အခန်း ၆၄—ဒုတိယအကြိမ် ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်း
ထို့နောက် ယေရှုနှင့် သန့်ရှင်းသောကောင်းကင်တမန်များ၏
အစောင့်အရှောက်အဖွဲ့တစ်ခုလုံး၊ ရွေးနုတ်ခံရသော သန့်ရှင်းသူအပေါင်းတို့သည်
မြို့တော်မှ ထွက်ခွာကြသည်။ ကောင်းကင်တမန်များသည် မိမိတို့၏ တပ်မှူးတော်ကို ဝန်းရံ၍
ကိုယ်တော်၏လမ်းခရီးတွင် လိုက်ပါပို့ဆောင်ကြပြီး၊ ရွေးနုတ်ခံရသော သန့်ရှင်းသူတို့၏
အစုအဝေးသည် နောက်မှ လိုက်ပါလာကြသည်။ ထို့နောက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော၊ ထိတ်လန့်စရာ
ဘုန်းအာနုဘော်ဖြင့် ယေရှုသည် ဆိုးညစ်သော သေဆုံးသူတို့ကို ခေါ်ထုတ်တော်မူပြီး
သူတို့သည် သင်္ချိုင်းထဲသို့ ဝင်သွားခဲ့စဉ်ကဲ့သို့ အားနည်း၍ နာမကျန်းဖြစ်နေသော
ကိုယ်ခန္ဓာများဖြင့် ပြန်လည်ထွက်လာကြသည်။ အဘယ်မျှ အံ့သြဖွယ်ကောင်းသော
မြင်ကွင်းပါနည်း။ အဘယ်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းပါနည်း။ ပထမအကြိမ်
ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းတွင် လူတိုင်းသည် မသေနိုင်သော လှပနုပျိုသော ကိုယ်ခန္ဓာဖြင့်
ထွက်လာကြသော်လည်း ဒုတိယအကြိမ်တွင်မူ ကျိန်ခြင်း၏ အမှတ်အသားများကို
လူတိုင်းအပေါ်တွင် ထင်ရှားစွာ မြင်တွေ့ရသည်။ မြေကြီး၏ ရှင်ဘုရင်များနှင့် အထက်တန်းစားသူများ၊
ယုတ်ညံ့၍ အနိမ့်အကျသူများ၊ ပညာတတ်သူများနှင့် ပညာမတတ်သူများ အားလုံး အတူတကွ
ထွက်လာကြသည်။ လူတိုင်းသည် လူသား၏သားတော်ကို မြင်ကြရသည်။ ကိုယ်တော်ကို
မထီမဲ့မြင်ပြု၍ လှောင်ပြောင်ခဲ့ကြသူများ၊ ကိုယ်တော်၏ သန့်ရှင်းသောနဖူးတော်ပေါ်တွင်
ဆူးသရဖူကို ဆောင်းပေးခဲ့ကြသူများနှင့် ကျူတံဖြင့် ရိုက်နှက်ခဲ့ကြသူများသည်ပင်
ကိုယ်တော်၏ ဘုရင်ဆန်သော ဘုန်းအာနုဘော်အပြည့်ကို မြင်ကြရသည်။ ကိုယ်တော်၏
စစ်ဆေးခြင်းခံရသည့်အချိန်တွင် ကိုယ်တော်၏မျက်နှာတော်ပေါ်သို့ တံတွေးဖြင့်
ထွေးခဲ့ကြသူများသည် ယခုအခါ ကိုယ်တော်၏ ထိုးဖောက်ကြည့်ရှုသော မျက်စိတော်နှင့်
ကိုယ်တော်၏မျက်နှာတော်၏ ဘုန်းအသရေမှ လှည့်ထွက်ကြသည်။ ကိုယ်တော်၏လက်နှင့်
ခြေတို့ကို သံမှိုဖြင့် ရိုက်သွင်းခဲ့ကြသူများသည် ယခု ကိုယ်တော်၏
ကားတိုင်တင်သတ်ခံရခြင်း၏ အမှတ်အသားများကို ကြည့်ကြရသည်။ ကိုယ်တော်၏နံဘေးကို
