အခန်း ၄—ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော် ကယ်တင်ခြင်းခံရခြင်း

 

အခန်း ၄—ဘုရားသခင်၏လူမျိုးတော် ကယ်တင်ခြင်းခံရကြခြင်း

ဘုရားသခင်သည် သန်းခေါင်ယံအချိန်၌ မိမိ၏တန်ခိုးတော်ကို ထင်ရှားပြတော်မူခြင်း—ဘုရားသခင်၏လူမျိုးတော်တို့သည် ရှင်းလင်း၍ သာယာနာပျော်ဖွယ်ကောင်းသော အသံဖြင့် “အပေါ်သို့ မော့ကြည့်ကြလော့” ဟု ဆိုကြလျက် ကောင်းကင်သို့ မျက်စိများကို မော့ကြပြီး ကတိတော် သက်တန့်ကို မြင်ကြ၏။ မိုးကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းထားသော မည်းမှောင်၍ ဒေါသထွက်နေသော မိုးတိမ်များသည် ကွဲကွာသွားကြပြီး စတေဖန်ကဲ့သို့ပင် ကောင်းကင်သို့ တည်ကြည်စွာ မော့ကြည့်ကြကာ ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းအသရေနှင့် လူသား၏သားတော်သည် ကိုယ်တော်၏ပလ္လင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေတော်မူသည်ကို မြင်ကြ၏။ ကိုယ်တော်၏ မြင့်မြတ်သော ပုံသဏ္ဌာန်တော်၌ ကိုယ်တော်၏ နှိမ့်ချခံရခြင်း လက္ခဏာများကို ထင်ရှားစွာ သိမြင်ကြပြီး ကိုယ်တော်၏ နှုတ်ခမ်းတော်မှ ခမည်းတော်နှင့် သန့်ရှင်းသော ကောင်းကင်တမန်တော်များ ရှေ့တော်တွင် တင်ပြထားသော တောင်းဆိုချက်ကို ကြားကြရ၏၊ “အိုခမည်းတော်၊ အကျွန်ုပ်အား ပေးတော်မူသော သူတို့သည် အကျွန်ုပ်ရှိရာ အရပ်၌ အကျွန်ုပ်နှင့်အတူ ရှိကြမည်အကြောင်း အကျွန်ုပ် အလိုရှိ၏။” ယောဟန် ၁၇:၂၄။

ထပ်မံ၍ တေးသံကဲ့သို့ သာယာပြီး အောင်ပွဲခံသော အသံကို ကြားရ၏၊ “သူတို့ လာကြပြီ! သူတို့ လာကြပြီ! သန့်ရှင်းကြ၏၊ အပြစ်ကင်းစင်ကြ၏၊ အစွန်းအထင်း မရှိကြ။ သူတို့သည် ငါ၏ သည်းခံခြင်း တရားစကားကို စောင့်ရှောက်ခဲ့ကြပြီ။ ကောင်းကင်တမန်တို့အကြား၌ လျှောက်သွားကြလိမ့်မည်။” ထို့နောက် ၎င်းတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ကိုင်စွဲထားခဲ့ကြသူတို့၏ ဖြူဖပ်ဖြူရော်ဖြစ်ပြီး တုန်ရီနေသော နှုတ်ခမ်းများသည် အောင်ပွဲခံကြွေးကြော်သံကို ထုတ်ဖော်ကြ၏။

