အချိန်ကို
စောင့်ရှောက်အုပ်ချုပ်ခြင်း
ယနေ့လူများသည်
အချိန်နှင့်ပတ်သက်၍ ပြဿနာရှိကြသည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းတစ်ရာ့ငါးဆယ်ခန့်က
ချီကာဂိုမြို့မှ ကုန်သည်တစ်ဦးသည် နယူးယောက်မြို့၌ စီးပွားရေးလုပ်ရန်
သွားရမည်ဆိုပါက နယူးယောက်မြို့သို့ သွား၍ ပြန်လာရန် အချိန်အလွန်ကြာသောကြောင့်
တစ်ပတ်လုံးနီးပါး အချိန်ကုန်ရနိုင်သည်။ ယနေ့တွင်မူ လေယာဉ်စီး၍ တစ်နာရီ သို့မဟုတ်
နှစ်နာရီအတွင်း ထိုနေရာသို့ ရောက်နိုင်သည်။ ထိုအရာကြောင့် သူသည် တစ်ပတ်နီးပါး
အချိန်ကို ရရှိလာသည်။ သို့သော် ယနေ့ခေတ် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်များကို ကြည့်ပါက
သူတို့၌ အချိန်ပိုရှိလာခြင်း မရှိပါ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် လူများစွာက
“ကျွန်ုပ်တို့၌ အချိန်မရှိပါ” ဟု ဆိုကြသည်။ ထိုသို့သော ပြောဆိုချက်သည်
လုံးဝမှန်ကန်ခြင်း မရှိပါ၊ အကြောင်းမှာ မိနစ်တိုင်း၊ နာရီတိုင်း၊ နေ့တိုင်း၊
အပတ်တိုင်း၊ လတိုင်းနှင့် နှစ်တိုင်းတွင် ကျွန်ုပ်တို့အား တူညီသော အချိန်ပမာဏကို
ပေးထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော် မိမိ၌ အချိန်တိုတောင်းသောကြောင့် (ဗျာ ၁၂း၁၂)
သိသော ရန်သူသည် ကျွန်ုပ်တို့အား အလုပ်များနေစေရန် ကြိုးစားသည်မှာ မှန်ကန်သည်။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဘုရားသခင်ပေးသနားတော်မူသော အချိန်ဆုကျေးဇူးကို ကျွန်ုပ်တို့
မည်သို့အသုံးပြုသည်နှင့်ပတ်သက်၍ ကျွန်ုပ်တို့၌ တာဝန်ရှိသည်။
I.
အချိန်၏ ပိုင်ဆိုင်မှုနှင့် စောင့်ရှောက်အုပ်ချုပ်မှု
၁။ ဒံ ၂း၂၁; ယောဘ ၁၄း၁၊ ၅
ဘုရားသခင်သည်
အချိန်၏ သခင်ဖြစ်တော်မူသည်။ ကိုယ်တော်သည် အုပ်စိုးစီမံတော်မူပြီး ကျွန်ုပ်တို့သည်
ကိုယ်တော်နှင့် ကိုယ်တော်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်များအပေါ် မှီခိုရသည်။
၂။ ဆာ ၃၁း၁၅
အချိန်နှင့်
