လိင်မှုဆိုင်ရာ ဆုကျေးဇူးတော်

 

လိင်မှုဆိုင်ရာ ဆုကျေးဇူးတော်

ဧဒင်ဥယျာဉ်တွင် ဘုရားသခင်သည် လူသားတို့အား အံ့ဖွယ်ကောင်းသော ဆုကျေးဇူးများကို ပေးသနားတော်မူခဲ့သည်။ ထိုဆုကျေးဇူးများထဲမှ ပရဒိသုမှ ယနေ့တိုင် ကျန်ရှိနေသောအရာနှစ်ခုမှာ ဥပုသ်နေ့နှင့် အိမ်ထောင်ရေးတို့ဖြစ်သည်။ ထိုအရာနှစ်ခုကို ခံစားပျော်ရွှင်၍ ဂုဏ်ပြုသင့်သည်။ လိင်ကွဲအိမ်ထောင်ရေးသည် အဖော်ပြုခြင်း၊ ချစ်ခြင်းနှင့် အပြန်အလှန်ထောက်ပံ့ကူညီခြင်းတို့နှင့် သက်ဆိုင်သည်။ ထို့အပြင် လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ ရင်းနှီးမှု၏ ဆုကျေးဇူးကို အသုံးပြုရန်အတွက်လည်း သင့်လျော်သောနေရာဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာများကို စောင့်ရှောက်အုပ်ချုပ်ခြင်းအကြောင်း ပြောဆိုသောအခါ ဤဆုကျေးဇူးကိုလည်း ထည့်သွင်းစဉ်းစားရမည်ဖြစ်သည်။

I. ဓမ္မဟောင်းကျမ်းတွင် အိမ်ထောင်ရေး

၁။ အိမ်ထောင်ရေး၏ ဖွဲ့စည်းတည်ထောင်ခြင်းနှင့် အဓိပ္ပာယ်

အိမ်ထောင်ရေးသည် အိမ်ထောင်ပြင်ပ လိင်ဆက်ဆံမှုများနှင့် ကွာခြားသည်မှာ အများပြည်သူရှေ့တွင် အသိအမှတ်ပြုခြင်းနှင့် ဥပဒေအရ အသိအမှတ်ပြုခြင်းရှိခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ ပထမဆုံး လူသားစုံတွဲကို ဘုရားသခင် ဖန်ဆင်းတော်မူစဉ်ကပင် အိမ်ထောင်ရေးကို ဖွဲ့စည်းတည်ထောင်တော်မူခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် အိမ်ထောင်ရေးအကြောင်း ပြောဆိုသောအခါ ဖန်ဆင်းခြင်းမှတ်တမ်းသို့ ပြန်သွားရမည်ဖြစ်သည်။

က၊ ၁း၂၆–၂၇

ယောက်ျားနှင့် မိန်းမတို့သည် လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကွဲပြားမှုရှိသော်လည်း ဘုရားသခင်၏ ပုံသဏ္ဌာန်တော်နှင့်အညီ ဖန်ဆင်းခံခဲ့ကြသည်။

က၊ ၁း၂၈

လူသားတို့အတွက် ပထမဆုံး ဘုရားသခင်၏ အမိန့်တော်ကို အများကိန်းဖြင့် အသုံးပြုထားသည်။ ထိုအချက်က မိန်းမသည် အာဒံနှင့် တန်းတူနီးပါးသော ထူးခြားသည့်အဆင့်အတန်းရှိကြောင်း ဆိုလိုသည်။ ထိုအရာသည် ရှေးခေတ် အရှေ့အနီးဒေသရှိ ဘာသာတရားများအကြား ထူးခြားသောအချက်ဖြစ်သည်။

က၊ ၂း၁၈–၂၃

ယောက်ျားနှင့် မိန်းမတို့သည် တစ်ဦးအတွက်တစ်ဦး ဖန်ဆင်းခံရကြသည်။ သူတို့သည် တူညီသော ကိုယ်ပိုင်လက္ခဏာကို မျှဝေကြပြီး တန်ဖိုးတူညီကာ တန်းတူညီမျှကြသည်။ ဘုရားသခင်သည် ဧဝကို ယူ၍ အာဒံထံသို့ ဆောင်ခဲ့တော်မူပြီး (က၊ ၂း၂၂) ပထမဆုံး မင်္ဂလာဆောင်ခြင်းကို ပြုတော်မူခဲ့သည်။