သန်းခေါင်ယံအချိန်၌ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ လူမျိုးတော်ကို ကယ်တင်ရန်အတွက် မိမိ၏ တန်ခိုးတော်ကို ထင်ရှားပြတော်မူ၏။ နေမင်းကြီးသည် ပေါ်ထွက်လာပြီး မိမိ၏ ခွန်အားအတိုင်း တောက်ပလျက် ရှိ၏။ နိမိတ်လက္ခဏာများနှင့် အံ့ဖွယ်အမှုများသည် တစ်ခုပြီးတစ်ခု အလျင်အမြန် ဖြစ်ပျက်လာကြ၏။ လူဆိုးတို့သည် ထိုမြင်ကွင်းကို ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်ခြင်းနှင့် အံ့သြခြင်းတို့ဖြင့် ကြည့်ရှုကြပြီး ဖြောင့်မတ်သောသူတို့မူကား မိမိတို့၏ ကယ်တင်ခြင်းဆိုင်ရာ လက္ခဏာများကို လေးနက်သော ဝမ်းမြောက်ခြင်းဖြင့် ကြည့်ရှုကြ၏။ သဘာဝတရားရှိ အရာအားလုံးသည် ၎င်းတို့၏ လမ်းစဉ်မှ ဖဲသွားကြဟန် ရှိ၏။ စီးကြောင်းများသည် စီးဆင်းခြင်းမှ ရပ်တန့်သွားကြ၏။ မည်းမှောင်ပြီး လေးလံသော မိုးတိမ်များသည် တက်လာကြကာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု တိုက်မိကြ၏။ ဒေါသထွက်နေသော မိုးကောင်းကင်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော ဘုန်းအသရေနှင့် ပြည့်စုံသည့် ရှင်းလင်းသော နေရာတစ်ခု ရှိပြီး၊ ထိုနေရာမှ ဘုရားသခင်၏ အသံတော်သည် ရေများစွာ၏ အသံကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာကာ “ပြီးပြီ” ဟု မိန့်ဆို၏။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၆:၁၇။—ကြီးစွာသော ရန်တွေ့ပွဲ၊ ၆၃၆။

**မြေကြီး၏ အခြေအမြစ်များသည် ပြိုလဲပျက်စီးနေဟန် ရှိကြခြင်း**—ပြင်းထန်သော ငလျင်ကြီး လှုပ်၏။ မိုးကောင်းကင်သည် ပွင့်လာပြီး ပိတ်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ ဘုရားသခင်၏ ပလ္လင်တော်မှ ဘုန်းအသရေသည် တလက်လက် တောက်ပြောင်နေဟန် ရှိ၏။ တောင်များသည် လေတိုက်ရာ၌ လှုပ်ရှားသော ကျူပင်ကဲ့သို့ တုန်ခါကြပြီး ကြမ်းတမ်းသော ကျောက်ဆောင်များသည် နေရာအနှံ့ အပြန့်ကြဲ ကုန်ကြ၏။ လာတော့မည့် မုန်တိုင်းကြီး၏ အသံကဲ့သို့ ဟိန်းသံကြီး ထွက်ပေါ်လာ၏။ ပင်လယ်ရေသည် ဒေါသထွက်ခြင်းသို့ ရောက်အောင် ရိုက်ခတ်ခြင်း ခံနေရ၏။ ဖျက်ဆီးမည့် တာဝန်ဖြင့် လာကြသော နတ်ဆိုးများ၏ အသံကဲ့သို့ ဟอရီကိန်းမုန်တိုင်း၏ စူးရှသော အော်သံကို ကြားရ၏။ မြေကြီး တစ်ခုလုံးသည် ပင်လယ်လှိုင်းတံပိုးများကဲ့သို့ တုန်လှုပ်၍ ဖောင်းကြွလာ၏။ မျက်နှာပြင်သည် ကွဲအက်နေ၏။ ၎င်း၏ အခြေအမြစ်များပင်လျှင် ပြိုလဲပျက်စီးနေဟန် ရှိကြ၏။ တောင်တန်းများသည် နစ်မြုပ်သွားကြ၏။ လူနေထိုင်ရာ ကျွန်းများသည် သက်ရှိ ကုန်စည်များနှင့်အတူ ပျောက်ကွယ်သွားကြ၏။ ဆိုဒုံမြို့ကဲ့သို့ မတရားမှုဖြင့် ပျက်စီးယိုယွင်းလာခဲ့ကြသည့် ဆိပ်ကမ်းမြို့များသည် ဒေါသထွက်နေသော ရေအောက်သို့ မျိုချခြင်း ခံကြရ၏။ “အလေးချိန်သည် အားလုံးသော တာလန့်တစ်လုံးခန့် ရှိကြသော” [ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၆:၂၁] ကြီးမားသော မိုးသီးများသည် ၎င်းတို့၏ ဖျက်ဆီးခြင်း အလုပ်ကို လုပ်ဆောင်နေကြ၏။ မြေကြီး၏ အမာခံဆုံးမြို့များသည် အောက်သို့ လဲကျသွားကြ၏။ ကမ္ဘာပေါ်ရှိ လူကြီးလူကောင်းများ မိမိတို့ကိုယ်ကို ဘုန်းကြီးစေရန်အတွက် ၎င်းတို့၏ စည်းစိမ်ဥစ္စာများကို သုံးစွဲခဲ့ကြသော တန်ဖိုးကြီး နန်းတော်များသည် ၎င်းတို့၏ မျက်စိရှေ့တွင်ပင် ပြိုကျပျက်စီးနေကြ၏။—ပရောဖက်ပြုချက်၏ ဝိညာဉ်တော် ၄:၄၅၃၊ ၄၅၄။

