အိမ်ထောင်ရေးနှင့် လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာကိစ္စများအပေါ် ကမ္ဘာဦးကျမ်း၏ သွန်သင်ချက်

 

အိမ်ထောင်ရေးနှင့် လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာကိစ္စများအပေါ် ကမ္ဘာဦးကျမ်း၏ သွန်သင်ချက်

၂၁ ရာစုတွင် လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာကိစ္စများ၊ လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာအပြုအမူများနှင့် အိမ်ထောင်ရေးနှင့်ပတ်သက်သော ကျွန်ုပ်တို့၏ ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာအမြင်များကို အသိပေးပေးရန် သမ္မာကျမ်းစာသည် သက်ဆိုင်မှုရှိသေးပါသလား။ ဤမေးခွန်းသည် အရေးကြီးသည်။ အကြောင်းမှာ ဤမေးမြန်းမှုကိုယ်တိုင်က သမ္မာကျမ်းစာနှင့်ပတ်သက်၍ အရေးကြီးသောအချက်တစ်ခုကို ယူဆထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ “ပလေတို၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာအမြင်သည် ယနေ့တွင် မည်သို့သက်ဆိုင်သနည်း” သို့မဟုတ် “အီဆိုပ်၏ ပုံပြင်များသည် ၂၀၁၄ ခုနှစ်တွင် အဓိပ္ပာယ်ရှိသေးသလော” ဟူသော မေးခွန်းမျိုးကို လူများမေးကြသည်ကို ကျွန်ုပ်တို့ မတွေ့ရပါ။ ထိုမေးခွန်းများသည် မသက်ဆိုင်ပါ။ အကြောင်းမှာ ကျွန်ုပ်တို့၏အသက်တာတွင် ပလေတို သို့မဟုတ် အီဆိုပ်တို့၌ ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ သို့မဟုတ် ဝိညာဉ်ရေးရာ အာဏာရှိသည်ဟု ကျွန်ုပ်တို့ မယူဆသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် လူသားစာရေးဆရာများသာဖြစ်ကြပြီး အကျိုးဆက်တစ်စုံတစ်ရာ မရှိဘဲ သူတို့၏အယူအဆများကို လက်ခံနိုင်သလို ပယ်ချနိုင်ကြသည်။

သမ္မာကျမ်းစာ၏ သက်ဆိုင်မှုနှင့်ပတ်သက်သော မေးခွန်းသည် ကျွန်ုပ်တို့၏အသက်တာအပေါ် တစ်စုံတစ်ရာသော သတ်မှတ်ညွှန်ကြားနိုင်သည့် အာဏာရှိသည်ဟု ယူဆထားခြင်းဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ ကျွန်ုပ်တို့သည် သမ္မာကျမ်းစာကို ပလေတို သို့မဟုတ် အီဆိုပ်တို့၏စာပေများနှင့် မတူဘဲ ဘုရားသခင်၏ ဗျာဒိတ်တော်ဖြစ်သည်ဟူသော သမ္မာကျမ်းစာကိုယ်တိုင်၏ အဆိုကို လက်ခံပြီး ကိုယ်ကျင့်တရားနှင့် ဝိညာဉ်ရေးရာ အာဏာပိုင်အဖြစ် လက်ခံထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဤယူဆချက်များအပေါ် အခြေခံ၍ သက်ဆိုင်မှုနှင့်ပတ်သက်သော မေးခွန်းကို မေးကြသည်။ အမြင့်ဆုံးသော ဝိညာဉ်ရေးရာနှင့် ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ အာဏာပိုင်ဖြစ်သည်ဟု ကျွန်ုပ်တို့ဆိုသော စာအုပ်တစ်အုပ်သည် လွန်ခဲ့သော သုံးထောင်ငါးရာခန့်က ရေးသားခဲ့ခြင်းဖြစ်သော်လည်း ၂၁ ရာစုတွင် မည်သို့ အဓိပ္ပာယ်ရှိနိုင်မည်နည်း။ သမ္မာကျမ်းစာသည် သိပ္ပံပညာမပေါ်မီခေတ်များအတွက်သာ သင့်လျော်သော၊ ချစ်စရာကောင်းသော်လည်း ခေတ်နောက်ကျနေသော ကိုယ်ကျင့်တရားလမ်းညွှန်စာအုပ်တစ်အုပ်သာ ဖြစ်ပြီး ယနေ့ခေတ်တွင် ၎င်း၏သက်ဆိုင်မှုကို ကျော်လွန်သွားပြီလော။

ခေတ်သစ်လူများအတွက် သမ္မာကျမ်းစာသည် ယနေ့တိုင် သက်ဆိုင်နေဆဲဖြစ်ရသည့် အကြောင်းရင်းနှစ်ရပ်ကို တင်ပြလိုပါသည်။ ပထမအချက်မှာ မောရှေနှင့် အခြားသူများက သမ္မာကျမ်းစာကို ရေးသားခဲ့သည့်အချိန်မှစ၍ လူသားတို့၏သဘာဝသည် အခြေခံအားဖြင့် ပြောင်းလဲခြင်းမရှိဟု ကျွန်ုပ်ယုံကြည်သည်။ နည်းပညာ၊ လူ့အဖွဲ့အစည်း၊ နိုင်ငံရေးဖွဲ့စည်းပုံများ၊ နိုင်ငံများနှင့် ဘာသာတရားများသည် ပေါ်လာပြီး ပျောက်ကွယ်သွားကြသော်လည်း လူသားတို့၏သဘာဝသည် အခြေခံအားဖြင့် မပြောင်းလဲပါ။ ယခင်မျိုးဆက်များတွင် ရှိခဲ့သည့် အခြေခံရည်မှန်းချက်များ၊ ဆန္ဒများနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုများသည် ကျွန်ုပ်တို့တွင်လည်း အတူတူပင် ရှိကြသည်။ ထိုစိုးရိမ်မှုများ၏ ဖော်ပြပုံနှင့် အသေးစိတ်အချက်များသည် ပြောင်းလဲလာသော်လည်း လူသားတို့၏ အခြေခံသဘာဝမှာ မပြောင်းလဲပါ။ ထို့ကြောင့် ချစ်ခြင်းမေတ္တာ၊ အိမ်ထောင်ရေးနှင့် လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာကိစ္စများနှင့်ပတ်သက်သော အကြောင်းအရာများနှင့် အကြံပြုချက်များသည် အစဉ်အမြဲ သက်ဆိုင်နေမည်ဖြစ်သည်။

