ဆာလောင်ခြင်း—သင်၏ဝိညာဉ်တောင့်တမှုကို ဖြည့်ဆည်းပေးခြင်း

ဂျွန် ဒိုင်ဘ်ဒေါလ် (Jon Dybdahl) ၏ စာအုပ်သည် တရားဝင်စိုးရိမ်ဖွယ်ရာကိစ္စတစ်ရပ်ဖြစ်သည့် အသင်းတော်သားများ၏ ဝိညာဉ်ရေးရာအသက်တာနှင့် ဘုရားသခင်နှင့် သူတို့၏ဆက်ဆံရေးကို အလေးထားဖော်ပြထားသည်။ တိတိကျကျဆိုရလျှင် ဘုရားသခင်ကို လူတစ်ဦးသည် မည်သို့အတွေ့အကြုံရရှိနိုင်သနည်း။ စာရေးသူသည် ကောင်းမွန်ပြီး အထောက်အကူဖြစ်စေသော အချက်များစွာကို ဖော်ပြထားသည်။ အချို့နေရာများတွင် ဤစာအုပ်သည် စာဖတ်သူများကို လှုံ့ဆော်ပေးသော်လည်း အခြားနေရာများတွင် မေးခွန်းများစွာကို ပေါ်ပေါက်စေသည်။

ဒိုင်ဘ်ဒေါလ်သည် အကြောင်းအရာအလေးချိန်ကို အပေါ်ဘက်သို့သာ စုစည်းထားသော၊ ဆင်ခြင်တုံတရားကို အလွန်အမင်းအလေးပေးသော ခရစ်ယာန်ဘာသာကို ဆန့်ကျင်ပြောဆိုသည်။ ထို့ကြောင့်—အကြောင်းပြချက်အချို့ရှိသဖြင့်—အယူဝါဒ၊ ကျင့်ဝတ်နှင့် သမ္မာကျမ်းစာဆိုင်ရာ ဘာသာဗေဒတို့ကို တစ်ဖက်သတ်အလေးပေးခြင်းကိုလည်း ဆန့်ကျင်သည်။ သို့သော် ထိုသို့ပြုခြင်း၏ ရလဒ်အနေဖြင့် ခရစ်ယာန်အသက်တာနှင့် ခရစ်ယာန်အတွေးအခေါ်၏ ဤကဏ္ဍများသည် နောက်ကျန်ရစ်သွားပုံရသည်။ ပျောက်ဆုံးနေသည်ဟု ထင်ရသောအရာမှာ သိမြင်နားလည်မှုအပေါ်အခြေခံသော ဘာသာဗေဒနှင့် ဝိညာဉ်ရေးရာတို့အကြား ပေါင်းစပ်မှုဖြစ်သည်။ ဥပမာအားဖြင့် သူ၏နောက်ဆုံးအခန်းတွင် “ဘာသာဗေဒနှင့် ကျင့်ဝတ်တို့သည် အရေးကြီးကြောင်းကို ကျွန်ုပ်ဘယ်တော့မျှ ငြင်းပယ်မည်မဟုတ်သော်လည်း၊ ထိုအရာတို့သည် နှလုံးသား၏အခန်းကဏ္ဍနှင့် ချစ်ခြင်းမေတ္တာ၏ အဓိကနေရာထက် မည်သည့်အခါမျှ အထက်တွင် မရပ်တည်နိုင်ပါ” (စာမျက်နှာ ၁၃၂) ဟု ရေးသားထားသည်။ ဤသို့ဆိုခြင်းသည် ဓမ္မဓိဋ္ဌာန်ကျသော နှုတ်ကပတ်တော်ထက် ပုဂ္ဂလဓိဋ္ဌာန်ကျသော အမြင်က အောင်မြင်သွားသကဲ့သို့ ထင်ရစေသည်။ “ဝိညာဉ်ရေးရာ စည်းကမ်းများ” ကို လိုက်နာကျင့်သုံးလျှင် အရာအားလုံး အဆင်ပြေပြီး ဘုရားသခင်နှင့် ဆက်ဆံရေးလည်း အာမခံချက်ရှိသွားပြီဟု ထင်မြင်စေနိုင်သည်။ သို့သော် မြော်လင့်ခြင်းအသင်းသားများသည် သမ္မာကျမ်းစာ၊ အထူးသဖြင့် ဓမ္မသစ်ကျမ်းကို ဤသို့တစ်ဖက်သတ်ပုံစံဖြင့် မဖတ်ကြပါ (ဟေဗြဲ ၅–၆ တွင် နို့နှင့် အစာမာကြား ခြားနားချက်အကြောင်း ဆွေးနွေးထားသည်ကို ကြည့်ပါ)။

