အခန်းကြီး - (၁၃၁ - ၁၃၂ - ၁၃၃ - ၁၃၄ - ၁၃၅ - ၁၃၆ - ၁၃၇ - ၁၃၈ - ၁၃၉ - ၁၄၀)

 

၁၃၁:၁–၃

ထာဝရဘုရား၌ မျှော်လင့်ခြင်း

ဤတိုတောင်းသော ဆာလံကို ဒါဝိဒ်အား ရေးသားသူအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသော်လည်း အခန်းငယ် ၂ ကို အခြေခံ၍ အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ ဆုတောင်းခြင်းအဖြစ် မကြာခဏ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုကြသည်။ သို့သော် စာသားကိုယ်တိုင်တွင် ပြောဆိုသူ၏ လိင်အမျိုးအစားနှင့် ပတ်သက်၍ မည်သည့်အရိပ်အမြွက်မျှ မပေးထားပါ (ဟေဗြဲဘာသာရှိ ပထမပုဂ္ဂိုလ်သည် လိင်အမျိုးအစားကို သီးခြားမဖော်ပြပါ)။ ဒါဝိဒ်သည် အမျိုးသမီးဆန်သော ပုံရိပ်များကို ပရောဖက်တစ်ဦးက အသုံးပြုနိုင်သကဲ့သို့ ဤနူးညံ့သိမ်မွေ့သော ပုံရိပ်ကို အသုံးပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည် (ဥပမာ၊ ဟေရှာယ ၁:၂; ၄၂:၁၄; ၄၅:၁၀; ၄၆:၃; ၄၉:၁၅; ၆၆:၉)။ သို့မဟုတ် သူသည် မိခင်တစ်ဦး၏ သီချင်းကို မိမိယူဆောင်၍ အစ္စရေးအတွက် အသုံးချခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

၁၃၁:၁။ နှိမ့်ချခြင်း။ ဆာလံသည် အနုတ်လက္ခဏာဆောင်သော ဖော်ပြချက်လေးခု ဆက်တိုက်ဖြင့် စတင်ပြီး၊ ပြောဆိုသူ၏ နှိမ့်ချသော အသက်တာနှင့် မာနထောင်လွှား၍ မောက်မာသူတို့၏ အသက်တာကို ဆန့်ကျင်ဘက်ပြုသည် (သုတ္တံ ၁၆:၅ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ စိတ်နှလုံးသည် တွေးခေါ်မှုနှင့် အတွင်းသဘောထားများကို ကိုယ်စားပြုပြီး၊ မျက်စိများသည် မြင်ခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။ သူ့အတွက် အလွန် ပါလာ (“အံ့ဖွယ်၊” “နက်နဲသော”) အရာများနှင့် ဝေးဝေးနေခြင်းသည် နက်နဲစွာ တွေးတောရန် မလိုလားခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ ယောဘ ၄၂:၁–၆ ၏ လမ်းကြောင်းအတိုင်း လူသား၏ မာနထောင်လွှားမှုနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက် ဘုရားသခင်၏ အသိပညာကို လက်အောက်ခံခြင်းအဖြစ် နားလည်သင့်သည်။

၁၃၁:၂။ မိခင်နှင့် ကလေး။ “နို့ဖြတ်ပြီးသောကလေး” ၏ ပုံရိပ်သည် မိခင်က မိမိကလေးအပေါ် သက်ရောက်စေသော ငြိမ်သက်စေသည့် သြဇာအပေါ် အခြေခံသည် (ရှေးအစ္စရေးတွင် နို့ဖြတ်ခြင်းကို ပုံမှန်အားဖြင့် အသက်သုံးနှစ်ခန့်တွင် ပြုလုပ်ကြသည်)။ ဤနေရာရှိ ပုံရိပ်သည် ကလေးကို မိခင်ထံမှ ခွဲထုတ်ခြင်းထက် ကလေး၏ လိုအပ်ချက်အားလုံးကို ဖြည့်ဆည်းပေးခြင်းနှင့် ထိုမှတစ်ဆင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ငြိမ်သက်မှုကို ပိုမိုအလေးပေးသည် (ဆိုလိုသည်မှာ ဘုရားသခင်သည် လူသားတို့၏ လိုအပ်ချက်အားလုံးကို ဖြည့်ဆည်းပေးတော်မူသည်၊ ၂၃:၁ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

၁၃၁:၃။ အစ္စရေးအတွက် မျှော်လင့်ခြင်း။ ယခင်ဆာလံ၏ အဆုံးကဲ့သို့ (၁၃၀:၇ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ) မျှော်လင့်ခြင်းသည် တစ်ဦးချင်းမှ အစ္စရေးထံသို့ ရွှေ့ပြောင်းသွားသည်။ အာရုံစိုက်ရာသည် တစ်ဖန် မျှော်လင့်ခြင်းပေါ်တွင် ဖြစ်သည်။ ဤဆာလံ၏ အခြေအနေတွင် မျှော်လင့်ထားသည်မှာ ခွင့်လွှတ်ခြင်းသာမက မာနထောင်လွှားသော နည်းလမ်းဖြင့် မနေထိုင်ဘဲ လူသားတို့၏ လိုအပ်ချက်အားလုံးအတွက် ဘုရားသခင်၏ ထောက်ပံ့ပေးခြင်းကိုလည်း မျှော်လင့်ခြင်း ဖြစ်သည်။ စစ်မှန်သော နှိမ့်ချခြင်းသည် ခွင့်လွှတ်ခြင်းနှင့် ဘုရားသခင်ကို လူသားတို့၏ မျှော်လင့်ချက်အားလုံး၏ အရင်းအမြစ်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုခြင်းပေါ်တွင် အမြဲအခြေခံသည်။

၁၃၂:၁–၁၈

ဒါဝိဒ်ကို အောက်မေ့ပါ

ခွင့်လွှတ်ခြင်းမှ နှိမ့်ချခြင်းသို့ အတွင်းပိုင်းခရီးကို ဖော်ပြသော ဤနောက်ဆုံး ဘုရားဖူးဆာလံအုပ်စုသည် ယခု ထိုအရည်အသွေးများကို ပြသသော စံပြပုဂ္ဂိုလ်အဖြစ် ဒါဝိဒ်ထံသို့ ရွှေ့ပြောင်းလာသည်။ ထိုအရည်အသွေးများသည် ထာဝရဘုရားအတွက် ဗိမာန်တော်တည်ဆောက်ရန်နှင့် ပဋိညာဉ်သေတ္တာကို ယေရုရှလင်မြို့သို့ ယူဆောင်လာရန် ဒါဝိဒ်၏ ဆန္ဒတွင် ထင်ရှားသည်။ ဘုရားဖူးဆာလံများအနက် အရှည်ဆုံးဖြစ်သည့်အပြင်၊ ၎င်းတွင် ရှောလမုန်၏ ဗိမာန်တော်အပ်နှံခြင်းနှင့်လည်း ခိုင်မာသော စကားလုံးဆိုင်ရာ ဆက်နွယ်မှုများ ရှိသည် (၂ ရာဇဝင်ချုပ် ၆:၄၁–၄၂၊ အခန်းငယ် ၈–၁၀ တွင် အနီးကပ် ကိုးကားထားသည်)။ ဗိမာန်တော်တည်ဆောက်ရေး စီမံကိန်းကို မူလစတင်ခဲ့သူအဖြစ် ဒါဝိဒ်ထံသို့ အလေးပေးမှုသည် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ၎င်းသည် ဒါဝိဒ်၏ စံပြအပေါ် အခြေခံသည့် ဘုရားသခင်အပေါ် ကတိကဝတ်ပြုသော အတွင်းသဘောထားကို ပြည်နှင်ခံရပြီးနောက် အစ္စရေးအတွက် လိုလားအပ်သော သဘောထားများစာရင်းထဲသို့ ထပ်မံဖြည့်စွက်ပေးသည်။

၁၃၂:၁–၁၀။ ဒါဝိဒ်၏ ဆုတောင်းခြင်း။ ထာဝရဘုရားသည် ဒါဝိဒ်ကို အောက်မေ့တော်မူရန် အလေးအနက် တောင်းလျှောက်ခြင်းဖြင့် အခန်းငယ် ၁–၂ သည် ယာကုပ်၏ တန်ခိုးရှင်ထံ ဦးတည်သည့် ကျိန်ဆိုချက်ပုံစံဖြင့် ဒါဝိဒ်၏ ဆုတောင်းခြင်းကို မိတ်ဆက်သည်။ ဤရည်ညွှန်းချက်သည် ဧသောထံမှ ထွက်ပြေးနေစဉ် ယာကုပ်ပြုခဲ့သော ကျိန်ဆိုချက်ကို ရည်ညွှန်းပြီး၊ ဗေသလတွင် ယာဝေးအတွက် သန့်ရှင်းရာဌာနတစ်ခု တည်ဆောက်မည်ဟူသော ကတိလည်း ပါဝင်ပုံရသည် (ကမ္ဘာဦး ၂၈:၁၀–၂၀ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဒါဝိဒ်၏ ကျိန်ဆိုချက်သည် အခန်းငယ် ၃–၅ တွင် ဆက်လက်လာပြီး၊ ဘုရားသခင်ရှေ့၌ သူ၏နှိမ့်ချခြင်း (အခန်းငယ် ၃) နှင့် ဗိမာန်တော်တည်ဆောက်ရန် သူ၏ဆုံးဖြတ်ချက်နှင့် ကတိကဝတ် (အခန်းငယ် ၄–၅) တို့ကို အလေးပေးသည်။ အခန်းငယ် ၆–၁၀ သည် ပဋိညာဉ်သေတ္တာကို ယေရုရှလင်သို့ ယူဆောင်လာသည့် ဇာတ်လမ်းကို ပြန်လည်ပြောပြပြီး၊ ဖိလိတ္တိလူတို့ထံမှ ပြန်လာခြင်းဖြင့် စတင်သည်။ ၎င်းကို ဒါဝိဒ်၏ မွေးရပ်မြေနှင့် မေရှိယ မွေးဖွားရာနေရာဖြစ်သော ဧဖရသ (ဗက်လင်မြို့၏ ရှေးအမည်) တွင် ကြေညာခဲ့သည် (မိက္ခာ ၅:၂ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ၎င်းကို တောအုပ်၏ လယ်ကွင်းများ (သို့မဟုတ် “ယာအာရ်၏ လယ်ကွင်းများ”) တွင် တွေ့ရှိခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၆)။ ၎င်းသည် ပဋိညာဉ်သေတ္တာကို ယေရုရှလင်သို့ ယူဆောင်လာခဲ့သည့် ကိရယတ်ယေရာရိမ်ကို ရည်ညွှန်းခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ထို့နောက် ဆာလံသည် ပဋိညာဉ်သေတ္တာကို ယေရုရှလင်ရှိ ဗိမာန်တော်သို့ ယူဆောင်လာသောအခါ ဝမ်းမြောက်ကြသည့် ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် ဘုရားသခင်၏ ခဆိဒိမ် (“သစ္စာရှိသူများ၊” “ဘာသာတရားကိုင်းရှိုင်းသူများ၊” “သူတော်စင်များ”) တို့၏ စီတန်းလှည့်လည်မှုကို ဖော်ပြသည် (အခန်းငယ် ၉; အခန်းငယ် ၁၆ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဤအပိုင်းသည် အစပြုသကဲ့သို့ပင် ဒါဝိဒ်ကို ဘုရားသခင် အောက်မေ့တော်မူရန် တောင်းလျှောက်ခြင်းဖြင့် အဆုံးသတ်ပြီး၊ အနာဂတ်ဆိုင်ရာ အတိုင်းအတာတစ်ရပ်ကို ထပ်မံထည့်သွင်းထားသည်—ဘုရားသခင်၏ ဘိသိက်ခံသူ (အခန်းငယ် ၁၀)၊ ဒါဝိဒ်၏ အမျိုးအနွယ် (နှင့် စိတ်ဓာတ်) အစဉ်အဆက်တွင် ဆက်ခံသူဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် မေရှိယကို ရည်ညွှန်းသည်။