ဒုတိယအချက်၊ ထို့ထက် ပို၍အရေးကြီးသည်မှာ “ကျမ်းစာရှိသမျှသည် ဘုရားသခင်မှုတ်သွင်းတော်မူသောအားဖြင့် ဖြစ်၍၊ ဆုံးမဩဝါဒပေးခြင်း၊ အပြစ်ကိုဖော်ပြခြင်း၊ ပြုပြင်ခြင်း၊ ဖြောင့်မတ်ခြင်း၌ လေ့ကျင့်ပေးခြင်းအလို့ငှာ အကျိုးရှိ၏” ဟု ကျွန်ုပ်တို့ယုံကြည်ကြသည် (၁တိ၊ ၃း၁၆)။ (Bíblia Online) သမ္မာကျမ်းစာကို မှုတ်သွင်းတော်မူခြင်းသည် အချိန်ကာလအားလုံးတွင် တည်မြဲသော ကိုယ်ကျင့်တရားနှင့် ဝိညာဉ်ရေးရာ အာဏာပိုင်ဖြစ်ကြောင်း အခိုင်အမာဆိုခြင်းကို ဆိုလိုသည်။ ပေတရုက သမ္မာကျမ်းစာသည် မျက်မြင်သက်သေများ၏ သက်သေခံချက်ထက် ပို၍ယုံကြည်စိတ်ချရကြောင်း အခိုင်အမာပြောဆိုသည် (၂ပေ၊ ၁း၁၆–၂၁)၊ ခရစ်တော်ကလည်း ၎င်းကို ပယ်ဖျက်၍မရကြောင်း မိန့်တော်မူသည် (ယော၊ ၁၀း၃၅)။ ထို့ကြောင့် ယေရှုနှင့် တမန်တော်များသည် သမ္မာကျမ်းစာကို ခရစ်ယာန်တို့အတွက် စံနှုန်းအဖြစ် ရှုမြင်ခဲ့ကြသည်။ လူသားတို့၏သဘာဝသည် အခြေခံအားဖြင့် မပြောင်းလဲသကဲ့သို့ ဘုရားသခင်လည်း မပြောင်းလဲပါ။ ကိုယ်တော်က “ငါသည် ထာဝရဘုရားဖြစ်၏။ မပြောင်းလဲ” ဟု မိန့်တော်မူသည် (မာလ၊ ၃း၆)။ “ယေရှုခရစ်သည် မနေ့က၊ ယနေ့၊ နောင်ကာလအစဉ်မပြောင်းမလဲ တူတော်မူ၏” (ဟေဗြဲ၊ ၁၃း၈)။ (Myanmar 3AM) ဘုရားသခင်၏ မှုတ်သွင်းတော်မူခြင်းနှင့် တသမတ်တည်းဖြစ်ခြင်းတို့ကြောင့် ခရစ်တော်၏နောက်လိုက်သည် သမ္မာကျမ်းစာကို လူသားတို့ထံ ဘုရားသခင်၏ အချိန်ကာလအားလုံးတွင် တည်မြဲ၍ အာဏာပိုင်သော နှုတ်ကပတ်တော်အဖြစ် ရှုမြင်ရမည်။ သမ္မာကျမ်းစာသည် ဂျူးနှင့် ခရစ်ယာန်ဘာသာရေးအသိုင်းအဝိုင်းများ၏ ထုတ်ကုန်တစ်ခုမျှသာဖြစ်၍ ဘုရားသခင်၏ မှုတ်သွင်းတော်မူခြင်းမဟုတ်ဟု ဆိုလိုသူ၊ သို့မဟုတ် ဘုရားသခင်သည် သမ္မာကျမ်းစာရေးသားသူများအား ဖော်ပြတော်မူခဲ့သည့်အရာတွင် မှားယွင်းခဲ့သည်ဟု ဆိုလိုသူမဟုတ်လျှင်၊ သမ္မာကျမ်းစာကို ခေတ်တိုင်း၊ အချိန်တိုင်းတွင် အလေးအနက်ထားရမည့် ဘုရားသခင်ထံမှလာသော အာဏာပိုင်သတင်းစကားအဖြစ် ကျွန်ုပ်တို့ လက်ခံရမည်။

သမ္မာကျမ်းစာ၏ သက်ဆိုင်မှုနှင့် အာဏာပိုင်မှုကို ဆန့်ကျင်ခြင်းသည် လက်ရှိလူ့အဖွဲ့အစည်း၏ ယုံကြည်ချက်များ သို့မဟုတ် ဆန္ဒများနှင့် သမ္မာကျမ်းစာ၏ အဆိုများကြားတွင် ရှိနေသည်ဟု ယူဆသော တင်းမာမှုများမှ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ဇာတိရုပ်ဝါဒဆင့်ကဲဖြစ်စဉ်၏ ယုံကြည်ချက်များနှင့် သီအိုရီအချို့သည် သမ္မာကျမ်းစာ၏ ဇာစ်မြစ်ဆိုင်ရာအမြင်နှင့် သိသိသာသာ ဆန့်ကျင်နေသကဲ့သို့ လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာအပြုအမူနှင့် အိမ်ထောင်ရေးဆိုင်ရာ သမ္မာကျမ်းစာ၏ စံနှုန်းများသည်လည်း ခေတ်ပြိုင်တန်ဖိုးများနှင့် လုပ်ဆောင်ချက်အချို့တို့နှင့် သိသိသာသာ ဆန့်ကျင်နေသည်။ ဘုရားသခင်သည် အိမ်ထောင်ရေးကို တည်ထောင်ခဲ့ပြီး ၎င်းနှင့်အတူပါရှိသော လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာဖော်ပြမှုကို သီးခြားသန့်ရှင်းသော ရည်ရွယ်ချက်များအတွက် ဖန်တီးခဲ့သည်ဟု ယုံကြည်သောအခါ ဤဆန့်ကျင်ကွာဟမှုသည် အထူးသဖြင့် ထင်ရှားလာသည်။ ခေတ်ပြိုင်တန်ဖိုးများနှင့် သမ္မာကျမ်းစာတန်ဖိုးများကြား ဤပဋိပက္ခသည် ရင်းနှီးသောဆက်ဆံရေးများနှင့်ပတ်သက်သော ရှေးခေတ်မှ မှုတ်သွင်းခံရသည့် ဉာဏ်ပညာသည် သိပ္ပံပညာခေတ်တွင် သက်ဆိုင်မှုမရှိတော့ဟု အချို့သူများ ကောက်ချက်ချရန် သွေးဆောင်စေသည်။

ဤအချက်များကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပြီးနောက် လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာအပြုအမူနှင့် ချစ်ခြင်းမေတ္တာဆိုင်ရာ ဆက်ဆံရေးများနှင့်ပတ်သက်သော သမ္မာကျမ်းစာ၏ ထိုးထွင်းသိမြင်မှုများသည် အလွန်အမင်း သက်ဆိုင်ကြောင်း ကျွန်ုပ်အခိုင်အမာဆိုသည်။ ကမ္ဘာဦးကျမ်းရှိ ထိုသို့သောအကြောင်းအရာများကို လေ့လာခြင်းအားဖြင့် ဤသက်ဆိုင်မှုကို သရုပ်ပြပါမည်။

