အခန်း - (၇ - ၈ - ၉ - ၁၀ - ၁၁)

အခန်း (၇) — ကျွန်မ၏ ပထမဆုံးသော ဗျာဒိတ်ရူပါရုံ

အခန်း (၈) — ခရီးလှည့်လည်ရန် ခေါ်ယူခြင်း

အခန်း (၉) — ကမ္ဘာသစ် ဗျာဒိတ်ရူပါရုံ

အခန်း (၁၀) — ပြစ်တင်မောင်မလည်းဘဲ ဆိုင်းငံ့ထားခြင်း

အခန်း (၁၁) — အိမ်ထောင်ပြုခြင်းနှင့် နောက်ဆက်တွဲ လုပ်ငန်းများ




အခန်းကြီး - ၇။

အခန်း ၇ — ကျွန်ုပ်၏ ပထမဦးဆုံးသော ဗျာဒိတ်ရူပါရုံ (My First Vision)

၁၈၄၄ ခုနှစ်၏ အချိန်ကာလ ကုန်လွန်သွားပြီးနောက် မကြာမီမှာပင် ကျွန်ုပ်၏ ပထမဦးဆုံးသော ဗျာဒိတ်ရူပါရုံကို ရရှိခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်သည် ကျွန်ုပ်နှင့် နှလုံးသားချင်း တစ်ထပ်တည်းကျသော ခရစ်တော်၌ ချစ်လှစွာသော ညီအစ်မတစ်ဦးထံ သွားရောက်လည်ပတ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့ အမျိုးသမီး ငါးဦးလုံး မိသားစု ဝတ်ပြုရာနေရာတွင် ငြိမ်သက်စွာ ဒူးထောက်နေကြသည်။ ကျွန်ုပ်တို့ ဆုတောင်းနေစဉ်တွင် ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်သည် ကျွန်ုပ်အပေါ်သို့ အရင်က တစ်ခါမျှ မခံစားဖူးသည့်အတိုင်း သက်ရောက်လာခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်သည် အလင်းများဖြင့် ဝန်းရံထားပြီး ကမ္ဘာမြေမှ တစ်ဆင့်ထက်တစ်ဆင့် မြင့်သထက် မြင့်အောင် တက်သွားသည်ဟု ခံစားရသည်။ လောကတွင် ရှိနေသော အဒ်ဗင်း လူများကို ကျွန်ုပ် လှည့်ပတ်ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း ရှာမတွေ့ခဲ့ပါ၊ ထိုအခါ အသံတစ်ခုက "တစ်ဖန် ပြန်ကြည့်လော့၊ အနည်းငယ် ပို၍ မြင့်မြင့်ကြည့်လော့" ဟု ကျွန်ုပ်အား ပြောခဲ့သည်။ ထိုအခါ ကျွန်ုပ် မျက်မှောက်ကို မြှင့်လိုက်ရာ [စာမျက်နှာ ၅၉] လောက၏ အထက်တွင် မြင့်မားစွာ တည်ရှိနေသော ဖြောင့်ဖြူး၍ ကျဉ်းမြောင်းသော လမ်းတစ်ခုကို မြင်ခဲ့ရသည်။ ဤလမ်းပေါ်တွင် အဒ်ဗင်း လူများသည် မြို့တော်သို့ ဦးတည်၍ ခရီးသွားနေကြသည်။ သူတို့၏ နောက်ကွယ်၊ လမ်း၏ အစတွင် တောက်ပသော အလင်းတစ်ခု ရှိနေပြီး ၎င်းမှာ သန်းခေါင်ယံ ကြွေးကြော်သံ (midnight cry) ဖြစ်ကြောင်း ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးက ကျွန်ုပ်အား ပြောပြခဲ့သည်။ ဤအလင်းသည် လမ်းတလျှောက်လုံးတွင် ထွန်းလင်းနေသဖြင့် သူတို့၏ ခြေထောက်များ ခလုတ်မတိုက်စေရန် ကူညီပေးသည်။ ယေရှု ကိုယ်တော်တိုင်သည် ကိုယ်တော်၏ လူများကို ရှေ့သို့ ဦးဆောင်ရန် သူတို့၏ ရှေ့မှ ကြွလှမ်းနေပြီး၊ သူတို့၏ မျက်မှောက်ကို ကိုယ်တော်အပေါ်တွင် စိုက်ကြည့်နေသရွေ့ သူတို့သည် ဘေးကင်းကြသည်။ သို့သော် မကြာမီ အချို့မှာ မောပန်းလာကြပြီး မြို့တော်မှာ အလွန်ဝေးကွာလှကြောင်းနှင့် သူတို့သည် အရင်ကတည်းက မြို့တော်ထဲသို့ ဝင်ရောက်နေပြီဖြစ်ရမည်ဟု မျှော်လင့်ထားကြောင်း ပြောဆိုကြသည်။ ထိုအခါ ယေရှုသည် ကိုယ်တော်၏ ဘုန်းကြီးသော ညာဘက်လက်မောင်းကို မြှောက်ခြင်းဖြင့် သူတို့ကို အားပေးခဲ့ရာ၊ ထိုလက်မှ ထွက်ပေါ်လာသော အလင်းသည် အဒ်ဗင်း အစုအဖွဲ့အပေါ်တွင် ဝေ့ဝဲသွားခဲ့ပြီး၊ သူတို့က "ဟာလေလုယ!" ဟု ကြွေးကြော်ခဲ့ကြသည်။ အခြားသော သူတို့မှာမူ သူတို့နောက်ကွယ်ရှိ အလင်းကို မဆင်မခြင် ငြင်းပယ်ခဲ့ကြပြီး သူတို့ကို ဤမျှအထိ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ခြင်းမှာ ဘုရားသခင် မဟုတ်ကြောင်း ပြောဆိုခဲ့ကြသည်။ သူတို့ နောက်ကွယ်ရှိ အလင်းမှာ ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့ပြီး သူတို့၏ ခြေထောက်များကို လုံးဝမှောင်မိုက်သော အခြေအနေတွင် ကျန်ရစ်စေခဲ့ရာ၊ သူတို့သည် ခလုတ်တိုက်မိကြပြီး ပစ်မှတ်နှင့် ယေရှုကို မျက်ခြေပြတ်သွားကာ လမ်းပေါ်မှနေ၍ အောက်ဘက်ရှိ မှောင်မိုက်ပြီး ဆိုးယုတ်သော လောကကြီးထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားခဲ့ကြသည်။

Chapter 7—My First Vision

It was not long after the passing of the time in 1844 that my first vision was given me. I was visiting a dear sister in Christ, whose heart was knit with mine; five of us, all women, were kneeling quietly at the family altar. While we were praying, the power of God came upon me as I had never felt it before. I seemed to be surrounded with light, and to be rising higher and higher from the earth. I turned to look for the advent people in the world, but could not find them, when a voice said to me: “Look again, and look a

[59] little higher.” At this I raised my eyes and saw a straight and narrow

path, cast up high above the world. On this path the advent people were traveling toward the city. Behind them, at the beginning of the path, was a bright light which an angel told me was the midnight cry. This light shone all along the path, that their feet might not stumble. Jesus Himself went just before His people to lead them forward, and as long as they kept their eyes fixed on Him, they were safe. But soon some grew weary, and said the city was a great way off, and they expected to have entered it before. Then Jesus would encourage them by raising His glorious right arm, from which came a light that waved over the advent band; and they shouted: “Alleluia!” Others rashly denied the light behind them, and said it was not God that had led them out so far. The light behind them went out, leaving their feet in perfect darkness, and they stumbled and lost sight of the mark and of Jesus, and fell off the path down into the dark and wicked world below.

 

မကြာမီတွင် များစွာသော ရေတို့၏ အသံကဲ့သို့သော ဘုရားသခင်၏ အသံတော်ကို ကျွန်ုပ်တို့ ကြားခဲ့ရပြီး၊ ၎င်းမှာ ယေရှု ကြွလာမည့် နေ့ရက်နှင့် အချိန်ကို ကျွန်ုပ်တို့အား ပေးသနားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အသက်ရှင်နေသော သန့်ရှင်းသူ အရေအတွက် ၁၄၄,၀၀၀ တို့သည် ထိုအသံကို သိရှိနားလည်ကြသော်လည်း၊ ဆိုးယုတ်သူများကမူ ၎င်းသည် မိုးကြိုးပစ်ခြင်းနှင့် ငလျင်လှုပ်ခြင်းဟု ထင်မှတ်ခဲ့ကြသည်။ ဘုရားသခင်က အချိန်ကာလကို မိန့်ကြားသောအခါ ကျွန်ုပ်တို့အပေါ်သို့ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်ကို သွန်းလောင်းခဲ့ရာ၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ မျက်နှာများသည် သိနာတောင်ပေါ်မှ မောရှေ ဆင်းလာစဉ်ကကဲ့သို့ပင် ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းတော်ဖြင့် တောက်ပဝင်းပလာခဲ့သည်။

Soon we heard the voice of God like many waters, which gave us the day and hour of Jesus’ coming. The living saints, 144,000 in number, knew and understood the voice, while the wicked thought it was thunder and an earthquake. When God spake the time, He poured upon us the Holy Spirit, and our faces began to light up and shine with the glory of God, as Moses’ did when he came down from Mount Sinai.

56

 

[စာမျက်နှာ ၅၇] ၁၄၄,၀၀၀ သော သူများသည် တံဆိပ်ခတ်ခြင်း ခံရပြီး အပြည့်အဝ စည်းလုံးခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ နဖူးပေါ်တွင် ဘုရားသခင်၊ ယေရုရှလင်မြို့သစ် နှင့် ယေရှု၏ နာမတော်အသစ် ပါရှိသော ဘုန်းကြီးသည့် ကြယ်တစ်ပွင့်တို့ဟူသော စကားလုံးများ ရှိနေကြသည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ ပျော်ရွှင်၍ သန့်ရှင်းသော အခြေအနေကို မြင်သောအခါ ဆိုးယုတ်သူများသည် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်ခဲ့ကြပြီး ကျွန်ုပ်တို့ကို ဖမ်းဆီးကာ ထောင်ထဲသို့ ပစ်ထည့်ရန် အတင်းအဓမ္မ ပြေးဝင်လာကြသည်၊ ထိုအခါ ကျွန်ုပ်တို့သည် သခင်ဘုရား၏ နာမတော်ဖြင့် လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ သူတို့သည် မြေကြီးပေါ်သို့ အားအင်မရှိဘဲ လဲကျသွားခဲ့ကြသည်။ ထိုအခါမှသာ စာတန်၏ အသင်းတော် (synagogue of Satan) သည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ခြေဆေးပေးနိုင်သူ၊ ညီအစ်ကိုများကို သန့်ရှင်းသော နမ်းခြင်းဖြင့် နှုတ်ဆက်နိုင်သူဖြစ်သည့် ကျွန်ုပ်တို့ကို ဘုရားသခင် ချစ်တော်မူကြောင်း သိရှိသွားကြပြီး ကျွန်ုပ်တို့၏ ခြေရင်းတွင် ဝပ်စတွား ကိုးကွယ်ခဲ့ကြသည်။

My First Vision 57

The 144,000 were all sealed and perfectly united. On their foreheads were the words God, New Jerusalem, and a glorious star containing Jesus’ new name. At our happy, holy state the wicked were enraged, and would rush violently up to lay hands on us to thrust us into prison, when we would stretch forth the hand in the name of the Lord, and they would fall helpless to the ground. Then it was that the synagogue of Satan knew that God had loved us, who could wash one another’s feet, and salute the brethren with a holy kiss, and they worshiped at our feet.

 

မကြာမီတွင် ကျွန်ုပ်တို့၏ မျက်စိများသည် အရှေ့ဘက်သို့ အာရုံရောက်သွားကြသည်၊ အကြောင်းမှာ [စာမျက်နှာ ၆၀] လူတစ်ယောက်၏ လက်ဝါးခန့်သာရှိသော အမည်းရောင် တိမ်တိုက်ငယ်လေးတစ်ခု ပေါ်လာသောကြောင့် ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းမှာ လူသားတော်၏ အမှတ်လက္ခဏာ ဖြစ်ကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့ အားလုံး သိကြသည်။ တည်ငြိမ်တိတ်ဆိတ်စွာဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့ အားလုံးသည် ထိုတိမ်တိုက်ကို စိုက်ကြည့်နေကြစဉ် ၎င်းမှာ ပိုမိုနီးကပ်လာပြီး ပို၍လင်းလက်လာကာ ဘုန်းကြီးသထက် ဘုန်းကြီးလာပြီး ကြီးမားသော အဖြူရောင် တိမ်တိုက်ကြီး ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ၎င်း၏ အောက်ခြေမှာ မီးကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး၊ တိမ်တိုက်ပေါ်တွင် သက်တံတစ်ခု ရှိနေကာ ၎င်း၏ ပတ်လည်တွင် ကောင်းကင်တမန် တစ်သောင်းတို့က အလွန်သာယာသော သီချင်းကို သီဆိုနေကြသည်၊ ၎င်းအပေါ်တွင် လူသားတော် ထိုင်နေတော်မူသည်။ ကိုယ်တော်၏ ဆံပင်မှာ ဖြူဖွေး၍ လှိုင်းတွန့်နေကာ ပခုံးပေါ်သို့ ကျနေပြီး၊ ဦးခေါင်းပေါ်တွင် သရဖူများစွာ ဆောင်းထားသည်။ ခြေတော်မှာ မီးကဲ့သို့သော အသွင်ရှိသည်၊ ညာဘက်လက်တွင် ထက်လှသော တံစဉ်ကို ကိုင်ထားပြီး ဘယ်ဘက်လက်တွင် ငွေတံပိုးကို ကိုင်ထားသည်။ မျက်စိတော်မှာ မီးလျှံကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး ကိုယ်တော်၏ သားသမီးများကို အနှံ့အပြား ရှာဖွေစစ်ဆေးနေသည်။

Soon our eyes were drawn to the east, for a small black cloud [60]

had appeared, about half as large as a man’s hand, which we all knew was the sign of the Son of man. In solemn silence we all gazed on the cloud as it drew nearer, and became lighter, glorious, and still more glorious, till it was a great white cloud. The bottom appeared like fire; a rainbow was over the cloud, while around it were ten thousand angels, singing a most lovely song; and upon it sat the Son of man. His hair was white and curly and lay on His shoulders, and upon His head were many crowns. His feet had the appearance of fire; in His right hand was a sharp sickle, in His left a silver trumpet. His eyes were as a flame of fire, which searched His children through and through.

 

ထိုအခါ မျက်နှာများအားလုံး ဖြူလျော်သွားကြပြီး၊ ဘုရားသခင် ငြင်းပယ်ထားသူများသည် ညိုမည်းသွားကြသည်။ ထိုအခါ ကျွန်ုပ်တို့ အားလုံးက "ဘယ်သူ ခံရပ်နိုင်မှာလဲ? ငါ့ရဲ့ ဝတ်လုံဟာ အပြစ်ကင်းစင်ရဲ့လား?" ဟု ဟစ်အော်ခဲ့ကြသည်။ ကောင်းကင်တမန်များသည် သီချင်းဆိုခြင်းကို ရပ်လိုက်ကြပြီး၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိတ်ဆိတ်ခြင်း အချိန် ရောက်ရှိလာခဲ့ရာ၊ ယေရှုက "စင်ကြယ်သော လက်နှင့် သန့်ရှင်းသော နှလုံးသားရှိသူများသည် ခံရပ်နိုင်လိမ့်မည်၊ ငါ၏ ကျေးဇူးတော်သည် သင်တို့အတွက် လုံလောက်သည်" ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ ထိုအခါ ကျွန်ုပ်တို့၏ မျက်နှာများ ဝင်းပလာပြီး နှလုံးသားတိုင်းတွင် ဝမ်းမြောက်ခြင်းများ ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။ ကောင်းကင်တမန်များကလည်း အသံကို ပိုမြှင့်၍ တစ်ဖန် သီချင်းပြန်ဆိုကြပြီး၊ တိမ်တိုက်သည် ကမ္ဘာမြေသို့ ပိုမိုနီးကပ်လာခဲ့သည်။ ထိုအခါ ယေရှုသည် မီးလျှံများဖြင့် ပတ်ရစ်လျက် တိမ်တိုက်ပေါ်မှ ဆင်းသက်လာစဉ်တွင် ကိုယ်တော်၏ ငွေတံပိုး အသံ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် အိပ်ပျော်နေသော သန့်ရှင်းသူများ၏ သင်္ချိုင်းဂူများကို စိုက်ကြည့်တော်မူပြီး၊ မျက်မှောက်နှင့် လက်တော်ကို ကောင်းကင်သို့ မြှောက်ကာ "နိုးကြလော့! နိုးကြလော့! နိုးကြလော့! မြေမှုန့်ထဲတွင် အိပ်ပျော်နေသော သူတို့၊ ထကြလော့" ဟု ဟစ်အော်ခဲ့သည်။ ထိုအခါ ပြင်းထန်သော ငလျင်တစ်ခု လှုပ်ခတ်သွားခဲ့သည်။ သင်္ချိုင်းဂူများ ပွင့်သွားပြီး လူသေများသည် မသေနိုင်သော အသဏ္ဌာန် (immortality) ကို ဝတ်ဆင်လျက် ထွက်လာကြသည်။ ၁၄၄,၀၀၀ သော သူများသည် သေခြင်းကြောင့် ခွဲခွာခဲ့ရသော သူတို့၏ သူငယ်ချင်းများကို မှတ်မိသွားကြသောအခါ "ဟာလေလုယ!" ဟု ကြွေးကြော်ခဲ့ကြပြီး၊ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျွန်ုပ်တို့သည် ပြောင်းလဲခြင်း ခံရကာ သူတို့နှင့်အတူ သခင်ဘုရားကို လေထဲတွင် တွေ့ဆုံရန် ချီဆောင်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။

Then all faces gathered paleness, and those that God had rejected gathered blackness. Then we all cried out: “Who shall be able to stand? Is my robe spotless?” The angels ceased to sing, and there was a time of awful silence, when Jesus spoke: “Those who have clean hands and pure hearts shall be able to stand; My grace is sufficient for you.” At this, our faces lighted up, and joy filled every heart. And the angels struck a note higher and sang again, while the cloud drew still nearer the earth. Then Jesus’ silver trumpet sounded, as He descended on the cloud, wrapped in flames of fire. He gazed on the graves of the sleeping saints, then raised His eyes and hands to heaven, and cried: “Awake! Awake! Awake! ye that sleep in the dust, and arise.” Then there was a mighty earthquake. The graves opened, and the dead came up clothed with immortality. The 144,000 shouted, “Alleluia!” as they recognized their friends who had been torn from them by death, and in the same moment we were changed, and caught up together with them to meet the Lord in the air.

58 Testimonies for the Church, vol. 1

 

[စာမျက်နှာ ၆၁] ကျွန်ုပ်တို့ အားလုံး တိမ်တိုက်ထဲသို့ အတူတကွ ဝင်ရောက်ခဲ့ကြပြီး၊ ဖန်ပင်လယ် (sea of glass) သို့ တက်လှမ်းရန် ခုနစ်ရက် ကြာမြင့်ခဲ့သည်။ ထိုနေရာတွင် ယေရှုသည် သရဖူများကို ယူဆောင်လာပြီး ကိုယ်တော်၏ ညာဘက်လက်ဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဦးခေါင်းပေါ်တွင် တင်ပေးခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့အား ရွှေစောင်းများနှင့် အောင်ပွဲရ စွန်ပလွံခက်များကို ပေးသနားခဲ့သည်။ ဤဖန်ပင်လယ်ပေါ်တွင် ၁၄၄,၀၀၀ သော သူများသည် ပြည့်စုံသော စတုရန်းပုံစံဖြင့် ရပ်နေကြသည်။ အချို့တွင် အလွန်တောက်ပသော သရဖူများ ရှိပြီး၊ အချို့မှာမူ ထိုမျှ မတောက်ပပေ။ အချို့သော သရဖူများမှာ ကြယ်များဖြင့် လေးလံနေပုံရပြီး၊ အချို့တွင်မူ အနည်းငယ်သာ ပါရှိသည်။ အားလုံးက မိမိတို့၏ သရဖူများအပေါ်တွင် အပြည့်အဝ ကျေနပ်နေကြသည်။ သူတို့ အားလုံးသည် ပခုံးမှ ခြေထောက်အထိ ဘုန်းကြီးသော အဖြူရောင် ဝတ်လုံကို ဝတ်ဆင်ထားကြသည်။ ကျွန်ုပ်တို့ ဖန်ပင်လယ်ပေါ်မှ မြို့တံခါးသို့ ချီတက်သွားစဉ်တွင် ကောင်းကင်တမန်များမှာ ကျွန်ုပ်တို့၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် ရှိနေကြသည်။ ယေရှုသည် ကိုယ်တော်၏ တန်ခိုးကြီး၍ ဘုန်းကြီးသော လက်မောင်းကို မြှောက်ကာ၊ ပုလဲတံခါးကို ကိုင်တွယ်၍ တောက်ပသော ပတ္တာများပေါ်မှ တွန်းဖွင့်လိုက်ပြီး ကျွန်ုပ်တို့အား မိန့်တော်မူသည်မှာ - "သင်တို့သည် သင်တို့၏ ဝတ်လုံများကို ငါ၏ အသွေးတော်ဖြင့် ဆေးကြောခဲ့ကြပြီ၊ ငါ၏ အမှန်တရားအတွက် ခိုင်မာစွာ ရပ်တည်ခဲ့ကြပြီ၊ ဝင်ကြလော့" ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့ အားလုံး ချီတက်ဝင်ရောက်ခဲ့ကြပြီး ထိုနေရာတွင် ရှိနေရန် ကျွန်ုပ်တို့တွင် ပြည့်စုံသော အခွင့်အရေး ရှိသည်ဟု ခံစားခဲ့ရသည်။

We all entered the cloud together, and were seven days ascending

[61] to the sea of glass, when Jesus brought the crowns, and with His own right hand placed them on our heads. He gave us harps of gold and palms of victory. Here on the sea of glass the 144,000 stood in a perfect square. Some had very bright crowns, others not so bright. Some crowns appeared heavy with stars, while others had but few. All were perfectly satisfied with their crowns. And they were all clothed with a glorious white mantle from their shoulders to their feet. Angels were all about us as we marched over the sea of glass to the gate of the city. Jesus raised His mighty, glorious arm, laid hold of the pearly gate, swung it back on its glittering hinges, and said to us: “You have washed your robes in My blood, stood stiffly for My truth, enter in.” We all marched in and felt we had a perfect right there.

 

မြို့တော်အတွင်းတွင် အသက်ပင် (tree of life) နှင့် ဘုရားသခင်၏ ပလ္လင်တော်ကို ကျွန်ုပ်တို့ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ ပလ္လင်တော်မှ စင်ကြယ်သော ရေမြစ်တစ်စင်း စီးထွက်လာပြီး၊ မြစ်၏ ဝဲယာ နှစ်ဖက်စလုံးတွင် အသက်ပင် ရှိနေသည်။ မြစ်၏ တစ်ဖက်တွင် သစ်ပင်တစ်ပင်၏ ပင်စည်ရှိပြီး အခြားတစ်ဖက်တွင်လည်း နောက်ထပ် ပင်စည်တစ်ခု ရှိနေကာ နှစ်ခုလုံးမှာ စင်ကြယ်၍ ကြည်လင်သော ရွှေစင်များ ဖြစ်ကြသည်။ အစပိုင်းတွင် သစ်ပင်နှစ်ပင်ဟု ကျွန်ုပ် ထင်မိသော်လည်း၊ တစ်ဖန် ပြန်ကြည့်သောအခါ ၎င်းတို့မှာ ထိပ်ပိုင်းတွင် သစ်ပင်တစ်ပင်တည်းအဖြစ် ပေါင်းစည်းနေသည်ကို တွေ့ရသည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းမှာ အသက်မြစ်၏ ဝဲယာ နှစ်ဖက်စလုံးတွင် ရှိနေသော အသက်ပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ ကိုင်းညွတ်မှုမှာ ကျွန်ုပ်တို့ ရပ်နေသော နေရာသို့ ရောက်ရှိပြီး၊ အသီးများမှာလည်း ရွှေနှင့် ငွေကို ရောစပ်ထားသကဲ့သို့ ဘုန်းကြီးလှသည်။

Within the city we saw the tree of life and the throne of God. Out of the throne came a pure river of water, and on either side of the river was the tree of life. On one side of the river was a trunk of a tree, and a trunk on the other side of the river, both of pure, transparent gold. At first I thought I saw two trees; I looked again, and saw that they were united at the top in one tree. So it was the tree of life on either side of the river of life. Its branches bowed to the place where we stood; and the fruit was glorious, which looked like gold mixed with silver.

 

ကျွန်ုပ်တို့ အားလုံး သစ်ပင်အောက်သို့ သွားပြီး ထိုနေရာ၏ ဘုန်းအသရေကို ကြည့်ရှုရန် ထိုင်လိုက်ကြစဉ်၊ နိုင်ငံတော်၏ ဧဝံဂေလိတရားကို ဟောပြောခဲ့ကြပြီး သူတို့ကို ကယ်တင်ရန်အတွက် ဘုရားသခင်က သင်္ချိုင်းဂူထဲတွင် လဲလျောင်းစေခဲ့သော ညီအစ်ကို ဖစ်ချ် (Fitch) နှင့် စတော့မန် (Stockman) တို့သည် ကျွန်ုပ်တို့ထံသို့ ရောက်လာကြပြီး၊ သူတို့ အိပ်ပျော်နေစဉ်အတွင်း ကျွန်ုပ်တို့ ဘာတွေ ဖြတ်သန်းခဲ့ရသလဲဟု မေးမြန်းကြသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ အကြီးမားဆုံးသော စမ်းသပ်မှုများကို ပြန်လည်ပြောပြရန် ကြိုးစားခဲ့ကြသော်လည်း၊ ကျွန်ုပ်တို့ကို ဝန်းရံထားသော ထာဝရ ဘုန်းအသရေနှင့် နှိုင်းယှဉ်လိုက်လျှင် ထိုစမ်းသပ်မှုများမှာ အလွန်သေးငယ်လွန်းလှသဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့ ထုတ်ဖော်မပြောနိုင်တော့ဘဲ၊ အားလုံးက "ဟာလေလုယ! ကောင်းကင်ဘုံသည် လုံလောက်စွာ တန်ဖိုးရှိပါသည်" ဟု ဟစ်အော်ကာ ကျွန်ုပ်တို့၏ ရွှေစောင်းများကို တီးခတ်လျက် ကောင်းကင်ဘုံ၏ မုခ်ဦးများကို ပဲ့တင်ထပ်စေခဲ့သည်။

We all went under the tree, and sat down to look at the glory of the place, when Brethren Fitch and Stockman, who had preached the gospel of the kingdom, and whom God had laid in the grave to save them, came up to us, and asked us what we had passed through while they were sleeping. We tried to call up our greatest trials, but they looked so small compared with the far more exceeding and eternal weight of glory that surrounded us, that we could not speak them out, and we all cried out, “Alleluia! Heaven is cheap enough,” and we touched our golden harps and made heaven’s arches ring.

