုပ်စုငယ်များ ပါဝင်သည်။ ဟောပြောချက်၏ ပထမပိုင်းတွင် ကဗျာပိုဒ် သုံးပိုဒ် ပါဝင်သည်။ ပထမကဗျာပိုဒ်တွင် “အကယ်၍” ဟူသော အပိုဒ်သုံးခု ပါဝင်သည် (အခန်းငယ် ၁–၄)။ နောက်ကဗျာပိုဒ်နှစ်ခုသည် တစ်ခုစီတွင် “ထိုအခါ” ဟူသော အပိုဒ်ဖြင့် စတင်သည် (အခန်းငယ် ၅–၈၊ ၉–၁၁)။ ဟောပြောချက်၏ ဒုတိယပိုင်းတွင်လည်း ကဗျာပိုဒ် သုံးပိုဒ် (အခန်းငယ် ၁၂–၁၅၊ ၁၆–၁၉၊ ၂၀–၂၂) ပါဝင်ပြီး တစ်ပိုဒ်စီသည် တူညီသော ဝိဘတ်ဖြင့် စတင်သည်။

၂:၁–၉။ ဉာဏ်ပညာကို ရှာဖွေလျှင်။ ဟောပြောသူမှာ ဆရာဖြစ်ပြီး၊ အမြဲတမ်းကဲ့သို့ နားထောင်သူကို “ငါ့သား” ဟု ခေါ်ဆိုထားသည် (အခန်းငယ် ၁)။ သွန်သင်ချက်ကို ဉာဏ်ပညာ၏ သွန်သင်ချက်နှင့် တစ်ထပ်တည်း သတ်မှတ်ထားခြင်းက ဉာဏ်ပညာသည် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနိုင်သော သွန်သင်ချက်အစုတစ်ရပ်ကို မျှဝေပေးကြောင်း ဖော်ပြသည်။ ယင်းကို နားလည်ရန် ကြိုးစားရာတွင် နှလုံးသား (လူတစ်ဦး၏ ဆင်ခြင်တုံတရားစွမ်းရည်) ကို အသုံးပြုနိုင်သည်။ ဉာဏ်ပညာကို နားထောင်ရန် တိုက်တွန်းချက်သည် ကဗျာ၏ ဤပထမပိုင်း၏ ကျန်အပိုင်းကို ယူထားသည်။

“အကယ်၍” ဟူသော အပိုဒ်သုံးခုက ဉာဏ်ပညာရရှိရန် ရှာဖွေသူဘက်မှ ကြိုးစားအားထုတ်မှုနှင့် စည်းကမ်းရှိမှု လိုအပ်ကြောင်း ဖော်ပြသည်။ ယင်းတွင် သွန်သင်ချက်ကို လက်ခံ/ရယူခြင်း (အခန်းငယ် ၁)၊ ယင်းအတွက် ခေါ်ဆို/အော်ဟစ်တောင်းခံခြင်း (အခန်းငယ် ၃) နှင့် ရှာဖွေ/လိုက်လံရှာဖွေခြင်း (အခန်းငယ် ၄) တို့ ပါဝင်သည်။ သို့သော် ထိုကြိုးပမ်းမှုများ၏ အဆုံးစွန်ရည်ရွယ်ချက်မှာ ထာဝရဘုရားကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းအကြောင်း ပိုမိုနားလည်လာရန် ဖြစ်ပြီး၊ ယင်းမှတစ်ဆင့် ကိုယ်တော်ကို ပိုမိုသိကျွမ်းလာကာ ကိုယ်တော်နှင့် ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော ဆက်ဆံရေးကို တည်ဆောက်လာရန် ဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၅)။ ဉာဏ်ပညာသည် သူမကိုယ်တိုင်အတွက်သာ တည်ရှိခြင်းမဟုတ်ဘဲ ထာဝရဘုရားနှင့် ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော မိတ်သဟာယကို ပေးသည်။ ဉာဏ်ပညာ၏ အရင်းအမြစ်မှာ ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင်ဖြစ်ပြီး၊ ဤအချက်က သုတ္တံကျမ်းတွင် မကြာခဏ ပုဂ္ဂိုလ်ပြုဖော်ပြထားသော ဉာဏ်ပညာသည် ကိုယ်တော်၏ဂုဏ်ရည်တော်များအနက် တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြသည်။ ထို့ကြောင့် ဉာဏ်ပညာကို ရှာဖွေခြင်းသည် အမှန်အားဖြင့် ဘုရားသခင်ကို ရှာဖွေခြင်းဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်၌ ဉာဏ်ပညာ အလျှံပယ်ရှိပြီး မိမိ၏သားသမီးများအား ပေးလိုစိတ်ရှိသည်။ ဤဘုရားသခင်ပေးသော သွန်သင်ချက်အားဖြင့် ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏လူမျိုးများကို တရားမျှတမှုနှင့် ဖြောင့်မတ်မှုတို့ဖြင့် လက္ခဏာဆောင်သော အသက်လမ်း/လမ်းကြောင်းပေါ်တွင် ထိန်းသိမ်းထားသည်။ ဘုရားသခင်ကို ရှာဖွေခြင်းအားဖြင့်သာ ကိုယ်တော်နှင့် မည်သို့ဆက်ဆံရမည်၊ အခြားသူများနှင့် မည်သို့ဆက်ဆံရမည်တို့ကို ကိုယ်တော်၏လူမျိုးများ နားလည်နိုင်သည် (အခန်းငယ် ၉)။

၂:၁၀–၂၂။ မတရားသောသူတို့ထံမှ လွတ်မြောက်ခြင်း။ ဤအပိုင်းတွင် ဘုရားသခင်၏ ဉာဏ်ပညာကို လက်ခံ၍ မိမိဘဝထဲတွင် အကောင်အထည်ဖော်သူများ ရရှိသည့် လက်တွေ့အကျိုးကျေးဇူးများကို ဖော်ပြသည်။ ယင်းသည် သာယာဖွယ်အတွေ့အကြုံတစ်ရပ်ဖြစ်ပြီး သူတို့၏တန်ဖိုးထားမှုများနှင့် သူတို့ကောင်းမွန်သည်ဟု တွေ့ရှိထားသည့်အရာများနှင့်အညီ ပြုမူနိုင်စေသည် (အခန်းငယ် ၉–၁၀)။ ယင်းက မကောင်းမှုလုပ်ရန် သွေးဆောင်မှုများကို တွန်းလှန်ရန် သူတို့ကို ပြင်ဆင်ပေးသည် (အခန်းငယ် ၁၁)။ အခန်းငယ် ၁၂ နှင့် ၁၆ ရှိ လွတ်မြောက်ခြင်းနှင့်ပတ်သက်သော အပိုဒ်များသည် ရည်ရွယ်ချက်ကို ဖော်ပြနိုင်သည် (ဆိုလိုသည်မှာ လွတ်မြောက်စေရန် ဉာဏ်ပညာက ထိန်းသိမ်းပေးသည်) သို့မဟုတ် သတ်မှတ်ချက်ကို ဖော်ပြနိုင်သည် (ဆိုလိုသည်မှာ ဉာဏ်ပညာသည် လူအချို့၏ လွှမ်းမိုးမှုမှ လွတ်မြောက်စေခြင်းဖြင့် ထိန်းသိမ်းပေးသည်)။ ဤကွာခြားချက်သည် အနက်အဓိပ္ပာယ် အနည်းငယ်ကွာခြားခြင်းသာဖြစ်ပြီး ကျမ်းပိုဒ်၏ အထွေထွေအကြောင်းအရာမှာ အတူတူပင်ဖြစ်သည်။ လွတ်မြောက်ခြင်း၏ ဥပမာသုံးခုကို ပေးထားသည်။ ပထမ၊ ဉာဏ်ပညာကို လက်ခံသူများသည် အခြားသူများကို မကောင်းမှုလုပ်ရန် ဖြားယောင်းသော စကားများပြောသူများနှင့် မိမိတို့ကိုယ်ကို မသတ်မှတ်ကြတော့ပါ (အခန်းငယ် ၁၂)။ ဒုတိယ၊ သူတို့သည် အသက်လမ်းကို စွန့်၍ သေခြင်း/အမှောင်လမ်းကို ရွေးချယ်သူများနှင့် မပူးပေါင်းကြတော့ပါ။ ထိုသူများသည် ဉာဏ်ပညာ၌ ဝမ်းမြောက်ခြင်းမရှိဘဲ ကောက်ကျစ်မှု၌ ဝမ်းမြောက်ကြသည် (အခန်းငယ် ၁၃–၁၅)။ တတိယ၊ သူတို့သည် အကျင့်ပျက်/အိမ်ထောင်ရေးဖောက်ပြန်သောမိန်းမ၏ ထောင်ချောက်ထဲသို့ မကျရောက်ကြတော့ပါ (အခန်းငယ် ၁၆–၁၉)။

