အခန်းကြီး - (၁၄၁ - ၁၄၂ - ၁၄၃ - ၁၄၄ - ၁၄၅ - ၁၄၆ - ၁၄၇ - ၁၅၈ - ၁၆၉ - ၁၄၀)

 

၁၄၁:၁–၁၀

မကောင်းသောသူဖြစ်ခြင်းမှ ကျွန်ုပ်ကို ကာကွယ်ပါ

ဤဆုတောင်းချက်သည် ယခင်ဆုတောင်းချက်နှင့် ဆင်တူပြီး၊ ကျော့ကွင်းများ၊ ထောင်ချောက်များ၊ ပိုက်ကွန်များ (အခန်းငယ် ၉–၁၀) နှင့် လူဆိုးတို့ထံမှ ကာကွယ်ခြင်းအကြောင်း ပြောဆိုသည်။ သို့သော် ဤနေရာတွင် ဆာလံဆရာသည် မိမိကိုယ်ကို ဝေဖန်စွာ ကြည့်ရှုပြီး၊ မိမိ၏ စိတ်နှလုံးထဲသို့ မကောင်းမှု ဝင်ရောက်လာနိုင်သည့် အမြဲရှိနေသော ဖြစ်နိုင်ခြေကို စဉ်းစားသည်။

၁၄၁:၁–၅ခ။ ကာကွယ်ပေးရန် ဆုတောင်းခြင်း။ ညနေယဇ်ကို ဆုတောင်းခြင်းအတွက် ဝတ်ပြုရေးဆိုင်ရာ အခမ်းအနားအဖြစ် အသုံးပြုကာ ဗိမာန်တော်ဆိုင်ရာ ဝေါဟာရများဖြင့် ဆုတောင်းချက်ကို မိတ်ဆက်ထားသည် (အခန်းငယ် ၂)။ နေ့စဉ်နံနက်နှင့် ညနေယဇ်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ရပ်ဖြစ်သည့် ဆုတောင်းခြင်းကို နံ့သာပေါင်းနှင့် တူသည်ဟု သတ်မှတ်ထားသော အယူအဆ (ထွက်မြောက်ရာ ၃၀:၇–၈ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ) ကို ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၈:၃–၄ တွင် ဆက်လက်တွေ့ရသည်။ ဆာလံဆရာသည် မိမိ၏ နှုတ်ခမ်းတံခါးမှတစ်ဆင့် ထင်ရှားလာသော မကောင်းမှု၏ အန္တရာယ် (အခန်းငယ် ၃) နှင့် မကောင်းမှုထံသို့ သွေးဆောင်ခံရသော စိတ်နှလုံး (အခန်းငယ် ၄) ကို ဆက်လက်ဖော်ပြသည်။ ဒုစရိုက်၌ ပါဝင်ခြင်းကို လူဆိုးတို့၏ အရသာရှိသော အစားအစာများကို စားခြင်းနှင့် တူသည်ဟု ဖော်ပြထားသည်။ ဤနေရာတွင် မကောင်းမှုနှင့် ထိတွေ့ပါဝင်မှု၏ တိုးတက်မှုသည် ဆာလံ ၁:၁ ကို သတိရစေသည်။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ဖြောင့်မတ်၍ ပြုပြင်ပေးသော ဆုံးမမှုကို ဦးခေါင်းပေါ်သို့ လောင်းသည့် ဆီနှင့် တူသည်ဟု ဖော်ပြထားသည် (အခန်းငယ် ၅; သုတ္တံ ၉:၈; ၂၇:၅–၆ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

၁၄၁:၅ဂ–၇။ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်မှု။ အခန်းငယ် ၅ ၏ နောက်ဆုံးစာကြောင်းသည် ဆာလံဆရာ မိမိကိုယ်ကို ခွဲထုတ်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည့် မကောင်းသောလုပ်ရပ်များထံသို့ အာရုံစိုက်မှုကို ပြန်လည်ရွှေ့သည်။ အခန်းငယ် ၆ တွင် သူတို့၏ ရှိုဖေတေဟမ် (“တရားသူကြီးများ၊” “အုပ်စိုးသူများ”) ကို အထင်အမြင်သေးသော နည်းလမ်းဖြင့် ဖော်ပြထားသည်—မတရားသော တရားသူကြီးများ သို့မဟုတ် ခေါင်းဆောင်များ (၅၈:၁–၅ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ) သည် ကမ်းပါးပေါ်မှ ပစ်ချခံရမည်။ ဤဖော်ပြချက်သည် ခက်ခဲပြီး နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးဖြင့် ဘာသာပြန်ထားကြသည် (ဥပမာ၊ “သူတို့၏ တရားသူကြီးများသည် ချောက်ထဲသို့ ကျသွားကြသည် [စာသားအတိုင်း ‘ကျောက်၏ဘေး’]”)။ သို့သော် အယူအဆမှာ မတရားသော တရားသူကြီးများသည် မိမိတို့၏ တရားမျှတသော ပြစ်ဒဏ်ကို ခံရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုကျောက်သည် ဘုရားသခင်ကို ရည်ညွှန်းနိုင်ခြေရှိသည် (၁၈:၃ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ သို့သော် ဆာလံဆရာသည် လူဆိုးများအား ၎င်းတို့၏ သေမျိုးအန္တရာယ်ကို နားလည်စေရန် နာအိမ် (“သာယာသော၊” “ချိုမြိန်သော”) စကားများဖြင့် ပြောဆိုကာ သူတို့ကို စည်းရုံးရန် ကြိုးစားသည် (ဆိုလိုသည်မှာ စကားများကို ကောင်းစွာ ပြောဆိုထားသည်)။ သင်္ချိုင်း (ရှီအိုးလ်၊ အခန်းငယ် ၇) ဝင်ပေါက်၌ လယ်သမားက ထွန်ယက်သောအခါ ပြန့်ကျဲသွားသော အရိုးများ၏ ပုံရိပ်ဖြင့် အန္တရာယ်ကို ထပ်မံအလေးပေးထားသည်။ ၎င်းသည် သင်္ချိုင်းဂူတစ်ခု ဖြစ်နိုင်သည်။

၁၄၁:၈–၁၀။ ဖြေရှင်းချက်။ ဤမှောင်မိုက်သော ပုံရိပ်များမှ ရှောင်ဖယ်၍ ဆာလံဆရာသည် ယာဝေးအပေါ် မိမိ၏ ကတိကဝတ်ကို အတည်ပြုသည် (သူ၏မျက်စိများသည် ကိုယ်တော်ထံသို့ ကြည့်နေသည်၊ အခန်းငယ် ၈)။ ထို့နောက် လူဆိုးတို့က သူ့အတွက် ချထားသော ကျော့ကွင်းများ သို့မဟုတ် ထောင်ချောက်များမှ မိမိကို လုံခြုံစွာ စောင့်ရှောက်ရန် တောင်းလျှောက်သည်။ ဤအရာသည် ဖိနှိပ်ညှဉ်းပန်းခြင်း (ဆာလံ ၁၄၀ ကဲ့သို့) သို့မဟုတ် မိမိကိုယ်တိုင် မကောင်းမှုထဲသို့ ကျရောက်ရန် သွေးဆောင်ခံရခြင်းကို ရည်ညွှန်းနိုင်သည်။ သူသည် လုံခြုံစွာ လွတ်မြောက်မည်ဟု ယုံကြည်သည် (အခန်းငယ် ၁၀)။ မှားယွင်းသောလမ်းသို့ လျှောက်လှမ်းနေသော မိတ်ဆွေတစ်ဦးအား ချစ်ခြင်းဖြင့် ပေးသော ပညာရှိဆုံးမမှုသည် ထိုသူကို ကယ်တင်နိုင်ပြီး ဖြောင့်မတ်ခြင်းလမ်း၌ ဆက်လက်နေစေနိုင်သည်။

၁၄၂:၁–၇

ကျွန်ုပ်ကို ကယ်တင်တော်မူပါ။

ခေါင်းစဉ်တွင် ဤဒါဝိဒ်ဆာလံကို မတ်စ်ကီးလ် (“ဆင်ခြင်သုံးသပ်ခြင်း၊” “သွန်သင်ခြင်း”; ၃၂:၁ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ) နှင့် “ဆုတောင်းခြင်း” (တေဖီလာ; ၁၇:၁; ၈၆:၁; ၁၀၂:၁ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ) ဟု သတ်မှတ်ထားသည်။ သမိုင်းဆိုင်ရာ မှတ်ချက်တစ်ရပ်လည်း ပါဝင်ပြီး၊ ဆာလံ ၆၃ နောက်ပိုင်း ပထမဆုံးဖြစ်သည်—“သူသည် ဂူထဲတွင် ရှိစဉ်”။ ၎င်းသည် ကဗျာနှင့် ၁ ရာဇဝင် ၂၄ ရှိ ဇာတ်လမ်းအကြား ဆက်နွယ်မှုများအပေါ် အခြေခံ၍ အင်ဂေဒီရှိ ဂူကို ရည်ညွှန်းနိုင်သည်။ ဥပမာ၊ ကောလ် (“အသံ”; အခန်းငယ် ၁) သည် ၁ ရာဇဝင် ၂၄:၁၆ နှင့် ဆင်တူပြီး၊ နေဖက်ရှ် (“ဝိညာဉ်၊” “အသက်”; အခန်းငယ် ၄) သည် ၁ ရာဇဝင် ၂၄:၁၁ နှင့် ဆင်တူသည်။ ထို့ကြောင့် ဤဆာလံသည် ရှောလုထံမှ ဒါဝိဒ်ကို ယာဝေးက ကယ်တင်တော်မူခြင်းကို ကဗျာဆန်စွာ ပြန်လည်အမှတ်ရခြင်း ဖြစ်နိုင်ပြီး၊ နောက်ပိုင်းတွင် ပြည်နှင်ခံရပြီးနောက် အသိုင်းအဝိုင်း၏ အသက်တာအတွက် ပြန်လည်အသုံးချထားခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