အခန်းကြီး - ၈။

အခန်း (၈)—ခရီးထွက်ရန် ခေါ်ယူတော်မူခြင်း [၆၂]

Chapter 8—Call to Travel [62]

 

ကျွန်ုပ်သည် ဤဗျာဒိတ်ရူပါရုံကို ပေါ့တလင်းမြို့ရှိ ယုံကြည်သူများအား ပြန်လည်ပြောပြခဲ့ရာ၊ ၎င်းသည် ဘုရားသခင်ထံတော်မှ ဖြစ်သည်ကို သူတို့က အပြည့်အဝ ယုံကြည်ကြသည်။ သက်သေခံချက်အပေါ်တွင် ထာဝရဘုရား၏ ဝိညာဉ်တော်သည် ကိန်းဝပ်တော်မူပြီး၊ ထာဝရကာလ၏ တည်ကြည်လေးနက်မှုသည် ကျွန်ုပ်တို့အပေါ်တွင် တည်ရှိနေခဲ့သည်။ အလွန်နုပျိုပြီး အားနည်းသော ကျွန်ုပ်အား ဘုရားသခင်သည် ကိုယ်တော်၏လူမျိုးတို့အား အလင်းပေးရန်အတွက် တန်ဆာပလာအဖြစ် ရွေးချယ်တော်မူခြင်းကြောင့် ဖော်ပြမရနိုင်သော ခန့်ညားထိတ်လန့်မှုသည် ကျွန်ုပ်ကို လွှမ်းမိုးသွားခဲ့သည်။ ထာဝရဘုရား၏ တန်ခိုးတော်အောက်တွင် ရှိနေစဉ်အတွင်း ကျွန်ုပ်သည် ငြိမ်းချမ်းခြင်းနှင့် ဝမ်းမြောက်ခြင်းတို့ဖြင့် ပြည့်စုံသော ဘုန်းကြီးလှသည့် ကောင်းကင်ဘုံ၌ သန့်ရှင်းသော ကောင်းကင်တမန်များ ဝန်းရံထားသကဲ့သို့ ခံစားရကာ ရွှင်လန်းခြင်းနှင့် ပြည့်ဝနေခဲ့သဖြင့်၊ လူ့လောက၏ လက်တွေ့ဘဝထဲသို့ ပြန်လည်နိုးထလာရခြင်းမှာ ဝမ်းနည်းဖွယ်ရာနှင့် ခါးသီးသော အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။

I related this vision to the believers in Portland, who had full confidence that it was from God. The Spirit of the Lord attended the testimony, and the solemnity of eternity rested upon us. An unspeakable awe filled me, that I, so young and feeble, should be chosen as the instrument by which God would give light to His people. While under the power of the Lord I was filled with joy, seeming to be surrounded by holy angels in the glorious courts of heaven, where all is peace and gladness, and it was a sad and bitter change to wake up to the realities of mortal life.

 

ပထမဗျာဒိတ်ရူပါရုံအပြီး မကြာမီမှာပင် ဖြစ်ပေါ်လာသော ဒုတိယမြောက် ဗျာဒိတ်ရူပါရုံတွင် ကျွန်ုပ် ဖြတ်သန်းရမည့် စမ်းသပ်မှုများကို ပြသခဲ့ပြီး၊ ဘုရားသခင် ကျွန်ုပ်အား ဖော်ပြထားသောအရာများကို အခြားသူများအား သွားရောက်ပြောပြရန်မှာ ကျွန်ုပ်၏ တာဝန်ဖြစ်ကြောင်း ပြသခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်၏ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုများသည် ကြီးမားသော ဆန့်ကျင်မှုများနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ကျွန်ုပ်၏ နှလုံးသားသည် ပြင်းစွာသော နာကျင်မှုကို ခံစားရမည် ဖြစ်သော်လည်း၊ ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်သည် ထိုအရာအားလုံးကို ကျော်လွှားနိုင်ရန် ကျွန်ုပ်ကို ထောက်ပံ့ပေးရန် လုံလောက်လိမ့်မည် ဖြစ်ကြောင်း ပြသခဲ့သည်။ ဤဗျာဒိတ်ရူပါရုံ၏ သွန်သင်ချက်သည် ကျွန်ုပ်အား အလွန်ပင် စိုးရိမ်ပူပန်စေခဲ့သည်၊ အကြောင်းမှာ ၎င်းသည် လူတို့ကြားထဲသို့ သွားရောက်ပြီး သမ္မာတရားကို တင်ပြရန် ကျွန်ုပ်၏တာဝန်ကို ညွှန်ပြနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

In a second vision, which soon followed the first, I was shown the trials through which I must pass, and that it was my duty to go and relate to others what God had revealed to me. It was shown me that my labors would meet with great opposition, and that my heart would be rent with anguish, but that the grace of God would be sufficient to sustain me through all. The teaching of this vision troubled me exceedingly, for it pointed out my duty to go out among the people and present the truth.

 

ကျွန်ုပ်၏ ကျန်းမာရေးမှာ အလွန်ညံ့ဖျင်းသဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဝေဒနာကို အမြဲမပြတ် ခံစားနေရပြီး၊ ကြည့်ရသည်မှာ အသက်ရှင်ရန် အချိန်အနည်းငယ်သာ ကျန်တော့သကဲ့သို့ ရှိသည်။ ကျွန်ုပ်သည် အသက် (၁၇) နှစ်သာ ရှိသေးပြီး၊ သေးငယ်ကာ အားနည်းသူ ဖြစ်သည်သာမက လူမှုဆက်ဆံရေးတွင်လည်း အတွေ့အကြုံမရှိသူ၊ သဘာဝအတိုင်း ရှက်ကြောက်တတ်ပြီး လူပုံအလယ် မထွက်ဝံ့သူ ဖြစ်သောကြောင့် သူစိမ်းများနှင့် တွေ့ဆုံရန်မှာ ကျွန်ုပ်အတွက် အလွန်ပင် နာကျင်စရာ ကောင်းလှသည်။ ဤဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို ကျွန်ုပ်ထံမှ ဖယ်ရှားပေးပြီး ၎င်းကို ထမ်းဆောင်ရန် ပိုမိုစွမ်းဆောင်နိုင်သူတစ်ဦးအပေါ် တင်ပေးရန်အတွက် ကျွန်ုပ်သည် ရက်ပေါင်းများစွာနှင့် ညဉ့်နက်သည်အထိ အားတက်သရော ဆုတောင်းခဲ့သည်။ သို့သော် တာဝန်နှင့်ပတ်သက်သော အလင်းမှာ ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိဘဲ၊ ကောင်းကင်တမန်၏ စကားသံသည် ကျွန်ုပ်၏ နားထဲ၌ အစဉ်အမြဲ ကြားနေရသည်မှာ- "ငါဖော်ပြထားသောအရာများကို အခြားသူများအား သိစေလော့" ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

My health was so poor that I was in constant bodily suffering, and, to all appearance, had but a short time to live. I was but seventeen years of age, small and frail, unused to society, and naturally so timid and retiring that it was painful for me to meet strangers. I prayed earnestly for several days, and far into the night, that this burden might be removed from me and laid upon someone more capable of bearing it. But the light of duty did not change, and the words of the angel sounded continually in my ears: “Make known to others what I have revealed to you.”

 

ကျွန်ုပ်သည် လောကထဲသို့ သွားရန် စိတ်မပါဘဲ ဖြစ်နေပြီး၊ [၆၃] လောက၏ လှောင်ပြောင်မှုများနှင့် ဆန့်ကျင်မှုများကို ရင်ဆိုင်ရန် ကြောက်ရွံ့နေခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်ကိုယ်ကျွန်ုပ် ယုံကြည်မှု အနည်းငယ်သာ ရှိသည်။ ယခင်က ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်သည် ကျွန်ုပ်အား တာဝန်ထမ်းဆောင်ရန် တိုက်တွန်းသောအခါ၊ ယေရှု၏ မေတ္တာတော်နှင့် ကျွန်ုပ်အတွက် ကိုယ်တော်ပြုခဲ့သော အံ့ဖွယ်အမှုများကို တွေးတောရင်း ကျွန်ုပ်၏ ကြောက်ရွံ့ခြင်းနှင့် ရှက်ကြောက်ခြင်းအားလုံးကို မေ့ပျောက်ကာ မိမိကိုယ်ကို ကျော်လွှားနိုင်ခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်သည် ကျွန်ုပ်၏တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်နေပြီး ထာဝရဘုရား၏ အလိုတော်ကို နာခံနေသည်ဟူသော အမြဲမပြတ် စိတ်ချမှုက ကျွန်ုပ်ကို အံ့အားသင့်ဖွယ် ယုံကြည်မှုကို ပေးခဲ့သည်။ ထိုသို့သော အချိန်မျိုးတွင် အခြားသူများအား ယေရှု၏ အလင်းနှင့် ငြိမ်းချမ်းခြင်းထဲသို့ ရောက်ရှိစေရန် ကူညီပေးနိုင်ဖို့အတွက် မည်သည့်အရာကိုမဆို ပြုလုပ်ရန် သို့မဟုတ် ခံစားရန် ကျွန်ုပ် လိုလိုလားလား ရှိခဲ့သည်။

I was unreconciled to going out into the world, and dreaded to [63]

meet its sneers and opposition. I had little self-confidence. Hitherto when the Spirit of God had urged me to duty, I had risen above myself, forgetting all fear and timidity in the thought of Jesus’ love and the wonderful work He had done for me. The constant assurance that I was fulfilling my duty and obeying the will of the Lord gave

59

60 Testimonies for the Church, vol. 1

me a confidence that surprised me. At such times I felt willing to do or suffer anything in order to help others into the light and peace of Jesus.

 

သို့သော် ကျွန်ုပ်ရှေ့တွင် တင်ပြထားသော ဤအလုပ်ကို လုပ်ဆောင်ရန်မှာ ကျွန်ုပ်အတွက် မဖြစ်နိုင်သကဲ့သို့ ထင်ရပြီး၊ ၎င်းကို ကြိုးစားကြည့်ခြင်းမှာ သေချာပေါက် ကျရှုံးမည်ဟု ထင်ရသည်။ ၎င်းနှင့်အတူ လိုက်ပါလာမည့် စမ်းသပ်မှုများသည် ကျွန်ုပ် တောင့်ခံနိုင်သည်ထက် ပိုနေသကဲ့သို့ မြင်တွေ့ရသည်။ ငယ်ရွယ်သော ကလေးတစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်သော ကျွန်ုပ်သည် တစ်နေရာမှ တစ်နေရာသို့ သွားပြီး ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းသော သမ္မာတရားများကို လူတို့အား မည်သို့ ဖွင့်ပြနိုင်မည်နည်း။ ကျွန်ုပ်၏ နှလုံးသားသည် ထိုအတွေးကြောင့်ပင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်ထက် (၂) နှစ်မျှသာ ကြီးသော ကျွန်ုပ်၏အစ်ကို ရောဘတ်သည်လည်း ကျန်းမာရေး ချို့တဲ့ပြီး ကျွန်ုပ်ထက်ပင် ပိုမိုရှက်ကြောက်တတ်သောကြောင့် ကျွန်ုပ်နှင့်အတူ မလိုက်ပါနိုင်ပေ။ မည်သည့်အရာကမျှ သူ့အား ထိုသို့သော အဆင့်ကို လှမ်းရန် တိုက်တွန်းနိုင်မည် မဟုတ်ပါ။ ကျွန်ုပ်၏ ဖခင်မှာလည်း ထောက်ပံ့ရမည့် မိသားစုရှိသဖြင့် သူ၏ လုပ်ငန်းကို ပစ်ထား၍ မရနိုင်ပါ။ သို့သော်လည်း အကယ်၍ ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်အား အခြားနေရာများတွင် အမှုတော်ဆောင်ရန် ခေါ်ယူထားပါက၊ ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်အတွက် လမ်းစဖွင့်ပေးရန် ပျက်ကွက်လိမ့်မည် မဟုတ်ကြောင်း ကျွန်ုပ်အား စိတ်ချစေခဲ့သည်။ သို့သော် ဤအားပေးစကားများသည် စိတ်ဓာတ်ကျနေသော ကျွန်ုပ်၏ နှလုံးသားအတွက် သက်သာရာ အနည်းငယ်မျှသာ ရစေခဲ့သည်၊ ကျွန်ုပ်ရှေ့မှ လမ်းသည် ကျွန်ုပ် မကျော်လွှားနိုင်သော အခက်အခဲများဖြင့် ပိတ်ဆို့နေသကဲ့သို့ မြင်ရသည်။

But it seemed impossible for me to perform this work that was presented before me; to attempt it seemed certain failure. The trials attending it appeared more than I could endure. How could I, a child in years, go forth from place to place, unfolding to the people the holy truths of God? My heart shrank in terror from the thought. My brother Robert, but two years older than myself, could not accompany me, for he was feeble in health and his timidity greater than mine; nothing could have induced him to take such a step. My father had a family to support, and could not leave his business; but he assured me that if God had called me to labor in other places, He would not fail to open the way for me. But these words of encouragement brought little comfort to my desponding heart; the path before me seemed hedged in with difficulties that I was unable to overcome.

 

ကျွန်ုပ်အပေါ်သို့ စုပုံလာသော တာဝန်ဝတ္တရားများမှ လွတ်မြောက်ရာအဖြစ် သေခြင်းတရားကိုပင် ကျွန်ုပ် တောင့်တမိသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ကျွန်ုပ် ခံစားခဲ့ရဖူးသော ချိုမြိန်သည့် ငြိမ်သက်ခြင်းသည် ကျွန်ုပ်ထံမှ ထွက်ခွာသွားပြီး၊ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုသည် ကျွန်ုပ်၏ ဝိညာဉ်ကို ထပ်မံ ဖိစီးနှိပ်စက်ပြန်သည်။ ကျွန်ုပ်၏ ဆုတောင်းချက်များအားလုံးသည် အချည်းနှီး ဖြစ်နေသကဲ့သို့ ထင်ရပြီး ကျွန်ုပ်၏ ယုံကြည်ခြင်းလည်း ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့သည်။ သက်သာရာရစေသော စကားများ၊ ဆုံးမစကားများ သို့မဟုတ် အားပေးစကားများသည် ကျွန်ုပ်အတွက် အတူတူပင် ဖြစ်နေသည်။ အကြောင်းမှာ ဘုရားသခင်မှလွဲ၍ မည်သူမျှ ကျွန်ုပ်ကို နားမလည်နိုင်ဟု ထင်ရပြီး ဘုရားသခင်သည်လည်း ကျွန်ုပ်အား စွန့်ပယ်လိုက်ပြီဟု ထင်မိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ပေါ့တလင်းမြို့ရှိ ယုံကြည်သူအစုအဝေးသည် ကျွန်ုပ်အား ဤကဲ့သို့ စိတ်ဓာတ်ကျသည့် အခြေအနေသို့ ရောက်အောင် ပို့ဆောင်ခဲ့သည့် ကျွန်ုပ်၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လှုပ်ရှားမှုများကို မသိရှိကြပါ။ သို့သော် ကျွန်ုပ်၏ စိတ်သည် တစ်စုံတစ်ရာသော အကြောင်းကြောင့် စိတ်ဓာတ်ကျနေသည်ကို သူတို့ သိကြပြီး၊ [၆၄] ထာဝရဘုရားသည် ကျွန်ုပ်အား ကျေးဇူးတော်နှင့်အညီ ကိုယ်တော်ကို ထင်ရှားစေခဲ့သော နည်းလမ်းကို ထောက်ထား၍ ဤကဲ့သို့ ဖြစ်နေခြင်းမှာ ကျွန်ုပ်ဘက်မှ အပြစ်ရှိသည်ဟု သူတို့ ခံစားရသည်။

I coveted death as a release from the responsibilities that were crowding upon me. At length the sweet peace I had so long enjoyed left me, and despair again pressed upon my soul. My prayers all seemed vain, and my faith was gone. Words of comfort, reproof, or encouragement were alike to me; for it seemed that no one could understand me but God, and He had forsaken me. The company of believers in Portland were ignorant concerning the exercises of my mind that had brought me into this state of despondency; but they knew that for some reason my mind had become depressed, and they

[64] felt that this was sinful on my part, considering the gracious manner in which the Lord had manifested Himself to me.

 

ဘုရားသခင်သည် ကိုယ်တော်၏ မျက်နှာသာတော်ကို ကျွန်ုပ်ထံမှ ထာဝရ ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီလားဟု ကျွန်ုပ် ကြောက်ရွံ့ခဲ့သည်။ ယခင်က ကျွန်ုပ်၏ ဝိညာဉ်ကို ကောင်းချီးပေးခဲ့သော အလင်းကို ပြန်လည် စဉ်းစားကြည့်သောအခါ၊ ယခု ကျွန်ုပ်ကို ဖုံးလွှမ်းထားသော မှောင်မိုက်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ထိုအလင်းမှာ နှစ်ဆတိုး၍ အဖိုးတန်သကဲ့သို့ ထင်ရသည်။ ကျွန်ုပ်၏ ဖခင်အိမ်တွင် အစည်းအဝေးများ ကျင်းပခဲ့သော်လည်း ကျွန်ုပ်၏ စိတ်ဆင်းရဲမှုမှာ အလွန်ကြီးမားသောကြောင့် အချိန်အတန်ကြာအောင် အစည်းအဝေးသို့ မတက်ရောက်ဘဲ နေခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်၏ ဝန်ထုပ်မှာ ပိုမိုလေးလံလာပြီး ကျွန်ုပ်၏ ဝိညာဉ် ခံစားရသော ဝေဒနာမှာ ကျွန်ုပ် မခံနိုင်တော့သည်အထိ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

I feared that God had taken His favor from me forever. As I thought of the light that had formerly blessed my soul, it seemed doubly precious in contrast with the darkness that now enveloped me. Meetings were held at my father’s house, but my distress of mind was so great that I did not attend them for some time. My burden grew heavier until the agony of my spirit seemed more than I could bear.

 

နောက်ဆုံးတွင် ကျွန်ုပ်၏ အိမ်၌ပင် ပြုလုပ်သော အစည်းအဝေးတစ်ခုသို့ တက်ရောက်ရန် ကျွန်ုပ်ကို တိုက်တွန်းခဲ့သည်။ အသင်းတော်သည် ကျွန်ုပ်၏ အခြေအနေကို အထူးဆုတောင်းခြင်း ခေါင်းစဉ်အဖြစ် ထားရှိခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်၏ အတွေ့အကြုံ အစောပိုင်းကာလများတွင် ကျွန်ုပ်အပေါ် ကျရောက်သော ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော် ထင်ရှားပြသမှုများကို ဆန့်ကျင်ခဲ့ဖူးသော ဖခင်ကြီး ပီယာဆန်သည် ယခုအခါ ကျွန်ုပ်အတွက် အားတက်သရော ဆုတောင်းပေးခဲ့ပြီး၊ ကျွန်ုပ်၏ အလိုဆန္ဒကို ထာဝရဘုရား၏ အလိုတော်သို့ အပ်နှံရန် တိုက်တွန်းခဲ့သည်။ သူသည် ကြင်နာတတ်သော ဖခင်တစ်ဦးကဲ့သို့ ကျွန်ုပ်ကို အားပေးနှစ်သိမ့်ရန် ကြိုးစားခဲ့ပြီး၊ အပြစ်သားတို့၏ မိတ်ဆွေတော်က ကျွန်ုပ်အား စွန့်ပယ်ထားခြင်း မရှိကြောင်း ယုံကြည်ရန် တိုက်တွန်းခဲ့သည်။

At length I was induced to be present at one of the meetings in my own home. The church made my case a special subject of prayer. Father Pearson, who in my earlier experience had opposed the man

Call to Travel 61

ifestations of the power of God upon me, now prayed earnestly for me, and counseled me to surrender my will to the will of the Lord. Like a tender father he tried to encourage and comfort me, bidding me believe I was not forsaken by the Friend of sinners.

 

ကျွန်ုပ်ကိုယ်တိုင်အတွက် အထူးအားစိုက်ထုတ်ရန်မှာ အလွန်ပင် အားနည်းပြီး စိတ်ပျက်နေခဲ့သော်လည်း ကျွန်ုပ်၏ နှလုံးသားသည် မိတ်ဆွေများ၏ ဆုတောင်းပတ္တနာများနှင့် ပူးပေါင်းခဲ့သည်။ လောက၏ ဆန့်ကျင်မှုကို ယခုအခါ ကျွန်ုပ် ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ၊ ဘုရားသခင်၏ မျက်နှာသာတော်ကိုသာ ပြန်လည်ရရှိမည်ဆိုပါက မည်သည့်စွန့်လွှတ်မှုကိုမဆို ပြုလုပ်ရန် အသင့်ဖြစ်နေခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်အတွက် ဆုတောင်းပေးနေစဉ်အတွင်း ကျွန်ုပ်ကို ဝန်းရံထားသော ထူထပ်သည့် မှောင်မိုက်သည် လွင့်စင်သွားပြီး၊ ရုတ်တရက် အလင်းသည် ကျွန်ုပ်အပေါ်သို့ ကျရောက်လာခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်၏ ခွန်အားများ ကင်းမဲ့သွားခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်သည် ကောင်းကင်တမန်များ၏ ရှေ့မှောက်၌ ရောက်ရှိနေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ ထိုသန့်ရှင်းသော ပုဂ္ဂိုလ်များထဲမှ တစ်ပါးက "ငါဖော်ပြထားသောအရာများကို အခြားသူများအား သိစေလော့" ဟူသော စကားကို ထပ်မံ ပြောကြားခဲ့သည်။

I felt too weak and despondent to make any special effort for myself, but my heart united with the petitions of my friends. I cared little now for the opposition of the world, and felt willing to make every sacrifice if only the favor of God might be restored to me. While prayer was offered for me, the thick darkness that had encompassed me rolled back, and a sudden light came upon me. My strength was taken away. I seemed to be in the presence of the angels. One of these holy beings again repeated the words: “Make known to others what I have revealed to you.”

 

ကျွန်ုပ်အား ဖိစီးထားသော ကြီးမားသော ကြောက်ရွံ့မှုတစ်ခုမှာ အကယ်၍ ကျွန်ုပ်သည် တာဝန်ကို နာခံပြီး၊ အမြင့်ဆုံးသော ဘုရားသခင်၏ ဗျာဒိတ်ရူပါရုံများနှင့် ထင်ရှားပြသမှုများကို ရရှိသူအဖြစ် မိမိကိုယ်ကို ဖော်ပြလျက် အပြင်သို့ ထွက်သွားပါက၊ ကျွန်ုပ်သည် မလျော်ကန်သော မိမိကိုယ်ကို ချီးမြှောက်ခြင်း (မာန) ထဲသို့ ကျရောက်သွားပြီး၊ ကျွန်ုပ် ရှိသင့်ရှိထိုက်သော နေရာထက် ပိုမိုမြင့်မားစွာ နေထိုင်ခြင်းဖြင့် ဘုရားသခင်၏ စိတ်တော်ကို ထိခိုက်စေကာ ကျွန်ုပ်၏ ဝိညာဉ် ပျောက်ဆုံးသွားမည်ကို စိုးရိမ်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်သည် အထက်တွင် ဖော်ပြခဲ့သည့်အတိုင်း ထိုသို့သော အခြေအနေများကို ယခင်က မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသဖြင့် ကျွန်ုပ်၏ နှလုံးသားသည် ထိုကဲ့သို့သော စမ်းသပ်မှုမှ နောက်တွန့်နေခဲ့သည်။

One great fear that oppressed me was that if I obeyed the call of duty, and went out declaring myself to be one favored of the Most High with visions and revelations for the people, I might yield to sinful exaltation and be lifted above the station that was right for me to occupy, bring upon myself the displeasure of God, and lose my own soul. I had before me several cases such as I have here described, and my heart shrank from the trying ordeal.

 

ယခုအခါတွင် ကျွန်ုပ်သည် ထာဝရဘုရား ပြသခဲ့သည်များကို သွားရောက်ပြောပြရမည်ဆိုပါက၊ မလျော်ကန်သော မာနတက်ခြင်းမှ ကာကွယ်ပေးရန် အသနားခံခဲ့သည်။ ကောင်းကင်တမန်က ပြောသည်မှာ- "သင်၏ ဆုတောင်းသံကို နားညောင်းပြီး ဖြစ်၍ အဖြေပေးလိမ့်မည်။ အကယ်၍ သင် ကြောက်ရွံ့သော ဤမကောင်းမှုသည် သင့်ကို ခြိမ်းခြောက်လာပါက၊ ဘုရားသခင်၏ လက်တော်သည် သင့်ကို ကယ်တင်ရန် ဆန့်တန်းထားလိမ့်မည်။ ဆင်းရဲဒုက္ခအားဖြင့် ကိုယ်တော်သည် သင့်ကို မိမိထံတော်သို့ ဆွဲခေါ်ပြီး သင်၏ နှိမ့်ချမှုကို ထိန်းသိမ်းပေးလိမ့်မည်။ သတင်းစကားကို သစ္စာရှိစွာ ပေးပို့လော့။ အဆုံးတိုင်အောင် တည်ကြည်လော့၊ ထိုအခါ သင်သည် အသက်ပင်၏ အသီးကို စားရပြီး အသက်စမ်းရေကို သောက်ရလိမ့်မည်" ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

I now entreated that if I must go and relate what the Lord had [65]

shown me, I should be preserved from undue exaltation. Said the angel: “Your prayers are heard and shall be answered. If this evil that you dread threatens you, the hand of God will be stretched out to save you; by affliction He will draw you to Himself and preserve your humility. Deliver the message faithfully. Endure unto the end, and you shall eat the fruit of the tree of life and drink of the water of life.”

 

လောကီအရာများကို ပြန်လည်သတိရလာပြီးနောက်၊ ထာဝရဘုရား၏ အလိုတော်မှာ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ပြုလုပ်ရန် အသင့်ဖြစ်နေသော စိတ်ဖြင့် ကျွန်ုပ်ကိုယ်ကျွန်ုပ် ကိုယ်တော်ထံ အပ်နှံလိုက်သည်။ ဘုရားသခင်၏ လမ်းပြမှုဖြင့် ကျွန်ုပ်၏ နေအိမ်မှ မိုင် (၃၀) ကွာဝေးသော ပိုလန်မြို့ရှိ ကျွန်ုပ်၏ အစ်မများထံသို့ ကျွန်ုပ်၏ ခဲအိုနှင့်အတူ သွားရန် လမ်းစပွင့်လာခဲ့သည်။ ထိုနေရာတွင် ကျွန်ုပ်၏ သက်သေခံချက်ကို ပြောပြရန် အခွင့်အရေး ရခဲ့သည်။

After recovering consciousness of earthly things, I committed myself to the Lord, ready to do His bidding whatever that might be. Providentially, the way opened for me to go with my brother-in-law to my sisters in Poland, thirty miles from my home. I there had an opportunity to bear my testimony.