က၊ ၂း၂၄

ဤအခန်းငယ်တွင် ဘုရားသခင် ဒီဇိုင်းပြုတော်မူသော အိမ်ထောင်ရေး၏ လက္ခဏာငါးရပ် ပါရှိသည်။

၁။ အိမ်ထောင်ရေးတွင် ရှင်းလင်းသော အစပြုချိန်ရှိသည်။ ခင်ပွန်းသည် မိမိ၏ မိဘမိသားစုမှ ထွက်ခွာ၍ အတန်အသင့် လွတ်လပ်လာပြီး မိမိ၏ ဇနီးနှင့် ရင်းနှီးသော ပေါင်းစည်းမှုသို့ ဝင်ရောက်ရန် အသင့်ဖြစ်လာသည်။

၂။ ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်မှာ လိင်ကွဲ တစ်လင်တစ်မယား အိမ်ထောင်ရေးဖြစ်သည်။

၃။ အိမ်ထောင်ရေးသည် ပြည့်စုံသော အဖော်ပြုခြင်းဖြစ်သည်။ တွေးခေါ်မှုနှင့် ခံစားချက်၊ အလိုဆန္ဒနှင့် လုပ်ဆောင်မှုတို့တွင် တစ်လုံးတစ်ဝတည်းဖြစ်လာခြင်းဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် “တစ်သားတစ်ကိုယ်တည်း” ဖြစ်လာခြင်းသို့ ရောက်ရှိသည်။

၄။ အိမ်ထောင်ရေး၏ သဘောသဘာဝအရ ၎င်းသည် မဖျက်သိမ်းနိုင်သော ပေါင်းစည်းမှုဖြစ်သည်။ ယုံကြည်မှုနှင့် သစ္စာရှိမှုတို့ဖြင့် အမှတ်အသားပြုထားသော ပေါင်းစည်းမှုဖြစ်သည်။

၅။ အိမ်ထောင်ရေးသည် လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ ရင်းနှီးမှုအတွက် တရားဝင်သင့်လျော်သော နေရာဖြစ်သည်။

ဘုရားသခင်သည် အိမ်ထောင်ရေးကို ဖန်ဆင်းတော်မူခဲ့သည်။ ၎င်းသည် လူသားတို့၏ တီထွင်မှုမဟုတ်ဘဲ ဘုရားသခင်၏ တီထွင်ဖန်တီးမှုဖြစ်သည်။

၂။ မင်္ဂလာဆောင်ခြင်း

ဓမ္မဟောင်းကျမ်းတွင် မင်္ဂလာဆောင်ခြင်းသည် အောက်ပါအဆင့်များနှင့် ဆက်နွယ်နေသည်။

• ရည်းစားထားခြင်း

ပုံမှန်အားဖြင့် မိဘများက မိမိတို့၏ သားသမီးများအတွက် အိမ်ထောင်ဖက်များကို ရွေးချယ်ပေးကြသည် (က၊ ၂၁း၂၁; ၂၄)။ သို့သော် လူငယ်များကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်နိုင်သည့် သို့မဟုတ် အနည်းဆုံး ၎င်းတို့၏ ဆန္ဒကို မေးမြန်းသည့် ဖြစ်ရပ်များလည်း ရှိခဲ့သည် (၁ရာ ၁၈း၂၀–၂၁; က၊ ၂၄း၅၇–၅၈)။

• စေ့စပ်ခြင်း၊ အိမ်ထောင်ရေးစာချုပ်၊ သတို့သမီးအတွက် ပေးရသောတန်ဖိုး

စေ့စပ်ခြင်းသည် သတို့သမီးအတွက် ပေးရသောတန်ဖိုးကို ပေးချေခြင်းနှင့် ဆက်နွယ်နေသည်ဟု ယူဆနိုင်သည် (က၊ ၃၄း၁၂; ထွက်၊ ၂၂း၁၆; ၁ရာ ၁၈း၂၅)။