၁၄၂:၁–၄။ ဆင်းရဲဒုက္ခအခြေအနေ။ ဤဆာလံ၏ အပိုင်းနှစ်ပိုင်းကို ယာဝေးထံသို့ ကယ်တင်ခြင်းအတွက် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်ခြင်းဖြင့် စတင်မိတ်ဆက်ထားသည် (၁၀၇:၆ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ပထမအပိုင်းသည် ဆာလံဆရာ မိမိကိုယ်တိုင် ရောက်ရှိနေသော ဆင်းရဲဒုက္ခအခြေအနေကို အဓိက ဖော်ပြသည်။ ယခင်ဆာလံနှစ်ပုဒ်ကဲ့သို့ပင် ကျော့ကွင်းများ သို့မဟုတ် ထောင်ချောက်များကို ဖော်ပြထားသည် (အခန်းငယ် ၃)။ လုံးဝစွန့်ပစ်ခံရခြင်းကို ဖော်ပြသည့် စကားတစ်ရပ်ကို သုံးကြိမ် ထပ်ခါပြောဆိုပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် မည်သူမျှ သူ့ကို ဂရုမစိုက်ကြောင်း နိဂုံးချုပ်စေသည် (အခန်းငယ် ၄)။

၁၄၂:၅–၇။ ကယ်တင်ခြင်းအတွက် အော်ဟစ်ခြင်း။ ဒါဝိဒ်သည် ဘုရားသခင်ထံသို့ တိုက်ရိုက်ပြောဆိုပြီး မြေ၌ ဝေစုရရှိမည်ဟူသော ရှေးဘုရားသခင်၏ ကတိတော်ကို အားကိုးသောအခါ ဆာလံ၏ အသံနေအသံထားသည် ပိုမိုပုဂ္ဂိုလ်ရေးဆန်လာသည်။ သို့သော် ဆာလံဆရာသည် အသက်ရှင်သူတို့၏ မြေ (အခန်းငယ် ၅) အကြောင်း ပြောနေခြင်းက သူသည် အသက်အန္တရာယ်ပေးသော အခြေအနေကို ရင်ဆိုင်နေရကြောင်း ဖော်ပြသည်။ “ဝေစု” သည် ယာဝေးကိုယ်တော်တိုင်အတွက် ဂုဏ်ပုဒ်တစ်ရပ် ဖြစ်သည် (၁၆:၅; ၇၃:၂၆ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဤအရာက ကတိတော်ကို ဘုရားသခင်နှင့် အသက်ကယ်တင်ပေးသော ဆက်ဆံရေးအဖြစ် အတွင်းပိုင်းသို့ ရောက်ရှိစေကြောင်း ဖော်ပြသည်။ အခန်းငယ် ၆–၇ တွင် ယာဝေးထံသို့ ကယ်တင်ရန် တောင်းပန်ချက်များစွာ ပြုလုပ်ပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် သူ့ကို (စာသားအတိုင်း သူ၏ “ဝိညာဉ်” သို့မဟုတ် “အသက်”) ထောင်မှ ထုတ်ဆောင်ပေးရန် တောင်းလျှောက်ခြင်းတွင် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်သည်။ ရှားပါးစွာတွေ့ရသော မတ်စ်ဂါရ် (“ထောင်၊” “မြေအောက်ထောင်”) ဟူသော နာမ်ကို ပြည်နှင်ခံရခြင်းမှ ပြန်လာခြင်းနှင့် ဆက်စပ်အသုံးပြုထားသည် (အခန်းငယ် ၇; ဟေရှာယ ၄၂:၇; ယေရမိ ၂၉:၂ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဤအရာသည် ဒါဝိဒ်၏ ဆုတောင်းချက်ကို ပြည်နှင်ခံရပြီးနောက် အစ္စရေးအသိုင်းအဝိုင်း၏ အတွေ့အကြုံနှင့် ကိုက်ညီအောင် ပြန်လည်အသုံးချထားကြောင်း အကြံပြုသည်။ ဆာလံသည် ယာဝေး၏ ကယ်တင်ခြင်းအပေါ် နောက်ဆုံးယုံကြည်ချက်ဖြင့် အဆုံးသတ်သည်။ ထာဝရဘုရားကို မိမိတို့၏ ဝေစုအဖြစ် ပြုလုပ်သောအခါ ကိုယ့်ကိုယ်ကို စိတ်ကျေနပ်မှုရှာဖွေခြင်းသည် အဆုံးသတ်သွားပြီး၊ ကိုယ်တော်၌ မိမိတို့၏ တည်ရှိမှုဗဟိုချက်ကို တွေ့ရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

၁၄၃:၁–၁၂

သေခြင်းနှင့် နီးကပ်ခြင်း

ဆာလံ ၁၄၂ တွင် ဆာလံဆရာ ခံစားခဲ့ရသော ဆင်းရဲဒုက္ခသည် ယခု ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။ ဆာလံနှစ်ပုဒ်ကို စကားလုံးဆိုင်ရာ ဆက်နွယ်မှုများဖြင့် ချိတ်ဆက်ထားသည် (ဥပမာ၊ အခန်းငယ် ၄ ရှိ အားနည်း/လွှမ်းမိုးခံရသော ဝိညာဉ် // ၁၄၂:၃)။ ထိုဆင်တူမှုအပြင် ဆာလံ ၁၄၃ သည် အခြားဒါဝိဒ်ဆာလံများမှ ကိုးကားထားသော စာကြောင်းများ စုစည်းထားသကဲ့သို့ ဖြစ်သည် (ဆာလံ ၂၅; ၆၉; ၇၇; ၈၆)။ ဒါဝိဒ် စုဆောင်းထားသော ဆုတောင်းချက်များ၏ စုစည်းမှုတစ်ရပ် ဖြစ်နိုင်သည်။ ဤဆာလံကို နောက်ပိုင်းတွင် ပြည်နှင်ခံရပြီးနောက် အသိုင်းအဝိုင်းက မိမိတို့၏ ဆင်းရဲဒုက္ခအခြေအနေများအတွက် အသုံးချခဲ့သည်။

၁၄၃:၁–၆။ ဆင်းရဲဒုက္ခ။ ဆာလံသည် ဘုရားသခင်အား ကြားတော်မူ၍ ဖြေကြားတော်မူရန် တောင်းလျှောက်သည့် အရေးတကြီး အမိန့်သုံးရပ်ဖြင့် စတင်သည် (အခန်းငယ် ၁)။ ယာဝေး၏ သစ္စာရှိခြင်းနှင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို အားကိုးတောင်းလျှောက်သည့်အခါ (ထွက်မြောက်ရာ ၃၄:၆–၇ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ) ဆာလံဆရာသည် မိမိ၏ မဖြောင့်မတ်ခြင်းကို ဆန့်ကျင်ဘက်ပြုဖော်ပြသည်။ အမှန်ပင် အသက်ရှင်သူ မည်သူမျှ ဘုရားသခင်ရှေ့၌ ဖြောင့်မတ်ခြင်း မရှိ (အခန်းငယ် ၂)။ အခန်းငယ် ၃–၄ သည် ဖိနှိပ်ညှဉ်းပန်းမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်သော ဆင်းရဲဒုက္ခအခြေအနေကို ဖော်ပြသည်။ ရန်သူသည် သူ့ကို မြေကြီးပေါ်သို့ ဖိနှိပ်သည် (စာသားအတိုင်း “ကျွန်ုပ်၏အသက်ကို မြေကြီးနှင့် တိုက်၍ ကြိတ်သည်”—ဆာလံဆရာ၏ အသက်ကို ကြိတ်ချေသည့် ကျောက်ကြိတ်စက်၏ ပုံရိပ်ကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်)။ ဤပုံရိပ်ကို ဆင်းရဲသားများအား ဖိနှိပ်ခြင်းအတွက် အခြားအခြေအနေများတွင်လည်း အသုံးပြုထားသည် (ဟေရှာယ ၃:၁၅ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဤအပိုင်းသည် လွန်ခဲ့သောကာလများတွင် ယာဝေး၏ သမိုင်းဆိုင်ရာ လုပ်ဆောင်ချက်များကို အောက်မေ့ခြင်းဖြင့် အဆုံးသတ်ပြီး၊ ဖန်ဆင်းခြင်းနှင့် ထွက်မြောက်ခြင်း နှစ်ခုစလုံးကို ရည်ညွှန်းသည် (ဆာလံ ၇၇:၁၁–၁၂; ၁၃၉:၁၄ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ကဗျာဆရာသည် တောင်းပန်ခြင်းအနေဖြင့် မိမိ၏ လက်များကို ဖြန့်ထုတ်ပြီး ကယ်တင်ခြင်းကို တောင့်တကြောင်း ဖော်ပြသည် (အခန်းငယ် ၆)။

၁၄၃:၇–၁၂။ တောင်းလျှောက်ခြင်း။ တောင်းလျှောက်ချက်ကို ဒုတိယအပိုင်းတွင် ပိုမိုတိကျစွာ ဖော်ပြထားပြီး၊ ယာဝေးသည် ဖြေကြားတော်မူရန် အသစ်တဖန် ပိုမိုပြင်းထန်သော တောင်းပန်ချက်ဖြင့် စတင်သည် (အခန်းငယ် ၇)။ နောက်စာကြောင်းများသည် အခြားဆာလံများမှ ဆုတောင်းစာကြောင်းများကို စုစည်းထားသည့် စုစည်းမှုတစ်ရပ်ကဲ့သို့ ဖတ်ရှုရသည်။ အခန်းငယ် ၇ ရှိ သေခြင်းပုံရိပ်သည် ၂၈:၁ မှ လာပြီး၊ မနက်ခင်းပုံရိပ် (အခန်းငယ် ၈) သည် ၃၀:၅ နှင့် ဆင်တူသည် (၅၉:၁၆ ကိုလည်း နှိုင်းယှဉ်ပါ)၊ ကယ်တင်ရန် တောင်းလျှောက်ခြင်း (အခန်းငယ် ၉) ကိုလည်း ၅၉:၁ တွင် တွေ့ရသည်။ အခန်းငယ် ၁၀–၁၁ တွင် အာရုံသည် ရန်သူများထံမှ ကယ်တင်ခြင်းမှ ဆာလံဆရာ၏ အနာဂတ်ထံသို့ ရွှေ့ပြောင်းသည်။ သူသည် သွန်သင်ခြင်း၊ လမ်းညွှန်ခြင်းနှင့် အသက်ပြန်ရှင်စေခြင်းတို့ကို တောင်းလျှောက်ပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် သူ့ကို (စာသားအတိုင်း သူ၏ “ဝိညာဉ်”) ဆင်းရဲဒုက္ခထဲမှ ထုတ်ဆောင်ပေးရန် တောင်းဆိုသည်။ ဤအရာကို နောက်ဆုံးတွင် ရန်သူများထံမှ ကယ်တင်ပေးရန် တောင်းလျှောက်ခြင်းဖြင့် ပိုမိုတိကျစေသည် (အခန်းငယ် ၁၂)။ ပေါလုသည် ရောမ ၃:၂၀ နှင့် ဂလာတိ ၂:၁၆ တွင် အခန်းငယ် ၂ ကို ကိုးကားပြီး၊ ဤကိုးကားချက်များအပေါ် အခြေခံ၍ ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် ဖြောင့်မတ်ရာ၌ ထင်ရှားခြင်းဆိုင်ရာ အယူဝါဒအတွက် အကြောင်းပြချက်ကို တည်ဆောက်သည်။