၁၃၂:၁၁–၁၈။ ယာဝေး၏ တုံ့ပြန်မှု။ ဒါဝိဒ်၏ ကျိန်ဆိုချက်ကို တုံ့ပြန်သည့်အနေဖြင့် ယာဝေးကိုယ်တော်တိုင်သည် ဒါဝိဒ်၏သားသမီးများက ဘုရားသခင်၏ ပဋိညာဉ်ကို စောင့်ရှောက်ကြလျှင် ဒါဝိဒ်၏ ရာဇပလ္လင်ပေါ်တွင် အမြဲတမ်း အမျိုးအနွယ်တစ်ဦး ရှိမည်ဟူသော စစ်မှန်သော ကျိန်ဆိုချက်ကို ကျိန်ဆိုတော်မူသည် (အခန်းငယ် ၁၁–၁၂)၊ အကြောင်းမှာ ထာဝရဘုရားသည် ဇိအုန်ကို ရွေးချယ်တော်မူသောကြောင့် ဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၁၃–၁၄)။ ဘုရားသခင်၏ ယေရုရှလင်ရွေးချယ်ခြင်းသည် ဆင်းရဲသားများ၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် ခဆိဒ် (“ကြင်နာသော၊” “သူတော်စင်များ”; အခန်းငယ် ၁၅–၁၆; အခန်းငယ် ၉ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ) အပေါ် ကောင်းကြီးမင်္ဂလာများ ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ထို့ကြောင့် ဗိမာန်တော်သည် လူတို့က ထာဝရဘုရားထံသို့ ပူဇော်သက္ကာများနှင့် လက်ဆောင်များ ယူဆောင်လာရာ နေရာသာမက၊ ကိုယ်တော်က မိမိ၏လက်ဆောင်များကို ရက်ရောစွာ သူတို့ထံ ဖြန့်ဝေပေးရာ နေရာလည်း ဖြစ်သည် (၂၃:၅–၆ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

ဆာလံ၏ အတွင်းပိုင်းအကြောင်းအရာကို ဤလက်ဆောင်များကို ကယ်တင်ခြင်းနှင့် ဝမ်းမြောက်ခြင်းအဖြစ် သတ်မှတ်ခြင်းဖြင့် ထပ်မံအလေးပေးထားသည် (အခန်းငယ် ၁၆)။ အခန်းငယ် ၁၇–၁၈ သည် ပုံရိပ်နှစ်ခုကို အသုံးပြုသည်—ချိုသည် တန်ခိုး၏ အစားထိုးအမည်ဖြစ်ပြီး (၈၉:၁၇ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ) ဒါဝိဒ်၏ မီးခွက်သည်လည်း ထိုသို့ပင် ဖြစ်သည် (၁ ရာဇဝင် ၁၁:၃၆ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဘုရားသခင်၏ ဘိသိက်ခံသူ (အခန်းငယ် ၁၇) ကို ဖော်ပြခြင်းသည် အခန်းငယ် ၁၀ ကဲ့သို့ပင် အနာဂတ်ရှုမြင်ချက်ကို ထပ်မံညွှန်းသည်။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ဘုရားသခင်သည် ဘိသိက်ခံသူ၏ ရန်သူများကို အရှက်ကွဲခြင်းဖြင့် ဝတ်ဆင်စေမည်ဖြစ်သော်လည်း၊ သူ၏ သရဖူသည် ပွင့်လန်း၍ တောက်ပစွာ လင်းလက်မည် (အခန်းငယ် ၁၈)။ ဤဆာလံသည် အစ္စရေး၏ အတိတ်ကို လက်ရှိအတွက် လှုံ့ဆော်မှုနှင့် အနာဂတ်အတွက် အာမခံချက်အဖြစ် အသုံးပြုသည်။ “အနာဂတ်အတွက် ကျွန်ုပ်တို့ ကြောက်ရွံ့စရာ မရှိပါ၊ ထာဝရဘုရားက ကျွန်ုပ်တို့ကို ဦးဆောင်ခဲ့သည့် လမ်းနှင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ အတိတ်သမိုင်းတွင် ကိုယ်တော်၏ သွန်သင်ချက်ကို မေ့လျော့သည့်အခါမှလွဲ၍” (၃SM၊ ၁၆၂)။

၁၃၃:၁–၃

အတူတကွ နေထိုင်ခြင်း

ဇိအုန်တောင်ပေါ်တွင် ယာဝေး၏ ရှိနေတော်မူခြင်းသည် အစ္စရေး၏ အသက်တာတွင် လက်တွေ့မည်သို့ အကောင်အထည်ဖော်သည်ကို တူညီချက်နှစ်ခု အသုံးပြု၍ ဖော်ပြထားသည် (အခန်းငယ် ၂–၃)။ အသိုင်းအဝိုင်းအဖြစ် ငြိမ်သက်စွာ အတူတကွ နေထိုင်ခြင်းကို အာရုန်၏ ဘိသိက်ပေးခြင်းပုံရိပ်နှင့် ဆက်စပ်ထားပြီး၊ ဘုရားဖူးဆာလံများတစ်လျှောက် အရေးကြီးသော အကြောင်းအရာတစ်ရပ်ဖြစ်သည့် အာရုန်၏ ကောင်းကြီးပေးခြင်းကို တစ်ဖန် ဖိတ်ခေါ်ထားသည် (တောလည်ရာ ၆:၂၄–၂၆)။ ဒါဝိဒ်၏ ရေးသားမှုကို ခေါင်းစဉ်တွင် ဖော်ပြထားပြီး၊ ဗိမာန်တော်အတွက် အစီအစဉ်ကို စတင်ခဲ့သူအဖြစ် ဒါဝိဒ်ကို ဖော်ပြသော ဆာလံ ၁၃၂ နောက်တွင် ဤဆာလံသည် ဒါဝိဒ်ကို ယဇ်ပုရောဟိတ်အဖွဲ့နှင့် ပွဲတော်ဝတ်ပြုရေးများကို စတင်ဖွဲ့စည်းသူအဖြစ် ဆက်စပ်ပေးသည်။

၁၃၃:၁။ ညီအစ်ကိုများ စည်းလုံးညီညွတ်ခြင်း။ ဤတိုတောင်းသော ဆာလံ၏အစရှိ ဉာဏ်ပညာဆိုင်ရာ ဖော်ပြချက်သည် ကဗျာ၏အကြောင်းအရာ—စည်းလုံးညီညွတ်စွာ အတူတကွ နေထိုင်ခြင်း၏ ကောင်းကြီးမင်္ဂလာ—ကို မိတ်ဆက်ပေးသည်။ တုပ် (“ကောင်းသော”) နှင့် နာအိမ် (“သာယာသော”) ဟူသော နာမဝိသေသနနှစ်ခုကို ဖြောင့်မတ်သူတို့၏ အသက်တာကို ဖော်ပြရန် အတူတကွ အသုံးပြုထားသည် (ယောဘ ၃၆:၁၁)။ ၎င်းတို့ကို ဘုရားသခင်နှင့် ကိုယ်တော်၏နာမတော်အတွက်လည်း အသုံးပြုထားသည် (ဆာလံ ၁၃၅:၃)။ ဤဆာလံရှိ အာခိမ် (“ညီအစ်ကိုများ”) ဟူသော ဝေါဟာရသည် အဓိပ္ပာယ်နှစ်မျိုးရှိပြီး၊ အစ္စရေးအသိုင်းအဝိုင်းကို ရည်ညွှန်းနိုင်သကဲ့သို့ ယာကုပ်နှင့် ဧသောတို့အကြား ရှေးဟောင်း မောင်နှမရန်ပွဲကိုလည်း ရည်ညွှန်းနိုင်သည်။ ဆာလံကို ယခုရှိနေသော အခြေအနေတွင် ထားရှိထားခြင်းက အတူတကွ နေထိုင်ခြင်းသည် ပြည်နှင်ခံရပြီးနောက် အသိုင်းအဝိုင်းနှင့် သက်ဆိုင်ကြောင်း အကြံပြုသည်။ ထို့အပြင် ယာရှဗ် (“နေထိုင်သည်၊” “အတူနေသည်”) ဟူသော ကြိယာကို “ထိုင်သည်” ဟု နားလည်ပါက၊ မြင်ကွင်းသည် ပွဲတော်စုဝေးပွဲ၊ ဆာလံ ၂၃:၅–၆ ၏ ပုံစံနှင့် ဆင်တူသော ဘာသာရေးပွဲစားပွဲတစ်ရပ် ဖြစ်လာသည်။