အခန်းငယ် ၁၇ အရ ဤကဗျာထဲရှိ အကျင့်ပျက်/အိမ်ထောင်ရေးဖောက်ပြန်သောမိန်းမသည် ဘုရားသခင်ရှေ့တွင် ပြုထားသော အိမ်ထောင်ရေးပဋိညာဉ်ကို စွန့်ပယ်လိုသော အိမ်ထောင်သည်မိန်းမတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ’allup (“အဖော်”၊ “လက်တွဲဖော်”) ဟူသော စကားလုံးသည် “မိတ်ဆွေ” အတွက် ပုံမှန်အသုံးပြုသော စကားလုံးမဟုတ်ဘဲ အလွန်နီးကပ်သောသူကို ရည်ညွှန်းသည် (၁၆:၂၈; ၁၇:၉ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤနေရာတွင် ဟေဗြဲစကားရပ် ’allup ne‘urim (“လူငယ်ဘဝ၏ အဖော်”) ကို ’eshet ne‘urim (“လူငယ်ဘဝ၏ ဇနီး”၊ ၅:၁၈) ဟူသော စကားရပ်၏ အမျိုးသားဘက်က သက်ဆိုင်ရာစကားရပ်အဖြစ် နားလည်ခြင်းသည် အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။ ’allup ne‘urim ဟူသော စကားရပ်ကို ယေရမိ ၃:၄ တွင်လည်း တွေ့ရပြီး ထိုနေရာတွင် “ခင်ပွန်း” ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ဖြစ်နိုင်သည်။ ဉာဏ်ပညာကို လိုက်လျှောက်ပြီး အကျင့်ပျက်မိန်းမကို မလိုက်လျှောက်ရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ အကျင့်ပျက်မိန်းမ၏လမ်းသည် သေသူတို့ထံသို့ ဦးတည်သောကြောင့် ဖြစ်သည် (သုတ္တံ ၂:၁၈; ဟေဗြဲစကားလုံး repa’im သည် သေသူများကို ရည်ညွှန်းရန် အသုံးပြုသည့် ကဗျာဆန်သော စကားလုံးဖြစ်သည်။ ယောဘ ၂၆:၅; ဟေရှာယ ၁၄:၉ ကိုကြည့်ပါ)။ သူမသည် သေခြင်းကို မြှင့်တင်ပေးသော်လည်း ဉာဏ်ပညာက အသက်ကို မြှင့်တင်ပေးသည်။

သုတ္တံ ၂:၂၀ သည် ဟေဗြဲစကားရပ် lema‘an ဖြင့် စတင်သည် (အခန်းငယ် ၁၂၊ ၁၆ ကိုကြည့်ပါ)။ ယင်းသည် ရည်ရွယ်ချက် (“ပြုလုပ်ရန်”) သို့မဟုတ် အကျိုးဆက် (“ထိုသို့ဖြစ်စေရန်”) ကို ဖော်ပြနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် ကဗျာ၏ ဒုတိယပိုင်း၏ သတင်းစကားမှာ ဉာဏ်ပညာသည် သူမကို လိုက်လျှောက်သူများကို ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်မည် (အခန်းငယ် ၁၁)၊ မတရားသောယောက်ျားများ (အခန်းငယ် ၁၂–၁၅) နှင့် မတရားသောမိန်းမများ (အခန်းငယ် ၁၆–၁၉) ထံမှ လွတ်မြောက်စေမည်၊ ထို့နောက် သူတို့သည် မှန်ကန်သောလမ်းများပေါ်တွင် လျှောက်လှမ်းနိုင်မည် (အခန်းငယ် ၂၀) ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ဤအရာသည် ပထမအပိုင်း၏အဆုံး (အခန်းငယ် ၁၀) နှင့် အပြိုင်ဖြစ်သည်။ သုတ္တံကျမ်းတွင်၊ သမ္မာကျမ်းစာ၏ အခြားနေရာများစွာ၌လည်းကောင်း၊ လျှောက်လှမ်းရမည့် လမ်း/လမ်းကြောင်းနှစ်ခု ရှိသည်။ ယင်းတို့မှာ အသက်လမ်း သို့မဟုတ် သေခြင်းလမ်း ဖြစ်သည်။ အခန်းငယ် ၂၁–၂၂ သည် ထိုလမ်းနှစ်ခုအတိုင်း လျှောက်လှမ်းခြင်း၏ ရလဒ်များကို ဆန့်ကျင်ဘက်ထားသည်။ အသက်လမ်းကို လိုက်လျှောက်သော ဖြောင့်မတ်သူများကို ဉာဏ်ပညာက ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ပြီး အသက်ရှင်ခြင်း၏ ကတိတော်ကို ရရှိစေသည်။ သေခြင်းလမ်းကို လိုက်လျှောက်သော မတရားသောသူများ၏ အသက်တာသည် အဆုံးသတ်သွားသည်။ ဤအခန်းငယ်များသည် ဟောပြောချက်၏ ဒုတိယပိုင်းကို နိဂုံးချုပ်သည်။

၃:၁–၁၂

တတိယ သွန်သင်ပေးသောမိန့်ခွန်း — ထာဝရဘုရားကို ယုံကြည်ကိုးစားခြင်း

ဤဟောပြောချက်တွင် ပုံမှန်အတိုင်း အပိုင်းသုံးပိုင်း ပါဝင်သည်။ နိဒါန်း (အခန်းငယ် ၁–၄)၊ အဓိကအပိုင်း (အခန်းငယ် ၅–၁၀) နှင့် နိဂုံး (အခန်းငယ် ၁၁–၁၂) တို့ ဖြစ်သည်။ ဤဉာဏ်ပညာဆိုင်ရာ စကားများ၏ သတင်းစကားမှာ ဘုရားသခင်ကို ပထမနေရာတွင် ထားရမည်ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ဤအခန်းတွင် ဉာဏ်ပညာနှင့်ပတ်သက်သော ဟောပြောချက် သုံးခု ပါဝင်ပြီး (အခန်းငယ် ၁–၁၀၊ ၁၁–၂၀၊ ၂၁–၃၅) တစ်ခုစီသည် သားထံသို့ အယူခံပြောဆိုခြင်းဖြင့် စတင်သည်။

၃:၁–၄။ နိဒါန်း။ နိဒါန်းပုံစံနှင့်ပတ်သက်၍ အခန်း ၁–၉ ၏ ဖွဲ့စည်းပုံအပေါ် အထက်တွင် ဖော်ပြထားသော မှတ်ချက်များကို ကြည့်ပါ။ torah (“သွန်သင်ချက်”၊ “သင်ကြားချက်”၊ “ပညတ်တရား”) ဟူသော စကားလုံးသည် mitsvot (“ပညတ်များ”) နှင့် သင့်လျော်သော အပြိုင်ဖော်ပြချက်တစ်ရပ် ဖြစ်သည် (၃:၁)။ အခန်းငယ် ၁–၂ ၏ ဖွဲ့စည်းပုံသည် အခန်းငယ် ၃–၄ နှင့် အလွန်ဆင်တူသည်။ အခန်းငယ် ၁ ရှိ ဒုတိယပုဂ္ဂိုလ် အနုတ်လက္ခဏာပညတ်သည် အခန်းငယ် ၃ ရှိ တတိယပုဂ္ဂိုလ် အနုတ်လက္ခဏာဆန္ဒနှင့် အပြိုင်ဖြစ်သည်။ နှစ်ခုစလုံးနောက်တွင် အပြုသဘောဆောင်သော ပညတ်များနှင့် ထိုတားမြစ်ချက်များကို လိုက်နာခြင်း၏ ရလဒ်များကို ဖော်ပြထားသည်။ ဖခင်၏ သွန်သင်ချက်များကို မမေ့ရန် တိုက်တွန်းခြင်းတွင် မှတ်ဉာဏ်၏ အယူအဆ ပေါ်လွင်လာသည်။ ထိုသွန်သင်ချက်များကို နှလုံးသားထဲတွင် ထိန်းသိမ်းသူတို့အား အနာရောဂါကင်းခြင်း/ပြည့်စုံခြင်းနှင့် အသက်ရှည်ခြင်းကို ဆောင်ကြဉ်းပေးသည်။ အခြားသူများနှင့် ဆက်ဆံရာတွင် ကရုဏာနှင့် ရိုးသားမှုတို့သည် အရေးကြီးသည် (အခန်းငယ် ၃)။ ဤသွန်သင်ချက်များကို လိုက်နာသူများသည် ဘုရားသခင်၏ရှေ့တော်နှင့် အခြားသူများ၏ရှေ့တွင် ကျေးဇူးတော်ကို တွေ့ရှိကြသည် (အခန်းငယ် ၄)။