ဤစာအုပ်တစ်လျှောက်လုံးတွင် ဝိညာဉ်ရေးရာသည် ခရစ်ယာန်ဂိုဏ်းဂဏအသီးသီး၌ ရှိနေသည်ဟု အတည်ပြုလိုသည့် သဘောထားတစ်ရပ်ရှိပြီး၊ ကမ္ဘာ့ဘာသာတရားများ၌ရှိသော ဝိညာဉ်ရေးရာကိုပင် အပြုသဘောဖြင့် အကဲဖြတ်ထားသည်။ သို့သော် စာရေးသူသည် တရားထိုင်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်လာသောအခါ ခြားနားချက်တစ်ရပ်ကို ပြုလုပ်ထားသည်။ သူက “ကျွန်ုပ်တို့၏ကိုယ်ပိုင်အစဉ်အလာများနှင့် မတူညီသော အစဉ်အလာများ သို့မဟုတ် အလေးပေးမှုများကို အထင်သေးခြင်း၊ သိက္ခာချခြင်း မပြုမိစေရန်လည်း သတိထားရမည်။ ခရစ်တော်၏ကိုယ်ခန္ဓာသည် အစဉ်အလာအားလုံးထံမှ အကျိုးခံစားရပြီး၊ အခြားသူများ၌ ထိုအရာများကို ကျွန်ုပ်တို့က ဝမ်းမြောက်စွာ လက်ခံအသိအမှတ်ပြုရမည် . . .” (စာမျက်နှာ ၁၁၆) ဟု ဆိုသည်။ ထိုစကားကို မြော်လင့်ခြင်းအသင်းသားများသည် အကဲဖြတ်ခြင်းမပြုဘဲ အယူဝါဒလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ရေးနှင့် ဖြစ်နိုင်သမျှ ဝိညာဉ်ရေးရာနည်းလမ်းတိုင်းကို လက်ခံသင့်သည်ဟု နားလည်နိုင်သည်။ တစ်နည်းအားဖြင့် ဤစာအုပ်သည် အချို့နေရာများတွင် ဘာသာရေးပေါင်းစည်းရေးနှင့် ဘာသာရေးဗဟုဝါဒဆန်ပုံရသည်။ ထို့အပြင် လူ၏သဘောသဘာဝနှင့် ပတ်သက်သော မြော်လင့်ခြင်းအသင်းတော်၏ နားလည်မှု—ကိုယ်ခန္ဓာ၊ ဝိညာဉ်နှင့် စိတ်တို့ကို တစ်ခုတည်းသော အလုံးစုံအဖြစ်မြင်ပြီး ဝိညာဉ်၏ သဘာဝအလျောက် မသေမရှင်ဖြစ်ခြင်းကို ငြင်းပယ်သော အယူအဆ—သည်လည်း ဝိညာဉ်ရေးရာအပေါ် အကျိုးဆက်များရှိသည်မဟုတ်ပါလော။ ဤကိစ္စကိုလည်း ဆွေးနွေးသင့်သည်မဟုတ်ပါလော။

