အခန်း ၄၁—အခြားဒေသများတွင်

 

အခန်း ၄၁—အခြားဒေသများတွင်

ဤအခန်းသည် တမန်တော်ဝတ္ထု ၁၃:၁-၄ နှင့် ၁၅:၁-၃၁ ကို အခြေခံထားသည်။

စတေဖန်၏ အာဇာနည်ခံရပြီးနောက် ယေရုရှလင်မြို့၌ ပြင်းထန်စွာဖြစ်ပွားခဲ့သော ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုကြောင့် ထိုမြို့မှ ထွက်ခွာခဲ့ကြသော တမန်တော်များနှင့် တပည့်တော်များသည် အနီးအနားရှိ မြို့များ၌ ခရစ်တော်အကြောင်းကို ဟောပြောကြပြီး၊ သူတို့၏လုပ်ငန်းကို ဟေဗြဲနှင့် ဂရိလူမျိုး ယုဒလူများအတွင်း၌သာ ကန့်သတ်ထားကြသည်။ “ထိုသူတို့နှင့်အတူ ထာဝရဘုရား၏ လက်တော်ရှိတော်မူ၍၊ များစွာသောသူတို့သည် ယုံကြည်ကြပြီး ထာဝရဘုရားထံသို့ ပြန်လှည့်လာကြ၏။” တမန်တော်ဝတ္ထု ၁၁:၂၁။

ယေရုရှလင်မြို့ရှိ ယုံကြည်သူများသည် ထိုသတင်းကောင်းကို ကြားသောအခါ ဝမ်းမြောက်ကြ၏။ ထို့နောက် “လူကောင်းဖြစ်၍ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်နှင့် ယုံကြည်ခြင်းအပြည့်ရှိသူ” ဗာနဗသည် ဆီးရီးယား၏ မြို့တော်ဖြစ်သော အန္တိအုတ်မြို့သို့ ထိုနေရာရှိ အသင်းတော်ကို ကူညီရန် စေလွှတ်ခြင်းခံရသည်။ ထိုနေရာတွင် သူသည် အလွန်အောင်မြင်စွာ အမှုဆောင်ခဲ့သည်။ အမှုတော်သည် တိုးပွားလာသည်နှင့်အမျှ ပေါလု၏အကူအညီကို တောင်းခံရရှိခဲ့ပြီး၊ တပည့်တော်နှစ်ဦးသည် ထိုမြို့၌ တစ်နှစ်ပတ်လုံး အတူတကွ အမှုဆောင်ကာ လူများကို သွန်သင်ပေးပြီး ခရစ်တော်၏အသင်းတော်တွင် လူဦးရေတိုးပွားလာစေခဲ့ကြသည်။

အန္တိအုတ်မြို့တွင် ယုဒလူနှင့် တပါးအမျိုးသား လူဦးရေ နှစ်မျိုးစလုံး အများအပြားရှိကြသည်။ ထိုမြို့၏ တည်နေရာသည် ကျန်းမာရေးအတွက် ကောင်းမွန်ခြင်း၊ လှပသောရှုခင်းများရှိခြင်း၊ ထိုနေရာတွင် စုဝေးနေသော ကြွယ်ဝချမ်းသာမှု၊ ယဉ်ကျေးမှုနှင့် ခေတ်မီသိမ်မွေ့မှုတို့ကြောင့် သက်သာချမ်းသာမှုနှင့် ပျော်ရွှင်မှုကို နှစ်သက်သူများအတွက် အလွန်စည်ကားရာနေရာ ဖြစ်ခဲ့သည်။ ၎င်း၏ ကျယ်ပြန့်သော ကုန်သွယ်ရေးကြောင့် အရေးပါလှသောနေရာတစ်ခု ဖြစ်လာပြီး လူမျိုးပေါင်းစုံတို့ကို ထိုနေရာတွင် တွေ့နိုင်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ထိုမြို့သည် ဇိမ်ခံမှုနှင့် ဒုစရိုက်မှုများ ပြည့်နှက်နေသော မြို့ဖြစ်ခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ထိုမြို့သူမြို့သားတို့၏ ဆိုးညစ်မှုကြောင့် ဘုရားသခင်၏ တုံ့ပြန်အပြစ်ပေးခြင်းသည် အန္တိအုတ်မြို့အပေါ်သို့ ကျရောက်လာခဲ့သည်။

