တစ်နည်းအားဖြင့်

 

တစ်နည်းအားဖြင့်

ဆာလံကျမ်းထဲတွင် မုန်းတီးခြင်းကို အားပေးသကဲ့သို့ ထင်ရသော ဖော်ပြချက်များနှင့်ပတ်သက်၍ အစဉ်အမြဲ ကျွန်ုပ် စိတ်ရှုပ်ထွေးခဲ့ပါသည်။ ဤအရာသည် ခရစ်ယာန်တို့၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့် ကိုက်ညီပါသလား။

ဤကိစ္စသည် သမ္မာကျမ်းစာရေးသားသူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို နားလည်သဘောပေါက်ရန် သမ္မာကျမ်းစာဝေါဟာရတစ်လုံး၏ တိကျသောအသုံးပြုပုံနှင့် အဓိပ္ပာယ်ကို သိရှိခြင်းသည် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သည့် အခြေအနေတစ်ရပ်ဖြစ်သည်။ ခေတ်သစ်ဘာသာစကားတွင် အသုံးပြုသော ဟေဗြဲဝေါဟာရတစ်လုံး၏ အနီးစပ်ဆုံးအဓိပ္ပာယ်သည် မူရင်းဝေါဟာရ၏ အပြည့်အဝအဓိပ္ပာယ်ကို လုံလောက်စွာ မဖော်ပြနိုင်ပေ။

ဟေဗြဲကြိယာ śānē’ သည် အင်္ဂလိပ်ကြိယာ “မုန်းသည်” နှင့် တိတိကျကျ တူညီသောအဓိပ္ပာယ် မဟုတ်ပါ။ ထိုဟေဗြဲဝေါဟာရတွင် အရေးမထားခြင်း၊ မနှစ်သက်ခြင်း၊ ချစ်ခြင်းလျော့နည်းခြင်းနှင့် မနာလိုမုန်းတီးခြင်းကဲ့သို့သော အယူအဆများ ပါဝင်သည်။ ဓမ္မဟောင်းကျမ်းတွင် မုန်းတီးခြင်းကို အတွင်းစိတ်၌ ဆန့်ကျင်မှုနှင့် ရန်ငြိုးထားမှုအဖြစ် သိရှိထားပြီး ထိုသို့မုန်းတီးခြင်းကို ပြစ်တင်ရှုတ်ချထားသည် (ဝတ်၊ ၁၉း၁၇၊ ၁၈)။ စိန်ခေါ်ချက်မှာ “ကိုယ်နှင့်စပ်ဆိုင်သောသူကို ကိုယ်နှင့်အမျှ ချစ်လော့” (ဝတ်၊ ၁၉း၁၈၊ အင်္ဂလိပ်ကျမ်းမှ ကိုယ်ပိုင်ဘာသာပြန်) ဟူသောအချက်ဖြစ်ပြီး တိုင်းတစ်ပါးသားကိုပင် ထည့်သွင်းထားသည် (တရား၊ ၁၀း၁၉)။ “မုန်းတီးခြင်း” အတွက် ဟေဗြဲဝေါဟာရသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ကြိယာအသုံးအနှုန်းထက် ပိုမိုကျယ်ပြန့်သော အဓိပ္ပာယ်ရှိသည်။

၁။ အခြားသူများထံမှ ကိုယ်ကျင့်တရားနှင့် ဘာသာရေးအရ ခွဲထွက်ခြင်း။ ဆာလံကျမ်းတွင် “မုန်းသည်” ဟူသောကြိယာကို ဆာလံဆရာက မတရားသောသူများနှင့် သူတို့၏ ဆိုးယုတ်သောလမ်းများမှ မိမိကိုယ်ကို ခွဲထွက်ရန် အသုံးပြုထားသည်။ “မတရားသောသူတို့၏ စည်းဝေးခြင်းကို ငါမုန်း၏” ဟု သူဆိုသောအခါ ထာဝရဘုရားအပေါ် မိမိ၏သစ္စာရှိမှုကို ဝန်ခံနေခြင်းဖြစ်သည်။ သူသည် “မတရားသောသူတို့နှင့်အတူ မထိုင်” လိုပါ။ ဆိုလိုသည်မှာ သူတို့နှင့် မိမိကိုယ်ကို တစ်သားတည်းဖြစ်အောင် မပြုလိုခြင်းဖြစ်သည် (ဆာ၊ ၂၆း၅၊ အင်္ဂလိပ်ကျမ်းမှ ကိုယ်ပိုင်ဘာသာပြန်)။ ထာဝရဘုရားအပေါ် သစ္စာရှိကြောင်း အလားတူဝန်ခံချက်ကို ဆာလံ ၃၁း၆ တွင်လည်း တွေ့ရသည်။ “အချည်းနှီးသောရုပ်တုတို့ကို စွဲကိုင်သောသူတို့ကို ငါမုန်း၏။ ထာဝရဘုရားကို ငါကိုးစား၏” (အင်္ဂလိပ်ကျမ်းမှ ကိုယ်ပိုင်ဘာသာပြန်)။ ဤသည်မှာ မိမိသည် ရုပ်တုကိုးကွယ်သူမဟုတ်ကြောင်း ဖော်ပြရန် အလွန်ထူးခြားသောနည်းလမ်းပင် ဖြစ်သည်။ တစ်ခါတစ်ရံ ဆာလံဆရာသည် သစ္စာမဲ့သောသူတို့၏ လုပ်ရပ်များကို မုန်းကြောင်း ဖော်ပြသည် (ဆာ၊ ၁၀၁း၃)။ ဆိုလိုသည်မှာ သူတို့ပြုလုပ်သောအရာကို ထောက်ခံခြင်းမရှိဟူသော အဓိပ္ပာယ်ဖြစ်သည်။