၃:၅–၁၂။ ထာဝရဘုရားကို ယုံကြည်ကိုးစားခြင်း။ ဟောပြောချက်ကိုယ်တိုင်သည် အခန်းငယ် ၅ တွင် စတင်သည်ဟု ယူဆနိုင်သည်။ အခန်းငယ် ၅–၁၀ တွင် ပညတ်များစွာ ပေးထားသည်။ အများစုမှာ အပြုသဘောဆောင်သော ပညတ်များဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏လူမျိုးတို့သည် ကိုယ်တော်ကို ယုံကြည်ကိုးစားရမည် (အခန်းငယ် ၅)၊ ကိုယ်တော်ကို အသိအမှတ်ပြု၍ ကိုယ်တော်ထံ အပ်နှံရမည် (အခန်းငယ် ၆)၊ ကိုယ်တော်ကို ကြောက်ရွံ့၍ မကောင်းမှုကို ပယ်ရမည် (အခန်းငယ် ၇)၊ မိမိတို့၏ ပေါများကြွယ်ဝမှုဖြင့် ကိုယ်တော်ကို ဂုဏ်ပြုရမည်၊ မိမိတို့၏ ထွက်ကုန်များ၏ ပထမဦးဆုံးအသီးများအပါအဝင် ဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၉)။ အနုတ်လက္ခဏာဆောင်သော ပညတ်အချို့လည်း ရှိသည်။ ဘုရားသခင်၏လူမျိုးတို့သည် မိမိတို့၏ကိုယ်ပိုင် နားလည်မှုအပေါ် မှီခို/မှီကပ်ခြင်း မပြုရ (အခန်းငယ် ၅)၊ မိမိတို့၏မျက်စိထဲတွင် မိမိတို့ကိုယ်ကို ပညာရှိသည်ဟု မယူဆရ (အခန်းငယ် ၇)။ ထို့အပြင် ဤပညတ်များကို လိုက်နာခြင်းမှ ရရှိလာသော ကောင်းချီးအချို့ကိုလည်း ဖော်ပြထားသည် (အခန်းငယ် ၆ခ၊ ၈၊ ၁၀)။ အပြိုင်ဖော်ပြချက်ကို ထောက်ထားလျှင် ဤပညတ်အမျိုးမျိုးကို ဘုရားသခင်နှင့် မှန်ကန်သော ဆက်ဆံရေးတစ်ရပ်၏ ဆက်စပ်နေသော အစိတ်အပိုင်းများအဖြစ် နားလည်သင့်သည်။ ထို့ကြောင့် ဤဉာဏ်ပညာဆိုင်ရာ စကားသည် ကျမ်းတစ်အုပ်လုံးတွင် တွေ့ရသော “ထာဝရဘုရားကို ကြောက်ရွံ့ခြင်း” ဟူသော စကားရပ်၏ အဓိပ္ပာယ်ကို ပိုမိုချဲ့ထွင်ပေးသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ထာဝရဘုရားကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းသည် ဘုရားသခင်ကို ကြောက်လန့်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ အရာရာတိုင်းတွင် ကိုယ်တော်ကို ယုံကြည်ကိုးစားခြင်း၊ ဂုဏ်ပြုခြင်းနှင့် အသိအမှတ်ပြုခြင်း၊ မကောင်းမှုမှ ရှောင်ကြဉ်ခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။ ထိုနည်းတူ ထာဝရဘုရားကို ယုံကြည်ကိုးစားသူများသည် ကြောက်ရွံ့ခြင်းနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ယုံကြည်စိတ်ချမှုနှင့် လုံခြုံမှုကို ခံစားရသော်လည်း (အခန်းငယ် ၂၃ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ) မကောင်းမှုမှ ရှောင်ကြဉ်ပြီး မိမိတို့၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများအပေါ် ထာဝရဘုရား၏ တရားဝင်ပိုင်ဆိုင်ခွင့်ကို အသိအမှတ်ပြု၍ ကိုယ်တော်ကို ဂုဏ်ပြုရမည် (၁၄:၁၆; ၂၉:၂၅ ကိုကြည့်ပါ)။

သုတ္တံ ၃:၅–၈ သည် လူသားတို့၏ ဘုရားသခင်ထံမှ လမ်းညွှန်မှုလိုအပ်ကြောင်း အတည်ပြုပြီး လူသားတို့၏ ဉာဏ်ပညာသည် အဆုံးစွန်အောင်မြင်မှုဆီသို့ ဦးတည်ပေးရန် မလုံလောက်ကြောင်း အကြံပြုသည်။ ဤကျမ်းပိုဒ်သည် ဘုရားသခင်ကို အပြည့်အဝ ယုံကြည်ကိုးစားရန် တိုက်တွန်းသည်။ ယင်းတွင် လုပ်ဆောင်မှုများနှင့် ဆုံးဖြတ်ချက်များအားလုံး၌ ကိုယ်တော်ကို အသိအမှတ်ပြုခြင်း၊ ကိုယ်တော်နှင့် ကိုယ်တော်၏အလိုတော်ထံ နှိမ့်ချစွာ အပ်နှံနေထိုင်ခြင်းတို့ ပါဝင်သည်။ ဤအချက်၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ လူသားတို့၌ တစ်စုံတစ်ရာ မှားယွင်းနေပြီး အဓိပ္ပာယ်ရှိသော အသက်တာကို မကောင်းမှုမှ လှည့်ထွက်ခြင်းဟူသော အဓိပ္ပာယ်ဖြင့် ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းအားဖြင့်သာ ရရှိနိုင်သည်ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ အခန်းငယ် ၆ ၏ ကတိတော်တွင် ဟေဗြဲစကားလုံး yashar ကို အသုံးပြုထားပြီး ယင်းသည် အဓိကအားဖြင့် “လမ်းညွှန်သည်” ဟု မဆိုလိုဘဲ “လမ်းကို ဖြောင့်/ချောမွေ့စေသည်” ဟု ဆိုလိုသည်။ မိမိ၏လမ်းကို “ဖြောင့်စေသည်” ဟူသည်မှာ ဖြောင့်မတ်စွာ ပြုမူနေထိုင်ခြင်းကို ဆိုလိုနိုင်သော်လည်း (၉:၁၅ ကိုကြည့်ပါ) အခြားသူတစ်ဦး၏လမ်းကို ဖြောင့်စေသည်ဟူသည်မှာ လမ်းမှ အတားအဆီးများနှင့် အခက်အခဲများကို ဖယ်ရှားပေးခြင်းကို ဆိုလိုသည် (ဟေရှာယ ၄၀:၃ ကိုကြည့်ပါ)။ သို့သော် ထာဝရဘုရားကို ယုံကြည်ကိုးစားခြင်းတွင် မကောင်းမှုမှ ရှောင်ကြဉ်ခြင်း ပါဝင်သောကြောင့် (သုတ္တံ ၃:၇) ဖြောင့်မတ်ခြင်းသို့ ဦးတည်သောလမ်းကို ဖြောင့်/ချောမွေ့စေခြင်းဟူသော အယူအဆလည်း ပါဝင်နိုင်သည်။ ထာဝရဘုရားကို ယုံကြည်ကိုးစားခြင်းသည် ထိုသို့ပြုသူတို့၏ အသက်တာအပေါ် ကိုယ်ခန္ဓာပိုင်းဆိုင်ရာ သက်ရောက်မှုရှိသည်။ ကိုယ်တော်ကို ယုံကြည်ကိုးစားခြင်းတွင် စိတ်နှင့်ကိုယ်ခန္ဓာ ဆက်နွယ်မှုတစ်ရပ် ပါဝင်သည်။ ယုံကြည်ကိုးစားခြင်းသည် ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် အရိုးများအပေါ် သက်ရောက်မည်။ သမ္မာကျမ်းစာတွင် အရိုးများကို လူတစ်ဦး၏ အတွင်းစိတ်ဘဝနှင့် စိတ်ခံစားချက်များ၏ အခြေခံနေရာအဖြစ် ယူဆထားသည် (အခန်းငယ် ၈)။

ပညာရှိသူတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် အရိုးများသာမက သူတို့၏ပိုင်ဆိုင်မှုများလည်း ကောင်းချီးခံရသည် (အခန်းငယ် ၉–၁၀)။ ဤကျမ်းပိုဒ်က ဘုရားသခင်ကို ဂုဏ်ပြုခြင်းသည် မိမိတို့၏ပိုင်ဆိုင်မှုများကို ကိုယ်တော်၏အမှုတော်တွင် အသုံးချပြီး မိမိတို့ရရှိထားသမျှထဲမှ အကောင်းဆုံးအရာများကို ပူဇော်သက္ကာအဖြစ် ပေးအပ်သူများအားဖြင့် ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းစေသည်။ ဘုရားသခင်၏လူမျိုးတို့အနေဖြင့် ကိုယ်တော်ကို ဂုဏ်ပြုခြင်းသည် ကောင်းသောအရာဖြစ်သောကြောင့် ကိုယ်တော်ကို ဂုဏ်ပြုနိုင်ရန် လုံလောက်စွာ ရရှိစေဖို့ ဘုရားသခင်က သူတို့ကို ကောင်းချီးပေးမည်ဟု ကတိပြုသည်။ ဗိမာန်တော်ကို အတိအလင်း မဖော်ပြထားသော်လည်း ထိုလက်ဆောင်များကို ထိုနေရာသို့ ယူဆောင်လာကြသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

