အခန်း ၂၀ - စိတ်ကြွဆေးနှင့် စိတ်ကိုလှုံ့ဆော်ပေးသော အရာများ

 

အခန်း ၂၀ — လှုံ့ဆော်ဆေးများ

အထွေထွေ ဖော်ပြချက်များ

၄၈၂။ သဘာဝနှင့်မညီသော လှုံ့ဆော်ဆေးများကို အသုံးပြုခြင်းသည် ကျန်းမာရေးကို ဖျက်ဆီးတတ်ပြီး ဦးနှောက်ကို ထုံထိုင်းစေကာ ထာဝရအရာများကို တန်ဖိုးမထားနိုင်အောင် ပြုလုပ်ပေသည်။—Testimonies for the Church 1:549။

၄၈၃။ လှုံ့ဆော်ဆေးများကို သုံးစွဲမိရန် မည်သည့်အခါမျှ အလိမ်ခံရပါနှင့်။ အကြောင်းမူကား ဤသို့ပြုလုပ်ခြင်းသည် ပြန်လည်သက်ရောက်မှုနှင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားများ ဆုံးရှုံးရုံသာမက ဉာဏ်ရည်ထိုင်းမှိုင်းခြင်းကိုပါ ဖြစ်စေလိမ့်မည်။—Testimonies for the Church 4:214။

၄၈၄။ သဘာဝ၏ နုညံ့သိမ်မွေ့သော စက်ယန္တရားများကို ထိခိုက်စေပြီး ရောဂါများနှင့် အချိန်မတန်မီ ယိုယွင်းပျက်စီးခြင်းတို့မှ ကာကွယ်ရန် တည်ဆောက်ထားသော ခံတပ်များကို ဖြိုဖျက်ပစ်ခြင်းဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံကို သေချာပေါက် ပျက်ပြားစေကာ ပြင်းထန်သော ရောဂါများအတွက် စနစ်ကို အသင့်ပြင်ပေးနေသည့်မှာ ဤအန္တရာယ်ရှိသော လှုံ့ဆော်ဆေးများပင် ဖြစ်ပေသည်။—Testimonies for the Church 1:549။

၄၈၅။ ဤလှုံ့ဆော်ဆေးများသည် ထိုအချိန်အတွက် အလွန်နှစ်လိုဖွယ်ကောင်းသော ရလဒ်များကို ဖြစ်ပေါ်စေသောကြောင့် များစွာသောသူတို့က ၎င်းတို့ကို အမှန်တကယ် လိုအပ်သည်ဟု ကောက်ချက်ချကာ ဆက်လက်သုံးစွဲကြသည်။ သို့ရာတွင် အမြဲတမ်း ပြန်လည်သက်ရောက်မှု တစ်ရပ်ရှိသည်။ အာရုံကြောစနစ်သည် မလိုအပ်ဘဲ အလွန်အကျွံ လှုံ့ဆော်ခံရခြင်းကြောင့် ၎င်း၏ အနာဂတ်ခွန်အားအရံအတားများမှ လက်ရှိသုံးစွဲရန်အတွက် စွမ်းအင်ကို ငှားရမ်းခဲ့ရသည်။ စနစ်၏ ယာယီခွန်အားတိုးမြှင့်မှု မှန်သမျှနောက်တွင် စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းမှု ကပ်ပါလာသည်။ ဤလှုံ့ဆော်ဆေးများသည် ခန္ဓာကိုယ်စနစ်ကို ယာယီအားဖြင့် မည်မျှအထိ ခွန်အားတိုးစေသည်၊ လှုံ့ဆော်မှုမှာ ၎င်း၏စွမ်းအား ကုန်ဆုံးသွားပြီးနောက် ထိုလှုံ့ဆော်ခံရသော အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများ၏ စွမ်းအားများ လျော့ကျသွားခြင်းသည်လည်း ထိုအတိုင်းပင် ရှိလိမ့်မည်။—Testimonies for the Church 3:487။

၄၈၆။ စိတ်လှုပ်ရှားမှုနောက်တွင် စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းမှု ပါလာလိမ့်မည်။—The Review and Herald, May 8, 1883။

လက်ဖက်ရည်နှင့် ကော်ဖီ

၄၈၇။ လက်ဖက်ရည်သည် အာရုံကြောများကို လှုံ့ဆော်ပေးသော သက်ရောက်မှုရှိပြီး ကော်ဖီသည် ဦးနှောက်ကို ထုံထိုင်းစေသည်။ ၎င်းတို့နှစ်ခုစလုံးသည် အလွန်အမင်း ထိခိုက်ပျက်စီးစေတတ်သည်။—Testimonies for the Church 4:365။

၄၈၈။ လက်ဖက်ရည်၊ ကော်ဖီနှင့် တိရစ္ဆာန်အသားများသည် ချက်ချင်းလက်ငင်း အကျိုးသက်ရောက်မှုကို ဖြစ်စေသည်။ ဤအဆိပ်အတောက်များ၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် အာရုံကြောစနစ်သည် လှုံ့ဆော်ခံရပြီး အချို့သော အခြေအနေများတွင် ထိုအချိန်အတွက် ဉာဏ်ရည်သည် ထက်မြက်လာပုံပေါ်ကာ စိတ်ကူးဉာဏ်မှာလည်း ပိုမိုထင်ရှားလာပုံ ရပေသည်။—Testimonies for the Church 3:487။