အခြေခံအုတ်မြစ်များ

ကမ္ဘာဦးကျမ်းသည် သမ္မာကျမ်းစာ၏ ဓမ္မဗေဒနှင့် ဒဿနိကဗေဒဆိုင်ရာ နိဒါန်းအဖြစ် လုပ်ဆောင်သည်။ ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၁–၄ သည် သမ္မာကျမ်းစာ၏ ကျန်ရှိသမျှတွင် အသုံးပြုထားသော ဘုရားသခင်၊ လူသားနှင့် အမှန်တရား၏သဘောသဘာဝဆိုင်ရာ ဒဿနိကဗေဒဆိုင်ရာ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်များကို ပေးသည်။ ထို့အပြင် သမ္မာကျမ်းစာ၏ ဓမ္မဗေဒတစ်လျှောက်တွင် အရေးပါသောအခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်သည့် ပုဂ္ဂိုလ်များနှင့် အကြောင်းအရာများကိုလည်း ဤကျမ်းတစ်လျှောက် မိတ်ဆက်ပေးထားသည်။ ဥပမာအားဖြင့် ပေါလုသည် ရောမဩဝါဒစာနှင့် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ဂလာတိဩဝါဒစာတွင် ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် ဖြောင့်မတ်ရာသို့ရောက်ခြင်းဆိုင်ရာ ဩဝါဒကို အာဗြဟံ၏အဖြစ်အပျက်ပေါ် အခြေခံတည်ဆောက်ထားသည်—“အာဗြံသည် ထာဝရဘုရားကို ယုံကြည်၍၊ ထိုယုံကြည်ခြင်းကို ဖြောင့်မတ်ခြင်းကဲ့သို့ မှတ်တော်မူ၏” (က၊ ၁၅း၆)။ ထို့ကြောင့် ကမ္ဘာဦးကျမ်းသည် ပေါလု၏အငြင်းအခုံအတွက် အဓိကကျသော အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ပေးသည်။ ထို့အပြင် ပေါလုက အပြစ်ကို လွှမ်းမိုး၍ ကျွန်ခံစေသော တန်ခိုးအဖြစ် ဖော်ပြထားခြင်း (ရော၊ ၃း၉၊ ၅း၁၂ စသည်) သည် ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၄ တွင် “အပြစ်” ဟူသော ဝေါဟာရကို ပထမဆုံး အသုံးပြုထားခြင်းတွင် အမြစ်တွယ်နေပုံရသည်။ ထိုနေရာတွင် အပြစ်သည် ကာဣနကို ချောင်းမြောင်းနေသော သားရဲတစ်ကောင်ကဲ့သို့ တံခါးဝ၌ ပုန်းခိုနေပြီး၊ ကာဣနအား ၎င်းကို အုပ်စိုးရန် ခေါ်တော်မူထားသည်။ ထို့ကြောင့် အပြစ်ကို သားရဲဆန်သော တန်ခိုးအဖြစ် ဖော်ပြထားပြီး ပေါလုကလည်း ဤအကြောင်းအရာကို ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် အသုံးပြုထားသည်။ ဤဥပမာများကို အခြေခံ၍ ကမ္ဘာဦးကျမ်းသည် ချစ်ခြင်းမေတ္တာ၊ အိမ်ထောင်ရေးနှင့် လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာကိစ္စများနှင့် ပတ်သက်သည့် အကြောင်းအရာများအတွက် ကိုယ်ကျင့်တရားနှင့် ဓမ္မဗေဒဆိုင်ရာ နိဒါန်းနှင့် အခြေခံအုတ်မြစ်ကိုလည်း ပေးသည်ဟု ကျိုးကြောင်းဆီလျော်စွာ မျှော်လင့်နိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် ယေရှုနှင့် ပေါလုတို့သည် အိမ်ထောင်ရေးနှင့် လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာအပြုအမူများအတွက် ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ စံနှုန်းများကို ချမှတ်ရာတွင် ဖန်ဆင်းခြင်းအကြောင်းကို အသုံးပြုကြခြင်းမှာ အံ့ဩစရာမဟုတ်ပါ (မ၊ ၁၉၊ ၁ကော၊ ၆၊ ဧ၊ ၅)။ ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၁–၂ က လူသားများသည် တစ်ယောက်တည်းနေခြင်းသည် မကောင်းသောကြောင့် ဘုရားသခင်သည် မတူညီသောလိင်ရှိသည့် သင့်လျော်သော အဖော်တစ်ဦးကို ဖန်ဆင်းပေးခဲ့ပြီး၊ ထို့ကြောင့် အိမ်ထောင်ရေးတွင် ယောက်ျားနှင့်မိန်းမသည် “တစ်သားတစ်ကိုယ်တည်း” ဖြစ်လာမည်ဟု ဆိုသည်။ မောရှေသည် အာဒံအတွက် ဧဝကို ဖန်ဆင်းခြင်းကို လူသားတို့အတွက် ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ ပုံစံပြနမူနာအဖြစ် သတ်မှတ်ပြီး “ထိုကြောင့် ယောက်ျားသည် မိဘကိုစွန့်၍ မိမိမယား၌ မှီဝဲသဖြင့်၊ သူတို့သည် တစ်သားတစ်ကိုယ်တည်း ဖြစ်ရလိမ့်မည်” ဟု ကြေညာသည် (က၊ ၂း၂၄)။ စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းသည်မှာ ယေရှုနှင့် ပေါလုတို့သည် ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၂း၂၄ ၏ စက်ကျူးဂျင့်ဘာသာပြန်ကျမ်းမှ စာသားကို ကိုးကားကြပြီး ထိုဘာသာပြန်ကျမ်းတွင် “နှစ်ယောက်” ဟူသော စကားလုံးကို ထည့်သွင်းထားသည်။ ထို့ကြောင့် “နှစ်ယောက်တို့သည် တစ်သားတစ်ကိုယ်တည်း ဖြစ်ရလိမ့်မည်” ဟု ဆိုထားသည် (မ၊ ၁၉း၅၊ ဧ၊ ၅း၃၁)။ “နှစ်ယောက်” ဟူသော စကားလုံးကို ထည့်သွင်းခြင်းအားဖြင့် စက်ကျူးဂျင့်ဘာသာပြန်သူများသည် ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၂ ၏ အကြောင်းအရာကို အနက်အဓိပ္ပာယ်အနည်းငယ် ပိုမိုရှင်းလင်းစေပြီး ယောက်ျားတစ်ဦးနှင့် မိန်းမတစ်ဦး၊ စုစုပေါင်းလူနှစ်ဦးတို့ ပါဝင်သည့် အိမ်ထောင်ရေးကို စံပြအိမ်ထောင်ရေးအဖြစ် ပိုမိုရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြခဲ့ကြသည်။

ယေရှုသည် ဧဒင်ဥယျာဉ်၏ “တစ်သားတစ်ကိုယ်တည်း” ဖြစ်ခြင်းဆိုင်ရာ စံနှုန်းကို ကိုယ်ကျင့်တရားအခြေခံအုတ်မြစ်အဖြစ် ထိန်းသိမ်းတော်မူပြီး အိမ်ထောင်ရေးပေါင်းစည်းခြင်းကို အမြဲတမ်းတည်မြဲရမည့်အရာ၊ ချိုးဖောက်ခြင်း သို့မဟုတ် ဖျက်ဆီးခြင်းမပြုရမည့်အရာအဖြစ် သဘောထားရန် ကျွန်ုပ်တို့ကို ခေါ်တော်မူသည် (မ၊ ၁၉း၅၊ ၆)။ ဤကဲ့သို့ ယောက်ျားနှင့်မိန်းမကို အိမ်ထောင်ရေးတွင် ပေါင်းစည်းခြင်းအပေါ် အလေးအနက်ထားခြင်းသည် လူသားတို့ကို ဘုရားသခင်၏ ပုံသဏ္ဌာန်တော်နှင့်အညီ ဖန်ဆင်းထားခြင်း၏ အဓိပ္ပာယ်တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ရှင်းလင်းဖော်ပြခြင်းဖြစ်ပုံရသည်။ ဘုရားသခင်သည် အများကိန်းဖြစ်သော်လည်း တစ်စည်းတစ်လုံးတည်းဖြစ်သကဲ့သို့ (သုံးပါးတစ်ဆူ) လင်နှင့်မယားတို့သည်လည်း အများကိန်းဖြစ်သော်လည်း တစ်စည်းတစ်လုံးတည်း ဖြစ်ရမည်။ ယေရှု၏ အသုံးချဖော်ပြချက်က ဧဒင်ဥယျာဉ်မှ စံနှုန်းသည် ယောက်ျားတစ်ဦးနှင့် မိန်းမတစ်ဦးတို့၏ အမြဲတမ်းတည်မြဲသော အိမ်ထောင်ရေးပေါင်းစည်းမှုဖြစ်ပြီး သီးသန့်လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခွင့်အရေးများနှင့်အတူ ရှိရမည်ဟု ပြသသည်။ သို့သော် ဤစံနှုန်းသည် အပြစ်ကြောင့် ပျက်စီးယိုယွင်းလာခဲ့သည်။

ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၃ တွင် ဖော်ပြထားသော ကျဆုံးခြင်းအဖြစ်အပျက်၌ အာဒံနှင့်ဧဝတို့သည် အပြစ်တင်ခြင်းနှင့် တာဝန်လွှဲချခြင်းများထဲသို့ ကျဆင်းသွားခြင်းအားဖြင့် သူတို့၏ တစ်စည်းတစ်လုံးတည်းဖြစ်မှုကို ဆုံးရှုံးလာကြသောအခါ အိမ်ထောင်ရေး၏ စံပြသဘောသည် စတင်ယိုယွင်းလာသည်။ မိမိ၏အိမ်ထောင်ဖက်သည် ကိုယ်ပိုင်ပြဿနာများအတွက် အပြစ်တင်ရမည့် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းရန်သူတစ်ဦး ဖြစ်လာသည်။ အာဒံလည်းကောင်း၊ ဧဝလည်းကောင်း မိမိတို့၏ လုပ်ရပ်များအတွက် သို့မဟုတ် ပိုမိုရှုပ်ထွေးလာသော အခြေအနေတွင် မိမိတို့ကိုယ်စီ၏ ပါဝင်မှုအတွက် တာဝန်ယူရန် ဆန္ဒမရှိကြပါ။ မိမိကိုယ်ကို ကာကွယ်လိုမှုနှင့် တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်သော ဆန္ဒများသည် အိမ်ထောင်ရေးနှောင်ကြိုး၏ စည်းလုံးညီညွတ်မှုနှင့် သန့်ရှင်းမှုကို ယိုယွင်းစေပြီး ဆက်ဆံရေးကို အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ဖြစ်စေသည်။ ထိုသို့သော အခြေအနေများသည် ယနေ့ခေတ် အိမ်ထောင်ရေးအဆင်မပြေမှုများနှင့် အံ့ဩဖွယ်တူညီသည်။ သို့သော် ကျဆုံးခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ဧဒင်ဥယျာဉ်၏ ဤအဆင်မပြေမှုများသည် ဘုရားသခင်၏ ဒီဇိုင်းမှ ထွက်ခွာခြင်း၏ အစမျှသာ ဖြစ်သည်။

