အိမ်ထောင်ပြုခြင်းဆိုင်ရာ အမိန့်တော်

ဖန်ဆင်းခြင်းရက်သတ္တပတ်၏ ဆဋ္ဌမနေ့သည် အဆုံးသို့ ရောက်လုနီးပြီ။ အသစ်ဖန်ဆင်းထားသော ဂြိုဟ်နှင့် ထိုဂြိုဟ်ပေါ်ရှိ သတ္တဝါများသည် မိမိတို့ကို ဖန်ဆင်းတော်မူသောအရှင်၏ ဉာဏ်ပညာနှင့် ကျွမ်းကျင်လိမ္မာမှုကို ထင်ရှားစွာ သက်သေခံနေကြသည်။ ဆဋ္ဌမအကြိမ်မြောက်အဖြစ် “ဘုရားသခင်သည် ဖန်ဆင်းတော်မူသမျှကို ကြည့်ရှုလျှင် ကောင်းသည်ကို မြင်တော်မူ၏” (က၊ ၁း၄၊ ၁၀၊ ၁၂၊ ၁၈၊ ၂၁၊ ၂၅)။ အလှအပ၊ သဟဇာတဖြစ်မှု၊ ပြည့်စုံမှုနှင့် ကျေနပ်နှစ်သိမ့်မှုတို့သည် လေထုတစ်ခွင်ကို ပြည့်နှက်နေသည်။

ထိုအခါ အာဒံရှိခဲ့သည်။ သူသည် မိမိဖန်ဆင်းရှင်၏ အနီးစပ်ဆုံး ရောင်ပြန်ဟပ်မှုဖြစ်သည်။ “သူ၏မျက်နှာသည် ကျန်းမာခြင်း၏ နီမြန်းသောအရောင်ကို ဆောင်လျက် အသက်နှင့် ဝမ်းမြောက်ခြင်း၏ အလင်းရောင်ဖြင့် တောက်ပနေသည်။”[၁] သို့သော် ဘုရားသခင်သည် အာဒံနှင့်ပတ်သက်၍ ဤအမှုကို မပြီးဆုံးသေးပါ။ “မကောင်း” ဟု ကိုယ်တော်မိန့်တော်မူသည် (က၊ ၂း၁၈)။ အာဒံ၌ ရှိသကဲ့သို့ အလှအပ၊ စည်းစိမ်၊ ကျန်းမာရေးနှင့် အာဏာတို့ ရှိရုံမျှဖြင့် မလုံလောက်သေးပေ။

ထာဝရဘုရားသခင်သည် လူကို နက်နဲသောအိပ်ခြင်းဖြင့် အိပ်စေတော်မူ၍၊ အိပ်ပျော်စဉ် သူ၏နံရိုးတစ်ချောင်းကို ယူပြီးလျှင် အသားဖြင့် ထိုနေရာကို ပိတ်တော်မူ၏။ ထိုအခါ ထာဝရဘုရားသခင်သည် လူထံမှ ယူသောနံရိုးဖြင့် မိန်းမကို ဖန်ဆင်း၍ လူထံသို့ ဆောင်ခဲ့တော်မူ၏။ လူကလည်း၊ “ယခု ဤသူကား ငါ့အရိုးထဲက အရိုး၊ ငါ့အသားထဲက အသားဖြစ်၏။ လူထဲက ထုတ်ယူသောကြောင့် မိန်းမဟု ခေါ်ဝေါ်အပ်၏” ဟုဆို၏။ ထို့ကြောင့် ယောက်ျားသည် မိမိအဘနှင့် မိခင်ကို စွန့်၍ မိမိမယား၌ မှီဝဲသဖြင့်၊ သူတို့နှစ်ယောက်သည် တစ်သားတစ်ကိုယ်တည်း ဖြစ်ရကြ၏။ ထိုသူနှစ်ယောက်သည် အဝတ်မဝတ်ဘဲ နေကြသော်လည်း ရှက်ကြောက်ခြင်းမရှိကြ။ (က၊ ၂း၂၁–၂၅)

ဤပထမဆုံး မင်္ဂလာဆောင်အခမ်းအနားပြီးနောက် “ဘုရားသခင်သည် မိမိဖန်ဆင်းတော်မူသမျှကို ကြည့်ရှုလျှင် အလွန်ကောင်းသည်ကို မြင်တော်မူ၏” (က၊ ၁း၃၁)။

ဤကျမ်းစာမှတ်တမ်းသည် ခရစ်ယာန်အိမ်ထောင်ရေးဓမ္မဗေဒအတွက် အစပြုရာအချက်လည်းဖြစ်ပြီး စံပြပုံစံလည်းဖြစ်သည်။ ဤအခန်းတွင် ပထမဦးစွာ အိမ်ထောင်ရေးကို ဖန်ဆင်းခြင်းအစီအစဉ်တစ်ရပ်အဖြစ်—၎င်း၏ မူလအစ၊ သဘာဝနှင့် ရည်ရွယ်ချက်တို့ကို အကျဉ်းချုပ်သုံးသပ်မည်။ အခန်း၏ ဒုတိယပိုင်းတွင် အိမ်ထောင်ရေးကို ခရစ်ယာန်အသင်းတော်၏ အမိန့်တော်တစ်ရပ်အဖြစ် လေ့လာမည်။

အိမ်ထောင်ရေး — ဖန်ဆင်းခြင်းအစီအစဉ်တစ်ရပ်

ကျမ်းစာက လူသားတို့၏ အိမ်ထောင်ရေးသည် ဖန်ဆင်းခြင်းရက်သတ္တပတ်အတွင်း ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အဖြစ်အပျက်များ၏ အစီအစဉ်မှ မူလအစပြုသည်ဟု သွန်သင်သည်။ ဤအချက်၏ ပထမဆုံးအဓိပ္ပာယ်မှာ အိမ်ထောင်ရေး၏ အမြစ်သည် ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ်တစ်ရပ်၌ဖြစ်စေ၊ လူသားတို့၏ လူမှုဘဝသည် အမှတ်မထင် ဖွံ့ဖြိုးလာခြင်း၌ဖြစ်စေ ရှာဖွေရမည်မဟုတ်ဘဲ၊ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ စီမံထားသော ဖန်ဆင်းရှင်၏ လုပ်ဆောင်ချက်၌ ရှာဖွေရမည်ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၂ ၏ မှတ်တမ်းသည် ပထမဆုံးစုံတွဲ၏ ပထမဆုံးတွေ့ဆုံမှုအခြေအနေတွင် အိမ်ထောင်ရေးကို ထားရှိဖော်ပြထားသည်။

အိမ်ထောင်ရေးအဖွဲ့အစည်းကို ဖန်ဆင်းခြင်းအစီအစဉ်အတွင်း ထည့်သွင်းထားခြင်းအားဖြင့် ကျမ်းစာသည် အိမ်ထောင်ရေးကို အပြစ် သို့မဟုတ် အပြစ်၏အကျိုးဆက်များနှင့် တန်းတူထားရန် ကြိုးပမ်းမှုမှန်သမျှကို ပယ်ဖျက်သည်။ ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင် အိမ်ထောင်ဖက်ရှာဖွေပေးသူ ဖြစ်တော်မူသည် (မမှားနိုင်သော တစ်ပါးတည်းသောအရှင်!)။ ပထမဆုံးအိမ်ထောင်ရေး၏ မင်္ဂလာပေးခြင်းပြီးသောအခါ ကိုယ်တော်ပြုတော်မူသမျှသည် အလွန်ကောင်းသည်ဟု မိန့်တော်မူသည်။ အိမ်ထောင်ရေးသည် မကောင်းမှုမဟုတ်ဘဲ အမှန်တကယ်ကောင်းသော အဖွဲ့အစည်းတစ်ရပ်ဖြစ်သည်။

အိမ်ထောင်ရေး၏ သဘောသဘာဝ

သီးသန့်လူမှုရေးပေါင်းစည်းမှု။ တစ်ပေါင်းတစ်သည် နှစ်ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ သိသာထင်ရှားသော သင်္ချာဆိုင်ရာအမှန်တရားဖြစ်သည်။ သို့သော် အိမ်ထောင်ရေးတွင် ထိုသို့မဟုတ်ပါ။ ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၂း၂၄ တွင် အမျိုးသားတစ်ဦးနှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် နှစ်ဦးဖြစ်နေသော်လည်း သူတို့နှစ်ဦးသည် ခင်ပွန်းနှင့်ဇနီး ဖြစ်လာသောအခါ နှစ်ဦးသည် တစ်ဦးတည်းဖြစ်လာသည်ဟူသော ထူးခြားသည့်အချက်ကို ဖော်ပြထားသည်။ အိမ်ထောင်ရေးပေါင်းစည်းမှုသည် လူနှစ်ဦးကို တစ်ဦးတည်းဖြစ်စေသည်။ တစ်ဦးချင်းနှင့် လူမှုရေး၊ ကိုယ်ပိုင်နှင့် အများပြည်သူဆိုင်ရာတို့၏ ခြားနားချက်သည် ပုံမှန်အတိုင်း မတည်ရှိတော့ပါ။ သူတို့သည် မိမိတို့၏ မွေးရပ်အိမ်များကို စွန့်၍ တစ်နေရာတည်းတွင် အတူနေထိုင်ကြခြင်း၊ စီးပွားရေးအရင်းအမြစ်များကို မျှဝေသုံးစွဲကြခြင်း၊ မကြာခဏ တူညီသောအမည်ကို အသုံးပြုကြခြင်းသာမက ထိုထက်ပို၍ သူတို့သည် တစ်စုတစ်စည်းတည်းဖြစ်လာကြသည်။ သူတို့သည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး သီးသန့်ပိုင်ဆိုင်ကြသည် (ပိုင်ဆိုင်မှုသဘောဖြင့် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ပိုင်ဆိုင်သည်ဟု မဆိုလို)၊ အကြောင်းမှာ သူတို့သည် တစ်ဦးအတွက်တစ်ဦး “အထူးဖန်တီးထားသူများ” ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဤပေါင်းစည်းမှု၏ အကန့်အသတ်အတွင်း လူတစ်ဦး၏ လိင်သဘာဝနှင့် သက်ဆိုင်သည့် အနီးကပ်ဆုံးအပိုင်းသည် နှစ်ဦးစလုံးအတွက် အကန့်အသတ်မရှိ ဖြစ်လာသည်။ ကျမ်းစာက “ထိုသူနှစ်ယောက်သည် အဝတ်မဝတ်ဘဲ နေကြသော်လည်း ရှက်ကြောက်ခြင်းမရှိကြ” ဟု ဖော်ပြသည် (က၊ ၂း၂၅)။ မိမိကိုယ်ကို ပေးဆက်နိုင်ခြင်း၏ ဤအခွင့်ထူးသည် အရေးကြီးသောမူတစ်ရပ်ဖြစ်ပြီး အောင်မြင်သောအိမ်ထောင်ရေးပေါင်းစည်းမှု၏ လျှို့ဝှက်ချက်ဖြစ်သည်။ လိင်နှစ်မျိုးစလုံးသည် အပြန်အလှန်ပြည့်စုံမှုအတွက် တန်းတူမရှိမဖြစ်လိုအပ်ပြီး တန်းတူထူးခြားကြသည်။