အခန်းငယ် ၁၁–၁၂ တွင် အကြောင်းအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသော်လည်း ဤဟောပြောချက်၏ နိဂုံးအဖြစ် လုပ်ဆောင်နေပုံရသည်။ ယခင်အခန်းငယ်များတွင် ပညာရှိသူများအပေါ် ဘုရားသခင်၏ ကောင်းချီးများကို အလေးပေးထားပြီးနောက် ဟောပြောချက်အဆုံးတွင် ဆင်းရဲဒုက္ခအကြောင်းအရာ ပေါ်လာခြင်းသည် အံ့သြဖွယ်ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏သားသမီးများအတွက် အရာရာသည် အမြဲတမ်း အဆင်ပြေချောမွေ့နေခြင်း မရှိပါ။ ထိုသို့သောအခြေအနေများတွင် ဘုရားသခင်ကို မထီမဲ့မြင်ပြုရန် သွေးဆောင်ခံရနိုင်သော်လည်း ဤကျမ်းပိုဒ်သည် ဆင်းရဲဒုက္ခခံရသူများအား သူတို့၏နာကျင်ဖွယ်အတွေ့အကြုံထဲတွင် ချစ်ခင်သောဖခင်တစ်ဦး၏ ဆုံးမပဲ့ပြင်မှုကို မြင်ရန် တိုက်တွန်းသည်။ ထိုဖခင်သည် သူတို့ကို ကိုယ်တော်၏ ဉာဏ်ပညာ၌ ကြီးထွားလာစေရန် ကူညီပေးနေခြင်းဖြစ်သည်။

၃:၁၃–၂၀

ကြားဖြတ်အပိုင်း ၂ — ဉာဏ်ပညာကို ချီးမွမ်းခြင်း

ဤအပိုင်းတွင် လူသားများအတွက်လည်းကောင်း၊ ဘုရားသခင်အတွက်လည်းကောင်း ဉာဏ်ပညာ၏တန်ဖိုးကို ချီးမွမ်းသော ကဗျာတစ်ပုဒ် ပါဝင်သည်။ ဤကဗျာကို အပိုင်းနှစ်ပိုင်း ခွဲနိုင်သည်။ လူသားများအတွက် ဉာဏ်ပညာ၏တန်ဖိုး (အခန်းငယ် ၁၃–၁၈) နှင့် ဘုရားသခင်အတွက် ဉာဏ်ပညာ၏တန်ဖိုး (အခန်းငယ် ၁၉–၂၀) တို့ ဖြစ်သည်။

၃:၁၃–၁၈။ လူသားများအတွက် ဉာဏ်ပညာ၏တန်ဖိုး။ ဤကြားဖြတ်အပိုင်း၏ နိဒါန်းပုံစံသည် အခန်း ၁–၉ ရှိ အခြားဟောပြောချက်များ စတင်သည့်ပုံစံနှင့် ရှင်းလင်းစွာ ကွာခြားသည်။ ဟေဗြဲစကားရပ် ashre (“ပျော်ရွှင်သော”၊ “မင်္ဂလာရှိသော”) သည် မင်္ဂလာတော်ပြုခြင်း အမျိုးအစားတစ်ရပ်ဖြစ်သည် (ဆိုလိုသည်မှာ “မင်္ဂလာရှိသည်မှာ …”)။ ဤနေရာတွင် ယင်းသည် ဉာဏ်ပညာကို ရရှိသူများ မည်မျှကံကောင်းကြောင်း အာရုံစိုက်စေခြင်းဖြင့် ဉာဏ်ပညာ၏တန်ဖိုးကို အလေးပေးသည်။ အသက်တာ၏ ပျော်ရွှင်မှုသည် ဘုရားသခင်၏ ဉာဏ်ပညာကို ပိုင်ဆိုင်ခြင်းနှင့် တိုက်ရိုက်ဆက်နွယ်နေသည်။ ဉာဏ်ပညာမှ ရရှိသောအကျိုးကျေးဇူးများသည် ငွေ၊ ရွှေ၊ ပုလဲများကဲ့သို့ ပစ္စည်းဥစ္စာတန်ဖိုးများမှ ရရှိသောအကျိုးကျေးဇူးများထက် အလွန်သာလွန်သည် (၃:၁၄–၁၅)။ ဉာဏ်ပညာကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခြင်းသည် ပစ္စည်းဥစ္စာရရှိရန် ကြိုးစားအားထုတ်ခြင်းထက် ပိုမိုအကျိုးရှိသည်။ ထို့နောက် ကျမ်းပိုဒ်သည် ဉာဏ်ပညာ၏ အကျိုးကျေးဇူးအချို့ကို စာရင်းပြုစုထားသည် (အခန်းငယ် ၁၆–၁၈)။ ယင်းသည် အချိန်မတိုင်မီ သေဆုံးခြင်းမှ လွတ်မြောက်စေပြီး စစ်မှန်သောစည်းစိမ်နှင့် အသက်တာ၏ ပြည့်စုံခြင်းကို ပေးသည်။ အသက်ပင်ကို ရည်ညွှန်းခြင်းသည် ဖန်ဆင်းခြင်းအကြောင်းကို ပြန်လည်အမှတ်ရစေသည် (ကမ္ဘာဦး ၂:၉)။ ဘုရားသခင်၏ ဉာဏ်ပညာကို လိုက်နာခြင်းအားဖြင့် ယခုအခါ အသက်ပင်ထံ ဝင်ရောက်နိုင်သည်။ ဉာဏ်ပညာနှင့် အသက်တို့၏ တိုက်ရိုက်ဆက်နွယ်မှုသည် သုတ္တံကျမ်းတစ်လျှောက်တွင် ၎င်း၏ စုစည်းပေးသော အဓိကအကြောင်းအရာများထဲမှ တစ်ခုအဖြစ် ပေါ်လွင်နေသည်။ ဤကဗျာ၏ အပိုင်းသည် ကဗျာ၏ ပထမစကားလုံးနှင့် တူညီသော စကားလုံးမြစ်မှ ဆင်းသက်လာသည့် ဟေဗြဲကြိယာ ’ashar (“မင်္ဂလာရှိသည်/ပျော်ရွှင်သည်/ကံကောင်းသည်”) ဖြင့် အဆုံးသတ်သည် (သုတ္တံ ၃:၁၈)။

၃:၁၉–၂၀။ ဘုရားသခင်အတွက် ဉာဏ်ပညာ၏တန်ဖိုး။ ဤအခန်းငယ်များသည် ဉာဏ်ပညာကို ဘုရားသခင်၏ ဖန်ဆင်းခြင်းလုပ်ငန်းနှင့် ဆက်စပ်ပေးပြီး အရာအားလုံးကို ဉာဏ်ပညာအားဖြင့်/ဉာဏ်ပညာ၌ ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင် ဖန်ဆင်းခဲ့ကြောင်း ရှင်းလင်းစေသည်။ ဖန်ဆင်းခြင်းသည် သဘာဝအလျောက်ဖြစ်ပေါ်သော အကြောင်းမဲ့စွမ်းအားများ၏ ရလဒ်မဟုတ်ဘဲ အရာအားလုံးကို ပုံဖော်စီမံပေးသော ဘုရားသခင်၏ စိတ်တော်မှ ထွက်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။ ဖန်ဆင်းခြင်းတွင် ဘုရားသခင်သည် ဉာဏ်ပညာကို “အသုံးပြု” သည်ဟု ပြောခြင်းသည် ဉာဏ်ပညာသည် ပညာရှိဘုရားသခင်မရှိဘဲ သီးခြားတည်ရှိနိုင်သော အရာတစ်ခုဖြစ်သည်ဟု မဆိုလိုပါ။ ထိုအစား ဘုရားသခင်သည် ဖန်ဆင်းခြင်းတွင် ဉာဏ်ပညာကို အသုံးပြုခဲ့သည်ဟု ဆိုခြင်းသည် ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ဉာဏ်ပညာဖြင့် ကမ္ဘာကို ဖန်ဆင်းခဲ့သည်ဟု ဆိုခြင်းနှင့် အဓိပ္ပာယ်တူသော စကားပုံဖော်ပြချက်တစ်ရပ် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဖန်ဆင်းခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏ ဉာဏ်ပညာကို ဖော်ပြသည်။ အခန်းငယ် ၂၀ သည် ကမ္ဘာဦး ၁:၉ နှင့် ၂:၆ ကို ရည်ညွှန်းခြင်းဖြစ်နိုင်သည်။