တပည့်တော်များကို “ခရစ်ယာန်များ” ဟု ပထမဆုံးခေါ်ဝေါ်ခဲ့ကြသည်မှာ ဤနေရာ၌ပင် ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ဟောပြောခြင်း၊ သွန်သင်ခြင်းနှင့် စကားပြောဆိုခြင်းတို့၏ အဓိကအကြောင်းအရာမှာ ခရစ်တော်ဖြစ်သောကြောင့် ထိုအမည်ကို သူတို့အား ပေးခဲ့ကြခြင်းဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်၏ တပည့်တော်များသည် ကိုယ်တော်နှင့် ကိုယ်တိုင်အတူရှိခဲ့ကြသည့် အချိန်ကာလအတွင်း ကိုယ်တော်၏အသက်တာတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အဖြစ်အပျက်များကို အစဉ်မပြတ် ပြန်လည်ပြောပြကြသည်။ သူတို့သည် ကိုယ်တော်၏ သွန်သင်ချက်များ၊ ဖျားနာသူများကို ကုသပေးခြင်း၊ နတ်ဆိုးများကို နှင်ထုတ်ခြင်းနှင့် သေလွန်သူများကို အသက်ပြန်ရှင်စေခြင်းဆိုင်ရာ အံ့ဖွယ်အမှုများကို မငြီးငွေ့ဘဲ အလေးပေးပြောဆိုကြသည်။ တုန်ယင်သောနှုတ်ခမ်းများနှင့် မျက်ရည်ဝဲနေသော မျက်လုံးများဖြင့် ဥယျာဉ်၌ ကိုယ်တော်ခံစားခဲ့ရသော ဝေဒနာ၊ ကိုယ်တော်အား သစ္စာဖောက်ခြင်း၊ တရားစီရင်ခြင်းနှင့် သတ်ဖြတ်ခြင်း၊ ရန်သူများက ကိုယ်တော်အပေါ် ချမှတ်ခဲ့သော အရှက်ခွဲမှုနှင့် နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းမှုကို ကိုယ်တော်သည် သည်းခံခြင်းနှင့် နှိမ့်ချခြင်းတို့ဖြင့် ခံယူခဲ့ပုံ၊ ထိုမျှမက ကိုယ်တော်ကို ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်သူများအတွက် ဘုရားသခင်နှင့်တူသော သနားခြင်းဖြင့် ဆုတောင်းပေးခဲ့ပုံတို့ကို သူတို့ပြောကြသည်။ ကိုယ်တော်၏ ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းနှင့် ကောင်းကင်သို့ တက်ကြွခြင်း၊ ကျဆုံးသောလူသားအတွက် အာမခံပေးသူအဖြစ် ကောင်းကင်၌ လုပ်ဆောင်နေခြင်းတို့သည်လည်း သူတို့အတွက် ဝမ်းမြောက်ဖွယ်ရာ အကြောင်းအရာများ ဖြစ်ကြသည်။ တပါးအမျိုးသားတို့သည် သူတို့အား ခရစ်ယာန်များဟု ခေါ်ခြင်းမှာ သင့်လျော်လှသည်။ အကြောင်းမူကား သူတို့သည် ခရစ်တော်အကြောင်းကို ဟောပြောကြပြီး ကိုယ်တော်အားဖြင့် ဘုရားသခင်ထံသို့ ဆုတောင်းကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ပေါလုသည် လူဦးရေထူထပ်သော အန္တိအုတ်မြို့တွင် အလွန်ကောင်းမွန်သော အမှုတော်မြတ်ကွင်းတစ်ခုကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ထိုမြို့၏ ယဉ်ကျေးမှုနှင့် ပြည့်စုံသော လူများနှင့် ထိုမြို့သို့ မကြာခဏလာရောက်သူများအပေါ် သူ၏ကြီးမားသော ပညာသင်ကြားမှု၊ ဉာဏ်ပညာနှင့် ဇွဲလုံ့လတို့ ပေါင်းစပ်၍ အလွန်အားကောင်းသော သြဇာလွှမ်းမိုးမှုကို ဖြစ်စေခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် တမန်တော်များ၏ အမှုတော်သည် ယေရုရှလင်မြို့၌ အဓိကထားရှိခဲ့ပြီး၊ ဘာသာစကားနှင့် နိုင်ငံအရပ်ရပ်မှ ယုဒလူများသည် သတ်မှတ်ထားသော ပွဲတော်များအတွင်း ဗိမာန်တော်၌ ကိုးကွယ်ရန် ရောက်လာကြသည်။ ထိုကဲ့သို့သော အချိန်များတွင် တမန်တော်များသည် ထိုသို့ပြုခြင်းအားဖြင့် မိမိတို့၏အသက်သည် အစဉ်မပြတ် အန္တရာယ်ရှိနေကြောင်း သိရှိကြသော်လည်း မတုန်မလှုပ်သော သတ္တိဖြင့် ခရစ်တော်အကြောင်းကို ဟောပြောကြသည်။ ယုံကြည်ခြင်းသို့ ပြောင်းလဲလာသူများစွာ ပေါ်ပေါက်လာကြပြီး၊ ထိုသူတို့သည် တိုင်းပြည်၏ အရပ်ရပ်ရှိ မိမိတို့၏အိမ်များသို့ ပြန်လည်ပျံ့နှံ့သွားကြကာ လူမျိုးအားလုံးနှင့် လူ့အဖွဲ့အစည်း၏ အတန်းအစားအားလုံးအတွင်း အမှန်တရားမျိုးစေ့များကို ဖြန့်ဝေခဲ့ကြသည်။