တစ်လင်တစ်မယားစနစ်။ ဖြစ်တည်မှုအရ ပြည့်စုံရန်နှင့် အလွန်နက်ရှိုင်းပြီး အနီးကပ်သော လူသားဆက်ဆံရေးကို ဖြစ်ပေါ်စေသည့် စုစုပေါင်းနှင့် အနီးကပ်မျှဝေမှုလိုအပ်ချက်သည် တစ်လင်တစ်မယားသီးသန့်ဆက်ဆံရေးအားဖြင့် ပိုမိုခိုင်မာ၍ အတည်ပြုခံရသည်။ ကျမ်းစာသည် ထိုသို့သော အိမ်ထောင်ရေးများကို ရှင်းလင်းစွာနှင့် ထူးခြားစွာ ထောက်ခံသည်။ ဧဝတစ်ဦးတည်းကို ဖန်ဆင်းခြင်း၊ “နှစ်ဦးသည် တစ်သားတစ်ကိုယ်တည်းဖြစ်ရမည်” ဟူသော စကားကို ထပ်ခါတလဲလဲ အသုံးပြုခြင်း (က၊ ၂း၂၄၊ မ၊ ၁၉း၃–၅၊ ဧ၊ ၅း၃၁ ကို နှိုင်းယှဉ်ပါ) နှင့် ကျမ်းစာတစ်လျှောက်ရှိ အခြားဖော်ပြချက်များစွာ[၂]သည် ခင်ပွန်းတစ်ဦးနှင့် ဇနီးတစ်ဦးတည်း၏ ပေါင်းစည်းမှုသာ တရားဝင်ကြောင်း အလေးပေးဖော်ပြသည်။[၃]

အိမ်ထောင်ရေး၏ ဤသီးသန့်၊ တစ်လင်တစ်မယားနှင့် အနီးကပ်သောဆက်ဆံရေးကို ဘုရားသခင်နှင့် မိမိ၏လူတို့အကြား ဆက်ဆံရေး၊ ထို့အပြင် လူ့ဇာတိခံယူခြင်း၏ ဆက်ဆံရေးအတွက်ပင် ပုံဥပမာအဖြစ် မကြာခဏအသုံးပြုထားသည်။[၄] မယားများစွာယူခြင်းကို လိုက်နာရန် စံနမူနာအဖြစ် မည်သည့်အခါမျှ မဖော်ပြထားပါ။ တစ်လင်တစ်မယားအိမ်ထောင်ရေးသာ ဘုရားသခင်တစ်ပါးတည်းရှိခြင်း၏ အယူအဆနှင့် ကိုက်ညီသည်။[၅]

တစ်လင်တစ်မယားစနစ်နှင့်အတူ အိမ်ထောင်ရေးပေါင်းစည်းမှု၏ တည်မြဲမှုသည်လည်း အလားတူအရေးကြီးသည်။ ပေါ့ပေါ့ဆဆဆက်ဆံရေးများ၊ အလေးမထားသော သဘောထားများ၊ အိမ်ထောင်ရေးဖောက်ပြန်သော အပြုအမူများသည် ပညတ်တော်ဆယ်ပါး၏ သတ္တမပညတ်နှင့် တိုက်ရိုက်ဆန့်ကျင်သည် (ထွက်၊ ၂၀း၁၄)။ အိမ်ထောင်ရေးဖျက်သိမ်းခြင်းနှင့် သစ္စာမဲ့ခြင်းသည် ဘာသာရေးအသက်တာတွင် ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းနှင့် ယုံကြည်ခြင်းမှ ဖောက်ပြန်ခြင်းတို့နှင့် တူညီသည်။ ဟောရှေသည် သစ္စာမဲ့သောမိန်းမ၏ ခင်ပွန်း၏ ဝမ်းနည်းဖွယ်အတွေ့အကြုံကို သစ္စာမဲ့သောလူမျိုး၏ ဘုရားသခင်နှင့် ထင်ရှားစွာ နှိုင်းယှဉ်ဖော်ပြသည် (ဟောရှေ ၂)။

အိမ်ထောင်ရေး၏ သန့်ရှင်းမြတ်နိုးဖွယ်ဖြစ်မှု။ ခရစ်ယာန်ဓမ္မဗေဒသည် ခရစ်ယာန်အိမ်ထောင်ရေး၏ သန့်ရှင်းမြတ်နိုးဖွယ်ဖြစ်မှုကို မှန်ကန်စွာ အလေးပေးသည်။ ထိုသို့ဆိုနိုင်ရန် အခြေခံအကြောင်းရင်းမှာ “ဘုရားသခင်သည် သူတို့ကို ကောင်းကြီးပေး၍ . . . ‘မျိုးပွားကြလော့၊ များပြားကြလော့၊ မြေကြီးကို ပြည့်စေ၍ နိုင်ကြလော့’ ဟု မိန့်တော်မူသည်” (က၊ ၁း၂၈) ဟူသောအချက်၌ အဓိကအားဖြင့် တွေ့ရသည်။ ထို့ကြောင့် ပထမဆုံးစုံတွဲသည် ဘုရားသခင်၏ ခွင့်ပြုချက်သာမက အတူတကွရှိခြင်းနှင့် အတူတကွလုပ်ဆောင်ခြင်းအတွက် အပြုသဘောဆောင်သော ကောင်းကြီးမင်္ဂလာကိုလည်း ရရှိခဲ့ကြသည်။

ပထမဆုံးအိမ်ထောင်ရေးပေါင်းစည်းမှုနှင့် ကောင်းကြီးမင်္ဂလာကို မှတ်တမ်းတင်ထားခြင်းသည်လည်း ဤလူနှစ်ဦးကို အများရှေ့တွင် တစ်ဦးအတွက်တစ်ဦး သီးသန့်ဖယ်ထားခြင်းကို ဆိုလိုသည်။ အိမ်ထောင်ရေးအခမ်းအနားသည် ကျမ်းစာ၌ ယဉ်ကျေးမှုဆိုင်ရာ အဖြစ်အပျက်တစ်ရပ်အဖြစ်သာ မှတ်တမ်းတင်ထားခြင်းမဟုတ်ဘဲ ပြုလုပ်ရန်နှင့် ပါဝင်ရန် သင့်လျော်သောအရာတစ်ရပ်လည်း ဖြစ်သည်။[၆]

မိတ်ဆွေများ၊ အိမ်နီးချင်းများ၊ သူစိမ်းများနှင့် ရန်သူများပင်လျှင် ထိုလူနှစ်ဦးသည် တစ်ဦးအတွက်တစ်ဦးသာ ဖြစ်လာရန်နှင့် ထိုသို့ဆက်လက်နေထိုင်ရန် ဆန္ဒရှိကြသည်ကို သိရှိ၍ လေးစားသင့်သည်။ ယေရှုက “ထို့ကြောင့် ဘုရားသခင်ဖက်စပ်တော်မူသောအရာကို လူမခွဲမစေနှင့်” ဟု မိန့်တော်မူသည် (မ၊ ၁၉း၆)။

နောက်ဆုံးတွင် အိမ်ထောင်ရေးအဖွဲ့အစည်း၏ သန့်ရှင်းမြတ်နိုးဖွယ်ဖြစ်မှုသည် လူသားနှစ်ဦး၏ အသက်တာများသည် အလွန်နီးကပ်စွာ ချည်နှောင်ထားပြီး တစ်ဦးရှေ့တွင်တစ်ဦး အားနည်းချက်များကို ဖော်ထုတ်ထားရခြင်း၏ သန့်ရှင်းမြတ်နိုးဖွယ်ဖြစ်မှုမှ ပေါ်ပေါက်လာသည်။ “မည်သူမျှမပိုင်သောမြေ” ဟူသောအရာ ရှိနိုင်သော်လည်း “မည်သူမျှမပိုင်သော ယောက်ျား သို့မဟုတ် မိန်းမ” ဟူသောအရာမရှိပါ။ လူသားတိုင်းသည် ဖန်ဆင်းခြင်းအားဖြင့်လည်းကောင်း၊ ရွေးနုတ်ခြင်းအားဖြင့်လည်းကောင်း ဘုရားသခင်ပိုင်ဖြစ်သည်။

“ကျွန်ုပ် သဘောတူသည်” ဟု ပြောသောအခါ အိမ်ထောင်ဖက်တစ်ဦးစီသည် မိမိဖြစ်သည့် မိမိကိုယ်ကို အခြားမိမိထံ ပေးအပ်သည်။ ထိုပေးအပ်ခြင်းသည် ပိုင်ဆိုင်ခွင့်ဖြင့် ပြုခြင်းမဟုတ်ဘဲ ဘဏ္ဍာစိုးများအဖြစ် ဘုရားသခင်၏ ပိုင်ဆိုင်မှုဖြစ်သော မိမိကိုယ်ကို အခြားလူသားတစ်ဦးထံ အပ်နှံခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် “ကျွန်ုပ် သဘောတူသည်” သည် “ကျွန်ုပ် သဘောမတူတော့” သို့မဟုတ် “မသဘောတူသကဲ့သို့ ပြုမူသည်” ဖြစ်လာပါက တာဝန်ယူရမည့်အရာမှာ ပထမဦးစွာ ဘုရားသခင်ထံ ဖြစ်သည်။ မည်သည့်အချိန်တွင်မျှ၊ မည်သည့်စာချုပ် သို့မဟုတ် ကတိအောက်တွင်မျှ လူသားတစ်ဦးသည် အခြားလူသားတစ်ဦးကို မပိုင်နိုင်ပါ၊ မိမိကိုယ်ကိုပင် မပိုင်နိုင်ပါ။ အိမ်ထောင်ရေး၏ အမည်အောက်တွင် ကျွန်ပြုခြင်းသည် အပြစ်ဖြစ်သည်။ အိမ်ထောင်ရေးသည် သန့်ရှင်းမြတ်နိုးဖွယ်ဖြစ်၍ ခြယ်လှယ်ခြင်း သို့မဟုတ် မထီမဲ့မြင်ပြုခြင်း မခံရသင့်ပါ။

အိမ်ထောင်ရေး၏ ရည်ရွယ်ချက်များ

ဖန်ဆင်းခြင်း၌ ရည်ရွယ်ချက်မရှိဘဲ တည်ရှိသောအရာ မရှိပါ။ အပြစ်မဝင်မီ ရည်ရွယ်ချက်များအားလုံးသည် ကောင်းကြသည်၊ အကြောင်းမှာ ဖန်ဆင်းရှင်သည် ကောင်းမြတ်တော်မူသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အပြန်အလှန်ချစ်ခြင်းနှင့် ရင်းနှီးမှု။ အိမ်ထောင်ရေးအဖွဲ့အစည်း၏ ပထမဆုံးရည်ရွယ်ချက်ကို ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၂ တွင် ဖော်ပြထားသည်။ အပြင်ပန်းအားဖြင့် အရာအားလုံးသည် ပြည့်စုံပြီး စုံလင်နေသကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း အာဒံသည် အထီးကျန်နေသည်ကို ဘုရားသခင်သိတော်မူသည်။ ထို့ကြောင့် ဘုရားသခင်သည် တိရစ္ဆာန်အပေါင်းတို့ကို အာဒံထံသို့ ဆောင်ခဲ့တော်မူသည်။ သူ၏အံ့အားသင့်နေသောမျက်လုံးများက ဤအဖော်သစ်များ၊ သူ့အား နာခံကြခြင်းနှင့် ခင်မင်ရင်းနှီးကြခြင်းတို့ကို အံ့ဩစွာကြည့်နေစဉ်၊ အာဒံသည် သူ၏နှလုံးသားအတွင်း နက်ရှိုင်းစွာ ထိုတိရစ္ဆာန်များနှင့် မိမိအကြားရှိ အကွာအဝေးကို တိုင်းတာမိသည်။ သူနှင့် တိရစ္ဆာန်များအကြား၌ နှစ်ပေါင်းဘီလီယံပေါင်းများစွာပင် မပေါင်းကူးနိုင်သော ကွာဟချက်တစ်ခု ရှိနေသည်။ အာဒံသည် အခြားသဘာဝအားလုံးထက် မြင့်မားသောနေရာတွင် ရပ်နေပြီး မိမိတစ်ဦးတည်းဖြစ်နေသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ သူ၏မျက်လုံးများသည် ဖန်ဆင်းရှင်ထံသို့ အပေါ်ကိုကြည့်နိုင်သကဲ့သို့ မိမိအုပ်စိုးရသောအရာများထံသို့ အောက်ကိုလည်း ကြည့်နိုင်သော်လည်း မည်သည့်သတ္တဝါမျှ၊ မည်သည့်အရာမျှ သူ့ရှေ့တွင် မျက်နှာချင်းဆိုင် ရပ်မနေခဲ့ပါ။ “လူ၌ သူနှင့် သင့်လျော်သော အထောက်အမ မတွေ့” (က၊ ၂း၂၀)၊ သူ့ကို “အဖြေပေးနိုင်သူ” တစ်ဦးမျှ မရှိခဲ့ပါ (က၊ ၂း၁၈၊ အမေရိကန်စံကျမ်း)။