၃:၂၁–၃၅

စတုတ္ထ သွန်သင်ပေးသောမိန့်ခွန်း — အခြားသူများကို မည်သို့မဆက်ဆံသင့်သနည်း

ဤအပိုင်းတွင် နိဒါန်း (အခန်းငယ် ၂၁–၂၆)၊ အဓိကအပိုင်း (အခန်းငယ် ၂၇–၃၁) နှင့် နိဂုံး (အခန်းငယ် ၃၂–၃၅) ပါဝင်သည်။ အခြားသူများနှင့် ရိုးသား၍ မျှတစွာ ဆက်ဆံရန်ဟူသော ဤဉာဏ်ပညာဆိုင်ရာ စကား၏ သတင်းစကားကို အနုတ်လက္ခဏာဆောင်သော ပညတ်များ ဆက်တိုက်ဖြင့် ဖော်ပြထားသည်။

၃:၂၁–၂၆။ နိဒါန်း။ အချို့က ဤအပိုင်းကို အခန်းငယ် ၁၃–၂၀ ၏ ဆက်လက်အပိုင်းဟု ယူဆကြသည်။ မသေချာရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ ဟေဗြဲဘာသာတွင် ပထမစာကြောင်း၌ ၎င်း၏အရာဝတ္ထုမပါဘဲ ကြိယာတစ်လုံးသာ ရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အင်္ဂလိပ်အသုံးအနှုန်းနှင့် ကိုက်ညီစေရန် ဘာသာပြန်အချို့က အခန်းငယ် ၁၃ မှ “သူတို့ကို” ဟူသော စကားလုံးကို ထည့်သွင်းကြသည် သို့မဟုတ် “ဉာဏ်ပညာနှင့် နားလည်မှု” ဟူသော စကားရပ်ကို ပြန်လည်ဖော်ပြကြသည်။ အခြားဘာသာပြန်များက စာကြောင်းများ၏ အစီအစဉ်ကို ပြောင်းပြန်ထားခြင်းဖြင့် ပြဿနာကို ဖြေရှင်းကြသည်။ သို့သော် သုတ္တံစကား၏ ဒုတိယစာကြောင်းတွင် ကြိယာ၏ အရာဝတ္ထုများဖြစ်သော မှန်ကန်သောဉာဏ်ပညာ/ဆုံးဖြတ်ချက်နှင့် ဆင်ခြင်သုံးသပ်နိုင်စွမ်းတို့ ပါဝင်သည်ဟု ယူဆခြင်းသည် ပို၍ဖြစ်နိုင်သည်။ ဟေဗြဲစကားလုံး tushiyyah (“မှန်ကန်သောဉာဏ်ပညာ/ဆုံးဖြတ်ချက်”) သည် လက်တွေ့ဉာဏ်ပညာ/စွမ်းရည်ကို ရည်ညွှန်းသောကြောင့် “ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်မှု” ကို ဆိုလိုသည်။ mezimmar ဟူသော စကားလုံးသည် လူတို့က မိမိတို့အတွင်း၌သာ ထိန်းသိမ်းထားသော ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ အတွေးများကို ရည်ညွှန်းပြီး “ဆင်ခြင်သုံးသပ်နိုင်စွမ်း” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရနိုင်သည်။ ဤအရည်အသွေးများသည် သင့်လျော်သော လူမှုဆက်ဆံရေးအတွက် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သည်။ ၎င်းတို့အပေါ် မျက်စိကို အမြဲတစေ စိုက်ထားသူများသည် ဘဝခရီးလမ်းတွင် အဆင်ပြေခြင်း၊ လုံခြုံခြင်းနှင့် ချောမွေ့ခြင်းတို့ကို ခံစားရမည် (အခန်းငယ် ၂၂–၂၃)။ သို့သော် ထိုသီလများကိုယ်တိုင်က လုံခြုံမှု၊ ကာကွယ်မှုနှင့် အတွင်းစိတ်ငြိမ်သက်မှုကို ဖန်တီးပေးသည်မဟုတ်ကြောင်း သတိပြုပါ (အခန်းငယ် ၂၄–၂၅)။ ဉာဏ်ပညာအပေါ် မျက်စိစိုက်ထားသူများအတွက် ထိုအရာကို ပြုလုပ်ပေးသူမှာ ထာဝရဘုရားဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၂၆)။

၃:၂၇–၃၅။ ဟောပြောချက်၏ သတင်းစကား။ ဟောပြောချက်ကိုယ်တိုင် (အခန်းငယ် ၂၇–၃၁) တွင် တားမြစ်ချက်ငါးခု ပါဝင်ပြီး ယင်းတို့ကို အပြုသဘောဆောင်သော စကားလုံးများဖြင့် ပြန်လည်ဖော်ပြလျှင် အောက်ပါအတိုင်း ဖြစ်သည်။ ကောင်းသောအရာ (အလုပ်အတွက်ပေးရမည့်အခ၊ ပိုင်ဆိုင်မှုစသည်တို့) ကို ထိုအရာနှင့် ထိုက်တန်သူများထံ ပေးအပ်ရန် (အခန်းငယ် ၂၇)၊ အိမ်နီးချင်းတို့ပိုင်ဆိုင်သည့်အရာကို ချက်ချင်းပေးရန် (အခန်းငယ် ၂၈)၊ အနာဂတ်တွင် သူတို့၏အကူအညီ လိုအပ်လာနိုင်ကြောင်း သိရှိ၍ အိမ်နီးချင်းများအတွက် ကောင်းသောအရာကိုသာ ပြုလုပ်ရန် စီစဉ်ရန် (အခန်းငယ် ၂၉)၊ တရားမျှတသော အမှုရှိမှသာ တရားရုံးသို့ သွားရန် (အခန်းငယ် ၃၀)၊ အခြားသူများ၏ ကောင်းကျိုးချမ်းသာကို ဂရုစိုက်ရန်နှင့် ငြိမ်သက်ခြင်းကို မြှင့်တင်ရန် (အခန်းငယ် ၃၁) တို့ ဖြစ်သည်။ နိဂုံးမှာ ဤတားမြစ်ချက်များကို ဖီဆန်သူများသည် ဘုရားသခင်အတွက် စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်/ရွံရှာဖွယ်ကောင်းသူများ ဖြစ်ကြသည် (အခန်းငယ် ၃၂) ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ အခန်းငယ် ၃၂–၃၅ တွင် ဆန့်ကျင်ဘက်အယူအဆ လေးခုကို ဆက်တိုက်ဖော်ပြထားပြီး ယင်းတို့က ဘုရားသခင်သည် ဖြောင့်မတ်သူများကို ကောင်းချီးပေးပြီး မတရားသောသူများကို ကျိန်ခြင်းပြုတော်မူကြောင်း သတင်းစကားကို ဖော်ပြသည်။ ဤအချက်သည် အခန်းငယ် ၂၇–၃၁ တွင် တားမြစ်ထားသော မကောင်းသောလုပ်ရပ်များကို ရှောင်ကြဉ်ရန် ကောင်းမွန်သော အကြောင်းရင်းများကို ပေးသည်။

 

၄:၁–၉

ပညာကို ရှာဖွေရန် ပဉ္စမမြောက် သင်ခန်းစာဆန်သော မိန့်ခွန်း

ဤဟောပြောချက်သည် အခြားဟောပြောချက်များနှင့် အနည်းငယ်ကွဲပြားသည်။ ၎င်းတွင် အပိုင်းနှစ်ပိုင်းသာရှိပြီး နိဒါန်း (အခန်းငယ် ၁–၂) နှင့် ဟောပြောချက်၏ အဓိကအပိုင်း (အခန်းငယ် ၃–၉) တို့ဖြစ်သည်။ ဖခင်တစ်ဦးသည် မိမိ၏ဖခင်ထံမှ ရရှိခဲ့သော အကြံဉာဏ်ကို ပြန်လည်အမှတ်ရကာ မိမိ၏သားအား ထပ်မံပြောပြသည်။ ထိုသတင်းစကားကိုယ်တိုင်ကို ပညာကို ရယူရန် တိုက်တွန်းချက်အဖြစ် အကျဉ်းချုပ်နိုင်သည်။

