၁ တိမောသေ ၄း၁-၅ တွင် အိမ်ထောင်ရေးနှင့် အစားအစာ

အယ်ကတ်ဟတ် မူလာ (Ekkehardt Mueller)

အငြိမ်းစား၊ သမ္မာကျမ်းစာသုတေသနဌာန၏ တွဲဖက်ဒါရိုက်တာဟောင်း

၁ တိမောသေ ၄း၁-၅ တွင် အိမ်ထောင်ရေးနှင့် အစားအစာနှင့်ပတ်သက်၍ အစွန်းရောက်သော အယူအဆများကို ပေါလုက ပယ်ချခဲ့ခြင်းကို မကြာခဏ နားလည်မှုလွဲမှားကြသည်။ အချို့သောသူများသည် အလွယ်တကူ လှည့်ဖြားခံရပြီး အယူမှားမှုအမျိုးမျိုး၏နောက်သို့ လိုက်ပါသွားကာ တစ်ဖက်အစွန်းမှ တစ်ဖက်အစွန်းသို့ ရွေးချယ်တတ်ကြသည်။ ဓမ္မသစ်ကျမ်းခေတ်နှင့် ထိုနောက်ရာစုနှစ်များအတွင်း အချို့သူများသည် အလွန်အကျွံ လွတ်လပ်ပျော်ပါးသော ဘဝပုံစံကို လိုက်နာကြသကဲ့သို့ အခြားသူများကလည်း ကိုယ်ကာယဆိုင်ရာ ချုပ်တည်းမှုကို အလွန်အမင်း ကျင့်သုံးခဲ့ကြသည်။[၁] ဤနောက်ဆုံးပြဿနာကို ယခုကျမ်းပိုဒ်တွင် တွေ့ရသည်။

ဝိညာဉ်တော်သည် နောင်ကာလ၌ အချို့သောသူတို့သည် ယုံကြည်ခြင်းမှ လွဲသွား၍ လှည့်ဖြားသောဝိညာဉ်များနှင့် နတ်ဆိုးတို့၏ သွန်သင်ချက်များကို အာရုံပြုကြလိမ့်မည်ဟု အတိအလင်း မိန့်တော်မူ၏။ ထိုသို့ဖြစ်ခြင်းမှာ လိမ်လည်သူတို့၏ ဟန်ဆောင်မှုအားဖြင့် ဖြစ်၍၊ သူတို့၏ ကိုယ်ကိုကိုယ်သိစိတ်သည် သံပူဖြင့် အမှတ်တံဆိပ်ခတ်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်လိမ့်မည်။ ထိုသူတို့သည် အိမ်ထောင်ပြုခြင်းကို တားမြစ်ကြ၍ ဘုရားသခင်ဖန်ဆင်းတော်မူသော အစားအစာများကို ယုံကြည်၍ သမ္မာတရားကို သိသောသူတို့က ကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းခြင်းနှင့်တကွ စားသုံးရန် ရှောင်ကြဉ်စေကြသည်။ ဘုရားသခင်ဖန်ဆင်းတော်မူသမျှသည် ကောင်း၏။ ကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းခြင်းနှင့်တကွ ခံယူလျှင် ငြင်းပယ်ရမည့်အရာမရှိ။ အကြောင်းမူကား၊ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်နှင့် ဆုတောင်းခြင်းအားဖြင့် သန့်ရှင်းစေခြင်းခံရ၏။ (၁ တိ ၄း၁-၅)

ဤကျမ်းပိုဒ်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုချင်းစီကို ပိုမိုနီးကပ်စွာ မလေ့လာမီ သမိုင်းနောက်ခံအခြေအနေကို နားလည်ခြင်းသည် အထောက်အကူဖြစ်မည်။

I. ၁ တိမောသေ ၄း၁-၅ ၏ နောက်ခံအခြေအနေ

ပေါလု၏ တိမောသေထံသို့ ရေးသောစာသည် ဧဖက်မြို့ရှိ အသင်းတော်ကို ဦးဆောင်အမှုဆောင်နေသော အသက်ငယ်သော လုပ်ဖော်ဆောင်ဖက်အား ကူညီရန်နှင့် ထိုနေရာ၌ ပေါ်ပေါက်လာသော ပြဿနာများနှင့် စိန်ခေါ်မှုများကို ဖြေရှင်းရန် ရည်ရွယ်ရေးသားခြင်းဖြစ်သည် (ဧ ၁း၃)။ အခန်းကြီး ၁ တွင်ပင် အယူမှားဆရာများ၏ ပြဿနာကို တွေ့ရသည်။[၂] အခန်းကြီး ၆း၂၀-၂၁ တွင်လည်း မှားယွင်းစွာ “အသိပညာ” ဟုခေါ်ဆိုသော အရာနှင့် ဆက်စပ်၍ အယူမှားဆရာများကို ထပ်မံဖော်ပြထားသည်။

ဤအယူမှားမှုကို တိုက်ရိုက်မဖြေရှင်းမီ ပေါလုသည် အသင်းတော်နှင့် ယေရှုအကြောင်း အလွန်ကောင်းမွန်သော ဖော်ပြချက်များကို ပြုလုပ်ကာ အသင်းတော်၏ စည်းစနစ်နှင့် ဖွဲ့စည်းပုံအကြောင်း ဆွေးနွေးချက်ကို နိဂုံးချုပ်ထားသည် (၁ တိ ၃း၁၅-၁၆)။[၃] သို့သော် အသင်းတော်သည် ဘုရားသခင်၏အိမ်တော်နှင့် ယုံကြည်ခြင်း၏တိုင်ဖြစ်သော်လည်း အယူမှားမှုသည် အနီးအနားတွင် ချောင်းမြောင်းနေပြီး ဖြေရှင်းရန် လိုအပ်သည်။