၁၄၄:၁–၁၅

အစိုးရအသစ်

ဆာလံ ၁၄၄ သည် ရှေးဆာလံများမှ အဓိကအားဖြင့် ဆာလံ ၁၈ နှင့် ၁၀၄ တို့မှ ယူဆောင်ကာ လူသားဘုရင်စနစ်၏ အကြောင်းအရာကို ဆက်လက်ဖော်ပြသည် (ဥပမာ၊ အခန်းငယ် ၁ // ၁၈:၃၄; အခန်းငယ် ၂ // ၁၈:၄၇; အခန်းငယ် ၅ // ၁၈:၉; ၁၀၄:၃၂; အခန်းငယ် ၆ // ၁၈:၁၄; အခန်းငယ် ၇ // ၁၈:၁၆)။ ဤအကြောင်းအရာကို ဒါဝိဒ်က ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းထားပုံရပြီး၊ နောက်ပိုင်းတွင် ပြည်နှင်ခံရပြီးနောက် အသိုင်းအဝိုင်း၏ လိုအပ်ချက်များနှင့် ကိုက်ညီအောင် ပြန်လည်အသုံးချထားနိုင်သည်။ ပြည်နှင်ခံရခြင်းပြီးနောက် ဒါဝိဒ်၏ စံပြနှင့် ယာဝေး၏ ဘုရင်အုပ်စိုးမှုအပေါ် အခြေခံသည့် ခေါင်းဆောင်မှုအသစ်တစ်မျိုး လိုအပ်လာသည်။

၁၄၄:၁–၄။ ဘုရားသခင်၏ ဂုဏ်ပုဒ်များနှင့် လူသားများ။ နိဒါန်းတွင် ဘုရားသခင်၏ ဂုဏ်ပုဒ်ရှည်လျားသော စာရင်းကို အသုံးပြုထားပြီး (ဥပမာ၊ ကျောက်၊ ခံတပ်/ခိုင်မာသောနေရာ၊ မျှော်စင်၊ ဒိုင်း) ဆာလံ ၁၈:၂ နှင့် ၄၆ ကို သတိရစေသည်။ ၎င်းတို့အားလုံးသည် ယာဝေးကို စစ်သည်တော်အဖြစ် ပုံဖော်ရန် အသုံးပြုထားသော စစ်ပွဲပုံရိပ်နှင့် ဆက်စပ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ အလုံးစုံတန်ခိုးနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်တွင် လူသား၏ သက်တမ်းတိုမှု ရှိသည် (၈:၄; ၁၀၂:၁၁ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ လူသားများသည် ပဋိပက္ခဖြစ်ချိန်များတွင် အမြဲတမ်း ခိုလှုံရာကို မပေးနိုင်ကြ။

၁၄၄:၅–၈။ ဘုရားသခင်ထင်ရှားခြင်း။ ဤအပိုင်းသည် ဆာလံ ၁၈ နှင့် ၁၀၄ ကို အခြေခံဖွဲ့စည်းထားပြီး ယာဝေးသည် ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာတော်မူခြင်းကို ဖော်ပြသည်။ သို့သော် အရေးကြီးသော ပြောင်းလဲမှုများစွာ ဖြစ်ပေါ်သည်။ ထင်ရှားသော ပြောင်းလဲမှုတစ်ရပ်မှာ ညွှန်ပြပုံစံမှ အများအားဖြင့် အမိန့်ပုံစံသို့ ပြောင်းလဲခြင်း ဖြစ်သည် (ဥပမာ၊ အခန်းငယ် ၆)။ ၎င်းသည် ရန်သူများကို ဖျက်ဆီးရန် မြားများနှင့် လျှပ်စီးများ ပစ်လွှတ်တော်မူသော ဘုရားသခင်၏ လုပ်ဆောင်ချက်များကို ဖော်ပြသည့် ဆာလံ ၁၈:၁၄ နှင့် ကိုက်ညီသည်။ အရေးအကြီးဆုံး ပြောင်းလဲမှုမှာ ဆာလံ ၁၄၄ သည် ရှေးဘုရားသခင်ထင်ရှားခြင်း၏ အဖြစ်အပျက်များကို ပြည်နှင်ခံရပြီးနောက် အခြေအနေနှင့် ကိုက်ညီသော တောင်းလျှောက်ချက်အသစ်ဖြင့် အခြေအနေသစ်သို့ ယူဆောင်လာခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ယာဝေးသည် ကောင်းကင်မှ တစ်ဖန် ဆင်းသက်၍ ကယ်တင်တော်မူရန် လိုအပ်သော်လည်း၊ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် နိုင်ငံခြားသားများ၏ လက်မှ ကယ်တင်ရန် ဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၇)။

၁၄၄:၉–၁၅။ သီချင်းအသစ်နှင့် ကောင်းကြီးမင်္ဂလာများ။ ဤသီချင်းအသစ်တွင် (အခန်းငယ် ၉) သေစေသော ဓားမှ ဒါဝိဒ်ကို ကယ်တင်ခြင်း (အခန်းငယ် ၁၀) သည် နိုင်ငံခြားသားတို့၏ လက်မှ အစ္စရေးကို ယာဝေးက ကယ်တင်ခြင်းအတွက် စံပြတစ်ရပ် ဖြစ်လာသည် (အခန်းငယ် ၁၁)။ ဆာလံ၏ နောက်ဆုံးအပိုင်းသည် မောရှေ၏ ကောင်းကြီးမင်္ဂလာများကို ရည်ညွှန်းပြီး (အခန်းငယ် ၁၂–၁၅) တရားဟောရာ ၂၈:၄–၅ နှင့် ၁၁ ၏ အစီအစဉ်ကို လိုက်နာသည် (အခန်းငယ် ၁၂၊ သားများနှင့် သမီးများ; အခန်းငယ် ၁၃၊ စိုက်ပျိုးရေးထွက်ကုန်များ; အခန်းငယ် ၁၃–၁၄၊ သိုးနှင့် နွားများ)။ အချို့က ဤဆာလံ၏ အသံနေအသံထားသည် ဘုရင်အသစ်တစ်ဦးချင်းကို ရည်ညွှန်းခြင်းမဟုတ်ဘဲ ပြည်နှင်ခံရပြီးနောက် အစ္စရေးတစ်မျိုးလုံးကို ရည်ညွှန်းသည်ဟု ကောက်ချက်ချကြသည်။ ယာဝေးနှင့် အစ္စရေးကို နိုင်ငံတစ်မျိုးအဖြစ် ဆက်ဆံရေးကို အလေးပေးသည့် မင်္ဂလာရှိခြင်းနှစ်ရပ်ဖြင့် ဆာလံကို အဆုံးသတ်သည် (ဆာလံ ၃၃:၂၂ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ရှေးသမိုင်းဆိုင်ရာ အမှန်တရားများနှင့် ကယ်တင်ခြင်းဆိုင်ရာ ကတိတော်များအပေါ် အခြေခံ၍ အသိုင်းအဝိုင်းအသစ်နှင့် အသက်တာအသစ်ကို တည်ဆောက်ရန်နှင့် ၎င်းတို့ကို အသစ်တဖန် ပိုင်ဆိုင်တောင်းခံရန် အရေးကြီးသည်။

၁၄၅:၁–၂၁

အက္ခရာစဉ်ဖြင့် ချီးမွမ်းခြင်း

ဒါဝိဒ်ဆာလံ၏ ပဉ္စမအုပ်စု၏ နိဂုံးဆာလံသည် အက္ခရာစဉ်ပုံစံရှိသော ကဗျာဖြစ်ပြီး၊ ဆာလံဆရာအားဖြင့် (အခန်းငယ် ၁–၉)၊ အသင်းတော်အားဖြင့်နှင့် သဘာဝအားဖြင့် (အခန်းငယ် ၁၀–၂၀) ဘုရားသခင်ကို ချီးမွမ်းသည်။ ဆာလံသည် ယာဝေး၏ နာမတော်ကို ကောင်းကြီးပေးခြင်းဖြင့် ဘောင်ခတ်ထားသည် (အခန်းငယ် ၁–၂၊ ၂၁)။ ဤအုပ်စုတွင် တွေ့ရလေ့ရှိသော လက္ခဏာတစ်ရပ် ဖြစ်သည် (၁၃၈:၂; ၁၄၀:၁၃; ၁၄၂:၇ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဟေဗြဲအက္ခရာစဉ်၏ စာလုံးတစ်လုံးဖြစ်သော နုန် (“n”) သည် အက္ခရာစဉ်အစီအစဉ်တွင် ပျောက်နေသော်လည်း၊ ကုမ်ရန်မှ ဆာလံလက်ရေးစာမူတစ်ခု (11QPsa) နှင့် LXX တို့က ပျောက်နေသော စာကြောင်းကို ပေးထားသည်။ ဆာလံသည် ဗာဗုလုန်ပြည်နှင်ခံရခြင်းပြီးနောက် အစိုးရပုံစံအသစ်ကို ရှာဖွေသော ဆာလံ ၁၄၄ ၏ ယုတ္တိဆက်လက်ဖြစ်သည့်အတိုင်း ယာဝေးကို ဘုရင်အဖြစ် တင်ပြသည်။ ဆာလံ ၁၄၅ သည် နောက်ဆုံးဟာလေလ် ဒုက္ခိတအုပ်စုမတိုင်မီ နောက်ဆုံးဆာလံအဖြစ်လည်း ဆောင်ရွက်ပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ ဘုရင်အုပ်စိုးမှုကို အာရုံစိုက်ခြင်းဖြင့် ဆာလံကျမ်းတစ်ခုလုံးအတွက် ဘာသာရေးဆိုင်ရာ အထွတ်အထိပ်ကို ပေးသည်။