 

(၃) လတိုင်တိုင် ကျွန်ုပ်၏ လည်ချောင်းနှင့် အဆုတ်တို့မှာ ရောဂါဝေဒနာ ခံစားနေရသဖြင့် စကားကို အနည်းငယ်သာ ပြောနိုင်ပြီး အသံမှာလည်း တိုးကာ အက်ကွဲနေခဲ့သည်။ ဤအစည်းအဝေးတွင် ကျွန်ုပ်သည် ထရပ်ပြီး တိုးတိုးလေး စတင်ပြောဆိုခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်သည် (၅) မိနစ်ခန့် ထိုသို့ ပြောဆိုနေစဉ်မှာပင်၊ ကျွန်ုပ်၏ လည်ချောင်းနှင့် အဆုတ်မှ နာကျင်မှုနှင့် ပိတ်ဆို့မှုများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ ကျွန်ုပ်၏ အသံသည် ကြည်လင်ပြတ်သားကာ အားကောင်းလာခဲ့သဖြင့် (၂) နာရီနီးပါးခန့် အလွန်လွယ်ကူပြီး လွတ်လပ်စွာ ပြောဆိုနိုင်ခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်၏ သတင်းစကား ပြီးဆုံးသွားသောအခါ၊ လူတို့၏ ရှေ့မှောက်၌ ကျွန်ုပ် ထပ်မံ မရပ်မချင်း ကျွန်ုပ်၏ အသံမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ် အစည်းအဝေးတွင် ပြန်လည်ရပ်လိုက်သောအခါတွင်မူ ထူးဆန်းသော အသံပြန်လည်ကောင်းမွန်မှုသည် ထပ်မံ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်သည် ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်ကို ပြုနေသည်ဟူသော အမြဲမပြတ် စိတ်ချမှုကို ခံစားရပြီး၊ ကျွန်ုပ်၏ ကြိုးပမ်းမှုများတွင် ထူးခြားသော ရလဒ်များ ပါရှိနေသည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

For three months my throat and lungs had been so diseased that I could talk but little, and that in a low and husky tone. On this occasion I stood up in meeting and commenced speaking in a whisper. I continued thus for about five minutes, when the soreness and obstruction left my throat and lungs, my voice became clear and

62 Testimonies for the Church, vol. 1

strong, and I spoke with perfect ease and freedom for nearly two hours. When my message was ended, my voice was gone until I again stood before the people, when the same singular restoration was repeated. I felt a constant assurance that I was doing the will of God, and saw marked results attending my efforts.

 

မိန်းပြည်နယ် အရှေ့ပိုင်းသို့ သွားရန် လမ်းစသည်လည်း ဘုရားသခင်၏ လမ်းပြမှုဖြင့် ပွင့်လာခဲ့သည်။ ညီအစ်ကို ဝီလျံ ဂျော်ဒန်သည် အိုရင်တန်မြို့သို့ စီးပွားရေးကိစ္စဖြင့် သွားမည်ဖြစ်ရာ သူ၏ ညီမလည်း အတူလိုက်ပါမည်ဖြစ်ပြီး၊ ကျွန်ုပ်ကိုလည်း သူတို့နှင့်အတူ လိုက်ရန် တိုက်တွန်းခဲ့ကြသည်။ ကျွန်ုပ်သည် ထာဝရဘုရား ဖွင့်ပေးသော လမ်းတွင် လျှောက်လှမ်းပါမည်ဟု ကတိပေးထားပြီး ဖြစ်သဖြင့် မငြင်းဝံ့ခဲ့ပါ။ အိုရင်တန်တွင် ကျွန်ုပ်သည် အကြီးအကဲ ဂျိမ်းစ်ဝှိုက်နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သည်။ သူသည် ကျွန်ုပ်၏ မိတ်ဆွေများနှင့် ရင်းနှီးပြီး သူကိုယ်တိုင်လည်း ကယ်တင်ခြင်းအမှုတွင် ပါဝင်ဆောင်ရွက်နေသူ ဖြစ်သည်။

The way providentially opened for me to go to the eastern part of Maine. Brother William Jordan was going on business to Orrington, accompanied by his sister, and I was urged to go with them. As I had promised the Lord to walk in the path He opened before me, I dared not refuse. At Orrington I met Elder James White. He was acquainted with my friends, and was himself engaged in the work of salvation.

 

ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်သည် ကျွန်ုပ်ဟောပြောသော သတင်းစကားနှင့်အတူ ရှိနေခဲ့သည်။ [၆၆] နှလုံးသားများသည် သမ္မာတရား၌ ဝမ်းမြောက်ခဲ့ကြပြီး၊ စိတ်ဓာတ်ကျနေသူများသည်လည်း အားတက်ကာ သူတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းကို အသစ်ပြန်လည်စေရန် အားပေးခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ ဂါလန်မြို့တွင် ကျွန်ုပ်၏ သတင်းစကားကို နားထောင်ရန် နေရာအနှံ့အပြားမှ လူအများအပြား စုဝေးခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ကျွန်ုပ်၏ နှလုံးသားမှာ အလွန်ပင် လေးလံနေခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်သည် ကျွန်ုပ်နှင့်ပတ်သက်ပြီး သတင်းအမှားများ ပျံ့နှံ့နေသောကြောင့် အိမ်သို့ ပြန်လာရန် တောင်းပန်ထားသော ကျွန်ုပ်၏ မိခင်ထံမှ စာတစ်စောင်ကို ရရှိထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ မထင်မှတ်ထားသော ထိုးနှက်ချက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်၏ နာမည်မှာ အမြဲတမ်း အပြစ်တင်စရာ ကင်းစင်ခဲ့ပြီး၊ ကျွန်ုပ်၏ ဂုဏ်သိက္ခာမှာ ကျွန်ုပ်အတွက် အလွန် အဖိုးတန်သည်။ ကျွန်ုပ်ကြောင့် ကျွန်ုပ်၏ မိခင် ဆင်းရဲဒုက္ခခံစားရခြင်းအတွက်လည်း ကျွန်ုပ် ဝမ်းနည်းမိသည်။ သူမ၏ နှလုံးသားမှာ သူမ၏ သားသမီးများနှင့် ရစ်ပတ်နှောင်ဖွဲ့ထားပြီး၊ သူမသည် သားသမီးများနှင့် ပတ်သက်လာလျှင် အလွန် ခံစားလွယ်သူ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ အခွင့်အရေးသာ ရှိခဲ့လျှင် ကျွန်ုပ်သည် ချက်ချင်းပင် အိမ်သို့ ပြန်ခဲ့မည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုသို့ ပြုရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ခဲ့ပါ။

The Spirit of God attended the message I bore; hearts were

[66] made glad in the truth, and the desponding ones were cheered and encouraged to renew their faith. At Garland a large number collected from different quarters to hear my message. But my heart was very heavy; I had just received a letter from my mother begging me to return home, for false reports were circulating concerning me. This was an unexpected blow. My name had always been free from the shadow of reproach, and my reputation was very dear to me. I also felt grieved that my mother should suffer on my account; her heart was bound up in her children, and she was very sensitive in regard to them. If there had been an opportunity, I should have set out for home immediately; but this was impossible.

 

ကျွန်ုပ်၏ ဝမ်းနည်းမှုမှာ အလွန်ကြီးမားသောကြောင့် ထိုနေ့ညတွင် စကားပြောရန် အလွန်ပင် စိတ်ဓာတ်ကျနေခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်၏ မိတ်ဆွေများက ကျွန်ုပ်အား ထာဝရဘုရားကို ယုံကြည်ကိုးစားရန် တိုက်တွန်းခဲ့ကြပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် ညီအစ်ကိုများသည် ကျွန်ုပ်အတွက် ဆုတောင်းပေးခဲ့ကြသည်။ ထာဝရဘုရား၏ ကောင်းချီးမင်္ဂလာသည် မကြာမီမှာပင် ကျွန်ုပ်အပေါ်သို့ သက်ရောက်လာပြီး၊ ထိုနေ့ညနေတွင် ကျွန်ုပ်၏ သက်သေခံချက်ကို အလွန် လွတ်လပ်စွာ ပြောကြားနိုင်ခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်ကို ခွန်အားပေးရန် ကျွန်ုပ်၏ ဘေးနားတွင် ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါး ရပ်နေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ ထိုအိမ်အတွင်းမှ ဘုန်းတော်ထင်ရှားခြင်းနှင့် အောင်ပွဲခံခြင်း ကြွေးကြော်သံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ယေရှု၏ တည်ရှိနေခြင်းကို ကျွန်ုပ်တို့ကြားတွင် ခံစားခဲ့ရသည်။

My sorrow was so great that I felt too depressed to speak that night. My friends urged me to trust in the Lord; and at length the brethren engaged in prayer for me. The blessing of the Lord soon rested upon me, and I bore my testimony that evening with great freedom. There seemed to be an angel standing by my side to strengthen me. Shouts of glory and victory went up from that house, and the presence of Jesus was felt among us.

 

ကျွန်ုပ်၏ အမှုတော်ဆောင်ခြင်းတွင်၊ ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်အပေါ် အသရေဖျက်စရာများ ဖြစ်စေသော အစွန်းရောက်နေသူအချို့၏ လမ်းစဉ်ကို ဆန့်ကျင်ရန် ကျွန်ုပ်ကို ခေါ်ယူခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ ဤအစွန်းရောက်သူများသည် ဘာသာတရားဟူသည်မှာ ကြီးမားသော စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် ဆူညံသံများသာ ဖြစ်သည်ဟု ထင်မြင်နေပုံရသည်။ သူတို့သည် မယုံကြည်သူများကို စိတ်ဆိုးဒေါသထွက်စေမည့် နည်းလမ်းဖြင့် စကားပြောဆိုကြပြီး၊ ထိုမယုံကြည်သူများက သူတို့နှင့် သူတို့သွန်သင်သော အယူဝါဒများကို မုန်းတီးလာအောင် ပြုလုပ်ကြကာ၊ ထိုအခါတွင်မှ သူတို့သည် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်းကို ခံရသည်ဟု ဝမ်းမြောက်ကြသည်။ မယုံကြည်သူများသည် သူတို့၏ လမ်းစဉ်တွင် တသမတ်တည်းရှိမှုကို မမြင်တွေ့နိုင်ကြပေ။ အချို့သော နေရာများရှိ ညီအစ်ကိုများသည် အစည်းအဝေးများအတွက် စုဝေးခြင်းမှ တားဆီးခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ အပြစ်မရှိသူများသည် အပြစ်ရှိသူများနှင့်အတူ ဒုက္ခခံခဲ့ရသည်။ ကျွန်ုပ်သည် အချိန်အတော်များများတွင် ဝမ်းနည်းလေးလံသော နှလုံးသားကို ဆောင်ထားခဲ့ရသည်။ ခရစ်တော်၏ အမှုတော်သည် ဤကဲ့သို့ အမြော်အမြင်မရှိသော လူတို့၏ လမ်းစဉ်ကြောင့် ထိခိုက်နစ်နာရခြင်းမှာ အလွန်ရက်စက်လှသည်ဟု ထင်ရသည်။ သူတို့သည် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ဝိညာဉ်များကို ဖျက်ဆီးနေကြရုံသာမက၊ အမှုတော်အပေါ်တွင် လွယ်လွယ်နှင့် ဖျက်၍မရသော အမည်းစက်ကိုလည်း တင်ပေးနေကြသည်။ စာတန်သည်လည်း ထိုသို့ဖြစ်ခြင်းကို နှစ်သက်သည်။ သမ္မာတရားကို သန့်ရှင်းခြင်းမရှိသော လူများက ကိုင်တွယ်ခြင်း၊ [၆၇] အမှားများနှင့် ရောနှောခြင်း၊ ထို့နောက် အားလုံးအတူတကွ ဖုန်မှုန့်ထဲတွင် နင်းချေခံရခြင်းတို့ကို မြင်ရခြင်းမှာ စာတန်အတွက် အလွန် သဘောကျစရာ ဖြစ်သည်။ သူသည် ဘုရားသခင်၏ သားသမီးများ၏ ရှုပ်ထွေးကွဲပြားနေသော အခြေအနေကို အောင်နိုင်သူအဖြစ် ကြည့်ရှုနေသည်။

In my labors I was called to oppose the course of some who by their fanaticism were bringing reproach upon the cause of God. These fanatical ones seemed to think that religion consisted in great excitement and noise. They would talk in a manner that would irritate unbelievers, and cause them to hate them and the doctrines they taught; then they would rejoice that they suffered persecution. Unbelievers could see no consistency in their course. The brethren

Call to Travel 63

in some places were prevented from assembling for meetings. The innocent suffered with the guilty. I carried a sad and heavy heart much of the time. It seemed cruel that the cause of Christ should be injured by the course of these injudicious men. They were not only ruining their own souls, but placing upon the cause a stigma not easily removed. And Satan loved to have it so. It suited him well to see the truth handled by unsanctified men; to have it mixed with [67]

error, and then all together trampled in the dust. He looked with triumph upon the confused, scattered state of God’s children.

 

ဤအစွန်းရောက်သူများထဲမှ တစ်ဦးသည် ကျွန်ုပ်၏ မိတ်ဆွေများ၊ ဆွေမျိုးများကိုပင် ကျွန်ုပ်အား ဆန့်ကျင်လာစေရန် အောင်မြင်မှုအချို့ဖြင့် ကြိုးပမ်းခဲ့သည်။ သူ၏ ခရစ်ယာန်မဆန်သော လမ်းစဉ်နှင့် ပတ်သက်ပြီး ပြသထားသည်များကို ကျွန်ုပ်က သစ္စာရှိစွာ ပြောပြခဲ့သောကြောင့်၊ သူသည် ကျွန်ုပ်၏ ဩဇာလွှမ်းမိုးမှုကို ဖျက်ဆီးရန်နှင့် မိမိကိုယ်ကို မှန်ကန်ကြောင်း ပြသရန်အတွက် မဟုတ်မမှန်သော သတင်းများကို ဖြန့်ဝေခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်၏ ကံကြမ္မာမှာ ခက်ခဲလှသည်ဟု ထင်ရသည်။ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများသည် ကျွန်ုပ်အပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ဖိစီးခဲ့ပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်တို့၏ အခြေအနေသည် ကျွန်ုပ်အား ဝေဒနာများဖြင့် ပြည့်နှက်စေခဲ့သဖြင့် နှစ်ပတ်တိုင်တိုင် ဖျားနာကာ အိပ်ရာထဲ လဲနေခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်၏ မိတ်ဆွေများက ကျွန်ုပ် အသက်မရှင်တော့ဟု ထင်ခဲ့ကြသော်လည်း၊ ဤဆင်းရဲဒုက္ခတွင် ကျွန်ုပ်နှင့်အတူ ထပ်တူခံစားရသော ညီအစ်ကို ညီအစ်မများသည် ကျွန်ုပ်အတွက် ဆုတောင်းပေးရန် စုဝေးခဲ့ကြသည်။ ကျွန်ုပ်အတွက် အားတက်သရောရှိပြီး ထိရောက်သော ဆုတောင်းချက်များ ပေးပို့နေသည်ကို ကျွန်ုပ် မကြာမီ သိရှိခဲ့သည်။ ဆုတောင်းခြင်းသည် အောင်မြင်ခဲ့သည်။ ပြင်းထန်သော ရန်သူ၏ တန်ခိုးသည် ပျက်ပြားသွားခဲ့ပြီး၊ ကျွန်ုပ်သည် လွတ်မြောက်ခဲ့ကာ ချက်ချင်းပင် ဗျာဒိတ်ရူပါရုံထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ ဤရူပါရုံတွင် ကျွန်ုပ်သည် မည်သည့်နေရာ၌ပင် ရှိနေပါစေ လူသားတို့၏ ဩဇာလွှမ်းမိုးမှုသည် ကျွန်ုပ်၏ သက်သေခံချက်ကို ထိခိုက်နေသည်ဟု ခံစားရပါက၊ ဘုရားသခင်ထံ အော်ဟစ်ဆုတောင်းရန်သာ လိုကြောင်း၊ ထိုအခါ ကျွန်ုပ်အား ကယ်တင်ရန် ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးကို စေလွှတ်လိမ့်မည်ဖြစ်ကြောင်း မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ ကျွန်ုပ်အား အမြဲမပြတ် စောင့်ရှောက်ပေးနေသော အစောင့်အရှောက် ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါး ရှိနှင့်ပြီး ဖြစ်သော်လည်း၊ လိုအပ်သောအခါတွင် ထာဝရဘုရားသည် လောကီဩဇာလွှမ်းမိုးမှု အပေါင်းတို့၏ အထက်သို့ ကျွန်ုပ်ကို မြှင့်တင်ပေးရန် အခြားကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးကို စေလွှတ်ပေးမည် ဖြစ်သည်။

One of these fanatical persons labored with some success to turn my friends and even my relatives against me. Because I had faithfully related that which was shown me respecting his unchristian course, he circulated falsehoods to destroy my influence and to justify himself. My lot seemed hard. Discouragements pressed heavily upon me; and the condition of God’s people so filled me with anguish that for two weeks I was prostrated with sickness. My friends thought I could not live; but brethren and sisters who sympathized with me in this affliction met to pray for me. I soon realized that earnest, effectual prayer was offered in my behalf. Prayer prevailed. The power of the strong foe was broken, and I was released, and immediately taken off in vision. In this view I saw that if I felt a human influence affecting my testimony, no matter where I might be, I had only to cry to God, and an angel would be sent to my rescue. I already had one guardian angel attending me continually, but when necessary, the Lord would send another to raise me above the power of every earthly influence.

အခန်းကြီး - ၉။

အခန်း (၉) — ကမ္ဘာသစ်၏ ရူပါရုံ

Chapter 9—Vision of the New Earth

 

[ဤရူပါရုံသည် ခရစ်တော်၏ ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာတော်မူခြင်းနောက်ပိုင်း နှစ်ပေါင်း ၁,၀၀၀ (တစ်ထောင်) ကုန်ဆုံးချိန်တွင် ဖြစ်ပျက်မည့် အဖြစ်အပျက်များကို ဖော်ပြခြင်းဖြစ်သည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၂၀၊ ၂၁၊ ၂၂ နှင့် ဇာခရိ ၁၄:၄ ကိုကြည့်ပါ။]

[This vision describes events to take place at the close of the one thousand years after Christ’s second advent. Revelation 20; 21; 22; Zechariah 14:4.]

 

ကျွန်ုပ်တို့၏ခေါင်းဆောင် ယေရှုနှင့်အတူ ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးသည် မြို့တော်မှ ဤကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ ကြီးမားထည်ဝါသော တောင်တစ်ခုပေါ်သို့ ဆင်းသက်ခဲ့ကြသည်။ ထိုတောင်သည် [၆၈] ယေရှုကို မခံနိုင်ဘဲ နှစ်ခြမ်းကွဲသွားရာ ကြီးမားသော လွင်ပြင်ကြီးဖြစ်လာသည်။ ထိုနောက် ကျွန်ုပ်တို့သည် အထက်သို့ မျှော်ကြည့်ရာ အောက်ခြေအုတ်မြစ် ၁၂ (တစ်ဆယ့်နှစ်) ခု၊ တံခါး ၁၂ (တစ်ဆယ့်နှစ်) ပေါက်ရှိသော မြို့ကြီးကို မြင်ရသည်။ တစ်ဖက်လျှင် တံခါး ၃ (သုံး) ပေါက်စီရှိပြီး တံခါးတိုင်းတွင် ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးစီ ရှိသည်။ ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးက “မြို့တော်၊ မြို့တော်ကြီး၊ ဘုရားသခင်ထံတော်မှ၊ ကောင်းကင်ဘုံမှ ဆင်းသက်လာနေပြီ” ဟု ကြွေးကြော်ကြရာ ထိုမြို့တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့ရပ်နေသော နေရာပေါ်တွင် လာရောက်တည်ရှိလေသည်။ ထို့နောက် မြို့ပြင်ရှိ ဘုန်းကြီးသော အရာများကို ကျွန်ုပ်တို့ ကြည့်ရှုကြသည်။ ထိုနေရာတွင် ငွေကဲ့သို့သော အဆင်းရှိပြီး ပုလဲများစီခြယ်ထားသော တိုင် ၄ (လေး) တိုင်ဖြင့် ထောက်မထားသည့် အလွန်လှပသော အိမ်များကို ကျွန်ုပ်တို့ တွေ့ရသည်။ ထိုအိမ်များသည် သန့်ရှင်းသူများ နေထိုင်ရန်ဖြစ်ပြီး အတွင်း၌ ရွှေစင်စင်္ကြံ (စင်) တစ်ခုရှိသည်။ သန့်ရှင်းသူများစွာတို့သည် အိမ်ထဲသို့ဝင်၍ သူတို့၏ တောက်ပသော သရဖူများကို ချွတ်ကာ စင်ပေါ်တွင် တင်ထားပြီးနောက် အိမ်ဘေးရှိ လယ်ကွင်းထဲသို့ထွက်ကာ မြေကြီးနှင့် ပတ်သက်သောအလုပ်တစ်ခုခုကို လုပ်ဆောင်ကြသည်ကို ကျွန်ုပ်မြင်ရသည်။ ဤကမ္ဘာပေါ်တွင် ကျွန်ုပ်တို့လုပ်ရသကဲ့သို့ မဟုတ်ပါ။ သူတို့၏ ဦးခေါင်းပတ်လည်တွင် ဘုန်းကြီးသောအလင်း တောက်ပနေပြီး ဘုရားသခင်ကို အစဉ်မပြတ် ချီးမွမ်းနေကြသည်။

 

With Jesus at our head, we all descended from the city down to this earth, on a great and mighty mountain, which could not bear

[68] Jesus up, and it parted asunder, and there was a mighty plain. Then

we looked up and saw the great city, with twelve foundations, and twelve gates, three on each side, and an angel at each gate. We all cried out: “The city, the great city, it’s coming, it’s coming down from God out of heaven,” and it came and settled on the place where we stood. Then we began to look at the glorious things outside of the city. There I saw most beautiful houses, that had the appearance of silver, supported by four pillars set with pearls, most glorious to behold, which were to be inhabited by the saints, and in which was a golden shelf. I saw many of the saints go into the houses, take off their glittering crowns and lay them on the shelf, then go out into the field by the houses to do something with the earth; not as we have to do with the earth here; no, no. A glorious light shone all about their heads, and they were continually offering praise to God.

 

ပန်းမျိုးစုံပွင့်နေသော အခြားလယ်ကွင်းတစ်ခုကိုလည်း ကျွန်ုပ်မြင်ရသည်။ ထိုပန်းများကို ခူးယူရင်း “ဤပန်းများ ဘယ်တော့မှ ညှိုးနွမ်းမည်မဟုတ်” ဟု ကျွန်ုပ်ကြွေးကြော်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် မြက်ရှည်များရှိသော လယ်ကွင်းတစ်ခုကို မြင်ရပြန်ရာ အလွန်ပင် ရှုမောဖွယ်ကောင်းလှသည်။ ၎င်းသည် စိမ်းလန်းစိုပြည်နေပြီး ယေရှုရှင်၏ ဘုန်းတော်အတွက် ဂုဏ်ယူစွာ လှုပ်ခတ်နေစဉ် ငွေရောင်နှင့် ရွှေရောင်များ ရဟပ်နေသည်။ ထို့နောက် သားရဲတိရစ္ဆာန်မျိုးစုံရှိသော လယ်ကွင်းထဲသို့ ကျွန်ုပ်တို့ ဝင်ခဲ့ကြသည်။ ခြင်္သေ့၊ သိုးသငယ်၊ ကျားသစ်နှင့် တောခွေးတို့သည် အတူတကွ သဟဇာတဖြစ်စွာ ရှိနေကြသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် သူတို့အလယ်မှ ဖြတ်သွားရာ သူတို့သည် ငြိမ်းချမ်းစွာ နောက်မှ လိုက်လာကြသည်။ ထို့နောက် ကျွန်ုပ်တို့သည် တောအုပ်တစ်ခုထဲသို့ ဝင်ခဲ့ကြသည်။ ဤကမ္ဘာပေါ်ရှိ မှောင်မိုက်သောတောမျိုး မဟုတ်ဘဲ အလင်းနှင့် ဘုန်းတော်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သစ်ကိုင်းများသည် ဟိုဟိုဒီဒီ လှုပ်ခါနေကြပြီး “ငါတို့သည် တောကန္တာရထဲတွင် ဘေးကင်းစွာ နေထိုင်၍ တောအုပ်ထဲတွင် အိပ်စက်ကြမည်” ဟု ကျွန်ုပ်တို့ ကြွေးကြော်ကြသည်။ ဇိအုန်တောင်သို့ သွားနေခြင်းဖြစ်၍ ကျွန်ုပ်တို့သည် တောအုပ်များကို ဖြတ်ကျော်ခဲ့ကြသည်။

And I saw another field full of all kinds of flowers, and as I plucked them, I cried out: “They will never fade.” Next I saw a field of tall grass, most glorious to behold; it was living green, and had a reflection of silver and gold, as it waved proudly to the glory of King Jesus. Then we entered a field full of all kinds of beasts—the lion, the lamb, the leopard, and the wolf, all together in perfect union. We passed through the midst of them, and they followed on peaceably after. Then we entered a wood, not like the dark woods we have here; no, no; but light, and all over glorious; the branches of the trees waved to and fro, and we all cried out: “We will dwell safely in the wilderness and sleep in the woods.” We passed through the woods, for we were on our way to Mount Zion.

64

Vision of the New Earth 65

 

ကျွန်ုပ်တို့ ခရီးသွားနေစဉ် ထိုနေရာ၏ ဘုန်းအသရေကို ငေးမောကြည့်ရှုနေသော အုပ်စုတစ်စုနှင့် ဆုံသည်။ သူတို့၏ အဝတ်အစားများတွင် အနီရောင် အနားသတ်များ ရှိနေသည်ကို ကျွန်ုပ်သတိပြုမိသည်။ သူတို့၏ သရဖူများသည် တောက်ပပြီး ဝတ်ရုံများမှာ ဖြူစင်လွန်းလှသည်။ ကျွန်ုပ်တို့ သူတို့ကို နှုတ်ဆက်သောအခါ သူတို့သည် မည်သူများနည်းဟု ယေရှုကို မေးမြန်းခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်က သူတို့သည် ကိုယ်တော့်အတွက် အသတ်ခံခဲ့ရသော အာဇာနည်များဖြစ်ကြောင်း မိန့်တော်မူသည်။ သူတို့နှင့်အတူ [၆၉] အရေအတွက် မရေတွက်နိုင်သော ကလေးငယ်များလည်း ရှိနေပြီး သူတို့၏ အဝတ်များတွင်လည်း အနီရောင်အနားသတ်များ ပါရှိသည်။

As we were traveling along, we met a company who were also gazing at the glories of the place. I noticed red as a border on their garments; their crowns were brilliant; their robes were pure white. As we greeted them, I asked Jesus who they were. He said they were martyrs that had been slain for Him. With them was an innumerable [69]

company of little ones; they had a hem of red on their garments also. Mount Zion was just before us, and on the mount was a glorious temple, and about it were seven other mountains, on which grew roses and lilies. And I saw the little ones climb, or, if they chose, use their little wings and fly to the top of the mountains, and pluck the never-fading flowers.

ဇိအုန်တောင်သည် ကျွန်ုပ်တို့ရှေ့တည့်တည့်တွင် ရှိနေပြီး တောင်ပေါ်တွင် ဘုန်းကြီးသော ဗိမာန်တော်တစ်ခု ရှိသည်။ ၎င်းပတ်လည်တွင် နှင်းဆီနှင့် နှင်းပန်းများ ပွင့်နေသော အခြားတောင် ၇ (ခုနစ်) လုံး ရှိသည်။ ကလေးငယ်များသည် ထိုတောင်ထိပ်များပေါ်သို့ တက်ကြသည်၊ သို့မဟုတ် သူတို့၏ အတောင်ပံငယ်လေးများကို အသုံးပြု၍ ပျံတက်ကြပြီး ဘယ်တော့မှ မညှိုးနွမ်းသော ပန်းများကို ခူးကြသည်ကို ကျွန်ုပ်မြင်ရသည်။ ဗိမာန်တော်ပတ်လည်တွင် သာယာလှပစေရန် သစ်ပင်မျိုးစုံ—Box ပင်၊ ထင်ရှူးပင်၊ Fir ပင်၊ ဆီထွက်ပင်၊ Myrtle ပင်၊ သလဲပင်နှင့် အသီးများဝေဆာနေသော သင်္ဘောသဖန်းပင်များ ရှိကြသည်။ ကျွန်ုပ်တို့ ဗိမာန်တော်ထဲသို့ ဝင်ခါနီးတွင် ယေရှုက ကိုယ်တော်၏ ချိုသာသောအသံဖြင့် “၁၄၄,၀၀၀ (တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်) သောသူများသာ ဤနေရာသို့ ဝင်ရမည်” ဟု မိန့်တော်မူရာ ကျွန်ုပ်တို့က “ဟာလေလုယ!” ဟု ကြွေးကြော်ကြသည်။

There were all kinds of trees around the temple to beautify the place—the box, the pine, the fir, the oil, the myrtle, the pomegranate, and the fig tree bowed down with the weight of its timely figs; these made the place all over glorious. And as we were about to enter the temple, Jesus raised His lovely voice and said, “Only the 144,000 enter this place,” and we shouted, “Alleluia!”