ပုံပျက်ယိုယွင်းမှုများ

မယားများစွာယူခြင်း

အကြောင်းအရာသည် ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၄ တွင် ဖွံ့ဖြိုးမှုအသစ်တစ်ခုဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ဆက်လက်သွားသည်။ ကာဣန၏အမျိုးအနွယ်ဖြစ်သော လာမက်သည် မယားနှစ်ယောက်ကို ယူသည် (ငယ် ၁၉)။ ဤနေရာတွင် လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် အိမ်ထောင်ရေးအတွက် ဘုရားသခင်၏ ဒီဇိုင်းမှ ပထမဆုံး မှတ်တမ်းတင်ထားသော သွေဖည်မှုကို တွေ့ရပြီး၊ စိတ်ဝင်စားစရာအကောင်းဆုံးမှာ မယားများစွာယူခြင်း ဖြစ်သည်။ သမ္မာကျမ်းစာ၏ သမိုင်းမှတ်တမ်းတွင် မယားများစွာယူခြင်းသည် အကျင့်ပျက်လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာဆက်ဆံမှုနှင့် ဘုရားသခင်၏ စံနှုန်းမှ အခြားသွေဖည်မှုများထက် အရင်ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ဤအချက်သည် ဘုရားသခင်၏ စံပြအယူအဆမှ ပထမဆုံးခြေလှမ်းများသည် အိမ်ထောင်ရေးအယူအဆကို ထိန်းသိမ်းထားသယောင်ရှိသော်လည်း အိမ်ထောင်ဖက်များစွာ ပါဝင်နိုင်ရန် ပြန်လည်သတ်မှတ်ထားသော အခြေအနေတွင် ဖြစ်ပေါ်လာကြောင်း အကြံပြုသည်။ မယားများစွာယူခြင်းသည် အနာဂတ်တွင် ပိုမိုရဲတင်းသော သွေဖည်မှုများအတွက် လမ်းဖွင့်ပေးသည့် အရေးကြီးသော အကူးအပြောင်းအချက်တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ပုံရသည်။

မယားများစွာယူခြင်းသည် ယနေ့ခေတ်တွင်လည်း အမှန်ပင် သက်ဆိုင်သောအကြောင်းအရာ ဖြစ်သည်။ အနောက်တိုင်းယဉ်ကျေးမှုတွင် အိမ်ထောင်ရေးကို အကြီးအကျယ် ပြန်လည်သတ်မှတ်နေကြသဖြင့် မယားများစွာယူခြင်းကို တရားဝင်နှင့် ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ အတည်ပြုချက်ရရှိနိုင်သည့် တရားဝင်ရွေးချယ်စရာတစ်ခုအဖြစ် နိုင်ငံရေးနှင့် ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ ဆွေးနွေးမှုများထဲသို့ ပြန်လည်ထည့်သွင်းလာကြသည်။ ထို့အပြင် ယုဒ-ခရစ်ယာန် ကိုယ်ကျင့်တရား၏ လွှမ်းမိုးမှု အားနည်းသော ကမ္ဘာ့ဒေသများစွာတွင် မယားများစွာယူခြင်းကို ခွင့်ပြုထားကြသည် သို့မဟုတ် အားပေးထားကြသည်။ မယားများစွာယူသော ယဉ်ကျေးမှုများတွင် မယားများကို ဘုရားသခင်၏ ပုံသဏ္ဌာန်တော်နှင့်အညီ ဖန်ဆင်းထားသော ပြည့်စုံသော၊ လွတ်လပ်သော ပုဂ္ဂိုလ်များအဖြစ်ထက် အမျိုးသား၏ ပိုင်ဆိုင်မှုကဲ့သို့ ပို၍ရှုမြင်ကြသည်။

ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၁၆ နှင့် ၂၁ တွင် ဟာဂရနှင့်အတူ မယားများစွာယူခြင်းသည် ထပ်မံပေါ်ပေါက်လာသည်။ အာဗြဟံအတွက် ကတိထားသောသားကို ရရှိစေရန် အကူအညီတစ်ရပ်ဖြစ်ပုံရသည့်အရာသည် နောက်ဆုံးတွင် စာရာနှင့် ဟာဂရတို့ကြား ဆိုးရွားသော မိသားစုပြဿနာတစ်ခု ဖြစ်လာသည်။ စာရာက အာဗြဟံအား ဟာဂရကို စွန့်ပစ်၍ ဣရှမေလနှင့်အတူ လွှတ်ပေးရန် တောင်းဆိုသည်။ မိသားစုအတွင်း အဆင်မပြေမှု၊ ပယ်ချခံရခြင်း၊ ကွာရှင်းခြင်းနှင့် စွန့်ပစ်ခံရခြင်းတို့၏ အခြေအနေများသည် အလားတူအခြေအနေများထဲသို့ တွန်းပို့ခံနေရသော ခေတ်သစ်လူများစွာနှင့် ကိုက်ညီနေသည်။ ထို့နောက် ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၂၉ တွင် ယာကုပ်၏ မိန်းမလေးယောက်နှင့် အိမ်ထောင်ပြုခြင်းအကြောင်း ဆက်လက်ဖော်ပြပြီး အာဗြဟံ၏ အိမ်ထောင်ဖက်အရေအတွက်ထက် နှစ်ဆဖြစ်လာသည်။ ယာကုပ်၏ မိသားစုအတွင်း အဆင်မပြေမှု၊ သူ မိန်းမလေးယောက်ယူလာပုံနှင့် ထိုမှဖြစ်ပေါ်လာသော လျှို့ဝှက်ကြံစည်မှု၊ လှည့်ဖြားမှု၊ အထီးကျန်ကွာဝေးမှု၊ ပြန်ပေးဆွဲမှုနှင့် ကျွန်ပြုမှုတို့သည် ယာကုပ်၏အမျိုးအနွယ်ကို မိသားစုဘဝအတွက် ဘုရားသခင်၏ စံပြအဖြစ် မထောက်ခံနိုင်စေပါ။ မယားများစွာယူခြင်းကို တရားဝင်အိမ်ထောင်ရေးပုံစံတစ်မျိုးအဖြစ် မီဒီယာများတွင် ပိုမိုအာရုံစိုက်လာကြသည်နှင့်အမျှ အာဗြဟံ၊ စာရာနှင့် ဟာဂရတို့၏ အခြေအနေများနှင့် ယာကုပ်၏မိသားစုသည် မယားများစွာယူခြင်းနှင့် ၎င်း၏အကျိုးဆက်များကို အနုတ်လက္ခဏာဖြင့် မှတ်တမ်းတင်ထားသည့် သမ္မာကျမ်းစာ၏ ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော အကြောင်းအရာတစ်ရပ်ကို ဖော်ပြပေးသည်။

လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာကို လျှို့ဝှက်ကြည့်ရှုခြင်း

ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၄ သို့ ပြန်လည်ကြည့်ရှုလျှင် ဘုရားသခင်၏ စံပြအယူအဆမှ မယားများစွာယူခြင်းဖြင့် စတင်သွေဖည်လာပြီးနောက် ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၉ တွင် လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာကို လျှို့ဝှက်ကြည့်ရှုခြင်းဆီသို့ ဆင်းသက်လာသည်။ ဤနေရာတွင် နောဧအရက်မူးနေစဉ် ဟာမသည် မိမိဖခင်၏ အဝတ်အချည်းစည်းဖြစ်မှုကို ကြည့်ရှုသည့် ထူးဆန်းသော ပုံပြင်တိုတစ်ပုဒ်ကို တွေ့ရသည်။ ဤအခြေအနေတွင် ဘုရားသခင်သည် ဧဒင်ဥယျာဉ်၏ ကောင်းချီးနှင့် “အသီးများ၍ များပြားကြလော့။ မြေကြီးကို ပြည့်စေကြလော့” ဟူသော အမိန့်ကို မကြာသေးမီက ပြန်လည်အတည်ပြုခဲ့သည် (က၊ ၉း၁)။ မြေကြီးကို လူတို့ဖြင့် ပြည့်စေရန် သင်္ဘောမှ မထွက်ခွာမီ ဘုရားသခင်သည် လူ့အသက်၏တန်ဖိုးကို ပြန်လည်အတည်ပြုပြီး ရေလွှမ်းမိုးခြင်းဖြင့် မြေကြီးကို နောက်တစ်ဖန် မဖျက်ဆီးတော့မည်ဟူသော ပဋိညာဉ်ကို ပြုတော်မူသည်။ ဤအာမခံချက်များနှင့်အတူ နောဧနှင့် သူ၏သားများသည် သင်္ဘောမှထွက်လာကြပြီး (၉း၁၈) မြေကြီးကို အသီးများစွာဖြင့် ပြည့်စေမည့်တာဝန်ကို စတင်ဖြည့်ဆည်းကြသည်။