**ယေရှု မပေါ်လာမီ အထူးထမြောက်ခြင်း**—သင်္ချိုင်းများ ပွင့်လာကြပြီး “မြေမှုန့်ထဲမှာ အိပ်ပျော်သော သူတို့တွင် များစွာသော သူတို့သည် နိုးကြလိမ့်မည်။ အချို့တို့သည် ထာဝရအသက်ကို ရကြလိမ့်မည်။ အချို့တို့သည် ကဲ့ရဲ့ခြင်း၊ ထာဝရရှက်ကြောက်ခြင်းသို့ ရောက်ကြလိမ့်မည်။” ဒံယေလ ၁၂:၂။ တတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားကို ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် သေဆုံးခဲ့ကြသူ အားလုံးသည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရားကို စောင့်ရှောက်ခဲ့ကြသူများနှင့် ပြုလုပ်သည့် ငြိမ်းချမ်းရေး ပဋိညာဉ်ကို ကြားရရန် ဘုန်းအသရေ ထင်ရှားလျက် သင်္ချိုင်းမှ ထွက်လာကြ၏။ “ကိုယ်တော်ကို ထိုးဖောက်သော သူတို့လည်း” (ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁:၇)၊ ခရစ်တော်၏ သေမင်းနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသော ဝေဒနာများကို ပြက်ရယ်ပြုပြီး လှောင်ပြောင်ခဲ့ကြသူများ၊ ကိုယ်တော်၏ သမ္မာတရားနှင့် လူမျိုးတော်ကို အပြင်းထန်ဆုံး ဆန့်ကျင်ခဲ့ကြသူများသည် ကိုယ်တော်၏ ဘုန်းအသရေကို ရှုမြင်ရန်နှင့် သစ္စာရှိ၍ နာခံတတ်သူတို့အပေါ် ချီးမြှင့်ထားသော ဂုဏ်အသရေကို မြင်တွေ့ရန် ထမြောက်စေခြင်း ခံကြရ၏။

မိုးတိမ်ထူထပ်မှုများသည် ကောင်းကင်ကို ဆက်လက် ဖုံးလွှမ်းထားဆဲ ဖြစ်သော်လည်း နေမင်းသည် တစ်ခါတရံ ထိုးဖောက်ထွက်ပေါ်လာကာ ယေဟောဝါ၏ လက်စားချေသော မျက်စိကဲ့သို့ ထင်ရှား၏။ ပြင်းထန်သော လျှပ်စီးလက်ခြင်းများသည် ကောင်းကင်မှ ခုန်ထွက်လာကြပြီး မြေကြီးကို မီးလျှံလွှမ်းခြုံထားသကဲ့သို့ ဖုံးလွှမ်းသွားစေ၏။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိုးကြိုးပစ်သံတို့အထက်တွင် ထူးဆန်းပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အသံများသည် လူဆိုးတို့၏ ကံကြမ္မာကို ကြေညာကြ၏။ ပြောဆိုသော စကားများကို အားလုံးက နားမလည်ကြသော်လည်း၊ မုသာဆရာများကမူ ရှင်းလင်းစွာ နားလည်ကြ၏။ မကြာသေးမီက အလွန်တရာ ရဲတင်း၍ ကြွားဝါကာ ရန်လိုခဲ့ကြပြီး ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရားကို စောင့်ရှောက်သော လူမျိုးတော်အပေါ် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ရာတွင် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်ခဲ့ကြသူများသည် ယခုအခါ စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်းတို့ဖြင့် လွှမ်းမိုးခြင်းခံနေရကြပြီး ကြောက်ရွံ့၍ တုန်လှုပ်နေကြ၏။ ၎င်းတို့၏ ငိုကြွေးသံများကို သဘာဝဒြပ်စင်များ၏ အသံများအထက်တွင် ကြားရ၏။ နတ်ဆိုးများသည် ခရစ်တော်၏ ဘုရားသဘောကို ဝန်ခံကြပြီး ကိုယ်တော်၏ တန်ခိုးတော်ရှေ့တွင် တုန်လှုပ်ကြကာ၊ လူတို့မူကား ကရုဏာတော်ကို တောင်းပန်နေကြပြီး အလွန်အမင်း ကြောက်ရွံ့ခြင်းဖြင့် မြေကြီးပေါ်တွင် လဲဝပ်နေကြ၏။—ကြီးစွာသော ရန်တွေ့ပွဲ၊ ၆၃၇၊ ၆၃၈။