အိမ်ထောင်ရေးသည် မတော်တဆဖြစ်ပေါ်လာခြင်းမဟုတ်ပါ။ ယင်းသည် အပြန်အလှန်ချစ်ခြင်းနှင့် ရင်းနှီးမှုအတွက် လူသားတို့၏ လိုအပ်ချက်ကို ဘုရားသခင်ဖြေရှင်းပေးသောနည်းလမ်းဖြစ်သည်။ အာဒံနှင့်ဧဝတို့သည် တစ်ဦးအတွက်တစ်ဦး ဖန်ဆင်းခံရကြပြီး နက်ရှိုင်းဆုံးလူသားဆက်ဆံရေးကို အကောင်အထည်ဖော်နိုင်ရန် ဖြစ်သည်။ အာဒံ၏ အထီးကျန်မှုသည် သူ့အပေါ် အလွန်လေးလံစွာ သက်ရောက်ခဲ့ပုံရသည်။ သူသည် နာရီအနည်းငယ်ထက် ပို၍ “တစ်ကိုယ်တည်း” ဖြစ်မနေနိုင်သေးသော်လည်း ဘုရားသခင်က ဧဝကို သူ့ထံသို့ ဆောင်လာသောအခါ “ယခု ဤသူကား ငါ့အရိုးထဲက အရိုး၊ ငါ့အသားထဲက အသားဖြစ်၏” ဟု ကြွေးကြော်ခဲ့သည် (က၊ ၂း၂၃)။ နောက်ဆုံးတွင် အာဒံနှင့် တန်းတူအဆင့်ရှိသူတစ်ဦးကို တွေ့ရှိခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ အခြားလူသားဆက်ဆံရေးအားလုံးသည် အိမ်ထောင်ရေးထက် ဒုတိယနေရာသို့ ရောက်ရှိသွားမည်ဖြစ်သည်၊ အကြောင်းမှာ ဤဆက်ဆံရေးကဲ့သို့ လူသားတို့အတွက် “သင့်လျော်သော” အခြားဆက်ဆံရေးမရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ကျမ်းစာတစ်လျှောက် ဘုရားသခင်သည် အိမ်ထောင်ရေးဆက်ဆံမှုနှင့် အနီးကပ်နက်ရှိုင်းသော ချစ်ခြင်းကို နှစ်သက်စွာကြည့်ရှုတော်မူသည် (သု၊ ၅း၁၅–၂၀၊ ဧ၊ ၅း၂၂–၃၃)၊ အိမ်ထောင်ရေးကတိ၏ သန့်ရှင်းမြတ်နိုးဖွယ်ဖြစ်မှုကိုလည်း ဂရုတစိုက်စောင့်ကြည့်တော်မူသည် (မာလ၊ ၂း၁၅–၁၆)။

သားသမီးများ မွေးဖွားခြင်းနှင့် ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်း။ ဤဂြိုဟ်ပေါ်တွင် လူသားများပေါ်ပေါက်လာခြင်းသည် ဖန်ဆင်းခြင်းမှတ်တမ်း၏ အခြေအနေတွင် ထူးခြားမှတ်သားဖွယ် ဖြစ်ရပ်တစ်ရပ်ဖြစ်သည်။ ဂရုတစိုက် စီမံထားခြင်း၊ လေ၊ အစားအစာနှင့် အလင်းရောင် လုံလောက်စွာရရှိခြင်း၊ အိမ်တစ်လုံး၊ လူကို ဘုရားသခင်၏ ပုံသဏ္ဌာန်တော်နှင့်အညီ ဖန်ဆင်းရာ၌ ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင် တိုက်ရိုက်ပါဝင်ခြင်း—ဤအချက်အားလုံးသည် လူ့အသက်တာ၏ အစပြုခြင်းနှင့် ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်း၏ အလွန်အရေးကြီးမှုကို ညွှန်ပြသည်။ ဘုရားတရားနှင့်ညီသော အိမ်ထောင်ရေးတစ်ရပ် လည်ပတ်နေသည့် အိမ်တစ်လုံးထက် လူ့အသက်တာ၏ လုံခြုံမှုနှင့် မျိုးပွားမှုကို ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ အာမခံပေးနိုင်မည့် နေရာ သို့မဟုတ် အခြေအနေကို ရှာတွေ့ရန် မဖြစ်နိုင်ပါ။ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ရှာတွေ့ပြီး အတူရှိရခြင်းကို အလွန်ဝမ်းမြောက်နေသော ပထမဆုံးစုံတွဲအား ဘုရားသခင်က “မျိုးပွားကြလော့၊ များပြားကြလော့” ဟု မိန့်တော်မူသည် (က၊ ၁း၂၈)။

သားသမီးမွေးဖွားခြင်းကို အိမ်ထောင်ရေးပေါင်းစည်းမှု၏ ဇီဝဗေဒဆိုင်ရာ လုပ်ငန်းတစ်ရပ်အဖြစ်သာ မကြာခဏ မြင်ကြသည်။ အမှန်မှာ ဘုရားသခင်ရည်ရွယ်ထားသော တည်ငြိမ်ပြီး ပျော်ရွှင်သော စံပြအခြေအနေကို ထင်ဟပ်စေမည့် လူသားမျိုးဆက်၏ အောင်မြင်သော ဆက်လက်တည်ရှိမှုအတွက် လိင်ဆက်ဆံမှုထက် များစွာပိုလိုအပ်သည်။ “ယဉ်ကျေးမှုတစ်ရပ်၏ ကျန်းမာခြင်း သို့မဟုတ် ဖျားနာခြင်းကို အထင်ရှားဆုံးဖော်ပြသော လက္ခဏာများအနက် တစ်ခုမှာ ၎င်း၏ကလေးများအပေါ် ထားရှိသော သဘောထားနှင့် ဆက်ဆံပုံဖြစ်သည်။”[၇] ကျန်းမာရေးမကောင်းသော ပတ်ဝန်းကျင်၊ လျစ်လျူရှုမှုနှင့် အနိုင်ကျင့်မှုတို့သည် ကလေးများ၏ ရာဇဝတ်မှုဆိုင်ရာ အပြုအမူ၊ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့်/သို့မဟုတ် ကိုယ်ကာယဆိုင်ရာ ရောဂါများနှင့် အလွယ်တကူ ဆက်စပ်နိုင်သည်။

ချစ်ခြင်းမှ ပေါက်ဖွားလာပြီး “သစ္စာရှိမှု၏ တာဝန်” ပေါ်တွင် အခြေခံထားသော အိမ်ထောင်ရေးသည် စုစုပေါင်းအပ်နှံမှု၏ ချည်နှောင်မှုကို ဖန်တီးပေးပြီး ကလေးများ ကြီးပြင်းလာနိုင်သည့် လုံခြုံသောခိုလှုံရာတစ်ခု ဖြစ်စေသည်။[၈] “ခရစ်တော်၏ ကျေးဇူးတော်နှင့် ထိုကျေးဇူးတော်တစ်ခုတည်းသာ ဤအဖွဲ့အစည်းကို ဘုရားသခင်ရည်ရွယ်ထားသည့်အတိုင်း—လူသားတို့အတွက် ကောင်းကြီးမင်္ဂလာနှင့် မြှင့်တင်ပေးသော အရာတစ်ရပ်—ဖြစ်စေနိုင်သည်။”[၉]

အိမ်ထောင်ရေး — အသင်းတော်၏ အမိန့်တော်တစ်ရပ်

“အမိန့်တော်” ဟူသောစကားတွင် အဓိကအဓိပ္ပာယ်နှစ်မျိုးရှိသည်။ ပထမအနေဖြင့် အမိန့်တော်ဆိုသည်မှာ အာဏာပိုင်တစ်ဦးက တစ်စုံတစ်ဦးအပေါ် ချမှတ်ထားသော လိုက်နာရမည့် သတ်မှတ်ချက်တစ်ရပ်ဖြစ်သည်။ ဒုတိယအနေဖြင့် အမိန့်တော်ဆိုသည်မှာ အထူးသဖြင့် ဘာသာရေးအခမ်းအနားတစ်ရပ်အဖြစ် သတ်မှတ်ထားသော သို့မဟုတ် သတ်မှတ်ပေးထားသော အလေ့အထ သို့မဟုတ် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းတစ်ရပ်ဖြစ်သည်။ ခရစ်ယာန်အသင်းတော်များစွာတွင် အချို့သောအမိန့်တော်များကို မင်္ဂလာဝတ်၏ အဆင့်သို့ မြှင့်တင်ထားကြသည်။ ထိုသို့ဖြင့် ယင်းတို့သည် ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်ကို မရှိမဖြစ် ဖြန့်ဝေပေးသောလမ်းကြောင်းများဖြစ်ပြီး၊ အခမ်းအနားဆောင်ရွက်သော ယဇ်ပုရောဟိတ်က အသင်းသားများထံ ပေးအပ်ဖြန့်ဝေသည်။[၁၀]

ဤအမြင်နှင့် ကွဲပြားစွာ ခရစ်တော်ကိုမြော်လင့်သော သတ္တမနေ့အသင်းတော်က အမိန့်တော်များသည် သခင်ဘုရားက ကိုယ်တော်ကို အောက်မေ့သတိရစေရန် ဒီဇိုင်းပြုထားသော ပုံဥပမာသင်ခန်းစာများအဖြစ် ဆောင်ရွက်ရန်၊[၁၁] ခရစ်တော်ကို ပုံဆောင်ရန်၊[၁၂] ကယ်တင်ရှင်အဖြစ် ကိုယ်တော်ထံသို့ ညွှန်ပြရန်[၁၃] ရည်ရွယ်ထားသည်ဟု သွန်သင်သည်။ ထိုသို့သော အမိန့်တော်သုံးရပ်မှာ နှစ်ခြင်းမင်္ဂလာ၊ သခင်ဘုရား၏ ညစာနှင့် ခြေဆေးခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။ ယေရှု၏ တိကျပြတ်သားသော အမိန့်ဖြင့် ပေးအပ်ထားသော ဤအရာများကို အသင်းတော်အသင်းသားအားလုံးအတွက် ဧဝံဂေလိတရား၏ လိုအပ်ချက်များအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသည်။[၁၄]

အိမ်ထောင်ရေးကိုလည်း “သန့်ရှင်းသောအမိန့်တော်” ဟု ခေါ်ဆိုကြသော်လည်း[၁၅] ၎င်းကို လက်တွေ့ကျင့်သုံးခြင်းနှင့် ပါဝင်ခြင်းဆိုင်ရာ လိုအပ်ချက်များမှာ အခြားအမျိုးအစားဖြစ်သည်။ အိမ်ထောင်ရေးတွင် ပါဝင်ခြင်းသည် မည်သည့်နည်းနှင့်မျှ မဖြစ်မနေ လိုအပ်ခြင်း သို့မဟုတ် တာဝန်ဖြစ်ခြင်း မရှိပါ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် တမန်တော်ပေါလုက အိမ်ထောင်ရေးသည် ကောင်းသောအရာဖြစ်သကဲ့သို့ အိမ်ထောင်မပြုဘဲ နေခြင်းလည်း ကောင်းသောအရာဖြစ်သည်ဟု ညွှန်ပြသည် (၁ကော၊ ၇း၁–၂၊ ၇)။ ဧဒင်သည် ဘုရားသခင်၏ စံပြကို ဖော်ပြပေးသော်လည်း အိမ်ထောင်ရေးဖြစ်စေ၊ အိမ်ထောင်မပြုဘဲ နေခြင်းဖြစ်စေ အသင်းသားအားလုံးအတွက် အလုံးစုံလိုအပ်ချက်အဖြစ် ကျမ်းစာ၌ မည်သည့်နေရာတွင်မျှ မဖော်ပြထားပါ။