နောဧ ပထမဆုံးလုပ်သည့်အရာမှာ စပျစ်ဥယျာဉ်ကို စိုက်ပျိုးပြီး အရက်မူးခြင်းဖြစ်သည်။ ဟေဗြဲစာသားက “နောဧသည် မိမိတဲ၌ အဝတ်မပါဘဲ အိပ်နေ၏” ဟု ဆိုသည်။ ထိုအခြေအနေတွင် ဟာမသည် လျှို့ဝှက်ကြည့်ရှုသူအဖြစ် လုပ်ဆောင်ပြီး ထိုအခြေအနေကို တိုက်ရိုက်ကြည့်ရှုနိုင်သည့် ဖျော်ဖြေမှုပုံစံတစ်ခုကဲ့သို့ ပြောင်းလဲခဲ့ပုံရသည်။ ဟာမ၏ လျှို့ဝှက်ကြည့်ရှုမှုအပေါ် နောဧ၏ ပြင်းထန်သောတုံ့ပြန်မှုနှင့် အခြားညီအစ်ကိုနှစ်ဦး၏ မကြည့်ရှုရန် အလွန်အမင်းရိုသေခြင်းတို့သည် ဟာမ၏အဖြစ်အပျက်သည် အဝတ်မပါသော ဖခင်ကို မြင်ရုံမျှထက် ပိုမိုသောအရာဖြစ်ကြောင်း သံသယကို ခိုင်မာစေသည်။ နောဧ၏ တုံ့ပြန်မှုက အလွန်အရေးကြီးသောအရာတစ်ခု ရှိကြောင်း ညွှန်ပြသည်။ ညစ်ညမ်းရုပ်ပုံများနှင့် လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာကို လျှို့ဝှက်ကြည့်ရှုခြင်းမှ အပျော်အပါးရရှိရန် ကြိုးစားသည့် ခေတ်တွင် ထိုသို့သောပုံပြင်သည် သက်ဆိုင်မှုရှိသည်မှာ သေချာသည်။ ၎င်းသည် လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာကိစ္စများ၏ သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်မှုနှင့် ဘုရားသခင်၏ ဒီဇိုင်းအရ လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာဆက်ဆံမှုသည် အများပြည်သူရှေ့တွင် ပြသရန်မဟုတ်ဘဲ လင်နှင့်မယားကြား သီးသန့်ပြုလုပ်ရမည့်အရာဖြစ်ကြောင်း အားဖြည့်ပေးသည်။

ဤအဆင့်တွင် ကမ္ဘာဦးကျမ်း၏ ဇာတ်ကြောင်းအရ လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာအတွက် ဘုရားသခင်၏ စံပြအယူအဆမှ သွေဖည်သည့်လမ်းကြောင်းသည် မယားများစွာယူခြင်းမှ လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာကို အိမ်ထောင်ရေးနှင့် ခွဲထုတ်ခြင်းကို အားပေးသည့် လျှို့ဝှက်ကြည့်ရှုခြင်းသို့ ရွေ့လျားလာပြီး လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာကို ကိုယ်ပိုင်အပျော်အပါးရရှိရန် နည်းလမ်းတစ်ခုမျှသာအဖြစ် ပြန်လည်သတ်မှတ်လာသည်။ သောဒုံမြို့တွင် လောတနှင့် သူ၏သမီးများအကြောင်း (က၊ ၁၉) ရောက်သောအခါ သွေဖည်မှုပုံစံအသစ်သုံးမျိုးဆီသို့ ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ ဆင်းသက်လာသည်။

လိင်တူဆက်ဆံလိုမှု

သွေဖည်မှု၏ ပထမဆုံးပုံစံအသစ်သည် လောတ၏အိမ်သို့ ရောက်ရှိလာသော အမျိုးသားဧည့်သည်များကို သောဒုံမြို့သားအမျိုးသားများက “သိကျွမ်းလို” ကြသည့်အခါ ပေါ်ပေါက်လာသည်။ သောဒုံမြို့၏ လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာအခြေအနေသည် ဧဒင်ဥယျာဉ်၏ လိင်ကွဲအိမ်ထောင်ရေး စံပြအယူအဆမှ လျှို့ဝှက်ကြည့်ရှုခြင်းနှင့် မယားများစွာယူခြင်းတို့ကို ကျော်လွန်ပြီး လိင်တူအပျော်အပါးနှင့် အကြမ်းဖက်မှုဆီသို့ ရွေ့လျားလာပုံရသည်။ လောတက အဆိုပြုထားသော လိင်တူဆိုင်ရာ လုပ်ရပ်ကို ချက်ချင်းပင် “အလွန်ဆိုးသောအမှုကို မပြုကြနှင့်” ဟု ကြေညာခြင်းသည် အရေးကြီးသည် (က၊ ၁၉း၇)။ မိမိ၏ အပျိုစင်သမီးနှစ်ဦး၏ အပျိုစင်ဘဝကို အစားထိုးပေးရန် လောတက ကမ်းလှမ်းခြင်းသည် အမျိုးသားနှင့် အမျိုးသားကြား လိင်ဆက်ဆံခြင်းထက် မိမိ၏သမီးများကို အဓမ္မပြုကျင့်ခြင်းက ပိုမိုနည်းပါးသော ဆိုးကျိုးတစ်ရပ်ဟု သူမြင်ကြောင်း အကြံပြုသည်၊ ထိုဆက်ဆံမှုသည် နှစ်ဦးသဘောတူသည်ဖြစ်စေ မတူသည်ဖြစ်စေ ဖြစ်သည်။ လောတ၏ လိင်တူဆိုင်ရာလိင်အပေါ် တုံ့ပြန်မှုသည် အနောက်တိုင်းယဉ်ကျေးမှုတွင် ယနေ့ခေတ် လိင်တူစုံမက်သူများ၏ အခွင့်အရေးနှင့်ပတ်သက်သော ဆွေးနွေးမှုအတွက် သက်ဆိုင်မှုရှိသည်မှာ သေချာသည်။

အဓမ္မပြုကျင့်ခြင်း

ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၃၄ တွင် ဒိနာ၏အဖြစ်အပျက်ကို မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။ အစဉ်အလာအားဖြင့် ဤအဖြစ်အပျက်ကို အဓမ္မပြုကျင့်ခြင်းအဖြစ် ရှုမြင်ကြပြီး အမ္နုန်က တာမာကို အဓမ္မပြုကျင့်သည့် အဖြစ်အပျက်နှင့် ဆင်တူခြင်းကလည်း ဤအမြင်ကို အားပေးသည်။ အများဆုံးဖြစ်နိုင်သည်မှာ ဒိနာကို အတင်းအဓမ္မ ပြုကျင့်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူမကို ချိုးဖောက်ခဲ့ခြင်းအပေါ် ရှေခင်မြို့သား အမျိုးသားအားလုံးကို—ဟာမော်တစ်ဦးတည်းကိုသာ မဟုတ်ဘဲ—သူမ၏ညီအစ်ကိုများက ရက်စက်စွာ သစ္စာဖောက်တိုက်ခိုက်ခြင်းသည် သူမအား ချိုးဖောက်ခြင်းကို အတင်းအဓမ္မ အရှက်ခွဲခြင်းတစ်ရပ်အဖြစ် မြင်ခဲ့ကြောင်း၊ ထိုအတွက် သူတို့၏ အင်အားသုံး၍ သေစေသည့် လုပ်ရပ်ကို တရားမျှတသည်ဟု ယူဆခဲ့ကြောင်း ညွှန်ပြပုံရသည်။