အသက်တာသည် နီးကပ်စွာ ဆက်နွယ်နေသည်။ တစ်စုံတစ်ဦးနှင့် အချိန်ကုန်ဆုံးခြင်းဆိုသည်မှာ
မိမိ၏အသက်တာထဲမှ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကို ထိုသူအား ပေးခြင်းဖြစ်သောကြောင့် အချိန်သည်
အလွန်အရေးကြီးသည်။ ယုံကြည်သူများသည် မိမိတို့၏အချိန်ကို ဘုရားသခင်ထံ အပ်နှံပြီး
အချိန်အသုံးပြုရာတွင် ကိုယ်တော်၏ အကြံဉာဏ်ကို လိုက်နာကြသည်။ အချိန်သည်
ဖြုန်းတီးခြင်းနှင့် အလွဲသုံးစားပြုခြင်းလည်း ခံရနိုင်သည်
(ရေလွှမ်းမိုးခြင်းမတိုင်မီ လူသားတို့ပြုခဲ့သကဲ့သို့၊ က ၆-၇၊ ဘုရားသခင်အတွက်
ဆုံးဖြတ်ချက်ချရန် ရွှေ့ဆိုင်းခဲ့သော ဖေလဇ်ကဲ့သို့၊ တ ၂၄း၂၄-၂၅)။
၃။ ကော ၄း၅; ဧ ၅း၁၆
ကျွန်ုပ်တို့၏တာဝန်မှာ
အချိန်ကို ပညာရှိစွာ အသုံးပြုခြင်းအားဖြင့် အကောင်းဆုံးအသုံးချရန် ဖြစ်သည်။
ထိုအရာတွင် ဘုရားသခင်နှင့် ကိုယ်တော်၏အသင်းတော်အတွက် အချိန်ပေးခြင်း၊ မိသားစု၊
မိတ်ဆွေများနှင့် အိမ်နီးချင်းများအတွက် အချိန်ပေးခြင်းတို့ ပါဝင်သည်။ သူတို့အတွက်
အနီးကပ်ရှိပေးပြီး ယေရှုထံသို့ ညွှန်ပြပေးရမည်။ အဓိပ္ပာယ်ရှိသော
အလုပ်အတွက်လည်းကောင်း၊ အနားယူ၍ အင်အားပြန်လည်ဖြည့်တင်းရန်လည်းကောင်း၊
ကိုယ်ကာယလေ့ကျင့်ခန်းပြုရန်လည်းကောင်း အချိန်ပေးနိုင်သည်။
ဘုရားသခင်သည်
ကျွန်ုပ်တို့၏အချိန်ကို ပိုင်ဆိုင်တော်မူသောကြောင့် ထိုအချိန်ကို
ကျွန်ုပ်တို့မည်သို့ အသုံးပြုသည်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ နေ၍မရပါ။ ဤအချက်သည်
ကျွန်ုပ်တို့အား ဆုတောင်းခြင်းနှင့် ကိုယ်တော်၏နှုတ်ကပတ်တော်ကို လေ့လာခြင်းသို့
ခေါ်ဆောင်သည်။ သမ္မာကျမ်းစာတွင် ဘုရားသခင်သည် အချိန်ကို
မည်သို့အသုံးပြုရမည်နှင့်ပတ်သက်၍ အခြေခံမူများကို ကျွန်ုပ်တို့အား မျှဝေပေးထားသည်။
အသေးစိတ်အချက်များကိုမူ သခင်ဘုရားနှင့် နေ့စဉ်လျှောက်လှမ်းခြင်းနှင့်
ကိုယ်တော်၏အသံကို နားထောင်ခြင်းအားဖြင့် ပိုင်းခြားသိမြင်ရမည်။
II.