၁၄၅:၁–၉။ တစ်ဦးချင်း၏ ချီးမွမ်းခြင်း။ ဆာလံသည် ဘုရားသခင်၏ နာမတော်ကို ထာဝရနှင့် ထာဝရတိုင်အောင် ချီးမွမ်းမည်ဟူသော ကတိ သို့မဟုတ် ကတိကဝတ်ဖြင့် မိတ်ဆက်ပြီး၊ အခန်းငယ် ၂၁ တွင်လည်း ထပ်မံဖော်ပြသည်။ ဤအနာဂတ်ရှုမြင်ချက်ကို မျိုးဆက်တစ်ဆက်က ဘုရားသခင်၏ လုပ်ဆောင်ချက်များကို နောက်မျိုးဆက်တစ်ဆက်ထံ ချီးမွမ်းဖော်ပြပြီး သမိုင်းအတွင်း ယာဝေး၏ ကယ်တင်ခြင်းလုပ်ဆောင်ချက်များကို အသိပညာအဖြစ် လက်ဆင့်ကမ်းပေးသည်ဟူသော ဖော်ပြချက်ဖြင့် ထပ်မံဖွံ့ဖြိုးစေသည် (အခန်းငယ် ၅–၇; ၁၄၃:၅ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ထွက်မြောက်ရာ ၃၄:၆ မှ ကျေးဇူးတော်ပုံသေနည်းကို အက္ခရာစဉ်၏ လိုအပ်ချက်နှင့် ကိုက်ညီစေရန် အနည်းငယ် ချုံ့၍ ပြန်လည်အသုံးပြုထားပြီး၊ အခန်းငယ် ၈ တွင် တွေ့ရသည်။ ထာဝရဘုရားသည် အားလုံးအပေါ် ကောင်းမြတ်တော်မူသည်ဟု ဖော်ပြသည့်အခါ ၎င်းသည် အလုံးစုံဆိုင်ရာ အတိုင်းအတာသို့ ရောက်ရှိသည် (အခန်းငယ် ၉)။

၁၄၅:၁၀–၂၁။ ဖန်ဆင်းခြင်းနှင့် အသိုင်းအဝိုင်း၏ ချီးမွမ်းခြင်း။ အခန်းငယ် ၉ ရှိ အလုံးစုံဆိုင်ရာ အတိုင်းအတာသည် အခန်းငယ် ၁၀ တွင် ဆက်လက်ပြီး၊ ပိုမိုကျယ်ပြန့်သော ချီးမွမ်းသီချင်းအဖွဲ့တစ်ရပ်ကို မိတ်ဆက်သည်။ ဖန်ဆင်းခြင်းအားလုံးနှင့် အစ္စရေးအသိုင်းအဝိုင်းတို့သည် မိမိတို့၏ အသံများကို မြှင့်တင်ရန် ဖိတ်ခေါ်ခံရသည်။ သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးကြီးသော လုပ်ဆောင်ချက်များနှင့် ထာဝရနိုင်ငံတော်အတွက် ချီးမွမ်းကြပြီး၊ အုပ်စိုးမှုသည် မျိုးဆက်တိုင်းတစ်လျှောက် တည်မြဲသော ဘုရင်ယာဝေး၏ ပုံရိပ်ကို အာရုံစိုက်သည် (အခန်းငယ် ၁၁–၁၃)။ သို့သော် ဘုရားသခင်သည် ဆင်းရဲသားများကို ဂရုစိုက်တော်မူဆဲ ဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၁၄) နှင့် သဘာဝလောကကို ထောက်ပံ့တော်မူဆဲ ဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၁၅–၁၆; ၁၀၄:၂၇–၂၈ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဘုရားသခင်သည် မိမိပြုတော်မူသမျှအရာအားလုံးတွင် ဖြောင့်မတ်၍ ကျေးဇူးပြုတော်မူသည် (အခန်းငယ် ၁၇)။ ကိုယ်တော်သည် မိမိကို ခေါ်သောသူများနှင့် ကိုယ်တော်၏လမ်းကို လိုက်သူများအားလုံးနှင့် နီးကပ်တော်မူသည် (အခန်းငယ် ၁၈)။ ထိုအရာသည် ကိုယ်တော်ကို ချစ်သောသူအားလုံးကို စောင့်ရှောက်ခြင်းနှင့်၊ ယုတ္တိအရ လူဆိုးအားလုံးကို ဖျက်ဆီးခြင်းကို ဆိုလိုသည် (အခန်းငယ် ၂၀)။ အခန်းငယ် ၂၁ သည် ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းသောနာမတော်ကို ထပ်မံချီးမွမ်းဖော်ပြခြင်းဖြင့် ဘောင်ကို ပိတ်သည်။ ဒါဝိဒ်၏ ဤအက္ခရာစဉ်ဆာလံသည် ဒါဝိဒ်ဆာလံများ၏ အရေးကြီးဆုံးအကြောင်းအရာများကို ချီးမွမ်းခြင်းများဖြင့် အတူတကွ ချိတ်ဆက်ထားသည့် အဆက်မပြတ်အထည်တစ်ခုအဖြစ် ရက်လုပ်ထားပုံမှာ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသည်။ ဂုဏ်တော်ချီးမွမ်းခြင်းသည် အမှန်ပင် ဘာသာရေးဆိုင်ရာ အယူအဆ၏ သော့ချက် ဖြစ်သည်။

၁၄၆:၁–၁၀

တစ်ဦးချင်း၏ ချီးမွမ်းခြင်း

နောက်ဆုံးဆာလံငါးပုဒ်ကို ဟာလာလ် (“ချီးမွမ်းသည်”) ဟူသော ကြိယာအမြစ်၏ လွှမ်းမိုးမှုဖြင့် လက္ခဏာပြုထားသည်။ ၎င်းသည် ဆာလံ ၁၄၆–၁၅၀ တွင် သုံးဆယ့်ငါးကြိမ် ပေါ်လာပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ နာမတော်ကို အတိုချုပ်ထားသည့် ပုံစံနှင့် ပေါင်းစပ်ထားသော အမိန့်ပုံစံအဖြစ် ဆယ်ကြိမ် ပေါ်လာသည် (ဟာလေလုယာ)။ ဤစကားစုသည် ဆာလံတစ်ပုဒ်စီ၏ အစနှင့်အဆုံးတွင် တွေ့ရသည်။ “ထာဝရဘုရားကို ချီးမွမ်း”သော ဝတ်ပြုသူများ၏ စက်ဝိုင်းသည် တစ်ဦးချင်းမှ စတင်၍ (ဆာလံ ၁၄၆) ယေရုရှလင်/ဇိအုန် (ဆာလံ ၁၄၇)၊ ဖန်ဆင်းထားသော ကမ္ဘာ (ဆာလံ ၁၄၈)၊ စကြဝဠာအတွင်းရှိ အစ္စရေး (ဆာလံ ၁၄၉) နှင့် နောက်ဆုံးတွင် အချိန်နှင့် အာကာသတစ်လျှောက် စကြဝဠာ (ဆာလံ ၁၅၀) တို့အထိ တဖြည်းဖြည်း ပိုမိုကျယ်ပြန့်လာသည်။ ဤအရာသည် ခေတ်အဆက်ဆက် ပဲ့တင်ထပ်ပြီး ဖန်ဆင်းခြင်း၊ တောရ နှင့် ဇိအုန်၏ ဘာသာရေးဆိုင်ရာ အကြောင်းအရာများကို အဆုံးကာလဆိုင်ရာ နိဂုံးသို့ သယ်ဆောင်သွားသည့် အဆင့်ဆင့်တိုးလာသော စကြဝဠာဆိုင်ရာ သံစုံတေးဂီတတစ်ရပ်ကို ဖန်တီးသည်။ ဆာလံ ၁၄၆ တွင် အခြားဆာလံများနှင့် အထူးသဖြင့် ဆာလံ ၁၀၃–၁၀၄ တို့နှင့် အပြိုင်အများအပြား ရှိသည်။ ဤအရာများသည် ရိုးရိုးကိုးကားချက်များမဟုတ်ဘဲ ဆာလံကျမ်း၏ နောက်ဆုံးဂုဏ်တော်ချီးမွမ်းခြင်းတွင် အကျဉ်းချုပ်ထားသော ဘာသာရေးဆိုင်ရာ အနှစ်ချုပ်တစ်ရပ် ဖြစ်သည်။

၁၄၆:၁–၂။ ဘောင်။ ကဗျာ၏အဆုံးတွင်လည်း ထပ်မံပါဝင်သော ကနဦးဟာလေလုယာ (“ထာဝရဘုရားကို ချီးမွမ်းကြလော့”; အခန်းငယ် ၁) နောက်တွင် ဆာလံဆရာသည် မိမိ၏ဘဝတစ်လျှောက် ချီးမွမ်းခြင်းသီချင်းကို ဆက်လက်သီဆိုမည်ဟု ကတိပြုသည်။ ဤကဲ့သို့သော အသက်တာသည် ပြည့်စုံသောအသက်တာအတွက် အာမခံချက် ဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၂; ၁၀၄:၃၃ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