 

ဤဗိမာန်တော်ကို ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်သော ရွှေစင်တိုင် ၇ (ခုနစ်) တိုင်ဖြင့် ထောက်မထားပြီး ဘုန်းကြီးသော ပုလဲများ စီခြယ်ထားသည်။ ထိုနေရာတွင် မြင်တွေ့ရသော အံ့ဖွယ်အမှုများကို ကျွန်ုပ် စကားလုံးဖြင့် ဖော်ပြ၍မရနိုင်ပါ။ အကယ်၍ ကျွန်ုပ်သည် ခါနန်ပြည်၏ ဘာသာစကားဖြင့် ပြောဆိုနိုင်ပါက ထိုသာ၍ကောင်းသော ကမ္ဘာ၏ ဘုန်းအသရေကို အနည်းငယ်မျှ ပြောပြနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ထိုနေရာတွင် ၁၄၄,၀၀၀ (တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်) သောသူတို့၏ အမည်များကို ရွှေစာလုံးများဖြင့် ထွင်းထုထားသော ကျောက်စားပွဲများကို ကျွန်ုပ်မြင်ရသည်။

This temple was supported by seven pillars, all of transparent gold, set with pearls most glorious. The wonderful things I there saw, I cannot describe. Oh, that I could talk in the language of Canaan, then could I tell a little of the glory of the better world. I saw there tables of stone in which the names of the 144,000 were engraved in letters of gold.

 

ဗိမာန်တော်၏ ဘုန်းအသရေကို ကြည့်ရှုပြီးနောက် ကျွန်ုပ်တို့ အပြင်သို့ ထွက်လာကြရာ ယေရှုသည် ကျွန်ုပ်တို့ကို ထားခဲ့ပြီး မြို့ထဲသို့ ကြွသွားသည်။ မကြာမီ ကိုယ်တော်၏ ချိုသာသောအသံကို တစ်ဖန်ကြားရသည်မှာ– “ငါ့လူတို့၊ လာကြလော့၊ သင်တို့သည် ကြီးစွာသော ဆင်းရဲဒုက္ခထဲမှ ထွက်လာကြပြီ၊ ငါ့အလိုကို ဆောင်ကြပြီ၊ ငါ့အတွက် ဆင်းရဲခံကြပြီ၊ ညစာစားရန် လာကြလော့။ ငါကိုယ်တိုင် ခါးပန်းစည်း၍ သင်တို့ကို လုပ်ကျွေးမည်” ဟု ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် “ဟာလေလုယ၊ ဘုန်းကြီးပါစေသော်” ဟု ကြွေးကြော်ကာ မြို့ထဲသို့ ဝင်ကြသည်။ ထိုနေရာတွင် ငွေစင်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော စားပွဲတစ်ခုကို ကျွန်ုပ်မြင်ရသည်။ ၎င်းသည် မိုင်ပေါင်းများစွာ ရှည်လျားသော်လည်း ကျွန်ုပ်တို့၏ မျက်စိဖြင့် တစ်ဆုံး မြင်နိုင်သည်။ အသက်ပင်၏ အသီးများ၊ မန္နမုန့်များ၊ ဗာဒံသီးများ၊ သင်္ဘောသဖန်းသီးများ၊ သလဲသီးများ၊ စပျစ်သီးများနှင့် အခြား အသီးအနှံမျိုးစုံကို ကျွန်ုပ်မြင်ရသည်။ ကျွန်ုပ်အား အသီးကို စားခွင့်ပေးရန် ယေရှုကို တောင်းပန်ခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်က– “ယခု မဟုတ်သေး။ ဤပြည်၏ အသီးကို စားသောသူတို့သည် ကမ္ဘာမြေသို့ တစ်ဖန်ပြန်မသွားရတော့ပါ။ သို့သော် ခေတ္တမျှကြာလျှင် သင်သည် သစ္စာရှိပါက အသက်ပင်၏ အသီးကို စားရမည်ဖြစ်သကဲ့သို့ စမ်းရေတွင်းမှ ရေကိုလည်း သောက်ရမည်။ ထို့ပြင် သင်သည် ကမ္ဘာမြေသို့ ပြန်သွားရဦးမည်၊ ငါသင့်အား ပြသခဲ့သည်များကို အခြားသူများကို ပြန်လည်ပြောပြရမည်” ဟု မိန့်တော်မူသည်။ ထို့နောက် ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးသည် ကျွန်ုပ်ကို ဤမှောင်မိုက်သော ကမ္ဘာလောကသို့ ညင်သာစွာ ပြန်လည်ပို့ဆောင်ပေးခဲ့သည်။ တစ်ခါတစ်ရံ ကျွန်ုပ်သည် ဤနေရာတွင် ဆက်မနေလိုတော့ဟု တွေးမိသည်၊ အရာရာတိုင်းသည် အလွန်ခြောက်ကပ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သာ၍ကောင်းသော ပြည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသဖြင့် ကျွန်ုပ် အလွန်အထီးကျန်သည်ဟု ခံစားရသည်။ အကယ်၍ ကျွန်ုပ်တွင် ချိုးငှက်ကဲ့သို့ အတောင်ပံများရှိပါက ပျံထွက်သွားပြီး အနားယူလိုက်ချင်ပါတော့သည်။

After beholding the glory of the temple, we went out, and Jesus left us and went to the city. Soon we heard His lovely voice again, saying: “Come, My people, you have come out of great tribulation, and done My will, suffered for Me, come in to supper; for I will gird Myself and serve you.” We shouted, “Alleluia, glory,” and entered the city. Here I saw a table of pure silver; it was many miles in length, yet our eyes could extend over it. I saw the fruit of the tree of life, the manna, almonds, figs, pomegranates, grapes, and many other kinds of fruit. I asked Jesus to let me eat of the fruit. He said: “Not now. Those who eat of the fruit of this land, go back to earth no more. But in a little while, if faithful, you shall both eat of the fruit of the tree of life and drink of the water of the fountain. And,” said He, “you must go back to the earth again, and relate to others [70]

what I have revealed to you.” Then an angel bore me gently down to this dark world. Sometimes I think I can stay here no longer, all things of earth look so dreary. I feel very lonely here, for I have seen

66 Testimonies for the Church, vol. 1

a better land. Oh that I had wings like a dove, then would I fly away and be at rest.

 

ဤရူပါရုံကို မြင်တွေ့ချိန်တွင် ရှိနေသော ညီအစ်ကို ဟိုက် (Hyde) သည် အောက်ပါ ကဗျာလင်္ကာများကို ရေးဖွဲ့ခဲ့ရာ ဘာသာရေးစာစောင်များတွင် ပျံ့နှံ့ခဲ့ပြီး ဓမ္မသီချင်းစာအုပ် အတော်များများတွင် နေရာရခဲ့သည်။ ဤသီချင်းကို ထုတ်ဝေ၊ ဖတ်ရှု၊ သီဆိုသူများသည် ဤအရာမှာ နှိမ့်ချသော သက်သေခံချက်ကြောင့် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခံရသော မိန်းကလေးတစ်ဦး၏ ရူပါရုံမှ မြစ်ဖျားခံလာသည်ကို သိကြသူ နည်းပါးလှသည်။

Brother Hyde, who was present during this vision, composed the following verses, which have gone the rounds of the religious papers, and have found a place in several hymn-books. Those who have published, read, and sung them have little thought that they originated from a vision of a girl persecuted for her humble testimony.

 

တောက်ပ၍ သန့်ရှင်းသောပြည်အကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့ ကြားသိရပြီ၊ ကျွန်ုပ်တို့ ကြားရ၍ စိတ်နှလုံး ရွှင်လန်းကြ၏။ အကြောင်းမှာ ကျွန်ုပ်တို့သည် အထီးကျန်သော ဘုရားဖူးအုပ်စုဖြစ်၍၊ နွမ်းနယ်၊ ပင်ပန်းကာ ဝမ်းနည်းခဲ့ရသောကြောင့် ဖြစ်၏။

We have heard from the bright, the holy land; We have heard, and our hearts are glad;

For we were a lonely pilgrim band, And weary, and worn, and sad.

 

သန့်ရှင်းသူတို့ ထိုနေရာတွင် နေအိမ်ရှိသည်ဟု သူတို့ဆိုကြ၏—အိမ်မဲ့သူများ မဟုတ်ကြတော့ပြီ။ အသက်စမ်းရေ ဖြတ်စီးရာ ထိုပြည်သည် အလွန်တင့်တယ်ကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့ သိကြ၏။

They tell us the saints have a dwelling there— No longer are homeless ones;

And we know that the goodly land is fair, Where life’s pure river runs.

 

ထိုနေရာတွင် ဘယ်သောအခါမျှ ညှိုးနွမ်းခြင်းမရှိသော၊ စိမ်းလန်းသော လယ်ကွင်းများ လှိုင်းထနေသည်ဟု ဆိုကြ၏။ တောကန္တာရရိုင်းများသည် လှပစွာ ပွင့်လန်းနေပြီး၊ ရှာရုန်ပြည်၏ နှင်းဆီများ ဖူးပွင့်နေ၏။

They say green fields are waving there, That never a blight shall know;

And the deserts wild are blooming fair, And the roses of Sharon grow.

 

စိမ်းလန်းသော နွယ်ရုံများတွင် ချစ်စဖွယ် ငှက်များရှိ၏၊ သူတို့၏ သီချင်းသံမှာ ပျော်ရွှင်ချိုသာလှ၏။ အမြဲတမ်း အသစ်ဖြစ်နေသော သူတို့၏ တေးသံများကို၊ ကောင်းကင်တမန်တို့၏ စောင်းသံများက ကြိုဆိုနှုတ်ဆက်ကြ၏။

There are lovely birds in the bowers green, Their songs are blithe and sweet;

And their warblings, gushing ever new, The angels’ harpings greet.

 

ထန်းပင်လက်များ၊ ဝတ်ရုံများ၊ သရဖူများအကြောင်းနှင့်၊ အဖြူရောင်ဝတ် ငွေရောင်အုပ်စုအကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့ ကြားသိရပြီ။ ပုလဲတံခါးများရှိ၍ အလင်းရောင် တောက်ပနေသော၊ လှပသော မြို့တော်အကြောင်းလည်း ကြားသိရပြီ။

We have heard of the palms, the robes, the crowns, And the silvery band in white;

Of the city fair, with pearly gates, All radiant with light.

 

ထိုနေရာရှိ ကောင်းကင်တမန်များနှင့် သန့်ရှင်းသူတို့၏ အကြောင်း၊ ရွှေစောင်းများဖြင့် သူတို့ မည်သို့ သီဆိုကြကြောင်း ကြားသိရပြီ။ အသီးဝေဆာသော အသက်ပင်ရှိသည့် တောင်ကြီးအကြောင်းနှင့်၊ ကုသခြင်းပေးသော အရွက်များအကြောင်း ကြားသိရပြီ။

We have heard of the angels there, and saints, With their harps of gold, how they sing;

Of the mount, with the fruitful tree of life, Of the leaves that healing bring.

 

ထိုပြည်၏ ဘုရင်မင်းမြတ်သည် အလွန်တင့်တယ်တော်မူ၏၊ ကိုယ်တော်သည် ထိုနေရာ၏ ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့် အလင်းဖြစ်တော်မူ၏။ ကိုယ်တော်၏ လှပခြင်းကို ထိုနေရာတွင် ကျွန်ုပ်တို့ မြင်တွေ့ရမည်။ ကိုယ်တော်၏ ပြုံးရွှင်သော မျက်နှာတော်အောက်တွင် မွေ့လျော်ကြမည်။

The King of that country, He is fair, He’s the joy and light of the place;

In His beauty we shall behold Him there,

Vision of the New Earth 67

And bask in His smiling face.

 

မကြာမီ ကျွန်ုပ်တို့ ထိုနေရာသို့ ရောက်ကြမည်၊ ကျွန်ုပ်တို့ ရောက်ကြမည်။ ဖြူစင်၍ ကောင်းချီးခံရသူတို့နှင့် ကျွန်ုပ်တို့ ပူးပေါင်းကြမည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ထန်းပင်လက်၊ ဝတ်ရုံနှင့် သရဖူကို ရရှိမည်။ ထာဝရ အနားယူကြမည်။

We’ll be there, we’ll be there in a little while, [71]

We’ll join the pure and the blest;

We’ll have the palm, the robe, the crown, And forever be at rest.

 

အခန်းကြီး - ၁၀။

အခန်း (၁၀) — ဆုံးမစကားကို ဆိုင်းငံ့ထားခြင်း

ဤအချိန်အတောအတွင်း ကျွန်ုပ်သည် ပြင်းထန်သော စမ်းသပ်မှုကို ခံခဲ့ရသည်။ အကယ်၍ ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်သည် စည်းဝေးပွဲတွင် တစ်စုံတစ်ဦးအပေါ် ဆင်းသက်၍ ဘုရားသခင်ကို ချီးမွမ်းကာ ဘုန်းတော်ကို ထင်ရှားစေပါက၊ အချို့က ၎င်းကို Mesmerism (မျက်လှည့်အတတ် သို့မဟုတ် စိတ်ညို့ခြင်း) ဟု အော်ဟစ်ကြသည်။ အကယ်၍ ထာဝရဘုရားက ကျွန်ုပ်ကို စည်းဝေးပွဲတွင် ရူပါရုံပေးလျှင်လည်း အချို့က ၎င်းသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် Mesmerism ကြောင့်ဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။ ဝမ်းနည်းအားငယ်စွာဖြင့်၊ နွမ်းနယ်၍ ဝန်လေးသောသူတို့အား အနားယူရန် ဖိတ်ခေါ်သော ကိုယ်တော်၏ရှေ့မှောက်တွင် ကျွန်ုပ်၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို သွန်းလောင်းရန် ဆိတ်ငြိမ်သောနေရာသို့ တစ်ဦးတည်း မကြာခဏ သွားခဲ့ရသည်။ ကျွန်ုပ်၏ယုံကြည်ခြင်းက ကတိတော်များကို တောင်းဆိုသောအခါ၊ ယေရှုသည် အလွန်နီးကပ်လာသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ ကောင်းကင်ဘုံ၏ ချိုသာသောအလင်းသည် ကျွန်ုပ်ပတ်လည်တွင် လင်းလက်လာပြီး၊ ကယ်တင်ရှင်၏ လက်ရုံးတော်များက ကျွန်ုပ်ကို ပွေ့ဖက်ထားသကဲ့သို့ ခံစားရကာ ထိုနေရာတွင် ရူပါရုံများ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ သို့သော် လောကီသြဇာများ မသက်ရောက်နိုင်သော တစ်ကိုယ်တည်းရှိနေချိန်တွင် ဘုရားသခင် ဗျာဒိတ်ပေးခဲ့သည်များကို ပြန်လည်ပြောပြသောအခါ၊ ဘုရားသခင်နှင့် အနီးကပ်ဆုံးနေသူများသည် စာတန်၏ လှည့်ဖြားမှုကို ခံရရန် အလားအလာ အရှိဆုံးဖြစ်သည်ဟု အချို့က အရိပ်အမြွက် ပြောဆိုကြသည်ကို ကြားရသဖြင့် ကျွန်ုပ် ဝမ်းနည်းအံ့သြရပါသည်။

Chapter 10—Withholding Reproof

About this time I was subjected to a severe trial. If the Spirit of God rested upon anyone in meeting, and he glorified God by praising Him, some raised the cry of mesmerism; and if it pleased the Lord to give me a vision in meeting, some would say that it was the effect of excitement and mesmerism. Grieved and desponding, I often went alone to some retired place to pour out my soul before Him who invites the weary and heavy-laden to come and find rest. As my faith claimed the promises, Jesus would seem very near. The sweet light of heaven would shine around me, and I would seem to be encircled by the arms of my Saviour, and would there be taken off in vision. But when I would relate what God had revealed to me alone, where no earthly influence could affect me, I was grieved and astonished to hear some intimate that those who lived nearest to God were most liable to be deceived by Satan.

 

ဤသွန်သင်ချက်အရ၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် လှည့်ဖြားခံရခြင်းမှ ကင်းဝေးရန် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းမှာ ဘုရားသခင်နှင့် ဝေးကွာသော ဆုတ်ယုတ်သည့် အခြေအနေတွင် နေထိုင်ခြင်းသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ အို၊ ဘုရားသခင်၏ ကတိတော်များကို အမှန်တကယ် တစ်ကိုယ်တည်း တောင်းလျှောက်၍ ကယ်တင်ခြင်းကို ရယူလိုသူများသည် Mesmerism ၏ ညစ်ညမ်းသော သြဇာအောက်တွင် ရှိသည်ဟု စွပ်စွဲခံရမည့် အခြေအနေသို့ ရောက်နေပြီလောဟု ကျွန်ုပ်တွေးမိသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကောင်းကင်ဘုံရှိ ကြင်နာသော အဖဘုရားသခင်ထံ မုန့်ကိုတောင်းလျှင် ကျောက်ခဲ သို့မဟုတ် ကင်းမြီးကောက်ကိုသာ ရရှိမည်လော။ ဤအရာများသည် ကျွန်ုပ်၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို နာကျင်စေပြီး အလွန်အမင်း စိတ်ဆင်းရဲစေကာ စိတ်ပျက်အားငယ်လုနီးပါး ဖြစ်စေခဲ့သည်။ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်ဟူ၍ မရှိကြောင်းနှင့် ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းသောသူများ ခံစားရသော အရာအားလုံးသည် Mesmerism သို့မဟုတ် စာတန်၏ လှည့်ဖြားမှုသာဖြစ်သည်ဟု လူများစွာက ကျွန်ုပ်ကို ယုံကြည်စေလိုကြသည်။

According to this teaching, our only safety from delusion would be to remain at a distance from God, in a backslidden state. Oh, thought I, has it come to this, that those who honestly go to God alone to plead His promises, and to claim His salvation, are to be charged with being under the foul influence of mesmerism? Do we ask our kind Father in heaven for bread, only to receive a stone or a scorpion? These things wounded my spirit, and wrung my soul with keen anguish, well nigh to despair. Many would have me believe that there was no Holy Spirit, and that all the exercises that holy

[72] men of God experienced were only the effect of mesmerism or the

deception of Satan.

 

အချို့က ကျမ်းစာ၏ အချို့သော အခန်းကဏ္ဍများကို လွန်ကဲစွာ အဓိပ္ပာယ်ကောက်ယူပြီး အလုပ်လုပ်ခြင်းမှ လုံးဝရှောင်ကြဉ်ကြကာ ဘာသာရေးတာဝန်နှင့် ပတ်သက်၍ သူတို့၏ အမြင်ကို လက်မခံသူများကို ပယ်ချကြသည်။ ဘုရားသခင်သည် ဤအမှားများကို ရူပါရုံဖြင့် ကျွန်ုပ်အား ပြသခဲ့ပြီး ကိုယ်တော်၏ မှားယွင်းနေသော သားသမီးများကို လမ်းညွှန်ရန် ကျွန်ုပ်ကို စေလွှတ်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူတို့ထဲမှ လူများစွာသည် သတင်းစကားကို လုံးဝငြင်းပယ်ပြီး ကျွန်ုပ်ကို လောကနှင့် လိုက်လျောညီထွေဖြစ်သူဟု စွပ်စွဲကြသည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင်လည်း နာမည်ခံ Adventists များက ကျွန်ုပ်ကို စိတ်ရူးပေါက်သူ (Fanatic) ဟု စွပ်စွဲကြပြီး၊ ကျွန်ုပ်သည် အစဉ်တစိုက် တားဆီးရန် ကြိုးစားနေသော ထိုစိတ်ရူးပေါက်မှုများ၏ ခေါင်းဆောင်အဖြစ် မှားယွင်းစွာ ဖော်ပြခြင်းခံရသည်။

Some had taken extreme views of certain texts of scripture, refraining wholly from labor, and rejecting all those who would not receive their ideas on this and other points pertaining to religious duty. God revealed these errors to me in vision, and sent me to instruct His erring children; but many of them wholly rejected the message, and charged me with conforming to the world. On the other hand, the nominal Adventists charged me with fanaticism, and

68

Withholding Reproof 69

I was falsely represented as the leader of the fanaticism which I was laboring constantly to arrest.

 

ကိုယ်တော် ကြွလာမည့်အချိန်များကို အမျိုးမျိုး သတ်မှတ်ပြီး ညီအစ်ကိုများအား တိုက်တွန်းကြသည်။ သို့သော် ထိုအချိန်များသည် ကျော်လွန်သွားလိမ့်မည်ဖြစ်ကြောင်း ထာဝရဘုရားသည် ကျွန်ုပ်ကို ပြသခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ ခရစ်တော် မကြွလာမီ ဘေးဒုက္ခကာလ (Time of trouble) ဖြစ်ပျက်ရမည် ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သတ်မှတ်ထားသော အချိန်တိုင်း ကျော်လွန်သွားခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်များ၏ ယုံကြည်ခြင်းကို အားနည်းစေလိမ့်မည်။ ဤအတွက်ကြောင့် ကျွန်ုပ်သည် “ငါ့အရှင် ကြွလာရန် နှောင့်နှေးနေသည်” ဟု ပြောသော လူဆိုးအစေခံအဖြစ် စွပ်စွဲခံခဲ့ရသည်။

Different times were set for the Lord to come, and were urged upon the brethren. But the Lord showed me that they would pass by, for the time of trouble must take place before the coming of Christ, and that every time that was set, and passed, would weaken the faith of God’s people. For this I was charged with being the evil servant that said: “My Lord delayeth His coming.”

 

အချိန်ကာလ သတ်မှတ်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်သော ဤဖော်ပြချက်များကို လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ၃၀ (သုံးဆယ်) ခန့်က ပုံနှိပ်ခဲ့ပြီး ၎င်းတို့ပါဝင်သော စာအုပ်များသည် နေရာအနှံ့ ပျံ့နှံ့ခဲ့သည်။ သို့သော် ကျွန်ုပ်နှင့် ရင်းနှီးသည်ဟု ဆိုကြသော အချို့သော ဓမ္မဆရာများက ကျွန်ုပ်သည် ကိုယ်တော်ကြွလာမည့်အချိန်ကို တစ်ကြိမ်ပြီးတစ်ကြိမ် သတ်မှတ်ခဲ့ပြီး ထိုအချိန်များ ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီ၊ ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်၏ ရူပါရုံများသည် မှားယွင်းသည်ဟု ပြောဆိုကြသည်။ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိသည်မှာ၊ ဤမှားယွင်းသော ဖော်ပြချက်များကို လူများစွာက အမှန်တရားအဖြစ် လက်ခံကြခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် ကျွန်ုပ် သို့မဟုတ် ကျွန်ုပ်၏ လုပ်ဆောင်မှုများကို သိရှိသူ မည်သူမျှ ရိုးသားစွာဖြင့် ထိုကဲ့သို့ မပြောနိုင်ပါ။ ၁၈၄၄ ခုနှစ် အချိန်ကာလ ကျော်လွန်သွားပြီးနောက် ကျွန်ုပ် အစဉ်တစိုက် ပေးခဲ့သော သက်သေခံချက်မှာ ဤသို့ဖြစ်သည်– “အချိန်ကာလများကို လူအမျိုးမျိုးက သတ်မှတ်ကြလိမ့်မည်၊ ထိုအချိန်များ ကျော်လွန်သွားလိမ့်မည်။ ထိုသို့ အချိန်သတ်မှတ်ခြင်း၏ သြဇာသည် ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်များ၏ ယုံကြည်ခြင်းကို ပျက်စီးစေလိမ့်မည်။” အကယ်၍ ကျွန်ုပ်သည် ရူပါရုံတွင် အတိအကျ အချိန်ကာလကို မြင်တွေ့ခဲ့ပြီး ၎င်းကို သက်သေခံခဲ့ပါက၊ သတ်မှတ်သမျှ အချိန်အားလုံး ကျော်လွန်သွားလိမ့်မည်ဟူသော သက်သေခံချက်ကို ကျွန်ုပ် ရေးသားထုတ်ဝေနိုင်မည် မဟုတ်ပါ။ အကြောင်းမှာ ခရစ်တော် မကြွလာမီ ဘေးဒုက္ခကာလသည် လာရမည်ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အမှန်စင်စစ်အားဖြင့် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ၃၀ (သုံးဆယ်) အတွင်း၊ ဆိုလိုသည်မှာ ဤဖော်ပြချက်ကို ထုတ်ဝေပြီးကတည်းက၊ ခရစ်တော် ကြွလာမည့်အချိန်ကို သတ်မှတ်ရန် ကျွန်ုပ် လိုလားမည် မဟုတ်ပါ။ ထိုသို့လုပ်ဆောင်ခြင်းသည် ကျွန်ုပ်ကိုယ်တိုင် ဆုံးမနေသော သူများနှင့်အတူ ပြစ်ဒဏ်သင့်စေမည် ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်သည် ၁၈၄၅ ခုနှစ်အထိ မည်သည့်ရူပါရုံကိုမျှ မမြင်ခဲ့ပါ။ ၎င်းသည် ၁၈၄၄ ခုနှစ်၏ အထွေထွေ မျှော်လင့်ထားသော အချိန်ကာလ ကျော်လွန်ပြီးမှ ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ကျွန်ုပ်ကို ယခုဖော်ပြပါ အချက်များကို ပြသခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

These statements relative to time setting were printed about thirty years ago, and the books containing them have been circulated everywhere; yet some ministers claiming to be well acquainted with me, state that I have set time after time for the Lord to come, and those times have passed, therefore my visions are false. No doubt these false statements are received by many as truth; but none who are acquainted with me or with my labors can in candor make such report. This is the testimony I have ever borne since the passing of the time in 1844: “Time after time will be set by different ones, and will pass by; and the influence of this time setting will tend to destroy the faith of God’s people.” If I had in vision seen definite time, and had borne my testimony to it, I could not have written and published, in the face of this testimony, that all times that should be set would pass, for the time of trouble must come before the coming of Christ. Certainly for the last thirty years, that is, since the [73]

publication of this statement, I would not be inclined to set time for Christ to come, and thus place myself under the same condemnation with those whom I was reproving. And I had no vision until 1845, which was after the passing of the time of general expectation in 1844. I was then shown what I have here stated.