၁၃၃:၂။ ဆီနှင့်တူခြင်း။ အာရုန်နှင့် သူ၏သားများကို ဘိသိက်ပေးခြင်းတွင် မွှေးကြိုင်သော ဆီကို သူတို့၏ ဦးခေါင်းများပေါ်သို့ လောင်းချပြီး၊ ထိုဆီသည် သူတို့၏အဝတ်များပေါ်သို့ စီးကျလာသည် (ထွက်မြောက်ရာ ၂၉; ဝတ်ပြုရာ ၈ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဤအခမ်းအနားသည် ဗိမာန်တော်အမှုတော်ကို စတင်ဖွင့်လှစ်ပေးပြီး၊ ပြည်နှင်ခံရပြီးနောက် အသိုင်းအဝိုင်း စုဝေးခြင်းအတွက် သမိုင်းဆိုင်ရာ အကြောင်းပြချက်တစ်ရပ်ကို ပေးသည်။ အာရုန်၏ မုတ်ဆိတ်ကို ထပ်ခါထပ်ခါ ဖော်ပြခြင်း (အခန်းငယ် ၂) သည် အောက်သို့ စီးကျလာသော ဆီကို အာရုံစိုက်စေပြီး၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်၏ အဝတ်အစားများပေါ်သို့ သဘာဝအတိုင်း စီးဆင်းသွားခြင်းကို ဖော်ပြသည်။ ထိုအဝတ်အစားများတွင် အမျိုးအနွယ်ဆယ့်နှစ်မျိုး၏ အမည်များပါရှိသည့် ဧဖုတ်နှင့် ရင်ဖုံးတို့ ပါဝင်သည်။ ထို့ကြောင့် ကောင်းကြီးမင်္ဂလာသည် အစ္စရေးတစ်မျိုးလုံးထံသို့ တစ်ဖန် တိုးချဲ့ရောက်ရှိသည်။

၁၃၃:၃။ နှင်းနှင့်တူခြင်း။ ယခု ပုံရိပ်သည် ဟေမုန်တောင်ပေါ်ရှိ နှင်းဆီသို့ ပြောင်းလဲသွားသည် (အခန်းငယ် ၃)။ ၎င်းကို ထာဝရဘုရား၏ ကောင်းကြီးမင်္ဂလာများသည် မိမိ၏လူတို့ထံ အဆက်မပြတ် စီးဆင်းနေကြောင်း သရုပ်ဖော်ရန် အောက်သို့ ဆင်းသက်လာသော အရာတစ်ခုအဖြစ် ဖော်ပြထားသည်။ ပထဝီအနေအထားအရ အစ္စရေးမြောက်ပိုင်းရှိ ဟေမုန်တောင်မှ နှင်းသည် ဇိအုန်တောင်များပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာရန် မဖြစ်နိုင်ပါ။ ဤပုံရိပ်သည် အရာများကို အမှန်တကယ် ဖြစ်ပျက်သည့်အတိုင်း ဖော်ပြရန် မကြိုးစားဘဲ၊ ဘာသာရေးဆိုင်ရာ မြေမျက်နှာသွင်ပြင်တစ်ရပ်ကို ဖော်ပြသည်။ ဟေမုန်သည် အစ္စရေးတွင် အမြင့်ဆုံးတောင်ထိပ်ဖြစ်ပြီး အခြားတောင်များထက် ကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ်နှင့် ပိုမိုနီးကပ်သည်။ ဇိအုန်တောင်သည် အားလုံးအနက် အမြင့်ဆုံးဖြစ်ပြီး၊ စစ်မှန်သော ဝိညာဉ်ရေးနှင်းသည် ၎င်းထံမှ စီးဆင်းလာသည် (ဆာလံ ၁၂၆ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဆာလံ၏ နောက်ဆုံးစာကြောင်းသည် ဇိအုန်မှ နောက်ဆုံးကောင်းကြီးပေးခြင်းအဖြစ် ဆောင်ရွက်ပြီး၊ နောက်ဆာလံရှိ အာရုန်၏ ကောင်းကြီးပေးခြင်းအတွက် နိဒါန်းတစ်ရပ် ဖြစ်ပုံရသည် (၁၃၄:၃ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဤကောင်းကြီးမင်္ဂလာကို ယာဝေးကိုယ်တော်တိုင်က လူတို့ထံသို့ တိုက်ရိုက်ပေးတော်မူသည်—ထာဝရအသက် (အခန်းငယ် ၃)။ ဘုရားသခင်၏ ကောင်းကြီးမင်္ဂလာအောက်ရှိ ခရစ်ယာန်အသိုင်းအဝိုင်းအဖြစ် အသက်တာကို စည်းလုံးညီညွတ်ခြင်းဖြင့်သာ လက္ခဏာပြုနိုင်သည်။ ထိုစည်းလုံးညီညွတ်ခြင်း မရှိသောနေရာသည် ဤကောင်းကြီးမင်္ဂလာများကို ပေးတော်မူသောအရှင်ထံသို့ မိမိတို့ကိုယ်ကို ပြန်လည်ဦးတည်ရန် လိုအပ်ကြောင်း ဖော်ပြသည်။

၁၃၄:၁–၃

ညအချိန် ဝတ်ပြုခြင်း

ဘုရားဖူးဆာလံများ၏ နောက်ဆုံးကဗျာသည် ဗိမာန်တော်တွင် ညအချိန်ဝတ်ပြုခြင်း နောက်ခံဖြင့် တည်ရှိသည့် နှုတ်ဆက်ဆာလံ ဖြစ်သည်။ ဤအခမ်းအနားသည် ဘုရားဖူးဆာလံများ အာရုံစိုက်ခဲ့သည့် ပွဲတော်ဆိုင်ရာ လှုပ်ရှားမှုများ၏ အထွတ်အထိပ် ဖြစ်နိုင်သည်။ အခန်းငယ် ၃ သည် တောလည်ရာ ၆:၂၄ ရှိ အာရုန်၏ ကောင်းကြီးပေးခြင်း၏ အတိအကျစကားလုံးများ (ယေဗာရေခါခါ ယာဝေး၊ “ထာဝရဘုရားသည် သင့်ကို ကောင်းကြီးပေးတော်မူပါစေ”) ဖြင့် စတင်သည်။

၁၃၄:၁–၂။ ဘုရားသခင်ကို ချီးမွမ်းခြင်း။ အသင်းတော်သည် ထာဝရဘုရားကို ကောင်းကြီးပေး/ချီးမွမ်းရန် တိုက်တွန်းခံရသည်။ “ထာဝရဘုရား၏ အစေခံများ” သည် တစ်မျိုးလုံးသော အစ္စရေးကို ရည်ညွှန်းနိုင်သည် (၁၁၃:၁; ၁၃၅:၁ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ညအချိန် ထာဝရဘုရား၏ အိမ်တော်တွင် အမှုထမ်းနေသူများကို ဖော်ပြသည့် အရည်အချင်းဖော်ပြချက်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားလျှင်၊ ဤဝေါဟာရသည် နှစ်စဉ်ပွဲတော်တစ်ခု၏ အဆုံး၌ ညဝတ်ပြုခြင်းအတွင်း တာဝန်ထမ်းဆောင်နေသော ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် ဗိမာန်တော်သီချင်းဆိုသူများကို ရည်ညွှန်းနိုင်သည် (၁ ရာဇဝင်ချုပ် ၉:၂၇–၃၃ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ချီးမွမ်းခြင်းကို သန့်ရှင်းရာဌာန၌ မိမိတို့၏ လက်များကို မြှောက်ရန် ဖိတ်ခေါ်ခံရခြင်းဖြင့် ဝတ်ပြုကိုးကွယ်မှု အမူအရာတစ်ရပ်အဖြစ် ဖော်ပြထားပြီး၊ ဤလှုပ်ရှားမှုသည် ဘုရားဖူးဆာလံများ၏ အထက်သို့ ဦးတည်မှုကို ဖော်ပြသည်။ ဤအပိုင်း၏အဆုံးတွင် ပထမစကားစု (“ထာဝရဘုရားကို ကောင်းကြီးပေး/ချီးမွမ်းကြလော့”) ကို ထပ်မံဖော်ပြထားသည်။ ဘုရားသခင်ကို ကောင်းကြီးပေး/ချီးမွမ်းခြင်းသည် ဝတ်ပြုကိုးကွယ်မှု၏ လုပ်ဆောင်ချက်တစ်ရပ်နှင့် ကိုယ်တော်၏ အချုပ်အခြာအာဏာကို အသိအမှတ်ပြုခြင်း ဖြစ်သည် (ဆာလံ ၆၃:၄ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

၁၃၄:၃။ ကောင်းကြီးမင်္ဂလာ။ ယခု ဆာလံအတွင်း ဦးတည်ချက် ပြောင်းလဲသွားသည်။ လူတို့၏ ကောင်းကြီးပေးခြင်းများသည် ယာဝေးထံသို့ အထက်သို့ တက်သွားပြီး၊ ယခု ကိုယ်တော်သည် အာရုန်၏ ကောင်းကြီးပေးခြင်း၏ ပထမစာကြောင်းပုံစံဖြင့် သူတို့ထံသို့ မိမိ၏ ကောင်းကြီးမင်္ဂလာကို ပေးတော်မူသည်။ သူတို့ကို ကောင်းကြီးပေးသောအရှင်သည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဖန်ဆင်းတော်မူသောအရှင် ဖြစ်သည်။ ဖန်ဆင်းရှင်သည် ဇိအုန်မှ သူတို့ကို ကောင်းကြီးပေးတော်မူသည်။ ဤအရာသည် ပြည်နှင်ခံရခြင်းပြီးနောက် ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏လူတို့ကို ကောင်းကြီးပေး၍ ပြန်လည်တည်ထောင်မည့် သီးခြားနေရာကို သတ်မှတ်ပေးသည်။