II. ကျမ်းပိုဒ်ကို ပိုမိုနီးကပ်စွာ လေ့လာခြင်း

အခန်းငယ် ၁။ အခန်းငယ် ၁ တွင် ဖော်ပြထားသော ဝိညာဉ်တော်သည် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်ကို ရည်ညွှန်းသည်မှာ ရှင်းလင်းသည်။ အာရ်၊ အက်ဖ်၊ ကောလင်းစ် (R. F. Collins) က သူ့ကို “ပရောဖက်ပြုသော ဝိညာဉ်တော်” ဟုခေါ်ပြီး[၄] အယ်လ်၊ တီ၊ ဂျွန်ဆင် (L. T. Johnson) က “ပရောဖက်ပြုခြင်း၏ ဝိညာဉ်တော်” ဟုခေါ်သည်။[၅] ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၂-၃ တွင် ယေရှု၏ မိန့်တော်မူချက်များသည် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဝိညာဉ်တော်၏ မိန့်တော်မူချက်များလည်း ဖြစ်ကြသည်။ အမှန်ပင် ယေရှုသည် ခရစ်တော်အတုအယောင်များနှင့် ပရောဖက်အတုအယောင်များအကြောင်း မိန့်တော်မူခဲ့ပြီးဖြစ်သည် (မာ ၁၃း၂၂)။

ပေါလုခေတ်ကတည်းကပင် ယုံကြည်ခြင်းမှ လွဲသွားခြင်း စတင်ခဲ့သည်။ ထိုအရာသည် နောက်ရာစုနှစ်များတွင် ပိုမိုထင်ရှားလာပြီး ယေရှု၏ ဒုတိယအကြိမ်ကြွလာခြင်းမတိုင်မီ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်လာမည်ဖြစ်သည်။[၆] လှည့်ဖြားသော သွန်သင်ချက်များသည် ဆိုးညစ်သောဝိညာဉ်များထံမှ ဖြစ်လာကြသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ သင်းအုပ်စာများတွင် ဖော်ပြထားသော ကျန်းမာမှန်ကန်သည့် သွန်သင်ချက်ကို ဆန့်ကျင်သော နတ်ဆိုးတို့၏ သြဇာလွှမ်းမိုးမှုများ ဖြစ်သည်။[၇]

အခန်းငယ် ၂။ ဆိုးညစ်သောဝိညာဉ်များသည် လူသားတို့ကို ကိရိယာများအဖြစ် အသုံးပြုကြသည်။ ထိုသူတို့ကို ပေါလုက ဟန်ဆောင်သူများဟု စွပ်စွဲပြီး လိမ်လည်သူများဟု ခေါ်သည်။ သူတို့၏ သံပူဖြင့် အမှတ်တံဆိပ်ခတ်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်သော ကိုယ်ကိုကိုယ်သိစိတ်သည် လုံးဝအာရုံမခံနိုင်တော့ဘဲ အမှားနှင့်အမှန်ကို ခွဲခြားသိမြင်ရန် အတွင်းပိုင်းလမ်းညွှန်အဖြစ် ယုံကြည်၍မရတော့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။[၈] သို့မဟုတ် သံဖြင့် အမှတ်တံဆိပ်ခတ်ထားသဖြင့် စာတန်၏ ပိုင်ဆိုင်မှုဖြစ်လာခြင်းကို ဆိုလိုနိုင်သည်။[၉]

အခန်းငယ် ၃(က)။ အခန်းငယ် ၃ တွင် ဤအယူမှားသွန်သင်ချက်၏ သဘောသဘာဝကို ဖော်ပြထားသည်။ ယင်းသည် အိမ်ထောင်ပြုခြင်းကို တားမြစ်ပြီး အချို့သောအစားအစာများကို စားသုံးခြင်းကိုလည်း တားမြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကိုယ်ကာယဆိုင်ရာ ချုပ်တည်းမှုကို အလွန်အမင်း ကျင့်သုံးသော အယူအဆတစ်မျိုးနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည်။ နောက်ဆယ်စုနှစ်အနည်းငယ်အကြာတွင် ပိုမိုပြည့်စုံစွာ ပေါ်ပေါက်လာသော ဂနော့စတစ်ဝါဒတွင် ဝိညာဉ်နှင့် ရုပ်ဝတ္ထုတို့အကြား ပြင်းထန်စွာ ခွဲခြားထားသည်။ ကိုယ်ခန္ဓာအပါအဝင် ရုပ်ဝတ္ထုအားလုံးကို ဓမ္မဟောင်းကျမ်း၏ ဘုရားသခင်ဟုလည်း ခေါ်ဆိုသော ဒေမီယာ့ချ် (Demiurge) က ဖန်ဆင်းခဲ့သည်ဟု ဆိုပြီး မကောင်းသောအရာဟု ယူဆကြသည်။ ဤ “ဘုရားသခင်” သည် ဓမ္မသစ်ကျမ်း၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာရှင် ဘုရားသခင်နှင့် လုံးဝကွဲပြားသည်ဟု ယူဆကြသည်။ ဂနော့စတစ်တို့က ကိုယ်ခန္ဓာသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ရန်သူဖြစ်ပြီး ကိုယ်ကာယဆိုင်ရာ ချုပ်တည်းမှုအားဖြင့် ဖိနှိပ်ရမည်၊ သို့မဟုတ် ၎င်း၏အလိုဆန္ဒများကို အပြည့်အဝ လိုက်လျောခြင်းဖြင့် အနိုင်ယူရမည်ဟု သွန်သင်ကြသည်။[၁၀] ၁ တိမောသေ ၄ တွင်ရှိသော အယူမှားဆရာများသည် ဤကိုယ်ကာယဆိုင်ရာ ချုပ်တည်းမှုကို အလွန်အမင်း ကျင့်သုံးသော ဂနော့စတစ်တို့နှင့် ဆင်တူသည့်နည်းဖြင့် လိင်ဆက်ဆံမှုပါဝင်သော အိမ်ထောင်ရေးကိုလည်းကောင်း၊ အချို့သောအစားအစာများကို စားသုံးခြင်းကိုလည်းကောင်း အပြစ်ရှိသည်ဟု ယူဆကြသည်။