• မင်္ဂလာဆောင် အခမ်းအနား

မင်္ဂလာဆောင်ခြင်းတွင် အစိတ်အပိုင်းသုံးရပ် ပါဝင်သည်။ (က) မင်္ဂလာဆောင် စီတန်းလှည့်လည်ခြင်း (သူကြီး ၁၄း၁၁; ဆာ ၄၅း၁၄–၁၆)၊ (ခ) မင်္ဂလာဆောင်ပွဲခံခြင်း (က၊ ၂၉း၂၂; သူကြီး ၁၄း၁၂၊ ၁၇) နှင့် (ဂ) မင်္ဂလာဆောင်ပြီးနောက် ပထမဆုံးည (က၊ ၂၉း၂၂–၂၃; တရား ၂၂း၁၃–၂၁) တို့ဖြစ်သည်။

ဓမ္မဟောင်းကျမ်းတွင် အိမ်ထောင်ရေးသည် ယောက်ျားနှင့် မိန်းမနှစ်ဦးအကြား သီးသန့်ကိစ္စတစ်ခုမျှလည်း မဟုတ်၊ မယားငယ်ထားခြင်း၏ ပုံစံတစ်ရပ်လည်း မဟုတ်ဘဲ မိသားစုများနှင့် လူ့အသိုင်းအဝိုင်း ပါဝင်သည့် အများပြည်သူဆိုင်ရာ အခမ်းအနားတစ်ရပ်ဖြစ်သည်။ ၎င်းတွင် ဥပဒေဆိုင်ရာ အကျိုးသက်ရောက်မှုများရှိသည်။ လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ ရင်းနှီးမှုတစ်ခုတည်းဖြင့် အိမ်ထောင်ရေးကို မဖွဲ့စည်းနိုင်ဘဲ အခြားအဆင့်များ ပြီးမြောက်ပြီးနောက် အိမ်ထောင်ရေးကို ပြည့်စုံစေသော အမှုဖြစ်သည်။

II. ဓမ္မသစ်ကျမ်းတွင် အိမ်ထောင်ရေး

အိမ်ထောင်ရေးနှင့်ပတ်သက်၍ ဓမ္မသစ်ကျမ်းသည် ဓမ္မဟောင်းကျမ်းကို လိုက်နာပြီး အိမ်ထောင်ရေးပုံစံအသစ်တစ်ရပ်ကို မဖော်ထုတ်ပေ။ ဤအချက်သည် ခြွင်းချက်မဟုတ်ပါ။ အကြောင်းမှာ ဖန်ဆင်းခြင်း၊ ပညတ်တော်ဆယ်ပါးနှင့် ဥပုသ်နေ့တို့ကဲ့သို့သော ဓမ္မဟောင်းကျမ်း၏ အခြားသွန်သင်ချက်များနှင့် အဖွဲ့အစည်းများကိုလည်း ဓမ္မသစ်ကျမ်းတွင် ကြိုတင်ယူဆထားပြီး ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ယေရှု

ကိုယ်တော်သည် မင်္ဂလာဆောင်ပွဲတစ်ခုတွင် ပါဝင်ခဲ့တော်မူသည် (ယော ၂)။ ထို့အပြင် နေရာအမျိုးမျိုးတွင် အိမ်ထောင်ရေးအကြောင်း ရည်ညွှန်းပြောဆိုခဲ့သည်။ ဖန်ဆင်းခြင်းမှတ်တမ်းကို ရည်ညွှန်းခြင်း၊ ပုံဥပမာအမျိုးမျိုး၊ ဥပမာအားဖြင့် မ၊ ၂၂း၁–၁၄; ၂၅း၁–၁၃၊ အိမ်ထောင်ရေးဖောက်ပြန်ခြင်းနှင့် ကွာရှင်းခြင်း (မ၊ ၅း၂၇–၃၂; ၁၉း၁–၁၀) တို့ကို ကိုင်တွယ်ပြောဆိုခဲ့သည်။ ထို့အပြင် တစ်ကိုယ်တည်းနေခြင်းအတွက်လည်း ပြဋ္ဌာန်းချက်တစ်ရပ်ကို ပြုထားတော်မူသည် (မ၊ ၁၉း၁၂)။