 

ဤသက်သေခံချက်သည် အချက်တိုင်းတွင် ပြည့်စုံခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။ First-day Adventists များသည် အချိန်ကာလကို တစ်ကြိမ်ပြီးတစ်ကြိမ် သတ်မှတ်ခဲ့ကြပြီး၊ ထပ်ခါတလဲလဲ ကျရှုံးခဲ့သော်လည်း အချိန်သစ်များကို သတ်မှတ်ရန် သတ္တိမွေးခဲ့ကြသည်။ ဘုရားသခင်သည် သူတို့ကို ဤအမှု၌ လမ်းမပြခဲ့ပါ။ ၁၈၄၄ ခုနှစ်တွင် အချိန်ကျော်လွန်သွားပြီး မျှော်လင့်ထားသော အဖြစ်အပျက် ဖြစ်မလာသောကြောင့်၊ သူတို့ထဲမှ လူများစွာသည် စစ်မှန်သော ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ အချိန်ကာလကို ငြင်းပယ်ခဲ့ကြပြီး ပရောဖက်ပြုချက် ပြည့်စုံမှုကို လျစ်လျူရှုခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် အမှန်တရားကို ငြင်းပယ်ခဲ့ကြသဖြင့်၊ ရန်သူ (စာတန်) သည် သူတို့ကို မုသားကို ယုံကြည်စေရန် ပြင်းထန်သော လှည့်ဖြားမှုများ ပြုလုပ်နိုင်သော အခွင့်ရခဲ့သည်။ အချိန်ကာလနှင့် ပတ်သက်သော ကြီးမားသော စမ်းသပ်မှုမှာ ၁၈၄၃ နှင့် ၁၈၄၄ ခုနှစ်တို့တွင် ဖြစ်ခဲ့သည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ အချိန်ကာလ သတ်မှတ်သူ အားလုံးသည် မိမိကိုယ်ကို လှည့်ဖြားခြင်းနှင့် အခြားသူများကို လှည့်ဖြားခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

And has not this testimony been fulfilled in every particular? The First-day Adventists have set time after time, and notwithstanding the repeated failures, they have gathered courage to set new times. God has not led them in this. Many of them have rejected the true prophetic time, and ignored the fulfillment of prophecy, because the time passed in 1844, and did not bring the expected event. They rejected the truth, and the enemy has had power to bring strong delusions upon them that they should believe a lie. The great test on time was in 1843 and 1844; and all who have set time since then have been deceiving themselves and deceiving others.

70 Testimonies for the Church, vol. 1

 

ကျွန်ုပ်၏ ပထမဆုံး ရူပါရုံကို မမြင်မီအထိ ကျွန်ုပ် စာမရေးနိုင်ခဲ့ပါ။ တုန်ယင်နေသော ကျွန်ုပ်၏လက်သည် ကလောင်တံကို မြဲမြံစွာ မကိုင်နိုင်ခဲ့ပါ။ ရူပါရုံကို မြင်နေစဉ်အတွင်း ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးက ရူပါရုံကို ရေးသားရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ် နာခံခဲ့ပြီး ချောမောစွာ ရေးသားနိုင်ခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်၏ အာရုံကြောများ သန်မာလာပြီး လက်သည်လည်း ငြိမ်သက်လာခဲ့သည်။ မှားယွင်းနေသူများနှင့် ပတ်သက်၍ ကျွန်ုပ်အား ပြသထားသည်များကို သူတို့အား ပြန်လည်ပြောပြရန်မှာ ကျွန်ုပ်အတွက် ကြီးမားသော လက်ဝါးကပ်တိုင် (ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး) ဖြစ်ခဲ့သည်။ အခြားသူများ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ခြင်း သို့မဟုတ် ဝမ်းနည်းခြင်းကို မြင်ရသည်မှာ ကျွန်ုပ်ကို အလွန်စိတ်ဆင်းရဲစေသည်။ သတင်းစကားကို ပြောရမည့်အချိန်တွင်၊ ကျွန်ုပ်သည် ၎င်းတို့ကို တတ်နိုင်သမျှ ပျော့ပျောင်းအောင်၊ ထိုသူအတွက် အဆင်ပြေအောင် ပြောဆိုလေ့ရှိပြီး၊ ထို့နောက် တစ်ဦးတည်းသွားကာ စိတ်ဆင်းရဲစွာ ငိုကြွေးလေ့ရှိသည်။ မိမိတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကိုသာ ဂရုစိုက်ရသော သူများကို ကြည့်ကာ၊ အကယ်၍ ကျွန်ုပ်သာ သူတို့နေရာတွင်ရှိပါက ကျွန်ုပ် ညည်းညူမည်မဟုတ်ဟု တွေးမိသည်။ ဘုရားသခင် ပေးသနားတော်မူသော ပြတ်သား၍ နာကျင်ဖွယ် သက်သေခံချက်များကို ပြောပြရန်မှာ အလွန်ခက်ခဲလှသည်။ ကျွန်ုပ်သည် ရလဒ်ကို စိုးရိမ်တကြီး စောင့်ကြည့်ခဲ့ပြီး၊ အကယ်၍ ဆုံးမခြင်းခံရသူက ဆုံးမမှုကို ဆန့်ကျင်၍ အမှန်တရားကို နောက်ပိုင်းတွင် အတိုက်အခံလုပ်ပါက၊ ကျွန်ုပ်၏စိတ်တွင် ဤသို့ မေးခွန်းများ ပေါ်လာတတ်သည်– “ငါ သတင်းစကားကို ပြောသင့်သလို ပြောခဲ့ရဲ့လား။ သူတို့ကို ကယ်တင်နိုင်မယ့် တခြားနည်းလမ်း မရှိနိုင်ဘူးလား။” ထိုအခါ ကျွန်ုပ်၏ စိတ်ဝိညာဉ်၌ စိတ်ဆင်းရဲမှုများ အလွန်ဖိစီးလာသဖြင့်၊ သေခြင်းသည် ကြိုဆိုရမည့် တမန်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး သင်္ချိုင်းသည် ချိုမြိန်သော အနားယူရာနေရာဖြစ်မည်ဟု မကြာခဏ ခံစားခဲ့ရသည်။ ရူပါရုံတွင် ယေရှု၏ ရှေ့မှောက်သို့ ပို့ဆောင်ခြင်း မခံရမီအထိ ထိုသို့သော လမ်းစဉ်၏ အန္တရာယ်နှင့် အပြစ်ကို ကျွန်ုပ် သတိမပြုမိခဲ့ပါ။ ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်ကို မျက်မှောင်ကြုတ်၍ ကြည့်ကာ ကိုယ်တော့်မျက်နှာကို ကျွန်ုပ်ဘက်မှ လွှဲလိုက်သည်။ ထိုစဉ်က ကျွန်ုပ် ခံစားခဲ့ရသော ထိတ်လန့်မှုနှင့် ဝေဒနာကို ဖော်ပြရန် မဖြစ်နိုင်ပါ။ ကျွန်ုပ်သည် ကိုယ်တော့်ရှေ့တွင် မှောက်လျက်လဲကျသွားသော်လည်း စကားတစ်လုံးမျှ မပြောနိုင်ခဲ့ပါ။ အို၊ ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မျက်မှောင်ကြုတ်ခြင်းမှ ဖုံးကွယ်ခြင်းခံရရန် ကျွန်ုပ် မည်မျှ တောင့်တခဲ့ရပါသနည်း။ ထိုအခါမှသာ ပျောက်ဆုံးသောသူတို့က “ငါတို့အပေါ်သို့ ကျောက်တောင်များနှင့် ကျောက်ခဲများ ကျဆင်းကြပါစေ၊ ပလ္လင်ပေါ်တွင် ထိုင်တော်မူသောသူ၏ မျက်နှာတော်နှင့် သိုးသငယ်၏ အမျက်တော်မှ ငါတို့ကို ဖုံးကွယ်ပေးကြပါ” ဟု အော်ဟစ်ကြမည့် ခံစားချက်ကို ကျွန်ုပ် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ နားလည်နိုင်ခဲ့သည်။

 

Up to the time of my first vision I could not write; my trembling hand was unable to hold my pen steadily. While in vision, I was commanded by an angel to write the vision. I obeyed, and wrote readily. My nerves were strengthened, and my hand became steady. It was a great cross for me to relate to the erring what had been shown me concerning them. It caused me great distress to see others troubled or grieved. And when obliged to declare the messages, I would often soften them down, and make them appear as favorable for the individual as I could, and then would go by myself and weep in agony of spirit. I looked upon those who had only their own souls to care for, and thought if I were in their condition I would not murmur. It was hard to relate the plain, cutting testimonies given me of God. I anxiously watched the result, and if the persons reproved

[74] rose up against the reproof, and afterward opposed the truth, these

queries would arise in my mind: Did I deliver the message just as I should? Could there not have been some way to save them? And then such distress pressed upon my soul that I often felt that death would be a welcome messenger, and the grave a sweet resting place. I did not realize the danger and sin of such a course, until in vision I was taken into the presence of Jesus. He looked upon me with a frown, and turned His face from me. It is not possible to describe the terror and agony I then felt. I fell upon my face before Him, but had no power to utter a word. Oh, how I longed to be covered and hid from that dreadful frown! Then could I realize, in some degree, what the feelings of the lost will be when they cry:

“Mountains and rocks, fall on us, and hide us from the face of Him that sitteth on the throne, and from the wrath of the Lamb.”

 

Presently an angel bade me rise, and the sight that met my eyes can hardly be described.

ခဏအကြာတွင် ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးက ကျွန်ုပ်ကို ထခိုင်းသည်။ ကျွန်ုပ်မြင်လိုက်ရသော မြင်ကွင်းမှာ ဖော်ပြရန်ပင် ခက်ခဲလှသည်။ ကျွန်ုပ်၏ရှေ့တွင် ဆံပင်နှင့် အဝတ်အစားများ စုတ်ပြဲနေပြီး မျက်နှာတွင် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုနှင့် ထိတ်လန့်မှုပုံရိပ်များ အထင်အရှားရှိသော အုပ်စုတစ်စု ရှိနေသည်။ သူတို့သည် ကျွန်ုပ်အနားသို့ တိုးလာပြီး သူတို့၏အဝတ်များကို ကျွန်ုပ်၏အဝတ်နှင့် ပွတ်တိုက်ကြသည်။ ကျွန်ုပ်၏ အဝတ်များကို ကြည့်လိုက်သောအခါ သွေးများစွန်းပေနေသည်ကို တွေ့ရသည်။ ကျွန်ုပ်သည် ကျွန်ုပ်နှင့်အတူပါလာသော ကောင်းကင်တမန်၏ ခြေရင်းတွင် လူသေကဲ့သို့ တစ်ဖန် လဲကျသွားပြန်သည်။ ကျွန်ုပ်သည် ဆင်ခြေတစ်ခုမျှ မပေးနိုင်ဘဲ ထိုသန့်ရှင်းသောနေရာမှ ထွက်သွားချင်စိတ်သာ ရှိတော့သည်။ ကောင်းကင်တမန်က ကျွန်ုပ်ကို ထူမပေးကာ ဤသို့ဆိုသည်– “ဒါဟာ အခု မင်းရဲ့အခြေအနေ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ထာဝရဘုရားက မင်းကို ဗျာဒိတ်ပေးခဲ့တာတွေကို အခြားသူတွေကို ပြောပြဖို့ ပျက်ကွက်ခဲ့မယ်ဆိုရင် မင်းရဲ့အခြေအနေ ဘယ်လိုဖြစ်မလဲဆိုတာ သိအောင် ဒီမြင်ကွင်းကို ပြသလိုက်တာပါ။ အကယ်၍ မင်းဟာ အဆုံးတိုင်အောင် သစ္စာရှိမယ်ဆိုရင် အသက်ပင်ရဲ့အသီးကို စားရမယ်၊ အသက်စမ်းရေကို သောက်ရမယ်။ မင်း အများကြီး ဆင်းရဲခံရလိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဘုရားသခင်ရဲ့ ကျေးဇူးတော်ဟာ လုံလောက်ပါတယ်။” ထိုအခါမှသာ ထာဝရဘုရား၏ နှစ်သက်လက်ခံမှုကို ရရှိရန်နှင့် ကိုယ်တော်၏ ကြောက်မက်ဖွယ် မျက်မှောင်ကြုတ်မှုကို မခံစားရစေရန်အတွက် ထာဝရဘုရား ခိုင်းစေသမျှ အားလုံးကို လုပ်ဆောင်ရန် ကျွန်ုပ် အသင့်ဖြစ်ခဲ့ပါသည်။

Before me was a company whose hair and garments were torn, and whose countenances were the very picture of despair and horror. They came close to me, and rubbed their garments upon mine. As I looked at my garments, I saw that they were stained with blood. Again I fell like one dead at the feet of my accompanying angel. I could not plead one excuse, and longed to be away from that holy place. The angel raised me to my feet, and said: “This is not your case now, but this scene has passed before you to let you know what your situation must be if you neglect to declare to others what the Lord has revealed to you. But if you are

Withholding Reproof 71

faithful to the end, you shall eat of the tree of life, and shall drink of the river of the water of life. You will have to suffer much, but the grace of God is sufficient.” I then felt willing to do all that the Lord might require me to do, that I might have His approbation, and not feel His dreadful frown.

အခန်းကြီး - ၁၁။

အခန်း (၁၁) — အိမ်ထောင်ပြုခြင်းနှင့် နောက်ဆက်တွဲ လုပ်ငန်းများ

[75] Chapter 11—Marriage and Subsequent Labors

 

၁၈၄၆ ခုနှစ်၊ သြဂုတ်လ ၃၀ (သုံးဆယ်) ရက်နေ့တွင် ကျွန်ုပ်သည် သင်းအုပ်ဆရာ ဂျိမ်းစ် ဝှိုက် (James White) နှင့် လက်ထပ်ခဲ့သည်။ သင်းအုပ်ဆရာ ဝှိုက်သည် Advent လှုပ်ရှားမှုတွင် နက်ရှိုင်းသော အတွေ့အကြုံရှိသူဖြစ်ပြီး၊ အမှန်တရားကို ဟောပြောရာတွင် သူ၏လုပ်ဆောင်မှုများသည် ဘုရားသခင်၏ ကောင်းချီးကို ခံစားခဲ့ရသည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ စိတ်နှလုံးများသည် ကြီးမြတ်သော အမှုတော်တွင် တစ်လုံးတစ်ဝတည်း ဖြစ်ခဲ့ကြပြီး စိတ်ဝိညာဉ်များ ကယ်တင်ခြင်းအတွက် အတူတကွ ခရီးလှည့်လည် အမှုဆောင်ခဲ့ကြသည်။

August 30, 1846, I was united in marriage to Elder James White. Elder White had enjoyed a deep experience in the advent movement, and his labors in proclaiming the truth had been blessed of God. Our hearts were united in the great work, and together we traveled and labored for the salvation of souls.

 

ကျွန်ုပ်တို့သည် အမှုတော်ကို ပိုက်ဆံတစ်ပြားမျှမရှိဘဲ၊ သူငယ်ချင်း အနည်းငယ်နှင့် ကျန်းမာရေး ချို့တဲ့စွာ စတင်ခဲ့ကြသည်။ ကျွန်ုပ်၏ခင်ပွန်းသည် သန်စွမ်းသော ကိုယ်ခန္ဓာကို အမွေရခဲ့သော်လည်း ကျောင်းတွင် စာကို အသည်းအသန် လေ့လာခြင်းနှင့် ဟောပြောပွဲများကြောင့် သူ၏ကျန်းမာရေးမှာ ဆိုးရွားစွာ ပျက်ပြားခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်သည်လည်း ပြောပြခဲ့သည့်အတိုင်း ကလေးဘဝကတည်းက ကျန်းမာရေး ချို့တဲ့ခဲ့သည်။ ဤအခြေအနေတွင်၊ ငွေကြေးမရှိဘဲ၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ အမြင်ကို စာနာသူ အလွန်နည်းပါးလျက်၊ သတင်းစာမရှိ၊ စာအုပ်မရှိဘဲ အမှုတော်ကို စတင်ခဲ့ကြသည်။ ထိုစဉ်က ကျွန်ုပ်တို့တွင် ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ရန် အဆောက်အအုံများ မရှိပါ။ တဲ (Tent) ကို အသုံးပြုရန် စိတ်ကူးလည်း မရခဲ့ကြသေးပါ။ ကျွန်ုပ်တို့၏ စည်းဝေးအများစုကို ပုဂ္ဂလိက အိမ်များတွင်သာ ကျင်းပခဲ့ကြသည်။ လူစုလူဝေးမှာ နည်းပါးလှသည်။ အမျိုးသမီးတစ်ဦး စကားပြောသည်ကို စပ်စုချင်၍ လာသူများမှလွဲ၍ Adventists များ မဟုတ်သောသူများ ကျွန်ုပ်တို့၏ စည်းဝေးသို့ လာရောက်ခဲလှသည်။

We entered upon our work penniless, with few friends, and broken in health. My husband had inherited a powerful constitution, but his health had been seriously impaired by close application to study at school, and in lecturing. I had suffered ill-health from a child, as I have related. In this condition, without means, with very few who sympathized with us in our views, without a paper, and without books, we entered upon our work. We had no houses of worship at that time. And the idea of using a tent had not then occurred to us. Most of our meetings were held in private houses. Our congregations were small. It was seldom that any came into our meetings excepting Adventists, unless they were attracted by curiosity to hear a woman speak.

 

အစပိုင်းတွင် ကျွန်ုပ်သည် လူထုရှေ့တွင် စကားပြောရန် ကြောက်ရွံ့တုံ့ဆိုင်းနေခဲ့သည်။ အကယ်၍ ကျွန်ုပ်တွင် ယုံကြည်မှုရှိခဲ့ပါက ၎င်းမှာ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်က ပေးသနားခြင်းဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ကျွန်ုပ် လွတ်လပ်စွာနှင့် တန်ခိုးပါစွာ ပြောဆိုနိုင်ခဲ့ပါက ၎င်းမှာ ဘုရားသခင်ထံမှ လာခြင်းဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ စည်းဝေးများကို များသောအားဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့ နှစ်ဦးစလုံး ပါဝင်သော ပုံစံဖြင့် ကျင်းပသည်။ ကျွန်ုပ်၏ခင်ပွန်းက အယူဝါဒဆိုင်ရာ ဟောပြောချက်ကို ပေးပြီးနောက်၊ ကျွန်ုပ်က ရှည်လျားသော တိုက်တွန်းချက်ဖြင့် ဆက်လက်ပြောဆိုကာ ပရိသတ်၏ ခံစားချက်ထဲသို့ ပျံ့နှံ့ရောက်ရှိစေသည်။ ဤသို့ဖြင့် ကျွန်ုပ်၏ခင်ပွန်းက မျိုးစေ့ချပြီး ကျွန်ုပ်က အမှန်တရားမျိုးစေ့ကို ရေလောင်းကာ ဘုရားသခင်က ကြီးထွားစေတော်မူသည်။

At first I moved out timidly in the work of public speaking. If I had confidence, it was given me by the Holy Spirit. If I spoke with freedom and power, it was given me of God. Our meetings were usually conducted in such a manner that both of us took part. My husband would give a doctrinal discourse, then I would follow with an exhortation of considerable length, melting my way into the feelings of the congregation. Thus my husband sowed and I watered the seed of truth, and God did give the increase.

 

၁၈၄၆ ခုနှစ်၊ ဆောင်းဦးရာသီတွင် ကျွန်ုပ်တို့သည် ကျမ်းစာပါ ဥပုသ်နေ့ကို စတင်စောင့်ထိန်းခဲ့ကြပြီး [၇၆] ၎င်းကို သွန်သင်ကာ ကာကွယ်ခဲ့ကြသည်။ ထိုနှစ်အစောပိုင်းတွင် မက်ဆာချူးဆက်ပြည်နယ်၊ နယူးဘက်ဖို့ဒ် (New Bedford) သို့ သွားရောက်လည်ပတ်စဉ် ဥပုသ်နေ့အကြောင်း ကျွန်ုပ် ပထမဆုံး စတင်သတိပြုမိခဲ့သည်။ ထိုနေရာတွင် သင်းအုပ်ဆရာ ဂျိုးဇက် ဘိတ်စ် (Joseph Bates) နှင့် ရင်းနှီးခဲ့သည်။ သူသည် Advent ယုံကြည်ခြင်းကို စောစီးစွာ လက်ခံခဲ့သူဖြစ်ပြီး အမှုတော်တွင် တက်ကြွစွာ ပါဝင်သူဖြစ်သည်။ သင်းအုပ်ဆရာ ဘိတ်စ်သည် ဥပုသ်နေ့ကို စောင့်ထိန်းနေပြီး ၎င်း၏ အရေးကြီးပုံကို တိုက်တွန်းခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်သည် ၎င်း၏ အရေးကြီးပုံကို မခံစားရသေးဘဲ၊ သင်းအုပ်ဆရာ ဘိတ်စ်သည် အခြားသော ပညတ်တော် ၉ (ကိုး) ခုထက် စတုတ္ထမြောက် ပညတ်တော်ကို ပို၍ အသားပေးနေသည်မှာ မှားယွင်းသည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။

In the autumn of 1846 we began to observe the Bible Sabbath,

[76] and to teach and defend it. My attention was first called to the Sabbath while I was on a visit to New Bedford, Massachusetts, earlier in the same year. I there became acquainted with Elder Joseph Bates, who had early embraced the advent faith, and was an active laborer in the cause. Elder B. was keeping the Sabbath, and urged its importance. I did not feel its importance, and thought that Elder B.

72

 

သို့သော် ထာဝရဘုရားသည် ကောင်းကင်သန့်ရှင်းရာဌာန၏ ရူပါရုံကို ကျွန်ုပ်အား ပြသခဲ့သည်။ ကောင်းကင်တွင် ဘုရားသခင်၏ ဗိမာန်တော်ကို ဖွင့်လှစ်ထားပြီး ကရုဏာပလ္လင်ဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသော ဘုရားသခင်၏ ပဋိညာဉ်သေတ္တာတော်ကို ကျွန်ုပ်အား ပြသခဲ့သည်။ ကောင်းကင်တမန် ၂ (နှစ်) ပါးသည် သေတ္တာတော်၏ တစ်ဖက်တစ်ချက်တွင် ရပ်နေကြပြီး၊ သူတို့၏ အတောင်ပံများကို ကရုဏာပလ္လင်ပေါ်တွင် ဖြန့်ထားကာ မျက်နှာများကို ၎င်းဘက်သို့ လှည့်ထားကြသည်။ ကျွန်ုပ်နှင့်အတူပါလာသော ကောင်းကင်တမန်က ဤအရာသည် ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေ အားလုံးတို့က ဘုရားသခင်၏ လက်ညှိုးတော်ဖြင့် ရေးသားထားသော သန့်ရှင်းသော ပညတ်တော်ကို ရိုသေခန့်ညားစွာဖြင့် ကြည့်ရှုနေကြခြင်းကို ကိုယ်စားပြုကြောင်း ပြောပြသည်။ ယေရှုသည် သေတ္တာတော်၏ အဖုံးကို မလိုက်သောအခါ၊ ပညတ်တော် ၁၀ (တစ်ဆယ်) ပါးကို ရေးသားထားသော ကျောက်ပြားများကို ကျွန်ုပ် မြင်တွေ့ရသည်။ စတုတ္ထမြောက် ပညတ်တော်သည် ပညတ်တော် ၁၀ (တစ်ဆယ်) ပါး၏ အလယ်ဗဟိုတည့်တည့်တွင် ရှိနေပြီး ၎င်းပတ်လည်တွင် နူးညံ့သော အလင်းရောင်ခြည် ဝန်းရံနေသည်ကို တွေ့ရသောအခါ ကျွန်ုပ် အလွန်အံ့သြသွားသည်။ ကောင်းကင်တမန်က “ဤပညတ်သည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၊ ထိုအထဲ၌ရှိသော အရာခပ်သိမ်းကို ဖန်ဆင်းတော်မူသော အသက်ရှင်သော ဘုရားသခင်ကို ဖော်ပြသည့် ပညတ်တော် ၁၀ (တစ်ဆယ်) ပါးထဲမှ တစ်ခုတည်းသော ပညတ်ဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာမြေကြီး၏ အုတ်မြစ်ကို ချသောအခါ၊ ဥပုသ်နေ့၏ အုတ်မြစ်ကိုလည်း ချမှတ်ခဲ့သည်” ဟု ဆိုသည်။

Marriage and Subsequent Labors 73

erred in dwelling upon the fourth commandment more than upon the other nine. But the Lord gave me a view of the heavenly sanctuary. The temple of God was opened in heaven, and I was shown the ark of God covered with the mercy seat. Two angels stood, one at each end of the ark, with their wings spread over the mercy seat, and their faces turned toward it. My accompanying angel informed me that these represented all the heavenly host looking with reverential awe toward the holy law which had been written by the finger of God. Jesus raised the cover of the ark, and I beheld the tables of stone on which the Ten Commandments were written. I was amazed as I saw the fourth commandment in the very center of the ten precepts, with a soft halo of light encircling it. Said the angel: “It is the only one of the ten which defines the living God who created the heavens and the earth and all things that are therein. When the foundations of the earth were laid, then was laid the foundation of the Sabbath also.”

 

စစ်မှန်သော ဥပုသ်နေ့ကိုသာ အမြဲတမ်း စောင့်ထိန်းခဲ့မည်ဆိုပါက ဘာသာမဲ့ (Infidel) သို့မဟုတ် ဘုရားမဲ့ဝါဒီ (Atheist) ဟူ၍ ဘယ်သောအခါမျှ ရှိလာမည်မဟုတ်ကြောင်း ကျွန်ုပ်ကို ပြသခဲ့သည်။ ဥပုသ်နေ့ကို စောင့်ထိန်းခြင်းသည် ကမ္ဘာလောကကို ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းမှ ကာကွယ်ပေးခဲ့ပေလိမ့်မည်။ စတုတ္ထမြောက် ပညတ်တော်သည် နင်းခြေခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် ပညတ်တော်ထဲမှ ပျက်စီးနေသော အစိတ်အပိုင်းကို ပြုပြင်ရန်နှင့် နင်းခြေခံထားရသော ဥပုသ်နေ့အတွက် ခုခံပြောဆိုရန် ခေါ်ယူခြင်း ခံရသည်။ မိမိကိုယ်ကို ဘုရားသခင်ထက် ချီးမြှောက်ပြီး အချိန်ကာလနှင့် ပညတ်တော်များကို ပြောင်းလဲရန် ကြံစည်သော “ပြစ်မှားသောသူ” (Man of sin) သည် ဥပုသ်နေ့ကို ရက်သတ္တပတ်၏ ၇ (ခုနစ်) ရက်မြောက်နေ့မှ ၁ (တစ်) ရက်မြောက်နေ့သို့ ပြောင်းလဲခဲ့သည်။ ဤသို့လုပ်ဆောင်ခြင်းဖြင့် သူသည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်တွင် ဟာကွက်တစ်ခုကို ဖန်တီးခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ ကြီးမြတ်သောနေ့ မတိုင်မီလေးတွင်၊ အန္တိခရစ် (Antichrist) [၇၇] ဖျက်ဆီးထားသော ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်အပေါ် သစ္စာစောင့်သိရန် လူများကို သတိပေးသော သတင်းစကားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ သွန်သင်ချက်နှင့် ပုံသက်သေအားဖြင့်၊ ပညတ်တော်၏ ဟာကွက်ကို အာရုံစိုက်လာအောင် လုပ်ဆောင်ရမည်။ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်နှင့် ယေရှု၏ ယုံကြည်ခြင်းကို ကြွေးကြော်နေသော တတိယကောင်းကင်တမန်သည် ဤသတင်းစကားကို လက်ခံရရှိပြီး ကမ္ဘာလောကကို သတိပေးနှိုးဆော်ကာ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို မျက်ဆိအိမ်ကဲ့သို့ အလေးအမြတ်ထား စောင့်ထိန်းကြမည့် သူများကို ကိုယ်စားပြုကြောင်း ကျွန်ုပ်ကို ပြသခဲ့သည်။ ဤသတိပေးချက်ကို တုံ့ပြန်သောအားဖြင့် လူများစွာသည် ထာဝရဘုရား၏ ဥပုသ်နေ့ကို လက်ခံကြလိမ့်မည်။

 

I was shown that if the true Sabbath had always been kept, there would never have been an infidel or an atheist. The observance of the Sabbath would have preserved the world from idolatry. The fourth commandment has been trampled upon; therefore we are called upon to repair the breach in the law, and plead for the downtrodden Sabbath. The man of sin, who exalted himself above God, and thought to change times and laws, brought about the change of the Sabbath from the seventh to the first day of the week. In doing this, he made a breach in the law of God. Just prior to the great day of God, a message is sent forth to warn the people to come back to their allegiance to the law of God which antichrist has broken [77]

down. By precept and example, attention must be called to the breach in the law. I was shown that the third angel, proclaiming the commandments of God and the faith of Jesus, represents the people who receive this message and raise the voice of warning to the world, to keep the commandments of God as the apple of the eye, and that in response to this warning many would embrace the Sabbath of the Lord.