၂။ ဝိညာဉ်ရေးရာအာရုံခံနိုင်မှုဖြင့် သတ်မှတ်ခြင်း။ ကျွန်ုပ်တို့၏ မုန်းတီးခြင်းသည် များသောအားဖြင့် မိမိတို့အပေါ် ပြုလုပ်ခံရသော ထိခိုက်နစ်နာမှုအပေါ် တုံ့ပြန်မှုဖြစ်ပြီး ခွင့်လွှတ်ရန် မလိုလားခြင်းနှင့် တွဲဖက်လျက်ရှိသည်။ ဆာလံကျမ်းတွင် ဖြောင့်မတ်သောသူတို့၏ မုန်းတီးခြင်းသည် ခွဲခြားမှုမရှိဘဲ မျက်စိကန်းသော မုန်းတီးခြင်းလည်း မဟုတ်၊ အလွန်အမင်း ထိခိုက်လွယ်သော ကိုယ်ရေးကိုယ်တာအတ္တအပေါ် အခြေခံထားခြင်းလည်း မဟုတ်ပါ။ မုန်းတီးခြင်း၏ ပစ်မှတ်များမှာ ဘုရားသခင်ကို မုန်းသောသူများဖြစ်ကြသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ဘုရားသခင်၏ ရန်သူများကို ဆာလံဆရာများက မိမိတို့၏ ရန်သူများအဖြစ်လည်း သတ်မှတ်ကြသည် (ဆာ၊ ၁၃၉း၂၁၊ ၂၂)။ ထိုသူတို့ကို မုန်းတီးခြင်း၏ ဆန့်ကျင်ဘက်သည် ထိုသူတို့ကို ချစ်ခြင်းမဟုတ်ပါ။ သူတို့၏ လုပ်ရပ်များနှင့် ဘုရားသခင်အပေါ် သူတို့၏ ရန်ငြိုးထားမှုတို့နှင့် မိမိကိုယ်ကို တစ်သားတည်း မဖြစ်စေခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဤမုန်းတီးခြင်းသည် ဘုရားသခင်နှင့် မသင့်မြတ်သေးသော လူသား၏နှလုံးသားမှ ထွက်ပေါ်လာသော စိတ်ခံစားချက်တစ်ရပ် အဓိကအားဖြင့် မဟုတ်ဘဲ ဘုရားသခင်ကို ပွင့်လင်းစွာ ဆန့်ကျင်သော ဆိုးယုတ်သူကို ရိုးသားစွာ ပယ်ချခြင်းဖြစ်သည်။

၃။ ဘုရားသခင်ကို ချစ်ခြင်းဖြင့် သတ်မှတ်ခြင်း။ ဆာလံကျမ်းထဲရှိ ဤကဲ့သို့သော မုန်းတီးခြင်းနှင့်ပတ်သက်၍ အရေးအကြီးဆုံးအချက်မှာ ၎င်းသည် လူသား၏နှလုံးသားမှ သဘာဝအတိုင်း ထွက်ပေါ်လာသော တုံ့ပြန်မှုမဟုတ်ဘဲ ဘုရားသခင်ကို ချစ်ခြင်းဖြင့် လှုံ့ဆော်ခံရခြင်းဖြစ်သည်။ “ထာဝရဘုရားကို ချစ်သောသူတို့သည် မကောင်းမှုကို မုန်းကြစေ” (ဆာ၊ ၉၇း၁၀)။ ဤကဲ့သို့သော မုန်းတီးခြင်းကို ထာဝရဘုရားက တောင်းဆိုသည်၊ အမှန်ပင် လိုအပ်သည်ဟု သတ်မှတ်ထားသည်။ ဘုရားသခင်ကို ချစ်ခြင်းမရှိလျှင် လူသား၏နှလုံးသားသည် မတရားမှုကို မုန်းတီးရန် မဖြစ်နိုင်ပါ (ဆာ၊ ၄၅း၇ ကိုရှု)။ ဤမုန်းတီးခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏ ထုတ်ဖော်ပြသခြင်းတော်၌ ပါဝင်သော ကိုယ်တော်၏ တရားတော်ကို နက်ရှိုင်းစွာ သိကျွမ်းခြင်းအားဖြင့် ဖွံ့ဖြိုးလာသည်။ ဆာလံဆရာက “ကိုယ်တော်၏ အမိန့်တော်တို့မှ ဉာဏ်ပညာကို ရရှိသဖြင့် မတရားသောလမ်းရှိသမျှကို မုန်း၏” (ဆာ၊ ၁၁၉း၁၀၄၊ အင်္ဂလိပ်ကျမ်းမှ ကိုယ်ပိုင်ဘာသာပြန်) ဟုဆိုသည်။ တရားတော်ကို ချစ်သောကြောင့် စိတ်နှစ်ခွရှိသောသူတို့ကို မုန်းနိုင်သည် (ဆာ၊ ၁၁၉း၁၁၃)၊ မုသာကိုလည်း မုန်းနိုင်သည် (အခန်းငယ် ၁၆၃)။ ဤကဲ့သို့သော မုန်းတီးခြင်းသည် ဖြောင့်မတ်သောသူအတွက်သာ သဘာဝကျသည်။