ပေါလုသည် ၁ ကောရိန္သု ၇ တွင် တစ်ကိုယ်ရေဘဝနှင့် အိမ်ထောင်ရေးအကြောင်း ဆွေးနွေးခဲ့သည်။ “လက်ရှိဒုက္ခအခြေအနေကြောင့်” (၁ ကော ၇း၂၆) တစ်ကိုယ်ရေဘဝကို သူနှစ်သက်ခဲ့သော်လည်း၊ “သခင်ဘုရား၏ အမှုတော်ဆောင်ရန် အချိန်နှင့် အင်အားကို ပိုမိုတိုက်ရိုက် ပေးနိုင်သောကြောင့်” (၁ ကော ၇း၃၂၊ ၃၅)၊[၁၁] ပေါလုသည် အိမ်ထောင်ရေးကို လုံးဝဆန့်ကျင်သူ မဟုတ်ခဲ့ဘဲ လူများစွာသည် အိမ်ထောင်ပြုရန် ဆုကျေးဇူးရရှိထားကြသည်ကို နားလည်ခဲ့သည်။ “မတရားသောမေထုန်များရှိသောကြောင့် ယောက်ျားတိုင်း မိမိမယားကိုလည်းကောင်း၊ မိန်းမတိုင်း မိမိလင်ကိုလည်းကောင်း ရှိစေ” (၁ ကော ၇း၂၊ အငယ် ၉၊ ၃၆-၃၈ နှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ပေါလုသည် လင်မယားတို့အား လိင်ဆက်ဆံခြင်းကိုလည်း အားပေးခဲ့သည် (၁ ကော ၇း၃-၅)။ ကိုယ်ကာယဆိုင်ရာ ချုပ်တည်းမှုဆိုင်ရာ သဘောထားများကို သူဆွေးနွေးသော ထိုစာတစ်စောင်တည်း၌ပင် ပေါလုသည် အိမ်ထောင်ရေးကို ထောက်ခံထားသည် (၁ တိ ၂း၁၅၊ ၅း၁၄)။ “ပေါလု၏ သွန်သင်ချက်အတွင်း အိမ်ထောင်ပြုခြင်းကို တားမြစ်ခြင်းသည် ၁ ကောရိန္သု ၇း၁ ကို အခန်းတစ်ခန်းလုံးတွင် ပေးထားသော အခြားသတ်မှတ်ချက်များမပါဘဲ စာလုံးအတိုင်းသာ ယူဆခြင်း ဖြစ်လိမ့်မည်။”[၁၂] အယူမှားဆရာများသည် အဘယ်ကြောင့် အိမ်ထောင်ရေးကို တားမြစ်ကြသနည်း။ “အိမ်ထောင်ရေးသည် ပင်ကိုယ်အားဖြင့် မှားယွင်းသည်”[၁၃] ဟု ယူဆခြင်းဖြစ်နိုင်သည်။ သို့မဟုတ် အိမ်ထောင်မပြုဘဲ တစ်ကိုယ်ရေဘဝဖြင့် နေခြင်းသည် “ပိုမိုမြင့်မားသော သန့်ရှင်းခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရန် နည်းလမ်း” ဖြစ်သည်ဟု ယူဆခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။[၁၄] သို့မဟုတ် ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းသည် ဖြစ်ပြီးသားဖြစ်သည်ဟု ယူဆသော “အလွန်အကျွံ နားလည်ထားသော နောက်ဆုံးကာလဆိုင်ရာ သွန်သင်ချက်” ကို လက်ခံခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။[၁၅]

အစားအစာဟု အသုံးပြုထားသော စကားလုံးသည် “အခဲအစားအစာ” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် အသား သို့မဟုတ် ကိုယ်ခန္ဓာအသားကို ရည်ညွှန်းသည် (၁ ကော ၈း၁၃၊ ဆာ ၇၉း၂)။ သို့သော် မကြာခဏဆိုသလို ကောက်နှံကိုလည်း ရည်ညွှန်းသည် (က ၄၁း၃၅-၃၆၊ ဟေရှာ ၆၂း၈)။ အချို့သော ကျမ်းဖွင့်ဆိုသူများက ပေါလုသည် အသားကို ပြောနေသည်ဟု အကြံပြုကြသည်။ နိုက်က “ဤနေရာတွင် ထိုစကားလုံးကို အထူးအဓိပ္ပာယ်ဖြင့် အသုံးပြုထားခြင်း ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသည်။ ထိုသို့ဖြစ်လျှင် အယူမှားဆရာများသည် အသားကို ပင်ကိုယ်အားဖြင့် မကောင်းသောအရာဟု သတ်မှတ်ပြီး ရှောင်ကြဉ်ရန် တိုက်တွန်းနေကြခြင်းဖြစ်သည်။ အသားကို ပင်ကိုယ်အားဖြင့် မကောင်းဟု သတ်မှတ်ခြင်းသည် ရောမ ၁၄ နှင့် ၁ ကောရိန္သု ၈ တို့တွင် ဖော်ပြထားသော ‘အားနည်းသူများ’ နှင့် ဤအယူမှားဆရာများအကြား ခြားနားချက်ဖြစ်ပြီး ထိုအရာကြောင့်ပင် သူတို့ကို ပြစ်တင်ရှုတ်ချ၍ ချေပရခြင်း ဖြစ်သည်” ဟု ဆိုသည်။[၁၆]

