အိမ်ထောင်ရေးသည် ယနေ့တိုင် အရေးပါသေးသလား

လူ့အဖွဲ့အစည်းများစွာတွင် အမျိုးသားတစ်ဦးနှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးတို့၏ အိမ်ထောင်ပြုခြင်းကို ရွေးချယ်စရာတစ်ရပ်အဖြစ် ပိုမိုမြင်လာကြပြီး၊ အချို့က အတူနေထိုင်ခြင်းကို သင့်လျော်သော အခြားရွေးချယ်စရာတစ်ရပ်အဖြစ် ယူဆလာကြသည်။ အတူနေထိုင်ခြင်းကို “လက်ထပ်စာချုပ်မရှိဘဲ လက်မထပ်ရသေးသော ဆန့်ကျင်ဘက်လိင်နှစ်ဦးက နေထိုင်ရာနေရာတစ်ခုကို အတူမျှဝေသုံးစွဲသည့် လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် စိတ်ခံစားမှုဆိုင်ရာ ဆက်ဆံရေး” အဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်သည်။[၁] ၁၉၆၀ ခုနှစ်တွင် အမေရိကန်စုံတွဲများအနက် အတူနေထိုင်သူမှာ ငါးသိန်းအောက်သာ ရှိခဲ့သော်လည်း ၂၀၀၀ ခုနှစ်သို့ ရောက်သောအခါ ထိုအရေအတွက်သည် ၁၀၀၀ ရာခိုင်နှုန်းကျော် တိုးလာပြီး လက်မထပ်ရသေးသော ဆန့်ကျင်ဘက်လိင်ဖော်နှင့် အတူနေထိုင်သူ ၉ ဒသမ ၇ သန်းကျော် (အမေရိကန်စုံတွဲအားလုံး၏ ၈ ဒသမ ၂ ရာခိုင်နှုန်း) ရှိလာခဲ့သည်။[၂] ယခုအခါ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုရှိ လက်ထပ်ပြီးသော စုံတွဲများ၏ သုံးပုံနှစ်ပုံကျော်က လက်မထပ်မီ အတူနေထိုင်ခဲ့ကြောင်း ပြောကြသည်။[၃] ကနေဒါ၊ စကင်ဒီနေးဗီးယားနိုင်ငံများနှင့် ပြင်သစ်ကဲ့သို့သော နေရာများတွင် အတူနေထိုင်ခြင်းသည် ပို၍ပင် တွင်ကျယ်သည်။[၄] တစ်ချိန်က အလွန်ကျယ်ပြန့်စွာ ပြစ်တင်ရှုတ်ချခံခဲ့ရသော်လည်း အတူနေထိုင်ခြင်းသည် ယခုအခါ အရှက်ရစရာအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရမှု အများအားဖြင့် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အနောက်တိုင်းဆန်သော နိုင်ငံအများစုတွင် သာမန်အလေ့အထတစ်ရပ် ဖြစ်လာသည်။

အတူနေထိုင်ခြင်းတွင် အခြေခံအမျိုးအစားသုံးမျိုးရှိပြီး လက်မထပ်ရသေးသော စုံတွဲများ အတူနေထိုင်ကြသည့် အကြောင်းရင်းများလည်း ကွဲပြားကြသည်။[၅] (၁) ခဏတာ သို့မဟုတ် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး အတူနေထိုင်ခြင်း၊ ချိန်းတွေ့ခြင်းပုံစံတစ်ရပ်အဖြစ်၊ (၂) အိမ်ထောင်ရေးအတွက် “စမ်းသပ်ကာလ” အဖြစ် အတူနေထိုင်ခြင်း၊ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး သင့်လျော်မှုရှိမရှိ စမ်းသပ်ရန်နှင့်/သို့မဟုတ် ငွေကြေးလုံခြုံမှုကို ခိုင်မာစေရန်၊ (၃) အိမ်ထောင်ရေးအစားထိုးအဖြစ် လုပ်ဆောင်သော ရေရှည်အတူနေထိုင်ခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။

၁၉၇၀ ပြည့်လွန်နှစ်များအစောပိုင်းတွင် အတူနေထိုင်ခြင်း ပိုမိုလူကြိုက်များလာသောအခါ လူမှုရေးသိပ္ပံပညာရှင်များက အတူနေထိုင်ခြင်းသည် ရင်းနှီးမှုအတွေ့အကြုံကို ပေးခြင်းအားဖြင့် အိမ်ထောင်ရေးကို ပိုမိုခိုင်မာစေမည်ဟု ခန့်မှန်းခဲ့ကြသည်။[၆] သို့သော် ၁၉၇၀ ပြည့်လွန်နှစ်များနှောင်းပိုင်းမှစ၍ ပြုလုပ်ခဲ့သော သိပ္ပံနည်းကျလေ့လာမှုများစွာသည် ဆန့်ကျင်ဘက်အကျိုးသက်ရောက်မှုကို တစ်သမတ်တည်းနှင့် အခိုင်အမာ ဖော်ပြသည့် အထောက်အထားများကို ထုတ်ဖော်ခဲ့သည်။ လက်မထပ်မီ အတူနေထိုင်ခြင်းသည် အိမ်ထောင်ရေးမတည်ငြိမ်မှု တိုးလာခြင်း၊ အနာဂတ်တွင် ကွာရှင်းနိုင်ခြေ ပိုမိုမြင့်မားခြင်းနှင့် အိမ်ထောင်ရေးကို လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် ပြုပြင်နိုင်မှု နည်းပါးခြင်းတို့နှင့် ဆက်စပ်နေသည်။ လက်ထပ်ထားသူများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် အတူနေထိုင်သူများသည် မိမိတို့၏ဆက်ဆံရေးအပေါ် စိတ်ကျေနပ်မှု နည်းပါးကြပြီး၊ မိမိတို့၏အဖော်အပေါ် သစ္စာရှိမှု နည်းပါးကာ၊ ဆက်ဆံရေးအပေါ် ကတိကဝတ်ပြုမှုနှင့် တည်ငြိမ်မှုလည်း နည်းပါးကြသည်။ အတူနေထိုင်သော အမျိုးသမီးများသည် အထူးသဖြင့် ထိခိုက်လွယ်ပြီး အိမ်ထောင်ရေးအတွင်းရှိ အမျိုးသမီးများထက် ကိုယ်ထိလက်ရောက် အနိုင်ကျင့်ခံရနိုင်ခြေ ပိုမိုမြင့်မားသည်။ အတူနေထိုင်သော မိဘများမှ မွေးဖွားလာသည့် ကလေးများသည်လည်း ကိုယ်ထိလက်ရောက် အနိုင်ကျင့်ခံရခြင်းနှင့် ယေဘုယျ လျစ်လျူရှုခံရခြင်းတို့ကို ခံရနိုင်ခြေ ပိုများသည်။[၇] ဤဆောင်းပါးသည် သိပ္ပံနည်းကျ သုတေသနကိုယ်တိုင်ကို အဓိကမထားဘဲ အတူနေထိုင်ခြင်းအလေ့အထနှင့် ၎င်း၏အကျိုးဆက်များကို သမ္မာကျမ်းစာ၏အလင်း၌ အကဲဖြတ်ထားသည်။