၁၃၅:၁–၂၁

ချီးမွမ်းခြင်းနှင့် သမိုင်း

ဆာလံ ၁၃၅ နှင့် ၁၃၆ တို့သည် အခြားသော အမြွှာဆာလံအစုတစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းထားသည် (ဆာလံ ၅၆ နှင့် ၅၇; ၁၁၁ နှင့် ၁၁၂ တို့နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ နှစ်ခုစလုံးသည် အစ္စရေး၏ သမိုင်းနှင့် ယာဝေး၏ ဘုရားသခင်ဆိုင်ရာ ဘုရင်အုပ်စိုးမှုကို ပြန်လည်သုံးသပ်သည်။ ဆာလံနှစ်ပုဒ်စလုံးသည် ပဉ္စမစာအုပ်ရှိ ဟာလေလ်သုံးစုထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည့် မဟာဟာလေလ်ကို ဖွဲ့စည်းသည်ဟု အကြံပြုထားကြသည် (မဟာဟာလေလ်ဟု ဆာလံ ၁၃၆ တစ်ပုဒ်တည်းကိုသာ ခေါ်ခြင်းနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်)။ ၎င်းတို့မှာ ပသခါဟာလေလ် (ဆာလံ ၁၁၃–၁၁၈) နှင့် နောက်ဆုံးဟာလေလ် (ဆာလံ ၁၄၆–၁၅၀) တို့ ဖြစ်သည်။ ဤဆာလံ၏ ဟာလေလုယာ (“ထာဝရဘုရားကို ချီးမွမ်းကြလော့”) ဘောင်နှင့် ဆာလံနှစ်ပုဒ်၏ ဆင်တူအကြောင်းအရာများသည် ဤအကြံပြုချက်ကို ထပ်မံထောက်ခံပုံရသည်။

၁၃၅:၁–၄။ ချီးမွမ်းရန် ဖိတ်ခေါ်ခြင်း။ ဆာလံသည် ဟာလေလုယာ “ထာဝရဘုရားကို ချီးမွမ်းကြလော့” ဟူသော ကြွေးကြော်သံဖြင့် စတင်ပြီး အဆုံးသတ်သည် (ပသခါဟာလေလ်၊ ဆာလံ ၁၁၃–၁၁၈ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ထာဝရဘုရား၏ အိမ်တော်တွင် အမှုတော်ဆောင်နေသော “ထာဝရဘုရား၏ အစေခံများ” သည် ယခင်ဆာလံကို ပြန်လည်ရည်ညွှန်းပြီး၊ ချီးမွမ်းခြင်းကို မြှောက်တင်နေသော ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် လေဝိအမျိုးသားများသာမက သူတို့ကိုလည်း ရည်ညွှန်းသည်။ ဆာလံ၏အဆုံးရှိ သက်ဆိုင်ရာအပိုင်းက အစ္စရေးအားလုံး ပါဝင်ကြောင်း ပြသသည် (အခန်းငယ် ၁၉–၂၀)။ ယာဝေးကို ဖော်ပြရန် “ကောင်းသော” နှင့် “သာယာသော” ဟူသော စကားလုံးတွဲ (အခန်းငယ် ၃) သည် ၁၃၃:၁ တွင် ပြန်လည်တွေ့ရပြီး၊ တုပ် (“ကောင်းသော”) ဟူသော စကားလုံးသည် ပဉ္စမစာအုပ်၏ အစစာကြောင်း (၁၀၇:၁) နှင့်လည်း ဆက်စပ်နိုင်သည်။ ၎င်းသည် ပြည်နှင်ခံရပြီးနောက် အသိုင်းအဝိုင်းအတွက် ဘုရားသခင်၏ ကောင်းမြတ်ခြင်းအယူအဆကို အရေးကြီးသော ဘာသာရေးအခြေခံတိုင်တစ်ရပ်အဖြစ် အသုံးပြုသည်။ ချီးမွမ်းရန် နောက်ထပ်အကြောင်းပြချက်မှာ ဘုရားသခင်က အစ္စရေးကို ရွေးချယ်တော်မူခြင်း ဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၄)။

၁၃၅:၅–၁၈။ သမိုင်းအတွင်း ဘုရားသခင်။ ဤအပိုင်းကို အလေးအနက်ဖော်ပြသော ကီ (“အမှန်ပင်၊” “ဟုတ်သည်၊” “အကြောင်းမူကား”) ဖြင့် စတင်ထားသည်။ အခန်းငယ် ၅–၇ သည် ဘုရားသခင်၏ ဘုရားအားလုံးအကြား ထူးခြားသော အချုပ်အခြာအာဏာနှင့် ဖန်ဆင်းရှင်အဖြစ် စကြဝဠာအတွင်း အလုံးစုံတန်ခိုးကို အလေးပေးသည်။ သမိုင်းအတွင်း ဘုရားသခင်၏ လုပ်ဆောင်ချက်များကို ပြန်လည်သုံးသပ်ခြင်းသည် အခန်းငယ် ၈ တွင် အဲဂုတ္တုပြည်၏ ကပ်ဘေးများဖြင့် စတင်သည် (၇၈:၄၄–၆၄; ၁၀၅:၂၆–၃၆ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)၊ ထို့နောက် သိမ်းပိုက်ခြင်း၏အစအထိ ဆက်လက်သွားပြီး (ဆာလံ ၁၃၅ သည် ထိုနေရာခန့်တွင် ရပ်သည်) ကိုယ်တော်ကို ဘုရင်နှင့် တရားသူကြီးအဖြစ် ဖော်ပြထားသည် (အခန်းငယ် ၁၂–၁၄)။ အာရုံပြိုင်တူဆက်စပ်မှုဖြင့် အခန်းငယ် ၁၅–၁၈ သည် အခန်းငယ် ၅–၇ နှင့် ဆက်စပ်ပြီး၊ ရုပ်တုများ၏ အကြောင်းအရာကို ပြန်လည်ယူဆောင်သည်။ ဤနေရာတွင် အလေးပေးထားသည်မှာ ဘုရားသခင်၏ အလုံးစုံတန်ခိုးထက် ရုပ်တုများ၏ အစွမ်းမဲ့မှုဖြစ်သည်။ အခန်းငယ် ၆–၇ တွင် ဘုရားသခင်ကို ဖန်ဆင်းရှင်အဖြစ် ဖော်ပြထားသော်လည်း၊ ရှေးခေတ်အနီးအရှေ့ပိုင်းရှိ ရုပ်တုများတွင် ဖန်ဆင်းနိုင်သော တန်ခိုးမရှိကြ (သူတို့၏ ပါးစပ်များ၌ အသက်ရှူခြင်း မရှိ၊ အခန်းငယ် ၁၇)။ ဤအချက်သည် ယာဝေး၏ အသက်ကို ဖန်တီးပေးနိုင်သော စွမ်းရည်ကို အထူးဖော်ပြသည် (၁၁၅:၄–၈ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ နောက်ဆုံးသုံးသပ်ချက်ဖြစ်သည့် ရုပ်တုများကို ပြုလုပ်သူတို့သည် ရုပ်တုများကဲ့သို့ ဖြစ်လာကြသည်ဟူသော အချက်က လူသားတို့သည် မိမိတို့ ကိုးကွယ်သောအရာကို အတုယူကြကြောင်း ပြသသည်။ ထို့ကြောင့် ရုပ်တုကိုးကွယ်သူသည် အသက်မရှိသော ရုပ်တုပုံတူတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည် (ယေရမိ ၅၁:၁၇ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

၁၃၅:၁၉–၂၁။ တိုက်တွန်းခြင်း။ ဤအသက်မရှိသော ပုံရိပ်နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ဆာလံ၏ နောက်ဆုံးတိုက်တွန်းချက်သည် အစ္စရေးကို နိုင်ငံတစ်မျိုးအဖြစ်၊ ၎င်း၏ ယဇ်ပုရောဟိတ်များ (အာရုန်) နှင့် အခြားဗိမာန်တော်အမှုထမ်းများ (လေဝိ) တို့နှင့်အတူ ထာဝရဘုရားကို ကောင်းကြီးပေး/ချီးမွမ်းရန် ဖိတ်ခေါ်သည်။ ထာဝရဘုရားကို ကြောက်ရွံ့သူအားလုံးသည် ကိုယ်တော်၏ နေထိုင်ရာ ဇိအုန်မှ ကိုယ်တော်ကို ကောင်းကြီးပေး/ချီးမွမ်းရန် ဖိတ်ခေါ်ခံရသည်။ ကျွန်ုပ်တို့ ကိုးကွယ်သောအရာနှင့် တူလာကြမည်ဟူသော ရှေးအမှန်တရားသည် ယနေ့ ဘုရားသခင်၏သားသမီးများအတွက်လည်း သက်ဆိုင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