၄၈၉။ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ လက်ဖက်ရည်သည် မူးယစ်စေတတ်သော သက်ရောက်မှုကို ဖြစ်စေသည်။ ၎င်းသည် သွေးလည်ပတ်မှုထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီး ကိုယ်နှင့်စိတ်၏ စွမ်းအင်ကို တဖြည်းဖြည်း ချို့ယွင်းပျက်စီးစေသည်။ ၎င်းက သက်ရှိစက်ယန္တရား၏ လှုပ်ရှားမှုကို လှုံ့ဆော်ပေးသည်၊ တက်ကြွစေသည်၊ အရှိန်မြှင့်ပေးကာ သဘာဝလွန် လုပ်ဆောင်ချက်များဆီသို့ တွန်းပို့ပေးသည်။ သို့ဖြင့် လက်ဖက်ရည်သောက်သုံးသူအား မိမိအား ကြီးမားသော အကျိုးကျေးဇူးများ ပေးစွမ်းနေပြီး ခွန်အားများ တိုးပွားစေသည်ဟူသော အထင်အမြင်ကို ပေးစွမ်းပေသည်။ ဤသည်မှာ အမှားတစ်ခု ဖြစ်သည်။ လက်ဖက်ရည်သည် အာရုံကြောများ၏ ခွန်အားကို စုပ်ယူထုတ်နုတ်ပစ်ပြီး ၎င်းတို့ကို အလွန်အမင်း အားနည်းသွားစေသည်။ ၎င်း၏ လွှမ်းမိုးမှု ကုန်ဆုံးသွားပြီး ၎င်းကိုသုံးစွဲခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော တိုးမြှင့်လှုပ်ရှားမှုများ ငြိမ်ကျသွားသောအခا အဘယ်အရာက ရလဒ်ဖြစ်လာသနည်း။—လက်ဖက်ရည်က ပေးအပ်ခဲ့သော အတုအယောင် တက်ကြွမှုနှင့် လိုက်ဖက်ညီသော မူးဝေလေးလံခြင်းနှင့် အားအင်ဆုတ်ယုတ်ခြင်းတို့ပင် ဖြစ်ပေသည်။ ခန္ဓာကိုယ်စနစ်သည် အလွန်အကျွံ အလုပ်လုပ်ခိုင်းခံထားရပြီး အနားယူရန် လိုအပ်နေချိန်တွင် လက်ဖက်ရည်ကို သုံးစွဲခြင်းက သဘာဝကို လှုံ့ဆော်မှုဖြင့် တိုက်တွန်းအားပေးကာ ထုံးစံမရှိသော၊ သဘာဝနှင့်မညီသော လုပ်ဆောင်ချက်များကို လုပ်ဆောင်စေသည်။ သို့ဖြင့် သဘာဝ၏ လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းနှင့် ခံရပ်နိုင်စွမ်းကို လျော့နည်းစေကာ ကောင်းကင်ဘုံမှ ရည်ရွယ်ထားသည်ထက် အချိန်စောစွာပင် ၎င်း၏စွမ်းအားများ ကုန်ဆုံးသွားစေသည်။ လက်ဖက်ရည်သည် ခန္ဓာကိုယ်စနစ်အတွက် အဆိပ်အတောက် ဖြစ်စေသည်။ ခရစ်ယာန်များအနေဖြင့် ၎င်းကို ရှောင်ကြဉ်သင့်ပေသည်...။ လက်ဖက်ရည်သောက်သုံးခြင်း၏ ဒုတိယအကြိမ်မြောက် အကျိုးဆက်မှာ ခေါင်းကိုက်ခြင်း၊ အိပ်မပျော်ခြင်း၊ နှုတ်ခမ်းလွန်ကဲစွာ တုန်လှုပ်ခြင်း၊ အစာမကြေခြင်း၊ အာရုံကြောများ တုန်ရင်ခြင်းနှင့် အခြားသော ဆိုးကျိုးများစွာပင် ဖြစ်ပေသည်။—Testimonies for the Church 2:64, 65။

၄၉၀။ ကော်ဖီ၏ လွှမ်းမိုးမှုသည် လက်ဖက်ရည်နှင့် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ တူညီသော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်စနစ်အပေါ် သက်ရောက်မှုမှာ ပို၍ပင် ဆိုးရွားလှသည်။ ၎င်း၏ လွှမ်းမိုးမှုသည် လှုံ့ဆော်တတ်ပြီး သာမန်အဆင့်ထက် မြင့်တက်စေသည့် တိုင်းတာချက်အတိုင်းပင် သာမန်အဆင့်အောက်သို့ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ကာ ပြိုလဲကျဆင်းသွားစေမည်ဖြစ်သည်။ လက်ဖက်ရည်နှင့် ကော်ဖီ သောက်သုံးသူများသည် ၎င်းတို့၏ မျက်နှာများပေါ်တွင် အမှတ်အသားများကို သယ်ဆောင်ထားကြသည်။ အရေပြားသည် အဝါရောင်သန်းလာပြီး အသက်မဲ့နေသော အသွင်အပြင်ကို ရရှိလာသည်။ ကျန်းမာခြင်း အလှတရားကို မျက်နှာပေါ်တွင် မတွေ့ရတော့ပေ။

လက်ဖက်ရည်နှင့် ကော်ဖီတို့သည် ခန္ဓာကိုယ်စနစ်ကို အာဟာရမဖြစ်စေပါ။ ၎င်းတို့ထံမှ ရရှိသော သက်သာရာရမှုသည် အစာအိမ်က ၎င်းတို့ကို ချေဖက်ရန် အချိန်မရမီပင် ရုတ်တရက် ရရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤအချက်က ပြသနေသည်မှာ ဤလှုံ့ဆော်ဆေးများကို သုံးစွဲသူများ ခွန်အားဟု ခေါ်ဆိုကြသည့်အရာသည် အစာအိမ်၏ အာရုံကြောများကို လှုံ့ဆော်ခြင်းဖြင့်သာ ရရှိခြင်းဖြစ်ပြီး ၎င်းက ယားယံမှုကို ဦးနှောက်သို့ ပို့ဆောင်ပေးကာ ဦးနှောက်ကလည်း တစ်ဖန် နှလုံး၏ လှုပ်ရှားမှုကို တိုးမြှင့်လုပ်ဆောင်ရန်နှင့် တစ်ကိုယ်လုံးအတွက် အသက်ရှည်ရှည် မခံသော စွမ်းအင်ကို ပေးအပ်ရန် တိုက်တွန်းလှုံ့ဆော်ခြင်း ခံရခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။ ဤအရာများ အားလုံးသည် မိမိတို့အတွက် ဆိုးကျိုးများသာ ဖြစ်စေသော အတုအယောင် ခွန်အားများသာ ဖြစ်ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် သဘာဝခွန်အား အမှုန်အမွှားမျှပင် မပေးစွမ်းကြပါ။—Testimonies for the Church 2:65။

၄၉၁။ ဤခေတ်ကာလ၏ လှုံ့ဆော်ပေးသော အစားအစာနှင့် အချိုရည်များသည် အကောင်းဆုံးသော ကျန်းမာရေး အခြေအနေကို အထောက်အကူမပြုပေ။ လက်ဖက်ရည်၊ ကော်ဖီနှင့် ဆေးရွက်ကြီးတို့သည် လှုံ့ဆော်ပေးတတ်ကြပြီး အဆိပ်အတောက်များ ပါဝင်ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် မလိုအပ်ရုံသာမက အန္တရာယ်လည်း ရှိကြပြီး အသိပညာတွင် ချုပ်တည်းမှုကို ပေါင်းထည့်လိုပါက စွန့်ပစ်သင့်ကြသည်။—The Review and Herald, February 21, 1888။