သမ္မာကျမ်းစာအခြေခံမူများ၏ အလင်း၌ အတူနေထိုင်ခြင်းကို အကဲဖြတ်ခြင်း

သမ္မာကျမ်းစာကို ယုံကြည်သော ခရစ်ယာန်များအတွက် လိင်နှင့်အိမ်ထောင်ရေးနှင့် သက်ဆိုင်သော အလေ့အထအားလုံးကို သမ္မာကျမ်းစာ၏အစပိုင်းတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော လိင်ဆက်ဆံရေးဆိုင်ရာ ဘုရားသခင်၏ မူလဒီဇိုင်း (က ၁-၂) ကို ရည်ညွှန်း၍ အကဲဖြတ်ရမည်။ ထိုဒီဇိုင်းသည် လူသားတို့၏ လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာဘဝနှင့်ပတ်သက်သော ကျန်ရှိသည့် သမ္မာကျမ်းစာသက်သေခံချက်အားလုံး၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ဖြစ်သည်။[၈] ဤအပိုင်းတွင် လိင်ဆက်ဆံရေးအတွက် ဘုရားသခင်၏ဒီဇိုင်း၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုချင်းစီနှင့် အတူနေထိုင်ခြင်းအလေ့အထကို နှိုင်းယှဉ်ဖော်ပြမည်။

ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၂း၂၄ တွင် လိင်ဆက်ဆံရေးနှင့်ပတ်သက်သော ဘုရားသခင်၏အလိုတော်ကို လေးနက်စွာ အနှစ်ချုပ်ဖော်ပြထားသည်။ “ထိုကြောင့် ယောက်ျားသည် မိဘကိုစွန့်၍ မိမိမယား၌ မှီဝဲသဖြင့်၊ သူတို့သည် တစ်သားတစ်ကိုယ်တည်း ဖြစ်ရကြမည်။” အစပြုစကား “ထိုကြောင့်” [ဟေဗြဲ ‘al-ken] သည် အာဒံနှင့်ဧဝတို့၏ ဆက်ဆံရေးကို နောင်လာမည့် လူသားတို့၏ လိင်ဆက်ဆံရေးအားလုံးအတွက် စံနမူနာအဖြစ် ထားရှိကြောင်း ဖော်ပြသည်။[၉] ဤကျမ်းပိုဒ်သည် အမျိုးသားတစ်ဦးနှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးတို့ မိမိတို့၏အသက်တာများကို ပေါင်းစည်းလိုသောအခါ လိုက်နာရမည့် အခြေခံအဆင့်သုံးဆင့်ကို ဖော်ပြထားပြီး၊ ထိုအဆင့်အားလုံးကို အတူနေထိုင်ခြင်းအလေ့အထတွင် ယေဘုယျအားဖြင့် လျစ်လျူရှုထားကြသည်။

၁။ လူထုက အသိအမှတ်ပြုသော သီးသန့်ဆက်ဆံရေး။ က ၂း၂၄ အရ အမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီးနှစ်ဦးစလုံး[၁၀]သည် “စွန့်” (ဟေဗြဲ ‘azav) ရမည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ဆက်ဆံရေး၏ လွတ်လပ်မှုနှင့် ကိုယ်ပိုင်ဆုံးဖြတ်ပိုင်ခွင့်ကို ထိခိုက်စေနိုင်သော ဆက်နွယ်မှုများမှ လူသိရှင်ကြား ခွဲထွက်ပြီး၊ ထိုစုံတွဲ၏ မိသားစုများ၊ ယုံကြည်ခြင်းအသိုင်းအဝိုင်းနှင့် လူ့အဖွဲ့အစည်းတစ်ရပ်လုံးက လူသိရှင်ကြား အသိအမှတ်ပြု၍ လေးစားသော သီးသန့်မိသားစုယူနစ်တစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းရန် ဖြစ်သည်။

ထိုအချက်နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် အတူနေထိုင်သူများသည် မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ဆန္ဒများကို အဓိကထားပြီး၊ မိသားစု၊ အသင်းတော်နှင့် လူ့အဖွဲ့အစည်းက အသိအမှတ်ပြု၍ လေးစားနိုင်သည့်ပုံစံဖြင့် လူသိရှင်ကြား “စွန့်ခွာရန်” ဘုရားသခင်၏အမိန့်ကို လျစ်လျူရှုကြသည်။ သီးသန့်ဖြစ်မှုဆိုင်ရာ ညွှန်ကြားချက်ကိုလည်း အတူနေထိုင်ခြင်းအားဖြင့် မကြာခဏ ထိခိုက်စေသည်။ စာရင်းအင်းများအရ အတူနေထိုင်သူများသည် လက်ထပ်ထားသူများထက် လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ သီးသန့်သစ္စာရှိမှု နည်းပါးကြပြီး၊ လက်မထပ်မီ အတူနေထိုင်ခဲ့ကြသော လက်ထပ်ပြီးသူများသည်လည်း လက်မထပ်မီနှင့် လက်ထပ်ပြီးနောက် နှစ်ခုစလုံးတွင် မိမိတို့၏အဖော်အပေါ် လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာသစ္စာရှိမှု နည်းပါးကြသည်။[၁၁]