သို့သော် ခရစ်ယာန်များသည် ဤသန့်ရှင်းသော အိမ်ထောင်ရေးဘဝထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသောအခါ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်များနှင့် အိမ်ထောင်ရေးကတိများကြောင့် အိမ်ထောင်ဖက်တို့၌ တာဝန်များရှိလာသည် (၁ကော၊ ၇း၃–၅)။ အိမ်ထောင်ရေးသည် ကိုယ်ပိုင်ရွေးချယ်မှုဆိုင်ရာ အမိန့်တော်တစ်ရပ်ဖြစ်ပြီး၊ အိမ်ထောင်ရေးအတွင်း အပြုအမူသည် ဘုရားသခင်အား နာခံခြင်းနှင့် အသင်းတော်ရှေ့တွင် တာဝန်ခံခြင်းဆိုင်ရာ ကိစ္စဖြစ်သည်။

အိမ်ထောင်ရေးအဖွဲ့အစည်းသည် သဘာဝအားဖြင့် ကိုယ်ပိုင်နှင့် သီးသန့်ဖြစ်ရုံမျှ မဟုတ်ပါ။ ၎င်း၏သြဇာသည် အိမ်ထောင်ဖက်နှစ်ဦး၏ အကန့်အသတ်ကို ကျော်လွန်၍ သက်ရောက်သည်။ အမိန့်တော်တစ်ရပ်အဖြစ် အိမ်ထောင်ရေးသည် မည်သည့်နေရာမှ ပေါ်ပေါက်လာပြီး မည်သည့်နေရာတွင် ပိုင်ဆိုင်သည်ဖြစ်သော အသင်းတော်လူမှုအသိုင်းအဝိုင်းကို အကျိုးပြုသည်။

နောက်ဆုံးတွင် အိမ်ထောင်ရေးသည် အသင်းတော်အတွင်း၌လည်းကောင်း၊ အသင်းတော်အားဖြင့်လည်းကောင်း ပြုလုပ်ဆောင်ရွက်သော အသင်းတော်၏ အမိန့်တော်တစ်ရပ်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အသင်းတော်သည် မိမိ၏လူမှုအသိုင်းအဝိုင်းအတွင်းရှိ အိမ်ထောင်ရေးပေါင်းစည်းမှုများ၏ အောင်မြင်မှုနှင့် ပျော်ရွှင်မှုအတွက် အရေးကြီးသော တာဝန်ရှိပြီး၊ နည်းလမ်းမျိုးစုံဖြင့် ထိုအိမ်ထောင်များအား အမှုဆောင်ရန် ခေါ်တော်မူခြင်းခံရသည်။ ယခု ဤအကြောင်းများကို ဆက်လက်ကြည့်ရှုမည်။

အသင်းတော်ရှေ့ တာဝန်ခံမှုနှင့် အမှုဆောင်ခြင်း

တာဝန်ခံမှု။ ခရစ်ယာန်အိမ်ထောင်ရေးသည် အသင်းတော်၏ ပဋိညာဉ်တွင် ပါဝင်ပြီးသား လူနှစ်ဦးပြုလုပ်သော ပဋိညာဉ်တစ်ရပ်ဖြစ်သည်။ အိမ်ထောင်ဖက်နှစ်ဦးသည် ပဋိညာဉ်နှစ်ရပ်စလုံးကို မပျက်မစီး ထိန်းသိမ်းထားရန် မျှော်လင့်ထားသည်။ ထို့ကြောင့် အိမ်ထောင်ဖက်များသည် မိမိတို့၏ အပြုအမူအတွက် အသင်းတော်အဖွဲ့အစည်းရှေ့တွင် တာဝန်ခံရသည်။ ပေါ့ပေါ့ဆဆ၊ အိမ်ထောင်ရေးဖောက်ပြန်သော သို့မဟုတ် အနိုင်ကျင့်သော အပြုအမူများသည် တရားဝင် သို့မဟုတ် လူမှုရေးအဖွဲ့အစည်းများက အရေးယူခြင်းမပြုမီ အသင်းတော်၏ အာရုံစိုက်ရမည့်ကိစ္စဖြစ်သည်။ အိမ်ထောင်ဖက်နှစ်ဦးနှင့် ကလေးများသည်လည်း အသင်းတော်အဖွဲ့အစည်းတွင် ပါဝင်သောကြောင့် ဤအသင်းသားများအပေါ် ဖြစ်ပျက်သမျှအတွက် အသင်းတော်သည် သနားကြင်နာစွာ ဂရုစိုက်သင့်သည် (၁ကော၊ ၅)။

အသင်းတော်အတွက် အမှုဆောင်ခြင်း။ အခြားတစ်ဖက်တွင် အိမ်ထောင်ရေးများသည် အသင်းတော်နှင့် လူမှုအသိုင်းအဝိုင်းတစ်ရပ်လုံးအတွက် အမှုဆောင်ရန် ထူးခြားသောအခွင့်အရေးကို ပေးသည်။ သစ္စာမဲ့ခြင်းနှင့် ပျက်စီးနေသော အိမ်ထောင်ရေးများ၏ အခြေအနေတွင် ခရစ်ယာန်အိမ်ထောင်ဖက်များသည် ဧဝံဂေလိတရား၏ တန်ခိုးကို အလွန်တန်ဖိုးရှိသော သက်သေခံသူများဖြစ်လာကြပြီး၊ ထိုသို့ဖြင့် အသင်းတော်၏ ဧဝံဂေလိသာသနာကို ပိုမိုခိုင်မာစေသည်။

ကောင်းမွန်သော ခရစ်ယာန်အိမ်ထောင်ရေးများသည် ခိုင်မာသောအိမ်များနှင့် ခိုင်မာသောအသင်းတော်များကို တည်ဆောက်ပေးသော်လည်း ၎င်းတို့၏ သြဇာသည် လက်ရှိအချိန်ကို ကျော်လွန်၍ အနာဂတ်အထိ ရောက်ရှိသည်။ ချစ်ခြင်းနှင့် ဂရုစိုက်ခြင်းဖြင့် ကလေးများကို ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်းသည် အသင်းတော်အတွက် မနက်ဖြန်၏ ကောင်းမွန်သော၊ အပ်နှံထားသော အသင်းသားများနှင့် ခေါင်းဆောင်များ ရရှိမည်ကို အာမခံပေးသည်။

နောက်ဆုံးတွင် “အိမ်ထောင်ရေးသည် ရှေးဦးဖန်ဆင်းခြင်းအစီအစဉ်ပေါ်တွင် အခြေခံထားပြီး တစ်ချိန်တည်းတွင် ကယ်တင်ခြင်းအစီအစဉ်အတွင်း သင်္ကေတသဘော သို့မဟုတ် ပုံဥပမာသဘောဖြင့် ပါဝင်ထားသည်”[၁၆] (ဧ၊ ၅း၂၂ နှင့်ဆက်လက်)။ ထိုထက်မက အိမ်ထောင်ရေးသည် အသင်းတော်အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုက ပေးနိုင်သည်ထက် ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ အသင်းသားများအား အထောက်အပံ့၊ ချစ်ခြင်း၊ ပြုပြင်ဆုံးမခြင်းနှင့် သွေးဆောင်မှုများအပြင် အမျိုးမျိုးသော အလွန်အကျွံပြုမူမှုများမှ ကာကွယ်ခြင်းတို့ကို ပေးသည် (၁ကော၊ ၇း၈–၉)။ ဤအရာတို့သည် အိမ်ထောင်ရေးက အသင်းတော်လူမှုအသိုင်းအဝိုင်းကို အမှုဆောင်ပေးသည့် နည်းလမ်းအချို့ဖြစ်သည်။ ယခု အသင်းတော်က အိမ်ထောင်ရေးကို အမှုဆောင်ပေးခြင်းသို့ လှည့်ကြည့်ကြစို့။

အသင်းတော်၏ တာဝန်နှင့် အမှုဆောင်ခြင်း

အသင်းတော်သည် မင်္ဂလာဆောင်မည့်နေ့မတိုင်မီ အချိန်ကတည်းက မိမိ၏လူမှုအသိုင်းအဝိုင်းအတွင်း အိမ်ထောင်ရေးတစ်ရပ် ဖွဲ့စည်းလာနိုင်ရန် တာဝန်ရှိသည်။

အိမ်ထောင်မပြုမီကာလ။ မြင့်မားသော ကိုယ်ကျင့်တရားနှင့် ဘာသာရေးဆိုင်ရာ စံနှုန်းများကို ထိန်းသိမ်းသော ဘုရားသခင်အောက်ရှိ ယုံကြည်ခြင်းလူမှုအသိုင်းအဝိုင်းတစ်ရပ်အဖြစ် အသင်းတော်သည် လူငယ်များအကြား ခင်မင်ရင်းနှီးမှုအတွက် လုံခြုံသောအခြေအနေကို ပေးသည်။ အသင်းတော်သည် မိမိ၏တာဝန်အဖြစ် လူငယ်များအကြား ခရစ်ယာန်လူမှုရေးယဉ်ကျေးမှု၊ အပြန်အလှန်လေးစားမှုနှင့် တန်ဖိုးထားမှုတို့ကို သင်ကြားပေး၍ လွယ်ကူချောမွေ့စေမည့် အစီအစဉ်များကို စီစဉ်ပေးရန် လိုအပ်သည်။ ထိုသို့သော အခါသမယများကို ပညာရေးအဖွဲ့အစည်းများထံသို့သာ လွှဲအပ်ထား၍ မရပါ။

အသင်းတော်ဘက်မှ ပညာရှိစွာ၊ ဂရုတစိုက်နှင့် ပိုင်းခြားသိမြင်စွာ လမ်းညွှန်ပေးခြင်းသည် လူများစွာအား မိမိတို့၏ အိမ်ထောင်ဖက်ရွေးချယ်မှုတွင် အကူအညီဖြစ်စေနိုင်သည်။ ကျမ်းစာအကြံပေးချက်နှင့် အယ်လင်ဂျီဝှိုက်၏ အကြံပေးချက်တို့သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ယုံကြည်ခြင်းပြင်ပရှိသူများနှင့် ရည်းစားထားခြင်းကို မည်သည့်နည်းနှင့်မဆို ရှောင်ရှားသင့်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြထားသည်။[၁၇] သို့သော် အသင်းတော်အတွင်း၌ပင် သင့်လျော်သော အဖော်တစ်ဦးကို ရှာဖွေခြင်းသည် လူတစ်ဦးတည်း ပိုင်ဆိုင်နိုင်သည့် ဉာဏ်ပညာထက် ပိုမိုလိုအပ်သည်။ “သို့သော်” သင်က “မိမိခံစားချက်များကို မထောက်ထားဘဲ ညီအစ်ကိုများ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို လိုက်နာရမည်လော” ဟု မေးနိုင်သည်။ ကျွန်ုပ်ဖြေမည်မှာ အသင်းတော်သည် မြေကြီးပေါ်ရှိ ဘုရားသခင်၏ ကိုယ်စားလှယ်အာဏာဖြစ်သည် . . . . အသင်းတော်၏မျက်စိများသည် မှားယွင်းသူများ မမြင်နိုင်သည့်အရာကို အသင်းသားတစ်ဦးချင်းစီ၌ ပိုင်းခြားမြင်နိုင်ပေမည်။[၁၈]