၄၉၂။ ကျန်းမာရေး ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှု၏ အခြေခံမူများကို ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ နားလည်ရန် လိုအပ်ချက်ရှိနေသည်။ စားသောက်ခြင်း၊ သောက်သုံးခြင်းနှင့် ဝတ်ဆင်ခြင်းတို့တွင် ချုပ်တည်းမှုရှိခြင်းသည် မရှိမဖြစ် အရေးကြီးသည်။ ချုပ်တည်းမှုကို ထောက်ခံအားပေးသူများသည် ၎င်းတို့၏ စံချိန်စံညွှန်းကို ပိုမိုကျယ်ပြန့်သော ကွင်းပြင်တစ်ခုပေါ်တွင် ချမှတ်သင့်သည်။ ထိုသို့ပြုလုပ်ပါက ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်နှင့်အတူ အလုပ်လုပ်သော အလုပ်သမားများ ဖြစ်လာကြလိမ့်မည်။ ၎င်းတို့၏ သြဇာလွှမ်းမိုးမှု အစိတ်အပိုင်းတိုင်းဖြင့် ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေး မူဝါဒများ ပျံ့နှံ့မှုကို အားပေးသင့်သည်။ အခြေခံမူထက် စားချင်စိတ်ကို အုပ်စိုးခွင့်ပေးလိုက်ပါက စက်ယန္တရားတစ်ခုလုံး ပါတ်သက်ပတ်ဝန်းကျင် ထိခိုက်လာလိမ့်မည်။ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဥပဒေကို ချိုးဖောက်ခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏ ဥပဒေကို ချိုးဖောက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ အလွန်အမင်း စားသုံးကြပြီး အစားအစာ အရည်အသွေးမှာလည်း လက်မခံနိုင်စရာဖြစ်သောသူများသည် ဖျက်ဆီးပျော်ပါးမှုဆီသို့ အလွယ်တကူ ဦးဆောင်ခေါ်ဆောင်ခြင်း ခံကြရသည်။—Unpublished Testimonies, August 25, 1897။

၄၉၃။ ကိုယ်တော်က ၎င်းတို့၏ ရုပ်တုများကို စွန့်လွှတ်ရန် ခေါ်ဝေါ်နေတော်မူသည်။ ၎င်းတို့အနေဖြင့် ဆေးရွက်ကြီး၊ လက်ဖက်ရည်နှင့် ကော်ဖီကဲ့သို့သော လှုံ့ဆော်ဆေးများကို ဘေးဖယ်ထားသင့်ပေသည်။—Testimonies for the Church 1:224။

၄၉၄။ အချို့သော မိခင်များက ၎င်းတို့၏ ကလေးများကို စားသုံးရန် အားပေးကြသည့် နံ့သာကြွယ်ဝသော အသားများနှင့် လက်ဖက်ရည်၊ ကော်ဖီတို့က ဆေးရွက်ကြီးကဲ့သို့သော ပိုမိုပြင်းထန်သည့် လှုံ့ဆော်ဆေးများကို တောင့်တလာစေရန် လမ်းခင်းပေးလေသည်။—Testimonies for the Church 3:488။

ဆေးရွက်ကြီး

၄၉၅။ ဆေးရွက်ကြီးကို သုံးစွဲခြင်းသည် အရက်သေစာ သောက်ချင်စိတ်ကို အားပေးအားမြှောက်ပြုသည်။ ဆေးရွက်ကြီးနှင့် အရက်ကို သုံးစွဲခြင်းသည် အာရုံကြောစွမ်းအားကို မလွဲမသွေ လျော့နည်းစေသည်။—Testimonies for the Church 3:488။

၄၉၆။ အရက်ပါသော အချိုရည်များနှင့် မူးယစ်စေတတ်သော ပစ္စည်းများအပြင် ရောဂါဖြစ်နေသော တိရစ္ဆာန်များ၏ အသားများကို သုံးစွဲခြင်းအားဖြင့် လူသားသည် ထာဝရဘုရား၏ တရားဝင် စီစဉ်ဖန်တီးမှုများကို ပုံပျက်ပန်းပျက်ဖြစ်စေပြီး ချို့တဲ့သွားစေခဲ့သည်။ သဘာဝတရားသည် အဆိပ်အတောက်ဖြစ်စေသော ဆေးရွက်ကြီးကို ထုတ်ပစ်ရန် အကောင်းဆုံး ကြိုးစားသော်လည်း မကြာခဏဆိုသလိုပင် လွှမ်းမိုးခံရကာ ရုန်းကန်မှုကို လက်လျှော့လိုက်ရပြီး တိုက်ပွဲအတွင်း အသက်ပင် ဆုံးရှုံးရလေသည်။—Unpublished Testimonies, January 11, 1897။

၄၉၇။ ဆေးရွက်ကြီးကို မည်သည့်ပုံစံဖြင့် သုံးစွဲသည်ဖြစ်စေ ဖွဲ့စည်းပုံအပေါ်တွင် ထင်ရှားစွာ သက်ရောက်မှု ရှိပေသည်။ ၎င်းသည် နှေးကွေးသောအဆိပ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ဦးနှောက်ကို ထိခိုက်စေပြီး အာရုံခံစားနိုင်စွမ်းများကို ထုံထိုင်းစေသဖြင့် စိတ်သည် ဝိညာဉ်ရေးရာ အရာများကို၊ အထူးသဖြင့် ဤညစ်ညူးသော ပျော်ပါးမှုကို ပြုပြင်ပေးရန် အလားအလာရှိသော အမှန်တရားများကို မခွဲခြားနိုင်အောင် ဖြစ်စေသည်။ ဆေးရွက်ကြီးကို မည်သည့်ပုံစံဖြင့်မဆို သုံးစွဲသူများသည် ဘုရားသခင်ရှေ့တော်မှောက်တွင် စင်ကြယ်ခြင်း မရှိကြပေ။ ဤကဲ့သို့သော ညစ်ညူးသော အကျင့်ဆိုးတွင် မိမိတို့၏ ကိုယ်ခน္ဓာနှင့် ဝိညာဉ်များကို ဘုရားသခင်၏ ဥစ္စာဖြစ်သည့်အတိုင်း ဘုန်းကြီးစေရန် လုပ်ဆောင်ရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။ ၎င်းတို့သည် ကျန်းမာရေးကို ဖျက်ဆီးနေပြီး စိတ်၏ စွမ်းရည်များကို ယိုယွင်းစေသည့် နှေးကွေးပြီး သေချာသော အဆိပ်များကို သုံးစွဲနေကြစဉ် ဘုရားသခင်အနေဖြင့် ၎င်းတို့အား လက်ခံနှစ်မြို့နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ၎င်းတို့၏ ကျန်းမာရေးကို ထိခိုက်ပျက်စီးစေသည့် ဤအန္တရာယ်ရှိသော အလေ့အထကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် ထိခိုက်မှုကို မသိနားမလည်ဘဲ ကျူးလွန်နေကြစဉ် ကိုယ်တော်က ၎င်းတို့အပေါ် သနားကြင်နာပေမည်။ သို့ရာတွင် ဤကိစ္စရပ်ကို ၎င်းတို့၏ မှန်ကန်သော အလင်းရောင်အောက်တွင် ရှင်းလင်းပြသပြီးနောက်တွင်မူ ဤကြမ်းတမ်းသော စားသောက်လိုစိတ်ကို ဆက်လက်ကျူးလွန်နေကြမည်ဆိုပါက ဘုရားသခင်ရှေ့တော်မှောက်တွင် အပြစ်ရှိသူများ ဖြစ်လာကြပေမည်။—Spiritual Gifts Volume 4a, 126။