၂။ အမြဲတမ်း၊ လူသိရှင်ကြား၊ ပဋိညာဉ်ဆိုင်ရာ ကတိကဝတ်။ က ၂း၂၄ အရ အမျိုးသားသည် မိမိ၏မယား၌ “မှီဝဲ” ရမည် (ဟေဗြဲ dabaq)။ ဓမ္မဟောင်းကျမ်းတွင် ဤကြိယာကို အစ္စရေးလူမျိုးတို့ ထာဝရဘုရားနှင့် အမြဲတမ်းချည်နှောင်ထားသည့် ဆက်နွယ်မှုအတွက် ပဋိညာဉ်ဆိုင်ရာ နည်းပညာဝေါဟာရအဖြစ် ပုံမှန်အသုံးပြုထားသည်။[၁၂] ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၂ တွင် ၎င်းသည် ပဋိညာဉ်ဆိုင်ရာ အခြေအနေကို ရှင်းလင်းစွာ ညွှန်ပြသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ မင်္ဂလာဆောင်ပွဲ အခမ်းအနားတွင် တရားဝင်ပဋိညာဉ်ပြု၍ လင်မယားနှစ်ဦးက မင်္ဂလာသစ္စာကတိများဖြင့် ဖော်ပြသော အပြန်အလှန်ကတိကဝတ် ဖြစ်သည်။ ထိုအရာသည် ထာဝရဘုရားကို မင်္ဂလာဆောင်ပွဲတွင် သက်သေအဖြစ်လည်းကောင်း၊ အခမ်းအနားကို ဦးဆောင်ပေးသူအဖြစ်လည်းကောင်း ရှိနေစဉ် အာဒံက ဧဝအား ဖော်ပြခဲ့သည့် “ညီညွတ်မှု၏ကျိန်ဆိုချက်” နှင့် “ပဋိညာဉ်ဖော်ဖက်ဖြစ်မှု” ဆိုင်ရာ ဘာသာစကားတို့နှင့် အပြိုင်ဖြစ်သည်။[၁၃] သမ္မာကျမ်းစာ၏ ကျန်ရှိသည့်အပိုင်းတစ်လျှောက်တွင် အိမ်ထောင်ရေးကို လူသိရှင်ကြား မင်္ဂလာဆောင်ပွဲအခမ်းအနားနှင့် အိမ်ထောင်ရေးသစ္စာကတိများအတွင်း အတည်ပြုထားသော လင်နှင့်မယားကြား အမြဲတမ်းပဋိညာဉ်ဆိုင်ရာ ချည်နှောင်မှုအဖြစ် ကျမ်းပိုဒ်များစွာက ဖော်ပြထားသည်။[၁၄]

ထိုအရာနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် အတူနေထိုင်ခြင်းသည် ယာယီသဘောသာရှိပြီး လက်ရှိတွင် အဖော်နှစ်ဦးကြား “သေသည်အထိ အတူနေမည်” ဟူသော လူသိရှင်ကြား အမြဲတမ်းပဋိညာဉ်ဆိုင်ရာ ကတိကဝတ်၏ အရေးကြီးသောအချက် မပါဝင်ပါ။ ထို့ကြောင့် လက်မထပ်မီ အတူနေထိုင်ခြင်းသည် အိမ်ထောင်ရေးမတည်ငြိမ်မှု တိုးလာခြင်းနှင့် အနာဂတ်တွင် ကွာရှင်းနိုင်ခြေ ပိုမိုမြင့်မားခြင်းတို့နှင့် စာရင်းအင်းဆိုင်ရာ ဆက်စပ်မှုရှိသည်မှာ အံ့ဩစရာမဟုတ်ပါ။

၃။ အိမ်ထောင်ရေးဆက်ဆံရေးအတွင်း၌သာ လိင်ဆက်ဆံခြင်း။ က ၂း၂၄ အရ လူသိရှင်ကြား မင်္ဂလာဆောင်ပွဲအခမ်းအနားနှင့် အိမ်ထောင်ရေးသစ္စာကတိများ ပြုလုပ်ပြီးနောက် အမျိုးသားနှင့်အမျိုးသမီးသည် “တစ်သားတစ်ကိုယ်တည်း ဖြစ်ရမည်။” ဤ “တစ်သားတစ်ကိုယ်တည်း” ပေါင်းစည်းမှုသည် အဓိကအားဖြင့် လိင်ဆက်ဆံခြင်းကို ရည်ညွှန်းသည် (၁ကော ၆း၁၆)။ သို့သော် ယင်းကိုယ်တိုင်က အိမ်ထောင်ရေးကို ဖွဲ့စည်းပေးခြင်းမဟုတ် (ထွက် ၂၂း၁၆-၁၇)ဘဲ တရားဝင် “ပေါင်းစည်းခြင်း” (အိမ်ထောင်ရေးပဋိညာဉ်အခမ်းအနား) ပြုပြီးနောက် အိမ်ထောင်ရေးကို ပြည့်စုံစေသော နည်းလမ်းဖြစ်သည်။ သမ္မာကျမ်းစာတစ်လျှောက် ဧဒင်ဥယျာဉ်၌ ချမှတ်ခဲ့သော တရားဝင်လိင်ဆက်ဆံခြင်းသည် အိမ်ထောင်ရေးအတွင်း၌သာ ဖြစ်ရမည်ဟူသော ဒီဇိုင်းကို ဘုရားသခင်၏စံအဖြစ် ထိန်းသိမ်းထားသည်။[၁၅]

ထိုအရာနှင့် လုံးဝဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် အတူနေထိုင်ခြင်း၏ အဓိကအခြေခံယူဆချက်မှာ လက်မထပ်ရသေးသော စုံတွဲသည် အိမ်ထောင်ရေးပဋိညာဉ်ဆက်ဆံရေး၏ နယ်နိမိတ်ပြင်ပတွင် လိင်ဆက်ဆံရန် လွတ်လပ်ခွင့်ရှိသည်ဟူသော အယူအဆဖြစ်သည်။ အတူနေထိုင်ခြင်းတွင် ကတိကဝတ်မရှိဘဲ ကာမစိတ်ဆန္ဒရှိသည်။ “အတူနေထိုင်ခြင်းသည် အသက်တာကို ပေါင်းစည်းစေသော လုပ်ရပ်ကို ပြုလုပ်သော်လည်း အသက်တာကို ပေါင်းစည်းရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိပေ။ ထိုသို့သော နေထိုင်မှုပုံစံသည် လူ့ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေး၏ အတွင်းပိုင်းသမာဓိကို ဖျက်ဆီးစေသည်။”[၁၆] အိမ်ထောင်ပြင်ပတွင် လိင်ဆက်ဆံသူသည် “မိမိကိုယ်ခန္ဓာကို ပြစ်မှား၏” (၁ကော ၆း၁၈)။

က ၂း၂၄ တွင် ဖော်ပြထားသော ဘုရားသခင် ချမှတ်တော်မူသည့် လိင်ဆက်ဆံရေး၏ အခြေခံအဆင့်သုံးဆင့်အပြင် အတူနေထိုင်ခြင်းနှင့် သက်ဆိုင်သည့် ဘုရားသခင်၏ လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာဒီဇိုင်းတွင် အခြားသောရှုထောင့်များကိုလည်း က ၁-၂ တွင် တွေ့ရသည်။ ယင်းတို့ကို လူမှုရေးသိပ္ပံပညာရှင်များ၏ အထက်တွင်ဖော်ပြခဲ့သော သုတေသနများတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသည့် အတူနေထိုင်ခြင်းနှင့် ၎င်း၏ဆိုးကျိုးများနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍ အောက်ပါအတိုင်း အနှစ်ချုပ်နိုင်သည်။