အခြားသူများက ထပ်မံ၍ ပိုမိုတင်းကျပ်စွာ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုပြီး ပေါလုသည် သန့်ရှင်းသောအစားအစာနှင့် မသန့်ရှင်းသောအစားအစာအကြား ခြားနားချက်ကို ဖျက်သိမ်းနေသည်ဟု အကြံပြုကြသည်။[၁၇] အခြားသူများက ပိုမိုသတိထား၍ အပြီးသတ်ဆုံးဖြတ်ချက် မချကြဘဲ “အစားအစာ” ဟူသော စကားလုံးသည် ယေဘုယျစကားလုံးဖြစ်ပြီး ထိုနေရာတွင် အသားကို ရည်ညွှန်းသည်ဟု ဖော်ပြသည့်အရာ မရှိကြောင်း ဆိုကြသည်။[၁၈] ထို့ကြောင့် သမ္မာကျမ်းစာ၏ အစားအစာဆိုင်ရာ ဥပဒေများကို ဆန့်ကျင်သည့် အမှုကိုလည်း ပြုလုပ်၍မရပါ။ စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းသည်မှာ အလက်ဇန္ဒြီးယားမြို့သား ကလီမင့် (Clement of Alexandria) က အချို့သောသူများသည် လိင်ဆက်ဆံခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်ခြင်းနှင့် ပဲစားခြင်းကို တားမြစ်ခြင်းတို့ကို ပိုင်သာဂိုရပ်စ်ဝါဒီများထံ သတ်မှတ်ခဲ့ကြသည်ဟု ဆိုထားသည်။[၁၉] ဤအချက်မှန်ကန်ပါက ထိုပြဿနာသည် အသားစားခြင်းနှင့် မစားခြင်းတို့နှင့် မသက်ဆိုင်နိုင်ပေ။ အက်စ်၊ အိတ်ချ်၊ ဝက်ဘ် (S. H. Webb) ကလည်း ပြိုင်ဘက်များနှင့် ဖြစ်ပေါ်နေသော ပြဿနာသည် “တင်းကျပ်သော အစာရှောင်ကာလများ” ဖြစ်သည်ဟု အကြံပြုထားသည်။

***“အစားအစာအတွက် ယေဘုယျအသုံးအနှုန်းအဖြစ် ထိုဂရိစကားလုံးကို ဘာသာပြန်ခြင်းက ပိုမိုသင့်လျော်သည်။ ထိုအုပ်စုသည် တင်းကျပ်သော အစာရှောင်ကာလများကို ကျင့်သုံးရန် အားပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ သူတို့သည် သက်သတ်လွတ်စားသူများပင် ဖြစ်ခဲ့လျှင်လည်း သူတို့မစားသောအရာကြောင့် ဝေဖန်ခံရခြင်းမဟုတ်ဘဲ သူတို့၏ အစားအစာကို အိမ်ထောင်ရေးတားမြစ်ချက်နှင့် ဆက်စပ်ထားသောကြောင့် ဝေဖန်ခံရခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ရုပ်ဝတ္ထုလောက၏ ကောင်းမြတ်မှုကို ငြင်းပယ်ခြင်းနှင့် လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာအရာအားလုံးကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းတို့ကြောင့် လှုံ့ဆော်ခံရခြင်းဖြစ်သည်။”[၂၀]

အခန်းငယ် ၃(ခ)-၅။ ပေါလုသည် ဘာသာရေးဆိုင်ရာ အကြောင်းပြချက်ဖြင့် ကိုယ်ကာယဆိုင်ရာ ချုပ်တည်းမှုကို အလွန်အမင်း ကျင့်သုံးခြင်းကို ဖန်ဆင်းခြင်းအကြောင်း ပြန်လည်ညွှန်ပြခြင်းအားဖြင့် ချေပသည်။ ဖန်ဆင်းခြင်းနှင့် ကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းခြင်းတို့သည် ပေါလု၏ တုံ့ပြန်ချက်တွင် အရေးကြီးပြီး ထိုအယူအဆနှစ်ခုလုံးကို အနည်းဆုံး နှစ်ကြိမ်စီ အသုံးပြုထားသည်။ ပေါလုသည် အစပျိုးနေသော ဂနော့စတစ်အယူဝါဒပုံစံကို ဆန့်ကျင်ရာတွင် သူ၏ ဘုရားသခင်သည် ဓမ္မသစ်ကျမ်းနှင့် ဓမ္မဟောင်းကျမ်းနှစ်ရပ်စလုံး၏ ဘုရားသခင်ဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြသည်။ ထိုဘုရားသခင်သည် အရာအားလုံးကို ဖန်ဆင်းတော်မူပြီး အစားအစာကိုလည်း စားသုံးရန်အတွက် ကောင်းမွန်စွာ ဖန်ဆင်းထားသည်။ ထိုအစားအစာကို ကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းခြင်းနှင့်တကွ လက်ခံရမည်။

ဂျွန်ဆင်က အခန်းငယ် ၄ ကို အမိန့်ပေးသည့်သဘောဖြင့် “မည်သည့်အရာကိုမျှ ငြင်းပယ်ရမည်မဟုတ်” ဟု နားလည်နိုင်သကဲ့သို့၊ “မည်သည့်အရာကိုမျှ ငြင်းပယ်ခြင်းမရှိ” ဟု ဘုရားသခင်၏ လုပ်ဆောင်မှုကို ပိုမိုဖော်ပြသည့်သဘောဖြင့်လည်း နားလည်နိုင်သည်ဟု ထောက်ပြသည်။[၂၁] မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်တို့ ခံစားအသုံးပြုခွင့်ရသော ကောင်းသောဆုကျေးဇူးများကို ပေးသနားတော်မူသူ ဖြစ်သည်။ အမ်၊ ဒီ၊ မောင့်စ် (W. D. Mounce) က ကျွန်ုပ်တို့သည် ဝတ်ပြုရေးဆိုင်ရာ အခြေအနေတစ်ရပ်နှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည်ဟု အဆိုပြုသော်လည်း၊[၂၂] အာရ်၊ အက်ဖ်၊ ကောလင်းစ်က စာရေးသူသည် “အစားအစာနှင့် ပတ်သက်၍ ‘သန့်ရှင်းခြင်း’ သို့မဟုတ် ‘စင်ကြယ်ခြင်း’ ဟူသော ဝတ်ပြုရေးဆိုင်ရာ ဘာသာစကားကို အသုံးမပြုပါ။ ထို့အပြင် အစားအစာနှင့် ပတ်သက်၍ ကောင်းမွန်ခြင်းဟူသော လူမှုရေးဘာသာစကားကိုလည်းကောင်း၊ ကျန်းမာရေးဟူသော ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ဘာသာစကားကိုလည်းကောင်း အသုံးမပြုပါ။ အစားအစာနှင့် လိင်ဆက်ဆံခြင်းတို့သည် ဘုရားသခင် ဖန်ဆင်းထားသောအရာများ ဖြစ်သောကြောင့် ကောင်းမွန်ကြသည်” ဟု အခိုင်အမာဆိုသည်။[၂၃]

