အခန်းကြီး - (၁၂၁ - ၁၂၂ - ၁၂၃ - ၁၂၄ - ၁၂၅ - ၁၂၆ - ၁၂၇ - ၁၂၈ - ၁၂၉ - ၁၃၀)

 

၁၂၁:၁–၈

ကျွန်ုပ်သည် မျက်စိကို မော့ကြည့်၏

ယေရုရှလင်မြို့သို့ ခရီးသွားရာတွင် ယာဝေး၏ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ခြင်းအကြောင်း ဖော်ပြထားသော ဤလှပသည့်ကဗျာသည် အစပိုင်းတွင် မေးခွန်းတစ်ခုဖြင့် စတင်ပြီး၊ ဆာလံ၏ ကျန်ရှိသောအပိုင်းတစ်လျှောက်လုံးတွင် ထိုမေးခွန်းကို ဖြေဆိုထားသည်။ ဤဆာလံသည် ဘုရားဖူးသူ (သို့မဟုတ် မူလအခြေအနေတွင် ဒါဝိဒ်) နှင့် အသင်းတော် သို့မဟုတ် ဗိမာန်တော်တွင် တာဝန်ထမ်းဆောင်နေသော ယဇ်ပုရောဟိတ်တို့အကြား ပြုလုပ်သည့် ဝတ်ပြုရေးဆိုင်ရာ အပြန်အလှန်ပြောဆိုမှု ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ ခေါင်းစဉ်တွင် ဝိဘတ်တစ်ခု ထပ်ထည့်ထားသော အနည်းငယ်ကွဲပြားမှု ရှိပြီး၊ ၎င်းကို “တက်ခြင်းများအတွက် သီချင်း” (ရှီရ လမ္မာအာလုတ်) ဟု စာသားအတိုင်း ဘာသာပြန်နိုင်သကဲ့သို့ “တက်ခြင်းများ၏ သီချင်း” (ရှီရ ဟမ္မာအာလုတ်) ဟုလည်း ဘာသာပြန်နိုင်သည်၊ သို့သော် သဒ္ဒါအရ မရှင်းလင်းပါ။ အချို့က ဤဆာလံသည် ဘုရားဖူးခရီး စတင်ခြင်းကို အမှတ်အသားပြုသည်ဟု အကြံပြုကြသည်၊ အကြောင်းမှာ ဤအုပ်စုထဲတွင် ဤသို့ကွဲပြားမှုရှိသော တစ်ခုတည်းသောဆာလံ ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

၁၂၁:၁–၂။ ထာဝရဘုရားထံမှ အကူအညီ။ ဘုရားဖူးများသည် မိမိတို့၏ ခရီးကို စတင်ထွက်ခွာသောအခါ တောင်ကုန်းများ/တောင်များသို့ မျက်စိကို မော့ကြည့်ကြသည်။ ဤနေရာတွင် “တောင်ကုန်းများ/တောင်များ” ကို အန္တရာယ်အတွက် သင်္ကေတအဖြစ် နားမလည်သင့်ဘဲ၊ ဇိအုန်တောင်၏ ကာကွယ်ပေးသော လုပ်ဆောင်ချက်ကို အပြုသဘောဖြင့် ဖော်ပြရန်နှင့် အစ္စရေး၏ အမှန်တကယ် မြေမျက်နှာသွင်ပြင်ကို ထင်ဟပ်ရန် အသုံးပြုထားခြင်း ဖြစ်သည် (၁၃၃:၃ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဆာလံဆရာ၏ အကူအညီရရှိရာ အရင်းအမြစ်နှင့် ပတ်သက်သော နောက်ဆက်တွဲမေးခွန်းသည် အခန်းငယ် ၂ တွင် အဖြေကို တည်ဆောက်ရန် အပြောအဆိုဆိုင်ရာ နည်းလမ်းဖြင့် အသုံးပြုထားသည်။ စာကြောင်း၏ နောက်ဆုံးစကားလုံးကို နောက်စာကြောင်း၏ ပထမစကားလုံးအဖြစ် ထပ်မံအသုံးပြုထားပြီး၊ ဤနေရာတွင် အေဇရီ (“ကျွန်ုပ်၏အကူအညီ”) ဖြစ်သည်။ ယာဝေးသည် ဇိအုန်တောင်ပေါ်ရှိ မိမိ၏ နေရာတော်မှ ကူညီတော်မူပြီး၊ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဖန်ဆင်းတော်မူသောအရှင်အဖြစ် ထပ်မံသတ်မှတ်ထားသည်။ ဤတူညီသော ပုံသေနည်းသည် တက်ခြင်းသီချင်းများ၏ အဆုံးဖြစ်သော ဆာလံ ၁၃၄:၃ တွင်လည်း တွေ့ရပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ ဆက်လက်ဖန်ဆင်းတော်မူနိုင်သော တန်ခိုးသည် အစ္စရေးကို ထောက်ပံ့ထားကြောင်း ဖော်ပြသည် (၁၂၄:၈ ကိုလည်း နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

၁၂၁:၃–၈။ အကူအညီ၏ အတည်ပြုချက်။ အစပိုင်းမေးခွန်းနှင့် အဖြေကို တုံ့ပြန်သည့်အနေဖြင့် ဆာလံ၏ ကျန်အပိုင်းသည် အာရုန်၏ ကောင်းကြီးပေးခြင်းနှင့် စကားလုံးဆိုင်ရာ ဆက်နွယ်မှုများဖြင့် ယာဝေး၏ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ခြင်းကို ဖော်ပြသည် (တောလည်ရာ ၄:၂၄–၂၆)။ ယာဝေးသည် အစ္စရေးကို ကာကွယ်တော်မူပြီး ငိုက်မျဉ်းခြင်း၊ အိပ်ခြင်း မရှိတော်မူသည်။ ဤအချက်သည် မနှောင့်ယှက်ဘဲ အိပ်စက်ခွင့်ရှိသည်ဟု ဆိုကြသော ရှေးခေတ်အနီးအရှေ့ပိုင်းရှိ အခြားဘုရားများနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သည်။ အခန်းငယ် ၅–၆ တွင် ကာကွယ်ခြင်း၏ ပုံရိပ်ကို ပြောင်းလဲပြီး ယာဝေးသည် ညာဘက်တွင် အရိပ်ပေးတော်မူသည်ဟု ဖော်ပြသည် (ဆိုလိုသည်မှာ လူတစ်ဦး သို့မဟုတ် ရှင်ဘုရင်၏ အနီးဆုံးဘေးတွင် ဖြစ်သည်)၊ ထိုအရိပ်သည် နေ့နှင့်ည ဆက်လက်ရှိနေသည်။ ထာဝရဘုရား၏ နေနှင့်လအပေါ် အာဏာတော်ကို ဖော်ပြခြင်းသည် အနီးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူမျိုးများ၏ နတ်ဘုရားများကို ဆန့်ကျင်ပြောဆိုသည့် အခြားရည်ညွှန်းချက်တစ်ရပ်အဖြစ် နားလည်နိုင်သည်။ အာရုန်၏ ကောင်းကြီးပေးခြင်းမှ ဒုတိယမြောက် အကြောင်းအရာအဖြစ် ဆာလံသည် ဘုရားသခင်အား ပိုမိုတိကျစွာ ဖော်ပြပြီး၊ ကိုယ်တော်သည် ရှာမာ (“စောင့်ရှောက်သည်၊ ထိန်းသိမ်းသည်”; တောလည်ရာ ၆:၂၄ ကိုကြည့်ပါ) မည်ဟု ဆိုထားသည်။ ဆာလံ၏ ပုံသေနည်းဆန်သော အဆုံးသတ်ဖြစ်သည့် အတ္တဟ် မှ အိုလမ် (“ယခုမှစ၍ ထာဝရတိုင်အောင်”) သည် ဆာလံ ၁၂၅:၂ နှင့် ၁၃၁:၃ တို့တွင်လည်း တွေ့ရသည်။ ၎င်းသည် ဘုရားဖူးဆာလံများ၏ ရှေ့သို့နှင့် အထက်သို့ ရွေ့လျားမှုကို ဖော်ပြပြီး၊ ထို့ကြောင့် ယေရုရှလင်မြို့သို့ ခရီးစတင်ခြင်းကို အစပြုစေသည်။

၁၂၂:၁–၉

ယေရုရှလင်မြို့အတွက် ဆုတောင်းခြင်း

ဤကဗျာတွင် ဆာလံ၏ အဓိကအာရုံကို ပို့ဆောင်ပေးသည့် အသံပုံရိပ်များကို ဖန်တီးသော အဓိကစကားလုံးများဖြင့် အလေးပေးထားသည်။ ထပ်ခါထပ်ခါ ပေါ်လာပြီး အသံဆင်တူသော “ယေရုရှလင်” (ယေရုရှလင် ၃ ကြိမ်၊ အခန်းငယ် ၂၊ ၃၊ ၆) နှင့် “ငြိမ်သက်ခြင်း” (ရှာလုံး ၃ ကြိမ်၊ အခန်းငယ် ၆၊ ၇၊ ၈) ဟူသော ဝေါဟာရများသည် ကဗျာ၏ အထွတ်အထိပ်ဖြစ်သော အခန်းငယ် ၆ တွင် “ယေရုရှလင်၏ ငြိမ်သက်ခြင်းအတွက် ဆုတောင်းကြလော့” ဟူ၍ ဆုံတွေ့ကြသည်။ ဤဆာလံကို ဒါဝိဒ်အား ရေးသားသူအဖြစ် သတ်မှတ်ထားပြီး၊ နှစ်စဉ်ပွဲတော်သို့ ယေရုရှလင်မြို့အထိ တက်သွားခြင်းကို ဆက်လက်ဖော်ပြသည်။