၄။ အိမ်ထောင်ဖက်များ၏ တန်းတူညီမျှမှုနှင့် ဂုဏ်သိက္ခာ။ ဘုရားသခင်သည် အာဒံအတွက် ‘ezer kenegdo — “တန်းတူညီမျှသော အဖော်” သို့မဟုတ် “တန်းတူညီမျှသော အဖော်ဖက်” — ကို ပေးတော်မူခဲ့သည် (၂း၁၈)။ သမ္မာကျမ်းစာတစ်လျှောက် အိမ်ထောင်ရေး၌ ဤတန်းတူညီမျှသော ဖော်ဖက်ဖြစ်မှုနှင့် အမျိုးသမီးများ၏ မြင့်မားသောအဆင့်အတန်းကို ဘုရားသခင်၏ စံပြအဖြစ် ထောက်ခံထားသည် (ဥပမာ ဧ ၅း၂၁-၃၃)။[၁၇]

အတူနေထိုင်သော အမျိုးသားများအတွက် လိင်ဆက်ဆံခြင်းကို လွယ်ကူစွာ ရရှိနိုင်ခြင်း၊ ထိုအတူနေထိုင်မှုအတွင်း အမျိုးသမီးဖော်ဖက်အတွက် ရေရှည်ကတိကဝတ် သို့မဟုတ် တရားဥပဒေအရ အကာအကွယ် မရှိခြင်းတို့ကြောင့် အတူနေထိုင်သော အမျိုးသမီးများသည် လက်ထပ်ထားသော အမျိုးသမီးများထက် စွန့်ပစ်ခံရခြင်းနှင့် ကိုယ်ထိလက်ရောက် အနိုင်ကျင့်ခံရခြင်းတို့ ဖြစ်နိုင်ခြေ ပိုမိုမြင့်မားသည်မှာ အံ့ဩစရာမဟုတ်ပါ။

၅။ အရှက်ကွဲခြင်း သို့မဟုတ် ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိသော ကျန်းမာကောင်းမွန်၍ လုံခြုံသော ဆက်ဆံရေး။ အိမ်ထောင်ရေး၏ နယ်နိမိတ်အတွင်း အာဒံနှင့်ဧဝတို့သည် အရှက်ကွဲခြင်း သို့မဟုတ် ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ တစ်ဦးရှေ့တစ်ဦး အားနည်းချက်များကို ဖော်ပြနိုင်ရန် လွတ်လပ်ခဲ့ကြသည်။ “သူတို့နှစ်ဦးစလုံး အဝတ်မရှိဘဲ နေကြသော်လည်း၊ မိမိတို့အချင်းချင်း ရှေ့တွင် အရှက်မရှိကြ” (က ၂း၂၅)။[၁၈] ထိုအရာသည် လင်နှင့်မယားတို့သည် တစ်ဦး၏ခြွင်းချက်မရှိသော မေတ္တာနှင့် လက်ခံမှု၌ တစ်ဦးအပေါ်တစ်ဦး လုံခြုံစိတ်ချနိုင်သည့် ဆက်ဆံရေးကို ဆိုလိုသည်။

အတူနေထိုင်ခြင်းသည် အဖော်နှစ်ဦးက ကြောက်ရွံ့ခြင်း သို့မဟုတ် အရှက်ကွဲခြင်းမရှိဘဲ တစ်ဦးရှေ့တစ်ဦး အားနည်းချက်များကို ဖော်ပြနိုင်သည့် လုံခြုံစိတ်ချသော ပတ်ဝန်းကျင်ကို ပုံမှန်အားဖြင့် မပေးနိုင်ပါ။ အမြဲတမ်းကတိကဝတ် မရှိသောကြောင့် အတူနေထိုင်သည့် ဆက်ဆံရေးတွင် မတည်ငြိမ်မှုရှိပြီး ယင်းက မကြာခဏ မလုံခြုံမှုနှင့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

၆။ သားသမီးများ၏ ကောင်းကြီးမင်္ဂလာနှင့် တာဝန်။ အိမ်ထောင်ရေး၏ တည်ငြိမ်မှုနှင့် ကတိကဝတ်အတွင်း အာဒံနှင့်ဧဝတို့သည် သားသမီးများကို မွေးဖွားရန် ကောင်းကြီးပေးခံခဲ့ကြသည်။ “အသီးအပွင့်များ၍ များပြားကြလော့” (က ၁း၂၈)။ “အာဒံသည် မိမိမယား ဧဝကို သိကျွမ်းသဖြင့်၊ ဧဝသည် ပဋိသန္ဓေယူ၍ ကာဣနကို ဘွားမြင်လေ၏။ . . .” (က ၄း၁)။ သားသမီးများ၏ အထူးထပ်ဆင့်ကောင်းကြီးမင်္ဂလာသည် မြင့်မြတ်သောတာဝန်တစ်ရပ်ဖြစ်ပြီး ကလေးများကို ကတိကဝတ်ရှိ၍ တည်ငြိမ်သော ပတ်ဝန်းကျင်အတွင်း ပြုစုစောင့်ရှောက်ပေးရမည် (ဧ ၆း၁-၄)။

ထိုအရာနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် အတူနေထိုင်သော မိဘများမှ မွေးဖွားလာသည့် ကလေးများသည် မကြာခဏ အလွန်အမင်း အားနည်းသည့်အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိကြသည်။ “ကတိကဝတ်နှင့် တည်ငြိမ်မှုသည် ကလေးများ၏ လိုအပ်ချက်များ၏ အဓိကအချက်ဖြစ်သော်လည်း၊ အတူနေထိုင်မှုအများအပြားတွင် ဤလိုအပ်ချက်နှစ်ရပ် မရှိကြပါ။”[၁၉]