အချိန်ကို ကောင်းမွန်စွာ အသုံးပြုရန် အခြေခံမူအချို့
အောက်ပါစာရင်းသည်
အပြည့်အစုံမဟုတ်သော်လည်း အချိန်ကို စောင့်ရှောက်အုပ်ချုပ်ခြင်းတွင် ပါဝင်သော
အခြေခံမူအချို့ကို ကျွန်ုပ်တို့အား သတိပြုမိစေသည်။
၁။ ဆုတောင်းခြင်း
ရော ၁၂း၁၂; ၁ယော ၅း၁၄-၁၅; ဒံ ၆း၁၁
ဆုတောင်းခြင်းဟူသည်
ဘုရားသခင်နှင့် မိတ်သဟာယဖွဲ့ရန် ရှာဖွေခြင်းနှင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဖန်ဆင်းရှင်နှင့်
အပြန်အလှန်ပြောဆိုခြင်းသို့ ဝင်ရောက်ခြင်းဖြစ်သည်။ ဆုတောင်းခြင်းသည်
ကျွန်ုပ်တို့အား နောက်တစ်လှမ်းဆုတ်၍ ပဋိပက္ခများနှင့် စိတ်ဖိစီးမှုများအတွင်း
ငြိမ်သက်ခြင်းကို ရှာဖွေနိုင်စေပြီး အသက်တာတွင် အမှန်တကယ်အရေးကြီးသောအရာများကို
ပြန်လည်အာရုံစိုက်၍ အာရုံစူးစိုက်နိုင်ရန် ကူညီပေးသည်။ ဘုရားသခင်နှင့်
မိတ်သဟာယဖွဲ့ခြင်းနှင့် အသက်တာအပေါ် ရှုမြင်ချက်အသစ်ရရှိခြင်းအပြင်
ဆုတောင်းခြင်းသည် အခြားနည်းလမ်းများဖြင့်လည်း အထောက်အကူပြုသည်။ ဆုတောင်းရန် အချိန်ပေးခြင်းသည်
ဘုရားသခင်နှင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဆက်ဆံရေး၌ ကြီးထွားလာရန် ကူညီပေးသည်။
ကျွန်ုပ်တို့၏အသက်တာ၌ ဆုတောင်းလိုစိတ်မရှိသော အချိန်ကာလများ ရှိနိုင်သော်လည်း
ထိုအချိန်၌ပင် မိမိတို့မည်သို့ခံစားနေရသည်ကို ဘုရားသခင်အား ပြောပြခြင်းဖြင့်
သခင်ဘုရားနှင့် ဆက်သွယ်မှုကို ထိန်းသိမ်းထားခြင်းသည် ကောင်းသည်။ နေ့စဉ်စနစ်တကျ
ဆုတောင်းရန် သုံးစွဲသောအချိန်အပြင် တစ်နေ့တာအတွင်း ကျွန်ုပ်တို့၏အတွေးများသည်
ကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းခြင်း၊ ချီးမွမ်းခြင်းနှင့် တောင်းလျှောက်ခြင်းတို့ဖြင့်
ဘုရားသခင်ထံ မကြာခဏ ရောက်ရှိနိုင်သည်။
၂။
သမ္မာကျမ်းစာဖတ်ခြင်း
ကော ၃း၁၆; တ ၁၇း၁၁; ယောရှု ၁း၈
ကျွန်ုပ်တို့သည်
သမ္မာကျမ်းစာကို ပုံမှန်ဖတ်ရန် အချိန်ပေးရမည်။ အနည်းဆုံး တစ်နေ့လျှင် တစ်ကြိမ်
ဖတ်သင့်သည်။ အကြောင်းမှာ သမ္မာကျမ်းစာအားဖြင့် ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်တို့ထံ
အထူးနည်းလမ်းဖြင့် စကားပြောတော်မူပြီး ဆက်သွယ်ရေးလမ်းကြောင်းများကို
ဖွင့်ထားပေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သမ္မာကျမ်းစာသည် ဘုရားသခင်ကို နားလည်ရန်၊
ယေရှုနှင့် တွေ့ဆုံရန်၊ အဘယ်အရာသည် ကောင်းမြတ်သည်ကိုလည်းကောင်း၊ ကျွန်ုပ်တို့အတွက်