“ဝိညာဉ်ရေးရာ စည်းကမ်းများ” ကို ဖော်ပြထားပုံသည် ရစ်ချတ် ဖော့စတာ (Richard Foster) ၏ စည်းကမ်းကျင့်သုံးခြင်း၌ ဝမ်းမြောက်ခြင်း နှင့် အလွန်ဆင်တူသည်။ ထိုစာအုပ်တွင်လည်း ကောင်းမွန်သောအကြောင်းအရာများနှင့် မေးခွန်းထုတ်ဖွယ်ရာအကြောင်းအရာများ နှစ်မျိုးစလုံး ပါဝင်သည်။ ဤစာအုပ်ကို အကြိမ်ကြိမ် ကိုးကားထားသဖြင့် စာဖတ်သူအချို့အတွက် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေနိုင်သည်။ ဒိုင်ဘ်ဒေါလ်၏ စာအုပ်ထဲတွင်လည်း နားလည်မှုလွဲနိုင်သော ဖော်ပြချက်များစွာ ရှိသည်။ စာရေးသူသည် မြင့်မြတ်သောကျမ်းစာဖတ်ရှုဆင်ခြင်ခြင်း ကို အကြံပြုထားသည် (စာမျက်နှာ ၆၂)၊ ဝိညာဉ်ရေးရာခေါင်းဆောင်များ (“ဝိညာဉ်ရေးရာလမ်းညွှန်သူများ”၊ စာမျက်နှာ ၁၃၆) ကို အသုံးပြုရန် အကြံပြုထားသည်၊ ရုရှားအော်သိုဒေါက်စ် အစဉ်အလာအရ “ယေရှု၏ဆုတောင်းချက်” ကို မန္တန်ကဲ့သို့ အသုံးပြုနိုင်ကြောင်း ဆိုထားသည် (စာမျက်နှာ ၅၂)၊[၁] အသက်ရှူခြင်းနှင့်အတူ ဆုတောင်းခြင်း (စာမျက်နှာ ၅၂)၊ အနုပညာပစ္စည်းများ သို့မဟုတ် မြင်ကွင်းဆိုင်ရာ မီဒီယာများကို ကြည့်ရှုရင်း ဆုတောင်းခြင်းနှင့် တရားထိုင်ခြင်း (စာမျက်နှာ ၅၃)၊ စိတ်ကူးပုံဖော်ခြင်း စသည်တို့ကိုလည်း အကြံပြုထားသည်။[၂] အလွန်အကျွံ သို့မဟုတ် မေးခွန်းထုတ်ဖွယ်ရာ ကျင့်စဉ်များနှင့် ပတ်သက်၍ သတိပေးချက်များမှာ လုံးဝနီးပါး မရှိပါ။ ထို့အပြင် စာရေးသူ၏အဆိုအရ ဝိညာဉ်ရေးရာ စည်းကမ်းများတွင် တိုးတက်မှုကို အကဲဖြတ်သင့်သည် (စာမျက်နှာ ၁၃၅)။ နောက်ဆုံးအခန်းများသည် စိတ်ပညာဘက်သို့ ပိုမိုဦးတည်လာသည်။ သေချာသည်မှာ စာရေးသူသည် အချို့နေရာများတွင် သမ္မာကျမ်းစာအခြေခံဖြင့် လုပ်ဆောင်ရန် ကြိုးပမ်းထားသော်လည်း သမ္မာကျမ်းစာ၏စာသားကို အပြည့်အဝမျှတစွာ မဖော်ပြနိုင်သေးပေ။ စုစုပေါင်းအားဖြင့် သမ္မာကျမ်းစာဆိုင်ရာ အကြောင်းအရာများကို ဘေးဖယ်ထားသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။ စာမျက်နှာ ၁၀၉ ရှိ ပုံကြမ်းတွင် “ခရစ်ယာန်ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်သူ” အောက်၌ ဘုရားသခင်၊ ကောင်းကင်တမန်များ၊ လူမှုရေးသိပ္ပံများ၊ ကံ၊ မှော်အတတ်နှင့် သဘာဝသိပ္ပံများကို စာရင်းပြုထားသည်။ ထို့အပြင် စာမျက်နှာ ၁၀၅ တွင် အသုံးပြုထားသော ဝေါဟာရရွေးချယ်မှုနှင့် ၎င်းတို့၏ဖော်ပြချက်များသည် စာဖတ်သူများအတွက် ပြဿနာများ ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။