လှံဖြင့် ထိုးဖောက်ခဲ့ကြသူများသည် ကိုယ်တော်၏ကိုယ်ခန္ဓာပေါ်တွင် မိမိတို့၏
ရက်စက်မှု၏ အမှတ်အသားများကို မြင်ကြရသည်။ ထိုသူတို့သည် မိမိတို့ကားတိုင်တင်သတ်ခဲ့၍
သေခါနီး ဝေဒနာခံစားနေစဉ် လှောင်ပြောင်ခဲ့ကြသော ထိုသူသည် ကိုယ်တော်ပင်ဖြစ်ကြောင်း
သိကြရသည်။ ထို့နောက် ဘုရင်တို့၏ဘုရင်နှင့် သခင်တို့၏သခင်၏ မျက်မှောက်တော်မှ
ပုန်းရှောင်ရန် ပြေးကြသောအခါ ရှည်လျား၍ မဆုံးနိုင်သကဲ့သို့ ဖြစ်သော ဝေဒနာ၏
ငိုကြွေးမြည်တမ်းသံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
လူတိုင်းသည် တစ်ချိန်က မထီမဲ့မြင်ပြုခဲ့သော ကိုယ်တော်၏
ကြောက်မက်ဖွယ်ဘုန်းအသရေမှ မိမိတို့ကိုယ်ကို ကာကွယ်ရန် ကျောက်ဆောင်များထဲတွင်
ပုန်းရှောင်ရန် ကြိုးစားကြသည်။ ကိုယ်တော်၏ ဘုန်းအာနုဘော်နှင့် အလွန်ကြီးမားသော
ဘုန်းအသရေကြောင့် လွှမ်းမိုး၍ နာကျင်ခံစားရကြသဖြင့် သူတို့သည် တစ်သံတည်းဖြင့်
မိမိတို့၏အသံကို မြှင့်တင်ကာ အလွန်ရှင်းလင်းစွာ “ထာဝရဘုရား၏ နာမတော်ဖြင့်
ကြွလာတော်မူသောသူသည် မင်္ဂလာရှိတော်မူစေသတည်း” ဟု ကြွေးကြော်ကြသည်။
ထို့နောက် ယေရှုနှင့် သန့်ရှင်းသောကောင်းကင်တမန်များသည်
သန့်ရှင်းသူအပေါင်းတို့နှင့်အတူ မြို့တော်သို့ တစ်ဖန် ပြန်သွားကြသည်။ သေဒဏ်ခံရမည့်
ဆိုးညစ်သူတို့၏ ခါးသီးသော ညည်းတွားခြင်းနှင့် ငိုကြွေးမြည်တမ်းသံများသည်
လေထုတစ်ခုလုံးကို ပြည့်နှက်နေသည်။ ထို့နောက် စာတန်သည် မိမိ၏အမှုကို တစ်ဖန်
စတင်သည်ကို ကျွန်ုပ်မြင်ရသည်။ သူသည် မိမိ၏လက်အောက်ခံသူများကြားတွင်
လှည့်လည်သွားလာပြီး အားနည်း၍ ခွန်အားမဲ့သူတို့ကို ခွန်အားကြီးစေကာ သူနှင့်
သူ၏ကောင်းကင်တမန်များသည် အစွမ်းထက်ကြောင်း ပြောပြသည်။ ရှင်ပြန်ထမြောက်လာသော မရေမတွက်နိုင်အောင်
များပြားသော လူသန်းပေါင်းများစွာကို သူက ညွှန်ပြသည်။ ထိုအထဲတွင် စစ်တိုက်ခြင်း၌
အလွန်ကျွမ်းကျင်၍ နိုင်ငံများကို အောင်နိုင်ခဲ့ကြသော အစွမ်းထက်သော
စစ်သူရဲများနှင့် ရှင်ဘုရင်များ ရှိကြသည်။ ထို့အပြင် တစ်ကြိမ်မျှ
စစ်ပွဲမရှုံးခဲ့ဖူးသော အစွမ်းထက်သည့် ဧရာမလူများနှင့် ရဲရင့်သောသူများလည်း
ရှိကြသည်။ မာနကြီး၍ ရည်မှန်းချက်ကြီးသော နပိုလီယံလည်း ရှိသည်။
သူချဉ်းကပ်လာခြင်းကြောင့် နိုင်ငံများ တုန်လှုပ်ခဲ့ကြသည်။