ဘုရားသခင်၏အလိုတော်သည် အဘယ်အရာဖြစ်သည်ကိုလည်းကောင်း ပိုင်းခြားသိမြင်ရန်
ကူညီပေးသည်။
၃။ သက်သေခံခြင်း
မ ၁၀း၃၂; ၂ကော ၅း၂၀
မိမိတို့၏ယုံကြည်ခြင်းကို
မျှဝေရန် အချိန်ပေးခြင်းသည် အခြားသူများအတွက် အကျိုးရှိသည်။ အကြောင်းမှာ သူတို့သည်
ယေရှုကို သိကျွမ်းရန်နှင့်/သို့မဟုတ် သမ္မာကျမ်းစာကို ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ
နားလည်ရန် အခွင့်အရေးရရှိကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့လည်း
ကောင်းကြီးခံစားရသည်။ အကြောင်းမှာ ဘုရားသခင်အကြောင်း ပြောဆိုခြင်းသည်
ကိုယ်တော်နှင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဆက်ဆံရေးကို ပိုမိုနက်ရှိုင်းစေရန်
ကူညီပေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
၄။ အမှုဆောင်ခြင်း
လု ၁၀း၂၅-၃၇; မ ၅း၇; မ ၂၂း၃၇-၃၉
ခရစ်ယာန်အသက်တာ၏
အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုတွင် အခြားသူများအတွက် အမှုဆောင်ခြင်း ပါဝင်သည်။ မိသားစု၊
မိတ်ဆွေများနှင့် အိမ်နီးချင်းများအတွက် အမှုဆောင်ရမည်။ အိမ်နီးချင်းများကို
မေတ္တာပြခြင်းသည် အိမ်လုပ်မုန့်ပေးခြင်းမှစ၍ သူတို့၏ကလေးများကို
စောင့်ရှောက်ပေးခြင်း၊ ခက်ခဲသောအချိန်များတွင် ကူညီပေးခြင်းအထိ
ဖန်တီးမှုအမျိုးမျိုးဖြင့် ပြုလုပ်နိုင်သည်။ အမှုဆောင်ခြင်းတွင် အသင်းတော်၌
လှုပ်ရှားမှုအမျိုးမျိုးနှင့် တာဝန်များ၌ ပါဝင်ခြင်းလည်း ပါဝင်သည်။
၅။
မိတ်သဟာယဖွဲ့ခြင်း
တ ၂း၄၆-၄၇; ဟေဗြဲ ၁၀း၂၄-၂၅
ယုံကြည်သူများနှင့်
အတူကုန်ဆုံးသောအချိန်သည် အလွန်အရေးကြီးသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့သည်
တစ်ဦးတည်းရှိသောအခါထက် အတူတကွရှိသောအခါ ပိုမိုခိုင်မာကြသည်။
ခရစ်ယာန်မိတ်သဟာယဖွဲ့ခြင်း၌ အထောက်အပံ့နှင့် အားပေးမှုကို ရရှိပြီး
ကျွန်ုပ်တို့၏ယုံကြည်ခြင်းသည် ခိုင်မာလာသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည်လည်း ညီအစ်ကိုမောင်နှမများအတွက်
ကောင်းကြီးဖြစ်နိုင်သည်။
၆။ အလုပ်လုပ်ခြင်း
က ၁း၂၈; ၂း၁၅၊ ၁၉-၂၀; ၁သက် ၄း၁၁
အချို့သောသူများသည်
အလုပ်လုပ်ခြင်းကို ကျိန်ခြင်းတစ်ရပ်ဟု ယူဆကြသည်။ သို့သော် တစ်စုံတစ်ရာကို
အောင်မြင်စွာ ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ခြင်းသည် ကောင်းကြီးတစ်ရပ်ဖြစ်သည်။
ယင်းသည် စိတ်ကျေနပ်မှုနှင့် ပြည့်စုံမှုကို ပေးသည်။ အာဒံနှင့် ဧဝတို့သည်