ပုံမှန်နိဒါန်းပုံစံအတိုင်း အခန်းငယ် ၁–၂ သည် သားသမီးများကို ရည်ညွှန်း၍ မိဘတို့၏ ဆုံးမသွန်သင်ချက်ကို အလေးအနက်နားထောင်ရန် တိုက်တွန်းပြီး၊ ထိုသွန်သင်ချက်ကို နားထောင်ခြင်း၏ အကျိုးကျေးဇူးကိုလည်း ရှင်းပြထားသည် (အခန်း ၁–၉ ၏ ဖွဲ့စည်းပုံနှင့်ပတ်သက်၍ အထက်တွင် ဖော်ပြထားသော မှတ်ချက်များကို ကြည့်ပါ)။ သို့သော် ယခင်တိုက်တွန်းချက်အများစုသည် “သား” တစ်ဦးထံသို့ ရည်ညွှန်းပြောဆိုထားသော်လည်း ဤတစ်ခုမှာ “သားသမီးများ” သို့မဟုတ် “သားများ” ထံသို့ ရည်ညွှန်းပြောဆိုထားသည်။ သွန်သင်ချက်ကို နားထောင်ခြင်း၏ အကျိုးကျေးဇူးမှာ ထိုသွန်သင်ချက်သည် ကောင်းမြတ်သော (“ကောင်းသော၊” “ခိုင်လုံသော၊” “မှန်ကန်သော”) ဖြစ်ခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် အားလုံးအတွက် ဘုရားသခင်၏ ကောင်းမြတ်သောအလိုတော်နှင့် ကိုက်ညီသည်။ ဤတိုက်တွန်းချက်၏ အဓိကအပိုင်း (၄:၃–၉) တွင် အဘိုးအိုတစ်ဦး၏ စကားများပါဝင်ပြီး ကိုယ်ရေးအတ္ထုပ္ပတ္တိဆန်လုနီးပါး ဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၃–၄)။ သူ၏ဖခင်သည် မိမိ၏သွန်သင်ချက်ကို အလေးအနက်ထားရန် သွန်သင်ခဲ့သည်၊ အကြောင်းမှာ ထိုသွန်သင်ချက်သည် သူ၏ဘဝအရည်အသွေးနှင့် တိုက်ရိုက်သက်ဆိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၃)။ တိုက်တွန်းချက်များသည် ဘဝတွင် အရေးကြီးဆုံးအရာဖြစ်သော ပညာနှင့် နားလည်မှုကို ရယူခြင်း၊ ပိုင်ဆိုင်ခြင်းအကြောင်း ဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၅၊ ၇)။ အခန်းငယ် ၇ သည် အဓိပ္ပာယ်နှစ်မျိုးဖွင့်ဆိုနိုင်သည်။ ဟေဗြဲစကားလုံး အစ သည် “အစ” ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ကို ဆောင်သည် (ကမ္ဘာဦး ၁:၁ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)၊ သို့သော် ၎င်းကို “အဓိက” သို့မဟုတ် “အမြင့်မြတ်ဆုံး” ဟူ၍လည်း ဘာသာပြန်နိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် ဤအခန်းငယ်ကို “ပညာ၏အစမှာ ဤသို့ဖြစ်သည်—ပညာကို ရယူလော့” သို့မဟုတ် “ပညာသည် အဓိကဆုံး၊ အမြင့်မြတ်ဆုံးအရာဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ပညာကို ရယူလော့” ဟူ၍ ဘာသာပြန်နိုင်သည်။ ပညာကို စွန့်ပစ်မထားဘဲ ချစ်မြတ်နိုးရမည့် ဇနီးတစ်ဦးကဲ့သို့ ဖော်ပြထားသည် (သုတ္တံ ၄:၆)၊ ထို့ပြင် အလွန်တန်ဖိုးထားရမည့်အရာလည်း ဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၈; မြှောက်၊ တင်မြှောက်၊ ချီးမြှောက်၊ ဂုဏ်ပြု ဟူသော အဓိပ္ပာယ်)။ ပညာသည်လည်း မိမိကို ဖက်တွယ်ထားသူတို့အား ဂုဏ်ပြု၍ မြှောက်ပင့်ပေးမည် (အခန်းငယ် ၈–၉)။

 

၆:၁–၁၉

ကြားဖြတ်အပိုင်း ၃ — အကြောင်းအရာအမျိုးမျိုး

ဤကြားဖြတ်အပိုင်းသည် “ငါ့သား” ဟူသောစကားဖြင့် စတင်သော်လည်း (အခန်းငယ် ၁)၊ သုတ္တံကျမ်းရှိ အခြားမိန့်ခွန်းများ၏ ပုံမှန်နိဒါန်းပုံစံတွင် ပါဝင်သော အစိတ်အပိုင်းအားလုံး မပါဝင်ပါ။ ဤကြားဖြတ်အပိုင်းသည် အကြောင်းအရာများ သို့မဟုတ် အဓိကအကြောင်းအရာများ ဆက်စပ်မှုရှိသောကြောင့် အတူတကွ ထားရှိထားသည့် ပညာစကား သုံးခု သို့မဟုတ် လေးခုဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည်။

၆:၁–၅။ ချေးငွေများ။ သုတ္တံကျမ်းသည် အခြားသူတစ်ဦး၏ ချေးငွေအတွက် အာမခံပေးခြင်းကို ရှောင်ကြဉ်ရန် အကြံပေးသည် (၁၁:၁၅; ၂၂:၂၆–၂၇ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤအပိုင်းသည် မိတ်ဆွေတစ်ဦးဖြစ်စေ၊ သူစိမ်းတစ်ဦးဖြစ်စေ ထိုအမှားကို ပြုလုပ်ပြီးသားသူတို့ မည်သို့ပြုလုပ်သင့်ကြောင်း ညွှန်ကြားထားသည် (၆:၁)။ အချို့က ထိုချေးငွေသည် အကူအညီလိုအပ်သူကို ကူညီရန် ပေးသောချေးငွေမဟုတ်ဘဲ အခကြေးငွေ သို့မဟုတ် အမြတ်အတွက် ပြုလုပ်သော စီးပွားရေးအရောင်းအဝယ်တစ်ရပ်ဖြစ်သည်ဟု အကြံပြုကြသည်။ သို့သော် ဤအပိုင်းတွင် ထိုသို့သော အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို မဖော်ပြထားပါ။ ဟေဗြဲကြိယာ “လက်ခုပ်တီးသည်” သို့မဟုတ် “ရိုက်သည်” ဟု စာသားအတိုင်း အဓိပ္ပာယ်ရသော်လည်း အနောက်တိုင်းယဉ်ကျေးမှုအရ စကားအသုံးအနှုန်းအဖြစ် “လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်သည်” ဟု တစ်ခါတစ်ရံ ဘာသာပြန်ကြသည်။ အကြောင်းအရာအရမူ တစ်စုံတစ်ဦး၏ ချေးငွေအတွက် အာမခံပေးရန် သဘောတူညီချက်တစ်ရပ်ကို အတည်ပြုခြင်းကို ရည်ညွှန်းသည် (၁၇:၁၈; ၂၂:၂၆ ကိုလည်းကြည့်ပါ)။ အခန်းငယ် ၃–၅ သည် ထိုသို့သော သဘောတူညီချက်အတွင်း ဖမ်းမိနေသူတို့အား ငွေချေးသူရှေ့၌ မိမိကိုယ်ကို နှိမ့်ချ၍ ကရုဏာတောင်းရန် အကြံပေးသည်။ သုတ္တံကျမ်းသည် ချေးငွေအာမခံပေးခြင်းကို ဆန့်ကျင်သော်လည်း၊ လိုအပ်သူတို့အား ပေးကမ်းလှူဒါန်းခြင်းတွင် ရက်ရောရန်လည်း အားပေးသည် (၂၂:၉; ၃၁:၂၀)။

၆:၆–၁၁။ ပျင်းရိခြင်း။ ဤပညာစကားသည် ပုရွက်ဆိတ်၏ လုံ့လဝီရိယမှ သင်ခန်းစာကို ရယူထားပြီး (အခန်းငယ် ၆–၈) ပျင်းရိသူတို့ကို ဆုံးမရန် အသုံးပြုထားသည် (အခန်းငယ် ၉–၁၁)။ ဤပညာစကားသည် ၂၄:၃၀–၃၄ နှင့် ဆင်တူသည်။ အမှန်မှာ ၂၄:၃၃–၃၄ သည် ၆:၁၀–၁၁ ကို ပြန်လည်ဖော်ပြထားသည်။ အခန်းငယ် ၆–၁၁ ရှိ ပညာစကားသည် အခန်းငယ် ၁–၅ ရှိ ပညာစကားနှင့် သီးခြားဖြစ်သော်လည်း၊ ပညာစကားနှစ်ခုစလုံးက လုံ့လဝီရိယရှိရန် တောင်းဆိုသောကြောင့် ၎င်းတို့ကို တစ်ခုနှင့်တစ်ခု အနီးတွင် ထားရှိခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ချေးငွေအတွက် အာမခံပေးသူအား မအိပ်ရန် အကြံပေးခြင်း (အခန်းငယ် ၄) သည် ပျင်းရိသူ၏ အိပ်ခြင်းကို ဆန့်ကျင်သည့် သတိပေးချက် (အခန်းငယ် ၁၀) နှင့် အပြိုင်ဖြစ်သည်။ ပညာသည် သဘာဝလောကကို လေ့လာခြင်း၊ ထိုမှ သင်ယူခြင်း၊ ထို့နောက် ရရှိလာသော အသိပညာမှ သင်ခန်းစာများကို ဘဝတွင် အသုံးချခြင်းအားဖြင့် ရရှိလာသည်ကို သတိပြုပါ။