၄၉၈။ ဆေးရွက်ကြီးသည် အလွန်လှည့်ဖြားတတ်ပြီး အဆိုးရွားဆုံးသော အဆိပ်အမျိုးအစား တစ်ခုဖြစ်ကာ ခန္ဓာကိုယ်၏ အာရုံကြောများအပေါ်တွင် လှုံ့ဆော်ပေးပြီးနောက် လေဖြတ်သကဲ့သို့ ထုံထိုင်းစေသော သက်ရောက်မှု ရှိပေသည်။ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အပေါ် သက်ရောက်မှုမှာ အလွန်နှေးကွေးပြီး အစပိုင်းတွင် သတိမထားမိလောက်အောင်ပင် ရှိသောကြောင့် ပို၍ပင် အန္တရာယ်များလှသည်။—Spiritual Gifts Volume 4a, 128။

၄၉၉။ ဆေးရွက်ကြီးသည် နှေးကွေးပြီး ရန်လိုသော အဆိပ်တစ်ခု ဖြစ်ကာ ၎င်း၏ သက်ရောက်မှုများကို အရက်၏ သက်ရောက်မှုများထက် ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ စင်ကြယ်အောင် ဖယ်ရှားရန် ပိုမိုခက်ခဲသည်။—Testimonies for the Church 3:569။

၅၀၀။ ဆေးရွက်ကြီး သုံးစွဲခြင်းသည် အာရုံကြောစနစ်အပေါ် အရက်သုံးစွဲခြင်းထက် ပိုမိုပြင်းထန်သော ပုံစံဖြင့် မကြာခဏ သက်ရောက်မှုရှိသော အလေ့အထတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် သားကောင်ဖြစ်ရသူကို အရက်ခွက်ထက် ပို၍ခိုင်မာသော ကျေးကျွန်ဘဝ သံနှងများဖြင့် ချည်နှောင်ထားပြီး အဆိုပါ အလေ့အထကို ကျော်လွှားရန် ပို၍ခက်ခဲပေသည်။ ကိုယ်နှင့်စိတ်သည် အများစုသော အခြေအနေများတွင် နံ့သာရည်များထက် ဆေးရွက်ကြီး သုံးစွဲခြင်းဖြင့် ပိုမိုပြင်းထန်စွာ မူးယစ်နေကြရသည်။ အကြောင်းမူကား ၎င်းသည် ပို၍သိမ်မွေ့သော အဆိပ်တစ်ခု ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။—Testimonies for the Church 3:562။

၅၀၁။ အရက်နှင့် ဆေးရွက်ကြီး၏ အစိတ်အပိုင်းများ စိမ့်ဝင်နေပြီး လေဝင်လေထွက် ကောင်းကောင်းမရှိသော လူပြည့်ကျပ်နေသော အခန်းတစ်ခန်းထဲတွင်ဖြစ်စေ၊ ရထားတွဲတစ်ခုထဲတွင်ဖြစ်စေ နေထိုင်ခြင်းသည် မနှစ်မြို့ဖွယ်ကောင်းလှပြီး အန္တရာယ်ပင် ရှိနိုင်ပေသည်။ ထိုနေရာတွင် ရှိနေသူများသည် အသက်ရှူသံများနှင့် ကိုယ်ခန္ဓာမှ ထွက်လာသော အနံ့အသက်များအရ ၎င်းတို့၏ စနစ်သည် အရက်နှင့် ဆေးရွက်ကြီး၏ အဆိပ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြောင်း သက်သေပြနေကြသည်။—Testimonies for the Church 3:562။

၅၀၂။ များပြားလှသော ကလေးငယ်များသည် ဆေးရွက်ကြီးသုံးစွဲသော ဖခင်များနှင့် အတူတူ အိပ်ရာပေါ်တွင် အိပ်စက်ခြင်းကြောင့် အနာကျက်မရနိုင်အောင် အဆိပ်သင့်ခြင်း ခံကြရသည်။ အဆုတ်နှင့် အရေပြား၏ ချွေးပေါက်များမှ ထွက်လာသော အဆိပ်အတောက်ဖြစ်စေသော ဆေးရွက်ကြီး အငွေ့အသက်များကို ရှူရှိုက်ခြင်းဖြင့် ကလေးငယ်၏ ခန္ဓာကိုယ်စနစ်သည် အဆိပ်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။ ၎င်းသည် အချို့သော ကလေးငယ်များတွင် နှေးကွေးသော အဆိပ်တစ်ခုအဖြစ် လုပ်ဆောင်ပြီး ဦးနှောက်၊ နှလုံး၊ အသည်းနှင့် အဆုတ်တို့ကို ထိခိုက်စေကာ တဖြည်းဖြည်း ညှိုးနွမ်းပျောက်ကွယ်သွားစေသည်။ အခြားသော ကလေးငယ်များတွင်မူ တိုက်ရိုက် သက်ရောက်မှုရှိကာ တက်ခြင်း၊ လေဖြတ်ခြင်းနှင့် ရုတ်တရက် သေဆုံးခြင်းတို့ကို ဖြစ်စေသည်။ ချစ်ခင်ရသူများကို ဆုံးရှုံးရသဖြင့် ဝမ်းနည်းပူဆွေးနေကြသော မိဘများသည် ဤမျှ ക്രൂരစွာ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခဲ့သော ဘုရားသခင်၏ လျှို့ဝှက်နက်နဲသော စီမံခန့်ခွဲမှုကို အံ့အားသင့်နေကြသည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်သည် ဤကလေးငယ်များ သေဆုံးရန် မည်သည့်အခါမျှ မရည်ရွယ်ခဲ့ပေ။ ၎င်းတို့သည် ဆေးရွက်ကြီးအပေါ် ညစ်ညူးသော လိုဘဆန္ဒ၏ အာဇာနည်များ အဖြစ်ဖြင့် သေဆုံးခဲ့ကြရခြင်း ဖြစ်သည်။ ဆေးရွက်ကြီး ကျေးကျွန်၏ အဆုတ်မှ အသက်ရှူထုတ်လိုက်တိုင်း မိမိပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုကို အဆိပ်သင့်စေသည်။—The Health Reformer, January 1, 1872။

၅၀၃။ ဆေးရွက်ကြီးနှင့် အရက်တို့သည် သုံးစွဲသူကို ထုံထိုင်းစေပြီး ညစ်နွမ်းစေသည်။ သို့ရာတွင် ဆိုးကျိုးသည် ဤနေရာတွင် ရပ်တန့်မသွားပေ။ ၎င်းက စိတ်တိုလွယ်သော စရိုက်များ၊ ညစ်ညူးသော သွေးများ၊ အားနည်းသော ဉာဏ်ရည်များနှင့် အားနည်းသော ကိုယ်ကျင့်တရားများကို မိမိ၏ ကလေးများဆီသို့ လက်ဆင့်ကမ်းပေးပြီး မိမိ၏ မှားယွင်းကာ ဖျက်ဆီးပျော်ပါးသော ဘဝလမ်းစဉ်က မိမိ၏ မိမိမိသားစုနှင့် အသိုက်အဝိုင်းအပေါ် သယ်ဆောင်လာသမျှသော ဆိုးကျိုးရလဒ်များ အားလုံးအတွက် မိမိကိုယ်တိုင် တာဝန်ရှိသည်ဟု ခံယူစေသည်။—Testimonies for the Church 4:30။