ဘုရားဖူးဆာလံများ

ဘုရားဖူးဆာလံများ (၁၂၀–၁၃၄) သည် ရှီရ ဟမ္မာအာလုတ် ဟူသော ခေါင်းစဉ်ကို မျှဝေထားသည့် အရေးကြီးသော အုပ်စုခွဲတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို “လှေကားများ၏ သီချင်း” ဟု ဘာသာပြန်နိုင်သည် (မြို့၊ ဗိမာန်တော် သို့မဟုတ် ယဇ်ပလ္လင်သို့ တက်သွားသော လှေကားထစ်များကို ရည်ညွှန်းခြင်း၊ ထွက်မြောက်ရာ ၂၀:၂၆၊ နေဟမိ ၃:၁၅၊ ယေဇကျေလ ၄၀:၂၀၊ ၂၆ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ) သို့မဟုတ် “တက်ခြင်းများ၏ သီချင်း” ဟုလည်း ဘာသာပြန်နိုင်သည် (ပြည်နှင်ခံရခြင်းမှ ပြန်လာခြင်း သို့မဟုတ် နှစ်စဉ်ပွဲတော်များအတွက် ယေရုရှလင်မြို့သို့ ဘုရားဖူးသွားခြင်းကို ရည်ညွှန်းခြင်း၊ ၁ ရာဇဝင်ချုပ် ၁၂:၂၈၊ ၂ ရာဇဝင်ချုပ် ၃၆:၂၃ တို့ကိုလည်း နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ သင်္ကေတအားဖြင့်လည်း ၎င်းတို့သည် အထက်သို့ ရွေ့လျားခြင်းဖြင့် သွင်ပြင်လက္ခဏာပြုပြီး၊ ပြည်နှင်ခံရပြီးနောက် အစ္စရေး၏ နိမ့်ကျမှုမှ ဝိညာဉ်ရေးရာ အမြင့်အသစ်များသို့ မြင့်တက်လာခြင်းကို ဖော်ပြသည်။

အချို့သီချင်းများကို ဒါဝိဒ်၏ ရေးသားမှုနှင့်လည်း ဆက်စပ်ထားသည် (၁၂၂၊ ၁၂၄၊ ၁၃၁၊ ၁၃၃)၊ သို့သော် ၎င်းတို့ကို အတူတကွ စုစည်းထားခြင်းနှင့် ဆာလံကျမ်းအတွင်း ထားရှိထားခြင်းတို့က ဗာဗုလုန်ပြည်နှင်ခံရခြင်းနောက်ပိုင်း သမိုင်းအခြေအနေတွင် ၎င်းတို့ကို အသုံးချထားကြောင်း ပြသသည်။ ၎င်းတို့၏ အတိုချုပ်သော အရှည်နှင့် ဝတ်ပြုရေးဆိုင်ရာ လက္ခဏာများကြောင့် ဗိမာန်တော်တွင် သီဆိုရန် သင့်လျော်ပြီး၊ ၎င်းတို့၏ ဆယ့်ငါးပုဒ်အရေအတွက်သည် အာရုန်၏ ကောင်းကြီးပေးခြင်းတွင် ပါရှိသည့် စကားလုံးအရေအတွက်နှင့် ကိုက်ညီသည်ဟု အကြံပြုထားသည် (တောလည်ရာ ၆:၂၄–၂၆)။ ကောင်းကြီးပေးခြင်း၏ အဓိကစကားလုံးများဖြစ်သည့် “ငြိမ်သက်ခြင်း၊” “ကောင်းကြီးပေး၊” “ကျေးဇူးပြု၊” နှင့် “စောင့်ရှောက်” တို့ကို ဤစုစည်းမှုတစ်လျှောက် မကြာခဏ တွေ့ရသည်။

၁၂၂:၁–၄။ တက်ခြင်းနှင့် မျှော်လင့်ခြင်း။ ဆာလံသည် ထာဝရဘုရား၏အိမ်တော်ကို အစနှင့်အဆုံးတွင် ဖော်ပြခြင်းဖြင့် စတင်ပြီးဆုံးသည် (အခန်းငယ် ၁ နှင့် ၉)။ ဤဖွဲ့စည်းပုံသည် ယေရုရှလင်၏ ငြိမ်သက်ခြင်းအတွက် အယူအဆဆိုင်ရာ ဘောင်တစ်ခုအဖြစ် ဗိမာန်တော်၏ လုပ်ဆောင်ချက်ကို ဖော်ပြသည်။ ဤဝေါဟာရ (“ထာဝရဘုရား၏အိမ်တော်”) ကို ဆာလံ၏ အလယ်ဗဟိုရှိ ဒါဝိဒ်၏အိမ်တော်ကို ရည်ညွှန်းခြင်းဖြင့် ပြန်လည်ထပ်တူပြုထားသည် (အခန်းငယ် ၅)။ ပထမအပိုင်းရှိ ကြိယာပုံစံများသည် ညွှန်ပြပုံစံဖြစ်ပြီး၊ ဘုရားဖူးများ ယေရုရှလင်မြို့သို့ ချဉ်းကပ်လာစဉ် တက်သွားခြင်းကို ဖော်ပြသည်။ ထို့အပြင် မြို့၏ တံခါးများ (အခန်းငယ် ၂) နှင့် အတူတကွ ကျစ်လျစ်စွာ တည်ဆောက်ထားခြင်းကဲ့သို့ လုံခြုံမှုကို ပေးသော အခြားလက္ခဏာများကိုလည်း ဖော်ပြသည် (အခန်းငယ် ၃)။ ထိုနေရာသည် ထာဝရဘုရား၏ အနွယ်များ (အခန်းငယ် ၄) တစ်ဖန် စုဝေးလာရာနေရာဖြစ်ပြီး၊ အစ္စရေး၏ အစောပိုင်းမူလအစကို သတိရစေသော အခြေအနေတစ်ရပ် ဖြစ်သည်။ ဘုရားဖူးခရီး၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ထာဝရဘုရား၏ အံ့ဖွယ်ကယ်တင်ခြင်း လုပ်ဆောင်ချက်များအတွက် ကိုယ်တော်၏နာမတော်ကို ကျေးဇူးတင်ချီးမွမ်းရန် ဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၄၊ ၁၀၆:၁၊ ၁၃၆:၁–၃ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

၁၂၂:၅။ တရားစီရင်ခြင်းမြင်ကွင်း။ ဝိဘတ် ကီ (“အကြောင်းမူကား”) သည် အခန်းငယ် ၅ ကို အလယ်ဗဟိုအဖြစ် မိတ်ဆက်ပြီး၊ ယခင်စာကြောင်းများနှင့် ဆက်စပ်စေသည်။ ဒံယေလ ၇:၉–၁၀ နှင့် ၁၃–၁၄ ကို သွယ်ဝိုက်ရည်ညွှန်းထားသည့် တရားစီရင်ခြင်းမြင်ကွင်းတစ်ခုကို ဖော်ပြထားသည်။ ၎င်းသည် ဒါဝိဒ်၏အိမ်တော်တွင် တည်ရှိပြီး၊ အခန်းငယ် ၉ ရှိ “ထာဝရဘုရား၏အိမ်တော်” နှင့် ဆက်စပ်ခြင်းသည် သန့်ရှင်းသောအရာနှင့် အုပ်ချုပ်ရေးတို့အကြား ဆက်နွယ်မှုကို တည်ဆောက်ပေးသည်။ အစ္စရေး၏ အုပ်စိုးမှုသည် ယာဝေး၏ အုပ်စိုးမှုဖြင့် ဘောင်ခတ်ထားရန် လိုအပ်သည်။ ဗိမာန်တော်အတွက် ဟေဗြဲစကားလုံး (ဟေခါလ်) သည် နန်းတော်အတွက်လည်း အသုံးပြုသော စကားလုံးများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်ခြင်းက ဘာသာရေးနှင့် လောကီရေးရာ နယ်ပယ်နှစ်ခု ထပ်မံထပ်နေကြောင်း ဖော်ပြသော အခြားအသေးစိတ်အချက်တစ်ရပ် ဖြစ်သည်။ အပြစ်ဖြေရာနေ့သည် ဤဆာလံ၏ အခမ်းအနားအတွက် ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော သမိုင်းနောက်ခံတစ်ရပ်ကို ပေးသည်။