အိမ်ထောင်မပြုမီ အကြံပေးခြင်းကို အသင်းတော်၏ ပုံမှန်နှင့် အစဉ်အမြဲလုပ်ဆောင်သည့် အစီအစဉ်တစ်ရပ်အဖြစ် အကောင်အထည်ဖော်သောအခါ၊ ၎င်းသည် ဘဝ၏ အလွန်အရေးကြီးသော ခြေလှမ်းအတွက် နောက်ဆုံးပြင်ဆင်မှုအဖြစ် ဆောင်ရွက်ပေးသည်။ အသင်းတော်က မိမိ၏လူငယ်များအတွက် ထိုသို့အမှုဆောင်ပေးခြင်းသည် ရွေးချယ်စရာတစ်ရပ်မျှမဟုတ်ဘဲ တာဝန်တစ်ရပ်ဖြစ်သည်။

အိမ်ထောင်ရေး။ ခရစ်ယာန်အိမ်ထောင်ရေးအခမ်းအနားအများစုသည် ဒေသခံအသင်းတော်၏ အဆောက်အအုံအတွင်း၌ဖြစ်စေ၊ အသင်းတော်အသင်းသားများ၏ ရှေ့မှောက်၌ဖြစ်စေ ကျင်းပကြသည်။ ခရစ်တော်၏ ကိုယ်ခန္ဓာဖြစ်သော အသင်းတော်သည် အသစ်စက်စက် အိမ်ထောင်ပြုသူနှစ်ဦး၏ အပြန်အလှန်ကတိများကို သက်သေခံသူအဖြစ် ရပ်တည်ပြီး၊ အာဒံသည် ဧဝနှင့် ပထမဆုံးအကြိမ် ပျော်ရွှင်စွာ တွေ့ဆုံခဲ့သကဲ့သို့ သူတို့၏ဝမ်းမြောက်ခြင်းတွင် ပါဝင်သည်။

ကတိများကို သက်သေခံသူအဖြစ် အသင်းတော်ကိုယ်တိုင်က စုံတွဲအသစ်အတွက် လုံခြုံသောပတ်ဝန်းကျင်တစ်ရပ် ပေးအပ်ရန် ကတိပြုသည်။ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာကိစ္စများတွင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်းမပြုခြင်း၊ လေးစားမှုနှင့် ယခုအခါ အိမ်ထောင်ပြု၍ မရနိုင်တော့သော ယောက်ျားနှင့် မိန်းမထံမှ သင့်လျော်သောအကွာအဝေးကို ထိန်းသိမ်းခြင်းတို့သည် အရေးကြီးသော အကူအညီများဖြစ်ပြီး၊ အိမ်ထောင်ရေးအသစ်များ အလေ့အကျင့်ရယူ၊ ကြီးထွားပြီး ရင့်ကျက်လာနိုင်သည့် လျှို့ဝှက်လုံခြုံသောခိုလှုံရာတစ်ရပ် ဖြစ်စေသည်။ သင့်လျော်သော အသင်းတော်စည်းကမ်းနှင့် အသင်းတော်၏ စံနှုန်းများကို မြင့်မားစွာ ထိန်းသိမ်းရန် ကြိုးပမ်းခြင်းတို့သည် လူမှုအသိုင်းအဝိုင်းအတွင်းရှိ အိမ်ထောင်ရေးအတွက် ထပ်မံအထောက်အပံ့ပေးသည်။ ယေဘုယျလူမှုအသိုင်းအဝိုင်းသည် ထိုကဲ့သို့သော လိုအပ်ချက်များကို ဖြည့်ဆည်းပေးလေ့မရှိပါ၊ ဖြည့်ဆည်းပေးသည်ဆိုလျှင်ပင် အလွန်ရှားပါးသည်။

အိမ်ထောင်ရေးအသစ်သည် ပထမနှစ်အတွင်း အလေ့အကျင့်ရယူကာ ရင့်ကျက်လာစဉ် အသက်ကြီးပြီး အတွေ့အကြုံများသော အိမ်ထောင်များသည် လူငယ်များလိုက်နာရန် စံနမူနာများနှင့် လမ်းညွှန်မှတ်တိုင်များအဖြစ် ရပ်တည်ပေးကြသည် (တိ၊ ၂း၂–၆)။ ပိုမိုကျယ်ပြန့်သော အသင်းတော်မိသားစုအတွင်း သင်းအုပ်ဆရာဆိုင်ရာနှင့် တစ်ခါတစ်ရံ ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်ဆိုင်ရာ အိမ်ထောင်ရေးအကြံပေးမှုများကို ရရှိနိုင်သည်။

သို့သော် အကောင်းဆုံးရည်ရွယ်ချက်များနှင့် ရိုးသားသောကြိုးပမ်းမှုများ ရှိသော်လည်း ခရစ်ယာန်အိမ်ထောင်ရေးများသည် အခက်အခဲရှိသော အတွေ့အကြုံများ၊ ရင်းနှီးမှု၊ ချစ်ခြင်းနှင့် သစ္စာရှိမှု ပျက်စီးခြင်းများကို ကြုံတွေ့နိုင်သည်။ အသင်းတော်သည် ထိုသို့သော ဝမ်းနည်းဖွယ်အဖြစ်ဆိုးများကို ရပ်ကြည့်နေသော ခံနိုင်ရည်ရှိသည့် သက်သေခံတစ်ဦးအဖြစ်သာ မနေနိုင်ပါ။

အခက်အခဲရှိသော အိမ်ထောင်ရေးများအတွက် အသင်းတော်၏ အမှုဆောင်ခြင်း

အိမ်ထောင်ရေးတွင် သစ္စာရှိမှု၊ သီးသန့်ဖြစ်မှုနှင့် တည်မြဲမှုဆိုင်ရာ ကျမ်းစာစံနှုန်းများသည် ယနေ့ခေတ် အိမ်ထောင်ရေးဖောက်ပြန်ခြင်းနှင့် အိမ်ထောင်ရေးဖျက်သိမ်းခြင်း၏ ရေလွှမ်းမိုးမှုကို တားဆီးသော အကာအကွယ်တံတိုင်းတစ်ရပ်အဖြစ် ရပ်တည်သည်။ ထိုသို့ရပ်တည်ခြင်းသည် မဖြစ်နိုင်သောအရာမဟုတ်ကြောင်း အိမ်ထောင်များစွာ၏ အတွေ့အကြုံက သက်သေပြသည်။ သို့သော် အသင်းတော်အတွင်း သစ္စာမဲ့ခြင်းနှင့် အိမ်ထောင်ရေးဖျက်သိမ်းခြင်း၏ ကြမ်းတမ်းသောအဖြစ်မှန်သည် အပြစ်နှင့် မကောင်းမှုတို့သည် ခွင့်ပြုချက်တောင်းခြင်းမရှိသကဲ့သို့ မည်သူ့ကိုမျှ မလေးစားကြောင်း ညွှန်ပြသည်။ အသင်းတော်သည် အကူအညီလိုအပ်နေသော ပျက်စီးနေသော အိမ်ထောင်များနှင့် ပျက်စီးပြီးသား အိမ်ထောင်များကို ရင်ဆိုင်နေရသည်။

မတူညီသော ဘာသာရေးယုံကြည်မှုရှိသူများ၏ အိမ်ထောင်ရေး။ ယနေ့ခေတ် ရှံဆုန်တစ်ဦးက “သူမကို ငါ့အတွက် ရယူပေးကြ၊ သူသည် ငါ့မျက်စိ၌ နှစ်သက်ဖွယ်ကောင်း၏” ဟု တောင်းဆိုသောအခါ (သူကြီး၊ ၁၄း၃) မည်သူမျှ သူ့ကို မတားနိုင်ပါ။ ကျမ်းစာနှင့် ဝိညာဉ်တော်စာပေတို့တွင် ထိုသို့သောအိမ်ထောင်ရေးများကို ပြင်းထန်စွာ ဆန့်ကျင်ထားသည့်အပေါ် အခြေခံ၍ အသင်းတော်၏ ဓမ္မအမှုဆောင်လက်စွဲသည် ထိုသို့သော အခမ်းအနားများတွင် ဓမ္မအမှုဆောင်များ မပါဝင်ရန် အကြံပြုထားပြီး၊ ထိုသို့ဖြင့် မှုတ်သွင်းခြင်းခံရသော အကြံပေးချက်နှင့် ကိုက်ညီနေစေရန် ဖြစ်သည်။ ထိုသို့သောအိမ်ထောင်များသည် ကြိုးပမ်းမှုအားလုံးကြားမှ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ပါက အသင်းတော်သည် မနှစ်သက်ကြောင်း ရပ်တည်ချက်ကို ပညာရှိစွာ ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားသင့်သော်လည်း တစ်ချိန်တည်းတွင် မယုံကြည်သူအိမ်ထောင်ဖက်အား မိမိ၏အဖွဲ့အတွင်းသို့ ဆောင်ယူနိုင်ရန် အခွင့်အရေးတိုင်းကို တန်ဖိုးထားသင့်သည်။

အိမ်ထောင်ရေးဖောက်ပြန်ခြင်း။ အိမ်ထောင်ပြင်ပ လိင်ဆက်ဆံမှုနှင့် အိမ်ထောင်ဖက်မဟုတ်သူများအပေါ် သစ္စာမဲ့လိုသော ဆန္ဒများနှင့် အတွေးများကို အိမ်ထောင်ရေးဖောက်ပြန်ခြင်းဟု သတ်မှတ်သည်၊ ထွက်မြောက်ရာ ၂၀း၁၄၊ ၁၇ နှင့် မဿဲ ၅း၂၇–၃၀ အရ ဖြစ်သည်။ ဤအပြစ်ကို လူသတ်မှုနှင့် မကြာခဏ တန်းတူထားကြသည်၊ အကြောင်းမှာ ကလေးငယ်ကဲ့သို့ ယုံကြည်မှုနှင့် ပွင့်လင်းမှု၏ နူးညံ့သောအမျှင်များသည် ပြန်လည်ပြုပြင်ရန် မလွယ်ကူသည့်အထိ ကျိုးပဲ့သွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ “တစ်သားတစ်ကိုယ်တည်း” ဖြစ်ခြင်း၏ အဖြစ်မှန် မရှိတော့ပါ။ ဣသရေလ၏ ဓမ္မဟောင်း သီအိုကရေစီစနစ်တွင် ပါဝင်သူနှစ်ဦးစလုံးကို သေဒဏ်ပေးရန် အမိန့်ရှိခဲ့သည် (ဝတ်၊ ၂၀း၁၀ နှင့်ဆက်လက်၊ တရား၊ ၂၂း၂၂ နှင့်ဆက်လက်)။ ဓမ္မသစ်ကျမ်းက မတရားသော လိင်ဆက်ဆံမှုများနှင့် ခရစ်တော်နှင့် ပေါင်းစည်းခြင်းသည် သဘာဝအားဖြင့် မကိုက်ညီကြောင်း သွန်သင်သည် (၁ကော၊ ၆း၉–၂၀)။

ကျမ်းစာက အိမ်ထောင်ရေးဖောက်ပြန်ခြင်းကို ပြင်းထန်စွာ ရှုတ်ချခြင်းသည် နည်းလမ်းများစွာဖြင့် မှန်ကန်ကြောင်း ပြနိုင်သည်။ လိင်ဆက်ဆံခြင်းသည် ပါဝင်သူများအပေါ် အပေါ်ယံနှင့် ကိုယ်ခန္ဓာဆိုင်ရာ သက်ရောက်မှုမျှသာရှိသော အရာမဟုတ်ပါ။ ဤအတွေ့အကြုံသည် လူတစ်ဦး၏ ကိုယ်ပိုင်အမှတ်လက္ခဏာ အရည်အသွေးပိုင်း ပြောင်းလဲမှုကို ဖြစ်စေသည် (၁ကော၊ ၆း၁၆)။