အရက်

၅၀၄။ ကျွန်ုပ်တို့၏ အမေရိကန်ပြည်သူများ၏ စားပွဲများကို ပုံမှန်အားဖြင့် အရက်သမားများ ဖြစ်လာစေရန် ပြင်ဆင်ထားကြသည်...။ လက်ဖက်ရည်နှင့် ကော်ဖီကို သုံးစွဲခြင်းဖြင့် ဆေးရွက်ကြီးအတွက် စားချင်စိတ် ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ဤအရာက အရက်သေစာများအတွက် စားချင်စိတ်ကို အားပေးအားမြှောက်ပြုသည်။ အများအားဖြင့် လူငယ်များသည် စိတ်ခံစားချက်အလျောက် အုပ်ချုပ်ခံရကြပြီး စားချင်စိတ်၏ ကျေးကျွန်များ ဖြစ်ကြသည်။ ဝမ်းပမ်းတဇောစားသူ၊ ဆေးရွက်ကြီးစွဲလမ်းသူ၊ စပျစ်ဝိုင်သောက်သူနှင့် အရက်မူးယစ်နေသူတို့တွင် ချို့ယွင်းသော ပညာရေးစနစ်၏ ဆိုးကျိုးရလဒ်များကို ကျွန်ုပ်တို့ တွေ့မြင်ကြရသည်။—Testimonies for the Church 3:563။

၅၀၅။ တစ်ခုတည်းသော လုံခြုံစိတ်ချရသော လမ်းစဉ်မှာ လက်ဖက်ရည်၊ ကော်ဖီ၊ စပျစ်ဝိုင်၊ ဆေးရွက်ကြီး၊ ဘိန်းနှင့် အရက်ပါသော အချိုရည်များကို လုံးဝ မထိကိုင်ရန်၊ လုံးဝ မအရသာခံရန်၊ လုံးဝ မကိုင်တွယ်ရန်ပင် ဖြစ်ပေသည်။—Testimonies for the Church 3:488။

၅၀၆။ လူတို့သည် အရာရာတွင် ချုပ်တည်းမှု ရှိလာမည်ဆိုပါက၊ စိတ်ကြွဆေးများနှင့် မူးယစ်စေတတ်သော ပစ္စည်းများကို လုံးဝမထိ၊ လုံးဝမစား၊ လုံးဝမကိုင်တွယ်ကြမည်ဆိုပါက အကြောင်းပြချက်သည် ၎င်း၏လက်ထဲတွင် အစိုးရ၏ ကြိုးများကို ကိုင်စွဲထားမည်ဖြစ်ပြီး တိရစ္ဆာန်ဆန်သော စားချင်စိတ်နှင့် စိတ်အားထက်သန်မှုများကို ထိန်းချုပ်နိုင်မည် ဖြစ်ပေသည်။—Testimonies for the Church 3:561။

၅၀၇။ လူများသည် ပိုမိုပြင်းထန်သော အချိုရည်များကဲ့သို့ပင် စပျစ်ဝိုင်နှင့် ပန်းသီးစိမ်ရည်တို့ဖြင့် အမှန်တကယ်ပင် မူးယစ်လာနိုင်ကြပြီး အဆိုပါ ပို၍ပျော့သည်ဟု ခေါ်ဆိုကြသော အချိုရည်များကြောင့် အဆိုးရွားဆုံး မူးယစ်ခြင်းမျိုး ဖြစ်ပေါ်လာတတ်သည်။ စိတ်အားထက်သန်မှုများသည် ပိုမိုဆိုးရွားလာပြီး၊ ဇာတ်ကောင်စရိုက် ပြောင်းလဲမှုသည် ပိုမိုကြီးမားကာ ပိုမိုခိုင်မာပြတ်သားပြီး မာကျောလာသည်။ ပန်းသီးစိမ်ရည် သို့မဟုတ် ချိုမြိန်သော စပျစ်ဝိုင် အချို့ပုလင်းများသည် ပြင်းထန်သော အချိုရည်များအတွက် အရသာခံချင်စိတ်ကို နိုးထစေနိုင်ပြီး ပြင်းထန်စွာစွဲလမ်းနေသော အရက်သမား ဖြစ်လာကြသူ အများစုသည် ဤကဲ့သို့ဖြင့် သောက်သုံးသည့် အလေ့အထ၏ အုတ်မြစ်ကို ချခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်...။ အသင့်အတင့် သောက်သုံးခြင်းသည် အရက်သမားတစ်ဦး၏ ဘဝခရီးအတွက် လူတို့က ပညာသင်ယူနေကြသည့် ကျောင်းတစ်ကျောင်း ဖြစ်ပေသည်။ လှုံ့ဆော်ဆေးများအတွက် စားချင်စိတ်ကို ပျိုးထောင်ပေးသည်။ အာရုံကြောစနစ်သည် ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ ရောဂါဖြစ်လာသည်။ စာတန်သည် စိတ်ကို အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ပူပန်မှု အဖျားတက်နေစေပြီး၊ မိမိကိုယ်ကို လုံးဝ လုံခြုံသည်ဟု ထင်မြင်နေသော ဆင်းရဲနွမ်းပါးသော သားကောင်သည် အတားအဆီးတိုင်း ပျက်စီးသွားသည်အထိ၊ အခြေခံမူတိုင်း စတေးခံရသည်အထိ ရှေ့ကို တိုးပြီးရင်း တိုးသွားလေသည်။—The Review and Herald, March 25, 1884။