၁၃၆:၁–၂၆

ကိုယ်တော်၏ ကရုဏာတော်သည် အစဉ်အမြဲတည်၏

မဟာဟာလေလ်ရှိ အစ္စရေး၏ သမိုင်းကို ဒုတိယအကြိမ် ပြန်လည်ဖော်ပြထားသည့် ဤအပိုင်းသည် အခန်းငယ် ၂၆ ခုစလုံး၏ အဆုံးတွင် ထပ်ခါထပ်ခါ ပါဝင်သည့် အပြန်အလှန်သီဆိုသော စာကြောင်းတစ်ရပ်ဖြင့် ဝတ်ပြုရေးဆိုင်ရာ ဖွဲ့စည်းထားသည်—ကိုယ်တော်၏ ခက်ဆက်ဒ် (“ကရုဏာ၊” “မေတ္တာ၊” “ချစ်ခင်ကြင်နာမှု”) သည် “အစဉ်အမြဲတည်၏”။ နိဒါန်း (အခန်းငယ် ၁–၃) နှင့် နိဂုံး (အခန်းငယ် ၂၆) အကြားတွင် အခန်းငယ် ၂၂ ခု ရှိပြီး၊ အက္ခရာစဉ်ပုံစံမဟုတ်သော်လည်း အက္ခရာစဉ်ဖွဲ့စည်းပုံနှင့် ဆင်တူသည်။ ၎င်း၏ သုံးပိုင်းဖွဲ့စည်းပုံနှင့် အကြောင်းအရာအရ အမြွှာဆာလံနှင့် နီးကပ်စွာ ကိုက်ညီပြီး၊ ဖန်ဆင်းခြင်း၊ ထွက်မြောက်ခြင်းနှင့် သိမ်းပိုက်ခြင်းတို့၏ အကြောင်းအရာများအပြင် နောက်ဆုံးတွင် အလုံးစုံဆိုင်ရာ မှတ်ချက်တစ်ရပ်ကိုလည်း ယူဆောင်လာသည်။ ထပ်ခါထပ်ခါပါသော စာကြောင်းသည် ယာဝေး၏ ခက်ဆက်ဒ် သည် သမိုင်းနှင့် လက်ရှိအချိန် နှစ်ခုစလုံးအောက်တွင် တည်တံ့စေသော အခြေခံမူဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းစေသည်။

၁၃၆:၁–၃။ နိဒါန်း။ ထာဝရဘုရားအား ကျေးဇူးတင်ရန် သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် ဖိတ်ခေါ်ခြင်းဖြင့် ဆာလံကို မိတ်ဆက်ထားပြီး၊ ကိုယ်တော်၏ ကောင်းမြတ်ခြင်းကို အကြောင်းပြချက်အဖြစ် အသုံးပြုထားသည်။ ထို့နောက် ကိုယ်တော်၏ အချုပ်အခြာအာဏာကို ရည်ညွှန်းပြီး (ကိုယ်တော်သည် “ဘုရားတို့၏ဘုရား”) ဘုရင်အဖြစ် ဘုရားသခင်၏ အုပ်စိုးမှု (“သခင်တို့၏သခင်”) ကို ဖော်ပြသည်။

၁၃၆:၄–၂၅။ သမိုင်းအတွင်း ဘုရားသခင်။ ယခင်ဆာလံကဲ့သို့ ဤအပိုင်းသည် ယာဝေးကို ဖန်ဆင်းရှင်အဖြစ် ဖော်ပြခြင်းဖြင့် စတင်သည် (အခန်းငယ် ၄–၉)။ သို့သော် ကမ္ဘာဦး ၁–၂ ကို ရည်ညွှန်းချက်များမှာ ပိုမိုရှင်းလင်း၍ တိုက်ရိုက်ဖြစ်သည်။ ဥပမာအားဖြင့် ဘုရားသခင်သည် ကောင်းကင်၊ မြေကြီးနှင့် ရေများကို ဖန်ဆင်းတော်မူပြီး (အခန်းငယ် ၅–၇) ထို့နောက် ၎င်းတို့ကို အရာများဖြင့် ဖြည့်တော်မူသည် (အလင်းကြီးများ၊ နေ၊ လနှင့် ကြယ်များ၊ အခန်းငယ် ၇–၉)။ ကပ်ဘေးများနှင့်အတူ ထွက်မြောက်ခြင်း (အခန်းငယ် ၁၀–၁၆) နှင့် ခါနန်ဘုရင်များကို အုပ်ချုပ်နှိမ်နင်းခြင်းနှင့်အတူ သိမ်းပိုက်ခြင်း (အခန်းငယ် ၁၇–၂၂) သည် ယာဝေး၏ အံ့ဖွယ်လုပ်ဆောင်ချက်များ၏ သမိုင်းဆိုင်ရာ အထင်ကရအချက်များ ဖြစ်သည်။ ဤအရာများကို အခန်းငယ် ၂၃–၂၄ တွင် အစ္စရေး၏ အခြေအနေသို့ အသုံးချထားပြီး၊ ပြည်နှင်ခံရခြင်းမှ သူတို့၏ ပြန်လာခြင်းကို အောက်မေ့စေသည်—ယာဝေးသည် သူတို့ကို ရန်သူများထံမှ ကယ်တင်တော်မူပြီ (အခန်းငယ် ၂၄)။ နောက်ဆုံးတွင် ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ဖန်ဆင်းသမျှအရာများအားလုံးအတွက် အစာအဟာရ ပေးတော်မူခြင်းကို ရည်ညွှန်းပြီး (စာသားအတိုင်း “အသားရှိသမျှ”) အစ္စရေးထက် ကျော်လွန်၍ ကိုယ်တော်၏ လုပ်ဆောင်မှုအတိုင်းအတာကို ချဲ့ထွင်ကာ ဤအပိုင်းအတွက် နိဂုံးချုပ်တစ်ရပ်အဖြစ် ဆောင်ရွက်သည် (အခန်းငယ် ၂၅)။

၁၃၆:၂၆။ တိုက်တွန်းခြင်း။ နောက်ဆုံးတိုက်တွန်းချက်သည် ဆာလံ၏ ပထမစာကြောင်းကို ပြန်လည်ဖော်ပြသည်။ ဤဆာလံ၏ အပြန်အလှန်သီဆိုသည့် ဝတ်ပြုရေးအခြေအနေအတွင်း အဆက်မပြတ် ပဲ့တင်ထပ်နေသော ဘုရားသခင်၏ ကရုဏာနှင့် မေတ္တာသည် ယနေ့ကျွန်ုပ်တို့၏ အသက်တာများအတွက် လမ်းညွှန်မူအဖြစ် ဆက်လက်ရှိနေသည်။

၁၃၇:၁–၉

ဗာဗုလုန်မြစ်များအနား

ဆာလံ၏ သမိုင်းနောက်ခံသည် ဗာဗုလုန်ပြည်နှင်ခံရခြင်းဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းသော်လည်း၊ ၎င်းကို ပြည်နှင်ခံရစဉ် သို့မဟုတ် ပြည်နှင်ခံရခြင်းပြီးနောက် ရှုမြင်ချက်ဖြင့် ရေးသားထားခြင်း ရှိ၊ မရှိကို စာသားက မရှင်းလင်းပါ။ ပဉ္စမစာအုပ်အတွင်း ကဗျာ၏ နေရာကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားလျှင် ဒုတိယရွေးချယ်မှုက ပိုမိုဖြစ်နိုင်ပုံရသည်။ ပြည်နှင်ခံရခြင်းကို စိတ်ဒဏ်ရာဖြစ်စေသော အမှတ်တရအဖြစ် ဖော်ပြထားသည်။ ဆာလံ ၁၃၇ သည် သမိုင်းဆိုင်ရာ အမြွှာဆာလံများဖြစ်သော ဆာလံ ၁၃၅–၁၃၆ နှင့် ဒါဝိဒ်ဆိုင်ရာ ဆာလံအုပ်စု (ဆာလံ ၁၃၈–၁၄၅) တို့အကြား အသွင်ကူးပြောင်းရေး ဆာလံတစ်ပုဒ် ဖြစ်ပြီး၊ ဘုရင်စနစ်၏ အကြောင်းအရာများကို အသုံးချကာ ပြည်နှင်ခံရပြီးနောက် အခြေအနေသို့ ပြန်လည်ညှိယူသည်။ ထို့ကြောင့် ဤကဗျာသည် ယာဝေး၏ သမိုင်းဆိုင်ရာ လုပ်ဆောင်ချက်များကို ထွက်မြောက်ခြင်းနှင့် သိမ်းပိုက်ခြင်းမှ (ဆာလံ ၁၃၅–၁၃၆) ဗာဗုလုန်ပြည်နှင်ခံရခြင်းမှ ပြန်လာခြင်းသို့ လွှဲပြောင်းပေးသည်။

၁၃၇:၁–၆။ ဗာဗုလုန်အမှတ်တရများ။ ဆာလံသည် ဗာဗုလုန်၏ မြေမျက်နှာသွင်ပြင်ကို ဖော်ပြခြင်းဖြင့် စတင်သည်—ဗာဗုလုန်မြစ်များ (အခန်းငယ် ၁)၊ မိုးမခ/ပေါ့ပလာပင်များ (အခန်းငယ် ၂) နှင့် တိုင်းတစ်ပါးမြေ (အခန်းငယ် ၄)။ ယူဖရေးတီးစ်မြစ်ဘေးရှိ ပေါ့ပလာပင်သည် ဤဖော်ပြချက်နှင့် ကိုက်ညီပြီး၊ ယေဇကျေလ ၃:၁၅ တွင် ခေဗာမြစ်ဘေးတွင် နေထိုင်သော ဂျူးအသိုင်းအဝိုင်းကို ရည်ညွှန်းထားသည်။ ဂျူးသုံ့ပန်းများသည် ဗာဗုလုန်အင်ပါယာ၏ ရေစနစ်လုပ်ငန်းများ သို့မဟုတ် ရွှံ့အုတ်ထုတ်လုပ်ရေးတွင် အလုပ်လုပ်ရန် ဤရေလမ်းကြောင်းများတစ်လျှောက် အခြေချထားခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ သစ်ပင်များပေါ်တွင် ကင်နောရ် (“စောင်းများ၊” “ကြိုးတပ်တူရိယာများ”) ကို ချိတ်ဆွဲထားခြင်းသည် ဖမ်းဆီးသူများက ဇိအုန်သီချင်းတစ်ပုဒ် သီဆိုရန် တောင်းဆိုသည့် လှောင်ပြောင်မေးခွန်းကို ခုခံခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ချီးမွမ်းရန် အကြောင်းမရှိတော့ကြောင်း ဖော်ပြသည် (စောင်းနှင့် ချီးမွမ်းခြင်းအကြား ဆက်နွယ်မှုကို ဥပမာ၊ ဆာလံ ၉၂:၃; ၉၈:၅; ၁၅၀:၃ တွင် တွေ့ရသည်)။ အခန်းငယ် ၄ ရှိ အပြောအဆိုဆိုင်ရာ မေးခွန်းသည် အခြားတိုင်းပြည်တွင် ထာဝရဘုရား၏ သီချင်းများကို သီဆိုခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ နောက်ကြောင်းပြန်သုံးသပ်ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ “ကျွန်ုပ်တို့သည် ထာဝရဘုရား၏ သီချင်းကို မည်သို့ သီဆိုနိုင်ခဲ့မည်နည်း…?” ဟု ဘာသာပြန်နိုင်သည်။ နကာရ် (“တိုင်းတစ်ပါးမြေ”) ဟူသော နာမ်ကို ဘာသာရေးဝတ်ပြုရေး အခြေအနေများတွင် ဘုရားသခင်နှင့် တိုင်းတစ်ပါးဘုရားများကို ဆန့်ကျင်ခွဲခြားရန် မကြာခဏ အသုံးပြုသည် (ဥပမာ၊ တရားဟောရာ ၃၂:၁၂; ယေရမိ ၅:၁၉)။ ထို့ကြောင့် ဤလှောင်ပြောင်တောင်းဆိုချက်သည် ဘုရားသခင်ကို စော်ကားခြင်းနှင့် နီးကပ်နေပုံရသည်။ ဗာဗုလုန်၏ နာကျင်ဖွယ် အတိတ်အမှတ်တရကို လက်ရှိအချိန်တွင် ယေရုရှလင်အပေါ် ကတိကဝတ်ပြုခြင်းနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ပြုထားပြီး၊ ပြန်လည်တည်ဆောက်ထားသော ယေရုရှလင်အပေါ် သစ္စာရှိမည်ဟု ကတိပြုသည့် ကျိန်ဆိုချက်ပုံသေနည်းနှစ်ရပ်ကို အသုံးပြုထားသည် (အခန်းငယ် ၅–၆)။