၇။ ဘုရားသခင်က သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်စေတော်မူသော မြင့်မြတ်သည့် အိမ်ထောင်ရေးဆက်ဆံရေး။ ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင်သည် ပထမဆုံးမင်္ဂလာဆောင်ပွဲတွင် ဘုရားသခင်၏ကိုယ်စား အခမ်းအနားကို ဦးဆောင်ပေးသူအဖြစ် ရှိနေခြင်းအားဖြင့် အိမ်ထောင်ရေးကို သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်စေတော်မူခဲ့သည် (က ၂း၂၂-၂၄)။ အိမ်ထောင်ရေးနှင့် ဥပုသ်နေ့တို့သည် ဧဒင်ဥယျာဉ်၌ ဘုရားသခင် တည်ထောင်ပေးခဲ့သော မြင့်မြတ်သည့် အဖွဲ့အစည်းနှစ်ရပ်အဖြစ် ကျွန်ုပ်တို့ထံ ဆင်းသက်လာကြသည်။

ထိုအရာနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် အတူနေထိုင်ခြင်းအလေ့အထသည် လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် စိတ်ခံစားမှုဆိုင်ရာ ဆက်ဆံရေးကို လုံးဝလောကီသဘောသို့ ပြောင်းလဲစေပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်စေသော တည်ရှိမှုမှ ရရှိသည့် မြင့်မြတ်သောအကာအကွယ်ကို ဖယ်ရှားပစ်သည်။ အိမ်ထောင်ရေး၏ မြင့်မြတ်သည့်အဖွဲ့အစည်း၏ အခြေခံအုတ်မြစ်များသည် အတူနေထိုင်ခြင်းက “ချည်နှောင်ထားသော မြင့်မြတ်သည့် ဆက်နွယ်မှုများ” ကို ဘုရားသခင်၏ အထူးကောင်းကြီးမင်္ဂလာမပါဝင်သော လောကီပေါင်းစည်းမှုများဖြင့် အစားထိုးလာသည်နှင့်အမျှ တဖြည်းဖြည်း ပျက်စီးလာသည်။

လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကျင့်ဝတ်ဆိုင်ရာ သမ္မာကျမ်းစာစံနှုန်းများ၏ အလင်း၌ ကြည့်မည်ဆိုလျှင် အတူနေထိုင်ခြင်းအလေ့အထသည် လိင်ဆက်ဆံရေးအတွက် ဘုရားသခင်၏အစီအစဉ်၏ အဓိကရှုထောင့်အားလုံးတွင် ငြင်းပယ်ခြင်း သို့မဟုတ် လွဲချော်ခြင်း ဖြစ်စေသည်။ အခြေခံအကျဆုံးအဆင့်တွင် အတူနေထိုင်သူများသည် က ၂း၂၄ ရှိ ဘုရားသခင်၏ “ထိုကြောင့်” ကို လျစ်လျူရှုကာ ဘုရားသခင်၏အလိုတော်နှင့် ကင်းကွာ၍ မိမိတို့၏ဆန္ဒများအတိုင်း လိုက်လျှောက်ရန် ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ကို ကျင့်သုံးကြသည်။

အတူနေထိုင်ခြင်းအပေါ် ယုံကြည်ခြင်းအသိုင်းအဝိုင်း၏ တုံ့ပြန်မှု

ပင်တတုခ်ကျမ်းဆိုင်ရာ ဥပဒေပြဋ္ဌာန်းချက်များသည် အတူနေထိုင်ခြင်းအလေ့အထကို တိုက်ရိုက်မဖြေရှင်းထားသော်လည်း အတူနေထိုင်ခြင်း၏ အခြေခံအယူအဆဖြစ်သည့် အမျိုးသားနှင့်အမျိုးသမီးတို့သည် အိမ်ထောင်မပြုဘဲ လိင်ဆက်ဆံခွင့်ရှိသည်ဟူသော အယူအဆကို ကိုင်တွယ်ထားသည်။ လက်မထပ်မီ လိင်ဆက်ဆံခြင်းသည် အခြားလိင်ပိုင်းဆိုင်ရာပြစ်မှုများကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော ပြစ်ဒဏ်ကို မခံရသော်လည်း အလေးအနက်ထား ကိုင်တွယ်ခဲ့သည်။ ပြစ်ဒဏ်တွင် (၁) လိင်ဆက်ဆံရေးကို စတင်ခဲ့သူဖြစ်သည်ဟု ယူဆရပြီး အမျိုးသမီး၏ အပျိုစင်ဘဝကို ဆုံးရှုံးစေခဲ့သော အမျိုးသားက အမျိုးသမီး၏ဖခင်ထံ ပေးဆောင်ရမည့် များပြားသော ဒဏ်ကြေးနှင့် (၂) မိမိတို့၏လုပ်ရပ်၏ အကျိုးဆက်ကို ရင်ဆိုင်ရန်အတွက် အနာဂတ်တွင် ကွာရှင်းခွင့်မရှိဘဲ ထိုစုံတွဲ လက်ထပ်ရမည့် သတ်မှတ်ချက်တို့ ပါဝင်သည် (တရား ၂၂း၂၈-၂၉)။ သို့သော် အမျိုးသမီး၏ဖခင်က ထိုသို့လက်ထပ်ခြင်းသည် မသင့်လျော်ဟု ယူဆပါက မလက်ထပ်ဘဲ အမျိုးသားက ထိုစုံတွဲ လက်ထပ်ခဲ့သကဲ့သို့ အမျိုးသမီး၏ဖခင်ထံ မင်္ဂလာကြေးကို ပေးဆောင်ရမည် (ထွက် ၂၂း၁၆-၁၇)။[၂၀] ဤဥပဒေပြဋ္ဌာန်းချက်၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ လက်မထပ်မီ လိင်ဆက်ဆံခြင်းကို တားဆီးရန်နှင့် ထိုသို့ပြုခဲ့သူများကို (သင့်လျော်ပါက) အိမ်ထောင်ရေးထဲသို့ ရွှေ့ပြောင်းပေးရန်၊ ထိုအိမ်ထောင်ရေး၏ တည်ငြိမ်မှုနှင့် အမြဲတမ်းတည်ရှိမှုကို သေချာစေရန် သတ်မှတ်ချက်များထားရှိရန် ဖြစ်သည်။