အသေးစိတ်ကျသော ကျမ်းကိုးစာရင်းထဲတွင်ပင် စာဖတ်သူများအား စာအုပ်အမျိုးမျိုး ဝယ်ယူဖတ်ရှုရန် အားပေးထားသော်လည်း အမှန်တကယ် ပျောက်ဆုံးနေသည့်အရာမှာ မြော်လင့်ခြင်းအသင်းသားစာရေးဆရာများ[၃]၊ မြော်လင့်ခြင်းအသင်းတော်၏ “ဝိညာဉ်ရေးရာ” အကြောင်း ဖော်ပြချက်နှင့် ဥပမာအားဖြင့် ခရစ်တော်ထံသို့ ခြေလှမ်းများ တွင် အယ်လင်ဂျီဝှိုက်က ဤအကြောင်းအရာနှင့် ပတ်သက်၍ ရေးသားထားသော အချက်များ ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ဥပုသ်နေ့စောင့်ထိန်းခြင်း၊ ဥပုသ်ကျောင်းတွင် သမ္မာကျမ်းစာဆွေးနွေးခြင်း၊ ဆုတောင်းအစည်းအဝေးများ၊ ထို့အပြင် မြော်လင့်ခြင်းအသင်းတော်၏ နှစ်ခြင်းခံခြင်း၊ ခြေဆေးခြင်းနှင့် သခင်ဘုရား၏ညစာစားပွဲ ကျင့်စဉ်များသည် အသင်းတော်သားများ၏ ဝိညာဉ်ရေးရာအသက်တာအပေါ် မည်သို့အကျိုးသက်ရောက်သည်ကို ဆွေးနွေးထားခြင်းလည်း မရှိပါ။ ဗျာဒိတ် ၁၄း၇ တွင် ဖန်ဆင်းရှင်ဘုရားသခင်ကို ကိုးကွယ်ရန် ခေါ်ဆိုထားခြင်းကို ဤစာအုပ်ထဲတွင် မတွေ့ရပါ။ တစ်နည်းအားဖြင့် ဝိညာဉ်ရေးရာနှင့် ပတ်သက်သော မြော်လင့်ခြင်းအသင်းတော်၏ သီးခြားပံ့ပိုးမှုတစ်ရပ်အဖြစ် ဤစာအုပ်သည် ရှင်းလင်းစွာ မလုံလောက်ပါ။

ဤအကြောင်းအရာသည် အရေးကြီးသော်လည်း စုစုပေါင်းအမြင်မှာ ဤစာအုပ်သည် နေရာအမျိုးမျိုးတွင် အကြီးအကျယ် ပြုပြင်တိုးတက်ရန် လိုအပ်သည်ဟု ထင်မြင်ရသည်။

---

၁။ ဒိုင်ဘ်ဒေါလ်က စာမျက်နှာ ၅၂ တွင် ဆုတောင်းချက်ကို ဤသို့ကိုးကားထားသည်—“အို သခင်ယေရှုခရစ်၊ ဘုရားသခင်၏သားတော်၊ အပြစ်ရှိသော ကျွန်ုပ်ကို ကရုဏာပြုတော်မူပါ။” ပို၍ရိုးရှင်းစွာဆိုလျှင် “ယေရှု၊ ကျွန်ုပ်ကို ကရုဏာပြုတော်မူပါ” သို့မဟုတ် “ကျွန်ုပ်ကို ကရုဏာပြုတော်မူပါ” ဟု ဆိုနိုင်သည်။

၂။ ဘီလ် ကော့ခ် (Bill Cork) ၏ “ဆင်ခြင်တရားထိုင်ခြင်းနှင့် ဆုတောင်းခြင်း” ကို နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါ။ အွန်လိုင်းတွင် ရရှိနိုင်သည်။ ဝင်ရောက်ကြည့်ရှုသည့်နေ့မှာ ၂၀၁၁ ခုနှစ်၊ ဇွန်လ ၁၃ ရက် ဖြစ်သည်။

၃။ ယခုတွင် မြော်လင့်ခြင်းအသင်းတော်၏ ဝိညာဉ်ရေးရာနှင့် အထူးသဖြင့် အယ်လင်ဂျီဝှိုက်နှင့် ပတ်သက်၍ ဆွေးနွေးထားသော ပါရဂူဘွဲ့ကျမ်းတစ်စောင်ကို ကြည့်ပါ။ ဇိုလ်တန် ဆာလိုစ်-ဖာကာ့စ် (Zoltán Szalos-Farkas)၊ ဘုရားသခင်ကို ရှာဖွေခြင်း—အနာဂတ္တိကျမ်းဆိုင်ရာ ဝိညာဉ်ရေးရာကို နားလည်ခြင်း (ဘူခါရက်စ်မြို့၊ ၂၀၁၀)။