၄။ ယေရှုအားဖြင့် အားပေးတိုက်တွန်းခြင်း။ ကျွန်ုပ်တို့ ဖော်ပြခဲ့သည့်အရာသည် ဓမ္မသစ်ကျမ်းတွင် တွေ့ရသောအရာနှင့် သိသိသာသာ ကွာခြားခြင်းမရှိပါ။ ယေရှုက “ကိုယ်နှင့်စပ်ဆိုင်သောသူကို ချစ်လော့၊ ရန်သူကို မုန်းလော့ဟူသော စကားကို သင်တို့ကြားဖူးကြပြီ” (မ၊ ၅း၄၃၊ အင်္ဂလိပ်ကျမ်းမှ ကိုယ်ပိုင်ဘာသာပြန်) ဟု မိန့်တော်မူသောအခါ ဓမ္မဟောင်းကျမ်းကို ရည်ညွှန်းခြင်းမဟုတ်ပါ။ အကြောင်းမှာ ထိုအမိန့်သည် ဓမ္မဟောင်းကျမ်းတွင် မတွေ့ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်သည် လူအများကြားတွင် ရေပန်းစားနေသော ဆိုရိုးစကားတစ်ခုကို ကိုးကားခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ သို့သော် ယေရှု၏ နောက်လိုက်တစ်ဦးဖြစ်ရန်အတွက် မုန်းတီးခြင်း၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ရပ် လိုအပ်နိုင်သည်။ ဖခင်နှင့် မိခင်၊ ဇနီးနှင့် သားသမီးများ၊ ညီအစ်ကိုနှင့် ညီအစ်မများ၊ မိမိကိုယ်တိုင်ပင် “မုန်း” နိုင်ရန် ဆန္ဒရှိရမည် (လု၊ ၁၄း၂၆)။

ယေရှုသည် ကိုယ်တော်၏ နောက်လိုက်များထံမှ လူသားတို့၏ ဆက်ဆံရေးများနှင့် ပြတ်သားစွာ ခွဲထွက်ရန် တောင်းဆိုနေခြင်းဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ ထိုဆက်ဆံရေးများသည် ထာဝရဘုရားအပေါ် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဆက်ကပ်အပ်နှံမှုနှင့် ကိုယ်တော်၏ ကယ်တင်ခြင်းသာသနာကို ထိခိုက်စေနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့သော ပယ်ချခြင်းသည် ဓမ္မဟောင်းကျမ်းထဲကအတိုင်း ချစ်ခြင်းမှ ဆင်းသက်လာပြီး ယုံကြည်သူ၏ ထာဝရဘုရားအပေါ် အကြွင်းမဲ့ဆက်ကပ်အပ်နှံမှုကို ဖော်ပြခြင်းဖြစ်သည်။ သူတို့သည် မည်သူ့အရာထက်မဆို၊ မည်သည့်အရာထက်မဆို ထာဝရဘုရားကို ဦးစားပေးရွေးချယ်ခဲ့ကြသည်။

ထို့ကြောင့် ဆာလံကျမ်းတွင် ဖော်ပြထားသော မုန်းတီးခြင်းသည် ချစ်ခြင်း၏ ပညတ်တော်နှင့် ကိုက်ညီသည်ဟု ဆိုသူများနှင့် ကျွန်ုပ်တို့ သဘောတူရမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုသို့ဆိုနိုင်ရန်အတွက် လူတစ်ဦးသည် ချစ်ခြင်း၏ ပညတ်တော်အပေါ် အပြည့်အဝ ဆက်ကပ်အပ်နှံထားရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုမုန်းတီးခြင်းသည် ဆိုးယုတ်သောသူများအပေါ် ပွင့်လင်းသော ရန်လိုမှုနှင့် ဒေါသစိတ်တို့ကို ဖယ်ရှားထားရမည်ဖြစ်သည်။