အခြားသူများက ဒိနာ၏ပါဝင်မှုသည် နှစ်ဦးသဘောတူခြင်းဖြစ်သည်ဟု ငြင်းခုံကြမည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် အိမ်ထောင်မပြုမီ လိင်ဆက်ဆံခြင်းဆိုင်ရာ ပြဿနာကို ကျွန်ုပ်တို့ ရင်ဆိုင်ရမည်။ ဒိနာ၏ ပါဝင်မှုသည် နှစ်ဦးသဘောတူခြင်းဖြစ်ပါက အိမ်ထောင်မပြုမီ လိင်ဆက်ဆံခြင်းနှင့် အိမ်ထောင်ပြင်ပ လိင်ဆက်ဆံခြင်းဆိုင်ရာ ပြဿနာများကို ထည့်သွင်းလာရမည်ဖြစ်ပြီး ယင်းတို့သည် ယနေ့လူ့အဖွဲ့အစည်းအတွက်လည်း အလွန်သက်ဆိုင်သော ပြဿနာများဖြစ်သည်။ ဤအဖြစ်အပျက်ကို မည်သို့အနက်ဖွင့်သည်ဖြစ်စေ ဧဒင်ဥယျာဉ်၏ စံပြအယူအဆမှ သွေဖည်သော လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာအပြုအမူများ၏ ယနေ့ခေတ်သားကောင်များနှင့် ဆက်စပ်နေသည့် ပုံပြင်တစ်ပုဒ်ကို ကျွန်ုပ်တို့ ရရှိသည်။

ပြည့်တန်ဆာလုပ်ငန်း

ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၃၇ တွင် ယောသပ်၏ ဇာတ်ကြောင်းကို စတင်မိတ်ဆက်သည်။ ယောသပ်ကို ပေါတိဖာထံသို့ ရောင်းချပြီးသည်နှင့် စာရေးသူသည် ယောသပ်၏အဖြစ်အပျက်မှ ခဏရပ်နားကာ ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၃၈ တွင် ယုဒနှင့် တာမာအကြောင်း ထည့်သွင်းပြီးနောက် ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၃၉း၁ တွင် ယောသပ်ကို ပေါတိဖာထံသို့ ရောင်းချခြင်းအကြောင်းသို့ ပြန်လာသည်။ ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၃၈ ကို ဖြတ်ထုတ်ပြီး ဖယ်ရှားလိုက်မည်ဆိုလျှင် လူအများအပြားသည် ၎င်းမပါခြင်းကိုပင် သတိပြုမိကြမည်မဟုတ်ပါ။ ထို့အပြင် ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၃၈ သည် ယုဒ၏သားများနှင့် ယုဒကိုယ်တိုင်၏ ရွံရှာဖွယ် လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာအပြုအမူများကို အာရုံစိုက်ထားခြင်းကြောင့် ယောသပ်၏အဖြစ်အပျက်နှင့် မသက်ဆိုင်သကဲ့သို့ ထင်ရသည်။ သို့သော် စာရေးသူသည် ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၃၈ ကို အသုံးပြု၍ ယုဒ၏အကျင့်စာရိတ္တကို လူဆိုးတစ်ဦးအဖြစ် ပိုမိုဖော်ထုတ်ပြီး နောက်လာမည့်အခန်းများတွင် သူရဲကောင်းဆန်၍ သီလရှိသော ယောသပ်နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်စေရန် ပြင်ဆင်နေသည်ဟု ကျွန်ုပ်တင်ပြလိုသည်။ အထင်ရှားဆုံး ဆန့်ကျင်ဘက်မှာ ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၃၈ ရှိ ယုဒနှင့် တာမာ၏ အဖြစ်အပျက်နှင့် ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၃၉ ရှိ ယောသပ်နှင့် ပေါတိဖာ၏မယားတို့၏ အဖြစ်အပျက်တို့ ဖြစ်သည်။

ကျွန်ုပ်တို့၏ရည်ရွယ်ချက်အတွက် ပထမဆုံးတွေ့ရသည်မှာ တာမာ၏ ပထမခင်ပွန်းဖြစ်သော ယုဒ၏သားဦးသည် သတ်မှတ်မထားသော ဆိုးယုတ်မှုတစ်ခုကြောင့် ဘုရားသခင်၏ သတ်ခြင်းကိုခံရပြီး တာမာသည် မုဆိုးမဖြစ်လာခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့နောက် အိုနန်သည် မိမိသေဆုံးသွားသော အစ်ကိုအတွက် သားတစ်ဦးပေါ်လာစေရန် တာမာနှင့် လေဝိရိတ်အိမ်ထောင်ရေး ပြုရမည့်တာဝန်ကို ရရှိသည်။ သူသည် တာမာကို ကိုယ်ဝန်မရစေရန် သုတ်ရည်ထွက်ခြင်းကို တားဆီးသည့်နည်းလမ်းကို အသုံးပြုသည်။ အိုနန်သည် ထိုလုပ်ရပ်ကြောင့်လည်း သခင်ဘုရား၏ မျက်မှောက်၌ မနှစ်မြို့ဖွယ်ဖြစ်လာပြီး နောက်ဆုံးတွင် သေဆုံးသွားကာ တာမာသည် သားသမီးမရှိဘဲ ကျန်ရစ်သည်။

ထို့နောက် တာမာသည် ယုဒက မိမိ၏အခြားသားကို ပေးလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်သော်လည်း ယုဒက မပေးသောအခါ မိမိကိုယ်ကို ပြည့်တန်ဆာကဲ့သို့ အသွင်ပြောင်းပြီး မိမိယောက္ခမနှင့် လိင်ဆက်ဆံရန် ဆွဲဆောင်ခဲ့သည်။ ထိုအခြေအနေမှ သူမ ကိုယ်ဝန်ရလာသည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ရည်ရွယ်ချက်အတွက် ယုဒသည် ပြည့်တန်ဆာဟု ယူဆထားသော မိန်းမတစ်ဦးနှင့် မည်မျှလွယ်ကူစွာ ပါဝင်ပတ်သက်သွားသည်ကို သတိပြုရန် လုံလောက်သည်။ ထိုသို့ အမြတ်ထုတ်သည့် ဆက်ဆံရေးမျိုးသည် ထိုခေတ်က ပုံမှန်ဖြစ်ပုံရသည်။ ယနေ့ခေတ် အနောက်တိုင်းလူ့အဖွဲ့အစည်းတွင်လည်း ပြည့်တန်ဆာလုပ်ငန်းသည် သက်ဆိုင်သောအကြောင်းအရာတစ်ရပ် ဖြစ်သည်။ အချို့သူများသည် ငွေရရှိရန် မိမိတို့၏ကိုယ်ခန္ဓာကို ရောင်းချကြပြီး အချို့သူများက အပျော်အပါးရရှိရန် လိင်ကို ဝယ်ယူကြသည်။ လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ၏ ဤသို့ပုံပျက်ယိုယွင်းမှုသည် ထောင်ပေါင်းများစွာသောနှစ်များတစ်လျှောက် အခြေခံအားဖြင့် ပြောင်းလဲခြင်းမရှိခဲ့ပါ။

အိမ်ထောင်ရေးဖောက်ပြန်ခြင်း

ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၃၉ ရှိ အဖြစ်အပျက်ကို ပြန်လည်ကြည့်ရှုလျှင် ပေါတိဖာ၏မယားသည် လိင်ဆက်ဆံခြင်းကို အခြားသူတစ်ဦးအပေါ် အာဏာပြသသည့် နည်းလမ်းတစ်ရပ်အဖြစ် ရှုမြင်ပုံရပြီး ယောသပ်၏ “မလုပ်လိုပါ” ဟူသော ငြင်းပယ်မှုကို လေးစားရန် ငြင်းဆန်သည်။ တစ်ဦးက အခြားတစ်ဦး၏ ဖော်ပြထားသော ငြင်းပယ်မှုကို မလေးစားသောကြောင့် ချိန်းတွေ့နေစဉ် အဓမ္မပြုကျင့်မှု မည်မျှဖြစ်ပေါ်နေသနည်း။ ဤအဖြစ်အပျက်ရှိ အကြောင်းအရာများနှင့် ပြဿနာများသည် ၂၁ ရာစုနိုင်ငံသားများနှင့် အမှန်တကယ် ဆက်စပ်နိုင်သော နယ်ပယ်များ ဖြစ်သည်။