လက်ရှိအလေ့အထနှင့် ဆင်တူသော အမှန်တကယ် အတူနေထိုင်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်သည့် ဓမ္မဟောင်းကျမ်းထဲမှ ဖြစ်ရပ်များသည် ဗာဗုလုန်သုံ့ပန်းဘဝမှ အစ္စရေးတို့ ပြန်လာပြီးနောက် အစ္စရေးခေါင်းဆောင်များက အယူမှားအမျိုးသမီးများနှင့် ဖွဲ့စည်းခဲ့သော ပေါင်းသင်းမှုများသာ ဖြစ်နိုင်သည် (ဧဇ ၉-၁၀ နှင့် နေ ၁၃း၂၃-၃၀)။[၂၁] ဤပေါင်းသင်းမှုများသည် ပုံမှန်တရားဝင်အိမ်ထောင်ရေးများ မဟုတ်ဘဲ “အိမ်တွင်းအတူနေထိုင်မှု” တစ်မျိုး သို့မဟုတ် “တရားဝင်အိမ်ထောင်ရေးသို့ နောက်ဆုံးတွင် ရောက်ရှိနိုင်သည့် အတူနေထိုင်မှု” တစ်မျိုး ဖြစ်နိုင်သည်။[၂၂] ထိုလိင်ဆက်ဆံမှုများအပေါ် ဧဇရနှင့် နေဟမိတို့၏ လျင်မြန်ပြီး ပြင်းထန်သော တုံ့ပြန်မှုများသည် ထိုပေါင်းသင်းမှုများတွင် အတူနေထိုင်ခြင်းသာမက ယခင်မယားများကို သင့်လျော်သောအကြောင်းမရှိဘဲ ကွာရှင်းခြင်းနှင့် အထူးသဖြင့် ရုပ်တုကိုးကွယ်သူ အမျိုးသမီးများနှင့် ပေါင်းစည်းခြင်းတို့ ပါဝင်သောကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည် (တရား ၇း၁-၅ ကို ပြောင်ပြောင်တင်းတင်း လျစ်လျူရှုခြင်း)။ ဓမ္မသစ်ကျမ်းတွင် အတူနေထိုင်ခြင်း၏ ဖြစ်နိုင်သော ဥပမာတစ်ခုကို ၁ကော ၅း၁ တွင် တွေ့ရသော်လည်း ထိုနေရာ၌ ဖော်ပြထားသော ဆက်ဆံရေးသည် ဆွေမျိုးသားချင်းအချင်းချင်း လိင်ဆက်ဆံခြင်းလည်း ဖြစ်သည်။

ယနေ့အသင်းတော်သည် လိင်နှင့်အိမ်ထောင်ရေးအပေါ် သမ္မာကျမ်းစာ၏အမြင်မှလည်းကောင်း၊ အတူနေထိုင်ခြင်းနှင့် သက်ဆိုင်နိုင်သည့် သမ္မာကျမ်းစာထဲမှ လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ အလေ့အထနမူနာများမှလည်းကောင်း သင်ခန်းစာများကို ရယူနိုင်သည်။ အိမ်ထောင်ရေးအဖွဲ့အစည်းပြင်ပရှိ မည်သည့်စိတ်ခံစားမှုနှင့် လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဆက်ဆံရေးကိုမဆို လက်မခံသော သမ္မာကျမ်းစာ၏ အမိန့်ကို ကျွန်ုပ်တို့ ထိန်းသိမ်းရမည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပင်တတုခ်ကျမ်းဆိုင်ရာ ဥပဒေပြဋ္ဌာန်းချက်များ၏ စိတ်ဓာတ်နှင့် (ယေရှုခရစ်၏ ဧဝံဂေလိတရားအရ) ကျွန်ုပ်တို့သည် ရွေးနုတ်ကယ်တင်သည့်နည်းလမ်းဖြင့် ပြုမူရန် လိုအပ်သည်။ အတူနေထိုင်သော စုံတွဲများအား လိင်ဆက်ဆံရေးအတွက် ဘုရားသခင်၏အစီအစဉ်ကို လက်ခံရန်၊ ထိုသို့ပြုလုပ်ခြင်းသည် သင့်လျော်ပညာရှိသည်ဟု ယူဆပါက အိမ်ထောင်ရေးဆက်ဆံရေးသို့ ဝင်ရောက်ရန် သို့မဟုတ် အတူနေထိုင်ခြင်းနှင့် အိမ်ထောင်ပြင်ပ လိင်ဆက်ဆံခြင်းတို့မှ ရှောင်ကြဉ်ရန် အားပေးရမည်။ သမ္မာကျမ်းစာသည် အသင်းတော်အနေဖြင့် ဟန်ချက်ညီသောချဉ်းကပ်မှုကို ပြုရန် တောင်းဆိုသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ သမ္မာကျမ်းစာစံနှုန်းများကို ထိန်းသိမ်းထားရင်း ပြစ်မှားသူများကို ကျေးဇူးတော်ဖြင့် အမှုဆောင်ပေးရန် ဖြစ်သည်။

---

၁။ ချားလ်စ် လီ ကိုးလ် (Charles Lee Cole)၊ “လူမှုရေးအခြေအနေအတွင်း အတူနေထိုင်ခြင်း”၊ အိမ်ထောင်ရေးနှင့် အခြားရွေးချယ်စရာများ — ရင်းနှီးသောဆက်ဆံရေးများကို လေ့လာခြင်း (ရော်ဂျာ ဒဗလျူ. လစ်ဘီ (Roger W. Libby) နှင့် ရောဘတ် အန်. ဝိုက်ဟတ်စ်တ် (Robert N. Whitehurst) တည်းဖြတ်)၊ ဂလင်ဗျူး၊ အီလီနွိုက် (Glenview, Ill.) — စကော့-ဖိုရက်စ်မန်း (Scott-Foresman)၊ ၁၉၇၇၊ စာ ၆၇။ အလားတူ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်များအတွက် ထိုစာအုပ်၏ စာ ၆၄-၆၇ ကိုလည်း ရှုပါ။

၂။ ပမ်မလာ ဂျေ. စမော့ခ် (Pamela J. Smock) နှင့် ဆန်ဂျစ် ဂုပ္တာ (Sanjiv Gupta)၊ “ခေတ်ပြိုင် မြောက်အမေရိကတွင် အတူနေထိုင်ခြင်း”၊ အတူတကွနေထိုင်ခြင်း — မိသားစုများ၊ ကလေးများနှင့် လူမှုရေးမူဝါဒအပေါ် အတူနေထိုင်ခြင်း၏ အကျိုးဆက်များ (အလန် ဘုသ် (Alan Booth) နှင့် အန်း စီ. ခရောက်တာ (Ann C. Crouter) တည်းဖြတ်)၊ မာဝါ၊ နယူးဂျာစီ (Mahwah, N.J.) — အာလ်ဘမ် အက်ဆိုးစီယိတ်စ် (Erlbaum Associates)၊ ၂၀၀၂၊ စာ ၅၅။ ၂၀၀၀ ပြည့်နှစ် သန်းခေါင်စာရင်း အထူးအစီရင်ခံစာ၊ “လက်ထပ်စုံတွဲနှင့် လက်မထပ်ရသေးသောအဖော်ဖြင့် အိမ်ထောင်စုများ — ၂၀၀၀”၊ စာ ၂ (၂၀၀၉ မေ ၅ တွင် ကိုးကား)။ အွန်လိုင်းတွင် ရရှိနိုင်သည်။