ပေါလုသည် မတရားသောမေထုန်ပြုခြင်းသည် အဘယ်ကြောင့် အထူးအပြစ်ဖြစ်ကြောင်း ဆက်လက်ဖော်ပြသည်။ “လူပြုသမျှသော အပြစ်ရှိသမျှသည် ကိုယ်ပြင်၌ရှိ၏။ မတရားသောမေထုန်ပြုသောသူမူကား ကိုယ်အတွင်း၌ အပြစ်ရှိ၏” (၁ကော၊ ၆း၁၈)။ အခြားအပြစ်များသည် တစ်နည်းအားဖြင့် “ငါ့အပြင်၌” ဖြစ်နိုင်သည်။ ထိုအရာများနှင့် ပတ်သက်၍ “အသက်ရှင်သည်ကား ငါမဟုတ်” ဟု ပြောနိုင်သည်။ ခရစ်ယာန်တစ်ဦးအနေဖြင့် “ငါ၌ခရစ်တော်” ဟူသော အခြေအနေဖြင့် သတ်မှတ်ခံထားရချိန်တွင် ငါပြုသောအမှားသည် ငါ၏ခရစ်တော်ဗဟိုပြုမိမိကိုယ်ပိုင်အဖြစ်မှန်၏ အပြင်ဘက်၌ တစ်နည်းတစ်ဖုံ ရှိနေနိုင်သဖြင့် ထိုအမှုကို ပြုသောအခါ တစ်နည်းအားဖြင့် ငါကိုယ်တိုင်မဟုတ်သကဲ့သို့ ဖြစ်နိုင်သည်။ လူသာက ဖော်ပြခဲ့သကဲ့သို့ ခရစ်ယာန်တစ်ဦးအနေဖြင့် ငါ့အပြစ်သည် ငါအချိန်ကြာမြင့်စွာ ချွတ်ပစ်ခဲ့ပြီးသော မြွေအရေ၏ အကြွင်းအကျန်တစ်ရပ်ဖြစ်သည်။ . . . သို့သော် မတရားသောမေထုန်ပြုခြင်း၏ ကျွန်ဖြစ်နေသမျှကာလပတ်လုံး ဤဖြစ်နိုင်ခြေသည် မရှိတော့ပါ။ အကြောင်းမှာ မတရားသောမေထုန်ပြုခြင်းသည် ငါသည် အခြားအာဏာတစ်ရပ်၏ လက်အောက်သို့ ရောက်ရှိနေသည်ဟု အမြဲဆိုလိုသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဤအပြစ်တစ်ခုတည်းကို “ငါ့အပြင်၌” ဖြစ်သည်ဟု ပြောခြင်းဖြင့် အကွာအဝေးထား၍ မရပါ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ထိုအပြစ်ကို ကျူးလွန်သောအခါ ငါကိုယ်တိုင် ထိုအရာအတွင်း၌ အပြည့်အဝ ပါဝင်နေသည်။[၁၉]

အသင်းတော်သည် အိမ်ထောင်ရေးဖောက်ပြန်ခြင်းကို အသင်းတော်မှ ဖယ်ရှားခြင်းနှင့် အိမ်ထောင်ရေးဖျက်သိမ်းခြင်းအတွက် အကြောင်းပြချက်အဖြစ် အစဉ်အမြဲ သတ်မှတ်ခဲ့သည်။ သို့သော် အိမ်ထောင်ရေးဖောက်ပြန်ခြင်းပင် ခွင့်မလွှတ်နိုင်သော အပြစ်မဟုတ်ပါ (ယော၊ ၈း၁၁၊ ကျမ်းဟောင်းအင်္ဂလိပ်ဘာသာပြန်)၊ ပြင်းထန်စွာ ပျက်စီးသွားသော အိမ်ထောင်ရေးဆက်ဆံမှုများကို လုံးဝမပြန်လည်ပြုပြင်နိုင်သော်လည်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်စေနိုင်သည်။ ကျူးလွန်သူနှင့် ဆက်ဆံရာတွင် မည်သည့်နည်းလမ်းကို အသင်းတော်က အသုံးပြုမည်ကို စဉ်းစားသောအခါ အခြားအိမ်ထောင်ဖက်နှင့် မိသားစု၏ လိုအပ်ချက်များကို အထူးဂရုပြုသင့်သည်။ သို့သော် ဤကျယ်ပြန့်သောချဉ်းကပ်နည်းကို စည်းကမ်းပိုင်းဖြတ်တောက်ရန် သို့မဟုတ် ခွင့်လွှတ်ခြင်းကြောင့် ကျူးလွန်သူ၏ နောက်ဆုံးအကျိုးအတွက် အလွန်ထိရောက်သော ကုသမှုလိုအပ်ချက်ကို မျက်ကွယ်ပြုရန် အသုံးပြုခြင်းမဟုတ်ပါ။ သို့သော် အချို့သောလုပ်ထုံးလုပ်နည်းများသည် ဝမ်းနည်းဖွယ်အခြေအနေကို ပိုမိုဆိုးရွားစေနိုင်သောကြောင့် ပါဝင်သူအားလုံးကို ချစ်ခြင်းဖြင့် ရှောင်ရှားရမည်။ အချိန်ကာလ၊ သတင်းအချက်အလက်၏ အတိုင်းအတာနှင့် စီးဆင်းမှု၊ အပြစ်မရှိသူနှင့် အပြစ်ရှိသူတို့အား အမှုဆောင်ခြင်းနှင့် အထောက်အပံ့ပေးခြင်းတို့သည် မှတ်သားထားရမည့် အရေးကြီးသောကိစ္စများအနက် ပါဝင်သည်။

အသင်းတော်က မည်သည့်အရာကိုပင် ပြုလုပ်စေကာမူ အဓိကဆုံးနှင့် ပထမဆုံးရည်ရွယ်ချက်မှာ လူတိုင်း၏ ကယ်တင်ခြင်းနှင့် လက်ရှိနှင့် အနာဂတ်တွင် မိသားစုနှစ်စုနှင့် အသင်းတော်အပေါ် ထိခိုက်မှု အနည်းဆုံးဖြစ်စေရန် ဖြစ်ရမည်။

အိမ်ထောင်ရေးဖျက်သိမ်းခြင်း။ အိမ်ထောင်ရေးဖောက်ပြန်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ဒဏ်ရာနှင့် နာကျင်မှုများသည် တစ်ခါတစ်ရံ အိမ်ထောင်ရေးဆက်လက်တည်ရှိရန် အလွန်နက်ရှိုင်းလွန်းနိုင်သည်။ ထိုဆန့်ကျင်ဘက်သဘောရှိသော ဖြစ်ရပ်ဖြစ်သည့် အိမ်ထောင်ရေးဖျက်သိမ်းခြင်းသည် တစ်ခါတစ်ရံ ရရှိနိုင်သော တစ်ခုတည်းသော တုံ့ပြန်မှုဖြစ်နိုင်သည်။ အိမ်ထောင်ရေးဖျက်သိမ်းခြင်းသည် မဖြိုဖျက်နိုင်ဟု သတ်မှတ်ထားသောအရာကို ဖြိုဖျက်ခြင်း၊ တည်မြဲသည်ဟု သတ်မှတ်ထားသော ဆက်ဆံရေးကို အဆုံးသတ်ခြင်းဖြစ်သောကြောင့် ဆန့်ကျင်ဘက်သဘောရှိသည်။ မဿဲ ၁၉း၉ တွင် ယေရှုသည် “မတရားသောမေထုန်” အကြောင်းကြောင့် အိမ်ထောင်ရေးဖျက်သိမ်းနိုင်ခြေကို လက်ခံတော်မူသည်။[၂၀] ထိုအခြေခံအပြင် အယ်လင်ဂျီဝှိုက်၏ အကြံပေးချက်အပေါ် အခြေခံ၍[၂၁] အသင်းတော်သည် ထိုသို့ပြုလုပ်ခြင်းနှင့် နောက်ဆက်တွဲ အိမ်ထောင်ပြန်ပြုခြင်းကို ခွင့်ပြုသည်။

သို့သော် ဤသည်မှာ ခြွင်းချက်ဖြစ်ပြီး စည်းမျဉ်းမဟုတ်ပါ။ ထိုကိစ္စနှင့်ပတ်သက်၍ ကျမ်းစာသည် ရှင်းလင်းသည်။ ဘုရားသခင်သည် အိမ်ထောင်ရေးဖျက်သိမ်းခြင်းကို မုန်းတော်မူသည် (မာလ၊ ၂း၁၆)၊ “အိမ်ထောင်ရေးဆက်ဆံမှုများ ပျက်စီးစေသော ဝမ်းနည်းဖွယ်အခြေအနေများစွာကို ဆွေးနွေးရာတွင် ဤအလေးအနက်ဖော်ပြချက်ကို အမြဲသတိရရမည်။ အိမ်ထောင်ရေးဖျက်သိမ်းခြင်းသည် အပြစ်ရှိသော လူသားတို့၏ သဘောထားနှင့် အပြုအမူများ၏ အကျိုးဆက်ဖြစ်ပြီး ခရစ်ယာန်ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးက မည်သည့်အခါမျှ အားပေးခြင်း သို့မဟုတ် မြှင့်တင်ခြင်း မပြုသင့်ပါ။”[၂၂]

ပေါလုသည်လည်း ကောရိန္သုအသင်းတော်သို့ ပထမဩဝါဒစာတွင် အလားတူ ပြတ်သားစွာ ဖော်ပြသည် (၁ကော၊ ၇း၁၀–၁၁)။ အိမ်ထောင်ရှိသူများသည် အိမ်ထောင်ရေးဖျက်သိမ်းခြင်းကို မရှာဖွေသင့်ကြောင်း “သခင်ဘုရား” ၏ အာဏာကို အမှီပြု၍ ပြောသည်။ “ဤစည်းမျဉ်းသည် အကြွင်းမဲ့ဖြစ်သည်၊ အကြောင်းမှာ သခင်ဘုရားကိုယ်တော်တိုင်ထံမှ လာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။”[၂၃] “ခရစ်ယာန်ခင်ပွန်း သို့မဟုတ် ဇနီးအတွက် အိမ်ထောင်ရေးဖျက်သိမ်းခြင်းကို ခရစ်တော်၏ ပညတ်တော်က ဖယ်ရှားထားသည်။ ဤကိစ္စတွင် ပေါလုသည် မိမိ၏ကိုယ်ပိုင်ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ဖော်ပြရန် မလိုအပ်ခဲ့ပါ၊ အကြောင်းမှာ ထိုကိစ္စနှင့်ပတ်သက်၍ သခင်ဘုရား၏ ဆုံးဖြတ်ချက်သည် ရှင်းလင်းပြတ်သားပြီးသား ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။”[၂၄]

သို့သော် အိမ်ထောင်ရေးဖျက်သိမ်းခြင်း ဖြစ်ပေါ်လာပါက ပေါလုသည် ရွေးချယ်စရာနှစ်ခုကိုသာ မြင်သည်။ တစ်ကိုယ်တည်းနေခြင်း သို့မဟုတ် ပြန်လည်သင့်မြတ်ခြင်းဖြစ်သည်။ ဘာသာရေးယုံကြည်ချက် မကိုက်ညီသည့်အခြေအနေတွင်ပင် ထိုအမိန့်ကို ထပ်မံပြောထားသည် (၁ကော၊ ၇း၁၃–၁၆)။ ပေးထားသောအကြောင်းပြချက်မှာ ယုံကြည်ခြင်းမရှိသော အိမ်ထောင်ဖက်နှင့် သူတို့၏သားသမီးများသည် ယုံကြည်သူအိမ်ထောင်ဖက်၏ သက်သေခံခြင်းနှင့် အနီးကပ်ပေါင်းသင်းခြင်းအားဖြင့် “သီးသန့်ဖယ်ထားခြင်း” (သန့်ရှင်းစေခြင်း) ခံရမည်ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။[၂၅]

အကြမ်းဖက်မှု၊ အနိုင်ကျင့်မှု၊ အရက်အလွန်အကျွံသောက်ခြင်း၊ ရာဇဝတ်မှု သို့မဟုတ် စွန့်ပစ်ထားခြင်းတို့ ရှိနေသော ခက်ခဲသည့်အမှုများတွင် အခန်းနှင့်/သို့မဟုတ် စားဝတ်နေရေးဆိုင်ရာ တရားဝင်ခွဲနေခြင်းသည် အကြံပြုဖွယ်ဖြစ်နိုင်သည်။[၂၆] အခြားအိမ်ထောင်ဖက်နှင့် ကလေးများ၏ လုံခြုံရေးသည် ခွဲနေခြင်းအတွက် အကြောင်းရင်းများအနက် ပါဝင်သည်။