၆:၁၂–၁၅။ အချည်းနှီးသောသူ။ သုတ္တံကျမ်းသည် လူတို့၏ အပြုအမူကို လေ့လာခြင်းအားဖြင့် ပညာကို ရရှိကြောင်း ရည်ညွှန်းသည်။ ဤအခန်းငယ်များသည် “အချည်းနှီးသော၊ အသုံးမဝင်သော” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသော စကားလုံးဖြင့် ဖော်ပြထားသည့် လူတစ်ဦးကို ဖော်ပြသည်။ ထိုစကားလုံးကို ပုံမှန်အားဖြင့် ကြီးမားသော ကိုယ်ကျင့်စရိုက်ချို့ယွင်းမှု တစ်မျိုးမျိုးရှိသူတို့အတွက် အသုံးပြုသည် (၁ ရာဇဝင် ၁:၁၆; ၂:၁၂; ၂၅:၂၅ ကိုကြည့်ပါ)။ ၎င်းသည် အမြဲတမ်းမဟုတ်သော်လည်း မကြာခဏ ဆိုးညစ်သူတို့ကို ရည်ညွှန်းသည် (တရားသူကြီး ၂၀:၁၃; ယောဘ ၃၄:၁၈ ကိုကြည့်ပါ)။ သုတ္တံ ၆:၁၂–၁၄ သည် အချည်းနှီးသောသူတို့က မိမိတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာအစိတ်အပိုင်း အမျိုးမျိုးဖြင့် ပြုလုပ်သော အမူအရာများကို ဖော်ပြသည်။ အမူအရာတစ်ခုစီ၏ ယဉ်ကျေးမှုဆိုင်ရာ အဓိပ္ပာယ်ကို အပြည့်အဝ နားမလည်နိုင်သော်လည်း၊ ကိုယ်ခန္ဓာအစိတ်အပိုင်းအမျိုးမျိုး—ပါးစပ်၊ မျက်စိ၊ ခြေထောက်၊ လက်ချောင်းများနှင့် နှလုံး—ကို ဖော်ပြထားခြင်းသည် လူတစ်ဦးလုံး ဆိုးညစ်ခြင်းတွင် ပါဝင်နေကြောင်း ဆိုလိုပုံရသည်။ ဆိုးညစ်သူတို့၏ ပျက်စီးခြင်းသည် မမျှော်လင့်ဘဲ ရောက်လာမည်ဖြစ်ပြီး ကုစားရန်နည်းလမ်း မရှိတော့မည် (အခန်းငယ် ၁၅)။

၆:၁၆–၁၉။ ထာဝရဘုရား မုန်းတော်မူသောအရာများ။ “ခြောက်ပါးသောအရာများ… ခုနစ်ပါး” ဟူသော ပုံစံ (အခန်းငယ် ၁၆) ကို ကိန်းဂဏန်းအခြေပြု ပညာစကားဟု ခေါ်သည်။ တစ်ခါတစ်ရံ ကိန်းဂဏန်းအစဉ်၏ အထွတ်အထိပ်သည် အဆုံးတွင် ရောက်ရှိသည်။ ဤပုံစံနှင့်ပတ်သက်၍ ဆွေးနွေးချက်အတွက် ၃၀:၁၀–၃၃ ၏ ရှင်းလင်းချက်ကို ကြည့်ပါ။ ၆:၁၇–၁၈ ရှိ ကိုယ်ခန္ဓာအစိတ်အပိုင်းများ၏ စာရင်းသည် အခန်းငယ် ၁၂–၁၄ ရှိ စာရင်းနှင့် ဆင်တူသော်လည်း တစ်ထပ်တည်းမဟုတ်ပါ။ ထို့ကြောင့် အချို့က အခန်းငယ် ၁၂–၁၉ ကို ပညာစကားတစ်ခုတည်းအဖြစ် အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုကြသည်။ သို့သော် အခြားနည်းဖြင့်ဆိုလျှင် ဤကိုယ်ခန္ဓာအစိတ်အပိုင်းများ၏ စာရင်းများသည် ပညာစကားနှစ်ခုကို တစ်ခုနှင့်တစ်ခု အနီးတွင် ထားရှိရသည့် အကြောင်းရင်းသာ ဖြစ်နိုင်သည်။ အခန်းငယ် ၁၉ တွင် ကိုယ်ခန္ဓာအစိတ်အပိုင်းများ၏ စာရင်းမှ ခွဲထွက်လာသည်။ စာရင်းတွင် ဘုံပါဝင်သောအရာမှာ ဘုရားသခင်သည် ဆိုးညစ်သူတို့၏ ဤကိုယ်ပိုင်လက္ခဏာများအားလုံးကို မုန်းတော်မူခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်သည် ထိုအရာများကိုပင် စက်ဆုပ်ရွံရှာတော်မူသည်။ ထိုစာရင်းသည် ထာဝရဘုရားတည်ထောင်ထားသော လူမှုစနစ်ကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေသော ကိုယ်ပိုင်လက္ခဏာများ သို့မဟုတ် ကျင့်ဝတ်ဆိုင်ရာ အပြုအမူများနှင့် ပတ်သက်သည်။ ဤကိန်းဂဏန်းအစဉ်၏ အထွတ်အထိပ်သည် နောက်ဆုံးအရာဖြစ်ပါက၊ ဤပညာစကား၏ အာရုံစိုက်ရာမှာ မိသားစု သို့မဟုတ် အသိုင်းအဝိုင်းအတွင်း ပဋိပက္ခနှင့် သဘောထားကွဲလွဲမှုကို လှုံ့ဆော်သူများအပေါ် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေသူတို့ ဖန်တီးသော ပဋိပက္ခနှင့် သဘောထားကွဲလွဲမှုအကြောင်း ဖော်ပြချက် (အခန်းငယ် ၁၄) နှင့် ဆင်တူသည်။

အခန်းငယ် ၁၂–၁၉ ကို ပညာစကားတစ်ခုတည်းအဖြစ် မြင်ပါက သဘောထားကွဲလွဲမှုကို မျိုးစေခြင်းသည် အချည်းနှီးသောသူ၏ အဓိကလက္ခဏာအဖြစ် အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုနိုင်သည်။ သို့သော် အခန်းငယ် ၁၂–၁၅ နှင့် အခန်းငယ် ၁၆–၁၉ ကို သီးခြားပညာစကားများအဖြစ် မြင်ပါက ပထမပညာစကားသည် အချည်းနှီးသောသူတို့၏ အမျိုးမျိုးသော လုပ်ရပ်များနှင့် ၎င်းတို့၏ နောက်ဆုံးအခြေအနေကို ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ဖော်ပြခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ဒုတိယပညာစကားသည် သဘောထားကွဲလွဲမှုကို ဖြန့်ဝေခြင်းသည် ထာဝရဘုရားအတွက် စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်ဖြစ်ကြောင်း အလေးပေးသည်။

၆:၂၀–၃၅

အိမ်ထောင်ရေးဖောက်ပြန်ခြင်း၏ အကျိုးဆက်များ—နဝမမြောက် သင်ခန်းစာဆန်သော မိန့်ခွန်း

၅:၁–၂၃ နှင့် ၆:၂၀–၃၅ တွင် တွေ့ရသော မိန့်ခွန်းများသည် အခန်းငယ် ၁–၁၉ ရှိ ကြားဖြတ်အပိုင်းကြောင့် သီးခြားပညာစကားများဖြစ်သော်လည်း သစ္စာဖောက်ခြင်းဟူသော ဘုံအကြောင်းအရာကို မျှဝေထားကြသည်။ ယခင်အပိုင်းတွင် အိမ်ထောင်ရေးဆက်ဆံမှုနှင့် အိမ်ထောင်ပြင်ပဆက်ဆံမှုကို နှိုင်းယှဉ်ထားသော်လည်း ဤတစ်ကြိမ်တွင် အာရုံစိုက်ထားသည်မှာ အိမ်ထောင်ရေးဖောက်ပြန်ခြင်း၏ အကျိုးဆက်များဖြစ်သည်။ ဤဟောပြောချက်တွင် နိဒါန်း (အခန်းငယ် ၂၀–၂၄)၊ အဓိကအပိုင်း (အခန်းငယ် ၂၅–၂၉) နှင့် နိဂုံး (အခန်းငယ် ၃၀–၃၅) တို့ ပါဝင်သည်။