၁၄၆:၃–၉။ ယာဝေး အုပ်စိုးတော်မူသည်။ ဆာလံသည် မြေကြီးပေါ်ရှိ မင်းများကို မှားယွင်းစွာ ယုံကြည်အားကိုးခြင်းနှင့် သူတို့၏ အုပ်စိုးမှု ခဏတာသာဖြစ်ခြင်း (အခန်းငယ် ၃–၄) ကို ယာကုပ်၏ ဘုရားသခင်တစ်ပါးတည်းကသာ ပေးတော်မူသော စစ်မှန်သည့် မျှော်လင့်ချက် (အခန်းငယ် ၅) နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ပြုသည်။ ဤမျှော်လင့်ချက်ကို မင်္ဂလာရှိခြင်းဖြင့် မိတ်ဆက်ထားသည်။ ကိုယ်တော်သည် ယာကုပ်ကို ကောင်းကြီးပေးခဲ့သောကြောင့်သာ (ကမ္ဘာဦး ၂၈) ကျွန်ုပ်တို့၏ မျှော်လင့်ချက်ဖြစ်သည်မဟုတ်ဘဲ ဖန်ဆင်းရှင်ဖြစ်တော်မူသောကြောင့်လည်း ဖြစ်သည် (ဆာလံ ၇၅:၉; ၇၆:၇ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဆာလံသည် သမိုင်း၏ ဘုရားသခင်ထံမှ ဖန်ဆင်းခြင်း၏ ဘုရားသခင်ထံသို့ ရွှေ့ပြောင်းပြီး (အခန်းငယ် ၆) ကောင်းကင်ဘုရင်အဖြစ် ကိုယ်တော်၏ အုပ်စိုးမှုကို ဖော်ပြသည် (အခန်းငယ် ၇–၉)။ ဘာသာရေးဆိုင်ရာ အယူအဆ၏ ကျင့်ဝတ်ပိုင်းသည် လူမှုရေးအရ အားနည်းသူအုပ်စုများကို ဘုရားသခင် ဂရုစိုက်တော်မူသည်ဟု ဖော်ပြရာတွင် ထင်ရှားလာသည်—ဖိနှိပ်ခံရသူများ၊ ဆာလောင်သူများ၊ အကျဉ်းသားများ၊ မိဘမဲ့များ၊ တိုင်းတစ်ပါးသားများ/နိုင်ငံခြားသားများနှင့် မုဆိုးမများ ဖြစ်သည်။ ဤစာကြောင်းများတွင် အစ္စရေး၏ ဗာဗုလုန်ပြည်နှင်ခံရခြင်းမှ လွတ်မြောက်ခြင်းကို ပြန်လည်ပဲ့တင်ထပ်စေသည် (ဟေရှာယ ၄၂:၇ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

၁၄၆:၁၀။ ဘောင်။ ဆာလံ၏ နောက်ဆုံး “ထာဝရဘုရားကို ချီးမွမ်းကြလော့” မတိုင်မီ ကဗျာ၏ အကြောင်းအရာများကို အနှစ်ချုပ်ဖော်ပြထားသည်။ ဘုရားသခင်၏ အုပ်စိုးမှုကို ဇိအုန်မှစ၍ ထာဝရကာလတစ်လျှောက် ချီးမွမ်းရမည် (၁၄၇:၁၂ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ လူသား၏ အုပ်စိုးမှုနှင့် ဘုရားသခင်၏ အုပ်စိုးမှုအကြား ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်မှုကို ဆာလံကျမ်း၏ အစပိုင်းဖြစ်သော ဆာလံ ၂ တွင်လည်း တွေ့ရသည်။ ထို့ကြောင့် ဤဆာလံ၏အဆုံးသည် အခြားသော ဘာသာရေးဆိုင်ရာ စက်ဝိုင်းတစ်ရပ်ကို ပိတ်သိမ်းသည်။

၁၄၇:၁–၂၀

ဇိအုန်မှ ချီးမွမ်းခြင်း

ချီးမွမ်းခြင်း၏ အာကာသသည် တစ်ဦးချင်းမှ ယေရုရှလင်/ဇိအုန်မြို့သားများထံသို့ ကျယ်ပြန့်လာသည် (အခန်းငယ် ၁၂)။ LXX သည် ဆာလံ ၁၄၇ ကို သီးခြားကဗျာနှစ်ပုဒ်အဖြစ် ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းထားသည် (အခန်းငယ် ၁–၁၁ နှင့် ၁၂–၂၀)။ သို့သော် ကဗျာကို အပိုင်းသုံးပိုင်း (အခန်းငယ် ၁–၆၊ ၇–၁၁၊ ၁၂–၂၀) ခွဲထားခြင်းနှင့် အပိုင်းတိုင်းသည် ချီးမွမ်းရန် ဖိတ်ခေါ်ချက်ဖြင့် စတင်ခြင်းသည် ဆာလံ၏ ဖွဲ့စည်းပုံဆိုင်ရာ စည်းလုံးညီညွတ်မှုကို ထောက်ခံသည်။ ချီးမွမ်းရန် ဖိတ်ခေါ်ချက်တိုင်း၏ နောက်တွင် ယာဝေးကို ယေရုရှလင်ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်သူ၊ ကမ္ဘာကို ထောက်ပံ့သူနှင့် တောရ ပေးသနားသူအဖြစ် ဖော်ပြသည့် ဘုရားသခင်ဆိုင်ရာ ဖော်ပြချက်များ ပါလာသည်။ ပြောဆိုသူများ အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲနေခြင်းသည် ကဗျာ၏ ဝတ်ပြုရေးဆိုင်ရာ အသုံးပြုမှုကို ညွှန်ပြသည်။

၁၄၇:၁–၆။ ယေရုရှလင်ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်သူ။ ဆာလံသည် ဟာလေလုယာများ (“ထာဝရဘုရားကို ချီးမွမ်းကြလော့”) ဖြင့် စတင်ပြီး အဆုံးသတ်သည်။ ပထမအပိုင်းသည် ယာဝေးကို ယေရုရှလင်ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်သောအရှင် (အခန်းငယ် ၂) နှင့် နီဒေခေ (“ပြည်နှင်ခံရသူများ၊” “နှင်ထုတ်ခံရသူများ၊” “ဖယ်ကျဉ်ခံရသူများ”) ကို ကြင်နာစွာ ဆက်ဆံသောအရှင်အဖြစ် ဖော်ပြသည်။ နောက်ဆုံးဘာသာပြန်ချက်သည် ယခင်ဆာလံ၏ အဆုံးကို ပဲ့တင်ထပ်စေသည်။ ဘုရားသခင်သည် မြို့သားတို့၏ စိတ်နှလုံးကျိုးပဲ့သူများကို ကုသ၍ သူတို့၏ဒဏ်ရာများကို စည်းပေးတော်မူသော ဘုရားသခင်ဆိုင်ရာ သိုးထိန်းဖြစ်တော်မူသည် (အခန်းငယ် ၃; ယေဇကျေလ ၃၄ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဖန်ဆင်းရှင်အဖြစ် ကိုယ်တော်သည် ကြယ်များ၏ အရေအတွက်ကို မာနာ (“ရေတွက်သည်၊” “သတ်မှတ်သည်/ဆုံးဖြတ်သည်”) တော်မူသည် (အခန်းငယ် ၄; ဟေရှာယ ၄၀:၂၄–၂၆ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဘုရင်အဖြစ် ကိုယ်တော်သည် နှိမ့်ချသူများကို စောင့်ရှောက်တော်မူသော်လည်း “လူဆိုးတို့ကို မြေပေါ်သို့ ပစ်ချတော်မူသည်” (အခန်းငယ် ၆; ဆာလံ ၁၁၃:၇ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ယာဝေးသည် ယေရုရှလင်၏ အပြင်ပိုင်းနှင့် အတွင်းပိုင်း ပြန်လည်တည်ဆောက်ခြင်း နှစ်ရပ်စလုံးကို အကောင်အထည်ဖော်နေတော်မူသည်။

၁၄၇:၇–၁၁။ ကမ္ဘာကို ထောက်ပံ့သူ။ ဒုတိယအကြိမ် ချီးမွမ်းရန် တိုက်တွန်းခြင်း (အခန်းငယ် ၇) ပြီးနောက် နောက်အပိုင်းသည် ယာဝေးကို ဖန်ဆင်းခြင်းကို ထောက်ပံ့သူအဖြစ် ဖော်ပြသည် (ဆာလံ ၁၀၄ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ကိုယ်တော်သည် မြေကြီးအတွက် မိုးကို ပေး၍ တိရစ္ဆာန်များအတွက် အစာကို ပေးတော်မူသည် (အခန်းငယ် ၈–၉)။ မြင်း၏ ခွန်အားနှင့် စစ်သား၏ ခြေထောက်များ၏ တန်ခိုးကို အနုတ်လက္ခဏာဖြင့် ရည်ညွှန်းခြင်း (အခန်းငယ် ၁၀) သည် ယာဝေးဘုရင်အဖြစ် အုပ်စိုးမှုအောက်တွင် တန်ခိုးအာဏာ ပြောင်းပြန်ဖြစ်သွားခြင်းကို ညွှန်ပြပြီး (ဆာလံ ၁၄၃:၃–၄ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ) လူသားတို့သည် ကိုယ်တော်အပေါ် လုံးဝမှီခိုနေရကြောင်း ဖော်ပြသည်။