အခန်းငယ် ၄ ကို ခြွင်းချက်မရှိ အဓိပ္ပာယ်ဖြင့် နားလည်ပါက ခရစ်ယာန်များသည် မည်သည့်အရာမဆို စားနိုင်သည်ဟု ဆိုရမည်ဖြစ်သော်လည်း အခန်းငယ် ၃ ၏ အကြောင်းအရာသည် ထိုရွေးချယ်မှုကို ဆန့်ကျင်နေသည်။ ဘုရားသခင်သည် တိရစ္ဆာန်များနှင့် လူသားများအတွက် အချို့သောအရာများကို အစားအစာအဖြစ် ဖန်ဆင်းတော်မူသကဲ့သို့ အခြားအရာများကို အခြားရည်ရွယ်ချက်များအတွက် ဖန်ဆင်းတော်မူသည်။ “ကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းခြင်းနှင့်အတူ စားသုံးရန် ဖန်ဆင်းထားသော အစားအစာများသည် အလွန်ကောင်းမွန်သည်။”[၂၄] အခန်းငယ် ၄ သည် အဓိကအားဖြင့် အစားအစာပြဿနာကို ကိုင်တွယ်ခြင်း ဖြစ်နိုင်သော်လည်း အိမ်ထောင်ပြုခြင်းကို တားမြစ်ခြင်းကိုလည်း အနည်းဆုံး သွယ်ဝိုက်၍ ရည်ညွှန်းနိုင်သည်။[၂၅]

ပေါလုသည် ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၁ နှင့် ၂ ကို ပြန်လည်ညွှန်ပြပြီး ဘုရားသခင်ဖန်ဆင်းတော်မူသောအရာသည် ကောင်းသည်ဟု စာဖတ်သူများအား သတိပေးသောကြောင့် (က ၁း၃၁ နှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါ) ဘုရားသခင်သည် လူသားများအတွက် မည်သည့်အရာကို အစားအစာအဖြစ် ဖန်ဆင်းတော်မူခဲ့သနည်းဟု မေးရမည်ဖြစ်သည်။ ဖီအိုရေးက “ဘုရားသခင်၏ ဖန်ဆင်းခြင်းနှင့် ထိုအရာ၏ ကောင်းမြတ်ခြင်းကို ရည်ညွှန်းခြင်းသည် ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၁-၂ ကို ပြန်လည်သတိရစေသည်။ ထိုနေရာတွင် အစားအစာကို ဖန်ဆင်းပြီး အိမ်ထောင်ရေးကို တည်ထောင်ခဲ့သည်” ဟု ဆိုသည်။[၂၆]

စားသုံးရန် ဖန်ဆင်းထားသောအရာများမှာ မျိုးစေ့ထုတ်သော အပင်မျိုးစုံနှင့် သစ်သီးမျိုးစုံ ဖြစ်သည် (က ၁း၂၉)။ လူသားကျဆုံးပြီးနောက် အခြားသော ဟင်းသီးဟင်းရွက်များကို လူသားတို့၏ အစားအစာထဲသို့ ထပ်မံထည့်သွင်းခဲ့သည် (က ၃း၁၈)။ ရေလွှမ်းမိုးခြင်းပြီးနောက်မှသာ အသားစားခြင်းကို ခွင့်ပြုခဲ့သော်လည်း ထိုအချိန်တွင်ပင် သန့်ရှင်းသောအသားကိုသာ စားရန် ကန့်သတ်ထားသည် (က ၉း၃၊ ၇း၂၊ ၈း၂၀)။ ဘုရားသခင်သည် လူသားတို့စားသုံးရန် တိရစ္ဆာန်များကို မဖန်ဆင်းခဲ့ပါ။ သေခြင်းနှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခကင်းသော အလွန်ကောင်းမွန်သည့် ဖန်ဆင်းခြင်းကို ဖန်ဆင်းတော်မူခဲ့သည်။[၂၇] ကျဆုံးပြီးနောက် ကမ္ဘာ၏ အခြေအနေများနှင့် အကျိုးဆက်များကို ဘုရားသခင် ဖန်ဆင်းခဲ့သော ကျဆုံးခြင်းမတိုင်မီ ပရဒိသုအခြေအနေထဲသို့ ပြန်လည်ထည့်သွင်းဖတ်ရှုခြင်းသည် မသင့်လျော်ပါ။ သို့သော် ဘုရားသခင်က အစားအစာအဖြစ် အသုံးပြုရန် ဖန်ဆင်းထားသောအရာကို စားသုံးခြင်းကို တားမြစ်ပြီး ဘုရားသခင်၏ ကောင်းသောဆုကျေးဇူးများကို ကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းခြင်းနှင့်တကွ လက်ခံရန် ငြင်းပယ်ပါက ဖန်ဆင်းရှင်၏ အစီအစဉ်နှင့် အမိန့်ကို ဆန့်ကျင်ရာရောက်သည်။