ပေါလု

သူသည် အိမ်ထောင်ရေးနှင့် ၎င်းနှင့်ဆက်စပ်သော အကြောင်းအရာများကို နေရာအမျိုးမျိုးတွင် ကိုင်တွယ်ပြောဆိုခဲ့သည် (ဥပမာ၊ ၁ကော ၇)။ ဧ၊ ၅း၂၂–၃၃ တွင် ယောက်ျားနှင့် မိန်းမတို့၏ အိမ်ထောင်ရေးကို ယေရှုနှင့် ကိုယ်တော်၏ အသင်းတော်တို့အကြား ဆက်ဆံရေးနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပြထားသည်။ အိမ်ထောင်ရေးအပေါ် ဤသို့ တန်ဖိုးထားမှုသည် ခရစ်ယာန်ဘာသာအပေါ် နက်ရှိုင်းစွာ လွှမ်းမိုးခဲ့သည်။

မ၊ ၁း၁၈–၂၀

မာရိနှင့် ယောသပ်တို့သည် စေ့စပ်ထားကြသော်လည်း လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ ရင်းနှီးမှု မရှိကြသေးပါ။

မ၊ ၁၉း၅

ယေရှုသည် က၊ ၂း၂၄ သို့ ပြန်လည်ရည်ညွှန်း၍ အိမ်ထောင်ရေး၏ တည်မြဲမှုကို အလေးပေးတော်မူသည်။

ယော၊ ၈း၄၁

ယုဒလူတို့သည် ယေရှုကို တရားမဝင်မွေးဖွားလာသူတစ်ဦးဟု ဆိုလို၍ ကိုယ်တော်အား အထင်သေးခဲ့ကြသည်။

၁ကော ၇း၈–၉

အိမ်ထောင်ပြုခြင်းမပြုဘဲ ရွေးချယ်နိုင်သော တရားဝင်နည်းလမ်းမှာ အတူနေခြင်းမဟုတ်ဘဲ “ကိလေသာဖြင့် လောင်ခြင်း” ဖြစ်သည်။

ဓမ္မသစ်ကျမ်းအရ အိမ်ထောင်ရေးကို ဖန်ဆင်းခြင်းအချိန်တွင် ဘုရားသခင်က ဖွဲ့စည်းတည်ထောင်တော်မူခဲ့သည်။ ဓမ္မသစ်ကျမ်းသည် ဓမ္မဟောင်းကျမ်းတွင် အိမ်ထောင်ရေးကို ဖွဲ့စည်းပေးသော အချက်များကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားသည်။ ထပ်မံ၍ အိမ်ထောင်ရေးသည် ကိုယ်ပိုင်သီးသန့်ကိစ္စတစ်ခုမျှသာ မဟုတ်ဘဲ အများပြည်သူနှင့် ဥပဒေဆိုင်ရာ သဘောသဘာဝရှိသည်။ အိမ်ထောင်မပြုမီ အပျိုစင်ဖြစ်ခြင်းကို အလေးပေးထားသည်။ ပဋိညာဉ်နှစ်ရပ်စလုံးတွင် အိမ်ထောင်ရေးကို ဘုရားသခင်က အထူးနည်းလမ်းဖြင့် ကာကွယ်တော်မူသည် (မာလ ၂း၁၄–၁၆; မ၊ ၁၉း၄–၆)။ ထို့ကြောင့် ခရစ်ယာန်များသည် ယုံကြည်သူများ၏ အသိုင်းအဝိုင်းအတွင်း ဘုရားသခင်၏ ကောင်းချီးမင်္ဂလာကို ရှာဖွေရင်း မိမိတို့၏ အိမ်ထောင်ဖက်များထံ အများပြည်သူရှေ့တွင်၊ သီးသန့်သစ္စာရှိစွာနှင့် အမြဲတမ်း ကတိပြုကြသည်။

III. လိင်မှုဆိုင်ရာ အသုံးချမှုမှားယွင်းခြင်း

၁ကော ၆း၉–၁၁

ဤကျမ်းပိုဒ်နှင့် ၎င်း၏ ဆက်စပ်အကြောင်းအရာသည် အောက်ပါမေးခွန်းများကို ဖြေကြားပေးသည်။

၁။ ခရစ်ယာန်များသည် လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ အပြစ်များကို အဘယ်ကြောင့် ရှောင်ကြဉ်သင့်သနည်း။