ပေတရု၊ ယာကုပ်နှင့် ယောဟန်တို့သည် မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင်လူမျိုးများအကြား မိမိတို့၏ဇာတိနိုင်ငံတွင် ခရစ်တော်အကြောင်း ဟောပြောရန် ဘုရားသခင်က မိမိတို့အား ခန့်အပ်ထားသည်ဟု ယုံကြည်စိတ်ချကြသည်။ သို့သော် ပေါလုသည် ဗိမာန်တော်၌ ဆုတောင်းနေစဉ် ဘုရားသခင်ထံမှ မိမိ၏တာဝန်ကို ရရှိခဲ့ပြီး၊ သူ၏ကျယ်ပြန့်သော သာသနာပြုအမှုကွင်းကိုလည်း ထူးခြားစွာ ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာ သူ့ရှေ့တွင် ဖော်ပြပေးခဲ့သည်။ သူ၏ကျယ်ပြန့်ပြီး အရေးကြီးသော အမှုတော်အတွက် ပြင်ဆင်ပေးရန် ဘုရားသခင်သည် သူ့အား မိမိနှင့် နီးကပ်စွာ ဆက်သွယ်စေခဲ့ပြီး၊ အံ့ဩဝမ်းမြောက်နေသော သူ၏အမြင်ရှေ့တွင် ကောင်းကင်၏ အလှအပနှင့် ဘုန်းတော်ကို တစိတ်တပိုင်း မြင်တွေ့စေခဲ့သည်။

ပေါလုနှင့် ဗာနဗတို့ကို ခန့်အပ်ခြင်း

ဘုရားသခင်သည် အန္တိအုတ်အသင်းတော်ရှိ ဘုရားတရားကို ရိုသေသော ပရောဖက်များနှင့် ဆရာများအား ဆက်သွယ်တော်မူ၏။ “သူတို့သည် ထာဝရဘုရားအား အမှုဆောင်၍ အစာရှောင်နေကြစဉ်၊ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်က ‘ငါခေါ်ထားသော အမှုအတွက် ဗာနဗနှင့် ရှောလုတို့ကို ငါ့အတွက် ခွဲထားကြလော့’ ဟု မိန့်တော်မူ၏။” တမန်တော်ဝတ္ထု ၁၃:၂။ ထို့ကြောင့် ဤတမန်တော်များကို အစာရှောင်ခြင်း၊ ဆုတောင်းခြင်းနှင့် လက်တင်ခြင်းတို့ဖြင့် အလွန်လေးနက်သော နည်းလမ်းဖြင့် ဘုရားသခင်ထံ အပ်နှံခဲ့ကြပြီး၊ တပါးအမျိုးသားတို့အကြား အမှုဆောင်ရန် မိမိတို့၏အမှုတော်ကွင်းသို့ စေလွှတ်ခြင်းခံခဲ့ကြသည်။

ပေါလုနှင့် ဗာနဗနှစ်ဦးစလုံးသည် ခရစ်တော်၏ အမှုတော်ဆောင်များအဖြစ် အမှုဆောင်နေခဲ့ကြပြီး၊ ဘုရားသခင်သည် သူတို့၏ကြိုးပမ်းမှုများကို အလွန်ကြွယ်ဝစွာ ကောင်းချီးပေးခဲ့သော်လည်း၊ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် ယခင်က ဆုတောင်းခြင်းနှင့် လက်တင်ခြင်းအားဖြင့် ဧဝံဂေလိအမှုတော်အတွက် တရားဝင်ခန့်အပ်ခြင်း မခံခဲ့ကြရသေးပေ။ ယခုတွင် အသင်းတော်က သူတို့အား အမှန်တရားကို သွန်သင်ပေးရန်သာမက နှစ်ခြင်းပေးရန်နှင့် အသင်းတော်များကို ဖွဲ့စည်းရန်ပါ အခွင့်အာဏာပေးခဲ့ပြီး၊ အသင်းတော်ဆိုင်ရာ အပြည့်အဝ အာဏာကို အပ်နှင်းခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ အသင်းတော်အတွက် အရေးကြီးသော ခေတ်ကာလတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။ ယုဒလူနှင့် တပါးအမျိုးသားတို့အကြား ပိုင်းခြားထားသော အလယ်နံရံသည် ခရစ်တော်သေခြင်းအားဖြင့် ဖြိုဖျက်ခံရပြီး တပါးအမျိုးသားများအား ဧဝံဂေလိတရား၏ အခွင့်အရေးအပြည့်အဝ ရရှိစေခဲ့သော်လည်း၊ ယုံကြည်သော ယုဒလူအများ၏ မျက်လုံးများမှ ကာလ်ဖုံးသည် မဖယ်ရှားရသေးသဖြင့် ဘုရားသခင်၏သားတော်က ပယ်ဖျက်ခဲ့သည့်အရာ၏ အဆုံးတိုင်အောင် အဓိပ္ပာယ်ကို သူတို့ ရှင်းလင်းစွာ မမြင်နိုင်ကြသေးပေ။ ယခုတွင် တပါးအမျိုးသားများအကြား အမှုတော်ကို အားအပြည့်ဖြင့် ဆောင်ရွက်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဝိညာဉ်များစွာ စုဝေးဝင်ရောက်လာခြင်းအားဖြင့် အသင်းတော်ကို ခိုင်ခံ့စေရမည်ဖြစ်သည်။