၁၂၂:၆–၉။ ပြောင်းလဲခံရသူများ၏ ဆုတောင်းခြင်း။ ပွဲတော်များအတွက် ယေရုရှလင်မြို့သို့ တက်သွားခြင်းသည် ရိုးရိုးထုံးတမ်းဆိုင်ရာ လိုအပ်ချက်တစ်ခုမျှ မဟုတ်ဘဲ၊ တက်ရောက်လာသော ဘုရားဖူးများအတွင်း အပြောင်းအလဲများကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ထို့ကြောင့် ဆာလံ၏ နောက်ဆုံးအပိုင်းရှိ ကြိယာပုံစံများသည် ဆန္ဒပြပုံစံများသို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ အပြစ်ဖြေရာနေ့၏ အသက်တာပြောင်းလဲစေသော အကျိုးသက်ရောက်မှုများကို ခံစားရသော ဘုရားဖူးများ၏ ဆန္ဒများကို ဖော်ပြသည့် ဆုတောင်းချက်တစ်ရပ် ဖြစ်လာသည်။ ယေရုရှလင်မြို့ရိုးအတွင်း ရှာလုံး (“ငြိမ်သက်ခြင်း၊” “ပြည့်စုံခြင်း”) နှင့် ယေရုရှလင်၏ နန်းတော်များအတွင်း ရှာလဝါ (“တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်ခြင်း၊” “အနားယူခြင်း၊” “လုံခြုံခြင်း”) ရှိစေရန် ဆုတောင်းခြင်း ဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၆–၇)။ ဤဆုတောင်းချက်တွင် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ၊ စိတ်ခံစားမှုဆိုင်ရာနှင့် ဝိညာဉ်ရေးရာ အပိုင်းများ ပါဝင်သော အလုံးစုံသော ကောင်းကျိုးချမ်းသာမှုဆိုင်ရာ အယူအဆဖြစ်သည့် ရှာလုံး ပါဝင်သည်။ ထို့ကြောင့် ယေရုရှလင်သည် ထာဝရငြိမ်သက်ခြင်း၏ မြို့တော် ဖြစ်လာပြီး၊ ဤဆုတောင်းချက်သည် ပြည်နှင်ခံရပြီးနောက် အစ္စရေးအသိုင်းအဝိုင်း၏ ဆန္ဒကို ပြန်လည်ထင်ဟပ်စေသည်။

ခရစ်တော်သည် ယေရုရှလင်မြို့သို့ အောင်ပွဲခံဝင်ရောက်တော်မူစဉ် ဆာလံ ၁၂၂:၈ ၏ LXX ကို သွယ်ဝိုက်ရည်ညွှန်းတော်မူခဲ့သည် (လုကာ ၁၉:၄၂)။ လုကာ ၁၉ ရှိ စာသားသည် ဤတက်ခြင်းသီချင်း၏ တိုးတက်မှုကို အံ့အားသင့်ဖွယ် နည်းလမ်းဖြင့် ထင်ရှားစေသည်။ ဆာလံ ၁၂၂ ခေတ်ကာလကဲ့သို့ ယေရှုနှင့် ကိုယ်တော်၏ တပည့်များသည် ဘုရားဖူးများအဖြစ် ယေရုရှလင်မြို့သို့ ချဉ်းကပ်လာကြသော်လည်း၊ ဤအကြိမ်တွင် ယေရှုသည် ယေရုရှလင်အတွက် ငိုကြွေးတော်မူခဲ့ပြီး၊ ယေရုရှလင်အတွက် ငြိမ်သက်ခြင်းကာလသည် အဆုံးသို့ ရောက်လာနေပြီဟု သိမြင်တော်မူသည် (လုကာ ၁၉:၃၅–၄၂)။ ထို့နောက် တရားစီရင်ခြင်းမြင်ကွင်းတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာပြီး (လုကာ ၁၉:၄၃–၄၄) ဗိမာန်တော်ကို သန့်ရှင်းစေခြင်းဖြင့် ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည် (လုကာ ၁၉:၄၅–၄၆)။ ထို့နောက် ယေရှု သင်ကြားတော်မူသောအခါ (လုကာ ၁၉:၄၇) နှင့် အနာရောဂါများကို ငြိမ်းစေတော်မူသောအခါ (မဿဲ ၂၁:၁၂–၁၄ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ) ရှာလုံး ရှိလာသည်။ ယေရုရှလင်၏ ငြိမ်သက်ခြင်းသည် ထိုငြိမ်သက်ခြင်းအတွက် ဆုတောင်းသူများထံမှ စတင်သည်။

၁၂၃:၁–၄

တောင်မှ သခင်ထံသို့

ဆာလံ ၁၂၁ တွင် ဆာလံဆရာသည် တောင်များကို မော့ကြည့်ခဲ့ပြီး၊ ဆာလံ ၁၂၂ တွင် ဇိအုန်တောင်ကို မော့ကြည့်ခဲ့သကဲ့သို့၊ ဆာလံ ၁၂၃ ရှိ ကဗျာဆရာသည် သခင်အဖြစ် ဘုရားသခင်ထံသို့ မော့ကြည့်သည် (အခန်းငယ် ၂)။ ဤအရာသည် ဘုရားဖူးဆာလံများ၏ အထက်သို့ ရွေ့လျားမှုကို ထပ်မံဖော်ပြသည်။ “မာနထောင်လွှားသူများ” (အခန်းငယ် ၄) သည် ဗာဗုလုန်မှ ယေရုရှလင်သို့ ပြန်လာသော ပြည်နှင်ခံများ၏ ရန်သူများက ပြသခဲ့သည့် ဆန့်ကျင်မှုကို ရည်ညွှန်းနိုင်သည်။

၁၂၃:၁–၂။ ယာဝေးထံသို့ မော့ကြည့်ခြင်း။ ကျွန်ယောက်ျားများက မိမိတို့၏ သခင်များထံသို့ မျှော်လင့်တကြီး မော့ကြည့်ခြင်းနှင့် အိမ်ဖော်ကျွန်မက မိမိ၏ သခင်မထံသို့ မော့ကြည့်ခြင်းကို အစ္စရေးနှင့် ဘုရားသခင်အကြား ဆက်ဆံရေးအတွက် သင်္ကေတအဖြစ် အသုံးပြုထားသည်။ တစ်ဖက်တွင် ဘုရားသခင်၏ အချုပ်အခြာအာဏာကို ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြသကဲ့သို့၊ အခြားတစ်ဖက်တွင် အစ္စရေး၏ မျှော်လင့်ခြင်းကိုလည်း ဖော်ပြသည်။ အခန်းငယ် ၁–၂ တွင် အပြန်အလှန်ဆက်စပ်သော ဖွဲ့စည်းပုံတစ်ရပ် ရှိပြီး၊ ဘုရားသခင်ထံသို့ မျှော်လင့်တကြီး မော့ကြည့်ခြင်းဖြင့် အစနှင့်အဆုံးကို ဖွဲ့ထားသည် (အခန်းငယ် ၁ခ–ဂ နှင့် ၂ဂ–ဃ)။ ၎င်းသည် ကျွန်ယောက်ျားနှင့် ကျွန်မတို့၏ အလယ်ဗဟို သင်္ကေတကို ဘောင်ခတ်ထားသည် (အခန်းငယ် ၂က–ခ)။ သခင်၏လက်တော်သည် ကောင်းကြီးမင်္ဂလာများ သို့မဟုတ် ကျေးဇူးပြုခြင်းများကို မျှော်လင့်ရမည့် နေရာဖြစ်သည် (၁၄၅:၁၅ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

၁၂၃:၃–၄။ ကရုဏာတောင်းလျှောက်ခြင်း။ ပထမအပိုင်း၏ မျှော်လင့်တကြီး စောင့်မျှော်မှုကို အခန်းငယ် ၃–၄ တွင် ကရုဏာတောင်းလျှောက်ခြင်း နှစ်ကြိမ်ဖြင့် စကားလုံးများအဖြစ် ဖော်ပြထားသည် (အခန်းငယ် ၃)။ တောင်းလျှောက်ရသည့် အကြောင်းရင်းများထဲတွင် မထီမဲ့မြင်ပြုခြင်းနှင့် အထင်အမြင်သေးခြင်းတို့ ပါဝင်ပြီး (အခန်းငယ် ၃–၄)၊ ဗိမာန်တော်နှင့် မြို့ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်စဉ် ယေရုရှလင်တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော အရာများဖြစ်သည် (နေဟမိ ၂:၁၉; ၄:၁၊ ၄ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ လှောင်ပြောင်ခံရသည့်အချိန်များတွင် ကျွန်ုပ်တို့၏ မျက်စိကို အခြေအနေများထံမှ အသက်၏အရင်းအမြစ်ထံသို့ မော့ကြည့်ခြင်းဖြင့် ဘုရားသခင်ထံသို့ မျှော်လင့်တကြီး စောင့်မျှော်နိုင်သည်။

၁၂၄:၁–၈

စစ်မှန်သော အကူအညီ

ထပ်မံသတ်မှတ်မထားသော အမျိုးသားရေး ဘေးအန္တရာယ်တစ်ရပ်သည် ဤကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းခြင်းဆာလံ၏ အခြေခံနောက်ခံ ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို ဒါဝိဒ်အား ရေးသားသူအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသော်လည်း ပြည်နှင်ခံရခြင်းပြီးနောက် အမျိုးသားရေး ခြိမ်းခြောက်မှုအခြေအနေသို့ အလွယ်တကူ ဆက်စပ်နိုင်သည်။ ၎င်း၏ ဝတ်ပြုရေးဆိုင်ရာ အသံနေအသံထားကလည်း ဤအချက်ကို ထပ်မံအလေးပေးသည်။