ယောသပ်သည် မိမိ၏ညီအစ်ကိုနှင့် ပေါတိဖာ၏မယားတို့ ပြသသော လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာသဘောထားများနှင့် သိသိသာသာ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သည်။ ပို၍အထင်ကြီးစရာကောင်းသည်မှာ ထိုအချိန်တွင် သူသည် အိမ်ထောင်မရှိသေးသော်လည်း အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ ခွဲခြားသိမြင်မှုကို ပြသခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ပထမအချက်မှာ သူသည် မသင့်လျော်သော ချဉ်းကပ်မှုကို ပြတ်သားစွာ ငြင်းဆန်ပြီး အခန်းထဲမှပင် ပြေးထွက်သည့်အထိ လုပ်ဆောင်သည်။ ဒုတိယအချက်မှာ သူ၏ ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ အကြောင်းပြချက်သည် အလွန်ထူးခြားသည်။ “ယောသပ်က မလုပ်လိုဘဲ၊ မိမိသခင်၏မယားအား၊ ငါနှင့်အတူရှိသောအမှုကို သခင်မသိ၊ မိမိဥစ္စာရှိသမျှကို ငါ၌အပ်ထားပြီ။ ဤအိမ်၌ ငါ့ထက်ကြီးမြတ်သောသူမရှိ။ ကိုယ်တော်သည် မယားဖြစ်သောကြောင့်မှတစ်ပါး အဘယ်အရာကိုမျှ ငါ့ထံမှ မတားမြစ်။ သို့ဖြစ်၍ ဤမျှလောက်ကြီးသော မကောင်းမှုကို အဘယ်သို့ ငါပြု၍ ဘုရားသခင်ကို ပြစ်မှားနိုင်မည်နည်း” (က၊ ၃၉း၈၊ ၉)။

ယောသပ်၏ အကြောင်းပြချက်သည် ပထမဦးစွာ ပေါတိဖာ၏ သူ့အပေါ်ထားရှိသော ယုံကြည်မှုကို မချိုးဖောက်ရန် တာဝန်အပေါ် အခြေခံထားသည်။ ပေါတိဖာသည် မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်စီးပွားရေးအမှုအားလုံးကို မည်သည့်နယ်ပယ်တွင်မျှ ချွင်းချက်မထားဘဲ ယောသပ်အား အပ်နှံခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ယောသပ်က “အဘယ်သို့ ငါပြစ်မှားနိုင်မည်နည်း” ဟူသော အဆုံးသတ်အချက်သို့ ရောက်သောအခါ ထိုအပြစ်သည် ပေါတိဖာကို ဆန့်ကျင်သည့်အပြစ်ဖြစ်မည်ဟု ကျွန်ုပ်တို့ ယုတ္တိနည်းအရ မျှော်လင့်ကြသည်။ ယောသပ်သည် “သင်၏ခင်ပွန်းက ငါ့အပေါ်ထားရှိသော ယုံကြည်မှုကို ချိုးဖောက်ရန် ငါ့ကို မည်သို့သွေးဆောင်နိုင်သနည်း” ဟု မေးခြင်းအားဖြင့် သူမ၏ အိမ်ထောင်ဖက်အပေါ် သစ္စာစောင့်သိမှုကို အယူခံဝင်သည်။ ၎င်းသည် ရိုးရှင်းမှုတွင် ထူးချွန်ပြီး စိတ်ခံစားမှုဆိုင်ရာ အယူခံမှုတွင် အလွန်အားကောင်းသည်။ သို့သော် ယောသပ်က ထိုအချက်ကို ပေါတိဖာအပေါ် ကျူးလွန်သောအပြစ်အဖြစ် အဆုံးသတ်မည်ဟု ကျွန်ုပ်တို့ မျှော်လင့်နေချိန်တွင် သူသည် ထင်ရှားစွာ မည်သည့်နေရာမှမဆို ဘုရားသခင်ကို ထည့်သွင်းလာသည်။ ဤအရာသည် ဘုရားသခင်ကို ဆန့်ကျင်သောအပြစ် မည်သို့ဖြစ်နိုင်သနည်း။

ယောသပ်ဖော်ပြသည့် ချွင်းချက်တွင် ပါဝင်သော အဓိကကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ အယူအဆမှာ “ဤအိမ်၌ ငါ့ထက်ကြီးမြတ်သောသူမရှိ။ ကိုယ်တော်သည် မယားဖြစ်သောကြောင့်မှတစ်ပါး အဘယ်အရာကိုမျှ ငါ့ထံမှ မတားမြစ်” ဟူသောအချက်ဖြစ်သည်။ ထိုအိမ်တွင် ပေါတိဖာနှင့် မိမိကြား အခန်းကဏ္ဍနှင့် လုပ်ဆောင်ချက်တွင် မြင်သာသောကွာခြားမှုမရှိကြောင်း ယောသပ်က အခြေခံအားဖြင့် အငြင်းပွားနေသည်။ “ဤအိမ်၌ သူသည် ငါနှင့် မခြားနားပါ။” သို့သော် ပေါတိဖာနှင့် ယောသပ်တို့ကို ခွဲခြားပေးသော အရာတစ်ခုရှိသည်။ ထိုအရာမှာ အဘယ်နည်း။ “သင်” ဖြစ်သည်။ ထပ်မံရှင်းလင်းလျှင် သူက ခွဲခြားပေးသည့် တစ်ခုတည်းသောအချက်မှာ “သူသည် သင်နှင့် လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာအရ ပိုင်ဆိုင်မှုရှိပြီး ငါ၌မရှိ” ဟု ဆိုလိုသည်။ ထို့ကြောင့် ပေါတိဖာ၏မယားနှင့် လိင်ဆိုင်ရာအပျော်အပါးပြုခြင်းသည် ထိုအိမ်၏ စီးပွားရေးနှင့် လူမှုရေးဖွဲ့စည်းမှုအတွင်း ပေါတိဖာနှင့် ယောသပ်တို့ကြား တစ်ခုတည်းသော ခြားနားချက်ကို ယိုယွင်းစေပြီး ပေါတိဖာနှင့် ယောသပ်တို့၏ ထူးခြားမှုနှင့် သီးသန့်ဖြစ်မှုကို ပျက်စီးစေမည်ဖြစ်သည်။ ယောသပ်၏စိတ်ထဲတွင် ထိုအိမ်ထောင်ရေး၏ သီးသန့်ဖြစ်မှုကို ပျက်စီးစေခြင်းသည် ပေါတိဖာအပေါ် ကျူးလွန်သောအပြစ်သာမက ဘုရားသခင်အပေါ် ကျူးလွန်သောအပြစ်လည်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ဧဒင်ဥယျာဉ်တွင် ပထမဆုံးဖော်ပြခဲ့သော၊ ယခု ယောသပ်က ဓမ္မဗေဒအရ ပိုမိုရှင်းလင်းဖော်ပြထားသော လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာဖော်ပြမှုအတွက် ဘုရားသခင်၏ ဒီဇိုင်းကို ချိုးဖောက်ခြင်းဖြစ်သည်။

ယောသပ်၏ ဤကြေညာချက်နှင့်အတူ ကမ္ဘာဦးကျမ်း၏ မှတ်တမ်းတစ်ခုလုံးက လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာဖော်ပြမှုအတွက် ဘုရားသခင်၏ အဓိကရည်ရွယ်ချက်သည် ကိုယ်ပိုင်အပျော်အပါးရရှိရန် သို့မဟုတ် မိမိ၏စိတ်ဓာတ်ကို မြှင့်တင်ရန် ကလေးတစ်ဦးရရှိရန် မဟုတ်ကြောင်း ဖော်ပြသည်။ ထို့အပြင် လိင်ဆက်ဆံခြင်းသည် အခြားသူများကို ထိန်းချုပ်ရန် ကိရိယာတစ်ခု သို့မဟုတ် အခြားသူတစ်ဦးကို အမြတ်ထုတ်ရန် သို့မဟုတ် အာဏာသုံးရန် နည်းလမ်းတစ်ခုအဖြစ် အသုံးပြုရန် မရည်ရွယ်ပါ။ ယောသပ်က အလေးပေးဖော်ပြသော လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာဖော်ပြမှု၏ အဓိကရည်ရွယ်ချက်မှာ လင်နှင့်မယားတို့၏ အိမ်ထောင်ရေးအတွင်း ထူးခြားမှု၊ သီးသန့်ဖြစ်မှုနှင့် အထူးတန်ဖိုးရှိမှုတို့ကို ဖန်တီးပြီး ထိန်းသိမ်းပေးရန် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ကမ္ဘာဦးကျမ်းသည် ဘုရားသခင်၏ စံပြအယူအဆမှ ထွက်ခွာခြင်းနှင့်အတူ လိုက်ပါလာသော အဖြစ်အပျက်နှင့် အဆင်မပြေမှုများ၏ ကြွယ်ဝသော မှတ်တမ်းကို ပေးသည်။ ကျွန်ုပ်၏အမြင်အရ ယောသပ်၏ ဓမ္မဗေဒသည် မောရှေ၏ကျမ်းငါးစောင်အတွင်း လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာဆိုင်ရာ ဓမ္မဗေဒ၏ အထွတ်အထိပ်ဖြစ်ပြီး သမ္မာကျမ်းစာတစ်လျှောက်လုံးအတွက် အခြေခံသဘောထားကို ချမှတ်ပေးသည်။