လူသားကျဆုံးခြင်းမတိုင်မီကပင် အဓိပ္ပာယ်ရှိသော အလုပ်တွင် ပါဝင်ခဲ့ကြသည်။ အလုပ်သည်
အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးဖြစ်လာသော်လည်း (က ၃း၁၇-၁၈) ယင်း၌
အပြုသဘောဆောင်သော ရှုထောင့်များ ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ ပညတ်တော်ဆယ်ပါးတွင်ပင်
အလုပ်လုပ်ခြင်းကို ဖော်ပြထားသည် (ထွက် ၂၀း၉-၁၁)။ ပေါလုကလည်း အလုပ်မလုပ်ဘဲ
ပျင်းရိနေခြင်းကို သတိပေးထားသည် (၂သက် ၃း၁၀)။
၇။ အနားယူခြင်း
မာ ၆း၃၀-၃၂; ထွက် ၂၀း၈-၁၁
သမ္မာကျမ်းစာသည်
အနားယူခြင်းအကြောင်းကိုလည်း ပြောထားသည်။ တစ်နေ့လုံး အနားယူခြင်းဖြစ်သော
ဥပုသ်နေ့အကြောင်းပင် ပြောထားသည်။ အနားယူခြင်းသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ကျန်းမာရေးနှင့်
ကောင်းမွန်စွာ လုပ်ဆောင်နိုင်ရန်အတွက် အရေးကြီးသည်။ အလုပ်လုပ်ခြင်းနှင့်
အနားယူခြင်းအကြား ကျန်းမာသင့်လျော်သော စည်းချက်တစ်ရပ် ရှိရမည်။ ဥပုသ်နေ့ကို
တစ်ပတ်လျှင် တစ်ကြိမ်ပေးထားခြင်းသည် အားအင်ပြန်လည်ဖြည့်တင်းရန်အတွက်သာမက
ဘုရားသခင်နှင့် မိတ်သဟာယဖွဲ့ရန်၊ ကိုယ်တော်အတွက် အမှုဆောင်ရန်နှင့် မိသားစု၊
မိတ်ဆွေများနှင့် မိတ်သဟာယဖွဲ့ရန်အတွက်လည်း ဖြစ်သည်။
III.
နိဂုံးချုပ်
ဘုရားသခင်ထံမှ
ကျွန်ုပ်တို့ရရှိထားသော အဖိုးတန်ဆုံးဆုကျေးဇူးများအနက် တစ်ခုမှာ အချိန်ဖြစ်သည်။
ကျွန်ုပ်တို့သည် ဘုရားသခင်၏ ပိုင်ဆိုင်ရာဖြစ်ကြပြီး ကျွန်ုပ်တို့၏အချိန်သည်လည်း
ကိုယ်တော်၏ပိုင်ဆိုင်ရာ ဖြစ်သည်။ ဤဆုကျေးဇူးကို အကျိုးဖြစ်ထွန်းစေသော
နည်းလမ်းများဖြင့် အသုံးပြုရန် ကျွန်ုပ်တို့အား တောင်းဆိုထားသည်။ သစ္စာရှိသော
စောင့်ရှောက်အုပ်ချုပ်သူများအဖြစ် ဤအရာကို မည်သို့ပြုလုပ်ရမည်နှင့်ပတ်သက်၍
လမ်းညွှန်ပေးသော အခြေခံမူများကိုလည်း ဘုရားသခင် ပေးထားတော်မူသည်။ ဤအခြေခံမူများကို
လိုက်နာခြင်းအားဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့၏အသက်တာများသည် ကြွယ်ဝလာပြီး
ဘုရားသခင်၏ဘုန်းတော်ကို ထင်ရှားစေသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် သခင်ဘုရားထံ လုံးဝအပ်နှံထားကြောင်းကိုလည်း
ပြသနိုင်ပြီး၊ ကိုယ်တော်သည်လည်း ကျွန်ုပ်တို့နှင့်ပတ်သက်သော
ကိုယ်တော်၏အကြံအစည်နှင့် ကိုယ်တော်ကို ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ နားလည်လာစေရန်
ကျွန်ုပ်တို့ကို လမ်းညွှန်ပေးတော်မူမည်။
၁။
No comments:
Post a Comment