၁၂၄:၁–၅။ အကျပ်အတည်း။ အမျိုးသားရေးအကျပ်အတည်းကို နောက်ကြောင်းပြန်ကြည့်သည့်အနေဖြင့် မြင်ထားပြီး၊ အစ္စရေး၏ ဝတ်ပြုရေးဆိုင်ရာ သတ်မှတ်ချက်ပါ အခြေအနေတစ်ရပ်ကို ထပ်ခါထပ်ခါ ပြောဆိုခြင်းဖြင့် အစပြုထားသည်။ အခန်းငယ် ၁–၂ သည် ပထမအပိုင်း (“အကယ်၍…”) ဖြစ်ပြီး၊ အခန်းငယ် ၃–၅ သည် ဒုတိယအပိုင်း (“…ထိုအခါ”) ဖြစ်သည်။ ထာဝရဘုရားသည် သူတို့ဘက်တွင် မရှိခဲ့သည့် အခြေအနေကို (“အကယ်၍”) ဖော်ပြခြင်းက ယာဝေးသည် ကယ်တင်ပေးတော်မူသော ဘုရားသခင်အဖြစ် သစ္စာရှိတော်မူကြောင်း ပြသသည်။ ဤဘာသာစကားသည် ထွက်မြောက်ရာအကြောင်း (ထွက်မြောက်ရာ ၃:၁၄ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ) သို့သာမက နေဟမိ၏ ပြည်နှင်ခံရပြီးနောက် အတွေ့အကြုံသို့လည်း ပြန်လည်ညွှန်းသည် (နေဟမိ ၄:၂၀ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ အခန်းငယ် ၃–၅ သည် တိုက်ခိုက်မှု၏ လွှမ်းမိုးနိုင်သော ခြိမ်းခြောက်မှုကို ရေ၏ပုံရိပ်ဖြင့် ဖော်ပြသည် (ဆာလံ ၄၂:၇ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ရေများကို သူတို့ကို လွှမ်းမိုးသွားနိုင်သည့် ရေလွှမ်းမိုးမှုများနှင့် တူသည်ဟု ဖော်ပြထားသည် (ဆိုလိုသည်မှာ သူတို့၏အသက်ကို ခြိမ်းခြောက်သည်)။

၁၂၄:၆–၈။ ကယ်တင်ခြင်း။ ဤအပိုင်းသည် ယခင်ဆာလံများတွင် ရင်းနှီးပြီးသား ပုံသေနည်းဖြင့် စတင်ပြီး၊ ဘာရက် (“ကောင်းကြီးပေးသည်၊ ချီးမွမ်းသည်”) ဟူသော ကြိယာကို ယာဝေးအတွက် “ထာဝရဘုရားကို ချီးမွမ်း/ကောင်းကြီးပေးကြလော့” ဟု အသုံးပြုထားသည်။ ၎င်းသည် ယာဝေး၏ အံ့ဖွယ်ကယ်တင်ခြင်း လုပ်ဆောင်ချက်များနှင့် အမြဲဆက်စပ်နေသည် (၂၈:၆; ၃၁:၂၁; ၇၂:၁၈; ၁၄၄:၁ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ထို့နောက် ထက်မြက်သော သွားများရှိသည့် တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များ၏ သင်္ကေတ (အခန်းငယ် ၆) ပေါ်လာပြီး၊ အခန်းငယ် ၃ တွင် အစပြုဖော်ပြထားသည့် ပုံရိပ်ကို အခန်းငယ် ၆ တွင် ထပ်မံဖော်ပြကာ၊ ထို့နောက် အခန်းငယ် ၇ တွင် ထပ်မံပြောင်းလဲပြီး သားကောင်ကို ဖမ်းဆီးသော မုဆိုး၏ ပုံရိပ်သို့ ရွှေ့ပြောင်းထားသည်။ ဤပုံရိပ်များ ထပ်ဆင့်အသုံးပြုခြင်းသည် လျင်မြန်သော မြင်ကွင်းတစ်ရပ်ကို ဖန်တီးပြီး၊ ယာဝေးက အစ္စရေးကို ကယ်တင်တော်မူခြင်းကို ထိရောက်စွာ သရုပ်ဖော်စေသည်။ အခန်းငယ် ၈ သည် ထာဝရဘုရား၏ နာမတော်နှင့် အချုပ်အခြာအာဏာပိုင် ဖန်ဆင်းရှင်အဖြစ် ကိုယ်တော်၏ အခန်းကဏ္ဍကို ရည်ညွှန်းသော ယုံကြည်ခြင်းဖော်ပြချက်ဖြင့် အဆုံးသတ်သည်။ ဤအချက်ကို ဘုရားဖူးဆာလံများတွင် အလေးပေးထားသည် (ဆာလံ ၁၂၁:၂; ၁၃၄:၃ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဆာလံ၏ ပုံရိပ်သည် ရောမ ၈:၃၁ တွင် ပေါလု၏ ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိသော “ဘုရားသခင်သည် ငါတို့ဘက်၌ ရှိတော်မူလျှင်၊ ငါတို့တဘက်၌ အဘယ်သူနေရာနိုင်သနည်း” ဟူသော စကားကို ကြိုတင်အရိပ်အမြွက်ပြသည်။

၁၂၅:၁–၅

ဇိအုန်တောင်

တစ်ဖန် တောင်၏ပုံရိပ်နှင့် အထက်သို့ ရွေ့လျားမှုကို အသုံးပြုပြီး (ဆာလံ ၁၂၁–၁၂၃ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ) “ထာဝရဘုရားကို ကိုးစားသောသူတို့” ကို “ဇိအုန်တောင်” နှင့် ၎င်းကို ဝန်းရံထားသော တောင်များကဲ့သို့ မရွေ့မလျားနိုင်သူများအဖြစ် ဖော်ပြထားသည်။ ယခင်ဆာလံများ၏ အနုတ်လက္ခဏာဆန်သော ခြိမ်းခြောက်မှုများသည် ယာဝေးက ယေရုရှလင်မြို့၌ အစ္စရေးကို ပြန်လည်တည်ထောင်ပေးခြင်းအပေါ် အခြေခံသည့် လုံခြုံမှုခံစားချက်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ၎င်းသည် အစ္စရေးအတွက် ငြိမ်သက်ခြင်းကို တောင်းခံသည့် နောက်ဆုံးကောင်းကြီးပေးခြင်းတွင် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်သည် (အခန်းငယ် ၅)။ ဘုရားဖူးဆာလံများအတွင်း ဆာလံ ၁၂၅–၁၂၉ အုပ်စုခွဲသည် အင်ကလူဇီယို ဖြင့် အမှတ်အသားပြုထားသည် (ဥပမာ၊ ၁၂၅:၃ ရှိ လူဆိုးတို့၏ လှံတံ၊ ၁၂၉:၄ ရှိ လူဆိုးတို့၏ ကြိုးများနှင့် အပြိုင်ဖြစ်သည်) နှင့် အလယ်ဗဟို (ဆာလံ ၁၂၆–၁၂၈) တွင် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီး ကယ်တင်ခံရသော အစ္စရေး၏ နေ့စဉ်ဘဝကို ဖော်ပြသည်။

၁၂၅:၁–၃။ တောင်များနှင့် လွတ်မြောက်ခြင်း။ ဆက်စပ်သော်လည်း အနည်းငယ်ကွဲပြားသော တူညီချက်နှစ်ခုသည် ဆာလံကို စတင်မိတ်ဆက်သည်။ ပထမတစ်ခုမှာ ဘုရားသခင်၏လူတို့ မရွေ့မလျားနိုင်ခြင်းကို ရည်ညွှန်းသည့် ဇိအုန်တောင် ဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၁)၊ ဒုတိယတစ်ခုမှာ တောင်များက ယေရုရှလင်ကို ဝန်းရံထားသကဲ့သို့ ယာဝေးက အစ္စရေးကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်စွာ ဝန်းရံထားခြင်း ဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၂)။ ဆာလံ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် မတရားသော နိုင်ငံခြားအုပ်ချုပ်မှုအတွက် အင်အားကြီးသော အစားထိုးအမည်တစ်ရပ်ဖြစ်သည့် လူဆိုးတို့၏ လှံတံမှ အစ္စရေး၏ အသစ်ရရှိလာသော လွတ်မြောက်ခြင်းကို မိတ်ဆက်ထားသည်။ ဤနေရာတွင် ဖြောင့်မတ်သူများသည် မတရားမှုကို ပြုလုပ်ရန် မိမိတို့၏လက်များကို ဆန့်ထုတ်ခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်ရန် သတိပေးချက်အဖြစ် အသုံးပြုထားသည်။ ဤလွတ်မြောက်ခြင်းဆိုင်ရာ ပဋိညာဉ်သည် ခွဲဝေပေးထားသော မြေကိုလည်း လွှမ်းခြုံထားပြီး၊ သိမ်းပိုက်ခြင်းကာလကို ရည်ညွှန်းသည့် ဝေါဟာရ ဖြစ်သည် (ဥပမာ၊ ယောရှု ၁၄:၂)။ ဤရည်ညွှန်းချက်သည် ပြည်နှင်ခံရခြင်းမှ ပြန်လာခြင်းကို ဒုတိယအကြိမ် ထွက်မြောက်ခြင်းအဖြစ် ပုံဖော်ပေးသည်။