 

စတုတ္ထမြောက် ပညတ်တော်နှင့် ပတ်သက်သော အလင်းကို ကျွန်ုပ်တို့ ရရှိချိန်တွင် မိန်း (Maine) ပြည်နယ်၌ ဥပုသ်နေ့ စောင့်ထိန်းသော Adventists ၂၅ (နှစ်ဆယ့်ငါး) ဦးခန့် ရှိသည်။ သို့သော် သူတို့သည် အခြားသော အယူဝါဒဆိုင်ရာ အချက်များတွင် သဘောထား ကွဲလွဲနေကြပြီး နေရာအနှံ့ ပျံ့နှံ့နေကြသဖြင့် သူတို့၏ သြဇာမှာ အလွန်သေးငယ်သည်။ နယူးအင်္ဂလန် (New England) ၏ အခြားသော အစိတ်အပိုင်းများတွင်လည်း အလားတူ အခြေအနေမျိုးဖြင့် ထိုအရေအတွက်ခန့်ပင် ရှိသည်။ ထိုသူများကို သူတို့၏ အိမ်များတွင် မကြာခဏ သွားရောက်လည်ပတ်ရန်နှင့် သူတို့ကို ထာဝရဘုရားနှင့် အမှန်တရား၌ ခိုင်ခံ့စေရန်မှာ ကျွန်ုပ်တို့၏ တာဝန်ဟု ထင်မြင်ခဲ့သည်။ သူတို့သည် အလွန်ပျံ့နှံ့နေကြသဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် အချိန်အတော်များများကို ခရီးလမ်းပေါ်တွင် ကုန်ဆုံးခဲ့ရသည်။

When we received the light upon the fourth commandment, there were about twenty-five Adventists in Maine who observed the Sabbath; but these were so diverse in sentiment upon other points of doctrine, and so scattered in location, that their influence was very small. There was about the same number, in similar condition,

74 Testimonies for the Church, vol. 1

in other parts of New England. It seemed to be our duty to visit these frequently at their homes, and strengthen them in the Lord and in His truth, and as they were so much scattered, it was necessary for us to be on the road much of the time. For want of means we took the cheapest private conveyance, second-class cars, and lowerdeck passage on steamers. In my feeble condition I found traveling by private conveyance most comfortable.

ငွေကြေးချို့တဲ့မှုကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် အသက်သာဆုံးသော ပုဂ္ဂလိက ယာဉ်များ၊ ၂ (နှစ်) တန်းရထားများနှင့် သင်္ဘော၏ အောက်ထပ်ခန်းများကိုသာ အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။ ကျွန်ုပ်၏ အားနည်းသော အခြေအနေတွင် ပုဂ္ဂလိက ယာဉ်ဖြင့် သွားလာရသည်မှာ အသက်သာဆုံး ဖြစ်သည်။ ၂ (နှစ်) တန်းရထားများပေါ်တွင် ရှိနေချိန်တွင် များသောအားဖြင့် ဆေးလိပ်ငွေ့များ ဖုံးလွှမ်းနေသဖြင့် ကျွန်ုပ် မကြာခဏ မူးမေ့လဲကျခဲ့ရသည်။ သင်္ဘောအောက်ထပ်တွင်လည်း ဆေးလိပ်ငွေ့များအပြင်၊ သင်္ဘောအလုပ်သမားများနှင့် ခရီးသည် အနိမ့်တန်းစားများ၏ ဆဲဆိုသံနှင့် ရိုင်းစိုင်းသော စကားများကြောင့် အလားတူ ခံစားခဲ့ရသည်။ ညဘက်တွင် ကျွန်ုပ်တို့သည် ကြမ်းပြင်မာမာများ၊ ကုန်သေတ္တာများ သို့မဟုတ် ကောက်ပဲသီးနှံအိတ်များပေါ်တွင် အဝတ်ထုပ်များကို ခေါင်းအုံးအဖြစ် အသုံးပြုကာ၊ ကုတ်အင်္ကျီနှင့် ခြုံစောင်များကို ခြုံ၍ အိပ်စက်ခဲ့ကြသည်။ ဆောင်းရာသီ၏ အအေးဒဏ်ကို ခံစားရလျှင် နွေးထွေးစေရန် သင်္ဘောပတ်လမ်းပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်နေရသည်။ နွေရာသီ၏ အပူဒဏ်ကြောင့် မွန်းကြပ်လျှင် ညဘက် လေအေးရရှိစေရန် အပေါ်ထပ်သို့ တက်ရသည်။ ဤအရာမှာ ကျွန်ုပ်အတွက် အလွန်ပင်ပန်းလှသည်၊ အထူးသဖြင့် ကလေးငယ်ကို ရင်ခွင်ပိုက်၍ ခရီးသွားရချိန်တွင် ဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့သော လူနေမှုပုံစံသည် ကျွန်ုပ်တို့ ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း လုံးဝမဟုတ်ပါ။ ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဆင်းရဲမွဲတေမှုထဲတွင် ခေါ်ယူခဲ့ပြီး၊ ကျွန်ုပ်တို့အတွက် အလွန်တန်ဖိုးရှိသော အတွေ့အကြုံဖြစ်စေရန်နှင့် နောက်ပိုင်းတွင် ကျွန်ုပ်တို့နှင့်အတူ အမှုဆောင်မည့်သူများအတွက် ပုံသက်သေဖြစ်စေရန် စမ်းသပ်ခြင်းမီးဖို (Furnace of affliction) ထဲမှ ကျွန်ုပ်တို့ကို လမ်းပြခဲ့သည်။

 

When on second-class cars, we were usually enveloped in tobacco smoke, from the effects of which I often fainted. When on steamers, on lower deck, we suffered the same from the smoke of tobacco, besides the swearing and vulgar conversation of the ship hands and the baser portion of the traveling public. At night we lay down to sleep on the hard floor, dry goods boxes, or sacks of grain, with carpetbags for pillows, and overcoats and shawls for covering. If suffering from the winter’s cold, we would walk the deck to keep warm. When oppressed by the heat of summer, we would go upon the upper deck to secure the cool night air. This was fatiguing to me, especially when traveling

[78] with an infant in my arms. This manner of life was by no means one

of our choosing. God called us in our poverty, and led us through the furnace of affliction, to give us an experience which should be of great worth to us, and an example to others who should afterward join us in labor.

 

ကျွန်ုပ်တို့၏ သခင်သည် “ပူဆွေးသောသူ” ဖြစ်ခဲ့သည်၊ ဝမ်းနည်းခြင်းနှင့် ရင်းနှီးခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်နှင့်အတူ ဆင်းရဲဒုက္ခခံသောသူတို့သည် ကိုယ်တော်နှင့်အတူ စိုးစံကြလိမ့်မည်။ ထာဝရဘုရားသည် ရှောလု (Saul) နောင်တရချိန်တွင် သူ့ထံ ပေါ်လာသောအခါ၊ သူသည် မည်မျှ ကောင်းစားမည်ကို ပြသရန် ရည်ရွယ်သည်မဟုတ်ဘဲ၊ ကိုယ်တော်၏ နာမတော်အတွက် မည်မျှ ကြီးမားသော ဆင်းရဲဒုက္ခများကို ခံရမည်ကို ပြသရန် ဖြစ်သည်။ အာဗေလ (Abel) အာဇာနည်ဖြစ်ခဲ့သည့် နေ့မှစ၍ ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်များသည် ဆင်းရဲဒုက္ခကို ဝေစုအဖြစ် ရရှိခဲ့ကြသည်။ ဘိုးဘေးများသည် ဘုရားသခင်အပေါ် သစ္စာရှိခြင်းနှင့် ပညတ်တော်များကို နာခံခြင်းကြောင့် ဆင်းရဲဒုက္ခ ခံခဲ့ရသည်။ အသင်းတော်၏ ကြီးမြတ်သော အရှင်သည် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ဆင်းရဲဒုက္ခ ခံခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်၏ ပထမဆုံးသော တမန်တော်များနှင့် ရှေးဦးအသင်းတော်သည် ဆင်းရဲဒုက္ခ ခံခဲ့သည်။ သန်းပေါင်းများစွာသော အာဇာနည်များနှင့် ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးသမားများ (Reformers) သည် ဆင်းရဲဒုက္ခ ခံခဲ့ကြသည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် မကြာမီ ခရစ်တော် ကြွလာသောအခါ ပြည့်စုံမည့် ကောင်းချီးမင်္ဂလာရှိသော မသေနိုင်သော မျှော်လင့်ချက်ရှိသည့် ကျွန်ုပ်တို့သည် အဘယ်ကြောင့် ဆင်းရဲဒုက္ခခံရသော ဘဝမှ ရှောင်လွှဲလိုကြသနည်း။

Our Master was a man of sorrows; He was acquainted with grief; and those who suffer with Him will reign with Him. When the Lord appeared to Saul in his conversion, He did not purpose to show him how much good he should enjoy, but what great things he should suffer for His name. Suffering has been the portion of the people of God from the days of the martyr Abel. The patriarchs suffered for being true to God and obedient to His commandments. The great Head of the church suffered for our sake; His first apostles and the primitive church suffered; the millions of martyrs suffered, and the Reformers suffered.

အကယ်၍ ဘုရားသခင်၏ ပရဒိသုဘုံအလယ်ရှိ အသက်ပင်သို့ ဆင်းရဲဒုက္ခမခံဘဲ ရောက်ရှိနိုင်ခဲ့မည်ဆိုပါက၊ ကျွန်ုပ်တို့ ဆင်းရဲဒုက္ခမခံခဲ့ရသော ထိုကြီးမြတ်သော ဆုလာဘ်ကို ကျွန်ုပ်တို့ မွေ့လျော်နိုင်မည်မဟုတ်ပါ။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဘုန်းတော်ရှေ့မှ နောက်ဆုတ်သွားပေလိမ့်မည်။ ကောင်းသော စစ်မှုကို တိုက်ခဲ့သောသူများ၊ အပြေးပြိုင်ပွဲကို စိတ်ရှည်စွာ ပြေးခဲ့သောသူများနှင့် ထာဝရအသက်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်ခဲ့သော သူများ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ကျွန်ုပ်တို့ အရှက်ရနေပေလိမ့်မည်။ သို့သော် မောရှေကဲ့သို့ ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်နှင့်အတူ ဆင်းရဲဒုက္ခခံရန် ရွေးချယ်ခဲ့သူများမှလွဲ၍ မည်သူမျှ ထိုနေရာတွင် ရှိလိမ့်မည်မဟုတ်ပါ။ ပရောဖက် ယောဟန်သည် ကယ်တင်ခြင်းခံရသော လူအုပ်ကြီးကို မြင်သောအခါ သူတို့သည် မည်သူများနည်းဟု မေးမြန်းခဲ့သည်။ ထိုအခါ “ဤသူတို့သည် ကြီးစွာသော ဘေးဒုက္ခထဲမှ ထွက်လာသောသူများ ဖြစ်ကြ၏၊ သူတို့၏ ဝတ်ရုံများကို သိုးသငယ်၏ သွေးဖြင့် ဖွေးဖွေးဖြူအောင် လျှော်ဖွပ်ထားကြပြီ” ဟု ချက်ချင်းပင် အဖြေရရှိခဲ့သည်။

And why should we, who have the blessed hope of immortality, to be consummated at the soon appearing of Christ, shrink from a life of suffering? Were it possible to reach the tree of life in the midst of the Paradise of God without suffering, we would not enjoy so rich a reward for which we had not suffered. We would shrink back from the glory; shame would seize us in the presence of those who had fought the good fight, had run the race with patience,

Marriage and Subsequent Labors 75

and had laid hold on eternal life. But none will be there who have not, like Moses, chosen to suffer affliction with the people of God. The prophet John saw the multitude of the redeemed, and inquired who they were. The prompt answer came: “These are they which came out of great tribulation, and have washed their robes, and made them white in the blood of the Lamb.”

 

ကျွန်ုပ်တို့သည် ဥပုသ်နေ့နှင့် ပတ်သက်သော အလင်းကို စတင်တင်ပြစဉ်က ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၄:၉-၁၂ ပါ တတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားအကြောင်း ရှင်းလင်းပြတ်သားသော အယူအဆ မရှိသေးပါ။ လူများရှေ့တွင် ကျွန်ုပ်တို့ပေးသော သက်သေခံချက်၏ အဓိကဝန်ထုတ်ဝန်ပိုးမှာ ကြီးမြတ်သော ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာခြင်း လှုပ်ရှားမှုသည် ဘုရားသခင်ထံမှ လာခြင်းဖြစ်ကြောင်း၊ ပထမနှင့် ဒုတိယ သတင်းစကားများ ထွက်ပေါ်ခဲ့ပြီးဖြစ်ကြောင်းနှင့် တတိယသတင်းစကားကို [၇၉] ပေးရမည်ဖြစ်ကြောင်းတို့ ဖြစ်သည်။ တတိယသတင်းစကားမှာ “ဤအရာသည် သန့်ရှင်းသူတို့၏ သည်းခံခြင်းဖြစ်၏။ ဤသူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်များကို စောင့်ရှောက်၍ ယေရှု၏ ယုံကြည်ခြင်း၌ တည်သောသူများ ဖြစ်ကြ၏” ဟူသော စကားလုံးများဖြင့် အဆုံးသတ်ထားသည်ကို ကျွန်ုပ်တို့ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ ထိုပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ စကားလုံးများသည် ဥပုသ်နေ့ ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးကို ညွှန်ပြနေကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့ ယခုမြင်ရသကဲ့သို့ ထိုစဉ်ကလည်း ရှင်းလင်းစွာ မြင်ခဲ့သည်။ သို့သော် သတင်းစကားတွင် ဖော်ပြထားသော သားရဲကို ကိုးကွယ်ခြင်း၊ သားရဲ၏ ရုပ်တုနှင့် အမှတ်အသားတို့မှာ အဘယ်အရာဖြစ်သည်နှင့် ပတ်သက်၍ ကျွန်ုပ်တို့တွင် တိကျသော ရပ်တည်ချက် မရှိသေးပါ။

When we began to present the light on the Sabbath question, we had no clearly defined idea of the third angel’s message of Revelation 14:9-12. The burden of our testimony as we came before the people was that the great second advent movement was of God, that the first and second messages had gone forth, and that the third was to be [79]

given. We saw that the third message closed with the words: “Here is the patience of the saints: here are they that keep the commandments of God, and the faith of Jesus.” And we as clearly saw as we now see that these prophetic words suggested a Sabbath reform; but as to what the worship of the beast mentioned in the message was, or what the image and the mark of the beast were, we had no defined position.

 

ဘုရားသခင်သည် ကိုယ်တော်၏ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်အားဖြင့် ကိုယ်တော်၏ အစေခံများအပေါ် အလင်းကို ထွန်းလင်းစေခဲ့ပြီး ထိုအကြောင်းအရာသည် သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် တဖြည်းဖြည်း ပွင့်လင်းလာခဲ့သည်။ ၎င်းကို တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ဆက်စပ်မိစေရန် များစွာသော လေ့လာမှုနှင့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများဖြင့် ရှာဖွေခဲ့ရသည်။ ဂရုစိုက်မှု၊ စိုးရိမ်မှုနှင့် မနားမနေ အမှုဆောင်မှုတို့ဖြင့် အမှုတော်သည် ရှေ့သို့ တိုးတက်လာခဲ့ပြီး ကျွန်ုပ်တို့ သတင်းစကား၏ ကြီးမြတ်သော အမှန်တရားများ၊ ရှင်းလင်းပြီး ဆက်စပ်နေသော ပြည့်စုံသည့် အရာအားလုံးကို ကမ္ဘာသို့ ပေးအပ်နိုင်ခဲ့သည်။

God by His Holy Spirit let light shine forth upon His servants, and the subject gradually opened to their minds. It required much study and anxious care to search it out, link after link. By care, anxiety, and incessant labor has the work moved on until the great truths of our message, a clear, connected, perfect whole, have been given to the world.

 

သင်းအုပ်ဆရာ ဘိတ်စ်နှင့် သိကျွမ်းခဲ့ရခြင်းအကြောင်း ကျွန်ုပ် ပြောပြခဲ့ပြီးပါပြီ။ သူသည် စစ်မှန်သော ခရစ်ယာန် လူကြီးလူကောင်းတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ယဉ်ကျေးပျူငှာကာ ကြင်နာတတ်သူ ဖြစ်ကြောင်း ကျွန်ုပ် တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။ သူသည် ကျွန်ုပ်ကို သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ကလေးကဲ့သို့ပင် နူးညံ့သိမ်မွေ့စွာ ဆက်ဆံခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ် စကားပြောသည်ကို သူ ပထမဆုံးကြားရချိန်တွင် အလွန်စိတ်ဝင်စားခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ် စကားပြောပြီးသောအခါ သူထရပ်၍ “ကျွန်ုပ်သည် သံသယရှိသော သောမ (Doubting Thomas) တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ရူပါရုံများကို ကျွန်ုပ် မယုံကြည်ပါ။ သို့သော် ယနေ့ည ဤညီမလေး ပြောပြသွားသော သက်သေခံချက်သည် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ဘုရားသခင်၏ အသံတော်အစစ်အမှန် ဖြစ်သည်ဟု ကျွန်ုပ် ယုံကြည်နိုင်ခဲ့လျှင်၊ ကျွန်ုပ်သည် အသက်ရှင်နေသောသူများထဲတွင် အပျော်ရွှင်ဆုံးလူ ဖြစ်ပါလိမ့်မည်။ ကျွန်ုပ်၏ စိတ်နှလုံးသည် အလွန်လှုပ်ရှားရပါသည်။ ပြောဆိုသူသည် ရိုးသားသည်ဟု ကျွန်ုပ်ယုံကြည်သော်လည်း သူမ မြင်တွေ့ခဲ့ရသော အံ့ဖွယ်အရာများနှင့် ပတ်သက်၍ ကျွန်ုပ် ရှင်းမပြနိုင်ပါ” ဟု ဆိုခဲ့သည်။

I have already spoken of my acquaintance with Elder Bates. I found him to be a true Christian gentleman, courteous and kind. He treated me as tenderly as though I were his own child. The first time he heard me speak, he manifested deep interest. After I had ceased speaking, he arose and said: “I am a doubting Thomas. I do not believe in visions. But if I could believe that the testimony the sister has related tonight was indeed the voice of God to us, I should be the happiest man alive. My heart is deeply moved. I believe the speaker to be sincere, but cannot explain in regard to her being shown the wonderful things she has related to us.”

 

ကျွန်ုပ် လက်ထပ်ပြီး လအနည်းငယ်အကြာတွင် ခင်ပွန်းနှင့်အတူ မိန်းပြည်နယ်၊ တော့ပ်ရှမ် (Topsham) ရှိ အစည်းအဝေးတစ်ခုသို့ တက်ရောက်ခဲ့ရာ ထိုနေရာတွင် သင်းအုပ်ဆရာ ဘိတ်စ်လည်း ရှိနေသည်။ ထိုစဉ်က သူသည် ကျွန်ုပ်၏ ရူပါရုံများသည် ဘုရားသခင်ထံမှ လာသည်ဟု အပြည့်အဝ မယုံကြည်သေးပါ။ ထိုစည်းဝေးမှာ အလွန်စိတ်ဝင်စားဖွယ်ကောင်းသော အချိန်ကာလ ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်သည် ကျွန်ုပ်အပေါ် ကျရောက်ခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်သည် ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းတော်ရူပါရုံထဲတွင် နစ်မြောသွားခဲ့ပြီး အခြားသော ဂြိုဟ်များ (Planets) ကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ ရူပါရုံမှ နိုးလာသောအခါ ကျွန်ုပ်မြင်ခဲ့ရသည်များကို ပြန်ပြောပြခဲ့သည်။ သင်းအုပ်ဆရာ ဘိတ်စ်က ကျွန်ုပ်အား နက္ခတ္တဗေဒ (Astronomy) ကို လေ့လာဖူးသလားဟု မေးမြန်းသည်။ ကျွန်ုပ်က နက္ခတ္တဗေဒစာအုပ်ကို တစ်ခါမျှ ကြည့်ဖူးသည့် မှတ်ဉာဏ်မရှိကြောင်း ပြောပြခဲ့သည်။ ထိုအခါ သူက “ဒါဟာ ထာဝရဘုရားဆီက လာတာပဲ” ဟု ဆိုသည်။ သူ ဤမျှလောက် လွတ်လပ်ပြီး ပျော်ရွှင်နေသည်ကို ကျွန်ုပ် တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးပါ။ သူ၏ မျက်နှာသည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ အလင်းဖြင့် တောက်ပနေပြီး အသင်းတော်ကို တန်ဖိုးရှိစွာ တိုက်တွန်းနှိုးဆော်ခဲ့သည်။

A few months after my marriage, I attended, with my husband, a Conference at Topsham, Maine, at which Elder Bates was present. He did not then fully believe that my visions were of God. That meeting was a season of much interest. The Spirit of God rested

76 Testimonies for the Church, vol. 1

upon me; I was wrapped in a vision of God’s glory, and for the first time had a view of other planets. After I came out of vision, I related what I had seen. Elder B. then asked if I had studied astronomy. I

[80] told him I had no recollection of ever looking into an astronomy.

Said he: “This is of the Lord.” I never before saw him so free and happy. His countenance shone with the light of heaven, and he exhorted the church with power.

 

စည်းဝေးအပြီးတွင် ကျွန်ုပ်၏ မိဘများ နေထိုင်ရာ ဂေါ်ဟမ်း (Gorham) သို့ ခင်ပွန်းနှင့်အတူ ပြန်လာခဲ့သည်။ ထိုနေရာတွင် ကျွန်ုပ် အလွန်နေမကောင်းဖြစ်ပြီး အပြင်းအထန် ခံစားခဲ့ရသည်။ မိဘများ၊ ခင်ပွန်းနှင့် ညီမများက ကျွန်ုပ်အတွက် အတူတကွ ဆုတောင်းပေးကြသော်လည်း ၃ (သုံး) ပတ်တိုင်အောင် ဆက်လက် ခံစားခဲ့ရသည်။ ကျွန်ုပ်သည် လူသေကဲ့သို့ မကြာခဏ မူးမေ့လဲကျခဲ့သော်လည်း ဆုတောင်းခြင်းကို အဖြေပေးသောအားဖြင့် ပြန်လည်နိုးထလာခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်၏ ဝေဒနာမှာ အလွန်ပြင်းထန်လှသဖြင့် ကျွန်ုပ်အတွက် ဆုမတောင်းပေးရန် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိသူများကို တောင်းပန်ခဲ့ရသည်။ အကြောင်းမှာ သူတို့၏ ဆုတောင်းချက်များက ကျွန်ုပ်၏ ဆင်းရဲဒုက္ခကို ပို၍ ရှည်ကြာစေသည်ဟု ထင်မှတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ အိမ်နီးနားချင်းများက ကျွန်ုပ် သေလိမ့်မည်ဟု လက်လျှော့ထားကြသည်။ ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ယုံကြည်ခြင်းကို စမ်းသပ်ရန် ခေတ္တမျှ အလိုရှိခဲ့ပုံရသည်။ နောက်ဆုံးတွင်၊ သူငယ်ချင်းများက ကျွန်ုပ်အတွက် ဆုတောင်းရန် တစ်ဖန် စုရုံးကြစဉ်တွင်၊ ထိုနေရာ၌ရှိသော ညီအစ်ကိုတစ်ဦးသည် အလွန်စိတ်အားထက်သန်နေပြီး ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော် သူ၏အပေါ်သို့ သက်ရောက်လျက် ဒူးထောက်နေရာမှ ထလာကာ အခန်းကို ဖြတ်၍ ကျွန်ုပ်၏ ခေါင်းပေါ်သို့ လက်တင်ပြီးလျှင်– “ညီမ အယ်လင်၊ ယေရှုခရစ်တော်က သင့်ကို ကျန်းမာစေတော်မူပြီ” ဟု ဆိုကာ ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်ကြောင့် နောက်သို့ လဲကျသွားသည်။ ထိုအမှုသည် ဘုရားသခင်ထံမှ လာသည်ဟု ကျွန်ုပ်ယုံကြည်လိုက်သည်နှင့် နာကျင်မှုများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ကျွန်ုပ်၏ စိတ်ဝိညာဉ်သည် ကျေးဇူးတင်ခြင်းနှင့် ငြိမ်သက်ခြင်းတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။ ကျွန်ုပ်၏ စိတ်နှလုံးမှ ထွက်ပေါ်လာသော စကားမှာ– “ဘုရားသခင်မှတစ်ပါး ကျွန်ုပ်တို့အတွက် အကူအညီ မရှိပါ။ ကိုယ်တော့်၌ ခိုလှုံ၍ ကိုယ်တော်၏ ကယ်တင်ခြင်းကို စောင့်မျှော်မှသာ ကျွန်ုပ်တို့ ငြိမ်သက်ခြင်း ရရှိနိုင်မည်” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

From the Conference I returned with my husband to Gorham, where my parents were then living. Here I was taken very sick, and suffered extremely. My parents, husband, and sisters united in prayer for me, but I suffered on for three weeks. I often fainted like one dead, but in answer to prayer revived again. My agony was so great that I pleaded with those around me not to pray for me; for I thought their prayers were protracting my sufferings. Our neighbors gave me up to die. For a time it pleased the Lord to try our faith. At length, as my friends again united in prayer for me, a brother who was present seemed much burdened, and with the power of God resting upon him, rose from his knees, came across the room, and laid his hands upon my head, saying: “Sister Ellen, Jesus Christ maketh thee whole,” and fell back, prostrated by the power of God. I believed that the work was of God, and the pain left me. My soul was filled with gratitude and peace. The language of my heart was: “There is no help for us but in God. We can be in peace only as we rest in Him and wait for His salvation.”