အိမ်ထောင်ပြန်ပြုခြင်း။[၂၇] အိမ်ထောင်ရေးဖျက်သိမ်းခံရသော အိမ်ထောင်ဖက်တစ်ဦးသည် အိမ်ထောင်ပြန်ပြုနိုင်သလော။ ဤရိုးရှင်းသောမေးခွန်းသည် ပျက်စီး၍ ပြိုကွဲနေသော အိမ်ထောင်ရေးများတွင် ပါဝင်သူများအား အမှုဆောင်ရန် ကြိုးစားနေသည့် အသင်းတော်ရှေ့တွင် အကြိမ်ကြိမ် ပေါ်ပေါက်လာသည်။ အဖြေသည် ရိုးရှင်းမနေပါ၊ အကြောင်းမှာ အိမ်ထောင်ရေးဖျက်သိမ်းခြင်းများသည် အားလုံးတူညီခြင်းမရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အိမ်ထောင်ရေးဖောက်ပြန်ခြင်းအပေါ် အခြေခံ၍ အိမ်ထောင်ရေးဖျက်သိမ်းခြင်း ဖြစ်ပေါ်ပြီးနောက် အိမ်ထောင်ပြန်ပြုခြင်းကို ခွင့်ပြုသည်။ “ထိုညီမသည် ယခုအချိန်အထိ အခြားယောက်ျားနှင့် အိမ်ထောင်ပြုရန် အခွင့်မရှိသေးသည်ကို ငါမြင်ရ၏။ သို့သော် သူမ သို့မဟုတ် အခြားမည်သည့်မိန်းမမဆို သူ၏ခင်ပွန်းသည် အိမ်ထောင်ရေးဖောက်ပြန်ခဲ့ကြောင်း အကြောင်းပြချက်ဖြင့် တရားဝင်အိမ်ထောင်ရေးဖျက်သိမ်းခွင့် ရရှိခဲ့ပါက၊ သူမနှစ်သက်သောသူနှင့် လွတ်လပ်စွာ အိမ်ထောင်ပြုနိုင်သည်။”[၂၈] သို့သော် အိမ်ထောင်ရေးဖောက်ပြန်ခြင်းမဟုတ်သော အခြားအကြောင်းရင်းဖြင့် တရားဝင်အိမ်ထောင်ရေးဖျက်သိမ်းခြင်းသည် ကျမ်းစာအမြင်အရ အိမ်ထောင်ရေးကို မဖျက်သိမ်းနိုင်ပါ။[၂၉]

ဧဝံဂေလိဓမ္မဗေဒပညာရှင်အချို့က ၁ကော၊ ၇း၁၂–၁၆ မှ ထွက်ခွာစွန့်ပစ်ခြင်းသည် အိမ်ထောင်ရေးဖျက်သိမ်းခြင်းအတွက် ပေါလု၏ ခြွင်းချက်ဖြစ်သည်ဟု အကြောင်းပြုကြသည်။ ဂျေ၊ အီး၊ အဒမ်စ်က အခန်းငယ် ၁၅ ကို အယုံအကြည်မရှိသော ခင်ပွန်းသည် ယုံကြည်သူဇနီးကို စွန့်ပစ်ပါက အိမ်ထောင်ရေးချည်နှောင်မှုများ ပြေလျော့သွားသည်ဟု အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုသည်။[၃၀] လေနေးက “ဒေဒူးလူတိုင်” ဟူသောစကားသည် “ကျွန်ပြုသည်” ဟူသော “ဒူးလူးအို” မှ ဆင်းသက်လာပြီး “ချည်နှောင်သည်” ဟူသော “ဒေယို” မှ ဆင်းသက်လာခြင်းမဟုတ်ဟု အကြံပြုသည်။ ပေါလုပြောလိုသည်မှာ အိမ်ထောင်ဖက်တစ်ဦးသည် ခွဲနေလိုသည် သို့မဟုတ် အိမ်ထောင်ရေးဖျက်သိမ်းလိုပါက မိမိနှင့် မိသားစုကို ကျွန်ဘဝထဲသို့ မအပ်နှံပါနှင့်။ သူ့ကို သွားခွင့်ပြုပါ။[၃၁] သို့သော် ထိုထွက်ခွာသွားသူသည် အိမ်ထောင်ပြန်ပြုခြင်း သို့မဟုတ် အိမ်ထောင်ရေးဖောက်ပြန်သော ဆက်ဆံရေးတွင် နေထိုင်ခြင်း ဖြစ်ပေါ်လာမှသာ အခြားအိမ်ထောင်ဖက်က အိမ်ထောင်ရေးဖျက်သိမ်းခြင်းနှင့် အိမ်ထောင်ပြန်ပြုခြင်းကို စဉ်းစားနိုင်သည်။

၁၈၉၅ ခုနှစ်၊ စာအမှတ် ၅၀ တွင် အယ်လင်ဂျီဝှိုက်သည် အိမ်ထောင်ရေးဖျက်သိမ်းခံထားရသော ယောက်ျားတစ်ဦးနှင့် သမီးဖြစ်သူ အိမ်ထောင်ပြုခဲ့သော မိခင်တစ်ဦးထံ စာရေးသည်။ ထိုမိခင်သည် ထိုအိမ်ထောင်ရေးကို အိမ်ထောင်ရေးဖောက်ပြန်ခြင်းဟု ယူဆခဲ့သည်။ သို့သော် အယ်လင်ဂျီဝှိုက်က ထိုအိမ်ထောင်ရေးကို အတည်ပြုခဲ့သည်။ ထိုခင်ပွန်းသည် “သူပြုခဲ့သည်ထက် ပို၍ မပြုနိုင်ခဲ့ပါ”။ ထို့ကြောင့် သူမက ဆက်လက်ရေးသားသည်မှာ “ဂျေသည် မိမိဇနီးကို မစွန့်ခဲ့ပါ။ သူမက သူ့ကို စွန့်၍ သူ့ထံမှ ထွက်ခွာသွားပြီး အခြားယောက်ျားနှင့် အိမ်ထောင်ပြုခဲ့သည်။ သခင်ဘုရား၌ တစ်ဖန် အိမ်ထောင်ပြုခြင်းကို သူ့အား တားမြစ်ထားသည့်အရာကို ကျမ်းစာ၌ ငါမတွေ့ပါ။ သူသည် မိန်းမတစ်ဦး၏ ချစ်ခင်မှုကို ခံယူပိုင်ခွင့်ရှိသည်။”[၃၂]

အမှုအခင်းများစွာတွင် အခြေအနေသည် ဤမျှရှင်းလင်းစွာ သတ်မှတ်မထားပါ။ အပြစ်ရှိမှုနှင့် အပြစ်ကင်းမှုတို့ကို နှစ်ဖက်စလုံးက မကြာခဏ မျှဝေထားကြသည်။ အခက်ခဲဆုံးအကျပ်အတည်းများမှာ အပြစ်ရှိသူနှစ်ဦးစလုံး၏ အိမ်ထောင်ရေးဖျက်သိမ်းခြင်း ဖြစ်ပေါ်ပြီး အိမ်ထောင်ပြန်ပြုရန် စဉ်းစားနေသောအမှုများ ဖြစ်သည်။ ထိုသို့သော အိမ်ထောင်ရေးဖျက်သိမ်းခြင်းသည် ပထမဦးစွာ အသင်းတော်စည်းကမ်းအရေးယူခြင်းအတွက် အကြောင်းပြချက်ဖြစ်သင့်ပြီး အိမ်ထောင်ပြန်ပြုခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်တွင် အသင်းတော်က မပါဝင်သင့်ပါ။ အိမ်ထောင်ရေးဖျက်သိမ်းပြီး အိမ်ထောင်ပြန်ပြုခဲ့ပြီးနောက် မည်သည့်အိမ်ထောင်ဖက်မဆို ပြန်လည်နှစ်ခြင်းခံယူရန် ကြိုးပမ်းလာပါက အသင်းတော်သည် အလွန်သတိကြီးစွာ ဆောင်ရွက်ရမည်။[၃၃]

နိဂုံးချုပ်

“လူသည် တစ်ယောက်တည်းနေခြင်းသည် မကောင်း”။ လူသားတို့၏ ချစ်ခြင်း၊ ရင်းနှီးမှုနှင့် တည်ငြိမ်သော အမြဲတမ်းအဖော်လိုအပ်မှုတို့သည် တရားဝင်လိုအပ်ချက်များဖြစ်သည်။ အဓိကအချက်ကို ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၂း၁၈ တွင် “သူနှင့် သင့်လျော်သော အထောက်အမကို သူ့အတွက် ငါဖန်ဆင်းမည်” ဟူ၍ အနှစ်ချုပ်ဖော်ပြထားသည်။ ဘုရားသခင်ပြုတော်မူသောအခါ အလွန်ကောင်းသည်။ ထို့နောက် အိမ်ထောင်ရေးသည် လူသားတို့၏ လိုအပ်ချက်များအတွက် အဖြေတစ်ရပ်နှင့် ကိုယ်တော်၏ နားလည်မှု၊ ဂရုစိုက်မှုနှင့် ကယ်တင်ခြင်းမေတ္တာအတွက် ပုံဥပမာသင်ခန်းစာတစ်ရပ် ဖြစ်လာသည်။ အိမ်ထောင်ရေးသည် တစ်လင်တစ်မယားစနစ်၊ သီးသန့်ဖြစ်မှု၊ တည်မြဲမှုနှင့် သန့်ရှင်းမြတ်နိုးဖွယ်ဖြစ်မှုတို့၏ မူလပုံစံကို လိုက်နာသောအခါ ဘုရားသခင်၏ ကောင်းကြီးမင်္ဂလာကို အကောင်အထည်ဖော်ပေးသည်။

---

၁။ အယ်လင်ဂျီဝှိုက်၊ ဘိုးဘေးများနှင့် ပရောဖက်များ (မောင်တိန်ဗျူး၊ ကယ်လီဖိုးနီးယား၊ ၁၈၉၀)၊ ၄၅။

၂။ ယေ၊ ၃း၁၊ ဟောရှေ ၂၊ မာ၊ ၁၀း၁–၁၂၊ ၂ကော၊ ၁၁း၂၊ ဧ၊ ၅း၂၂–၃၃၊ ဗျာ၊ ၁၉း၇။

၃။ စာရေးဆရာအချို့က မုဆိုးမများ သို့မဟုတ် မုဆိုးဖိုများ၏ အိမ်ထောင်ပြန်ပြုခြင်းကို ကျမ်းစာက အတည်ပြုထားသောကြောင့် “မည်သည့်အချိန်တစ်ခုတည်း၌” ဟူသောစကားကို ထပ်မံဖြည့်သင့်သည်ဟု ယူဆကြသည်။ ဂျေ၊ မက်ကွာရီ၏ “တစ်လင်တစ်မယားစနစ်” ဆိုင်ရာ ရေးသားချက်ကို ရှုပါ၊ ခရစ်ယာန်ကျင့်ဝတ်ဆိုင်ရာ ဝက်စ်မင်စတာအဘိဓာန် တွင် ပါဝင်သည်။

၄။ အယ်လင်ဂျီဝှိုက်၊ ဘိုးဘေးများနှင့် ပရောဖက်များ၊ ၃၀၆၊ မ၊ ၂၂း၁–၁၄၊ ထိုစာရေးဆရာ၏ ခရစ်တော်၏ ပုံဥပမာသင်ခန်းစာများ၊ ၃၀၇ ကိုလည်း ရှုပါ။