အခန်းငယ် ၄ သည် အားလုံးကို ခြွင်းချက်မရှိ အကျုံးဝင်စေရန် ရည်ရွယ်ထားပါက အဆိပ်ရှိသော အပင်များနှင့် တိရစ္ဆာန်များကိုပင် ကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းခြင်းနှင့်တကွ စားနိုင်ရမည်ဖြစ်သည်။ ထိုအရာများသည် ဆုတောင်းခြင်းနှင့် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်အားဖြင့် အံ့ဖွယ်နည်းဖြင့် ပြောင်းလဲ၍ စားသုံးနိုင်သောအရာများ ဖြစ်လာမည်လော။ ထိုသို့ နားလည်ခြင်းသည် ပေါလု၏ အတွေးအခေါ်ထက် မှော်ဆန်သောအတွေးအခေါ်နှင့် ပို၍ဆင်တူသည်။[၂၈] ကျွန်ုပ်တို့သည် စားသောက်ရာတွင် ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းတော်အတွက် စားသောက်ရမည်ဖြစ်သော်လည်း (၁ ကော ၁၀း၃၁) အဆိပ်ရှိသောအရာများကို စားသုံးခြင်းအားဖြင့် ဘုရားသခင်ကို စမ်းသပ်ရန် ကျွန်ုပ်တို့အား မိန့်မှာထားခြင်း မရှိပါ။

အခန်းငယ် ၅ ကို အထူးသဖြင့် “ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်” ဟူသော စကားစုကြောင့် နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးဖြင့် နားလည်ခဲ့ကြသည်။[၂၉] ပေါလုသည် အစားအစာစားသည့်အခါ ဆုတောင်းခြင်းကို ပြောနေသည်ဟု ယေဘုယျအားဖြင့် သဘောတူကြသည်။[၃၀] ဒဗလျူ၊ ဟင်ဒရစ်ဆန်က “ထိုအစားအစာအပေါ် ဘုရားသခင်၏ ကောင်းကြီးပေးခြင်းအားဖြင့်လည်းကောင်း၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ ယုံကြည်စိတ်ချစွာ ဆုတောင်းခြင်းအားဖြင့်လည်းကောင်း ထိုအစားအစာသည် သန့်ရှင်းစေခြင်းခံရသည်၊ ဆိုလိုသည်မှာ သန့်ရှင်းသောအသုံးပြုမှုအတွက် သီးခြားသတ်မှတ်ခံရပြီး ဝိညာဉ်ရေးရာနယ်ပယ်ထဲသို့ မြှင့်တင်ခံရသည်။ ခရစ်ယာန်အတွက် စားသောက်ခြင်းသည် လောကီရေးရာလုပ်ဆောင်မှုမျှသာ မဟုတ်ပါ (၁ ကော ၁၀း၃၁)” ဟု အကြံပြုသည်။[၃၁] အယ်လ်၊ တီ၊ ဂျွန်ဆင်ကမူ “အိမ်ထောင်ရေး သို့မဟုတ် အစားအစာကို ကောင်းမွန်စေသောအရာမှာ ဆုတောင်းခြင်းမဟုတ်ပါ။ ပေါလုက ထိုအရာများသည် လူသားတို့၏ လုပ်ဆောင်မှုကြောင့်မဟုတ်ဘဲ ဘုရားသခင်၏ ဖန်ဆင်းခြင်းကြောင့် ကောင်းမွန်သည်ဟု ဆိုသည်” ဟု မှန်ကန်စွာ ထောက်ပြသည်။[၃၂]

III. အနှစ်ချုပ်

၁ တိမောသေ ၄း၁-၅ သည် အနည်းငယ်ခက်ခဲသော ကျမ်းပိုဒ်ဖြစ်သည်။ ပေါလုသည် ကိုယ်ကာယဆိုင်ရာ ချုပ်တည်းမှုကို အလွန်အမင်း ကျင့်သုံးခြင်းကို ကိုင်တွယ်နေသည်မှာ အတော်အတန် ရှင်းလင်းသော်လည်း အစားအစာ၏ တိကျသောသဘောသဘာဝကိုမူ ရှင်းလင်းစွာ မသိနိုင်ပါ။ သူသည် အသားစားသူနှင့် သက်သတ်လွတ်စားသူတို့အကြား ကွာခြားချက်ကို ပြောနေခြင်း မဟုတ်နိုင်ခြေ အတော်မြင့်သည်။ သို့သော် ထိုသို့ဖြစ်ခဲ့လျှင်ပင် လီယာက ထောက်ပြသကဲ့သို့ ပေါလုသည် တစ်ကိုယ်ရေဘဝနှင့် သက်သတ်လွတ်စားခြင်းကို ဆန့်ကျင်ခြင်းမဟုတ်ပါ။ သူပြစ်တင်ရှုတ်ချသည်မှာ ကိုယ်ကာယဆိုင်ရာ ချုပ်တည်းမှုကို အလွန်အမင်း ကျင့်သုံးခြင်းဖြစ်သည်။[၃၃] ဤကျမ်းပိုဒ်ကို ဓမ္မဟောင်းကျမ်းရှိ သန့်ရှင်းသောအသားနှင့် မသန့်ရှင်းသောအသားတို့၏ ခြားနားချက်ကို ဖျက်သိမ်းပြီးဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြရန် အသုံးပြု၍ မရပါ။

ခရစ်ယာန်များသည် ဘုရားသခင်ပေးသနားတော်မူသော ကောင်းသောဆုကျေးဇူးများဖြစ်သည့် အိမ်ထောင်ရေးဆိုင်ရာ ဆက်ဆံမှုနှင့် စားသုံးရန် သင့်လျော်သော အစားအစာတို့ကို လက်ခံသင့်ကြသည်။ စားသောက်ခြင်းသည် လောကီရေးရာ လုပ်ဆောင်မှုမျှသာ မဟုတ်ပါ။ ထိုအရာများကို ဆုတောင်း၍ ကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းခြင်းနှင့်တကွ ခံစားသုံးဆောင်ရမည်။