၁၂၅:၄–၅။ အုပ်ချုပ်မှုအသစ်။ ဘုရားသခင်၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်းဆိုင်ရာ အစီအစဉ်အသစ်သည် စိတ်နှလုံးဖြောင့်မတ်သူများနှင့် လမ်းလွဲ၍ မိမိတို့၏ ကောက်သောလမ်းများကို လိုက်သူများအကြား ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်မှုကို ဖန်တီးမည်။ နောက်ဆုံးအုပ်စုအတွက် မြေ၌ နေရာမရှိပါ။ ထာဝရဘုရားသည် အစ္စရေးကို သိမ်းသွားခြင်းသို့ ဦးဆောင်တော်မူခဲ့သကဲ့သို့ သူတို့ကိုလည်း ဦးဆောင်ထုတ်ပယ်တော်မူမည်။ ဖြောင့်မတ်သူတို့သည် ယောရှုခေတ်ကဲ့သို့ မိမိတို့၏ ဝေစုကို ရရှိကြမည် (တရားဟောရာ ၃၀:၅ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဆာလံသည် အစ္စရေးအပေါ် ရှာလုံး ၏ ကောင်းကြီးမင်္ဂလာဖြင့် အဆုံးသတ်ပြီး၊ ထိုအရာကို နောက်ဆက်တွဲဆာလံများတစ်လျှောက် လက်တွေ့ကျသော နည်းလမ်းဖြင့် ထပ်မံဖွံ့ဖြိုးစေသည်။

၁၂၆:၁–၆

ဇိအုန်သို့ ပြန်လာခြင်း

ဆာလံ ၁၂၆ သည် အစ္စရေး၏ ဗာဗုလုန်ပြည်မှ ပြန်လာခြင်းကို အောင်ပွဲခံပြီး၊ ယာဝေးက အစ္စရေးအတွက် ပြုတော်မူခဲ့သော “ကြီးမားသောအရာများ” (အခန်းငယ် ၂–၃) ကို ပြန်လည်အမှတ်ရစေသည်။ ထိုအရာများသည် နောက်ဆုံးတွင် ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏လူတို့ထံ ပြန်လာတော်မူခြင်းကို ဆိုလိုသည်။ နေ့စဉ်ဘဝတွင် လွတ်မြောက်ခြင်း၏ လက်တွေ့အကျိုးသက်ရောက်မှုများကို စိုက်ပျိုးရေးဆိုင်ရာ ပုံရိပ်များဖြင့် ဖော်ပြထားသည်။ ဤကဗျာသည် ပြည်နှင်ခံရခြင်းအဆုံးတွင် အစ္စရေး၏ အခြေအနေပြောင်းပြန်ဖြစ်သွားခြင်းကို အောင်ပွဲခံသည့် ဝမ်းမြောက်ဖွယ်သီချင်း ဖြစ်သည်။

၁၂၆:၁–၃။ ပြန်လာခြင်း။ ဘုရားသခင်သည် အစ္စရေးကို ပြည်နှင်ခံရခြင်းမှ ပြန်ခေါ်တော်မူပြီး၊ တစ်ချိန်တည်းတွင် ဇိအုန်သို့လည်း တစ်ဖန် ပြန်လာတော်မူသည်။ ဤနေရာတွင် အသုံးပြုထားသော ရှုဗ် ၏ ကြိယာပုံစံနှင့် “သိမ်းသွားခြင်း” (ရှီဘီ၊ “စစ်သုံ့ပန်း”) အစား “တစ်ဖန်” (ရှီဗာ၊ “လှည့်ခြင်း၊” “ပြန်လာခြင်း”) ကို ဖတ်ရှုခြင်းကြောင့် အခန်းငယ် ၁က ကို “ယာဝေးသည် ဇိအုန်သို့ တစ်ဖန် ပြန်လာတော်မူသောအခါ” ဟု အခြားနည်းဖြင့် ဘာသာပြန်နိုင်သည်။ ဘာသာပြန်ချက်အချို့တွင် တွေ့ရသော အခြားဖြစ်နိုင်ခြေရှိသည့် ဖတ်ရှုနည်းမှာ ရှီဘတ် ကို ရှီဘုတ် ၏ မူကွဲတစ်ရပ်အဖြစ် မြင်ခြင်းဖြစ်ပြီး (နှစ်ခုစလုံးသည် ရှုဗ် မှ ဆင်းသက်လာသည်) “ကံကြမ္မာ” သို့မဟုတ် “သိမ်းသွားခြင်း” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် ဘုရားသခင်သည် ဇိအုန်၏ “ကံကြမ္မာကို ပြန်လည်တည်ဆောက်တော်မူသည်” သို့မဟုတ် “သိမ်းသွားခြင်းကို ပြန်ယူတော်မူသည်” ဟု ဆိုနိုင်ပြီး၊ ဤဖတ်ရှုနည်းသည် သူတို့၏မြေယာနှင့် ပိုင်ဆိုင်မှုများကို ဘုရားသခင် ပြန်လည်ပေးအပ်တော်မူခြင်းကို ဆိုလိုမည်။ အစ္စရေးသည် ဗာဗုလုန်မှ ပြန်လာခြင်းသည် ယာဝေးသည် မိမိ၏မြို့သို့ ပြန်လာတော်မူခြင်းကိုလည်း ဆိုလိုသည်။ ဤအတွေ့အကြုံ၏ အိပ်မက်ကဲ့သို့ သဘောသဘာဝသည် ၎င်းမှာ အမှန်တကယ်မဟုတ်ခြင်းကို ရည်ညွှန်းခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ ဘုရားသခင်၏ ဗျာဒိတ်တော်မှတစ်ဆင့် အိပ်မက်ရရှိသူများကဲ့သို့ ယာဝေး၏ မျက်နှာသာကို တစ်ဖန် ရရှိလာကြောင်း အံ့ဖွယ်သိမြင်ခြင်းကို ရည်ညွှန်းသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏လူတို့နှင့် တစ်ဖန် ဆက်သွယ်တော်မူလာခြင်း ဖြစ်သည် (ကမ္ဘာဦး ၄၁:၁၅; ယေရမိ ၂၃:၂၅ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ရလဒ်မှာ နိုင်ငံများက ထာဝရဘုရားသည် သူတို့အတွက် ကြီးမားသောအရာများကို ပြုတော်မူခဲ့ကြောင်း သိရှိလာသောအခါ ရယ်မောခြင်းနှင့် သီချင်းဆိုခြင်းတို့ ဖြစ်လာသည်။ ဤအချက်ကို အစ္စရေးကလည်း အမှန်တကယ် ထာဝရဘုရားသည် သူတို့အတွက် ကြီးမားသောအရာများကို ပြုတော်မူခဲ့ကြောင်း အတည်ပြုခြင်းဖြင့် ထပ်မံအတည်ပြုသည် (အခန်းငယ် ၂–၃)။ ဤနိုင်ငံများသည် ယေရုရှလင်မြို့ ပျက်စီးစဉ် အစ္စရေးကို လှောင်ပြောင်ကာ “သူတို့၏ဘုရားသခင်သည် အဘယ်မှာရှိသနည်း” ဟု မေးခဲ့သော နိုင်ငံများပင် ဖြစ်သည် (၇၉:၁၀)။

၁၂၆:၄–၆။ ဝမ်းနည်းခြင်းနောက် ဝမ်းမြောက်ခြင်း။ ဒုတိယအပိုင်းသည် ပထမအပိုင်း၏အစကို ပြန်လည်ထင်ဟပ်ပြီး၊ အခန်းငယ် ၁က ရှိ လေ့လာချက်များနှင့်အညီ “အိုထာဝရဘုရား၊ ကျွန်ုပ်တို့ထံသို့ တစ်ဖန် ပြန်လာတော်မူပါ” ဟု ဘာသာပြန်နိုင်သကဲ့သို့၊ အထက်တွင် ဖော်ပြခဲ့သည့်အတိုင်း “ကျွန်ုပ်တို့၏ကံကြမ္မာကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ပေးပါ” သို့မဟုတ် “ကျွန်ုပ်တို့၏ သိမ်းသွားခြင်းကို ပြန်ယူပေးပါ” ဟုလည်း တောင်းပန်ချက်အဖြစ် ဘာသာပြန်နိုင်သည်။ ဤပြန်လာခြင်းသည် တောင်ပိုင်းဒေသ သို့မဟုတ် “နေဂက်ဗ်” ရှိ ချောင်းများကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ ဤနေရာတွင် ရည်ညွှန်းထားသည်မှာ နွေရာသီအတွင်း ခြောက်သွေ့သွားသော်လည်း ဆောင်းရာသီတွင် မိုးရေများဖြင့် ပြည့်လျှံလာသော နေဂက်ဗ်ဒေသ၏ မြစ်ချောင်းအိပ်ရာများ ဖြစ်သည်။ ဤကံကြမ္မာပြောင်းလဲခြင်းကို အခန်းငယ် ၅–၆ တွင် ထပ်မံဖော်ပြပြီး၊ ၎င်းတို့၏ ပရိသတ်နှင့် ရင်းနှီးသော စိုက်ပျိုးရေးပုံရိပ်များမှတစ်ဆင့် မျက်ရည်မှ ဝမ်းမြောက်ခြင်းသို့ အံ့ဖွယ်ပြောင်းလဲမှုကို ဖော်ပြထားသည်။ ဤပုံရိပ်များကို ပရောဖက်ပြုစာပေများတွင်လည်း မကြာခဏ ဖတ်ရှုခဲ့ကြသည် (ယေရမိ ၃၁:၂၃–၂၅; အာမုတ် ၉:၁၃–၁၅; ဟဂ္ဂဲ ၂:၁၉ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဤဆာလံသည် ဇိအုန်၌ ဘုရားသခင်နှင့် မိမိ၏လူတို့ ပြန်လည်ဆုံတွေ့ခြင်းနှင့် ထိုအတွေ့အကြုံနှင့်အတူ လိုက်ပါလာမည့် နက်ရှိုင်းသောဝမ်းမြောက်ခြင်းအကြောင်း ဖြစ်သည်။ ထာဝရဘုရား ပြန်လည်ကြွလာတော်မူမည့် အလွန်ဘုန်းကြီးသော အချိန်ကိုလည်း ကျွန်ုပ်တို့ မျှော်လင့်စောင့်စားကြသည်။