 

နောက်တစ်နေ့တွင် ပြင်းထန်သော မုန်တိုင်းကျရောက်သဖြင့် အိမ်နီးနားချင်း မည်သူမျှ ကျွန်ုပ်တို့ အိမ်သို့ မလာကြပါ။ ကျွန်ုပ်သည် ဧည့်ခန်းတွင် ထိုင်နေနိုင်ခဲ့ပြီး ကျွန်ုပ်အခန်း၏ ပြတင်းပေါက်များကို ဖွင့်ထားသည်ကို အချို့က မြင်သောအခါ ကျွန်ုပ် သေသွားပြီဟု ထင်မှတ်ကြသည်။ ကြီးမြတ်သော ဆရာဝန်ကြီးသည် အိမ်ထဲသို့ ကျေးဇူးတော်နှင့်အတူ ကြွဝင်လာပြီး ရောဂါကို ဆုံးမကာ ကျွန်ုပ်ကို လွတ်မြောက်စေခဲ့သည်ကို သူတို့ မသိကြပါ။ နောက်တစ်နေ့တွင် ကျွန်ုပ်တို့သည် တော့ပ်ရှမ်သို့ ၃၈ (သုံးဆယ့်ရှစ်) မိုင် ခရီးနှင်ခဲ့ကြသည်။ ကျွန်ုပ်၏ ဖခင်အား ဈာပနကို မည်သည့်အချိန်တွင် ကျင်းပမည်နည်းဟု မေးမြန်းကြသည်။ ဖခင်က “ဘယ်သူ့ဈာပနလဲ” ဟု ပြန်မေးရာ၊ “ခင်ဗျားသမီးရဲ့ ဈာပနပေါ့” ဟု ပြန်ဖြေကြသည်။ ဖခင်က– “သူမဟာ ယုံကြည်ခြင်းနဲ့ ဆုတောင်းလို့ ကျန်းမာသွားပြီ၊ အခု တော့ပ်ရှမ်ကို သွားနေပြီ” ဟု ပြန်ပြောခဲ့သည်။

The next day there was a severe storm, and none of the neighbors came to our house. I was able to be up in the sitting room; and as some saw the windows of my room raised, they supposed that I was dead. They knew not that the Great Physician had graciously entered the dwelling, rebuked the disease, and set me free. The next day we rode thirty-eight miles to Topsham. Inquiries were made of my father, at what time the funeral would be. Father asked: “What funeral?” “The funeral of your daughter,” was the reply. Father answered: “She has been healed by the prayer of faith, and is on her way to Topsham.”

 

ဤအဖြစ်အပျက်အပြီး အပတ်အနည်းငယ်အကြာတွင်၊ ဘော့စတွန် (Boston) သို့ သွားရန် ပေါ့တလန် (Portland) မှ သင်္ဘောစီးခဲ့ကြသည်။ ပြင်းထန်သော မုန်တိုင်း ကျရောက်ခဲ့သဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့ အလွန်အန္တရာယ်ကြီးခဲ့သည်။ သင်္ဘောသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် လူးခါနေပြီး လှိုင်းလုံးများသည် အခန်းပြတင်းပေါက်များကို ရိုက်ခတ်နေသည်။ အမျိုးသမီးခန်းထဲတွင် အလွန်ထိတ်လန့်နေကြသည်။ လူများစွာသည် သူတို့၏ အပြစ်များကို ဝန်ချတောင်းပန်နေကြပြီး ကရုဏာတော်အတွက် ဘုရားသခင်ထံ အော်ဟစ်နေကြသည်။ အချို့က သူတို့ကို ကယ်တင်ရန် ကညာစင်မာရိ (Virgin Mary) ကို ခေါ်နေကြပြီး၊ အချို့ကမူ အကယ်၍ ကုန်းပေါ်သို့ ဘေးကင်းစွာ ရောက်ရှိခဲ့ပါက သူတို့၏ ဘဝကို ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်အတွက် ဆက်ကပ်ပါမည်ဟု သစ္စာကတိများ ပြုနေကြသည်။ ၎င်းမှာ ထိတ်လန့်မှုနှင့် ရှုပ်ထွေးမှုများ ပြည့်နှက်နေသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ သင်္ဘော လူးခါနေစဉ် အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ကျွန်ုပ်ဘက်သို့ လှည့်ကာ– “ရှင် မကြောက်ဘူးလား။ ကျွန်မတို့ ကုန်းပေါ်ကို ပြန်မရောက်နိုင်တော့ဘူး ထင်တယ်” ဟု ဆိုသည်။ ကျွန်ုပ်က ခရစ်တော်ကို ကျွန်ုပ်၏ ခိုလှုံရာအဖြစ် ထားရှိပြီးဖြစ်ကြောင်း၊ အကယ်၍ ကျွန်ုပ်၏ အလုပ်များ ပြီးဆုံးသွားပြီဆိုလျှင် သမုဒ္ဒရာကြမ်းပြင်မှာ သေရသည်ဖြစ်စေ၊ အခြားနေရာမှာ သေရသည်ဖြစ်စေ အတူတူပင်ဖြစ်ကြောင်း၊ သို့သော် ကျွန်ုပ်၏ အလုပ်များ မပြီးသေးပါက သမုဒ္ဒရာရေအားလုံးသည် ကျွန်ုပ်ကို နစ်မြုပ်စေနိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း ပြောပြခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်၏ ယုံကြည်မှုမှာ ဘုရားသခင်အပေါ်၌ ရှိသည်။ အကယ်၍ ကိုယ်တော်၏ ဘုန်းတော်အတွက် ဖြစ်ပါက ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့ကို ကုန်းပေါ်သို့ ဘေးကင်းစွာ ပို့ဆောင်ပေးလိမ့်မည်။

A few weeks after this, on our way to Boston we took the steamer

[81] at Portland. A violent storm came up, and we were in great peril. The

boat rolled fearfully, and the waves dashed into the cabin windows. There was great fear in the ladies’ cabin. Many were confessing

Marriage and Subsequent Labors 77

their sins, and crying to God for mercy. Some were calling upon the Virgin Mary to keep them, while others were making solemn vows to God that if they reached land they would devote their lives to His service. It was a scene of terror and confusion. As the boat rocked, a lady turned to me and said: “Are you not terrified? I suppose it is a fact that we may never reach land.” I told her that I had made Christ my refuge, and if my work was done, I might as well lie in the bottom of the ocean as in any other place; but if my work was not done, all the waters of the ocean could not drown me. My trust was in God; He would bring us safe to land if it was for His glory.

 

ထိုအချိန်တွင် ခရစ်ယာန်တို့၏ မျှော်လင့်ချက်ကို ကျွန်ုပ် အလွန်တန်ဖိုးထားမိသည်။ ကျွန်ုပ်ရှေ့မှ မြင်ကွင်းသည် အပြစ်သားများအပေါ် ဘုရားသခင်၏ အမျက်တော်မုန်တိုင်း ကျရောက်မည့် ထာဝရဘုရား၏ ကြောက်မက်ဖွယ်နေ့ကို ကွက်ကွက်ကွင်းကွင်း သတိရစေသည်။ ထိုအချိန်တွင် ခါးသီးစွာ အော်ဟစ်ငိုကြွေးခြင်း၊ အပြစ်ကို ဝန်ချခြင်းနှင့် ကရုဏာတော်ကို တောင်းခံခြင်းများ ရှိလိမ့်မည်ဖြစ်သော်လည်း အချိန်နှောင်းသွားပေလိမ့်မည်။ “ငါခေါ်သော်လည်း သင်တို့ငြင်းပယ်ကြ၏။ ငါ့လက်ကို ဆန့်သော်လည်း အဘယ်သူမျှ ဂရုမစိုက်ကြ။ ငါပေးသော အကြံပေးချက်အားလုံးကို ပယ်ရှားကြ၏။ ငါ့ဆုံးမစကားကိုလည်း နားမထောင်ကြ။ ထို့ကြောင့် သင်တို့ ဘေးဒုက္ခရောက်သောအခါ ငါသည် ရယ်မောမည်။ သင်တို့ ကြောက်ရွံ့သောဘေး ရောက်လာသောအခါ ငါသည် ကဲ့ရဲ့ပြက်ရယ်ပြုမည်။”

At this time I prized the Christian’s hope. The scene before me brought vividly to my mind the day of the Lord’s fierce anger, when the storm of His wrath will come upon the poor sinner. Then there will be bitter cries and tears, confession of sin, and pleading for mercy, when it will be too late. “Because I have called, and ye refused; I have stretched out My hand, and no man regarded; but ye have set at nought all My counsel, and would none of My reproof: I also will laugh at your calamity; I will mock when your fear cometh.”

 

ဘုရားသခင်၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့ အားလုံး ဘေးကင်းစွာ ဆင်းသက်နိုင်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် မုန်တိုင်းထဲတွင် အလွန်ထိတ်လန့်ခဲ့ကြသော ခရီးသည်အချို့မှာမူ ၎င်းကို ပြန်လည်ပြောဆိုခြင်း မရှိကြတော့ဘဲ သူတို့၏ ကြောက်ရွံ့မှုကိုပင် ရယ်စရာလုပ်ခဲ့ကြသည်။ အကယ်၍ ကုန်းပေါ်သို့ ရောက်လျှင် ခရစ်ယာန်တစ်ဦး ဖြစ်လာပါမည်ဟု အလေးအနက် ကတိပြုခဲ့သော အမျိုးသမီးတစ်ဦးမှာ သင်္ဘောပေါ်မှ ဆင်းချိန်တွင်– “ဘုရားသခင် ဘုန်းကြီးပါစေ၊ ကုန်းပေါ်ကို ပြန်နင်းရတာ ဝမ်းသာလိုက်တာ” ဟု လှောင်ပြောင်သလို အော်ဟစ်ခဲ့သည်။ သူမကို လွန်ခဲ့သော နာရီအနည်းငယ်ခန့်က အခြေအနေကို ပြန်စဉ်းစားရန်နှင့် ဘုရားသခင်ကို ပေးခဲ့သော ကတိများကို သတိရရန် ကျွန်ုပ် တောင်းဆိုခဲ့သည်။ သူမသည် ကျွန်ုပ်ကို နှာခေါင်းရှုံ့၍ လှည့်ထွက်သွားခဲ့သည်။

Through the mercy of God we were all landed safe. But some of the passengers who manifested much fear in the storm made no reference to it, only to make light of their fears. One who had solemnly promised that if she were preserved to see land she would be a Christian, mockingly cried out as she left the boat: “Glory to God, I am glad to step on land again!” I asked her to go back a few hours, and remember her vows to God. She turned from me with a sneer.

 

သေခါနီးမှ နောင်တရခြင်း (Deathbed repentance) ကို ကျွန်ုပ် အမှတ်ရမိသည်။ အချို့မှာ တစ်သက်လုံး မိမိကိုယ်ကိုနှင့် စာတန်ကို အမှုဆောင်ခဲ့ကြပြီး၊ နာမကျန်းဖြစ်၍ မရေမရာသော အခြေအနေနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါမှသာ အပြစ်အတွက် ဝမ်းနည်းပြကြပြီး၊ သေရန် အသင့်ဖြစ်ပြီဟု ပြောတတ်ကြသည်။ သူတို့၏ သူငယ်ချင်းများကလည်း သူတို့သည် အမှန်တကယ် နောင်တရသွားပြီး ကောင်းကင်ဘုံနှင့် ထိုက်တန်သွားပြီဟု ယုံကြည်ကြသည်။ သို့သော် အကယ်၍ ထိုသူများ ကျန်းမာလာပါက ယခင်ကကဲ့သို့ပင် ပုန်ကန်ကြဦးမည် ဖြစ်သည်။ သုတ္တံကျမ်း ၁:၂၇၊ ၂၈ ကို ကျွန်ုပ် သတိရမိသည်– “သင်တို့ ကြောက်ရွံ့သောဘေးသည် ဖျက်ဆီးခြင်းကဲ့သို့ ရောက်လာ၍၊ သင်တို့ ပျက်စီးခြင်းသည် လေပွေကဲ့သို့ ရောက်လာသောအခါ၊ ဆင်းရဲဒုက္ခနှင့် ဝေဒနာသည် သင်တို့အပေါ်သို့ ရောက်လာသောအခါ၊ ထိုအခါ သူတို့သည် ငါ့ကို ခေါ်ကြလိမ့်မည်၊ သို့သော် ငါမထူး။ ငါ့ကို စောစောရှာကြလိမ့်မည်၊ သို့သော် ငါ့ကို တွေ့ကြမည်မဟုတ်။”

I was forcibly reminded of deathbed repentance. Some serve themselves and Satan all their lives, and then as sickness subdues them, and a fearful uncertainty is before them, they manifest some [82]

sorrow for sin, and perhaps say they are willing to die, and their friends make themselves believe that they have been truly converted and fitted for heaven. But if these should recover, they would be as rebellious as ever. I am reminded of Proverbs 1:27, 28: “When your fear cometh as desolation, and your destruction cometh as a whirlwind; when distress and anguish cometh upon you. Then shall they call upon Me, but I will not answer; they shall seek Me early, but they shall not find Me.”

78 Testimonies for the Church, vol. 1

 

ဂေါ်ဟမ်း၊ မိန်းပြည်နယ်၌ ၁၈၄၇ ခုနှစ်၊ သြဂုတ်လ ၂၆ (နှစ်ဆယ့်ခြောက်) ရက်နေ့တွင် ကျွန်ုပ်တို့၏ သားကြီး ဟင်နရီ နစ်ခိုးလ် ဝှိုက် (Henry Nichols White) ကို မွေးဖွားခဲ့သည်။ အောက်တိုဘာလတွင် တော့ပ်ရှမ်မှ ညီအစ်ကိုနှင့် ညီအစ်မ ဟောင်လန်း (Howland) တို့က သူတို့အိမ်၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းတွင် နေထိုင်ရန် ကမ်းလှမ်းလာသဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့ ဝမ်းမြောက်စွာ လက်ခံခဲ့ပြီး ငှားရမ်းထားသော ပရိဘောဂများဖြင့် အိမ်ထောင်မှုကို စတင်ခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်တို့ ဆင်းရဲခဲ့ပြီး ခက်ခဲသော အချိန်များကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် သူတစ်ပါးကို အမှီမပြုဘဲ မိမိကိုယ်မိမိ ထောက်ပံ့ရန်နှင့် အခြားသူများကို ကူညီနိုင်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ကျွန်ုပ်တို့ မအောင်မြင်ခဲ့ပါ။ ကျွန်ုပ်၏ခင်ပွန်းသည် ရထားလမ်းတွင် ကျောက်ခဲသယ်သောအလုပ်ကို အပြင်းအထန် လုပ်ကိုင်ခဲ့သော်လည်း လုပ်အားခကို မရရှိခဲ့ပါ။ ညီအစ်ကိုနှင့် ညီအစ်မ ဟောင်လန်းတို့က တတ်နိုင်သမျှ ကျွန်ုပ်တို့ကို ခွဲဝေကူညီကြသော်လည်း သူတို့ကိုယ်တိုင်လည်း ကျပ်တည်းနေကြသည်။ သူတို့သည် ပထမနှင့် ဒုတိယ သတင်းစကားများကို အပြည့်အဝ ယုံကြည်ကြသူများဖြစ်ပြီး၊ အမှုတော် ရှေ့သို့ တိုးတက်ရန် သူတို့၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများကို ရက်ရောစွာ ပေးကမ်းခဲ့ကြရာ ယခုအခါ နေ့စားအလုပ်ကိုသာ အမှီပြုနေရသူများ ဖြစ်သည်။

At Gorham, Maine, August 26, 1847, our eldest son, Henry Nichols White, was born. In October, Brother and Sister Howland of Topsham kindly offered us a part of their dwelling, which we gladly accepted, and commenced housekeeping with borrowed furniture. We were poor, and saw close times. We had resolved not to be dependent, but to support ourselves, and have something with which to help others. But we were not prospered. My husband worked very hard hauling stone on the railroad, but could not get what was due him for his labor. Brother and Sister H. freely divided with us whenever they could; but they were in close circumstances. They fully believed the first and second messages, and had generously imparted of their substance to forward the work, until they were dependent on their daily labor.

 

ကျွန်ုပ်၏ခင်ပွန်းသည် ရထားလမ်းအလုပ်မှ ထွက်ပြီး ပုဆိန်ကိုယူကာ ထင်းခုတ်ရန် တောထဲသို့ ဝင်ခဲ့သည်။ နံဘေးတွင် အမြဲတမ်း နာကျင်မှု ခံစားနေရသော်လည်း၊ တစ်နေ့လျှင် ၅၀ (ငါးဆယ်) ဆင့်ခန့် ရရှိရန် နံနက်စောစောမှ မိုးချုပ်သည်အထိ အလုပ်လုပ်ခဲ့သည်။ ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကြောင့် ညဘက်တွင်လည်း အိပ်မပျော်နိုင်ခဲ့ပါ။ ကျွန်ုပ်တို့သည် သတ္တိမွေးရန်နှင့် ထာဝရဘုရားကို ကိုးစားရန် ကြိုးစားခဲ့ကြသည်။ ကျွန်ုပ် မညည်းညူခဲ့ပါ။ နံနက်ခင်းတွင် နောက်ထပ် တစ်ညတာလုံး ကျွန်ုပ်တို့ကို စောင့်ရှောက်ခဲ့သည့်အတွက် ဘုရားသခင်ကို ကျေးဇူးတင်မိပြီး၊ ညဘက်တွင် နောက်ထပ် တစ်နေ့တာလုံး စောင့်ရှောက်ခဲ့သည့်အတွက် ကျေးဇူးတင်မိသည်။ တစ်နေ့တွင် ကျွန်ုပ်တို့၌ စားနပ်ရိက္ခာများ ကုန်သွားသဖြင့် ကျွန်ုပ်၏ခင်ပွန်းသည် ငွေ သို့မဟုတ် စားနပ်ရိက္ခာ ရရှိရန် သူ၏ အလုပ်ရှင်ထံသို့ သွားခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ မုန်တိုင်းထန်သောနေ့ ဖြစ်ပြီး သူသည် မိုးထဲရေထဲတွင် ၃ (သုံး) မိုင်ခရီးကို အသွားအပြန် လမ်းလျှောက်ခဲ့ရသည်။ သူသည် ဟောပြောပွဲများ မကြာခဏ ပေးခဲ့ဖူးသော ဘရွန်းဆဝစ် (Brunswick) ရွာကို ဖြတ်၍၊ စားနပ်ရိက္ခာအိတ်ကို ကျောပိုးကာ ပြန်လာခဲ့သည်။ သူ အလွန်ပင်ပန်းစွာ အိမ်ထဲသို့ ဝင်လာသောအခါ ကျွန်ုပ်၏ စိတ်နှလုံးသည် တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်တို့ကို စွန့်ပစ်လိုက်ပြီဟု ပထမဆုံး ခံစားလိုက်ရသည်။ ကျွန်ုပ်၏ ခင်ပွန်းအား– “ကျွန်မတို့ ဒီအခြေအနေအထိ ရောက်သွားပြီလား။ ထာဝရဘုရားက ကျွန်မတို့အား ပစ်ထားပြီလား” ဟု ဆိုကာ မျက်ရည်ကို မထိန်းနိုင်ဘဲ နာရီပေါင်းများစွာ အော်ဟစ်ငိုကြွေးခဲ့ရာ မူးမေ့သွားခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်အတွက် ဆုတောင်းပေးခဲ့ကြသည်။ ကျွန်ုပ် ပြန်လည်သတိရလာသောအခါ ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်၏ အားပေးမှုကို ခံစားရပြီး စိတ်ဓာတ်ကျခဲ့မိသည့်အတွက် နောင်တရခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ခရစ်တော်နောက်သို့ လိုက်ရန်နှင့် ကိုယ်တော်ကဲ့သို့ ဖြစ်ရန် တောင့်တကြသော်လည်း၊ တစ်ခါတစ်ရံ စမ်းသပ်မှုများအောက်တွင် မူးမေ့အားလျော့တတ်ကြပြီး ကိုယ်တော်နှင့် ဝေးကွာသွားတတ်ကြသည်။ ဆင်းရဲဒုက္ခနှင့် စမ်းသပ်မှုများသည် ကျွန်ုပ်တို့ကို ယေရှုနှင့် နီးကပ်စေသည်။ မီးဖိုသည် အညစ်အကြေးများကို လောင်ကျွမ်းစေပြီး ရွှေကို ပို၍ တောက်ပစေသည်။

My husband left the railroad, and with his ax went into the woods to chop cordwood. With a continual pain in his side, he worked from early morning till dark to earn about fifty cents a day. He was prevented from sleeping nights by severe pain. We endeavored to keep up good courage, and trust in the Lord. I did not murmur. In the morning I felt grateful to God that He had preserved us through another night, and at night I was thankful that He had kept us through another day. One day when our provisions were gone, my husband went to his employer to get money or provisions. It was a stormy day,

[83] and he walked three miles and back in the rain. He brought home on

his back a bag of provisions tied in different compartments, having in this manner passed through the village of Brunswick, where he had often lectured. As he entered the house, very weary, my heart sank within me. My first feelings were that God had forsaken us. I said to my husband: “Have we come to this? Has the Lord left us?” I could not restrain my tears, and wept aloud for hours, until I fainted. Prayer was offered in my behalf. When I breathed again, I felt the cheering influence of the Spirit of God, and regretted that I had sunk under discouragement. We desire to follow Christ and to be like Him; but we sometimes faint beneath trials, and remain at a distance from Him. Sufferings and trials bring us near to Jesus. The furnace consumes the dross and brightens the gold.

 

ထိုအချိန်တွင် ထာဝရဘုရားသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ကောင်းကျိုးအတွက်နှင့် အခြားသူများအတွက် အမှုဆောင်ရန် ပြင်ဆင်ပေးခြင်းအလို့ငှာ ကျွန်ုပ်တို့ကို စမ်းသပ်နေခြင်းဖြစ်ကြောင်း ကျွန်ုပ်အား ပြသခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်တို့ သက်သောင့်သက်သာ မနေထိုင်မိစေရန် ကျွန်ုပ်တို့၏ “အသိုက်” ကို ကိုယ်တော်က လှုပ်ခါနေခြင်းဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ အလုပ်မှာ စိတ်ဝိညာဉ်များအတွက် အမှုဆောင်ရန်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ကျွန်ုပ်တို့သာ အောင်မြင်ချမ်းသာနေပါက၊ အိမ်သည် အလွန်ပျော်စရာကောင်းနေသဖြင့် ခရီးထွက်ရန် ဝန်လေးနေပေလိမ့်မည်။ ကျွန်ုပ်တို့ ခရီးလှည့်လည်ရာတွင် ကြုံတွေ့ရမည့် သာ၍ကြီးမားသော ပဋိပက္ခများအတွက် ပြင်ဆင်ရန် စမ်းသပ်မှုများကို ခွင့်ပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ မကြာမီ ပြည်နယ်အသီးသီးရှိ ညီအစ်ကိုများထံမှ သူတို့ထံ လာရောက်လည်ပတ်ရန် ဖိတ်ခေါ်စာများ ရရှိခဲ့သော်လည်း၊ ကျွန်ုပ်တို့တွင် ပြည်နယ်ပြင်ပသို့ ထွက်ရန် ငွေကြေးမရှိပါ။ လမ်းကြောင်း မပွင့်သေးကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့ ပြန်ကြားခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်၏ ကလေးနှင့်အတူ ခရီးသွားရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ဟု ကျွန်ုပ် ထင်ခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် သူတစ်ပါးကို အမှီမပြုလိုဘဲ မိမိတို့ တတ်နိုင်သလောက်သာ နေထိုင်ရန် ဂရုစိုက်ခဲ့ကြသည်။ အကြွေးတင်မည့်အစား ဆင်းရဲဒုက္ခခံရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။ ကျွန်ုပ်နှင့် ကလေးအတွက် တစ်နေ့လျှင် နို့ ၁ (တစ်) ပိုင့် (Pint) သာ ဝယ်ယူခဲ့သည်။ တစ်နေ့ နံနက်တွင် ခင်ပွန်း အလုပ်မသွားမီ နို့ ၃ (သုံး) ရက်စာအတွက် ၉ (ကိုး) ဆင့် ထားခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်နှင့် ကလေးအတွက် နို့ဝယ်ရမလား၊ သို့မဟုတ် သူ၏ လက်ပြတ်လေးများကို ဖုံးရန် ခါးစည်း (Apron) တစ်ခု ဝယ်ပေးရမလားဟု ကျွန်ုပ် စဉ်းစားခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် နို့သောက်ခြင်းကို စွန့်လွှတ်ပြီး ကလေးအတွက် ခါးစည်းချုပ်ရန် အဝတ်စကို ဝယ်ခဲ့သည်။

At this time I was shown that the Lord had been trying us for our good, and to prepare us to labor for others; that He had been stirring up our nest, lest we should settle down at ease. Our work

Marriage and Subsequent Labors 79

was to labor for souls; if we had been prospered, home would be so pleasant that we would be unwilling to leave it; trials had been permitted to come upon us to prepare us for the still greater conflicts that we would meet in our travels. We soon received letters from brethren in different states inviting us to visit them; but we had no means to take us out of the state. Our reply was that the way was not open before us. I thought that it would be impossible for me to travel with my child. We did not wish to be dependent, and were careful to live within our means. We were resolved to suffer rather than get in debt. I allowed myself and child one pint of milk each day. One morning before my husband went to his work, he left me nine cents to buy milk for three mornings. It was a study with me whether to buy the milk for myself and babe or get an apron for him. I gave up the milk, and purchased the cloth for an apron to cover the bare arms of my child.

 

ကလေးငယ် ဟင်နရီသည် မကြာမီမှာပင် အပြင်းအထန် ဖျားနာခဲ့ပြီး အခြေအနေမှာ အလွန်လျင်မြန်စွာ ဆိုးရွားလာသဖြင့် ကျွန်မတို့ အလွန်စိုးရိမ်ထိတ်လန့်ခဲ့ကြသည်။ သူသည် သတိမေ့မြောသော အခြေအနေဖြင့် လဲလျောင်းနေပြီး အသက်ရှူနှုန်းမှာ မြန်ဆန်ကာ ပြင်းထန်နေသည်။ ကျွန်မတို့ ဆေးဝါးများဖြင့် ကုသသော်လည်း မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။ ထို့နောက် ဖျားနာမှုဝေဒနာများတွင် အတွေ့အကြုံရှိသူတစ်ဦးကို ခေါ်ယူပြသခဲ့ရာ သူက ကလေးပြန်လည်ကျန်းမာလာရန် မသေချာကြောင်း ပြောကြားခဲ့သည်။ ကျွန်မတို့ သူ၏အတွက် ဆုတောင်းခဲ့ကြသော်လည်း ပြောင်းလဲမှု မရှိခဲ့ပေ။ ကျွန်မတို့သည် အခြားသူများ၏ ကောင်းကျိုးအတွက် ခရီးသွားခြင်းနှင့် အမှုတော်ဆောင်ခြင်းတို့ကို မပြုလုပ်ဘဲ ကလေးကို အကြောင်းပြချက်အဖြစ် အသုံးပြုခဲ့ကြသဖြင့်၊ ထာဝရဘုရားသည် သူ့ကို ကျွန်မတို့ထံမှ ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းတော့မည်ကို စိုးရိမ်မိကြသည်။ နောက်တစ်ကြိမ် ကျွန်မတို့သည် ထာဝရဘုရားရှေ့တော်သို့ တိုးဝင်ကာ၊ ကိုယ်တော်သည် ကျွန်မတို့အပေါ် ကရုဏာထား၍ ကလေး၏အသက်ကို ချမ်းသာပေးသနားတော်မူရန် ဆုတောင်းခဲ့ကြပြီး၊ ကိုယ်တော်စေလွှတ်တော်မူရာ မည်သည့်နေရာသို့မဆို ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်ကိုးစားလျက် ရှေ့သို့သွားပါမည်ဟု လေးနက်စွာ ကတိသစ္စာပြုခဲ့ကြသည်။

Little Henry was soon taken very sick, and grew worse so fast [84]

that we were much alarmed. He lay in a stupid state; his breathing was quick and heavy. We gave remedies with no success. We then called in a person of experience in sickness, who said that his recovery was doubtful. We had prayed for him, but there was no change. We had made the child an excuse for not traveling and laboring for the good of others, and we feared the Lord was about to remove him. Once more we went before the Lord, praying that He would have compassion upon us, and spare the life of the child, and solemnly pledging ourselves to go forth, trusting in God, wherever He might send us.