၅၀၈။ သောက်စရာ အချိုရည်အဖြစ်ဖြင့်ဖြစ်စေ၊ ခရစ်တော်၏ သွေးကို ကိုယ်စားပြုသည့် သင်္ကေတအဖြစ်ဖြင့်ဖြစ်စေ မူးယစ်စေတတ်သော စပျစ်ဝိုင်ကို သုံးစွဲရန် ကျမ်းစာက မည်သည့်နေရာတွင်မျှ မသင်ကြားခဲ့ပေ။ ခရစ်တော်၏ သွေးကို ၎င်း၏ သဘာဝအခြေအနေအတိုင်း သန့်စင်သော စပျစ်သီးရည်ဖြင့် ပို၍ ကောင်းမွန်စွာ ကိုယ်စားပြုသလော၊ သို့တတည်းမဟုတ် အချဉ်ဖောက်ထားပြီး မူးယစ်စေတတ်သော စပျစ်ဝိုင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပြီးနောက်တွင် ပို၍ကောင်းမွန်သလောဟူသည်ကို သဘာဝအကြောင်းပြချက်ဆီသို့ ကျွန်ုပ်တို့ အယူခံဝင်ကြသည်...။ နောက်ဆုံးဖော်ပြပါ စပျစ်ဝိုင်မျိုးကို ထာဝရဘုရား၏ စားပွဲပေါ်တွင် လုံးဝ တင်ထားသင့်ခြင်း မရှိဟု ကျွန်ုပ်တို့ အခိုင်အမာ တိုက်တွန်းပါသည်...။ ခရစ်တော်သည် မူးယစ်စေတတ်သော စပျစ်ဝိုင်ကို မည်သည့်အခါမျှ မလုပ်ဆောင်ခဲ့ကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့ ဆန္ဒပြကန့်ကွက်ပါသည်...။ ထိုကဲ့သို့သော လုပ်ရပ်သည် ကိုယ်တော်၏ ဘဝ သွန်သင်ချက်များနှင့် နမူနာအားလုံးနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်...။ ခရစ်တော်သည် ကိုယ်တော်၏ တန်ခိုးတော် အံ့ဖွယ်အမှုဖြင့် ရေမှ ဖန်တီးယူခဲ့သော စပျစ်ဝိုင်သည် သန့်စင်သော စပျစ်သီးရည်ပင် ဖြစ်ပေသည်။—The Health Reformer, July 1, 1878။

အရက်သေစာ သောက်သုံးခြင်း၏ သက်ရောက်မှုများ

၅၀၉။ ဆေးရွက်ကြီးနှင့် အရက်ကို သုံးစွဲခြင်းသည် အာရုံကြောစွမ်းအားကို မလွဲမသွေ လျော့နည်းစေသည်။—Testimonies for the Church 3:489။

၅၁၀။ ရေဖျဉ်းစွဲခြင်း၊ အသည်းရောဂါ၊ အာရုံကြောများ တုန်ရင်ခြင်းနှင့် ဦးခေါင်းဆီသို့ သွေးများစုပုံလာခြင်း စသည့် အမျိုးမျိုးသော ရောဂါများ ဖြစ်ပွားရန် အစပျိုးမှုကို ချဉ်သော ပန်းသီးစိမ်ရည်ကို ပုံမှန်သုံးစွဲခြင်းမှ ရရှိလာတတ်သည်။ ၎င်းကို သုံးစွဲခြင်းဖြင့် လူအများအပြားသည် မိမိတို့ကိုယ်တိုင်အပေါ် အမြဲတမ်း ရောဂါစွဲကပ်လာစေကြသည်။ အချို့သောသူများသည် ဤအကြောင်းရင်း တစ်ခုတည်းကြောင့်ပင် အဆုတ်နာရောဂါဖြင့် သေဆုံးကြသည် သို့မဟုတ် လေဖြတ်သည့် အားအောက်သို့ ကျရောက်ကြသည်။ အချို့မှာ အစာမကြေရောဂါကို ခံစားကြရသည်။ အသက်ရှင်ရပ်တည်ရေးဆိုင်ရာ လုပ်ဆောင်ချက် အားလုံးက အလုပ်လုပ်ရန် ငြင်းဆန်ကြပြီး ဆရာဝန်က ၎င်းတို့တွင် အသည်းရောဂါ ရှိနေကြောင်း ပြောပြသည်။ သို့ရာတွင် ၎င်းတို့အနေဖြင့် ပန်းသီးစိမ်ရည်စည်ပိုင်း၏ အဖုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်ကြမည်၊ ၎င်းကို အစားထိုးရန် သွေးဆောင်မှုကို မည်သည့်အခါမျှ အလျော့မပေးကြမည် ဆိုပါက ၎င်းတို့၏ အလွဲသုံးစားလုပ်ခံထားရသော ဘဝအသက်ရှင်ရေး စွမ်းအားများသည် ၎င်းတို့၏ ခွန်အားကို ပြန်လည်ရရှိလာကြလိမ့်မည်။—The Review and Herald, March 25, 1884။

၅၁၁။ စပျစ်ဝိုင်တစ်ခွက်တည်း သောက်သုံးခြင်းကပင် အရက်စွဲသည့် အလေ့အထဆီသို့ ဦးတည်သွားစေနိုင်သော သွေးဆောင်မှု တံခါးကို ဖွင့်လှစ်ပေးနိုင်ပေသည်။—Testimonies for the Church 4:578။

၅၁၂။ စိတ်ကြွအချိုရည်အတွက် စားချင်စိတ်ကို အလိုလိုက်သည့်အခါတွင် လူသည် ဘုရားသခင်၏ ပုံသဏ္ဌာန်တော်အရ ဖန်ဆင်းခံခဲ့ရသူအား တိရစ္ဆာန်၏ အဆင့်အတောက်အောက်သို့ ကျဆင်းစေသော ဆေးရည်ကို မိမိ၏ နှုတ်ခမ်းဆီသို့ ဆန္ဒအလျောက် တင်ဆောင်ပေးလိုက်ပေသည်။ အကြောင်းပြချက်သည် လေဖြတ်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်၊ ဉာဏ်ရည်သည် ထုံထိုင်းသွားသည်၊ တိရစ္ဆာန်ဆန်သော စိတ်အားထက်သန်မှုများသည် လှုံ့ဆော်ခံရပြီးနောက်တွင် အဆိုးရွားဆုံး အကျင့်စရိုက်ရှိသော ရာဇဝတ်မှုများ ပါလာကြလေသည်။—Testimonies for the Church 3:561။

၅၁३။ ဥပဒေက အရက်ရောင်းချမှုကို ခွင့်ပြုပေးပြီးနောက် ၎င်း၏ သားကောင်များအတွက် ထောင်များကို တည်ဆောက်ပေးရသည်။ အကြောင်းမူကား ထောင်ထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခံရသူများ၏ ဆယ်ပုံကိုးပုံမှာ သောက်တတ်ရန် သင်ယူခဲ့ကြသူများပင် ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။—The Review and Herald, May 8, 1894။

၅၁၄။ အရက်သေစာ သောက်သုံးမှု၏ လွှမ်းမိုးမှုကြောင့် မည်မျှ များပြားလှသော ဆိုးရွားသော မတော်တဆမှုများ ဖြစ်ပွားနေပါသနည်း...။ မည်သည့်လူသားမဆို Human ၏ အသက်များကို လုံခြုံစိတ်ချစွာဖြင့် သောက်သုံးနိုင်သော ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မူးယစ်ဆေး၏ ပမာဏမှာ မည်မျှ ရှိသနည်း။ ၎င်းအနေဖြင့် အရက်သောက်သုံးခြင်းကို ရှောင်ကြဉ်မှသာ လုံခြုံစိတ်ချရမည် ဖြစ်ပေသည်။ မည်သည့် မူးယစ်ဆေးမျှ သူ၏နှုတ်ခမ်းကို မဖြတ်သန်းသင့်ပေ။ ထိုသို့ပြုလုပ်ပါက ဘေးအန္တရာယ်တစ်ခု ကျရောက်လာသည့်အခါ တာဝန်ရှိသော ရာထူးနေရာများတွင် ရှိနေသူများသည် ၎င်းတို့၏ အကောင်းဆုံးကို လုပ်ဆောင်နိုင်ကြပြီး ရလဒ် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေကာမူ မိမိတို့၏ မှတ်တမ်းကို ကျေနပ်မှုဖြင့် ရင်ဆိုင်နိုင်ကြလိမ့်မည်။—The Review and Herald, May 29, 1894။