၁၂၇:၁–၅

ဘုရားသခင်၏ ဆုကျေးဇူး

ယခင်ဆာလံများတွင် ပြန်လည်တည်ဆောက်ခံရသော အစ္စရေး၏ လက်တွေ့ကောင်းကြီးမင်္ဂလာများသည် စိုက်ပျိုးရေးမှ လက်ရှိကဗျာတွင် အိမ်များတည်ဆောက်ခြင်းနှင့် သားသမီးများ၏ ကောင်းကြီးမင်္ဂလာများသို့ ရွှေ့ပြောင်းလာသည်။ ဟေဗြဲအတွေးအခေါ်တွင် “အိမ်” (ဘိုင်ယစ်) ဟူသော ဝေါဟာရသည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အဆောက်အအုံနှင့် မိသားစုယူနစ် နှစ်မျိုးစလုံးကို ဆိုလိုသည် (၂ ရာဇဝင်ချုပ် ၇:၅၊ ၁၁–၁၂ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဆာလံကို ရှောလမုန်နှင့် ဆက်စပ်ထားခြင်းသည် သူ၏ ဆောက်လုပ်ရေးစီမံကိန်းများကို ကျွန်ုပ်တို့အား သတိရစေပြီး၊ ထိုစီမံကိန်းများသည် ပြည်နှင်ခံရပြီးနောက် အသိုင်းအဝိုင်းအတွက် အရေးကြီးသော အုတ်မြစ်များကို ပေးခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ဆာလံ ၁၂၇ နှင့် သုတ္တံကျမ်းအကြား အရေးကြီးသော ဆက်နွယ်မှုများလည်း ရှိသည် (သုတ္တံ ၅:၁၀; ၁၀:၂၂; ၁၄:၁ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

၁၂၇:၁–၂။ အိမ်များတည်ဆောက်ခြင်း။ လူသားတို့၏ လုပ်ဆောင်မှုအားလုံးသည် ဘုရားသခင်က အစပြုသူနှင့် ပါဝင်သူ မဖြစ်လျှင် အချည်းနှီးဖြစ်ကြောင်း အလေးအနက်ဖော်ပြသည့် စကားနှစ်ရပ်ဖြင့် ဆာလံကို စတင်ထားသည်။ ဤအတွေးကို အိမ်များတည်ဆောက်ခြင်းသာမက မြို့များကို စောင့်ရှောက်ခြင်း (အခန်းငယ် ၁) နှင့် နေ့စဉ်အလုပ်လုပ်ခြင်းနှင့် အိပ်စက်ခြင်းတို့အထိ အသုံးချထားသည် (အခန်းငယ် ၂)။ ကျဆုံးပြီးနောက် အလုပ်လုပ်ခြင်းကို အက်ဆက်ဗ် (“ဝမ်းနည်းခြင်း၊” “ပင်ပန်းစွာလုပ်ဆောင်ခြင်း”; ကမ္ဘာဦး ၃:၁၇–၁၉ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ) ၏ မုန့်ဖြင့် သွင်ပြင်လက္ခဏာပြုထားသည်။ ဤအရာကို ဝေဖန်ချက်တစ်ရပ်အဖြစ်ထက် အဖြစ်မှန်တစ်ရပ်အဖြစ် ဖော်ပြထားသည် (ဆာလံ ၁၂၈ ရှိ အလုပ်၏အသီးအပွင့်များကို အပြုသဘောဖြင့် ဖော်ပြထားခြင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ အထူးသဖြင့် အခန်းငယ် ၂ ၏ နောက်ဆုံးစာကြောင်းသည် အိပ်စက်ခြင်းကို ပြည့်စုံသောအသက်တာအတွက် ဘုရားသခင်၏ ကောင်းကြီးမင်္ဂလာအဖြစ် ဖော်ပြထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

၁၂၇:၃–၅။ မိသားစုများတည်ဆောက်ခြင်း။ ဓမ္မဟောင်းခေတ်၏ နေ့စဉ်ဘဝတွင် အရေးကြီးသော နောက်ထပ်အချက်တစ်ရပ်မှာ မိသားစုဖြစ်ပြီး၊ ဆာလံ၏ ဒုတိယအပိုင်းတွင် ၎င်းကို ကိုင်တွယ်ထားသည်။ သားသမီးများသည် ထာဝရဘုရားထံမှ အမွေဖြစ်ကြသည် (အခန်းငယ် ၃)။ ဤအရာသည် ဘုရားသခင်၏ ကောင်းကြီးမင်္ဂလာများကို ထပ်မံတိုးချဲ့ခြင်း ဖြစ်သည် (ကမ္ဘာဦး ၃၀:၂; ၁ ရာဇဝင် ၁:၂၇ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ အမွေ (သို့မဟုတ် “ဝေစု”) သည် သိမ်းပိုက်ခြင်းဆိုင်ရာ ဘာသာစကားကို သတိရစေသည် (ယောရှု ၁၃ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ သားသမီးများနှင့် ပြည့်နေသော မြှားတောင်အိတ်၏ နောက်ဆက်တွဲ စစ်ပွဲပုံရိပ် (အခန်းငယ် ၄–၅) သည် ယာဝေးအပေါ် မူတည်သော အနာဂတ် လူမှုရေးနှင့် နိုင်ငံရေးတည်ငြိမ်မှုကို ဖော်ပြသည်။ ထို့ကြောင့် အစ္စရေးသည် ရန်သူများနှင့် ရင်ဆိုင်ရန်၊ တရားရေး သို့မဟုတ် စီးပွားရေး အငြင်းပွားမှုများတွင် တန်းတူရင်ဆိုင်ရန်နှင့် အားနည်းသောဘက် မဖြစ်စေရန် အသင့်ဖြစ်သည် (သုတ္တံ ၂၂:၂၂ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဤဆာလံအရ ဘုရားသခင်၏ အမြဲတမ်းအဖော်ပြုခြင်းဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော အသက်တာသည် အမှန်တကယ် ပြည့်စုံသော အသက်တာ ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ အုတ်မြစ်များကို ခိုင်မာသောမိသားစုနှင့် ခိုင်မာသောအသိုင်းအဝိုင်းပေါ်တွင် တည်ဆောက်ထားသည်။

၁၂၈:၁–၆

အလုပ်၏ အသီးအပွင့်

ဤကဗျာသည် ပြည်နှင်ခံရခြင်းမှ ပြန်လာပြီးနောက် အစ္စရေးမိသားစု၏ စံပြဘဝကို ထပ်မံဖွံ့ဖြိုးစေသည်။ ၎င်းသည် ပျော်ရွှင်ခြင်းကို အလုပ်၊ မိသားစုနှင့် လူမှုအသိုင်းအဝိုင်းတို့နှင့် ဆက်စပ်ပေးသည်။