၆:၂၀–၂၄။ နိဒါန်း။ ဟောပြောချက်များ၏ ပုံမှန်နိဒါန်းပုံစံအတိုင်း မိန့်ခွန်းကို လက်ခံရရှိသူမှာ “ငါ့သား” ဖြစ်သည်။ မိဘတို့၏ သွန်သင်ချက်ကို လက်ခံရန် တိုက်တွန်းချက် (အခန်းငယ် ၂၀–၂၁) နောက်တွင် ၎င်းကို လက်ခံခြင်း၏ အကျိုးကျေးဇူးကို ဖော်ပြထားပြီး၊ ဤနေရာတွင် ထိုအကျိုးကျေးဇူးသည် ဘဝတွင် ပညာ၏ လမ်းညွှန်မှုကို ရရှိခြင်းဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၂၂–၂၃)။ “အမိန့်၊” “ပညတ်တရား”/“သွန်သင်ချက်”/“ဆုံးမညွှန်ကြားချက်” နှင့် “ချည်နှောင်” ဟူသော စကားလုံးများ (အခန်းငယ် ၂၀–၂၁) အပြင် ခရီးသွားခြင်း (ဟေဗြဲစကားအရ “လျှောက်လှမ်းခြင်း၊” “လှည့်လည်ခြင်း”) နှင့် အိပ်ခြင်း (အခန်းငယ် ၂၂) တို့ကို ရည်ညွှန်းထားခြင်းသည် တရားဟောရာကျမ်း ၆:၄–၉ တွင် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်များနှင့်ပတ်သက်သော သွန်သင်ချက်ကို ပြန်လည်ပဲ့တင်ထပ်စေသည်။ ဘုရားသခင်၏ သွန်သင်ချက်၏ အလင်းသည် ပညာရှိသူတို့အား ထိမိ၍ လဲကျခြင်းနှင့် ဘဝလမ်းမှ ကျဆင်းခြင်းမှ ကာကွယ်ပေးသည်။ သုတ္တံ ၆:၂၄ ကို နိဒါန်း၏ အစိတ်အပိုင်းအဖြစ်လည်းကောင်း၊ အဓိကအပိုင်း၏ အစိတ်အပိုင်းအဖြစ်လည်းကောင်း သတ်မှတ်နိုင်သည်။ ဤအခန်းငယ်ရှိ “ဆိုးညစ်သောအမျိုးသမီး” ဟူသော အသုံးအနှုန်းသည် ဟေဗြဲဘာသာစကားတွင် ထူးခြားပြီး “အိမ်ထောင်ရှိသော [ဖောက်ပြန်သော] အမျိုးသမီး၊” “ဆိုးညစ်သောအမျိုးသမီး” သို့မဟုတ် “အိမ်နီးချင်း၏ အမျိုးသမီး/ဇနီး” ဟူ၍ နားလည်ထားကြသည်။ နောက်ဆုံးဖော်ပြချက်သည် အခန်းငယ် ၂၉ တွင် အသုံးပြုထားသော စကားရပ်ဖြစ်သည်။

၆:၂၅–၃၅။ အိမ်ထောင်ရေးဖောက်ပြန်ခြင်းကို ရှောင်ကြဉ်လော့။ ဤအပိုင်းသည် “သား” အား သွေးဆောင်သူအမျိုးသမီးနှင့် ပတ်သက်သော လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ အတွေးများကို မိမိ၏နှလုံး/စိတ်ထဲတွင် မပျိုးထောင်ရန်၊ ထို့အပြင် သူမ၏ သွေးဆောင်မှုနောက်သို့ မလိုက်ရန် သတိပေးသည် (အခန်းငယ် ၂၅)။ လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဝန်ဆောင်မှုအတွက် ငွေပေးသူတိုင်းအပေါ် အကျင့်ပျက်ခြင်းသည် ငွေကြေးဆိုင်ရာ အကျိုးသက်ရောက်မှုရှိသည် (အခန်းငယ် ၂၆)။ အခြားသူ၏ အိမ်ထောင်ဖက်နှင့် လိင်ဆက်ဆံသူတို့သည် မိမိတို့၏လုပ်ရပ်၏ အကျိုးဆက်ကို မလွဲမသွေ ခံစားရမည် (အခန်းငယ် ၂၇–၂၉)။ အခန်းငယ် ၂၆ ၏ ဟေဗြဲစာသားသည် ဘာသာပြန်ရန် ခက်ခဲသည်။ “အားဖြင့်၊” “မှတစ်ဆင့်၊” သို့မဟုတ် “ကြောင့်” ဟု ဘာသာပြန်နိုင်သော စကားရပ်တစ်ခု ရှိသည်။ ဟေဗြဲဝါကျကို နားလည်လွယ်စေရန် ဘာသာပြန်ချက်အချို့တွင် “လူတစ်ဦးသည် … အထိ လျှော့ချခံရသည်” ဟူသော စကားများကို ထည့်သွင်းထားကြသည်။ အခြားသူများက ထိုဝါကျကို “ပြည့်တန်ဆာတစ်ဦး၏ အခသည် ပေါင်မုန့်တစ်ချပ်မျှသာ ဖြစ်သည်” ဟု ဘာသာပြန်ရန် အကြံပြုကြသော်လည်း ၎င်းမှာ မသေချာပါ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤနေရာတွင် ပြည့်တန်ဆာထံသို့ သွားခြင်းနှင့် အိမ်ထောင်ရေးဖောက်ပြန်ခြင်းကို နှိုင်းယှဉ်ထားသည်။ ပထမဘာသာပြန်ချက်ကို လိုက်နာပါက ပြည့်တန်ဆာထံသို့ သွားခြင်းသည် ဆင်းရဲခြင်းကို ဖြစ်စေသော်လည်း အိမ်ထောင်ရေးဖောက်ပြန်ခြင်းသည် သေခြင်းကို ဖြစ်စေသည်။ ဒုတိယဘာသာပြန်ချက်ကို လိုက်နာပါက ပြည့်တန်ဆာထံသို့ သွားခြင်းသည် ပေါင်မုန့်တစ်ချပ်၏ တန်ဖိုးကုန်ကျသော်လည်း အိမ်ထောင်ရေးဖောက်ပြန်ခြင်းသည် မိမိအသက်ကို ကုန်ကျစေသည်။

အသုံးချမှုအရ ဤပညာစကား၏ အကြောင်းအရာကို စိတ်ထဲတွင် ထားရှိရန် အရေးကြီးသည်။ ရှေးခေတ်ကမ္ဘာတွင် အိမ်ထောင်ရေးဖောက်ပြန်ခြင်းကို ပြည့်တန်ဆာလုပ်ခြင်းထက် ပိုမိုပြင်းထန်သော ရာဇဝတ်မှုအဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့သည်။ သို့သော် သုတ္တံကျမ်းနှင့် အမှန်အားဖြင့် သမ္မာကျမ်းစာ၏ ကျန်အပိုင်းများသည်လည်း ပြည့်တန်ဆာလုပ်ခြင်းကို မည်သည့်အခါမျှ ခွင့်ပြုထောက်ခံခြင်း မပြုပါ (၂၃:၂၇; ၂၉:၃)။ ဤအခြေအနေတွင် ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ထောက်ပြထားသည်မှာ အိမ်ထောင်ရေးဖောက်ပြန်ခြင်း၏ ရလဒ်များသည် ပြည့်တန်ဆာလုပ်ခြင်း၏ ရလဒ်များထက် ပိုမိုပြင်းထန်ကြောင်း ဖြစ်သည်။ အခြေခံသွန်သင်ချက်မှာ လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ အကျင့်ပျက်ခြင်းသည် မည်သည့်ပုံစံဖြင့်ဖြစ်စေ ပြင်းထန်သော အကျိုးဆက်များရှိသည်ဟူသော အချက်ဖြစ်သည်။ သုတ္တံ ၆:၃၀–၃၃ သည် အိမ်ထောင်ရေးဖောက်ပြန်ခြင်းကို အစားအစာခိုးယူခြင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်သည်။ ဖြေရှင်းနိုင်သော ခိုးယူခြင်းနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် အိမ်ထောင်ရေးဖောက်ပြန်ခြင်းသည် အခြားသူများ၏ မျက်စိတွင် ကိုယ်ချင်းစာမှုကို မဖြစ်ပေါ်စေပါ။ ထို့ကြောင့် အိမ်ထောင်ရေးဖောက်ပြန်သူ၏ ဂုဏ်သိက္ခာသည် အမြဲတမ်း ပျက်စီးသွားမည်။ ဤအပိုင်းအရ အိမ်ထောင်ရေးဖောက်ပြန်ခြင်းကို မပြုလုပ်ရသည့် နောက်ဆုံးအကြောင်းရင်းမှာ ခင်ပွန်းသည်က အိမ်ထောင်ရေးဖောက်ပြန်သူကို လက်စားချေမည်ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၃၄–၃၅)။ ဤတိုက်တွန်းချက်၏ အခြေခံအကြောင်းရင်းများမှာ အိမ်ထောင်ရေးဖောက်ပြန်ခြင်း၏ လူမှုရေးအကျိုးဆက်များကို လေ့လာသုံးသပ်ခြင်းနှင့် ထိုအကျိုးဆက်များကို ဆန်းစစ်ခြင်းတို့အပေါ် အခြေခံထားသည်။ အိမ်ထောင်ရေးဖောက်ပြန်ခြင်းကို ဆန့်ကျင်သည့် ပညတ်တော်အကြောင်း မည်သည့်အရာမျှ မပြောထားသော်လည်း လူမှုသဟဇာတဖြစ်မှုကို ထိန်းသိမ်းရာတွင် ၎င်း၏တန်ဖိုးကို ထောက်ခံရန် အကြောင်းပြချက်များကို ပေးထားသည်။