၁၃၇:၇–၉။ ဧဒုံနှင့် ဗာဗုလုန်။ ဘီစီ ၅၈၆ ခုနှစ်တွင် ယေရုရှလင်မြို့ ကျဆုံးခြင်းနှင့် ပတ်သက်သော မငြိမ်မသက်မှုအတွင်း ဧဒုံလူတို့သည် ဗာဗုလုန်နှင့် မဟာမိတ်ဖွဲ့၍ ဇိအုန်၏ နောက်ဆုံးဖျက်ဆီးခြင်းတွင် ပါဝင်ခဲ့သော ကြေးစားစစ်သားများကို ပေးပို့ခဲ့သည် (ယေရမိ ၂၇:၁–၇; ဩဗဒိ ၁၀–၁၁)။ ဤစစ်ပွဲ၏ စိတ်ဒဏ်ရာရစေသော အမှတ်တရများသည် အခန်းငယ် ၈–၉ ရှိ လက်စားချေလိုစိတ်၏ နောက်ခံဖြစ်သည် (“ဆာလံများရှိ လက်စားချေတောင်းဆိုသည့် အပိုင်းများ” စာမျက်နှာ ၇၃၃ ကိုကြည့်ပါ)။ ၎င်းတို့သည် ရှေးခေတ်အနီးအရှေ့ပိုင်း စစ်ပွဲများ၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုများကို တစေ့တစောင်း ပြသပြီး၊ အပြစ်မဲ့အမျိုးသမီးများနှင့် ကလေးများကို မကြာခဏ သတ်ဖြတ်ခြင်းလည်း ပါဝင်သည်။ ယုဒပြည်သည် ဗာဗုလုန်လူတို့၏ လက်ချက်ဖြင့် ယေရုရှလင်မြို့ ကျဆုံးစဉ် ဤအရာကို သေချာစွာ ခံစားခဲ့ရသည် (ဟေရှာယ ၁၃:၁၆; ယေရမိ ၆:၁၁; ၅၁:၅၆ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဗာဗုလုန်ကျဆုံးခြင်းကို ကြေညာရာတွင် ဟေရှာယသည် ဗာဗုလုန်၏ ရန်သူများက ကလေးများကို ကျောက်တုံးများပေါ်တွင် ရိုက်ခွဲမည်ဟု ကြိုတင်ဟောခဲ့သည် (၁၃:၁၆; ယေရမိ ၅၁:၂၀–၂၅၊ ၃၃၊ ၄၈ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဤဆာလံတွင် ၎င်းသည် အခန်းငယ် ၈ တွင် ဖော်ပြထားသော လက်စားချေခြင်းဥပဒေဖြင့် ကန့်သတ်ထားသည့် ဆန္ဒတစ်ရပ် ဖြစ်သည်။ အချိုးမညီသော ပြစ်ဒဏ်အတွက် ဆန္ဒမဟုတ်ဘဲ တရားမျှတသော ပြန်လည်ပေးဆပ်မှုအတွက် ဆန္ဒဖြစ်သည်—အစ္စရေးအပေါ် ပြုခဲ့သည့်အရာအတွက် ဗာဗုလုန်ကို ပြန်လည်ပေးဆပ်သူသည် မင်္ဂလာရှိမည်။ ဤစစ်ပွဲဖြင့် ပျက်စီးနေသော ကမ္ဘာသည် ဤဆာလံ၏ အဆုံးပိုင်းရှိ ပုံရိပ်ထက်ပင် ကျော်လွန်သော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ဤကဗျာသည် မတရားမှုနှင့် စစ်ပွဲများ အဆုံးသတ်မည့် ကောင်းကင်မြို့တော်၏ လက်ရှိနှင့် အနာဂတ်ကြွလာခြင်းကို အာရုံစိုက်ခြင်းဖြင့် အတိတ်၏ စိတ်ဒဏ်ရာကို ကိုင်တွယ်ရန် ကျွန်ုပ်တို့ကို ဖိတ်ခေါ်သည်။

၁၃၈:၁–၈

ယာဝေး ကယ်တင်တော်မူသည်

နောက်ဆုံးဟာလေလ် (ဆာလံ ၁၄၆–၁၅၀) မတိုင်မီ ဆုတောင်းဆာလံ ရှစ်ပုဒ်ပါဝင်သော အုပ်စု (ဆာလံ ၁၃၈–၁၄၅) ကို ဒါဝိဒ်၏အမည်ကို ခေါင်းစဉ်များတွင် အသီးသီးဖော်ပြထားသောကြောင့် ဒါဝိဒ်ဆာလံ၏ ပဉ္စမအုပ်စုဟု ခေါ်သည်။ ၎င်းတို့သည် ယာဝေးကို ဘုရင်အဖြစ် ရည်ညွှန်းခြင်းဖြင့် စတင်ပြီး (ဆာလံ ၁၃၈)၊ ကိုယ်တော်၏ ဘုရင်အုပ်စိုးမှုကို အဆင့်ဆင့် အောင်ပွဲခံသွားကာ ဆာလံ ၁၄၅ တွင် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်သည်။ ဒါဝိဒ်ဆိုင်ရာ အဓိကအကြောင်းအရာများဖြစ်သော ကိုယ်ပိုင်ဖြောင့်မတ်ခြင်းနှင့် ဘုရားသခင်နှင့် ဆက်ဆံရေး (ဆာလံ ၁၃၉; ၁၄၁)၊ လူမှုရေးတရားမျှတမှု (ဆာလံ ၁၄၀)၊ သေခြင်း (ဆာလံ ၁၄၂–၁၄၃) နှင့် လူသားဘုရင်စနစ် (ဆာလံ ၁၄၄) တို့ကို တစ်ဖန် ပြန်လည်သုံးသပ်ပြီး၊ တစ်ခါတစ်ရံ ပြည်နှင်ခံရပြီးနောက် အသိုင်းအဝိုင်း၏ လိုအပ်ချက်များနှင့်အညီ ပြန်လည်ညှိယူထားသည် (အထူးသဖြင့် ဆာလံ ၁၄၄ ကိုကြည့်ပါ)။

၁၃၈:၁–၃။ ဘုရင်များရှေ့၌ ချီးမွမ်းခြင်း။ ဤအုပ်စုသည် ချီးမွမ်းခြင်းဆာလံဖြင့် စတင်၍ အဆုံးသတ်သည် (ဆာလံ ၁၄၅ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ကိုယ်တိုင်ချီးမွမ်းရန် တိုက်တွန်းခြင်းဖြင့် ၎င်းကို မိတ်ဆက်ထားသည်။ ဤချီးမွမ်းခြင်းကို “ဘုရားများ” ရှေ့တွင် ပြုလုပ်သည် (LXX သည် ဤစကားကို “ကောင်းကင်တမန်များရှေ့တွင်” ဟု ဘာသာပြန်သည်)။ ဆာလံ ၈၂:၁ တွင် ယခင်က မှတ်သားခဲ့သကဲ့သို့ အီလိုဟိမ် (“ဘုရားများ”) ကို “တရားသူကြီးများ” သို့မဟုတ် အာဏာပိုင်သူများ (“တန်ခိုးကြီးသူများ”) အဖြစ် ဘာသာပြန်ထားသည်။ ဘာသာပြန်ချက်အများစုသည် “ဘုရားများရှေ့တွင်” ဟု ပြန်ဆိုပြီး၊ ဤနေရာတွင် နေဂက်ဒ် (“ရှေ့တွင်”) ဟူသော ဝိဘတ်မှတစ်ဆင့် ဆန့်ကျင်ပြောဆိုခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်ဟု မြင်ကြသည်။ ဤစကားလုံးသည် “ဆန့်ကျင်ဘက်” သို့မဟုတ် “ဆန့်ကျင်၍” ဟုလည်း အဓိပ္ပာယ်ရနိုင်သည်။ ချီးမွမ်းခြင်းသည် ယာဝေး၏ နာမတော် (ဆိုလိုသည်မှာ ကိုယ်တော်၏ အကျင့်စာရိတ္တ) ထံသို့ ဦးတည်သည် (အခန်းငယ် ၂)။ ချီးမွမ်းရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ ကိုယ်တော်၏ ခက်ဆက်ဒ် (“ကရုဏာ၊” “ချစ်ခင်ကြင်နာမှု၊” “သစ္စာရှိသောမေတ္တာ”) နှင့် သမ္မာတရားတို့ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းတို့သည် ကိုယ်တော်၏ အကျင့်စာရိတ္တကို ဖော်ပြသည် (ထွက်မြောက်ရာ ၃၄:၆ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ အခန်းငယ် ၃ သည် ကယ်တင်ခြင်းကို ဖော်ပြသော်လည်း ၎င်း၏ သဘာဝကို အထူးသတ်မှတ်ထားခြင်း မရှိပါ။