**ကောင်းကင်ယံတွင် အားလုံးထံသို့ ပညတ်တော်ဆယ်ပါး ထင်ရှားပြသခြင်း**—မိုးတိမ်များကြားမှ အလင်းပေါက်တစ်ခုမှတစ်ဆင့် အမှောင်ထုနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက လေးဆမျှ တောက်ပမှု တိုးလာသော ကြယ်တစ်စင်းသည် ထွက်ပေါ်လာ၏။ ၎င်းသည် သစ္စာရှိသူတို့အတွက် မျှော်လင့်ခြင်းနှင့် ဝမ်းမြောက်ခြင်းကို ပြောကြားပြီး ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရားကို ဖောက်ဖျက်သူများအတွက်မူ တင်းကျပ်မှုနှင့် အမျက်ဒေါသကို ပြောကြား၏။ ခရစ်တော်အတွက် အရာရာကို စွန့်လွှတ်ခဲ့ကြသူများသည် ယခုအခါ လုံခြုံကြပြီး ထာဝရဘုရား၏ တဲတော်ဆိတ်ငြိမ်ရာ အရပ်၌ ကဲ့သို့ ပုန်းအောင်းနေကြ၏။ ၎င်းတို့သည် စုံစမ်းနှောင့်ယှက်ခြင်း ခံခဲ့ကြရပြီး လောကရှေ့နှင့် သမ္မာတရားကို မထီမဲ့မြင်ပြုသူများရှေ့တွင် မိမိတို့အတွက် အသေခံခဲ့သော ကိုယ်တော်အပေါ် မိမိတို့၏ သစ္စာစောင့်သိမှုကို ပြသခဲ့ကြပြီး ဖြစ်၏။

သေခြင်းတရားနှင့် တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်ရချိန်၌ပင် မိမိတို့၏ စင်ကြယ်မှုကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ကိုင်စွဲထားခဲ့ကြသူများအပေါ် အံ့သြဖွယ်ကောင်းသော ပြောင်းလဲမှုကြီး ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့၏။ ၎င်းတို့သည် နတ်ဆိုးများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကြသော လူသားတို့၏ မည်းမှောင်၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အနိုင်ကျင့်ချုပ်ချယ်မှုမှ ရုတ်တရက် ကယ်တင်ခြင်း ခံခဲ့ကြရ၏။ မကြာသေးမီက ဖပ်ယော်၍ ပူပန်ကာ ပိန်ချုံးနေခဲ့ကြသော ၎င်းတို့၏ မျက်နှာများသည် ယခုအခါ အံ့သြခြင်း၊ ယုံကြည်ခြင်းနှင့် ချစ်ခြင်းမေတ္တာတို့ဖြင့် တောက်ပနေကြ၏။ ၎င်းတို့၏ အသံများသည် အောင်ပွဲခံ သီချင်းသံဖြင့် မြင့်တက်လာကြ၏၊ “ဘုရားသခင်သည် ငါတို့၏ ခိုလှုံရာနှင့် ခွန်အားဖြစ်တော်မူ၏။ ဘေးဥပဒ်ရောက်သောအခါ အလွန်ထောက်မတတ်သော အကူအညီလည်း ဖြစ်တော်မူ၏။ ထို့ကြောင့် မြေကြီးသည် ပြောင်းလဲသော်လည်းကောင်း၊ တောင်များသည် ပင်လယ်အလယ်သို့ လွှင့်စစ်ခြင်း ခံရသော်လည်းကောင်း၊ ရေများသည် ဟိန်း၍ တုန်လှုပ်သော်လည်းကောင်း၊ တောင်များသည် ရေလှိုင်းတံပိုး တက်လာခြင်းကြောင့် တုန်ခါသော်လည်းကောင်း၊ ငါတို့သည် မကြောက်ကြ။” [ဆာလံကျမ်း ၄၆:၁-၃]။