တမန်တော်များသည် ဤအထူးအမှုတော်တွင် သံသယ၊ အစွဲအလမ်းနှင့် မနာလိုမှုတို့ကို ရင်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်သည်။ ယုဒလူတို့၏ သီးခြားထားရှိမှုမှ သူတို့ထွက်ခွာလာခြင်း၏ သဘာဝအကျိုးဆက်အနေဖြင့် သူတို့၏အယူဝါဒနှင့် အမြင်များသည် အယူမှားမှုဟူသော စွပ်စွဲချက်ကို ခံရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဧဝံဂေလိအမှုတော်ဆောင်များအဖြစ် သူတို့၏ အထောက်အထားများကိုလည်း ဇွဲထက်သန်သော ယုံကြည်သူ ယုဒလူများစွာက မေးခွန်းထုတ်ကြမည်ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏အမှုတော်ဆောင်များ ကြုံတွေ့ရမည့် ဤအခက်အခဲအားလုံးကို ကြိုတင်မြင်တော်မူပြီး၊ မိမိ၏ပညာရှိသော အစီအမံဖြင့် သူတို့၏အမှုကို မည်သူမျှ စိန်ခေါ်၍မရအောင် ဘုရားသခင်၏ တည်ထောင်ထားသော အသင်းတော်ထံမှ မငြင်းနိုင်သော အာဏာဖြင့် သူတို့အား အပ်နှင်းစေတော်မူခဲ့သည်။

နောက်ပိုင်းကာလတွင် လက်တင်၍ ခန့်အပ်ခြင်းကို အလွန်အမင်း အလွဲသုံးစားပြုခဲ့ကြသည်။ ထိုအမှုကို မသင့်လျော်စွာ အလွန်အရေးကြီးသည်ဟု သတ်မှတ်ခဲ့ကြပြီး၊ ထိုသို့ခန့်အပ်ခြင်းခံရသူများအပေါ်သို့ ချက်ချင်းအာဏာတစ်ရပ် ကျရောက်လာသကဲ့သို့၊ လက်တင်ခြင်းအမှုကို ပြုလုပ်သည်နှင့်တပြိုင်နက် အမှုတော်ဆောင်လုပ်ငန်း အမျိုးမျိုးအတွက် အရည်အချင်းပြည့်မီသွားသကဲ့သို့၊ လက်တင်ခြင်းအမှုကိုယ်တိုင်၌ အစွမ်းသတ္တိတစ်ရပ် ရှိနေသကဲ့သို့ သဘောထားခဲ့ကြသည်။ ဤတမန်တော်နှစ်ဦး၏ သမိုင်းတွင်မူ လက်တင်ခြင်းအမှုနှင့် ထိုအမှုက သူတို့၏အလုပ်အပေါ် မည်သို့သက်ရောက်သည်ကို ရိုးရှင်းစွာ မှတ်တမ်းတင်ထားခြင်းသာ ရှိသည်။ ပေါလုနှင့် ဗာနဗနှစ်ဦးစလုံးသည် ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင်ထံမှ မိမိတို့၏တာဝန်ကို ရရှိပြီးသားဖြစ်ကြပြီး၊ လက်တင်ခြင်းအခမ်းအနားသည် ကျေးဇူးတော်အသစ် သို့မဟုတ် လက်တွေ့အရည်အချင်းအသစ် မည်သည့်အရာကိုမျှ ထပ်မံပေးအပ်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ ၎င်းသည် ဘုရားသခင်၏အမှုတော်အပေါ် အသင်းတော်၏ တံဆိပ်ကို ခတ်ပေးခြင်းသာဖြစ်ပြီး—သတ်မှတ်ထားသော ရာထူးတစ်ခုအတွက် ခန့်အပ်ခြင်းကို အသိအမှတ်ပြုသည့် ပုံမှန်လုပ်ထုံးလုပ်နည်းတစ်ရပ်သာ ဖြစ်သည်။

ပထမဆုံး အထွေထွေညီလာခံ

ယုဒပြည်မှ ယုဒလူအချို့သည် အရေဖျားလှီးခြင်းနှင့်ပတ်သက်သော အမေးအခွန်းကို လှုံ့ဆော်ခြင်းအားဖြင့် ယုံကြည်သူ တပါးအမျိုးသားများအကြား အထွေထွေထိတ်လန့်ရှုပ်ထွေးမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ကြသည်။ သူတို့က အလွန်ယုံကြည်ချက်ပြင်းပြစွာဖြင့် အရေဖျားမလှီးဘဲ အခမ်းအနားဆိုင်ရာ ပညတ်တရားတစ်ရပ်လုံးကို မစောင့်ထိန်းလျှင် မည်သူမျှ ကယ်တင်ခြင်းမရနိုင်ဟု အခိုင်အမာပြောဆိုခဲ့ကြသည်။