 

ကျွန်မတို့၏ ပန်ကြားချက်များသည် အလွန်ထက်သန်ပြီး ပြင်းပြလှသည်။ ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် ကျွန်မတို့သည် ဘုရားသခင်၏ ဂတိတော်များကို ကိုင်စွဲခဲ့ကြပြီး၊ ကိုယ်တော်သည် ကျွန်မတို့၏ ငိုကြွေးသံများကို နားညောင်းတော်မူသည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့ကြသည်။ ကောင်းကင်ဘုံမှ အလင်းရောင်သည် တိမ်တိုက်များကို ဖောက်ထွင်း၍ ကျွန်မတို့အပေါ်သို့ ကျရောက်လာခဲ့သည်။ ကျွန်မတို့၏ ဆုတောင်းချက်များသည် ကျေးဇူးတော်အားဖြင့် အဖြေရရှိခဲ့သည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ ကလေးသည် ပြန်လည်ကျန်းမာလာခဲ့သည်။

Our petitions were fervent and agonizing. By faith we claimed the promises of God, and we believed that He listened to our cries. Light from heaven was breaking through the clouds and shining upon us. Our prayers were graciously answered. From that hour the child began to recover.

 

တော့ပ်ရှမ် (Topsham) တွင် ရှိနေစဉ်၊ ကွန်နက်တီကတ် (Connecticut) ပြည်နယ်ရှိ ညီအစ်ကို ချမ်ဘာလိန် (Chamberlain) ထံမှ ၁၈၄၈ ခုနှစ်၊ ဧပြီလတွင် ထိုပြည်နယ်၌ ကျင်းပမည့် အစည်းအဝေးတစ်ခုသို့ တက်ရောက်ရန် တိုက်တွန်းသည့် စာတစ်စောင်ကို လက်ခံရရှိခဲ့သည်။ ကျွန်မတို့တွင် ငွေကြေးရရှိပါက သွားရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။ ကျွန်မ၏ ခင်ပွန်းသည် သူ၏အလုပ်ရှင်နှင့် စာရင်းရှင်းခဲ့ရာ သူ့အတွက် ရရန်ရှိငွေ ၁၀ ဒေါ်လာကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ၎င်းအနက်မှ ၅ ဒေါ်လာဖြင့် ကျွန်မတို့ အလွန်လိုအပ်နေသော အဝတ်အထည်များကို ဝယ်ယူခဲ့ပြီး၊ ကျန်ငွေဖြင့် ကျွန်မ၏ခင်ပွန်း၏ အပေါ်အင်္ကျီကို ဖာထေးခဲ့ရာ၊ လက်အင်္ကျီများရှိ မူလပိတ်စကို ခွဲခြားရခက်သည်အထိ အစအနများကိုပါ ဆက်၍ ဖာထေးခဲ့ရသည်။

While at Topsham we received a letter from Brother Chamberlain of Connecticut, urging us to attend a Conference in that state in April, 1848. We decided to go if we could obtain means. My husband settled with his employer, and found that there was ten dollars due him. With five of this I purchased articles of clothing which we much needed, and then patched my husband’s overcoat, even piecing the patches, making it difficult to tell the original cloth in the sleeves.

80 Testimonies for the Church, vol. 1

 

မာဆာချူးဆက် (Massachusetts) ပြည်နယ်၊ ဒေါချက်စတာ (Dorchester) သို့ သွားရန် ကျွန်မတို့တွင် ၅ ဒေါ်လာ ကျန်ရှိနေခဲ့သည်။ ကျွန်မတို့၏ သေတ္တာထဲတွင် ကမ္ဘာပေါ်၌ ကျွန်မတို့ ပိုင်ဆိုင်သမျှ အရာအားလုံးနီးပါး ပါရှိသည်။ သို့သော် ကျွန်မတို့သည် စိတ်ငြိမ်သက်မှုနှင့် ကြည်လင်သော လိပ်ပြာကို ခံစားခဲ့ရပြီး၊ ၎င်းကို လောကီစည်းစိမ်များထက် ပို၍ တန်ဖိုးထားခဲ့ကြသည်။ ဒေါချက်စတာတွင် ညီအစ်ကို နီကိုးစ် (Nichols) ၏ အိမ်သို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ကြပြီး၊ ကျွန်မတို့ ပြန်လည်ထွက်ခွာချိန်တွင် ညီအစ်မ နီကိုးစ်က ကျွန်မ၏ခင်ပွန်းအား ၅ ဒေါ်လာ ပေးအပ်ခဲ့ရာ၊ ၎င်းသည် ကွန်နက်တီကတ်ပြည်နယ်၊ မစ်ဒယ်တောင်း (Middletown) သို့ သွားရန် ခရီးစရိတ် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ကျွန်မတို့သည် ထိုမြို့တွင် သူစိမ်းများဖြစ်ကြပြီး ထိုပြည်နယ်ရှိ ယုံကြည်သူ ညီအစ်ကိုမောင်နှမတစ်ဦးကိုမျှ တစ်ခါမျှ မတွေ့ဖူးခဲ့ကြပေ။ ကျွန်မတို့တွင် ၅၀ ဆင့်သာ ကျန်တော့သည်။ ကျွန်မ၏ ခင်ပွန်းသည် ထိုငွေကို မြင်းရထားငှားရန် အသုံးမပြုဝံ့သဖြင့်၊ သူသည် သေတ္တာကို သစ်သားပုံတစ်ခုပေါ်သို့ ပစ်တင်ထားခဲ့ပြီး၊ ကျွန်မတို့သည် တူညီသော ယုံကြည်ခြင်းရှိသူ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ရှာဖွေရန် ခြေကျင်လျှောက်ခဲ့ကြသည်။ မကြာမီမှာပင် ညီအစ်ကို စီ (C.) ကို တွေ့ရှိခဲ့ပြီး သူက ကျွန်မတို့ကို သူ့အိမ်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။

We had five dollars left to take us to Dorchester, Massachusetts. Our trunk contained nearly everything we possessed on earth; but we enjoyed peace of mind and a clear conscience, and this we prized above earthly comforts. In Dorchester we called at the house of Brother Nichols, and as we left, Sister N. handed my husband five dollars, which paid our fare to Middletown, Connecticut. We were strangers in that city, and had never seen one of the brethren in the state. We had but fifty cents left. My husband did not dare to use

[85] that to hire a carriage, so he threw the trunk up on a pile of boards,

and we walked on in search of someone of like faith. We soon found Brother C., who took us to his house.

 

အစည်းအဝေးကို ရော့ကီးဟေးလ် (Rocky Hill) ရှိ ညီအစ်ကို ဘဲလ်ဒန် (Belden) ၏ အိမ်မှ ကြီးမားပြီး အချောမသတ်ရသေးသော အခန်းတစ်ခုတွင် ကျင်းပခဲ့သည်။ ညီအစ်ကိုများ ရောက်ရှိလာကြရာ လူဦးရေ ၅၀ ခန့် ရှိခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုသူအားလုံးသည် သမ္မာတရား၌ အပြည့်အဝ တည်ကြည်သူများ မဟုတ်ကြသေးပေ။ ကျွန်မတို့၏ အစည်းအဝေးသည် စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းလှသည်။ ညီအစ်ကို ဘိတ်စ် (Bates) က ပညတ်တော်များကို ရှင်းလင်းစွာ တင်ပြခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတို့၏ အရေးကြီးပုံကို အစွမ်းထက်သော သက်သေခံချက်များဖြင့် တိုက်တွန်းခဲ့သည်။ ထိုနှုတ်ကပတ်တော်သည် သမ္မာတရား၌ ရှိနှင့်ပြီးသားသူများကို ခိုင်မာစေရန်နှင့် အပြည့်အဝ ဆုံးဖြတ်ချက်မချရသေးသူများကို နိုးကြားစေရန် အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိခဲ့သည်။

The Conference was held at Rocky Hill, in the large, unfinished chamber of Brother Belden’s house. The brethren came in until we numbered about fifty; but these were not all fully in the truth. Our meeting was interesting. Brother Bates presented the commandments in a clear light, and their importance was urged home by powerful testimonies. The word had effect to establish those already in the truth, and to awaken those who were not fully decided.

 

လာမည့် နွေရာသီတွင် နယူးယောက် (New York) ပြည်နယ်ရှိ ညီအစ်ကိုများနှင့် တွေ့ဆုံရန် ကျွန်မတို့ ဖိတ်ကြားခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ ယုံကြည်သူများသည် ဆင်းရဲကြသဖြင့် ကျွန်မတို့၏ ခရီးစရိတ်အတွက် များစွာ မကူညီနိုင်ကြောင်း ပြောခဲ့ကြသည်။ ကျွန်မတို့တွင် ခရီးသွားရန် ငွေကြေးမရှိခဲ့ပေ။ ကျွန်မခင်ပွန်း၏ ကျန်းမာရေးမှာ ညံ့ဖျင်းနေသော်လည်း၊ မြက်ရိတ်သိမ်းရာတွင် အလုပ်လုပ်ရန် အခွင့်အလမ်း ပွင့်လာခဲ့သဖြင့် သူသည် ကြိုးစားရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ ထိုအချိန်က ကျွန်မတို့သည် ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် အသက်ရှင်ရမည်ဟု ထင်ရသည်။ နံနက်ပိုင်းတွင် ကျွန်မတို့ နိုးလာသောအခါ ခုတင်ဘေး၌ ဒူးထောက်၍ ထိုနေ့အတွက် အလုပ်လုပ်နိုင်ရန် ခွန်အားပေးသနားတော်မူပါရန် ဘုရားသခင်ထံ ဆုတောင်းခဲ့ကြသည်။ ဘုရားသခင်သည် ကျွန်မတို့၏ ဆုတောင်းသံကို နားညောင်းသည်ဟူသော စိတ်ချမှုမရမချင်း ကျွန်မတို့ ကျေနပ်မှု မရှိခဲ့ကြပေ။ ထို့နောက် ကျွန်မ၏ခင်ပွန်းသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်ခွန်အားဖြင့် မဟုတ်ဘဲ ထာဝရဘုရားပေးသော ခွန်အားဖြင့် မြက်ရိတ်ရန် ထွက်ခွာခဲ့သည်။ ညဘက် အိမ်ပြန်ရောက်သောအခါတွင်လည်း သမ္မာတရားကို ဖြန့်ဝေရန်အတွက် ငွေကြေးရှာဖွေနိုင်ရန် ဘုရားသခင်ထံ ခွန်အားတောင်းခံခဲ့ကြပြန်သည်။ ကျွန်မတို့သည် မကြာခဏဆိုသလို ကြီးစွာသော ကောင်းချီးမင်္ဂလာများကို ခံစားခဲ့ရသည်။ ၁၈၄၈ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လတွင် ညီအစ်ကို ဟောင်လန်း (Howland) ထံသို့ ရေးသားသော စာတစ်စောင်တွင် ကျွန်မ၏ခင်ပွန်းက ဤသို့ ရေးသားခဲ့သည် - “ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်အား တစ်နေ့လုံး ပင်ပင်ပန်းပန်း အလုပ်လုပ်နိုင်ရန် ခွန်အားပေးတော်မူသည်။ ကိုယ်တော်၏နာမတော်ကို ချီးမွမ်းပါ၏။ ကိုယ်တော်၏အမှုတော်တွင် အသုံးပြုရန် ဒေါ်လာအနည်းငယ် ရရှိလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ပါသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ညီအစ်ကို မောင်နှမများ၏ ကောင်းကျိုးအတွက် ကြိုးပမ်းနေစဉ်အတွင်း အလုပ်ပင်ပန်းမှု၊ နွမ်းနယ်မှု၊ နာကျင်မှု၊ ဆာလောင်မှု၊ အအေးဒဏ်နှင့် အပူဒဏ်တို့ကို ခံစားခဲ့ရပြီး ဖြစ်သည်၊ ဘုရားသခင် အလိုရှိတော်မူပါက ပို၍ ခံစားရန်လည်း အသင့်ရှိပါသည်။ ယနေ့တွင် ဤလောက၏ သက်သောင့်သက်သာရှိမှု၊ ပျော်ရွှင်မှုနှင့် ချမ်းသာမှုတို့သည် ကျွန်ုပ်၏ ယုံကြည်ခြင်းနှင့် မျှော်လင့်ချက် ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်မှ ပူဇော်သက္ကာများ ဖြစ်သည်ဟု ဝမ်းမြောက်မိပါသည်။ အကယ်၍ ကျွန်ုပ်တို့၏ ပျော်ရွှင်မှုသည် အခြားသူများကို ပျော်ရွှင်စေခြင်း၌ တည်ရှိပါက၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် အမှန်ပင် ပျော်ရွှင်နေကြပါသည်။ စစ်မှန်သော တပည့်တော်သည် မိမိကိုယ်ကို စိတ်ကျေနပ်စေရန် အသက်ရှင်မည်မဟုတ်ဘဲ ခရစ်တော်အတွက်နှင့် ကိုယ်တော်၏ သိုးငယ်လေးများ၏ ကောင်းကျိုးအတွက်သာ အသက်ရှင်လိမ့်မည်။ သူသည် ခရစ်တော်၏ အမှုတော်အတွက် မိမိ၏ သက်သောင့်သက်သာရှိမှု၊ ပျော်ရွှင်မှု၊ ချမ်းသာမှု၊ အဆင်ပြေမှု၊ မိမိ၏ အလိုဆန္ဒနှင့် တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်သော အလိုများကို စွန့်လွှတ်ရမည်၊ သို့မဟုတ်ပါက ကိုယ်တော်နှင့်အတူ ပလ္လင်တော်ပေါ်တွင် မည်သည့်အခါမျှ စိုးစံရလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။”

We were invited to meet with the brethren in the State of New York the following summer. The believers were poor, and could not promise to do much toward defraying our expenses. We had no means with which to travel. My husband’s health was poor, but the way opened for him to work in the hayfield, and he decided to make the effort. It seemed then that we must live by faith. When we arose in the morning, we bowed at our bedside and asked God to give us strength to labor through the day. We would not be satisfied unless we had the assurance that the Lord heard us pray. My husband then went forth to swing the scythe, not in his own strength, but in the strength of the Lord. At night, when he came home, we would again plead with God for strength to earn means to spread His truth. We were often greatly blessed. In a letter to Brother Howland, July, 1848, my husband wrote: “God gives me strength to labor hard all day. Praise His name! I hope to get a few dollars to use in His cause. We have suffered from labor, fatigue, pain, hunger, cold, and heat, while endeavoring to do our brethren and sisters good, and we hold ourselves ready to suffer more if God requires. I rejoice today that ease, pleasure, and comfort in this life are a sacrifice on the altar of my faith and hope. If our happiness consists in making others

Marriage and Subsequent Labors 81

happy, we are happy indeed. The true disciple will not live to gratify beloved self, but for Christ, and for the good of His little ones. He is [86]

to sacrifice his ease, his pleasure, his comfort, his convenience, his will, and his own selfish wishes for Christ’s cause, or never reign with Him on His throne.”

 

မြက်ခင်းပြင်မှ ရရှိသော လုပ်အားခသည် ကျွန်မတို့၏ လက်ရှိလိုအပ်ချက်များကို ဖြည့်ဆည်းပေးရန်နှင့် နယူးယောက် အနောက်ပိုင်းသို့ သွားရောက်ကာ ပြန်လာရန်အတွက် ခရီးစရိတ်များ ပေးဆောင်ရန် လုံလောက်ခဲ့သည်။

The means earned in the hayfield was sufficient to supply our present wants, and also pay our expenses to go to western New York and return.

 

နယူးယောက်ရှိ ကျွန်မတို့၏ ပထမဆုံး အစည်းအဝေးကို ဗော်လ်နေး (Volney) ရှိ ညီအစ်ကိုတစ်ဦး၏ နွားတင်းကုပ်တွင် ကျင်းပခဲ့သည်။ လူဦးရေ ၃၅ ဦးခန့် တက်ရောက်ခဲ့ကြပြီး၊ ၎င်းမှာ ထိုပြည်နယ်၏ အစိတ်အပိုင်းတွင် စုစည်းနိုင်သမျှသော လူဦးရေဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုအရေအတွက်ထဲတွင် နှစ်ဦးတောင် သဘောထား တိုက်ဆိုင်သူ မရှိသလောက်ပင်။ အချို့မှာ ပြင်းထန်သော မှားယွင်းမှုများကို စွဲကိုင်ထားကြပြီး၊ တစ်ဦးချင်းစီက မိမိတို့၏ အမြင်များသည် ကျမ်းစာနှင့်အညီ ဖြစ်သည်ဟု ဆိုကာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်တွန်းနေကြသည်။

Our first Conference in New York was held at Volney, in a brother’s barn. About thirty-five were present—all that could be collected in that part of the state. But of this number, hardly two were agreed. Some were holding serious errors, and each strenuously urged his own views, declaring that they were according to the Scriptures.

 

ဤထူးဆန်းသော သဘောထားကွဲလွဲမှုများသည် ဘုရားသခင်၏ ဂုဏ်တော်ကို ညှိုးနွမ်းစေသည်ဟု ကျွန်မခံစားရသဖြင့်၊ ကျွန်မအပေါ်သို့ လေးလံသောဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပြီး ကျွန်မသည် ထိုဝန်အောက်တွင် မေ့မြောသွားခဲ့သည်။ အချို့က ကျွန်မ သေဆုံးတော့မည်ကို စိုးရိမ်ခဲ့ကြသော်လည်း၊ ထာဝရဘုရားသည် ကိုယ်တော်၏ အစေခံများ၏ ဆုတောင်းချက်ကို နားညောင်းခဲ့သဖြင့် ကျွန်မ သတိပြန်ရလာခဲ့သည်။ ကောင်းကင်ဘုံမှ အလင်းသည် ကျွန်မအပေါ် ကျရောက်လာပြီး၊ ကျွန်မသည် လောကီအရာများကို မေ့ပျောက်သွားခဲ့သည်။ ကျွန်မနှင့်အတူ လိုက်ပါလာသော ကောင်းကင်တမန်သည် တက်ရောက်လာသူအချို့၏ မှားယွင်းမှုအချို့နှင့် ထိုမှားယွင်းမှုများနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော သမ္မာတရားတို့ကို ကျွန်မအား ပြသခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် သမ္မာကျမ်းစာနှင့်အညီဟု အခိုင်အမာဆိုနေကြသော ထိုကွဲလွဲနေသည့် အမြင်များသည် ကျမ်းစာအပေါ်ထားရှိသော ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အမြင်များသာဖြစ်ကြောင်းနှင့်၊ ၎င်းတို့သည် မိမိတို့၏ မှားယွင်းမှုများကို စွန့်လွှတ်၍ တတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားပေါ်တွင် စည်းလုံးကြရမည် ဖြစ်သည်။ ကျွန်မတို့၏ အစည်းအဝေးသည် အောင်မြင်စွာ ပြီးဆုံးခဲ့သည်။ သမ္မာတရားသည် အောင်ပွဲရရှိခဲ့သည်။ ညီအစ်ကိုများသည် ၎င်းတို့၏ မှားယွင်းမှုများကို စွန့်ပယ်ကာ တတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားပေါ်တွင် စည်းလုံးခဲ့ကြပြီး၊ ဘုရားသခင်သည် သူတို့ကို ကြီးစွာသော ကောင်းချီးပေး၍ သူတို့၏ အရေအတွက်ကို တိုးပွားစေခဲ့သည်။

These strange differences of opinion brought a heavy weight upon me, as it seemed to me that God was dishonored; and I fainted under the burden. Some feared that I was dying; but the Lord heard the prayers of His servants, and I revived. The light of heaven rested upon me, and I was soon lost to earthly things. My accompanying angel presented before me some of the errors of those present, and also the truth in contrast with their errors. These discordant views which they claimed to be according to the Bible were only according to their opinion of the Bible, and they must yield their errors and unite upon the third angel’s message. Our meeting closed triumphantly. Truth gained the victory. The brethren renounced their errors, and united upon the third angel’s message, and God greatly blessed them and added to their numbers.

 

ဗော်လ်နေးမှတစ်ဆင့် ကျွန်မတို့သည် ပေါ့တ်ဂစ်ပ်ဆင် (Port Gibson) သို့ သွားရောက်၍ ညီအစ်ကို အက်ဒ်ဆင် (Edson) ၏ နွားတင်းကုပ်တွင် ကျင်းပသော အစည်းအဝေးသို့ တက်ရောက်ခဲ့ကြသည်။ ထိုနေရာတွင် သမ္မာတရားကို ချစ်မြတ်နိုးသော်လည်း မှားယွင်းသော အယူအဆများကို နားထောင်ကာ လက်ခံနေသူများ ရှိနေသည်။ ထိုအစည်းအဝေး မပြီးဆုံးမီမှာပင် ထာဝရဘုရားသည် ကျွန်မတို့အတွက် တန်ခိုးတော်ဖြင့် အလုပ်လုပ်ခဲ့သည်။ နယူးယောက် အနောက်ပိုင်းရှိ ညီအစ်ကိုများသည် ၎င်းတို့၏ သဘောထားကွဲလွဲမှုများကို ဘေးဖယ်ထားကာ ကျမ်းစာသမ္မာတရားအပေါ် စည်းလုံးကြရန် အရေးကြီးပုံကို ကျွန်မအား ဗျာဒိတ်ရူပါရုံဖြင့် ထပ်မံပြသခဲ့သည်။

From Volney we went to Port Gibson to attend a meeting in Brother Edson’s barn. There were those present who loved the truth, but were listening to and cherishing error. The Lord wrought for us in power before the close of that meeting. I was again shown in vision the importance of the brethren in western New York laying aside their differences, and uniting upon Bible truth.

 

ကျွန်မတို့၏ အနောက်ပိုင်းခရီးစဉ်အတွင်း ကလေးကို ထားရစ်ခဲ့သော မစ်ဒယ်တောင်းသို့ ကျွန်မတို့ ပြန်လာခဲ့ကြသည်။ ယခုအခါ နာကျင်စရာကောင်းသော တာဝန်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ လူဝိညာဉ်များ၏ ကောင်းကျိုးအတွက်၊ ကျွန်မတို့သည် ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်တွင် အနှောင့်အယှက်မရှိ ဆောင်ရွက်နိုင်ရန် ကျွန်မတို့၏ သားငယ် ဟင်နရီနှင့် အတူနေထိုင်ခြင်းကို စွန့်လွှတ်ရမည်ဟု ခံစားခဲ့ရသည်။ ကျွန်မ၏ ကျန်းမာရေးမှာ ညံ့ဖျင်းနေပြီး၊ သူသည် ကျွန်မ၏အချိန် အတော်များများကို ယူပါလိမ့်မည်။ ၎င်းမှာ ပြင်းထန်သော စမ်းသပ်မှုတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း၊ ကလေးအား ကျွန်မ၏ တာဝန်ဝတ္တရားများတွင် အဟန့်အတား မဖြစ်စေဝံ့ခဲ့ပေ။ ကလေး အပြင်းအထန် ဖျားနာစဉ်က ထာဝရဘုရားသည် သူ့ကို ကျွန်မတို့အတွက် ချမ်းသာပေးခဲ့သည်ဟု ကျွန်မယုံကြည်ခဲ့ပြီး၊ အကယ်၍ ကျွန်မသည် သူ့ကို ကျွန်မ၏တာဝန်များတွင် အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေခဲ့ပါက ဘုရားသခင်သည် သူ့ကို ကျွန်မထံမှ ဖယ်ရှားလိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့သည်။ ထာဝရဘုရားရှေ့တော်၌ တစ်ဦးတည်းရှိနေစဉ်၊ နာကျင်သော ခံစားချက်များနှင့် မျက်ရည်များစွာဖြင့် ကျွန်မသည် စွန့်လွှတ်မှုကို ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး၊ ကျွန်မ၏ တစ်ဦးတည်းသောသား (ထိုစဉ်က အသက် ၁ နှစ်သား) ကို အခြားသူတစ်ဦးက မိခင်ကဲ့သို့ ချစ်ခင်စောင့်ရှောက်ရန် ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ကျွန်မတို့သည် သူ့ကို ညီအစ်ကို ဟောင်လန်း၏ မိသားစုထံတွင် ထားရစ်ခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတို့အပေါ် ကျွန်မတို့ အပြည့်အဝ ယုံကြည်မှုရှိခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် ကျွန်မတို့အား ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်တွင် လွတ်လပ်စွာ လုပ်ဆောင်နိုင်ရန် ထိုဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို ထမ်းဆောင်ပေးရန် ဆန္ဒရှိကြသည်။ ကျွန်မတို့ ခရီးသွားနေစဉ်ထက် ၎င်းတို့က ဟင်နရီကို ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ စောင့်ရှောက်နိုင်မည်ဖြစ်ကြောင်းနှင့်၊ တည်ငြိမ်သော အိမ်နှင့် ကောင်းမွန်သော စည်းကမ်းရှိခြင်းသည် သူ၏ကောင်းကျိုးအတွက် ဖြစ်ကြောင်း ကျွန်မတို့ သိခဲ့ကြသည်။ ကျွန်မ၏ကလေးနှင့် ခွဲခွာရခြင်းမှာ ခက်ခဲလှသည်။ ကျွန်မ သူ့ကို ထားရစ်ခဲ့စဉ်က သူ၏ ဝမ်းနည်းဖွယ် မျက်နှာငယ်လေးသည် နေ့ရောညပါ ကျွန်မ၏ မျက်စိထဲတွင် ရှိနေခဲ့သည်။ သို့သော် ထာဝရဘုရား၏ ခွန်အားဖြင့် ကျွန်မသည် သူ့ကို စိတ်ထဲမှ ထုတ်ပယ်ကာ အခြားသူများ၏ ကောင်းကျိုးကို ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ ညီအစ်ကို ဟောင်လန်း၏ မိသားစုသည် ဟင်နရီကို ၅ နှစ်တိုင်တိုင် တာဝန်ယူ စောင့်ရှောက်ပေးခဲ့ကြသည်။

We returned to Middletown, where we had left our child during [87]

our western journey. And now a painful duty presented itself. For the good of souls we felt that we must sacrifice the company of our little Henry, that we might give ourselves unreservedly to the work. My health was poor, and he would necessarily occupy a great share

82 Testimonies for the Church, vol. 1

of my time. It was a severe trial, yet I dared not let the child stand in the way of my duty. I believed that the Lord had spared him to us when he was very sick, and that if I should let him hinder me from doing my duty, God would remove him from me. Alone before the Lord, with most painful feelings and many tears, I made the sacrifice, and gave up my only child, then one year old, for another to exercise a mother’s feelings toward him, and to act a mother’s part. We left him in Brother Howland’s family, in whom we had the utmost confidence. They were willing to bear burdens to leave us as free as possible to labor in the cause of God. We knew that they could take better care of Henry than we could while journeying, and that it was for his good to have a steady home and good discipline. It was hard parting with my child. His sad little face, as I left him, was before me night and day; yet in the strength of the Lord I put him out of my mind, and sought to do others good. Brother Howland’s family had the whole charge of Henry for five years.