၁၄၇:၁၂–၂၀။ တောရပေးသနားသူ။ ထို့နောက် ဆာလံသည် ချီးမွမ်းခြင်း၏ အရင်းအမြစ်များအဖြစ် ယေရုရှလင်နှင့် ဇိအုန်ထံသို့ လှည့်သည်။ လုံခြုံမှုနှင့် အသီးအပွင့်များအပြင် (အခန်းငယ် ၁၃) ချီးမွမ်းရသည့် အဓိကအကြောင်းရင်းကို အခန်းငယ် ၁၄ တွင် ငြိမ်သက်ခြင်းအဖြစ် ဖော်ပြသည်။ ယေရုရှလင်သည် နောက်ဆုံးတွင် ရှာလုံး ၏ မြို့တော် ဖြစ်လာပြီ။ အခန်းငယ် ၁၅–၁၈ သည် ယာဝေး၏ ဖန်ဆင်းရှင်အဖြစ် တန်ခိုးတော်အကြောင်းသို့ ပြန်သွားပြီး၊ မြေကြီးပေါ်သို့ ကိုယ်တော်၏ အမိန့်တော်ကို ပို့လွှတ်ကာ အရာများကို တည်ရှိလာစေတော်မူသည် (ကမ္ဘာဦး ၁ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤတန်ခိုးကြီး၍ အသက်ပေးသော ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ပင် အစ္စရေးထံသို့ ကိုယ်တော်၏ စီရင်ချက်များနှင့် တရားစီရင်ချက်များကို ပေးတော်မူခဲ့သည် (ဆိုလိုသည်မှာ တောရ ၏ ကောင်းကြီးမင်္ဂလာ)။ ဤအရာသည် ပထမဆုံး တောရ ဆာလံဖြစ်သော ဆာလံ ၁ နှင့် နောက်ထပ် ဆက်နွယ်မှုတစ်ရပ်ကို ဖန်တီးသည်။ ဆာလံ ၁၄၇ သည် ယနေ့တိုင် ဘုရားသခင်သည် ငြိမ်သက်ခြင်းကို ပြန်လည်တည်ဆောက်နိုင်၊ စားနပ်ရိက္ခာ ပေးနိုင်ပြီး အသက်ရှင်နေထိုင်ရန် စည်းမျဉ်းကို ပေးနိုင်ကြောင်း အောင်ပွဲခံသည်။

၁၄၈:၁–၁၄

ကမ္ဘာတစ်ဝန်း ချီးမွမ်းခြင်း

ယာဝေး၏ ချီးမွမ်းခြင်းကို သီဆိုသော အဖွဲ့သည် ယခု ဖန်ဆင်းခြင်းအားလုံးအထိ ကျယ်ပြန့်လာသည်။ ဆာလံ၏ နှစ်ပိုင်းခွဲထားသော စကြဝဠာအယူအဆသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ အလုံးစုံပေါ်တွင် ဗဟိုပြုပြီး၊ ၎င်းတို့ကို အသုံးပြု၍ ဆာလံကို အပိုင်းနှစ်ပိုင်းခွဲထားသည် (အခန်းငယ် ၁–၇ နှင့် ၈–၁၄)။ ဆာလံ ၁၄၈ သည် နောက်ဆုံးဟာလေလ်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ရှိပြီး၊ ထပ်တလဲလဲပါသော ဖန်ဆင်းခြင်းအကြောင်းအရာနှင့် စကြဝဠာအတွင်း အစ္စရေး၏ ထူးခြားအရေးပါသော အခန်းကဏ္ဍကို အလေးပေးခြင်းအားဖြင့် ယခင်ဆာလံနှစ်ပုဒ်နှင့် ဆက်စပ်နေသည်။

၁၄၈:၁–၇။ ကောင်းကင်မှ။ ယာဝေးကို ချီးမွမ်းခြင်းသည် ကောင်းကင်မှ၊ ကိုယ်တော်၏ ကောင်းကင်တမန်များနှင့်အတူ (အခန်းငယ် ၂) စတင်ပြီး နေ၊ လနှင့် ကြယ်များ (အခန်းငယ် ၃) မှတစ်ဆင့် ဆက်လက်သွားသည်။ ဤအရာများသည် ဘုရားသခင်ကို ချီးမွမ်းကြသည်ဟု ဖော်ပြခြင်းသည် အခြားရှေးခေတ်အနီးအရှေ့ပိုင်း ဘာသာတရားများတွင် နတ်ဘုရားများအဖြစ် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည့် သူတို့၏အခန်းကဏ္ဍနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ဖန်ဆင်းခြင်းအစီအစဉ်အတွင်း သူတို့၏ နေရာကို ရှင်းလင်းစေသည်။ ကောင်းကင်အထက် သို့မဟုတ် မိုးကောင်းကင်အထက်ရှိ ရေများကို ဖော်ပြခြင်းသည် ဖန်ဆင်းခြင်းမှတ်တမ်း၏ စကြဝဠာအယူအဆကို ပြန်လည်ရည်ညွှန်းသည် (ကမ္ဘာဦး ၁:၇ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ကမ္ဘာဦး ၁:၁ တွင် အသုံးပြုထားသော ဘာရာ (“ဖန်ဆင်းသည်”) ဟူသော ကြိယာကို ဤနေရာ အခန်းငယ် ၅ တွင်လည်း အသုံးပြုထားသည်။

၁၄၈:၈–၁၄။ မြေကြီးမှ။ ဒုတိယအပိုင်းတွင် ချီးမွမ်းရန် “မြေကြီးမှ” တောင်းဆိုထားသည် (အခန်းငယ် ၇)။ ပင်လယ်သတ္တဝါကြီးများသည် မိုးမျက်နှာကြက်အောက်ရှိ ရေများနှင့် ဆက်စပ်ပြီး (ကမ္ဘာဦး ၁:၆–၈) ယာဝေးထံသို့ လက်အောက်ခံခြင်းဖြင့် ချီးမွမ်းသီချင်းတွင် ပါဝင်ကြသည်။ ဤအရာသည် ရှေးခေတ်အနီးအရှေ့ပိုင်း ဘာသာတရားများတွင် ပင်လယ်သတ္တဝါများအဖြစ် မကြာခဏ ပုံဖော်ထားသော ပရမ်းပတာအင်အားများနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် ဆာလံဆရာသည် မြေကြီးပေါ်ရှိ ချီးမွမ်းသီချင်းအဖွဲ့ဝင်များကို အမြဲတမ်း အတွဲလိုက်ဖြင့် စာရင်းပြုစုသည်။ ဤအရာသည် ကမ္ဘာဦး ၁ ရှိ ဖန်ဆင်းခြင်းအစီအစဉ်ကို ပဲ့တင်ထပ်ပြီး၊ ဖန်ဆင်းခြင်း၏ သရဖူဖြစ်သော လူသားတို့ဖြင့် အဆုံးသတ်သည်။ လူသားများကိုလည်း အသက်အရွယ်၊ လိင်နှင့် လူမှုနိုင်ငံရေး အဆင့်အတန်းအရ လူသားမျိုးနွယ်၏ အလုံးစုံအတိုင်းအတာကို လွှမ်းခြုံသော အတွဲများဖြင့် ဖော်ပြထားသည် (အခန်းငယ် ၁၁–၁၂)။ ဤအတွဲများအားလုံးသည် ကွဲပြားသော်လည်း အပြန်အလှန်ဖြည့်ဆည်းပေးသော ဖန်ဆင်းခြင်းအစီအစဉ်ကို ထင်ဟပ်သည်။ ယာဝေး၏ ဘုန်းတော်နှင့် အလှအပသည် မြေကြီးနှင့် ကောင်းကင်အထက်တွင် ရှိသည် (အခန်းငယ် ၁၃) နှင့် တညီတညွတ်တည်း ချီးမွမ်းနေသော ဖန်ဆင်းထားသည့် နယ်ပယ်အထက်တွင် ရှိသည်။ ဤကမ္ဘာတစ်ဝန်း ချီးမွမ်းသီချင်းအဖွဲ့အတွင်း အခန်းငယ် ၁၄ တွင် အစ္စရေးသည် ကိုယ်တော်နှင့် နီးကပ်သော လူမျိုးတစ်မျိုးအဖြစ် အာရုံစူးစိုက်မှု ရရှိလာသည်။ ကိုယ်တော်၏လူတို့ကို ရည်ညွှန်းခြင်းသည် ဤဆာလံကို ယခင်ဆာလံနှစ်ပုဒ်နှင့် ဆက်စပ်ပြီး နောက်ဆက်တွဲ ချီးမွမ်းသီချင်းအတွက် လမ်းခင်းပေးသည်။ ဆာလံတစ်ခုလုံးသည် အကျယ်ပြန့်ဆုံး ကောင်းကင်ဆိုင်ရာ အတိုင်းအတာမှ စတင်၍ ယာဝေးနှင့် အနီးဆုံးသော လူတို့ထံတွင် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်သော ကျဉ်းမြောင်းလာသည့် လမ်းကြောင်းတစ်ရပ် ဖြစ်သည်။

၁၄၉:၁–၉

စကြဝဠာအတွင်း အစ္စရေး၏ ချီးမွမ်းခြင်း

ဆာလံ ၁၄၉ သည် လူမျိုးများအကြား အစ္စရေး၏ ထူးခြားမြင့်မြတ်မှုအကြောင်းအရာကို ပြန်လည်ယူဆောင်လာသော်လည်း ယာဝေး၏ အုပ်စိုးမှုအပေါ် အဆုံးကာလဆိုင်ရာ အမြင်ကို ပိုမိုအလေးပေးလာသည်။ ဤအရာကို ပထမအပိုင်းရှိ အမိန့်ပုံစံများ (အခန်းငယ် ၁–၄) မှ ဒုတိယအပိုင်းရှိ အနာဂတ်ကို ဦးတည်သော ဆန္ဒပြကြိယာပုံစံများ (အခန်းငယ် ၅–၉) သို့ ရွေ့လျားခြင်းဖြင့် ဖော်ပြထားသည်။ ဟေရှာယ ၄၂:၅ အရ အစ္စရေး၏ “သီချင်းအသစ်” သည် ပြည်နှင်ခံရခြင်းမှလည်းကောင်း “လူမျိုးများ” နှင့် “လူစုများ” အားလုံး၏ တန်ခိုးမှလည်းကောင်း လွတ်မြောက်ခြင်းသီချင်း ဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၇; ဆာလံ ၉၆:၁; ၉၈:၁ ကိုလည်း နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဤဆာလံသည် ဆာလံ ၂ ၏ အစပိုင်းရှိ သတင်းစကားကို ပြန်လည်ဖော်ပြပြီး၊ လူမျိုးများ၊ လူစုများ၊ ဘုရင်များနှင့် မင်းမျိုးမင်းနွယ်များ၏ အစီအစဉ်ကို တူညီစွာ လိုက်နာသည် (အခန်းငယ် ၇–၈)။ ဤနေရာတွင် ၂:၂ ရှိ “အုပ်စိုးသူများ” အစား “မင်းမျိုးမင်းနွယ်များ” ဟု ပြောင်းလဲထားသည်။ အစပိုင်းတွင် လူမျိုးများသည် ယာဝေး၏ “ဘိသိက်ခံသူ” ကို ဆန့်ကျင်၍ ဒေါသထွက်ခဲ့သော်လည်း၊ ဆာလံကျမ်း၏အဆုံးတွင် ယာဝေး၏ ထာဝရအုပ်စိုးမှု၌ အဆုံးကာလဆိုင်ရာအရ နောက်ဆုံးတွင် ဖြေရှင်းပြီးမြောက်သည်။