---

အောက်ခြေမှတ်ချက်များ

၁။ ဂျော့ချ် ဒဗလျူ၊ နိုက် III၊ သင်းအုပ်စာများ — ဂရိစာသားအပေါ် မှတ်ချက်၊ ၁၈၇။

၂။ သောမတ်စ် ဒီ၊ လီယာနှင့် ဟိန်း ပီ၊ ဂရစ်ဖင် ဂျူနီယာတို့က ပေါလုသည် ဧဖက်မြို့ရှိ အယူမှားဆရာများ၏ “‘ဒဏ္ဍာရီများ’ နှင့် ဥပဒေဆန်သော တောင်းဆိုချက်များ” ကို သတိပေးခဲ့သည်ဟု ဖော်ပြကြသည်၊ စာမျက်နှာ ၁၂၇-၁၂၈။

၃။ ရေမွန် အက်ဖ်၊ ကောလင်းစ်၊ ၁ နှင့် ၂ တိမောသေနှင့် တိတု၊ စာမျက်နှာ ၁၁၂ နှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါ။

၄။ ကောလင်းစ်၊ စာမျက်နှာ ၁၁၂။

၅။ လုခ် တီမိုသီ ဂျွန်ဆင်၊ တိမောသေထံ ပထမနှင့် ဒုတိယစာ၊ စာမျက်နှာ ၂၃၈။

၆။ ဘင်ဂျမင် ဖီအိုရေး၊ သင်းအုပ်စာများ — ပထမတိမောသေ၊ ဒုတိယတိမောသေ၊ တိတု၊ စာမျက်နှာ ၉၀ နှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါ။

၇။ ကောလင်းစ်၊ စာမျက်နှာ ၁၁၃ နှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါ။

၈။ ဂျွန်ဆင်၊ စာမျက်နှာ ၂၄၀ — “သူတို့၌ ကျန်းမာသော အတွင်းပိုင်းလမ်းညွှန်မှု မရှိတော့” ဟု ဆိုသည်။

၉။ နိုက်၊ စာမျက်နှာ ၁၈၉၊ လီယာနှင့် ဂရစ်ဖင်၊ စာမျက်နှာ ၁၂၉၊ ကောလင်းစ်၊ စာမျက်နှာ ၁၁၄ တို့နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ။

၁၀။ ဝီလျံ ဟင်ဒရစ်ဆန်နှင့် ဆိုင်မွန် ဂျေ၊ ကစ်စတီမိတ်ကာ၊ ဓမ္မသစ်ကျမ်း မှတ်ချက် — သက်သာလောနိတ်စာများ၊ သင်းအုပ်စာများနှင့် ဟေဗြဲစာ၊ စာမျက်နှာ ၁၄၇၊ ဒေါ်နယ် ဂါသရီ၊ သင်းအုပ်စာများ၊ စာမျက်နှာ ၁၀၄ တို့နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ။ ကောလင်းစ်၊ စာမျက်နှာ ၁၁၄ တွင် “အစားအစာနှင့် လိင်ကိစ္စတို့နှင့် ပတ်သက်၍ တင်းကျပ်သော ကိုယ်ကာယဆိုင်ရာ ချုပ်တည်းမှုနှင့် ဥပဒေမလိုက်နာဘဲ လွတ်လပ်စွာ ပြုမူခြင်းဟူသော အစွန်းနှစ်ဖက်သည် နောက်ပိုင်းတွင် ဂနော့စတစ်ဝါဒနှင့် ဆက်စပ်လာသည်” ဟု ဆိုသည်။ ထို့နောက် “ဒုတိယရာစု ခရစ်ယာန်များအကြား လိင်နှင့် အိမ်ထောင်ရေးဆိုင်ရာ ပြဿနာများသည် အပြင်းအထန် ဆွေးနွေးငြင်းခုံရသော အကြောင်းအရာများ ဖြစ်ခဲ့ကြောင်း ဖခင်များ၏ စာပေများနှင့် ပေါလု၏ တမန်တော်ဝတ္ထုများက ပြသသည်။ သို့သော် ပထမရာစုအသင်းတော်သည် အစားအစာနှင့် လိင်ကိစ္စဆိုင်ရာ ဆွေးနွေးငြင်းခုံမှုများမှ ကင်းလွတ်ခဲ့သည်မဟုတ်” ဟု ဆက်လက်ဆိုသည် (စာမျက်နှာ ၁၁၆)။

၁၁။ နိုက်၊ စာမျက်နှာ ၁၉၀။

၁၂။ ဂျွန်ဆင်၊ စာမျက်နှာ ၂၄၀။

၁၃။ နိုက်၊ စာမျက်နှာ ၁၉၀။

၁၄။ လီယာနှင့် ဂရစ်ဖင်၊ စာမျက်နှာ ၁၃၀။

၁၅။ ဖီအိုရေး၊ စာမျက်နှာ ၉၀။

၁၆။ နိုက်၊ စာမျက်နှာ ၁၉၀။

၁၇။ လီယာနှင့် ဂရစ်ဖင်၊ စာမျက်နှာ ၁၃၀၊ ၁၃၂ နှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါ။ “ဧဖက်မြို့ရှိ ယုံကြည်သူများသည် အစားအစာဆိုင်ရာ ဥပဒေများ မရှိကြောင်း သိရှိလာကြသည်” ဟု ဖော်ပြသည်။ ဝီလျံ ဒီ၊ မောင့်စ်၊ သင်းအုပ်စာများ၊ စာမျက်နှာ ၂၃၃၊ ၂၃၉၊ ၂၄၀။

၁၈။ ဖီအိုရေး၊ စာမျက်နှာ ၉၀-၉၁၊ ဟင်ဒရစ်ဆန်နှင့် ကစ်စတီမိတ်ကာ၊ စာမျက်နှာ ၁၄၇-၁၄၈ တို့နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ။

၁၉။ ကောလင်းစ်၊ စာမျက်နှာ ၁၁၆ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ။