• အကြောင်းမှာ ရရှိရန် နိုင်ငံတော်တစ်ခုရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ လိင်မှုဆိုင်ရာ ဆုကျေးဇူးကို မှားယွင်းစွာ အသုံးပြုခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏ အုပ်စိုးမှုနှင့် ကိုယ်တော်၏ နိုင်ငံတော်နှင့် မကိုက်ညီပေ (၁ကော ၆း၉–၁၀)။
• အကျင့်ယိုယွင်းမှုသည် ထိခိုက်ပျက်စီးစေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် အိမ်ထောင်ဖက်၊ မိသားစု၊ မိတ်ဆွေများနှင့် အိမ်နီးချင်းများနှင့် ဆက်ဆံရေးများကို ထိခိုက်စေသည် သို့မဟုတ် ဖျက်ဆီးပစ်သည် (၁ကော ၇း၁၀–၁၄)။ ၎င်းသည် ဘုရားသခင်နှင့် ဆက်ဆံရေးကိုလည်း ထိခိုက်စေသည် (၁ကော ၆း၁၅; ၇း၃၅)။ ထို့အပြင် မိမိကိုယ်တိုင်ကိုလည်း စိတ်ခံစားမှု၊ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် ကိုယ်ကာယပိုင်းဆိုင်ရာအရ ထိခိုက်စေသည် (၁ကော ၆း၁၈)။ ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်တို့အား ပြည့်ဝသောအသက်တာကို အသက်ရှင်စေလိုတော်မူသည် (ယော ၁၀း၁၀)။

၂။ လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ အပြစ်များမှာ အဘယ်အရာများနည်း။

• မတရားမေထုန်။ မတရားမေထုန်သည် သမ္မာကျမ်းစာတွင် ကျယ်ပြန့်သော အယူအဆတစ်ရပ်ဖြစ်ပြီး ပုံမှန်အားဖြင့် လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ သဘာဝရှိသော အပြစ်များအားလုံးကို ထည့်သွင်းပါဝင်စေသည်။ ဥပမာ အိမ်ထောင်မပြုမီ လိင်ဆက်ဆံခြင်း၊ အိမ်ထောင်ရေးဖောက်ပြန်ခြင်း၊ ဆွေမျိုးနီးစပ်သူများအကြား လိင်ဆက်ဆံခြင်း၊ လိင်တူဆက်ဆံခြင်း၊ သဘာဝမကျသော လိင်ဆက်ဆံခြင်းနှင့် အခြားအရာများ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ၎င်းကို ဤအခြားအပြစ်များထဲမှ အချို့ သို့မဟုတ် အားလုံးနှင့်အတူ စာရင်းပြုထားပါက အိမ်ထောင်မပြုမီ လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ ရင်းနှီးမှုကို ရည်ညွှန်းနိုင်သည် (ဟေဗြဲ ၁၃း၄ ကိုကြည့်ပါ)။
• အိမ်ထောင်ရေးဖောက်ပြန်ခြင်း။ အိမ်ထောင်ရေးဖောက်ပြန်ခြင်းသည် မိမိ၏ အိမ်ထောင်ဖက်မဟုတ်သူတစ်ဦးနှင့် လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဆက်ဆံရေးရှိခြင်းကို ဆိုလိုသည် (ယော ၈း၃–၁၁; ၁ကော ၆း၁၅–၂၀)။
• လိင်တူဆက်ဆံခြင်း။ ၁ကော ၆း၉ တွင် ပထမဝေါဟာရသည် လိင်တူချင်း ရင်းနှီးဆက်ဆံရေးတွင် မိန်းမ၏ အခန်းကဏ္ဍကို ယူဆောင်သူကို ရည်ညွှန်းပုံရပြီး၊ ဒုတိယဂရိဝေါဟာရဖြစ်သော “အာဆဲနိုကိုိုက်တေ့စ်” သည် ယောက်ျားနှင့် ယောက်ျား လိင်ဆက်ဆံသူ၊ ထင်ရှားစွာဆိုရလျှင် ထိုဆက်ဆံရေးတွင် ယောက်ျား၏ အခန်းကဏ္ဍကို ယူဆောင်သူကို ရည်ညွှန်းသည်။ ဝတ်၊ ၁၈း၂၂; ရော၊ ၁း၂၆–၂၇ ကိုလည်း ကြည့်ပါ။
• ဆွေမျိုးနီးစပ်သူများအကြား လိင်ဆက်ဆံခြင်း။ ဆွေမျိုးနီးစပ်သူများအကြား လိင်ဆက်ဆံခြင်းသည် နီးစပ်သော ဆွေမျိုးတစ်ဦးနှင့် လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဆက်ဆံရေးရှိခြင်းကို ဆိုလိုသည် (၁ကော ၅း၁–၂; ဝတ်၊ ၁၈း၆–၁၈)။
• ကွာရှင်းခြင်း။ ကွာရှင်းခြင်းကိစ္စကို ကိုင်တွယ်ပြောဆိုခဲ့သော ယေရှု၏နောက်သို့ လိုက်၍ (မ၊ ၁၉း၁–၁၀; မာ ၁၀း၁–၁၀) ပေါလုသည်လည်း ကွာရှင်းခြင်းကို ဆန့်ကျင်သည် (၁ကော ၇း၁၀–၁၆)။ မာလ ၂း၁၆ ကိုလည်း ကြည့်ပါ။
• ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ဘာသာမတူသူနှင့် အိမ်ထောင်ပြုခြင်း။ မုဆိုးမတစ်ဦးနှင့်—အဓိပ္ပာယ်အားဖြင့် မုဆိုးဖိုတစ်ဦးလည်း—ပြန်လည်အိမ်ထောင်ပြုနိုင်သော်လည်း “သခင်ဘုရား၌သာ” ပြုရမည် (၁ကော ၇း၃၉)။ ၁ကော ၅–၇ ၏ ဆက်စပ်အကြောင်းအရာအရ ဤအချက်ကို စစ်မှန်သော သမ္မာကျမ်းစာအခြေပြု ယုံကြည်ခြင်းမှလွဲ၍ မည်သည့်ဘဝအမြင်ကိုမဆို လက်ခံထားသူနှင့် အိမ်ထောင်ပြုခြင်းမပြုရန် သတိပေးချက်အဖြစ် နားလည်ထားကြသည်။ တရား၊ ၇း၃; နေ၊ ၁၃း၂၃–၂၅ ကိုလည်း ကြည့်ပါ။