၁၄၉:၁–၄။ သီချင်းအသစ်။ ဟာလေလုယာ (“ထာဝရဘုရားကို ချီးမွမ်းကြလော့”) ဘောင်သည် ယခု ခဆိဒိမ် (“သစ္စာရှိသော၊” “ဘုရားကိုင်းရှိုင်းသော၊” “ဘာသာတရားကိုင်းရှိုင်းသော၊” “သူတော်စင်များ”) ၏ စုဝေးမှုကို အာရုံစိုက်သော ချီးမွမ်းရန် ဖိတ်ခေါ်ချက်တစ်ရပ်ကို ပေးသည်။ ဖန်ဆင်းရှင်နှင့် ဘုရင် (အခန်းငယ် ၂) အကြား အပြိုင်ဖွဲ့စည်းမှုက ယာဝေး၏ ဘုရားသခင်ဆိုင်ရာ ဘုရင်အုပ်စိုးမှုကို ရည်ညွှန်းကြောင်း ရှင်းလင်းစေသည်။ ချီးမွမ်းခြင်းတွင် ကခုန်ခြင်းနှင့်အတူ ပတ်သာနှင့် စောင်းအသုံးပြုခြင်းတို့ ပါဝင်သည် (အခန်းငယ် ၃)။ မခေါလ် ဟူသော စကားလုံးသည် “ကခုန်ခြင်း” သို့မဟုတ် ဂီတတူရိယာတစ်မျိုးကို ရည်ညွှန်းနိုင်ပြီး၊ အခန်းငယ် ၃–၄ တွင် မခေါလ် ကို ဂီတတူရိယာများနှင့် အပြိုင်ဖော်ပြထားသောကြောင့် ဒုတိယအဓိပ္ပာယ် ဖြစ်နိုင်ပုံရသည် (၁၅၀:၃–၅ ကိုလည်းကြည့်ပါ)။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ကခုန်ခြင်းသည် ဝမ်းမြောက်ခြင်း၏ ဖော်ပြချက်ဖြစ်သော်လည်း ဗိမာန်တော်အတွင်းတွင် မည်သည့်အခါမျှ မပြုလုပ်ခဲ့ကြ။ ထိုဝမ်းမြောက်ခြင်းသည် အစ္စရေး၏ ရန်သူများထံမှ လွတ်မြောက်ခြင်း၏ ရလဒ်ဖြစ်သည် (ဆာလံ ၃၀:၁၁; ၁၅၀:၄; ယေရမိ ၃၁:၄၊ ၁၃ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ထို့ကြောင့် ယာဝေးသည် အန်နာဝိမ် (“ဆင်းရဲသား၊” “နှိမ့်ချသော၊” “ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်သော၊” “နူးညံ့သိမ်မွေ့သော”) တို့ကို ကယ်တင်ခြင်းဖြင့် ပါအာရ် (“အလှဆင်သည်၊” “ဘုန်းထင်ရှားစေသည်၊” “သရဖူဆောင်းပေးသည်”) တော်မူမည် (အခန်းငယ် ၄)။ ဤအရာသည် ဖိနှိပ်ခံရသူများအပေါ် ဘုရားသခင်၏ ဂရုစိုက်မှုကို ဖော်ပြပြီး၊ ဆာလံများ၏ ကျင့်ဝတ်ဆိုင်ရာ အတိုင်းအတာကို ထင်ရှားစေသည်။

၁၄၉:၅–၉။ သူတော်စင်များအတွက် တရားစီရင်ခြင်း။ ဤနေရာတွင် ဝမ်းမြောက်ဖွယ်သီချင်းသည် အမိန့်ပုံစံမှ ဆန္ဒပြကြိယာပုံစံသို့ ပြောင်းလဲခြင်းအားဖြင့် အနာဂတ်သို့ မိမိကိုယ်ကို ပို့ဆောင်ပြီး၊ အစ္စရေး၏ သရဖူဆောင်းခြင်းသည် အဆုံးကာလဆိုင်ရာအရ မည်သို့ ဖြစ်ပေါ်လာမည်ကို အသေးစိတ်ဖော်ပြသည်။ အိပ်ရာပေါ်တွင် ဘုရားသခင်ကို ချီးမွမ်းခြင်း (အခန်းငယ် ၅) သည် တရားဟောရာ ၆:၇ နှင့် ဆက်စပ်ပြီး၊ ဘဝအခြေအနေအားလုံးတွင် တောရ ကို ရွတ်ဖတ်ခြင်းကို ပြန်လည်သတိရစေသည် (ဆာလံ ၁:၂ ကိုလည်း နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ချီးမွမ်းခြင်းနှင့် နှစ်ဖက်စောင်းဓားအကြား အံ့အားသင့်ဖွယ် သင်္ကေတဆိုင်ရာ ဆက်နွယ်မှု (အခန်းငယ် ၆) သည် စကားလုံးများ၏ တန်ခိုးကို သွယ်ဝိုက်ရည်ညွှန်းသည် (ဆာလံ ၅၂:၂; ၅၇:၄; ၅၉:၇; ၆၄:၃)။ ဤအကြောင်းအရာကို ဓမ္မသစ်ကျမ်းတွင်လည်း တွေ့နိုင်သည် (ဟေဗြဲ ၄:၁၂ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ အခန်းငယ် ၇–၉ သည် ခဆိဒိမ် (“သစ္စာရှိသော၊” “ကြင်နာသော၊” “ဘာသာတရားကိုင်းရှိုင်းသော၊” “သူတော်စင်များ”) တို့သည် လူမျိုးများအပေါ် ရေးသားထားသော တရားစီရင်ခြင်းကို ဆောင်ရွက်ရန် ဘုန်းအသရေ သို့မဟုတ် ဂုဏ်အသရေ ရှိသူများအဖြစ် ဖော်ပြသည်။ ဆာလံ၏ အဆုံးကာလဆိုင်ရာ ဖွဲ့စည်းပုံအတွင်း ဤအရာကို ကောင်းကင်မှ ရေးသားထားသော မှတ်တမ်းများအပေါ် အခြေခံ၍ လူမျိုးများ၏ အုပ်ချုပ်ရေးဆိုင်ရာ တရားစီရင်ခြင်းတွင် ဖြောင့်မတ်သူများ ပါဝင်ခြင်းအဖြစ် နားလည်နိုင်သည် (ဒံယေလ ၇:၉–၁၄၊ ၂၆–၂၈ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ကြိုးများနှင့် ခြေချင်းများဖြင့် ချည်နှောင်ခြင်း၏ ပုံရိပ် (အခန်းငယ် ၈) သည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၂၀:၁–၂ နှင့် အံ့အားသင့်ဖွယ် ဆက်နွယ်မှုကို ပေးသည် (ယုဒ ၁:၆ ကိုလည်း နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဆာလံ ၁၄၉ သည် ချီးမွမ်းခြင်းဖြင့် လက္ခဏာပြုသော ဘုရားသခင်၏လူတို့၏ ဘုန်းကြီးသော အနာဂတ်ထံသို့ ကျယ်ပြန့်သော မြင်ကွင်းတစ်ရပ်ကို ဖွင့်ပေးပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် ထာဝရအောင်ပွဲနှင့် အပြစ်၏ အဆုံးသို့ ဦးတည်သည်။

၁၅၀:၁–၆

ထာဝရ ချီးမွမ်းခြင်း

ဆာလံကျမ်း၏ ကြီးကျယ်သော နောက်ဆုံးအပိုင်းသည် ယာဝေးကို ချီးမွမ်းရန် တိုက်တွန်းချက် ဆယ်ရပ်ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားပြီး (အမိန့်ပုံစံ ဟာလေလု၊ “ချီးမွမ်းကြလော့” သည် ဆယ်ကြိမ် ပေါ်လာသည်) အစနှင့်အဆုံးရှိ ဟာလေလုယာ ကြွေးကြော်သံနှစ်ရပ်ဖြင့် ဘောင်ခတ်ထားသည်။ ၎င်းတို့အားလုံးသည် အသက်ရှူသမျှအရာအားလုံးကို “ထာဝရဘုရားကို ချီးမွမ်းကြလော့” ဟု နောက်ဆုံး စကြဝဠာဆိုင်ရာ ဖိတ်ခေါ်ချက်သို့ တဖြည်းဖြည်း အရှိန်မြှင့်တက်သွားစေသည်။ ဤသည်မှာ ဂုဏ်တော်ချီးမွမ်းခြင်းသည် ထာဝရကာလကို ထိတွေ့သည့် ဆာလံကျမ်း၏ အထင်ကြီးဖွယ် နိဂုံးချုပ်မှု ဖြစ်သည်။ ဆယ်ဂဏန်းသည် သမ္မာကျမ်းစာအရ အလုံးစုံကို ကိုယ်စားပြုနိုင်သကဲ့သို့ ဆယ်ပါးသော ပညတ်တော်နှင့် ကမ္ဘာဦး ၁ တွင် ဘုရားသခင် မိန့်တော်မူသော စကားဆယ်ရပ်နှင့်လည်း ဆက်စပ်နိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် ဆာလံကျမ်း၏ အစနှင့်အဆုံးသည် ဖန်ဆင်းခြင်းနှင့် တောရ ၏ ဘာသာရေးဆိုင်ရာ အကြောင်းအရာများကို တစ်ဖန် မြင်ကွင်းထဲသို့ ယူဆောင်လာသည်။ ဂဏန်းအစီအစဉ်များနှင့် ကိုက်ညီစွာ အခန်းငယ် ၃–၅ တွင် ဖော်ပြထားသော ဂီတတူရိယာ ခုနစ်မျိုးသည် ချီးမွမ်းခြင်း၏ ပြည့်စုံမှုကို ကိုယ်စားပြုသည်။