၁၃၈:၄–၆။ ဘုရင်များ၏ ချီးမွမ်းခြင်း။ ပထမအပိုင်း၏အစနှင့် ဆင်တူစွာ ယခု ကမ္ဘာပေါ်ရှိ ဘုရင်အားလုံးသည် ယာဝေးထံသို့ ချီးမွမ်းခြင်းဖြင့် တုံ့ပြန်ကြသည်။ ဤအရာသည် အခန်းငယ် ၁ ရှိ အီလိုဟိမ် (“ဘုရားများ”) ကို “တန်ခိုးကြီးသူများ” သို့မဟုတ် “အုပ်စိုးသူများ” ဟု အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုခြင်းကို ထောက်ခံနိုင်သည်။ မြင့်မြတ်သော (သို့မဟုတ် မြင့်တင်ထားသော) နှင့် နိမ့်ကျသော (အခန်းငယ် ၆) ဟူသော ဝေါဟာရများသည် ယာဝေး၏ အမြင့်မြတ်မှုနှင့် နီးကပ်ရှိနေမှု နှစ်မျိုးစလုံးကို ဖော်ပြသည်။ ကိုယ်တော်သည် မာနထောင်လွှားသူများနှင့် မိမိကိုယ်ကို အထူးခွဲခြားထားသည်။

၁၃၈:၇–၈။ ယာဝေး၌ ယုံကြည်ခြင်း။ ဆာလံသည် ယာဝေး၌ ယုံကြည်ခြင်းကို အတည်ပြုခြင်းဖြင့် အဆုံးသတ်ပြီး၊ နေရာအချို့တွင် ဆာလံ ၂၃ ၏ စာကြောင်းဖွဲ့စည်းပုံနှင့် အသံနေအသံထားနှင့် ဆင်တူသည် (ဥပမာ၊ အခန်းငယ် ၇ ရှိ “ကျွန်ုပ်လျှောက်သွားသော်လည်း” // ၂၃:၄; အခန်းငယ် ၈ ရှိ ဘုရားသခင်၏ ခက်ဆက်ဒ် “သစ္စာရှိသောမေတ္တာ၊” “ကရုဏာ” // ၂၃:၆)။ ဤအရာက ထာဝရဘုရားသည် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ဂါမာရ် ပြုတော်မူမည်ဟု ကတိပြုသည်။ ဤကြိယာကို “ပြည့်စုံစေသည်၊” “ပြီးပြည့်စုံစေသည်၊” “ပြည့်မီစေသည်” သို့မဟုတ် “အပြစ်ကင်းကြောင်း အတည်ပြုသည်” ဟု နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးဖြင့် ဘာသာပြန်ထားပြီး၊ အထူးသဖြင့် ပထမနှစ်မျိုးကို အလေးပေးပါက ဓမ္မသစ်ကျမ်းတွင် ဖိလိပ္ပိ ၁:၆ ၌ ဆက်လက်တွေ့ရသော အယူအဆဖြစ်သည်။

၁၃၉:၁–၂၄

ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်ကို သိတော်မူသည်

ယခင်ကဗျာတွင် ကောင်းကင်ဘုရင်အဖြစ် ယာဝေး၏ အလွန်မြင့်မြတ်တော်မူခြင်းကို ဖော်ပြခဲ့ပြီးနောက်၊ ဆာလံ ၁၃၉ သည် ဘုရားသခင်၏ အလုံးစုံသိမြင်တော်မူခြင်းနှင့် အလုံးစုံရှိနေတော်မူခြင်းအားဖြင့် လူသားတို့ထံသို့ အလွန်နီးကပ်စွာ ရောက်လာတော်မူခြင်းကို ဖော်ပြသည်။ ဆာလံ၏ အစနှင့်အဆုံး (အခန်းငယ် ၁၊ ၂၃–၂၄) တွင် ဘုရားသခင်သည် ဒါဝိဒ်ကို ရှာဖွေ၍ သိတော်မူသောအရှင်အဖြစ် ဖော်ပြထားသည် (အခန်းငယ် ၂၃ တွင် အမိန့်ပုံစံဖြင့်)။ ဤစကားစုသည် ဘုရားသခင်ကို တရားသူကြီးနှင့် ဖန်ဆင်းရှင်အဖြစ် ပုံဖော်ပြီး၊ ဆာလံဆရာ၏ အသက်တာနှင့် ကံကြမ္မာကို ကိုယ်တော်ကိုယ်တိုင် စိတ်ဝင်စားတော်မူကြောင်း ဖော်ပြသည်။ ဘာသာစကားအရ ဤဆာလံနှင့် ယောဘကျမ်းအကြား ရင်းနှီးမှုရှိပြီး၊ ဤအချက်က ဤဒါဝိဒ်ဆာလံကို စောစောပိုင်းကာလတွင် ရေးသားခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်ကြောင်း ညွှန်ပြသည်။

၁၃၉:၁–၆။ ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်ကို ရှာဖွေ၍ သိတော်မူသည်။ ဘုရားသခင်သည် ဆာလံဆရာ၏ အသက်တာကို စစ်ဆေး၍ စူးစမ်းတော်မူသောအရှင်အဖြစ် ဖော်ပြခြင်းသည် ရင်းနှီးသော အကြောင်းအရာတစ်ရပ် ဖြစ်သည် (ဥပမာ၊ ဆာလံ ၇:၉; ၂၆:၂)။ ကိုယ်တော်၏ အလုံးစုံသိမြင်တော်မူခြင်းသည် လူသားတည်ရှိမှု၏ အလုံးစုံကို လွှမ်းခြုံသည် (အခန်းငယ် ၁–၄)။ ဘုရားသခင်သည် နောက်တွင်လည်းကောင်း၊ ရှေ့တွင်လည်းကောင်း ဆူရ် (“ဝန်းရံထားသည်၊” “ပိတ်ထားသည်”) ဟု ဖော်ပြခြင်းသည် အဓိပ္ပာယ်နှစ်မျိုးရှိသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းသည် မြို့တစ်မြို့ကို ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ခြင်းအတွင်း အနုတ်လက္ခဏာဆန်သော ဝန်းရံမှုကို ရည်ညွှန်းနိုင်သကဲ့သို့ (၁ ရာဇဝင် ၁၅:၂၇) ငွေကို ထုပ်ပိုးသိမ်းဆည်းသကဲ့သို့ ကာကွယ်ပေးခြင်းကိုလည်း ရည်ညွှန်းနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည် (တရားဟောရာ ၁၄:၂၅)။ လူဆိုးများအတွက်သာ ယာဝေး၏ အလုံးစုံသိမြင်တော်မူခြင်းသည် ကြောက်ရွံ့ဖွယ် အတွေးဖြစ်ပြီး၊ ဖြောင့်မတ်သူများအတွက်မူ “အလွန်အံ့ဖွယ်ကောင်းသော” အရာ ဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၆)။

၁၃၉:၇–၁၂။ ကျွန်ုပ်သည် အဘယ်အရပ်သို့ သွားနိုင်မည်နည်း။ ဘုရားသခင်၏ အလုံးစုံသိမြင်တော်မူခြင်းမှ ဆာလံသည် ယခု ကိုယ်တော်၏ အလုံးစုံရှိနေတော်မူခြင်းသို့ ရွှေ့ပြောင်းပြီး၊ အထက်အောက်အားဖြင့် ကောင်းကင်နှင့် ငရဲ (ရှီအိုးလ်၊ “သင်္ချိုင်း”; အခန်းငယ် ၈)၊ အလျားလိုက်အားဖြင့် “မိုးသောက်၏ အတောင်များ” သို့မဟုတ် အရုဏ်တက်ချိန် (အခန်းငယ် ၉)၊ ပင်လယ်၏ အစွန်အဖျားဆုံးနေရာ (အခန်းငယ် ၉) နှင့် အမှောင်နှင့် အလင်း (အခန်းငယ် ၁၁–၁၂) တို့ဖြင့် ဖော်ပြသည်။ ဤအစွန်းနှစ်ဖက်များသည် ရှေးခေတ်ကမ္ဘာက သိရှိထားသော နယ်နိမိတ်များ ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ ညာလက်တော်က မိမိကို ကိုင်ထားသည်ဟု ဖော်ပြခြင်း (စာသားအတိုင်း “ဆုပ်ကိုင်ထားသည်”) သည် ယာဝေး၏ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှုနှင့် တားဆီးထိန်းချုပ်မှုအကြား အဓိပ္ပာယ်နှစ်မျိုးဖြစ်စေသည် (ယောဘ ၁၂:၂၃; ဆာလံ ၁၁၉:၅၃; ၁၃၇:၉ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဆာလံဆရာသည် ထာဝရဘုရား၏ အမြဲတမ်းရှိနေတော်မူခြင်းသည် ယုံကြည်သူအတွက် နှစ်သိမ့်စရာဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုသည်။