၅၁५။ အရက်သောက်သုံးသော လူများကို နေရာတိုင်းတွင် တွေ့မြင်နိုင်ကြသည်။ ၎င်းတို့၏ ဉာဏ်ရည်သည် အားနည်းသွားသည်၊ ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ စွမ်းအားများ အားနည်းသွားသည်၊ ၎င်းတို့၏ အာရုံခံစားနိုင်စွမ်းများ ထုံထိုင်းသွားကြပြီး ဘုရားသခင်နှင့် ကောင်းကင်ဘုံ၏ တောင်းဆိုချက်များကို သဘောမပေါက်ကြတော့ဘဲ ထာဝရအရာများကို တန်ဖိုးမထားကြတော့ပေ။ မည်သည့်အရက်သမားမျှ ဘုရားသခင်၏ နိုင်ငံတော်ကို အမွေမခံရစေရဟု ကျမ်းစာက ပြဋ္ဌာန်းထားသည်...။ မည်သည့်အမျိုးအစားမဆို မူးယစ်ရူးသွပ်ခြင်းသည် အဆိုးရွားဆုံးသော အတ္တဆန်ခြင်း အမျိုးအစားပင် ဖြစ်ပေသည်။—Testimonies for the Church 4:30, 31။

အရက်စွဲသည့် အလေ့အထအတွက် ကုသဆေး

၅၁૬။ တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များကပင် ကဲ့ရဲ့ရှုတ်ချကြသည့် အလေ့အထတစ်ခုကို ဤကဲ့သို့ အလိုလိုက်နေသူတစ်ဦးအတွက် မည်သည့်ကုသဆေးကို သင် အကြံပြုလိုပါသနည်း။ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပါတ်တော်က ၎င်းကို ပြစ်တင်ရှုတ်ချထားသည်- မည်သည့်အရက်သမားမျှ ဘုရားသခင်၏ နိုင်ငံတော်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ရမည် မဟုတ်။ ထိုကဲ့သို့သော စားချင်စိတ်ကို ကုသရန်အတွက် မည်သည့်အရာကို အကြံပြုလိုပါသနည်း။ “သင်းတို့သည် ပြင်းထန်သော အချိုရည်ကို အတန်အသင့် သုံးစွဲနိုင်ပါသည်။ အတိုင်းအတာအတွင်း၌သာ နေပါ၊ သို့သော် အလွန်အကျွံ မည်သည့်အခါမျှ မသုံးစွဲပါနှင့်” ဟု သင် ပြောလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ ယင်းအစား သင်က “ကျွန်ုပ်၏ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုများနှင့် အပြည့်အဝ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ပြီး အကြွင်းမဲ့ ရှောင်ကြဉ်မည်ဟု သစ္စာဆိုလက်မှတ် မထိုးသမျှ ကာလပတ်လုံး သင့်ကို ကူညီပေးနိုင်မည့် နည်းလမ်း မရှိပါ။ သင်သည် အလိုလိုက်ခြင်းဖြင့် သင့်အလေ့အထကို ဒုတိယသဘာဝတစ်ခု ဖြစ်လာစေခဲ့ပြီး ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ စွမ်းအားကို နိုးထလာစေကာ ဤသဘာဝနှင့်မညီသော တောင့်တမှုကို ကျော်လွှားရန် ကိုယ်တော်ပေးမည့် ကျေးဇူးတော်ကို ယုံကြည်ကိုးစားလျက် ယေရှုကို မကြည့်မချင်း ၎င်းကို မထိန်းချုပ်နိုင်ပါ” ဟု သင် ပြောလိမ့်မည်။ သင်က “သင်သည် မိမိကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ဆုံးရှုံးသွားပြီ ဖြစ်သည်။ သင်၏ ကိုယ်ကျင့်တရားကို အလိုလိုက်ခြင်းသည် ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ အပြစ်တစ်ခုသာမက ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ရောဂါတစ်ခုလည်း ဖြစ်လာခဲ့ပြီ။ သင်သည် သင်၏ကိုယ်ပိုင် မဟုတ်ပါ၊ သင်သည် ဘုရားသခင်၏ ပိုင်ဆိုင်မှု ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်သည် သင့်ကို အနန္တတန်ဖိုးဖြင့် ဝယ်ယူခဲ့ပြီး စွမ်းရည်တိုင်းကို ကိုယ်တော်၏ အမှုတော်တွင် အသုံးပြုရမည် ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်၏ အလိုတော်ကို လုပ်ဆောင်ရန် သင့်ခန္ဓာကိုယ်ကို ကျန်းမာသော အခြေအနေတွင် ထိန်းသိမ်းပါ၊ ရိုးသားစွာနှင့် ဝေဖန်ပိုင်းခြားတွေးခေါ်ရန်နှင့် သင့်စွမ်းအား အားလုံးကို ထိန်းချုပ်ရန် သင့်ဉာဏ်ရည်ကို ရှင်းလင်းတက်ကြွစွာ ထိန်းသိမ်းပါ” ဟု ပြောလိမ့်မည်။—Unpublished Testimonies, October 12, 1896။

ရောဂါတွင် အရက်ပါဝင်ခြင်း

၅၁૭။ ရွံရှာဖွယ်ကောင်းပြီး ညစ်ညူးသော အဆိပ်ဖြစ်သည့် ဆေးရွက်ကြီးအတွက် ဖန်တီးထားသော စားချင်စိတ်သည် အချို့သော ပုံဖော်ထားသော ဖျားနာမှုတစ်ခုခုအတွက်ဖြစ်စေ၊ ဖြစ်နိုင်ချေရှိသော ရောဂါတစ်ခုခုကို ကာကွယ်ရန်အတွက်ဖြစ်စေ အကြောင်းပြချက်တစ်ခုခုဖြင့် သောက်သုံးကြသည့် အရက်ကဲ့သို့သော ပိုမိုပြင်းထန်သည့် လှုံ့ဆော်ဆေးများဆီသို့ တောင့်တလာစေရန် လမ်းပြပေးသည်။—Testimonies for the Church 4:30။