ဤသန့်ရှင်းသော ယုံကြည်ကိုးစားသည့် စကားများသည် ဘုရားသခင်ထံသို့ တက်သွားစဉ်၊ မိုးတိမ်များသည် ဖယ်ရှားသွားကြပြီး တစ်ဖက်တစ်ချက်ရှိ မည်းမှောင်၍ ဒေါသထွက်နေသော မိုးကောင်းကင်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ဖော်ပြ၍မရနိုင်လောက်အောင် ဘုန်းအသရေ တောက်ပနေသော ကြယ်တာရာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော မိုးကောင်းကင်ကို မြင်ကြရ၏။ ကောင်းကင်၏ ဘုန်းအသရေသည် ဟစိဟစိ ပွင့်နေသော တံခါးများမှ ထွက်ပေါ်လာ၏။ ထို့နောက် ကောင်းကင်ယံတွင် ခေါက်ထားသော ကျောက်ပြားနှစ်ချပ်ကို ကိုင်ထားသည့် လက်တစ်ဖက် ပေါ်လာ၏။ ထိုလက်သည် ကျောက်ပြားများကို ဖွင့်လိုက်ရာ မီးနှင့် ရေးထိုးထားသကဲ့သို့ ပညတ်တော်ဆယ်ပါး၏ ဩဝါဒများကို ထင်ရှားပြသ၏။ စကားလုံးများသည် အလွန်ရှင်းလင်းသဖြင့် အားလုံး ဖတ်ရှုနိုင်ကြ၏။ သတိရဉာဏ် နိုးကြားလာပြီး စူပါစတစ်အယူသီးမှုနှင့် မတရားသော အယူဝါဒများ၏ အမှောင်ထုသည် စိတ်နှလုံးတိုင်းမှ ဖယ်ရှားခြင်း ခံကြရကာ၊ အတိုချုပ်၍ ပြည့်စုံပြီး အာဏာရှိသော ဘုရားသခင်၏ စကားဆယ်ခွန်းကို မြေကြီးပေါ်တွင် နေထိုင်သူ အားလုံး၏ ရှေ့မှောက်တွင် တင်ပြထား၏။ အံ့သြဖွယ်ကောင်းသော နည်းဥပဒေ! အံ့သြဖွယ်ကောင်းသော အချိန်အခါ!—ပရောဖက်ပြုချက်၏ ဝိညာဉ်တော် ၄:၄၅၆၊ ၄၅၇။ 

**ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ လူမျိုးတော်အား ယေရှုကြွလာမည့် ရက်နှင့် အချိန်ကို မိန့်ကြားတော်မူခြင်း**—ဘုရားသခင်၏ အသံတော်သည် ယေရှုကြွလာမည့် ရက်နှင့် အချိန်ကို ကြေညာလျက်၊ မိမိ၏ လူမျိုးတော်အား ထာဝရပဋိညာဉ်ကို ပေးအပ်လျက် ကောင်းကင်မှ ထွက်ပေါ်လာ၏။ အကျယ်လောင်ဆုံး မိုးကြိုးပစ်သံများကဲ့သို့ ကိုယ်တော်၏ စကားများသည် မြေကြီးပေါ်တွင် လှိမ့်ဝင်လာကြ၏။ ဘုရားသခင်၏ ဣသရေလလူမျိုးတို့သည် မျက်စိများကို အပေါ်သို့ မော့ကြည့်လျက် နားထောင်နေကြ၏။ ၎င်းတို့၏ မျက်နှာအသွင်အပြင်များသည် ကိုယ်တော်၏ ဘုန်းအသရေဖြင့် လင်းလက်နေကြပြီး სিনိုင်းတောင်မှ ဆင်းလာစဉ်က မော‌ေရှེ၏ မျက်နှာကဲ့သို့ တောက်ပနေကြ၏။ လူဆိုးတို့သည် ၎င်းတို့အား မကြည့်ရဲကြပေ။ ထို့နောက် ဘုရားသခင်၏ ဥပုသ်နေ့ကို သန့်ရှင်းစွာ စောင့်ရှောက်ခြင်းဖြင့် ကိုယ်တော်ကို ရိုသေလေးစားခဲ့ကြသူများအပေါ် ကောင်းချီးမင်္ဂလာကို ကြေညာသည့်အခါ အောင်ပွဲခံသော ကြီးမားသည့် ကြွေးကြော်သံကြီး ထွက်ပေါ်လာ၏။—ကြီးစွာသော ရန်တွေ့ပွဲ၊ ၆၄၀။