၁၂၈:၁–၄။ မင်္ဂလာရှိခြင်း။ ဆာလံ ၁၂၈ သည် ယခင်ဆာလံ၏ အဆုံးတွင် ပါရှိသော တူညီသည့် မင်္ဂလာရှိခြင်းပုံသေနည်း (အာရှရေး၊ “ပျော်ရွှင်သော၊” “မင်္ဂလာရှိသော”) ဖြင့် စတင်ပြီး၊ ထာဝရဘုရားကို ကြောက်ရွံ့၍ ကိုယ်တော်၏လမ်းများတွင် နာခံစွာ လျှောက်လှမ်းသူများအား ပေးအပ်သည့် နေ့စဉ်ဘဝနှင့် မိသားစုကောင်းကြီးမင်္ဂလာ၏ အကြောင်းအရာကို ဆက်လက်ဖော်ပြသည်။ အကျိုးဆက်အနေဖြင့် ဆုလာဘ်သည် ပျော်ရွှင်ခြင်းနှင့် ချမ်းသာခြင်း—မိမိလုပ်ကိုင်ထားသည့်အရာ၏ အသီးအပွင့်—ဖြစ်မည် (အခန်းငယ် ၂)။ ဤအရာသည် ပါရှန်းအုပ်ချုပ်မှုအောက်ရှိ ပြည်နှင်ခံရပြီးနောက် အစ္စရေး၏ အခြေအနေတွင် အရေးကြီးသော ကတိတော်တစ်ရပ် ဖြစ်သည်။ ပါရှန်းတို့သည် အခွန်ကောက်ခံမှုစနစ်ကို အကောင်အထည်ဖော်ခဲ့သဖြင့် လယ်သမားငယ်များသည် မိမိတို့နှင့် မိမိတို့၏ မိသားစုများအတွက် စားဝတ်နေရေး မဖြည့်ဆည်းနိုင်သည့်အခြေအနေ မကြာခဏ ရောက်ခဲ့ကြသည်။ ခင်ပွန်းနှင့် ဇနီးတို့၏ ဆက်ဆံရေးမှတစ်ဆင့် နောက်ထပ်ပျော်ရွှင်ခြင်း ရရှိလာပြီး၊ ဇနီးကို အသီးသီးသော စပျစ်နွယ်ပင်နှင့် တူသည်ဟု ဖော်ပြထားသည် (အခန်းငယ် ၃)။ သူတို့သည် ကြီးထွားလာသော သံလွင်ပင်ငယ်များနှင့် တူသည့် သားသမီးများအားဖြင့် သိသာစွာ ကောင်းကြီးပေးခံရကြသည် (အခန်းငယ် ၃)။ ဤသည်မှာ ဆာလံ ၁၂၇ ရှိ မြှားတောင်အိတ်ပုံရိပ်ထက် ပိုမိုငြိမ်သက်သော ပုံရိပ်ဖြစ်ပြီး၊ ဤဆာလံတစ်လျှောက် လွှမ်းမိုးနေသော စိုက်ပျိုးရေးပုံရိပ်များနှင့် ပိုမိုကိုက်ညီသည်။ စိတ်ဝင်စားစရာမှာ ဟေဗြဲဘာသာတွင် သံလွင်ပင်သည် အမျိုးသားနာမ်ဖြစ်ပြီး စပျစ်နွယ်ပင်သည် အမျိုးသမီးနာမ်ဖြစ်သောကြောင့်၊ မင်္ဂလာရှိသော မိသားစုတစ်ခုအတွက် အခြေခံလိုအပ်ချက်ဖြစ်သည့် ခင်ပွန်းနှင့်ဇနီးတို့၏ အပြန်အလှန်ဖြည့်ဆည်းပေးသော ဆက်ဆံရေးကို ဖော်ပြသည်။ အခန်းငယ် ၄ သည် အခန်းငယ် ၁ ၏ မင်္ဂလာရှိခြင်းကို ပြန်လည်ယူဆောင်လာပြီး တူညီသောအတွေးဖြင့် အဆုံးသတ်သည်။

၁၂၈:၅–၆။ ကောင်းကြီးမင်္ဂလာ။ အခန်းငယ် ၅–၆ တွင် ဇိအုန်မှ ဘုရားသခင်၏ ကောင်းကြီးမင်္ဂလာသည် ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ဘုရားဖူးဆာလံများကို အာရုန်၏ ကောင်းကြီးပေးခြင်းနှင့် တစ်ဖန် ဆက်စပ်စေသည် (တောလည်ရာ ၄:၂၄–၂၆)။ ကောင်းကြီးမင်္ဂလာသည် ဇိအုန်မှ ယေရုရှလင်သို့၊ လူတစ်ဦး၏ အသက်တာသို့၊ ထို့နောက် သူ၏သားမြေးများထံသို့ ဆက်လက်ရောက်ရှိသည်။ ဤသည်မှာ အစ္စရေးတွင် ငြိမ်သက်ခြင်းရှိမည်ဟူသော ဆန္ဒ၏ ဖော်ပြချက်ဖြစ်သည့် အမှန်တကယ် ပြည့်စုံသော အသက်တာ ဖြစ်သည်။ ဤနိဂုံးသည် ဆာလံ ၁၂၅:၅ သို့ ပြန်လည်ညွှန်းပြီး၊ အစ္စရေးအတွက် ရှာလုံး ကို ၎င်း၏ နိုင်ငံသားများ၏ နေ့စဉ်ဘဝတွင် မည်သို့ အကောင်အထည်ဖော်ထားကြောင်း ထပ်မံသရုပ်ပြသည်။

၁၂၉:၁–၈

အမြတ်ထုတ်ခံရခြင်းမှ လွတ်မြောက်ခြင်း

ဤကဗျာသည် စိုက်ပျိုးရေးလောကမှ ပုံရိပ်များကို ဆက်လက်အသုံးပြုသော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်တွင် အနုတ်လက္ခဏာဆောင်သော အခြေအနေ၌ ဖြစ်သည်။ ထွန်ယက်ခြင်း၏ ပုံရိပ် (အခန်းငယ် ၁–၄) သည် အစ္စရေးကို ရန်သူများက အမြတ်ထုတ်ခြင်းကို ရည်ညွှန်းပြီး၊ မအောင်မြင်သော ရိတ်သိမ်းခြင်း၏ ပုံရိပ် (အခန်းငယ် ၅–၈) သည် ယာဝေးအား ရန်သူများကို အပြစ်ပေး၍ ကိုယ်တော်၏ ကောင်းကြီးမင်္ဂလာများကို သူတို့ထံမှ ရုပ်သိမ်းပေးရန် တောင်းလျှောက်ခြင်းအဖြစ် ဆောင်ရွက်သည်။ ပြည်နှင်ခံရပြီးနောက် အခြေအနေသည် အခွန်ကောက်ခံမှုစနစ် ပြင်းထန်သော ပါရှန်းအင်ပါယာ၏ လူမှုစီးပွားရေး အမှန်တရားများကို သတိရစေပြီး၊ သာမန်အစ္စရေး လယ်သမားများအတွက် ဘဝကို ခက်ခဲစေခဲ့သည်။ အခြားဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော အခြေအနေတစ်ရပ်မှာ ဗာဗုလုန်ပြည်နှင်ခံရခြင်း၏ အတွေ့အကြုံဖြစ်ပြီး၊ ထိုအချိန်တွင် လယ်သမားများသည် မိမိတို့ကိုယ်ကို မထောက်ပံ့နိုင်ခဲ့ကြသည်။ ၎င်းသည် ယခင်ဆာလံတွင် လယ်သမားများက မိမိတို့၏ အလုပ်၏ရလဒ်များကို ခံစားနိုင်ခဲ့ခြင်းနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သည် (၁၂၈:၂ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ သို့သော် ဆာလံက အနုတ်လက္ခဏာဆောင်သော အတွေ့အကြုံသည် အတိတ်တွင် ကျန်ခဲ့ပြီဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းစေသည်။

၁၂၉:၁–၄။ ထွန်ယက်ခြင်း။ ဆာလံကို ဆာလံ ၁၂၄ နှင့် ဆင်တူသော ပုံစံဖြင့် စတင်ပြီး၊ အစ္စရေးခံစားခဲ့ရသော “များပြားသော” (ရာဘ်၊ “များပြားသော၊” “ကြီးမားသော”) ရန်လိုမှုများကို ၎င်း၏ “ငယ်ရွယ်စဉ်” ကတည်းက ခံစားခဲ့ရကြောင်း ဝတ်ပြုရေးဆိုင်ရာ နှစ်ကြိမ်ဖော်ပြချက်ဖြင့် အတည်ပြုသည်။ ပထမဦးစွာ ပြောဆိုသူ/အမှုတော်ဆောင်က စတင်ပြောပြီး၊ ထို့နောက် အသင်းတော်က ပြန်လည်ပြောဆိုသည် (အခန်းငယ် ၁–၂)။ အစ္စရေး၏ “ငယ်ရွယ်စဉ်” ကို တစ်ခါတစ်ရံ အဲဂုတ္တုပြည်၌ ရှိခဲ့သည့်အချိန်ကို ရည်ညွှန်းရာတွင် အသုံးပြုသည် (ဥပမာ၊ ဟောရှေ ၂:၁၇)။ သို့သော် ဤနေရာတွင် အလေးပေးထားသည်မှာ အစပြုချိန်မဟုတ်ဘဲ အစ္စရေး၏ ဆင်းရဲဒုက္ခ ခံစားခဲ့ရသည့် ကြာမြင့်ချိန်ဖြစ်ပြီး၊ လက်ရှိအခြေအနေသည် အခြားသော ဆင်းရဲဒုက္ခကာလတစ်ရပ်မျှသာ ဖြစ်သည်။ အခန်းငယ် ၃–၄ ရှိ ထွန်ယက်ခြင်းပုံရိပ်သည် အစ္စရေးသည် ထမ်းပိုးအောက်တွင် ရှိနေသည်ဟု ယူဆထားပြီး၊ ဓမ္မဟောင်းတွင် အနှောင်အဖွဲ့အတွက် နှစ်သက်စွာ အသုံးပြုသော ပုံရိပ်ဖြစ်သည် (တရားဟောရာ ၂၈:၄၈; ဟေရှာယ ၉:၄ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ အစ္စရေး၏ ကျောကို ထွန်ယက်ခြင်းဖြင့် ဤပုံရိပ်ကို ရက်စက်စွာ ပိုမိုပြင်းထန်စေသည် (အခန်းငယ် ၃; ဟေရှာယ ၅၁:၂၃ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဤအရာသည် လယ်ကွင်း၏ အစွန်းများအထိ ထွန်ယက်ခြင်းဖြင့် ထွန်ကြောင်းများကို ရှည်လျားစေသော ဖိနှိပ်သူများက အစ္စရေးကို အပြည့်အဝ အမြတ်ထုတ်ခဲ့ခြင်းကို ရည်ညွှန်းသည်။ ဘုရားသခင်သည် လူဆိုးတို့၏ ကြိုးများကို ဖြတ်တော်မူသောအခါ အစ္စရေးကို ကယ်တင်တော်မူခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၄; ဆာလံ ၁၂၅:၃ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ယာဝေးသည် ဤဆင်းရဲဒုက္ခကို အဆုံးသတ်တော်မူပြီ။