၂၀။ စတီဖင် အိတ်ချ်၊ ဝက်ဘ်၊ ကောင်းမွန်သော စားသောက်ခြင်း၊ စာမျက်နှာ ၁၂၁။

၂၁။ ဂျွန်ဆင်၊ စာမျက်နှာ ၂၄၁။

၂၂။ မောင့်စ်၊ စာမျက်နှာ ၂၄၀။

၂၃။ ကောလင်းစ်၊ စာမျက်နှာ ၁၁၇-၁၁၈။

၂၄။ ဟင်ဒရစ်ဆန်နှင့် ကစ်စတီမိတ်ကာ၊ စာမျက်နှာ ၁၄၈။

၂၅။ ကောလင်းစ်၊ စာမျက်နှာ ၁၁၉။ အစားအစာကို ကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းခြင်းနှင့်တကွ လက်ခံခြင်းအကြောင်း ပြောထားသော စကားများကို “အိမ်ထောင်ရေးအတွင်း လိင်ဆက်ဆံခြင်းအသုံးပြုမှုသို့လည်း အလွယ်တကူ တိုးချဲ့အသုံးချနိုင်သည်” ဟု ဆိုသည်။

၂၆။ ဖီအိုရေး၊ စာမျက်နှာ ၉၁။

၂၇။ မောင့်စ်ကဲ့သို့သော ကျမ်းဖွင့်ဆိုသူများသည် ဤအချက်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားခြင်း မရှိနိုင်ပါ။ သူက ဖန်ဆင်းခြင်းအစကတည်းက ဘုရားသခင်သည် တိရစ္ဆာန်များကို စားသုံးရန် ရည်ရွယ်ဖန်ဆင်းထားသည်ဟု ယူဆပုံရသည်။ “ဘုရားသခင်သည် ဖန်ဆင်းခြင်းကို ကြည့်ရှုပြီး အလွန်ကောင်းသည်ဟု ကြေညာသောအခါ အစားအစာအားလုံးကို ကောင်းသည်ဟု ကြေညာခဲ့သည်။ တော်ဝင်က မှန်ကန်ပါက ပြိုင်ဘက်များသည် အိမ်ထောင်ရေးမရှိခြင်းနှင့် သက်သတ်လွတ်စားခြင်းတို့ မရှိသော ဧဒင်ဥယျာဉ်ကို ပြန်လည်ဖန်တီးရန် ကြိုးစားနေကြပြီး ပေါလုသည် သူတို့၏ အဓိကကျမ်းပိုဒ်တစ်ခုကိုပင် အသုံးပြု၍ သူတို့၏ သွန်သင်ချက်ကို ချေပနေခြင်း ဖြစ်လိမ့်မည်” ဟု ဆိုသည် (စာမျက်နှာ ၂၄၁)။

၂၈။ အထက်ပါအတိုင်း၊ စာမျက်နှာ ၂၄၂။ “သင်းအုပ်စာများတွင် ဆုတောင်းခြင်း၌ မှော်ဆန်သော အစွမ်းသတ္တိရှိသည်ဟု ပေါလုယူဆကြောင်း မည်သည့်အရာမျှ မဖော်ပြပါ” ဟု အလေးပေးဆိုသည်။

၂၉။ ဂါသရီ၊ စာမျက်နှာ ၁၀၅-၁၀၆၊ လီယာနှင့် ဂရစ်ဖင်၊ စာမျက်နှာ ၁၃၁-၁၃၂၊ မောင့်စ်၊ စာမျက်နှာ ၂၄၁ တို့က ရွေးချယ်စရာ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်များစွာကို ဖော်ပြထားသည်။

၃၀။ ဖီအိုရေး၊ စာမျက်နှာ ၉၁၊ ဂါသရီ၊ စာမျက်နှာ ၁၀၅-၁၀၆၊ လီယာနှင့် ဂရစ်ဖင်၊ စာမျက်နှာ ၁၃၂ တို့နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ။

၃၁။ ဟင်ဒရစ်ဆန်နှင့် ကစ်စတီမိတ်ကာ၊ စာမျက်နှာ ၁၄၈။ နိုက်က “သန့်ရှင်းစေခြင်း” ဟူသော စကားလုံးကို ပိုမိုယေဘုယျသဘောဖြင့် “အသုံးပြုရန် သင့်လျော်သည်၊ လက်ခံနိုင်သည်၊ သို့မဟုတ် ကောင်းမွန်သည်ဟု ကြေညာခြင်း” ဟု နားလည်သည်၊ စာမျက်နှာ ၁၉၂။

၃၂။ ဂျွန်ဆင်၊ စာမျက်နှာ ၂၄၂။

၃၃။ လီယာနှင့် ဂရစ်ဖင်၊ စာမျက်နှာ ၁၃၂ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ။

ဆောင်းပါးများ ထပ်မံဖတ်ရှုရန်

ခေါင်းစဉ်အလိုက်

·        “ကျွန်ုပ်၏အိမ်နီးချင်းကား မည်သူနည်း” — လူမျိုးရေးခွဲခြားမှုနှင့် အမျိုးသားရေးဝါဒဆိုင်ရာ အတွေးအမြင်အချို့

·        လာဘ်ပေးလာဘ်ယူခြင်းနှင့် ပတ်သက်သော အမြင်တစ်ရပ်

·        လိင်ပြောင်းလဲခြင်းဆိုင်ရာ ၂၀၁၄ ခုနှစ် ကျင့်ဝတ်ကော်မတီ၏ ထုတ်ပြန်ချက်များ

·        ညီအစ်ကိုမောင်နှမများကို စောင့်ရှောက်ခြင်း — မဿဲ ၁၈း၁၅-၂၀

စာရေးသူအလိုက်

·        အယ်လင်ဂျီဝှိုက်၏ ရေးသားချက်များတွင် ကြားဝင်ဖျန်ဖြေသူမရှိဘဲ အသက်ရှင်ခြင်း

·        မီးဖိုထဲရှိ စတုတ္ထမြောက်သူ

·        ဘယ်လောက်ကြာဦးမည်နည်း

·        ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းတော် ထင်ရှားပေါ်ထွန်းခြင်း