၅၁۸။ သူငယ်ချင်းများနှင့် အိမ်နီးနားချင်းများကို ကျန်းမာရေးအတွက် ဘရန်ဒီ သောက်ရန် အကြံပေးခြင်းအားဖြင့် ၎င်းတို့သည် မိမိတို့၏ သူငယ်ချင်းများကို ဖျက်ဆီးပစ်သူများ ဖြစ်လာရန် အန္တရာယ်ရှိနေကြသည်...။ ဆရာဝန်များသည် အရက်သမားများစွာကို ဖန်တီးပေးခြင်းအတွက် တာဝန်ရှိကြသည်။ အရက်သည် ၎င်းကို ချစ်မြတ်နိုးသူများအတွက် မည်သို့ပြုလုပ်ပေးမည်ကို သိရှိကြသဖြင့် ၎င်းတို့သည် မိမိတို့၏ လူနာများအတွက် ဆေးညွှန်းပေးရန် တာဝန်ကို ယူခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့သာ အကြောင်းရင်းမှ ရလဒ်ဆီသို့ ဆင်ခြင်သုံးသပ်မည်ဆိုပါက လှုံ့ဆော်ဆေးများသည် တစ်ကိုယ်လုံးအပေါ်တွင် ရှိနေသည့် သက်ရောက်မှုအတိုင်း ခန္ဓာကိုယ်၏ တစ်ဦးချင်းစီ အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်း တစ်ခုချင်းစီအပေါ်တွင်လည်း တူညီသော သက်ရောက်မှု ရှိမည်ကို သိရှိကြလိမ့်မည်။ ဖခင်များနှင့် မိခင်များကို အရက်သမားများ ဖြစ်လာစေရာတွင် ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည့် သြဇာလွှမ်းမိုးမှုအတွက် ဆရာဝန်များသည် မည်သည့် အကြောင်းပြချက်ကို ပေးနိုင်ကြမည်နည်း။—The Review and Herald, May 29, 1894။

၅၁၉။ ဟိုဘက်တွင် ရှိနေသော လူနာခန်းဆီသို့ ကျွန်ုပ်နှင့်အတူ လိုက်ခဲ့ပါ။ ထိုနေရာတွင် ခင်ပွန်းတစ်ဦးနှင့် ဖခင်တစ်ဦး၊ လူ့အသိုင်းအဝိုင်းအတွက်နှင့် ဘုရားသခင်၏ အကြောင်းတရားအတွက် ကောင်းချီးမင်္ဂလာတစ်ခု ဖြစ်သော လူတစ်ဦး လဲလျောင်းနေသည်။ ၎င်းသည် ရောဂါကြောင့် ရုတ်တရက် လဲကျသွားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ အဖျား၏ မီးတောက်သည် ၎င်းကို လောင်ကျွမ်းစေနေပုံ ရပေသည်။ ၎င်းသည် ခြောက်သွေ့နေသော နှုတ်ခမ်းများကို စိုစွတ်စေရန်၊ ပြင်းထန်သော ရေငတ်မှုကို ပြေစေရန်နှင့် ဖျားနာနေသော နဖူးပြင်ကို အေးမြစေရန် သန့်စင်သော ရေကို တောင့်တနေသည်။ သို့သော် မဟုတ်ပါ၊ ဆရာဝန်က ရေကို တားမြစ်ထားသည်။ မီးထဲသို့ ထင်းပုံထည့်သကဲ့သို့ ဖြစ်စေသော ပြင်းထန်သော အရက်၏ လှုံ့ဆော်ဆေးကို ပေးထားသည်...။ အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ သဘာဝတရားသည် ၎င်း၏ အခွင့်အရေးများအတွက် ရုန်းကန်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် အနိုင်ယူခံရကာ တိုက်ပွဲကို လက်လျှော့လိုက်ရပြီး သေခြင်းတရားက ဝေဒနာရှင်ကို လွတ်မြောက်စေသည်။—Testimonies for the Church 5:195။

၅၂၀။ စားသောက်ရာတွင် မိမိတို့၏ စားချင်စိတ်ကို မထိန်းချုပ်ကြသူများသည် ချုပ်တည်းမှု မရှိခြင်းအတွက် အပြစ်ရှိကြသည်...။ လူများစွာအတွက် ၎င်းတို့၏ ပထမဆုံး အမှားမှာ ဝက်သားကို ပေါများစွာ သုံးစွဲမည်ဆိုပါက အထူးသဖြင့် စနစ်၏ ဖျားနာချင်သလို ဖြစ်နေသော အခြေအနေကို ဖြစ်ပေါ်စေသည့် နံ့သာကြွယ်ဝသော တိရစ္ဆာန် အစားအစာများကိုသာ အဓိကစားသုံးလျက် မိမိတို့၏ စားချင်စိတ်ကို ဘုရားတစ်ဆူကဲ့သို့ ပြုလုပ်ကြခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ သွေးသည် မစင်ကြယ်တော့ပေ။ သွေးလည်ပတ်မှုသည် ညီညာမှု မရှိတော့ပေ။ ချမ်းတုန်ခြင်းနှင့် ဖျားနာခြင်းတို့ ပါလာကြသည်။ စားချင်စိတ် ဆုတ်ယုတ်သွားသည်။ ၎င်းတို့က တစ်စုံတစ်ရာ လုပ်ဆောင်ရမည်ဟု တွေးတောကြပြီး အချိုရည်ကို မှာယူကြပေမည်။ ၎င်းက ထိုအချိန်အတွက် လှုံ့ဆော်ပေးသော်လည်း အချိုရည်၏ လွှမ်းမိုးမှု ကုန်ဆုံးသွားသည်နှင့်တပြိုင်နက် ၎င်းတို့သည် အောက်ဘက်သို့ အများကြီး ကျဆင်းသွားကြပြီး အချိုရည်ကို ဆက်တိုက်သုံးစွဲခြင်းက ၎င်းတို့ကို လှုံ့ဆော်မှုနှင့် အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားမှု ဖြစ်စေသည်။ အချိုရည်သည် မိမိတို့အတွက် အလွန်အကျိုးရှိသည်ဟု ၎င်းတို့က တွေးတောကြသဖြင့် ၎င်း၏ သုံးစွဲမှုကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရမည်ဟု ယူဆကြသည်။ အချိန်အနည်းငယ် ကြာသောအခါ ၎င်းသည် ၎င်း၏ လွှမ်းမိုးမှုကို ဆုံးရှုံးသွားသည်။ ထို့နောက် ၎င်းတို့သည် မိမိတို့ကိုယ်ကို အလွန်အကျွံ ဖြစ်ပျက်သည်အထိ အရှုံးမပေးမချင်း ပိုမိုပြင်းထန်သော အချိုရည်ကို သုံးစွဲကြပြီး ဖန်ဆင်းရှင်၏ ပုံသဏ္ဌာန်တော်အရ ဖန်ဆင်းခံရသော လူသည် တိရစ္ဆာန်များထက် ပိုမိုနိမ့်ကျစွာ မိမိကိုယ်ကို ညစ်ညူးစေသည်။ စိတ်၏ အာရုံခံစားနိုင်စွမ်းများကို ထုံထိုင်းစေရန် အချိန်ယူခဲ့ရသည်။ ၎င်းကို တဖြည်းဖြည်း လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း သေချာပေါက် ဖြစ်လာခဲ့သည်။—Spiritual Gifts Volume 4a, 126။