ဤသည်မှာ အရေးကြီးသော မေးခွန်းတစ်ရပ်ဖြစ်ပြီး အသင်းတော်အပေါ် အလွန်ကြီးမားသော သက်ရောက်မှုရှိသည့် အကြောင်းအရာဖြစ်သည်။ ပေါလုနှင့် ဗာနဗတို့သည် ၎င်းကို ချက်ချင်းရင်ဆိုင်ခဲ့ကြပြီး တပါးအမျိုးသားများထံသို့ ထိုအကြောင်းအရာကို မိတ်ဆက်ခြင်းကို ဆန့်ကျင်ခဲ့ကြသည်။ ဤအချက်တွင် သူတို့အား အန္တိအုတ်မြို့ရှိ ယုံကြည်သူ ယုဒလူများက ဆန့်ကျင်ခဲ့ကြပြီး၊ ယုဒပြည်မှ လာသူများ၏ အယူအဆကို ထောက်ခံခဲ့ကြသည်။ ထိုကိစ္စသည် အသင်းတော်အတွင်း ဆွေးနွေးမှုများစွာနှင့် သဘောထားမညီညွတ်မှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် အန္တိအုတ်အသင်းတော်သည် ထိုမေးခွန်းကို ဆက်လက်ဆွေးနွေးပါက သူတို့အကြား ခွဲခြားမှုဖြစ်ပေါ်လာမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ပေါလုနှင့် ဗာနဗတို့ကို အန္တိအုတ်မြို့မှ တာဝန်ရှိသူအချို့နှင့်အတူ ယေရုရှလင်မြို့သို့ စေလွှတ်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ ထိုနေရာတွင် ထိုကိစ္စကို တမန်တော်များနှင့် အကြီးအကဲများရှေ့၌ တင်ပြရမည်ဖြစ်သည်။ ထိုနေရာ၌ အသင်းတော်အမျိုးမျိုးမှ ကိုယ်စားလှယ်များနှင့် လာမည့်နှစ်စဉ်ပွဲတော်များသို့ တက်ရောက်ရန် ရောက်ရှိလာသူများကို တွေ့ဆုံရမည်ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်အတွင်း အသင်းတော်၏ တာဝန်ရှိသူများက နောက်ဆုံးဆုံးဖြတ်ချက်မချမချင်း အငြင်းပွားမှုအားလုံးကို ရပ်တန့်ထားရမည်ဖြစ်သည်။ ထိုဆုံးဖြတ်ချက်ကို နိုင်ငံတစ်ဝန်းရှိ အသင်းတော်အသီးသီးက တညီတညွတ်တည်း လက်ခံရမည်ဖြစ်သည်။

ယေရုရှလင်မြို့သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ အန္တိအုတ်မြို့မှ ကိုယ်စားလှယ်များသည် အသင်းတော်များ၏ အစည်းအဝေးရှေ့၌ သူတို့နှင့်အတူ အမှုဆောင်ရာတွင် ရရှိခဲ့သော အောင်မြင်မှုနှင့်၊ ပြောင်းလဲလာသော ဖာရိရှဲအချို့က တပါးအမျိုးသားပြောင်းလဲသူများသည် ကယ်တင်ခြင်းရရန် အရေဖျားလှီးပြီး မောရှေ၏ပညတ်တရားကို စောင့်ထိန်းရမည်ဟု ကြေညာခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ရှုပ်ထွေးမှုတို့ကို ပြောပြခဲ့ကြသည်။

ယုဒလူများသည် ဘုရားသခင်က ခန့်အပ်ထားသော မိမိတို့၏ ဝတ်ပြုရေးအမှုများအပေါ် ဂုဏ်ယူခဲ့ကြသည်။ ဘုရားသခင်က တစ်ချိန်က ဟေဗြဲလူမျိုးတို့၏ ဝတ်ပြုရေးနည်းလမ်းကို သတ်မှတ်ပေးခဲ့သဖြင့် ထိုသတ်မှတ်ချက်များအနက် မည်သည့်အရာကိုမဆို ပြောင်းလဲရန် ကိုယ်တော်က မည်သည့်အခါမျှ ခွင့်ပြုမည်မဟုတ်ဟု သူတို့က သတ်မှတ်ခဲ့ကြသည်။ ခရစ်ယာန်ဘာသာသည် ယုဒဥပဒေများနှင့် အခမ်းအနားများနှင့် ဆက်စပ်ရမည်ဟု သူတို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။ ခရစ်တော်သေခြင်းအားဖြင့် ပယ်ဖျက်ခံခဲ့ရသောအရာ၏ အဆုံးသတ်ကို သူတို့နားလည်ရန် နှေးကွေးခဲ့ကြပြီး၊ သူတို့၏ ယဇ်ပူဇော်သက္ကာအားလုံးသည် ဘုရားသခင်၏သားတော် သေဆုံးခြင်းကိုသာ ကြိုတင်ပုံဖော်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း၊ ထိုသေခြင်း၌ ရှေ့ပြေးပုံရိပ်သည် အမှန်တရားနှင့် ပြည့်စုံလာခဲ့ပြီး၊ ထိုအရာကြောင့် ဘုရားသခင်က ခန့်အပ်ထားသော ယုဒဘာသာ၏ အခမ်းအနားများနှင့် ယဇ်ပူဇော်ခြင်းများသည် တန်ဖိုးမရှိတော့ကြောင်းကိုလည်း နားလည်ရန် နှေးကွေးခဲ့ကြသည်။