၁၅၀:၁–၂။ ကောင်းကင်သန့်ရှင်းရာဌာနမှ။ နောက်ဆုံးဟာလေလုယာ (“ထာဝရဘုရားကို ချီးမွမ်းကြလော့”) ဆာလံတွင် ချီးမွမ်းခြင်းကို နေရာနှစ်ခု၌ ပြုလုပ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းရာဌာနနှင့် ကောင်းကင်ရှိ ကိုယ်တော်၏ တန်ခိုးကြီးသော မိုးမျက်နှာကြက်တို့ ဖြစ်သည်။ ကုဒက်ရှ် သည် မြေကြီးပေါ်ရှိ သန့်ရှင်းရာဌာနကိုလည်း ရည်ညွှန်းနိုင်သော်လည်း တန်ခိုးကြီးသော မိုးမျက်နှာကြက်နှင့် အပြိုင်ဖွဲ့စည်းထားခြင်းက စကြဝဠာဆိုင်ရာ အတိုင်းအတာကို ဖွင့်ပေးပြီး၊ တစ်ချိန်တည်းတွင် ဖန်ဆင်းခြင်းကိုလည်း ပြန်လည်ရည်ညွှန်းသည်။ ကမ္ဘာဦး ၁:၈ တွင် မိုးမျက်နှာကြက်ကို “ကောင်းကင်” ဟု ခေါ်ထားပြီး၊ ဤအပိုင်းတွင်လည်း ထိုအဓိပ္ပာယ်နှင့် ကိုက်ညီသည်။ ဘုရားသခင်၏ လုပ်ဆောင်ချက်များကို ဂေဗူရာ (“တန်ခိုးကြီးသော၊” “အစွမ်းထက်သော”) ဟု ဖော်ပြပြီး၊ ဖန်ဆင်းခြင်းမှ ပြန်လည်ဖန်ဆင်းခြင်းအထိ ဘုရားသခင်၏ သမိုင်းဆိုင်ရာ လုပ်ဆောင်ချက်များကို ရည်ညွှန်းသည်။

၁၅၀:၃–၆။ စကြဝဠာထဲသို့။ အခန်းငယ် ၃–၅ တွင် ဂီတတူရိယာများကို စိတ်ဝင်စားဖွယ် အစီအစဉ်ဖြင့် ဖော်ပြထားသည်။ ၎င်းတို့သည် အဓိကအားဖြင့် သန့်ရှင်းရာဌာနဆိုင်ရာ အခြေအနေတွင် အသုံးပြုသော ရှိုဖာ (တံပိုး)၊ နေဗယ် (ကြိုးတပ်တူရိယာ သို့မဟုတ် စောင်း) နှင့် ကင်နောရ် (စောင်း သို့မဟုတ် ကြိုးတပ်တူရိယာ; ဥပမာ၊ ဝတ်ပြုရာ ၂၅:၉; ၁ ရာဇဝင်ချုပ် ၁၅:၁၆) မှ စတင်ပြီး၊ ဝတ်ပြုရေးဆိုင်ရာနှင့် ဝတ်ပြုရေးမဟုတ်သော အခြေအနေများ နှစ်မျိုးစလုံးတွင် အသုံးပြုသော အခြားတူရိယာများထံသို့ ဆက်သွားသည်။ အထူးသဖြင့် အောင်ပွဲများနှင့် ကယ်တင်ခြင်းများကို အောင်ပွဲခံရာတွင် အသုံးပြုခဲ့ကြသည် (ပတ်သာ၊ ကြိုးတပ်တူရိယာများ၊ ပုလွေများ သို့မဟုတ် ပိုက်များနှင့် လင်းကွင်းများ; ဥပမာ၊ ထွက်မြောက်ရာ ၁၅:၂၀; ၁ ရာဇဝင် ၁၈:၆; ၂ ရာဇဝင် ၆:၅)။ ကခုန်ခြင်း (ဆာလံ ၁၄၉:၃ အတွက် လေ့လာချက်များကို နှိုင်းယှဉ်ပါ) သည်လည်း ကောင်းကင်သန့်ရှင်းရာဌာနမှ စကြဝဠာဆိုင်ရာ ဝင်းအတွင်းသို့ ထွက်ပေါ်လာသော ပွဲတော်ဝမ်းမြောက်ခြင်း၏ ထင်ရှားမှုများနှင့် ဆက်စပ်သည်။ တေရူအာ (“အသံကျယ်စွာမြည်သော၊” “တိုက်ခတ်သံမြည်သော”) ဟူသော ထပ်ဆင့်အရည်အချင်းဖော်ပြချက်နှင့်အတူ လင်းကွင်းကို နှစ်ကြိမ်ထပ်မံဖော်ပြခြင်းသည် ဆာလံကျမ်း၏ နောက်ဆုံးသံစုံတေးဂီတတွင် ကြားနိုင်သော အထွတ်အထိပ်ကို ကြေညာသည်။ ဤခေါ်ဆိုချက်သည် အသက်ရှူသမျှအရာအားလုံး ထာဝရဘုရားကို ချီးမွမ်းရန် အလုံးစုံအတွက် ဖြစ်ပြီး (အခန်းငယ် ၆) အဆုံးကာလဆိုင်ရာ မျှော်လင့်ချက်ကို ဖော်ပြသည်။ ဟေဗြဲ နေရှာမာ (“မှုတ်ခြင်း၊” “အသက်ရှူခြင်း”) သည် အဓိကအားဖြင့် လူသားတို့ကို ရည်ညွှန်းသည် (ကမ္ဘာဦး ၂:၇; ၇:၂၂ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ နောက်ဆုံးဟာလေလုယာ (“ထာဝရဘုရားကို ချီးမွမ်းကြလော့”) သည် ပဉ္စမစာအုပ်၏ ဂုဏ်တော်ချီးမွမ်းခြင်းကို အဆုံးသတ်ပြီး၊ ထိုနည်းတူ ဆာလံကျမ်းတစ်ခုလုံးကိုလည်း အဆုံးသတ်သည်။

ဆာလံ၏ နိဂုံးတွင် ပါရှိသော စကြဝဠာဆိုင်ရာနှင့် အဆုံးကာလဆိုင်ရာ အမြင်သည် ကောင်းကင်သန့်ရှင်းရာဌာနမှ ထွက်ခွာလာသော စီတန်းလှည့်လည်မှုနှင့်အတူ စကြဝဠာတစ်ခုလုံးကို ချီးမွမ်းခြင်းများဖြင့် ပြည့်စေမည့် စကြဝဠာအတိုင်းအတာရှိ နောက်ဆုံးဂုဏ်တော်ချီးမွမ်းခြင်းကို ညွှန်ပြသည်။ စကြဝဠာတစ်ခုလုံးသည် ထာဝရဘုရားကို ချီးမွမ်းမည်။ အပြစ်၏ မညီညွတ်သောအသံသည် အဆုံးသတ်သွားပြီ။ စကြဝဠာဆိုင်ရာ ပဋိပက္ခသည် ထာဝရဘုရားထံသို့ ချီးမွမ်းခြင်း၏ ဂုဏ်တော်ချီးမွမ်းခြင်းဖြင့် အဆုံးသတ်မည်။ ခရစ်ယာန်သည် အရာအားလုံး၏ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော သခင်အဖြစ် ခရစ်တော်ကို လူတိုင်း အသိအမှတ်ပြုမည့် အချိန်ကို မျှော်လင့်ခြင်းဖြင့် ယနေ့တိုင် စောင့်မျှော်နေသည် (ဖိလိပ္ပိ ၂:၁၀–၁၁)။

“ကြီးမားသော ပဋိပက္ခသည် အဆုံးသတ်သွားပြီ။ အပြစ်နှင့် အပြစ်သားများ မရှိတော့ပြီ။ စကြဝဠာတစ်ခုလုံးသည် သန့်ရှင်းပြီ။ ကျယ်ပြန့်လှသော ဖန်ဆင်းခြင်းတစ်လျှောက် ညီညွတ်ခြင်းနှင့် ဝမ်းမြောက်ခြင်း၏ သွေးခုန်နှုန်းတစ်ခုတည်းက ရိုက်ခတ်နေသည်။ အရာအားလုံးကို ဖန်ဆင်းတော်မူသောအရှင်ထံမှ အကန့်အသတ်မရှိသော အာကာသနယ်ပယ်များတစ်လျှောက် အသက်၊ အလင်းနှင့် ဝမ်းမြောက်ခြင်းတို့သည် စီးဆင်းထွက်ပေါ်လာသည်။ အသေးဆုံးအက်တမ်မှ အကြီးမားဆုံးကမ္ဘာအထိ သက်ရှိဖြစ်စေ၊ သက်မဲ့ဖြစ်စေ အရာခပ်သိမ်းတို့သည် အရိပ်အယောင်မရှိသော အလှအပနှင့် ပြည့်စုံသောဝမ်းမြောက်ခြင်း၌ ဘုရားသခင်သည် မေတ္တာဖြစ်တော်မူကြောင်း ကြေညာကြသည်” (GC၊ ၆၇၈)။ ဆာလံကျမ်းတွင် ချီးမွမ်းခြင်းသည် ကယ်တင်ခြင်းဆိုင်ရာ အယူအဆနှင့် အဆုံးကာလဆိုင်ရာ အယူအဆတို့နှင့် တိုက်ရိုက်ဆက်စပ်နေပြီး၊ ထို့ကြောင့် မျှော်လင့်ခြင်းကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးသည်။