၅။ အယ်လင်ဂျီဝှိုက်၊ ဘိုးဘေးများနှင့် ပရောဖက်များ၊ ၉၁–၉၂၊ ထိုစာရေးဆရာ၏ ဝိညာဉ်ဆုကျေးဇူးများ အတွဲ ၃၊ ၆၃၊ ၉၉၊ ထိုစာရေးဆရာ၏ ရွေးနုတ်ခြင်းအကြောင်း၊ ၇၅–၇၆။

၆။ ယော၊ ၂း၁–၁၁၊ မ၊ ၂၂း၁–၁၄၊ ၂၅း၁–၁၃။

၇။ တီ၊ ဘီ၊ မတ်စတန်နှင့် ဒဗလျူ၊ အိပ်ချ်၊ တေးလ်မန်၊ ကျမ်းစာနှင့် မိသားစုဆက်ဆံရေး၊ ၈၆ နှင့်ဆက်လက်။

၈။ အီး၊ ဘရူနာ၊ ဘုရားသခင်၏ အရေးတကြီးတောင်းဆိုချက်၊ ၃၄၈။

၉။ အယ်လင်ဂျီဝှိုက်၊ တောင်ပေါ်တရားတော်မှ အတွေးအမြင်များ၊ ၆၅။

၁၀။ ရောမကက်သလစ်အသင်းတော်သည် မင်္ဂလာဝတ် ခုနစ်ပါး—နှစ်ခြင်းမင်္ဂလာ၊ အတည်ပြုခြင်း၊ ဝတ်ပြုဆုတောင်းခြင်း၊ အပြစ်အတွက် ပြစ်ဒဏ်ဖြေကျင့်ခြင်း၊ နောက်ဆုံးဆီလိမ်းခြင်း၊ အိမ်ထောင်ရေး၊ ရာထူးခန့်အပ်ခြင်း—တို့ကို အသိအမှတ်ပြုသည်။ အိမ်ထောင်ရေးသည် ခရစ်နှစ် ဆယ့်နှစ်ရာစုရောက်မှသာ မင်္ဂလာဝတ်တစ်ရပ် ဖြစ်လာခဲ့သည်။

၁၁။ အယ်လင်ဂျီဝှိုက်၊ အသင်းတော်အတွက် သက်သေခံချက်များ အတွဲ ၂၊ ၆၀၇၊ ထိုစာရေးဆရာ၊ အသင်းတော်အတွက် သက်သေခံချက်များ အတွဲ ၅၊ ၆၆၆၊ လု၊ ၂၂း၁၉၊ ၁ကော၊ ၁၁း၂၄–၂၅။

၁၂။ အယ်လင်ဂျီဝှိုက်၊ ဘဏ္ဍာစိုးလုပ်ငန်းဆိုင်ရာ အကြံပေးချက်များ၊ ၆၇၊ မာ၊ ၁၄း၂၂၊ လု၊ ၂၂း၁၉၊ ၁ကော၊ ၁၁း၂၄။

၁၃။ အယ်လင်ဂျီဝှိုက်၊ ထာဝရလိုအင် သက်တော်စဉ်၊ ၂၉၊ ရော၊ ၆း၃–၄။

၁၄။ ခရစ်တော်ကိုမြော်လင့်သော သတ္တမနေ့အသင်းတော် လက်စွဲစာအုပ်၊ ပြန်လည်ပြင်ဆင်ထုတ်ဝေမှု၊ ၄၁–၄၅၊ ၇၈–၈၂။

၁၅။ အယ်လင်ဂျီဝှိုက်၊ မြော်လင့်ခြင်းအသင်းသားတို့၏ အိမ်၊ ၇၀။

၁၆။ ဂျေ၊ ဒီ၊ ဒေါက်ဂလပ်စ်၊ “အိမ်ထောင်ရေး”၊ ခရစ်ယာန်အသင်းတော်၏ အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ အဘိဓာန်သစ်၊ ၆၃။

၁၇။ တရား၊ ၇း၁–၄၊ ၁ကော၊ ၇း၃၉၊ အယ်လင်ဂျီဝှိုက်၊ အသင်းတော်အတွက် သက်သေခံချက်များ အတွဲ ၅း၃၆၁–၃၆၃ ကို ရှုပါ။

၁၈။ အယ်လင်ဂျီဝှိုက်၊ အသင်းတော်အတွက် သက်သေခံချက်များ အတွဲ ၅၊ ၁၀၇။

၁၉။ အိတ်ချ်၊ သီလစ်ကေး၊ ဓမ္မဗေဒဆိုင်ရာ ကျင့်ဝတ်၊ ၉၀။

၂၀။ ကျမ်းပညာရှင်အချို့က မာကုနှင့် လုကာ၏ အပြိုင်ကျမ်းပိုဒ်များတွင် ထိုခြွင်းချက်မပါသောကြောင့် အခန်းငယ် ၉ ကို ထိုခြွင်းချက်အဖြစ် ဖတ်ရှုခြင်းကို စိန်ခေါ်ကြသည်။ ဥပမာ အာရ်၊ အိတ်ချ်၊ ဂန်ဒရီ၏ မဿဲ၊ ၉၀ ကို ရှုပါ။ သို့သော် အေ၊ ဒဗလျူ၊ အာဂိုင်လ်က မာကုနှင့် လုကာတို့သည် အများသိပြီးသားအရာတစ်ခုကို ချန်လှပ်ထားခြင်းဖြစ်သည်ဟု ဆိုသည်။ ထို့အပြင် ခရစ်စတာ စတင်ဒယ်လ်က ထိုကဲ့သို့သော အသေးစိတ်အချက် ပါဝင်ခြင်းသည် အကြောင်းသင့်လျော်ကြောင်း၊ အကြောင်းမှာ မဿဲ၏ ဧဝံဂေလိကျမ်းသည် အသင်းတော်လက်စွဲစာအုပ်အဖြစ် အသုံးပြုခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်ဟု မှတ်ချက်ပြုသည်။

၂၁။ အယ်လင်ဂျီဝှိုက်၊ မြော်လင့်ခြင်းအသင်းသားတို့၏ အိမ်၊ ၃၉၁–၃၉၂၊ ၃၉၉–၄၀၆၊ ထိုစာရေးဆရာ၏ တောင်ပေါ်တရားတော်မှ အတွေးအမြင်များ၊ ၆၃။

၂၂။ ဂျေ၊ ဂျေ၊ ဒေးဗစ်၊ ဧဝံဂေလိကျင့်ဝတ်၊ ၁၀၃။

၂၃။ အိတ်ချ်၊ ကူဇယ်မန်း၊ ကောရိန္သုဩဝါဒစာ ပဋ္ဌမစောင်၏ အနက်ဖွင့်ချက်၊ ၁၂၀။

၂၄။ အက်ဖ်၊ အက်ဖ်၊ ဘရုစ်၊ ပေါလု — လွတ်မြောက်သောနှလုံးသား၏ တမန်တော်၊ ၂၆၇။

၂၅။ ဂျေ၊ စီ၊ လေနေး၊ “ကောရိန္သုဩဝါဒစာ ပဋ္ဌမစောင် ၇ တွင် ပေါလုနှင့် အိမ်ထောင်ရေး၏ တည်မြဲမှု”၊ ဧဝံဂေလိဓမ္မဗေဒအသင်းဂျာနယ်၊ စက်တင်ဘာ ၁၉၈၂၊ ၂၈၃–၂၉၄။

၂၆။ အယ်လင်ဂျီဝှိုက်၊ မြော်လင့်ခြင်းအသင်းသားတို့၏ အိမ်၊ ၃၄၃–၃၄၄။

၂၇။ မုဆိုးမများနှင့် မုဆိုးဖိုများ၏ အိမ်ထောင်ပြန်ပြုခြင်းသည် ဤနေရာတွင် ပြဿနာမဟုတ်ပါ၊ အကြောင်းမှာ မှုတ်သွင်းခြင်းခံရသော အကြံပေးချက်သည် အိမ်ထောင်သစ်ကို “သခင်ဘုရား၌” ပြုလုပ်သရွေ့ ရှင်းလင်းစွာ ထောက်ခံထားသောကြောင့် ဖြစ်သည် (၁ကော၊ ၇း၃၉)။

၂၈။ အယ်လင်ဂျီဝှိုက်၊ မြော်လင့်ခြင်းအသင်းသားတို့၏ အိမ်၊ ၃၄၄။

၂၉။ အယ်လင်ဂျီဝှိုက်၊ ရွေးချယ်ထားသော သတင်းစကားများ အတွဲ ၂၊ ၃၄၀–၃၄၁။

၃၀။ ဂျေ၊ အီး၊ အဒမ်စ်၊ အိမ်ထောင်ရေး၊ အိမ်ထောင်ရေးဖျက်သိမ်းခြင်းနှင့် အိမ်ထောင်ပြန်ပြုခြင်း၊ ၄၈။ ဒေးဗစ်ကိုလည်း ရှုပါ။

၃၁။ လေနေး၊ ၂၈၇–၂၈၈။

၃၂။ အယ်လင်ဂျီဝှိုက်၊ ရွေးချယ်ထားသော သတင်းစကားများ အတွဲ ၂၊ ၃၃၉–၃၄၀။

၃၃။ အမှုတစ်ခုတွင် အယ်လင်ဂျီဝှိုက်က လူတစ်ဦးသည် “အသင်းတော်က သူ့ကို အကူအညီမပေးနိုင်တော့သည့် အခြေအနေသို့ မိမိကိုယ်ကို ရောက်ရှိစေပြီ . . . သူသည် အလွန်ရိုးသားစွာ နောင်တရသော်လည်း အသင်းတော်သည် သူ၏အမှုကို မထိတွေ့ရ။ သူကောင်းကင်သို့ သွားမည်ဆိုလျှင် အသင်းတော်၏ မိတ်သဟာယမပါဘဲ တစ်ဦးတည်းသွားရမည်။ ကိုယ်ကျင့်တရားစံနှုန်းကို မြေမှုန့်အထိ မနိမ့်ကျစေရန် ဘုရားသခင်နှင့် အသင်းတော်ထံမှ အမြဲတမ်းပြစ်တင်ရှုတ်ချမှုသည် သူ့အပေါ်၌ တည်နေရမည်” ဟု ဖော်ပြခဲ့သည် (အသင်းတော်အတွက် သက်သေခံချက်များ အတွဲ ၁၊ ၂၁၅)။ အေ၊ အယ်လ်၊ ဝှိုက်က “ဤကဲ့သို့သော ဖော်ပြချက်မျိုးသည် အယ်လင်ဂျီဝှိုက်၏ ထုတ်ဝေပြီးသော သို့မဟုတ် မထုတ်ဝေရသေးသော စာပေများတွင် ဤတစ်နေရာတည်းသာ ရှိသည်” ဟု ဆိုခဲ့သည်။ ၎င်းကို အယ်လင်ဂျီဝှိုက်အမွေအနှစ် မော်ကွန်းတိုက်ရှိ သတ်မှတ်ထားသော အခန်းတွင် တွေ့ရသည်။ ဤသည်မှာ ဆွေမျိုးအချင်းချင်း အိမ်ထောင်ရေးဖောက်ပြန်သော အမှုတစ်ခုဖြစ်သည်။ အပြစ်ရှိသူများ နောင်နှစ်များတွင် နောင်တရလာပါက ပြန်လည်ထူထောင်ရန် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများအတွက် “အိမ်ထောင်ပြန်ပြုခြင်းနှင့် အသင်းသားအဖြစ် ဆက်လက်ရှိခြင်း” နှင့် အသင်းတော်၏ အထွေထွေညီလာခံ နှစ်ပတ်လည်ကောင်စီ ကော်မတီ၏ ၁၉၇၆ ခုနှစ် အောက်တိုဘာလ ၁၃ ရက်မှ ၂၁ ရက်အထိ ပြုလုပ်ခဲ့သော အထွေထွေဆုံးဖြတ်ချက်များ၊ ဝါရှင်တန်၊ စာမျက်နှာ ၂၃–၄၃ ကိုလည်း ရှုပါ။