ပေါလုသည် မိမိ၏ ဖာရိရှဲဆန်သော တင်းကျပ်မှုအပေါ် ဂုဏ်ယူခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် ဒမာသက်မြို့သို့သွားသော လမ်း၌ ခရစ်တော်က သူ့အား ထင်ရှားပြပြီးနောက် ကယ်တင်ရှင်၏အမှုတော်နှင့် တပါးအမျိုးသားများကို ပြောင်းလဲစေရာတွင် မိမိ၏ကိုယ်ပိုင်အမှုတော်တို့သည် သူ့စိတ်ထဲတွင် ရှင်းလင်းလာခဲ့ပြီး၊ အသက်ရှင်သော ယုံကြည်ခြင်းနှင့် သေသော အပြင်ပန်းအခမ်းအနားကျင့်စဉ်တို့၏ ကွာခြားချက်ကို သူ အပြည့်အဝ နားလည်ခဲ့သည်။ ပေါလုသည် မိမိကိုယ်ကို အာဗြဟံ၏သားသမီးများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း ဆက်လက်အခိုင်အမာပြောဆိုခဲ့ပြီး၊ ခရစ်ယာန်ဘာသာသို့ မပြောင်းလဲမီက ပြုခဲ့သကဲ့သို့ ပညတ်တော်ဆယ်ပါးကို အက္ခရာအတိုင်းလည်းကောင်း၊ ဝိညာဉ်သဘောအရလည်းကောင်း သစ္စာရှိစွာ စောင့်ထိန်းခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုအခမ်းအနားပုံဆောင်ချက်များက မျှော်မှန်းဖော်ပြထားသောအရာ ဖြစ်ပျက်ပြီးသွားပြီဖြစ်သောကြောင့် ထိုပုံဆောင်အခမ်းအနားများသည် မကြာမီ လုံးဝရပ်တန့်ရမည်ကို သူသိရှိခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ဧဝံဂေလိတရား၏ အလင်းသည် ယုဒဘာသာအပေါ်သို့ ဘုန်းတော်ဖြင့် ထွန်းလင်းနေပြီး၊ ၎င်း၏ရှေးဟောင်းအခမ်းအနားများကို အဓိပ္ပာယ်အသစ် ပေးနေသည်ကိုလည်း သူသိရှိခဲ့သည်။

ကော်နေလိ၏ အတွေ့အကြုံမှ သက်သေ

ထိုသို့ ကောင်စီရှေ့သို့ တင်ပြလာသော မေးခွန်းသည် မည်သည့်ရှုထောင့်မှ ကြည့်သည်ဖြစ်စေ မဖြေရှင်းနိုင်လောက်အောင် ခက်ခဲသော ပြဿနာတစ်ရပ်ဟု ထင်ရသည်။ သို့သော် အမှန်တွင် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်သည် ဤပြဿနာကို ဖြေရှင်းပြီးသားဖြစ်သည်။ အကြောင်းမူကား ခရစ်ယာန်အသင်းတော်၏ ကြီးပွားတိုးတက်မှုနှင့် အသက်ရှင်တည်ရှိမှုကိုပင် ထိုဆုံးဖြတ်ချက်အပေါ် မူတည်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဤခက်ခဲသောမေးခွန်းကို ဆုံးဖြတ်ရန် တမန်တော်များအား ကျေးဇူးတော်၊ ဉာဏ်ပညာနှင့် သန့်ရှင်းသော ဆုံးဖြတ်နိုင်စွမ်းတို့ကို ပေးအပ်ခဲ့သည်။

ပေတရုက သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်သည် အရေဖျားမလှီးထားသော တပါးအမျိုးသားများနှင့် အရေဖျားလှီးထားသော ယုဒလူများအပေါ် တူညီသောတန်ခိုးဖြင့် ဆင်းသက်လာခြင်းအားဖြင့် ထိုကိစ္စကို ဆုံးဖြတ်ပြီးဖြစ်ကြောင်း ဆင်ခြင်ပြောဆိုခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်က ခြေလေးချောင်းရှိသော တိရစ္ဆာန်မျိုးစုံ ပြည့်နေသော အခင်းတစ်ခုကို သူ့ရှေ့၌ ချပြပြီး သတ်၍စားရန် မိန့်မှာခဲ့သည့် မိမိ၏ရူပါရုံကို သူပြန်လည်ပြောပြခဲ့သည်။ သူက ငြင်းဆန်၍ သာမန်အရာ သို့မဟုတ် မသန့်ရှင်းသောအရာကို မည်သည့်အခါမျှ မစားခဲ့ကြောင်း အခိုင်အမာပြောသောအခါ ဘုရားသခင်က “ဘုရားသခင် သန့်ရှင်းစေတော်မူသောအရာကို သင်သည် သာမန်ဟု မခေါ်နှင့်” ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည်။

သူက “စိတ်နှလုံးကို သိတော်မူသော ဘုရားသခင်သည် ငါတို့အား ပေးတော်မူသကဲ့သို့ သူတို့အားလည်း သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်ကို ပေးတော်မူခြင်းအားဖြင့် သူတို့ကို သက်သေခံတော်မူ၏။ ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် သူတို့၏စိတ်နှလုံးကို သန့်ရှင်းစေတော်မူ၍ ငါတို့နှင့် သူတို့အကြား ခြားနားခြင်းကို မပြုတော်မူ။ ထို့ကြောင့် ယခုတွင် ငါတို့၏ဘိုးဘေးများနှင့် ငါတို့ကိုယ်တိုင်ပင် မခံနိုင်ခဲ့သော ထမ်းပိုးကို တပည့်တော်တို့၏လည်ပင်းပေါ် တင်ခြင်းအားဖြင့် ဘုရားသခင်ကို အဘယ်ကြောင့် စုံစမ်းကြသနည်း” ဟု ဆိုခဲ့သည်။