၁၂၉:၅–၈။ ရိတ်သိမ်းခြင်း။ ထို့ကြောင့် ဆာလံဆရာသည် ဇိအုန်ကို မုန်းသောသူများအပေါ် ဘုရားသခင်၏ အမျက်တော်ကို တောင်းခံခြင်းဖြင့် မိမိ၏အာရုံကို ပြောင်းလဲသည်။ သူတို့ကို အရှက်ကွဲစေ၍ နောက်ပြန်လှည့်စေရန် တောင်းလျှောက်သည် (အခန်းငယ် ၅)။ ထို့နောက် ၎င်းတို့ကို အိမ်မိုးပေါ်ရှိ မြက်ပင်များနှင့် တူသည်ဟု ဖော်ပြပြီး၊ မြေဆီလွှာမရှိသောကြောင့် လျင်မြန်စွာ ညှိုးနွမ်းသွားကာ ရိတ်သိမ်းရန်ပင် မသင့်တော်ကြောင်း ဆိုသည် (အခန်းငယ် ၆–၇)။ ဆာလံဆရာသည် ရိတ်သိမ်းချိန်တွင် ပုံမှန်ပေးလေ့ရှိသော ကောင်းကြီးပေးခြင်း (ရုသ ၂:၄ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ) သည် ဇိအုန်ကို မုန်းသောသူများအတွက် မသက်ရောက်ကြောင်း သတိပြုခြင်းဖြင့် အဆုံးသတ်သည် (အခန်းငယ် ၈)။ ဤဆာလံ၏ ဝိရောဓိမှာ ဆင်းရဲသားများကို အမြတ်ထုတ်၍ ချမ်းသာလာသူများသည် ထာဝရဘုရား၏ ကောင်းကြီးမင်္ဂလာ မရှိသောကြောင့် ဆင်းရဲလာကြမည် ဖြစ်သည်။

၁၃၀:၁–၈

နက်ရှိုင်းရာမှ

ဆာလံ ၁၂၅–၁၂၉ သည် ယခု မိမိတို့၏မြေ၌ နေထိုင်နေကြသော ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည့် ပြည်နှင်ခံများ၏ နေ့စဉ်ဘဝကို ကိုင်တွယ်ခဲ့သော်လည်း၊ ဘုရားဖူးဆာလံများ၏ ဤနောက်ဆုံးအုပ်စုခွဲ (ဆာလံ ၁၃၀–၁၃၄) သည် ပြည်နှင်ခံရခြင်းပြီးနောက် အတွင်းလူ၏ ပြန်လည်တည်ဆောက်ခြင်းကို ပုံဖော်သည်။ ၎င်းသည် ဇိအုန်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ဖြောင့်မတ်ခြင်းနှင့် တရားမျှတခြင်း၏ ကောင်းကြီးမင်္ဂလာများတွင် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်သည်။ ဆာလံ ၁၃၀ သည် တစ်ဦးချင်းအတွက် အပြစ်အနာအဆာ ခွင့်လွှတ်ခြင်း (အခန်းငယ် ၁–၆) နှင့် အသိုင်းအဝိုင်းအတွက် ခွင့်လွှတ်ခြင်း (အခန်းငယ် ၇–၈) ကို ကိုင်တွယ်သည်။

၁၃၀:၁–၆။ ကျွန်ုပ်ကို ခွင့်လွှတ်ပါ။ ရေ၏ပုံရိပ် (“နက်ရှိုင်းရာမှ”၊ ၆၉:၂ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ) ကို အသုံးပြု၍ ဆာလံဆရာသည် မိမိ၏အကူအညီတောင်းသံကို ထာဝရဘုရား၏ နားတော်များသည် အာရုံစိုက်တော်မူစေရန် တောင်းလျှောက်သည် (အခန်းငယ် ၁–၂)။ ထို့နောက် ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ အပြစ်မှတ်တမ်းများအတိုင်း ကျွန်ုပ်တို့နှင့် ဆက်ဆံတော်မူလျှင် မည်သူရပ်တည်နိုင်မည်နည်းဟု အပြောအဆိုဆိုင်ရာ မေးခွန်းတစ်ခုဖြင့် မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်အပြစ်ရှိမှုကို သွယ်ဝိုက်အသိအမှတ်ပြုသည် (အခန်းငယ် ၃)။ ဘုရားသခင်၌ နားတော်ရှိသည်ဟု ဖော်ပြခြင်းသည် ဆာလံများ၏ ဆုတောင်းစကားတွင် ထူးခြားသော လက္ခဏာတစ်ရပ် ဖြစ်သည် (၁၇:၆; ၃၁:၂; ၇၁:၂ စသည်တို့နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ၎င်းသည် ရှေးခေတ်အနီးအရှေ့ပိုင်းတစ်လျှောက်တွင်လည်း အဖြစ်များသည် (ဥပမာ၊ အီဂျစ်နိုင်ငံမှ ကျောက်စာတိုင်အချို့တွင် ဆုတောင်းသူက လက်များကို ဆုတောင်းလျက် မြှောက်ထားသည့် အရွယ်အစားကြီးမားသော နားများကို ဖော်ပြထားသည်)။ အခန်းငယ် ၄ သည် ယာဝေး၏ ခွင့်လွှတ်လိုစိတ်ရှိခြင်းကို အတည်ပြုခြင်းဖြင့် ဤတင်းမာမှုကို ဖြေရှင်းသည်။ ဆာလံဆရာသည် ဤခွင့်လွှတ်ခြင်း၌ မျှော်လင့်ချက်ကို ထားရှိပြီး၊ မနက်မိုးလင်းလာရန် စောင့်မျှော်သော ညကင်းစောင့်များထက်ပင် ပိုမိုပြင်းထန်စွာ ထိုအရာကို စောင့်မျှော်သည် (အခန်းငယ် ၅–၆)။ မနက်ခင်းသည် ယာဝေးက ကယ်တင်တော်မူမည့်အချိန် (ထွက်မြောက်ရာ ၁၄:၂၄; ဆာလံ ၄၆:၅ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ) နှင့် တရားစီရင်တော်မူမည့်အချိန် (ယေရမိ ၂၁:၁၂; ဇေဖနိ ၃:၅ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ) ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ ခွင့်လွှတ်ခြင်းအားဖြင့် ဆာလံဆရာသည် အမှောင်ထု၏ နက်ရှိုင်းရာမှ (အခန်းငယ် ၁ ရှိ ပထမဟေဗြဲစကားလုံး) မနက်ခင်း၏ တောက်ပခြင်းသို့ (ဤအပိုင်း၏ အခန်းငယ် ၆ ရှိ နောက်ဆုံးဟေဗြဲစကားလုံး) ရွှေ့ပြောင်းလာသည်။

၁၃၀:၇–၈။ အစ္စရေးကို ခွင့်လွှတ်ပါ။ ယခု ဆာလံ၏ ပြောဆိုသူသည် အသင်းတော်ထံသို့ လှည့်၍ မိမိ၏ မျှော်လင့်ချက်ကို အစ္စရေးထံသို့ တိုးချဲ့ပြီး၊ အစ္စရေးသည်လည်း ဘုရားသခင်၏ ခက်ဆက်ဒ် (“ကရုဏာ၊” “မပျက်မကွက်သောမေတ္တာ၊” “ရွေးနုတ်ခြင်း”; အခန်းငယ် ၇) ကို ယုံကြည်နိုင်ကြောင်း ဖော်ပြသည်။ ဤအရာသည် ယာဝေးနှင့် အစ္စရေးအကြား ဆက်ဆံရေး၏ အခြေခံဖြစ်ပြီး၊ ဆာလံဆရာက ဘုရားသခင်သည် အစ္စရေးလူတို့ကို အပြစ်နှင့် ဒုစရိုက်အပေါင်းမှ ရွေးနုတ်တော်မူမည်ဟု အလေးအနက် အတည်ပြုသည် (အခန်းငယ် ၈)။ ကောင်းကင်တမန်သည် ယောသပ်ထံသို့ မာရိ၏ ကလေးအမည်ပေးခြင်းအတွက် ပေါ်လာသောအခါ ဆာလံ ၁၃၀:၈ ကို သွယ်ဝိုက်ရည်ညွှန်း၍ ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏လူတို့ကို သူတို့၏အပြစ်များမှ ကယ်တင်တော်မူမည်ဟု ဆိုခဲ့သည် (မဿဲ ၁:၂၁)။ ယာဝေးနှင့် အစ္စရေးအကြား ကယ်တင်ခြင်းဆိုင်ရာ ဆက်ဆံရေးသည် ယေရှု၌ ပုဂ္ဂိုလ်ရေးအဖြစ် ထင်ရှားလာပြီး၊ ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့ကို အပြစ်၏နက်ရှိုင်းရာမှ ကယ်တင်၍ ရွေးနုတ်ခြင်း၏ မနက်ခင်းသို့ ဦးဆောင်တော်မူမည်။