၁၃၉:၁၃–၁၈။ အံ့ဖွယ်ဖန်ဆင်းထားခြင်း။ ဘုရားသခင်၏ ရှိနေတော်မူခြင်းသည် အချိန်ကိုလည်း ကျော်လွန်ပြီး၊ နောက်အပိုင်းတွင် လူသားမွေးဖွားခြင်း၏ အံ့ဖွယ်ကို စဉ်းစားသုံးသပ်ထားသည်။ သန္ဓေသားကို ဘုရားသခင်က အသေးစိတ်အနုစိတ် ချည်ထိုးသကဲ့သို့ ဖြစ်ပေါ်စေသော မျိုးပွားခြင်းမှတစ်ဆင့် ဖန်ဆင်းခြင်းကို လှပစွာ ဖော်ပြထားသည် (အခန်းငယ် ၁၅)။ ဤနေရာတွင် အသုံးပြုသော ကြိယာသည် သန့်ရှင်းရာဌာန တည်ဆောက်ရာတွင် လက်ရာလုပ်ငန်းအတွက် အသုံးပြုသော နည်းပညာဆိုင်ရာ စကားလုံးနှင့် တူညီသည် (ထွက်မြောက်ရာ ၂၆:၃၆; ၂၈:၃၉; ၃၅:၃၅ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ၎င်းသည် မမွေးဖွားမီ လူ့အသက်၏ တန်ဖိုးနှင့် ပတ်သက်သော အားကောင်းသည့် ဖော်ပြချက်များဖြင့် ဆက်လက်ပြီး၊ ဥပမာအားဖြင့် ဘုရားသခင်သည် ကိုယ်ခန္ဓာ၏ မဖွဲ့စည်းရသေးသော အရာကို ဝမ်းတွင်း၌ မြင်တော်မူသည် (အခန်းငယ် ၁၆)။ ဤအံ့ဖွယ်အတွေးများကို တုံ့ပြန်ရာတွင် ဆာလံဆရာသည် ဘုရားသခင်၏ အတွေးများသည် အရေအတွက်အားဖြင့် မရေမတွက်နိုင်အောင် များပြားကြောင်း သိမြင်သော်လည်း၊ ထိုအရာက ကိုယ်တော်နှင့် နီးကပ်မှုကို မတားဆီးကြောင်း ဖော်ပြသည် (အခန်းငယ် ၁၇–၁၈)။

၁၃၉:၁၉–၂၄။ နောက်ဆုံးဆန္ဒ။ ဆာလံသည် ရုတ်တရက် လမ်းကြောင်းပြောင်းပြီး၊ ဆာလံဆရာသည် ဘုရားသခင်အား လူဆိုးများကို သတ်တော်မူရန် တောင်းလျှောက်သည် (အခန်းငယ် ၁၉)။ ထိုသူများသည် ဘုရားသခင်ကို မကောင်းသောစိတ်ဖြင့် ဆန့်ကျင်ပြောဆိုပြီး၊ ဘုရားသခင်၏နာမတော်ကို မလျော်ကန်စွာ အသုံးပြုခြင်းဖြင့် ဆယ်ပါးသောပညတ်တော်များကို မလေးစားကြ (အခန်းငယ် ၂၀)။ ဆာလံသည် အစပိုင်းအတွေးထံသို့ ပြန်လာပြီး၊ ဘုရားသခင်အား မိမိကို ရှာဖွေ၍ မိမိ၏စိတ်နှလုံးကို သိတော်မူရန် တောင်းလျှောက်ခြင်းဖြင့် အဆုံးသတ်သည် (အခန်းငယ် ၂၃)။ ကိုယ်တော်၏ တရားစီရင်ခြင်း၏ ရလဒ်နှင့် ပတ်သက်၍ ယုံကြည်ချက်ရှိသောကြောင့် ဆာလံဆရာသည် ဘုရားသခင်အား ထာဝရလမ်း၌ ဦးဆောင်တော်မူရန် တောင်းလျှောက်နိုင်သည် (အခန်းငယ် ၂၄)။ ဘုရားသခင်သည် အတွင်းအကျဆုံး အတွေးများကို သိတော်မူပြီး အမြဲရှိနေတော်မူသည်ဟူသော သိမြင်ခြင်းသည် ယုံကြည်သူအတွက် နှစ်သိမ့်စရာ ဖြစ်နိုင်သကဲ့သို့ လူဆိုးများအတွက် ထိခိုက်စရာ ဖြစ်နိုင်သည်။ ရောမ ၈:၂၇ သည် ဆာလံ၏ အခန်းငယ် ၁–၂ နှင့် ၂၃ မှ ကိုးကားခြင်းဖြင့် ဤဆက်ဆံရေးကို တစ်ဆင့်ပိုမိုတိုးမြှင့်ကာ ခရစ်တော်ကို ကျွန်ုပ်တို့၏ ကြားဝင်ဆုတောင်းပေးသူအဖြစ် မိတ်ဆက်သည်။

၁၄၀:၁–၁၃

လူဆိုးတို့ထံမှ ကျွန်ုပ်ကို စောင့်ရှောက်ပါ

ဆာလံ ၁၄၀ သည် ယခင်ဆာလံက ရပ်တန့်ခဲ့သည့်နေရာမှ စတင်ပြီး (ဖြောင့်မတ်သူနှင့် လူဆိုးတို့အကြား ခိုင်မာသော ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်မှု) မကောင်းသောသူတို့ထံမှ ကယ်တင်ခြင်းကို တောင်းလျှောက်သည်။ ဒုတိယစာအုပ်သို့ ပြန်လည်ရည်ညွှန်းချက်များ အများအပြားရှိပြီး၊ အထူးသဖြင့် ဆာလံ ၅၂; ၅၅–၅၉; ၆၂; ၆၄ တို့ ဖြစ်သည်။

၁၄၀:၁–၅။ လူဆိုးတို့၏ ဖော်ပြချက်။ ကဗျာ၏ အစပိုင်းသည် ရန်သူများကို အကြမ်းဖျင်းအားဖြင့်၊ အများကိန်းအသုံးအနှုန်းဖြင့် အကြမ်းဖက်သောသူများ စသည်တို့အဖြစ် ဖော်ပြရန် အကြမ်းဖက်မှုဆိုင်ရာ ပုံရိပ်များစွာကို အသုံးပြုသည်။ သူတို့သည် စစ်ပွဲကို ရှာဖွေကြသည် (အခန်းငယ် ၂)၊ အဆိပ်ရှိသော မြွေနှင့် တူကြသည် (အခန်းငယ် ၃; ၅၈:၄ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)၊ ထောင်ချောက်များ ချထားသော မုဆိုးများနှင့် တူကြသည် (အခန်းငယ် ၅; ၆၄:၅ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဤပုံရိပ်များသည် လူဆိုးတို့သည် ယာဝေး၏ နယ်ပယ်မှ လုံးဝဖယ်ရှားခံရပြီး အခြားဘုရားများ၏ နယ်ပယ်နှင့် သက်ဆိုင်ကြောင်း ဖော်ပြသည် (ထွက်မြောက်ရာ ၃၄:၁၂; ဆာလံ ၁၀၆:၃၆ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

၁၄၀:၆–၁၁။ ကာကွယ်ပေးရန် ဆုတောင်းခြင်း။ ဒါဝိဒ်သည် ဘုရားသခင်အား မိမိ၏ ကာကွယ်ပေးရန် ဆုတောင်းချက်ကို ကြားတော်မူရန် တောင်းလျှောက်သောအခါ ဆာလံ၏ ဘာသာစကားပုံစံသည် ဆန္ဒပြပုံစံများသို့ ပြောင်းလဲသွားသည် (အခန်းငယ် ၆)။ တစ်ချိန်တည်းတွင် ရရှိပြီးသား ကာကွယ်ခြင်းအတွက် ကျေးဇူးတင်ကြောင်းလည်း ဖော်ပြသည် (အခန်းငယ် ၇)။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ဒါဝိဒ်ကို ဝန်းရံထားသောသူတို့၏ ဦးခေါင်းများကို သူတို့ကိုယ်တိုင် ပြုလုပ်ထားသော မကောင်းမှုများက ဖုံးလွှမ်းလိမ့်မည် (အခန်းငယ် ၉)။ နောက်ဆုံးတွင် လူဆိုးတို့ ပြုလုပ်ခဲ့သော မကောင်းမှုသည် သူတို့ထံသို့ ပြန်လည်ရောက်လာမည်။ ရာ (“မကောင်းမှု၊” “ဘေးအန္တရာယ်”) သည် အကြမ်းဖက်သောသူကို လိုက်လံဖမ်းဆီးမည် (အခန်းငယ် ၁၁)။ ဤအရာသည် ယခင်အပိုင်း၏ အဆုံးတွင် ပါရှိသော မုဆိုးပုံရိပ်ကို ပြောင်းပြန်လှန်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

၁၄၀:၁၂–၁၃။ ယုံကြည်ခြင်း ဖော်ပြချက်။ လူဆိုးတို့၏ ကံကြမ္မာ ပြောင်းပြန်ဖြစ်သွားပြီးနောက် ဆာလံသည် ယာဝေး၌ ယုံကြည်ခြင်းကို ဖော်ပြခြင်းဖြင့် အဆုံးသတ်သည်။ ဆင်းရဲသားများနှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်သူများ၏ ကံကြမ္မာလည်း ပြောင်းပြန်ဖြစ်လာပြီး တရားမျှတမှု ရရှိစေရန် ကိုယ်တော် အာမခံတော်မူမည်။ ဖြောင့်မတ်သူများသည် ဘုရားသခင်၏ နာမတော်ကို ကျေးဇူးတင်၍ ချီးမွမ်းကြမည်ဖြစ်ပြီး၊ စိတ်နှလုံးဖြောင့်မတ်သူများသည် ကိုယ်တော်၏ မျက်မှောက်တော်၌ နေထိုင်ကြမည် (အခန်းငယ် ၁–၄)။ ပေါလုသည် လူသားတို့သည် ဘုရားသခင်မရှိဘဲ အကျင့်ပျက်ခြစားမှုအခြေအနေကို ဖော်ပြရန် အခန်းငယ် ၃ ကို ကိုးကားပြီး၊ လူဆိုးတို့နှင့် ဘုရားသခင်၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်းအကြား ဆင်တူသော ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်မှုကို ဖန်တီးသည် (ရောမ ၃:၁၃)။ ထိုဖြောင့်မတ်ခြင်းကို ကိုယ်တော်သည် ခရစ်တော်အားဖြင့် ဖော်ပြတော်မူသည် (ရောမ ၃:၂၁–၂၄)။