၃။ အပြစ်သားများအတွက် မျှော်လင့်ချက်သည် အဘယ်ကြောင့် ရှိနေသေးသနည်း။

ကျွန်ုပ်တို့၏ ကျမ်းပိုဒ်၏ နောက်ဆုံးအပိုင်းသည် မျှော်လင့်ချက်နှင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ “သင်တို့တွင် အချို့သည် ထိုသို့သောသူများဖြစ်ကြသော်လည်း ယခုတွင် သခင်ယေရှု၏ နာမတော်အားဖြင့်လည်းကောင်း၊ ငါတို့ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်အားဖြင့်လည်းကောင်း ဆေးကြောခြင်း၊ သန့်ရှင်းစေခြင်း၊ ဖြောင့်မတ်စေခြင်း ခံကြရပြီ” (၁ကော ၆း၁၁)။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကျရှုံး၍ အပြစ်ပြုမိခဲ့ပါက ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်အားဖြင့် ခွင့်လွှတ်ခြင်းနှင့် အသစ်တစ်ဖန် အစပြုခြင်းတို့ ဖြစ်နိုင်သည်။ သို့သော် ယေရှုသည်လည်း ကျွန်ုပ်တို့အား “နောက်တစ်ဖန် ဒုစရိုက်ကို မပြုနှင့်” ဟု စိန်ခေါ်တော်မူသည် (ယော ၈း၁၁)။

နိဂုံးချုပ်

ဘုရားသခင်သည် လူသားတို့အား လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ ရင်းနှီးမှုအပါအဝင် အိမ်ထောင်ရေး၏ ဆုကျေးဇူးကို ပေးသနားတော်မူခဲ့သည်။ စစ်မှန်သော ချစ်ခြင်းမေတ္တာ၏ ဤဆုကျေးဇူးကို တန်ဖိုးထားရမည်၊ သန့်ရှင်းစွာ ထိန်းသိမ်းရမည်၊ အလွဲသုံးစားပြုခြင်းမှ ကာကွယ်ရမည်။ ၎င်းသည် သခင်ဘုရားနှင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဆက်ဆံရေးကို ပုံဆောင်သော အရာဖြစ်သည်။