နိဂုံး

ထို့ကြောင့် ဘုရားသခင်၏ စံပြအယူအဆမှာ မိမိ၏အိမ်ထောင်ဖက်အပေါ် တစ်သက်တာသစ္စာစောင့်သိခြင်း ဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၂း၂၄ တွင် ယောက်ျားသည် မိဘကိုစွန့်၍ မိမိမယားနှင့် အမြဲတမ်းတည်မြဲသော နှောင်ကြိုးဖြင့် ပေါင်းစည်းပြီးမှ ထိုထူးခြားမှု၊ သီးသန့်ဖြစ်မှုနှင့် အထူးတန်ဖိုးရှိမှုတို့ကို ဖန်တီး၍ ထိန်းသိမ်းပေးသော တစ်သားတစ်ကိုယ်တည်းဖြစ်ခြင်းသို့ ရောက်လာသည်ဟု ဖော်ပြခြင်းအားဖြင့် ဤအချက်ကို အရိပ်အမြွက်ပြထားသည်။

အပြစ်သည် မယားများစွာယူခြင်း၊ လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာကို လျှို့ဝှက်ကြည့်ရှုခြင်း၊ လိင်တူဆက်ဆံလိုမှု၊ အဓမ္မပြုကျင့်ခြင်း၊ ပြည့်တန်ဆာလုပ်ငန်းနှင့် အိမ်ထောင်ရေးဖောက်ပြန်ခြင်းတို့ကဲ့သို့ အိမ်ထောင်ရေးနှင့် လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာကိစ္စများကို ပုံပျက်ယိုယွင်းစေခဲ့သော်လည်း သမ္မာကျမ်းစာသည် ရင်းနှီးသောဆက်ဆံရေးများအတွက် ဘုရားသခင်၏ အစီအစဉ်နှင့် ရည်ရွယ်ချက်ကို ဖော်ပြပေးသည်။ ကွာရှင်းခြင်း၊ ခွဲခွာခြင်းနှင့် သစ္စာဖောက်ခြင်းတို့ ပျံ့နှံ့နေသော ကမ္ဘာတွင် သမ္မာကျမ်းစာသည် အိမ်ထောင်ဖက်အပေါ် တစ်သက်တာသစ္စာစောင့်သိရန် အားပေးသည်။ အထက်တွင် ဖော်ပြခဲ့သည့်အတိုင်း ကမ္ဘာဦးကျမ်းသည် ချစ်ခြင်းမေတ္တာ၊ လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာကိစ္စများနှင့် အိမ်ထောင်ရေးတို့နှင့်ပတ်သက်၍ သမ္မာကျမ်းစာတစ်လျှောက်လုံးအတွက် အဓိကကျသော ဓမ္မဗေဒဆိုင်ရာ အခြေခံအုတ်မြစ်များကို ပေးရုံသာမက ၂၁ ရာစု၏ ဆက်ဆံရေးဆိုင်ရာ အခြေအနေများကို အသိပေးရန် သင့်လျော်ပြီး သက်ဆိုင်သော အကြောင်းအရာများကိုလည်း ပေးထားသည်။

---

၁။ စက်ကျူးဂျင့်သည် ခရစ်တော်မပေါ်မီ နှစ်ရာခန့်က ဟေဗြဲကျမ်းစာကို ဂရိဘာသာသို့ ဘာသာပြန်ထားသော ရဗ္ဗီတို့၏ ဘာသာပြန်ကျမ်းဖြစ်သည်။ ဤဘာသာပြန်ကျမ်း၏ အမည်အပြည့်အစုံကို အတိုကောက်ဖော်ပြရာတွင် ရောမဂဏန်း “LXX” (၇၀) ကို ပညာရှင်များ အသုံးပြုကြသည်။ အကြောင်းမှာ ရဗ္ဗီ ၇၀ ဦးက ဤဘာသာပြန်ကျမ်းကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်ဟူသော ဒဏ္ဍာရီရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ကိုးကားချက်သို့ ပြန်ရန်

၂။ ပေါလုသည် ဤစာသားကို အိမ်ထောင်ရေးပေါင်းစည်းမှုအတွက် အခြေခံအဖြစ် အသုံးပြုသည် (ဧ၊ ၅း၃၁)။ ထို့အပြင် “တစ်သားတစ်ကိုယ်တည်း” ဟူသော စကားရပ်ကို လိင်ဆက်ဆံခြင်းအတွက် အစားထိုးဖော်ပြချက်အဖြစ် အသုံးပြုသည် (၁ကော၊ ၆း၁၆)။

ကိုးကားချက်သို့ ပြန်ရန်

၃။ မယားများစွာယူခြင်းဟူသော ဝေါဟာရသည် ဂရိဘာသာစကားမှ ဆင်းသက်လာပြီး အများအပြားဟူသော အဓိပ္ပာယ်နှင့် မယား သို့မဟုတ် မိန်းမဟူသော အဓိပ္ပာယ်တို့ ပေါင်းစပ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် မယားအများအပြား ရှိခြင်းကို ဆိုလိုသည်။ မယားများစွာယူခြင်းနှင့်ပတ်သက်သော အထွေထွေဝေါဟာရမှာလည်း ဂရိဘာသာမှ ဆင်းသက်လာပြီး အများအပြားနှင့် အိမ်ထောင်ရေး သို့မဟုတ် မင်္ဂလာဆောင်ခြင်းဟူသော အဓိပ္ပာယ်များ ပါဝင်သည်။ မယားများစွာယူခြင်းဟူသည် အိမ်ထောင်ဖက်များစွာ ရှိခြင်းအတွက် အထွေထွေဝေါဟာရဖြစ်သည်။ မိန်းမတစ်ဦးက ခင်ပွန်းနှစ်ဦး သို့မဟုတ် ထို့ထက်ပို၍ ယူခြင်းသည်လည်း အများအပြားနှင့် ယောက်ျား သို့မဟုတ် ခင်ပွန်းဟူသော အဓိပ္ပာယ်များမှ ဆင်းသက်လာသည့် ဝေါဟာရဖြစ်သည်။ သမ္မာကျမ်းစာတွင် ဖော်ပြထားသမျှ မယားများစွာယူသည့် အိမ်ထောင်ရေးများအားလုံးသည် ယောက်ျားတစ်ဦးက မယားအများအပြားယူခြင်းပုံစံများသာ ဖြစ်သည်။ မိန်းမတစ်ဦးက ခင်ပွန်းနှစ်ဦး သို့မဟုတ် ထို့ထက်ပိုယူခြင်းကို သမ္မာကျမ်းစာတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားခြင်း မရှိပါ။

ကိုးကားချက်သို့ ပြန်ရန်

၄။ ဂျွန် ဒီ. ဘယ်ရီနှင့် အခြားသူများ၊ ဖိတ်သ်လိုက်ဖ်လေ့လာကျမ်းစာ၊ ဘယ်လင်ဟမ်၊ ဝါရှင်တန်ပြည်နယ်၊ လိုဂို့စ်ကျမ်းစာဆော့ဖ်ဝဲ၊ ၂၀၁၂၊ ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၁၉း၈ ကို ရှုပါ။

ကိုးကားချက်သို့ ပြန်ရန်

၅။ အဖြစ်အပျက်နှစ်ခုစလုံးတွင် “အတင်းအဓမ္မပြုသည်”၊ “အရှက်ခွဲသည်” ဟူသော ကြိယာကို အသုံးပြုထားသည်။ ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၃၄း၂ တွင် ရှေခင်သည် ဒိနာကို “အတင်းအဓမ္မပြုသည်” ဟု ဆိုထားပြီး ၂ရာ၊ ၁၃း၁၄ တွင် အမ္နုန်သည် တာမာကို “အတင်းအဓမ္မပြုသည်” ဟု ဆိုထားသည်။

ကိုးကားချက်သို့ ပြန်ရန်