မြင့်မားသောကိုယ်အရပ်နှင့် ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော အမူအရာကို ပိုင်ဆိုင်သူများလည်း
ထိုနေရာတွင် ရပ်နေကြသည်။ သူတို့သည် အောင်နိုင်ရန် ရေငတ်သကဲ့သို့ တောင့်တရင်း
စစ်ပွဲတွင် ကျဆုံးခဲ့ကြသူများ ဖြစ်ကြသည်။
သူတို့သည် သင်္ချိုင်းများမှ ထွက်လာကြသောအခါ သေဆုံးချိန်တွင်
ရပ်တန့်သွားခဲ့သော မိမိတို့၏အတွေးများကို ထိုနေရာမှပင် ဆက်လက်တွေးတောကြသည်။
သူတို့သည် ကျဆုံးသွားစဉ်က မိမိတို့ကို အုပ်စိုးခဲ့သော အောင်နိုင်လိုစိတ်ကို
ထပ်မံပိုင်ဆိုင်ကြသည်။ စာတန်သည် မိမိ၏ကောင်းကင်တမန်များနှင့် တိုင်ပင်ပြီးနောက်
ထိုရှင်ဘုရင်များ၊ အောင်နိုင်သူများနှင့် အစွမ်းထက်သောသူများနှင့် တိုင်ပင်သည်။
ထို့နောက် သူသည် အလွန်ကြီးမားသော စစ်တပ်ကြီးကို ကြည့်၍ မြို့တော်အတွင်းရှိ
အဖွဲ့သည် အနည်းငယ်သာရှိပြီး အားနည်းကြောင်း၊ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် မြို့တော်သို့
တက်သွား၍ သိမ်းပိုက်နိုင်ကြောင်း၊ မြို့သူမြို့သားများကို နှင်ထုတ်ကာ
မြို့တော်၏စည်းစိမ်နှင့် ဘုန်းအသရေကို မိမိတို့ကိုယ်တိုင် ပိုင်ဆိုင်နိုင်ကြောင်း
ပြောပြသည်။
စာတန်သည် သူတို့ကို
လှည့်ဖြားရာတွင် အောင်မြင်ပြီး လူတိုင်းသည် ချက်ချင်း စစ်ပွဲအတွက်
မိမိတို့ကိုယ်ကို ပြင်ဆင်ကြသည်။ ထိုကြီးမားသော စစ်တပ်ကြီးအတွင်းတွင်
စစ်ရေးကျွမ်းကျင်သောသူများစွာရှိပြီး၊ သူတို့သည် စစ်ပွဲအတွက် အသုံးပြုမည့်
လက်နက်ကိရိယာ အမျိုးမျိုးကို တည်ဆောက်ကြသည်။ ထို့နောက် စာတန်က ဦးဆောင်လျက်
ထိုလူအစုအဝေးကြီးသည် ရှေ့သို့ ချီတက်ကြသည်။ ရှင်ဘုရင်များနှင့် စစ်သူရဲများသည်
စာတန်နောက်သို့ နီးကပ်စွာ လိုက်ကြပြီး၊ လူအစုအဝေးသည် အုပ်စုများဖွဲ့၍ နောက်မှ
လိုက်ကြသည်။ အုပ်စုတစ်ခုစီတွင် ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးစီရှိပြီး၊ ပျက်စီးနေသော
မြေမျက်နှာပြင်ပေါ်မှ သန့်ရှင်းသောမြို့တော်သို့ ချီတက်ကြစဉ် စည်းကမ်းတကျ
စီစဉ်ထားကြသည်။ ယေရှုသည် မြို့တော်၏တံခါးများကို ပိတ်တော်မူပြီး၊ ထိုကြီးမားသော
စစ်တပ်ကြီးသည် မြို့တော်ကို ဝန်းရံကာ ပြင်းထန်သော စစ်ပွဲဖြစ်မည်ဟု မျှော်လင့်လျက်
စစ်တိုက်ရန် အသင့်အနေအထားဖြင့် နေရာယူကြသည်။
No comments:
Post a Comment