ဤထမ်းပိုးသည် ပညတ်တရား၏ ချည်နှောင်မှုကို ဆန့်ကျင်သူများက အခိုင်အမာဆိုသကဲ့သို့ ပညတ်တော်ဆယ်ပါး မဟုတ်ပေ။ ပေတရုရည်ညွှန်းခဲ့သည်မှာ ခရစ်တော်၏ ကားတိုင်တင်သတ်ခြင်းအားဖြင့် အကျုံးမဝင်တော့ဘဲ ပယ်ဖျက်ခံခဲ့ရသော အခမ်းအနားဆိုင်ရာ ပညတ်တရားဖြစ်သည်။ ပေတရု၏ ဤမိန့်ခွန်းကြောင့် စုဝေးနေသူများသည် တပါးအမျိုးသားများအကြား အမှုဆောင်ရာ၌ မိမိတို့ကြုံတွေ့ခဲ့သည့် အတွေ့အကြုံကို ပြန်လည်ပြောပြသော ပေါလုနှင့် ဗာနဗတို့၏ စကားကို ဆင်ခြင်တုံတရားဖြင့် နားထောင်နိုင်သည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

ဆုံးဖြတ်ချက်

ယာကုပ်သည် ဘုရားသခင်သည် တပါးအမျိုးသားများအား ယုဒလူများရရှိသော အခွင့်အရေးအားလုံးကို ခံစားစေရန် ခေါ်ယူရန် ရည်ရွယ်တော်မူကြောင်း ပြတ်သားစွာ သက်သေခံခဲ့သည်။ တပါးအမျိုးသားပြောင်းလဲသူများအပေါ် အခမ်းအနားဆိုင်ရာ ပညတ်တရားကို မချမှတ်ရန် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်သည် သင့်မြတ်သည်ဟု မြင်တော်မူခဲ့သည်။ တမန်တော်များနှင့် အကြီးအကဲများသည် ထိုအကြောင်းအရာကို သေချာစွာ စုံစမ်းစစ်ဆေးပြီးနောက် ထိုကိစ္စကို ထိုနည်းတူပင် မြင်ကြပြီး၊ သူတို့၏စိတ်သည် ဘုရားသခင်၏ဝိညာဉ်တော်၏ စိတ်နှင့် တစ်သားတည်းဖြစ်ခဲ့သည်။ ယာကုပ်သည် ကောင်စီကို ဦးဆောင်ခဲ့ပြီး သူ၏နောက်ဆုံးဆုံးဖြတ်ချက်မှာ “ထို့ကြောင့် တပါးအမျိုးသားတို့ထဲမှ ဘုရားသခင်ထံသို့ ပြန်လှည့်လာသူတို့ကို ငါတို့သည် မနှောင့်ယှက်သင့်ဟု ငါစီရင်၏” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

သူ၏ဆုံးဖြတ်ချက်မှာ အခမ်းအနားဆိုင်ရာ ပညတ်တရားနှင့် အထူးသဖြင့် အရေဖျားလှီးခြင်းအမိန့်ကို တပါးအမျိုးသားများအပေါ် မည်သည့်နည်းနှင့်မျှ အတင်းအကျပ် မပြုလုပ်ရန်၊ ထိုသို့ပြုရန်ပင် အကြံမပြုရန် ဖြစ်သည်။ ယာကုပ်သည် တပါးအမျိုးသားများသည် ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းမှ ဘုရားသခင်ထံသို့ ပြန်လှည့်လာခြင်းအားဖြင့် မိမိတို့၏ယုံကြည်ခြင်း၌ ကြီးမားသောပြောင်းလဲမှုကို ပြုလုပ်ခဲ့ကြကြောင်း၊ သူတို့၏စိတ်များကို စိတ်ရှုပ်ထွေးစေပြီး သံသယဖြစ်စေမည့် မေးခွန်းများဖြင့် မနှောင့်ယှက်မိစေရန် အလွန်သတိထားရမည်ဖြစ်ကြောင်း၊ သို့မဟုတ်ပါက ခရစ်တော်နောက်သို့ လိုက်လျှောက်ရာတွင် စိတ်ဓာတ်ကျသွားနိုင်ကြောင်း သူ၏ညီအစ်ကိုများအား စွဲမှတ်စေလိုခဲ့သည်။

သို့သော် တပါးအမျိုးသားများသည် မိမိတို့၏ ယုဒညီအစ်ကိုများ၏ အမြင်များနှင့် အရေးကြီးစွာ ဆန့်ကျင်မည့် လမ်းစဉ်ကို မလိုက်ရ၊ သို့မဟုတ် သူတို့၏စိတ်ထဲတွင် မိမိတို့အပေါ် အစွဲအလမ်းဖြစ်စေမည့် မည်သည့်အရာကိုမျှ မပြုရပေ။ ထို့ကြောင့် တမန်တော်များနှင့် အကြီးအကဲများသည် တပါးအမျိုးသားများအား စာဖြင့် ညွှန်ကြားရန် သဘောတူခဲ့ကြသည်မှာ ရုပ်တုများအတွက် ပူဇော်ထားသော အသားများ၊ မတရားမေထုန်ပြုခြင်း၊ လည်ပင်းညှစ်သတ်ထားသောအရာများနှင့် သွေးတို့ကို ရှောင်ကြဉ်ရန် ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ပညတ်တော်များကို စောင့်ထိန်းပြီး သန့်ရှင်းသောအသက်တာကို နေထိုင်ရန် လိုအပ်သည်။ သူတို့အပေါ် အရေဖျားလှီးရန် တိုက်တွန်းခဲ့သောသူများသည် တမန်တော်များထံမှ ထိုသို့ပြုရန် အခွင့်အာဏာရရှိထားသူများ မဟုတ်ကြောင်း တပါးအမျိုးသားများအား အာမခံခဲ့သည်။