၃။ မာရီ ဟတ်ဝဲလ်-ဝေါကာ (Marie Hartwell-Walker)၊ “အတူနေထိုင်ခြင်း — ရင်းနှီးမှုအပေါ် သက်ရောက်သောအကြောင်းအရာများ”၊ ၂၀၀၈ ဧပြီ ၈၊ စာမျက်နှာမဖော်ပြထား (၂၀၀၉ မေ ၅ တွင် ကိုးကား)။ အွန်လိုင်းတွင် ရရှိနိုင်သည်။

၄။ အန်း-မာရီ အမ်ဘတ် (Anne-Marie Ambert)၊ “အတူနေထိုင်ခြင်းနှင့် အိမ်ထောင်ရေး — ၎င်းတို့ မည်သို့ဆက်နွယ်သနည်း” (ခေတ်ပြိုင်မိသားစုလမ်းကြောင်းများ၊ မိသားစုဗန်နီယာအင်စတီကျု (The Vanier Institute of the Family)၊ ၂၀၀၅ စက်တင်ဘာ)၊ စာ ၇ (၂၀၀၉ မေ ၅ တွင် ကိုးကား)။ ၂၀၀၀ ခုနှစ်တွင် အတူနေထိုင်သော စုံတွဲများ၏ အချိုးအစားမှာ ဆွီဒင်တွင် ၃၀ ရာခိုင်နှုန်း၊ ကနေဒါနိုင်ငံ ကွီဘက်တွင် ၂၉ ဒသမ ၈ ရာခိုင်နှုန်း၊ နော်ဝေတွင် ၂၄ ဒသမ ၅ ရာခိုင်နှုန်းနှင့် ပြင်သစ်တွင် ၁၇ ဒသမ ၅ ရာခိုင်နှုန်း ဖြစ်သည်။

၅။ ဥပမာ၊ ဂျူဒစ် ကေ. ဘောလ်စ်ဝစ်ခ် (Judith K. Balswick) နှင့် ဂျက်ခ် အို. ဘောလ်စ်ဝစ်ခ် (Jack O. Balswick)၊ စစ်မှန်သော လူ့လိင်ဆက်ဆံရေး — ပေါင်းစပ်ချဉ်းကပ်နည်း၊ ဒေါင်းနာစ်ဂရိုဗ်၊ အီလီနွိုက် (Downers Grove, Ill.) — အင်တာဗာစီတီ (InterVarsity)၊ ၁၉၉၉၊ စာ ၁၃၀-၁၃၄။

၆။ ဘောလ်စ်ဝစ်ခ်နှင့် ဘောလ်စ်ဝစ်ခ်၊ စစ်မှန်သော လူ့လိင်ဆက်ဆံရေး၊ စာ ၁၃၄-၁၃၅ တွင် ကိုးကားထားသော လေ့လာမှုများကို ရှုပါ။

၇။ အထူးသဖြင့် အမ်ဘတ်၊ “အတူနေထိုင်ခြင်းနှင့် အိမ်ထောင်ရေး”၊ စာ ၈-၁၆ တွင် ဆွေးနွေးထားသော လေ့လာမှုများကို ရှုပါ။ ဤလေ့လာမှုများ၏ ခိုင်လုံမှုကို မကြာသေးမီ သုတေသနအချို့နှင့် အတူနေထိုင်ခြင်းကို ထောက်ခံသူများက ယခုအခါ မေးခွန်းထုတ်နေကြသည်။ သို့သော် အိမ်ထောင်ရေးနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် အတူနေထိုင်ခြင်း၏ ယေဘုယျဆိုးကျိုးများကို ဖော်ပြသော သုတေသနများ၏ ခိုင်လုံမှုကို ယေဘုယျသိပ္ပံဆိုင်ရာ သဘောတူညီချက်က ဆက်လက်ထောက်ခံထားသည်။

၈။ က ၁-၂ တွင် လိင်နှင့်အိမ်ထောင်ရေးဆိုင်ရာ ဓမ္မဗေဒ၏ ကျမ်းချက်မှအနက်ဖော်ခြင်းအခြေခံအတွက် စာရေးသူ၏ ယာဝေး၏ မီးလျှံ — ဓမ္မဟောင်းကျမ်းတွင် လိင်ဆက်ဆံရေး၊ ပီဘိုဒီ၊ မက်ဆာချူးဆက် (Peabody, Mass.) — ဟန်ဒရစ်ဆန် (Hendrickson)၊ ၂၀၀၇၊ စာ ၁၅-၅၄ (အခန်း ၁၊ အွန်လိုင်းတွင် အခမဲ့ရရှိနိုင်) ကို ရှုပါ။

၉။ ရောဘတ် ဘီ. လောတန် (Robert B. Lawton)၊ “ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၂း၂၄ — ရိုးရိုးရှင်းရှင်းလား၊ ဝမ်းနည်းဖွယ်လား” နှင့် အန်ဂျလို တိုဆာတို (Angelo Tosato)၊ “ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၂း၂၄ အကြောင်း” ကို ရှုပါ။

၁၀။ စာသားတွင် အမျိုးသားက စွန့်ခွာရမည်ဟုသာ တိတိကျကျ ဖော်ပြထားသော်လည်း နှစ်ဦးစလုံး “စွန့်ခွာရမည်” ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ရှိသည်။ အကြောင်းမှာ သမ္မာကျမ်းစာခေတ် ယဉ်ကျေးမှုအတွင်း အမျိုးသမီးသည် မိမိအဖ၏အိမ်ကို စွန့်ခွာပြီးသားဖြစ်သည်ဟု ယူဆထားပြီးသားဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည် (က ၂၄း၅၈၊ ၆၇; ဆာ ၄၅း၁၃-၁၅; သီ ၃း၆-၁၁; မ ၂၅း၁-၁၃)။

၁၁။ အမ်ဘတ်၊ “အတူနေထိုင်ခြင်းနှင့် အိမ်ထောင်ရေး”၊ စာ ၁၃-၁၄။

၁၂။ ဥပမာ တရား ၁၀း၂၀; ၁၁း၂၂; ၁၃း၄; ယောရှု ၂၂း၅; ၂၃း၈ ကို ရှုပါ။

၁၃။ ဝေါလ်တာ ဘရူးဂမန် (Walter Brueggemann)၊ “တစ်သားတစ်ကိုယ်တည်းနှင့် အရိုးအသားတစ်ခုတည်းဖြစ်ခြင်း (က ၂း၂၃က)” နှင့် ဂျွန် ကေ. တာဝါတာ (John K. Tarwater)၊ “ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၁ နှင့် ၂ ရှိ ဖန်ဆင်းခြင်းအစီအစဉ်အတွင်း အိမ်ထောင်ရေး၏ ပဋိညာဉ်သဘောသဘာဝ” ကို ရှုပါ။