ပေါလုနှင့် ဗာနဗတို့ကိုလည်း ထာဝရဘုရားအတွက် မိမိတို့၏အသက်ကိုပင် စွန့်စားခဲ့ကြသူများအဖြစ် သူတို့အား အကြံပြုခဲ့ကြသည်။ ယုဒနှင့် သိလတို့ကို ဤတမန်တော်များနှင့်အတူ စေလွှတ်ခဲ့ပြီး၊ ကောင်စီ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို တပါးအမျိုးသားများထံသို့ နှုတ်ဖြင့် ကြေညာစေရန် ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်ဆောင်လေးဦးကို စာနှင့် သတင်းစကားကို ယူဆောင်၍ အန္တိအုတ်မြို့သို့ စေလွှတ်ခဲ့ကြသည်။ ထိုစာနှင့် သတင်းစကားသည် အငြင်းပွားမှုအားလုံးကို အဆုံးသတ်စေခဲ့သည်။ အကြောင်းမူကား ထိုအရာသည် မြေကြီးပေါ်တွင် အမြင့်ဆုံးသော အာဏာ၏ အသံဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဤအမှုကို ဆုံးဖြတ်ခဲ့သော ကောင်စီတွင် ယုဒနှင့် တပါးအမျိုးသား ခရစ်ယာန်အသင်းတော်များကို တည်ထောင်ခဲ့သူများ ပါဝင်ကြသည်။ ယေရုရှလင်မြို့မှ အကြီးအကဲများနှင့် အန္တိအုတ်မြို့မှ ကိုယ်စားလှယ်များ တက်ရောက်ခဲ့ကြပြီး၊ သြဇာအရှိဆုံး အသင်းတော်များလည်း ကိုယ်စားပြုခဲ့ကြသည်။ ကောင်စီသည် မိမိတို့၏ ဆွေးနွေးဆုံးဖြတ်မှုများတွင် မမှားနိုင်သောအာဏာရှိသည်ဟု မဆိုခဲ့ကြပေ။ သို့သော် အသိဉာဏ်ဖြင့် အလင်းရရှိထားသော ဆင်ခြင်ဆုံးဖြတ်ချက်၏ လမ်းညွှန်ချက်အတိုင်း၊ ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်ဖြင့် တည်ထောင်ထားသော အသင်းတော်တစ်ရပ်၏ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့်အညီ ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။ ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင်က တပါးအမျိုးသားများအား သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်ကို ပေးအပ်ခြင်းအားဖြင့် ဤမေးခွန်းကို ဆုံးဖြတ်ပြီးဖြစ်ကြောင်း သူတို့မြင်ခဲ့ကြပြီး၊ သူတို့အနေဖြင့် ဝိညာဉ်တော်၏ လမ်းညွှန်မှုနောက်သို့ လိုက်ရန်သာ ကျန်ရှိခဲ့သည်။

ခရစ်ယာန်များ၏ တစ်ကိုယ်လုံးအား ထိုမေးခွန်းအပေါ် မဲပေးရန် ခေါ်ယူခြင်း မပြုခဲ့ကြပေ။ တမန်တော်များနှင့် အကြီးအကဲများ—သြဇာနှင့် ဆုံးဖြတ်နိုင်စွမ်းရှိသူများ—သည် အမိန့်ကို ရေးဆွဲထုတ်ပြန်ခဲ့ကြပြီး၊ ထို့နောက် ထိုအမိန့်ကို ခရစ်ယာန်အသင်းတော်များက ယေဘုယျအားဖြင့် လက်ခံခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ဤဆုံးဖြတ်ချက်ကို လူတိုင်းနှစ်သက်ကြသည်တော့ မဟုတ်ပေ။ မိမိတို့၏ကိုယ်ပိုင်တာဝန်ဖြင့် အမှုတစ်ရပ်ကို ဆောင်ရွက်ရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သော မမှန်ကန်သော ညီအစ်ကိုအုပ်စုတစ်စု ရှိခဲ့သည်။ သူတို့သည် ညည်းညူခြင်းနှင့် အပြစ်ရှာခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်ကြပြီး၊ အစီအစဉ်အသစ်များကို အဆိုပြုကာ ခရစ်တော်၏အယူဝါဒကို သွန်သင်ရန် ဘုရားသခင်က ခန့်အပ်ထားသော အတွေ့အကြုံရှိသူများ၏ အမှုတော်ကို ဖြိုဖျက်ရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ကြသည်။ အသင်းတော်သည် အစကတည်းက ထိုသို့သော အတားအဆီးများကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ရပြီး၊ ကာလအဆုံးတိုင်အောင်လည်း ထိုအတားအဆီးများကို အစဉ်ရင်ဆိုင်ရဦးမည်ဖြစ်သည်။