၁၄။ ဥပမာ က ၂၄း၆၇; ၂၉း၂၂-၂၅; ဆာ ၄၅; သု ၂း၁၇; သီ ၄း၁-၅း၁; ဟေရှာ ၅၄း၅၊ ၁၀; ယေ ၇း၃၄; ၁၆း၉; ယေဇ ၁၆း၈၊ ၅၉၊ ၆၀၊ ၆၂; ဟော ၂း၂၊ ၁၆-၂၀; မာလ ၂း၁၄; မ ၂၅း၁-၁၃ ကို ရှုပါ။ ဆွေးနွေးချက်အတွက် အထူးသဖြင့် ဂေါ်ဒွန် ပီ. ဟူဂင်ဘာဂါ (Gordon P. Hugenberger)၊ ပဋိညာဉ်တစ်ရပ်အဖြစ် အိမ်ထောင်ရေး — မာလခိကျမ်းမှ ဖွံ့ဖြိုးလာသော သမ္မာကျမ်းစာဥပဒေနှင့် ကျင့်ဝတ်၊ လိုင်ဒန် (Leiden) — အီး. ဂျေ. ဘရီးလ် (E. J. Brill)၊ ၁၉၉၄၊ ပြန်လည်ထုတ်ဝေ၊ ဂရန်းရက်ပစ် (Grand Rapids) — ဘေကာ (Baker)၊ ၁၉၉၈၊ စာ ၂၈၀-၃၁၂ ကို ရှုပါ။

၁၅။ ဥပမာ က ၂၉း၂၃-၂၅; သီ ၄း၁၂; ၆း၉; တရား ၂၂း၁၃-၂၁၊ ၂၈-၂၉ (ဒေးဗစ်ဆန်၊ ယာဝေး၏ မီးလျှံ၊ စာ ၃၅၆-၃၆၁၊ ၅၆၇ ကို နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

၁၆။ မီရိုဆလပ်ဗ် ကီးရှ် (Miroslav Kiš)၊ “အတူနေထိုင်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ သတ္တမနေ့မြော်လင့်ခြင်းအသင်းတော်၏ ရပ်တည်ချက်”၊ သမ္မာကျမ်းစာသုတေသနဌာန၊ ၂၀၀၁၊ စာ ၂ (၂၀၀၉ မေ ၇ တွင် ကိုးကား)။

၁၇။ ဒေးဗစ်ဆန်၊ ယာဝေး၏ မီးလျှံ၊ စာ ၂၁၃-၂၉၅ ရှိ ဆွေးနွေးချက်ကို ရှုပါ။

၁၈။ မူရင်းဟေဗြဲစာသားသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ရည်ညွှန်းသော ပုံစံဖြင့် ဖြစ်သည်။ “တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ရှေ့တွင် အရှက်မရှိကြ” ဟု ဆိုလိုသည်။

၁၉။ အမ်ဘတ်၊ “အတူနေထိုင်ခြင်းနှင့် အိမ်ထောင်ရေး”၊ စာ ၁၆။

၂၀။ ဒေးဗစ်ဆန်၊ ယာဝေး၏ မီးလျှံ၊ စာ ၃၅၉-၃၆၁ ကို ရှုပါ။

၂၁။ ထိုစာအုပ်၊ စာ ၃၂၀-၃၂၄၊ ၄၁၇ ကို ရှုပါ။

၂၂။ အလန် ဂွင်သာ (Allen Guenther)၊ “အစ္စရေးလူမျိုးတို့၏ အိမ်ထောင်ရေးပုံစံ — ဆွေမျိုးတော်စပ်မှု၊ လူမှုစီးပွားရေးနှင့် ဘာသာရေးအချက်များ”၊ စာ ၄၀၂၊ ၄၀၅။ ဒေးဗစ်ဆန်၊ ယာဝေး၏ မီးလျှံ၊ စာ ၃၂၂၊ မှတ်ချက် ၆၄ ကိုလည်း နှိုင်းယှဉ်ပါ။

နောက်ထပ်ဆောင်းပါးများ

အကြောင်းအရာအလိုက်

“ငါ၏အိမ်နီးချင်းကား မည်သူနည်း” — လူမျိုးရေးခွဲခြားမှုနှင့် အမျိုးသားရေးဝါဒဆိုင်ရာ အတွေးအမြင်အချို့

လာဘ်ပေးလာဘ်ယူမှုနှင့် လာဘ်ပေးခြင်းဆိုင်ရာ အမြင်တစ်ရပ်

လိင်ပြောင်းလဲမှုဝါဒဆိုင်ရာ သတ္တမနေ့မြော်လင့်ခြင်းအသင်းတော်၏ သဘောထားများ — ၂၀၁၄

ညီအစ်ကိုမောင်နှမများကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ခြင်း — မဿဲ ၁၈း၁၅–၂၀

စာရေးသူအလိုက်

အယ်လင်ဂျီဝှိုက်၏ ကျမ်းစာဆိုင်ရာ ထိုးထွင်းသိမြင်မှုများသည် မူရင်းကျမ်းစာဘာသာစကားများကို အတည်ပြုခြင်း

ဒံယေလ ၈း၁၄ ၏ ၂၃၀၀ ရက်များသည် မည်သည့်အချိန်တွင် စတင်၍ မည်သည့်အချိန်တွင် အဆုံးသတ်သနည်း — သမ္မာကျမ်းစာ၊ အချိန်စဉ်နှင့် ကရေတီသမိုင်းမှ အထောက်အထားအသစ်များ

အိမ်ထောင်ရေး၊ ကွာရှင်းခြင်းနှင့် ပြန်လည်အိမ်ထောင်ပြုခြင်း — ဓမ္မဟောင်းကျမ်းအခြေခံများနှင့် ဓမ္မသစ်ကျမ်း၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုများ

သမ္မာကျမ်းစာအရ သမ္မာကျမ်းစာကို အနက်ဖွင့်ခြင်း — သတ္တမနေ့မြော်လင့်ခြင်းအသင်းတော်၏ ကျမ်းစာအနက်ဖွင့်နည်းကို နားလည်ရန်