အခန်း ၄၃—ပေါလုနှင့် ပေတရုတို့၏ အာဇာနည်ခံခြင်း

 

အခန်း ၄၃—ပေါလုနှင့် ပေတရုတို့၏ အာဇာနည်ခံခြင်း

တမန်တော်ပေါလုနှင့် ပေတရုတို့သည် နှစ်ပေါင်းများစွာ မိမိတို့၏အမှုတော်များတွင် အလွန်ဝေးကွာစွာ ခွဲခြားနေခဲ့ကြသည်။ ပေါလု၏အလုပ်မှာ ဧဝံဂေလိတရားကို တပါးအမျိုးသားများထံသို့ သယ်ဆောင်သွားရန်ဖြစ်ပြီး၊ ပေတရုသည် အထူးသဖြင့် ယုဒလူများအတွက် အမှုဆောင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်၏ အစီအမံတော်အရ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် ကမ္ဘာ့မြို့တော်တွင် ခရစ်တော်အတွက် သက်သေခံရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုမြို့၏မြေပေါ်တွင်ပင် သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် သန့်ရှင်းသူများနှင့် အာဇာနည်များ၏ များပြားလှသော ရိတ်သိမ်းခြင်းအတွက် မျိုးစေ့ကဲ့သို့ မိမိတို့၏သွေးကို သွန်းရမည်ဖြစ်သည်။

ပေါလု ဒုတိယအကြိမ် ဖမ်းဆီးခံရသည့်အချိန်ခန့်တွင် ပေတရုသည်လည်း ဖမ်းဆီးခံရပြီး ထောင်ထဲသို့ ချလိုက်ခြင်းခံရသည်။ သူသည် ရောမမြို့သို့ လိုက်လာပြီး ဧဝံဂေလိအမှုတော်ကို ဆန့်ကျင်တားဆီးရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သော မှော်ဆရာ ရှိမုန်မာဂု၏ လှည့်စားမှုများကို ဖော်ထုတ်၍ သူ၏အကြံအစည်များကို အောင်မြင်စွာ ဖျက်ဆီးခဲ့ခြင်းကြောင့် အာဏာပိုင်များ၏ အထူးမုန်းတီးခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။ နေရိုသည် မှော်ပညာကို ယုံကြည်သူဖြစ်ပြီး ရှိမုန်ကို ထောက်ပံ့အားပေးခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် တမန်တော်ကို အလွန်ဒေါသထွက်ပြီး သူ့ကို ဖမ်းဆီးရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည်။

ပေါလု၏ ပထမအကြိမ် အကျဉ်းချခံရစဉ်အတွင်း ဧကရာဇ်မင်း၏ နန်းတော်သူနန်းတော်သားများနှင့် ထင်ရှားကျော်ကြားသော အခြားသူများလည်း ခရစ်ယာန်ဘာသာသို့ ပြောင်းလဲလာခဲ့ကြခြင်းက နေရို၏ ပေါလုအပေါ် မုန်းတီးမှုကို ပိုမိုပြင်းထန်စေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ဒုတိယအကြိမ် အကျဉ်းချခြင်းကို ပထမအကြိမ်ထက် များစွာ ပိုမိုပြင်းထန်စေပြီး၊ ဧဝံဂေလိတရားကို ဟောပြောရန် အခွင့်အရေး အနည်းငယ်သာ ပေးခဲ့သည်။ ထို့အပြင် သင့်လျော်သည်ဟု ထင်ရသော အကြောင်းပြချက်တစ်ခုကို ရှာတွေ့သည်နှင့် သူ၏အသက်ကို အဆုံးသတ်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားခဲ့သည်။ ပေါလု၏ နောက်ဆုံးတရားစီရင်မှုတွင် သူပြောသောစကားများ၏ အင်အားသည် နေရို၏စိတ်ကို အလွန်ထိမိစေသဖြင့် အမှု၏ဆုံးဖြတ်ချက်ကို သူရွှေ့ဆိုင်းခဲ့ပြီး၊ ပေါလုကို အပြစ်မရှိကြောင်းလည်း မကြေညာ၊ အပြစ်ရှိကြောင်းလည်း မစီရင်ခဲ့ပေ။ သို့သော် စီရင်ချက်ကို ရွှေ့ဆိုင်းထားခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ မကြာမီတွင် ပေါလုအား အာဇာနည်၏ သင်္ချိုင်းသို့ ပို့ဆောင်မည့် ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ထုတ်ပြန်ခဲ့သည်။ ရောမနိုင်ငံသားဖြစ်သောကြောင့် သူသည် နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းမှုကို မခံရနိုင်သဖြင့် ခေါင်းဖြတ်သတ်ရန် စီရင်ခြင်းခံရသည်။

ပေတရုမှာမူ ယုဒလူနှင့် တိုင်းတစ်ပါးသားဖြစ်သောကြောင့် ကြာပွတ်ဖြင့် ရိုက်နှက်ပြီး ကားတိုင်တင်သတ်ရန် စီရင်ခြင်းခံရသည်။ ဤကြောက်မက်ဖွယ်သေခြင်းကို ရင်ဆိုင်ရစဉ် တမန်တော်သည် စုံစမ်းစစ်ဆေးခံရသည့်အချိန်၌ ယေရှုကို ငြင်းပယ်ခဲ့သော မိမိ၏ကြီးမားသောအပြစ်ကို သတိရခဲ့ပြီး၊ မိမိသခင်သေဆုံးခဲ့သည့်နည်းတူ သေခြင်းကဲ့သို့ ကြီးမြတ်သော ဂုဏ်အသရေကို ခံယူရန် မထိုက်တန်ဟုသာ တွေးခဲ့သည်။ ပေတရုသည် ထိုအပြစ်ကို စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် နောင်တရခဲ့ပြီး ခရစ်တော်၏ ခွင့်လွှတ်ခြင်းကိုလည်း ခံရခဲ့သည်။ သိုးများနှင့် သိုးသငယ်များကို ကျွေးမွေးရန် သူ့အား ပေးအပ်ခဲ့သော မြင့်မြတ်သည့်တာဝန်က ထိုအချက်ကို ဖော်ပြနေသည်။ သို့သော် သူသည် မိမိကိုယ်ကိုမူ မည်သည့်အခါမျှ ခွင့်မလွှတ်နိုင်ခဲ့ပေ။ နောက်ဆုံး ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ မြင်ကွင်း၌ ခံစားရမည့် ဝေဒနာများကိုပင် တွေးမိခြင်းက သူ၏ဝမ်းနည်းနောင်တ၏ ခါးသီးမှုကို လျော့ပါးစေနိုင်ခြင်း မရှိပေ။ နောက်ဆုံးအနေဖြင့် သူသည် မိမိအား ကားတိုင်ပေါ်သို့ ခေါင်းအောက်စိုက်၍ သံမှိုရိုက်ထားရန် ကွပ်မျက်သူများထံ မျက်နှာသာတောင်းခဲ့သည်။ ထိုတောင်းဆိုချက်ကို ခွင့်ပြုခဲ့ကြပြီး ထိုနည်းအတိုင်းပင် ကြီးမြတ်သော တမန်တော်ပေတရု သေဆုံးခဲ့သည်။

ပေါလု၏ နောက်ဆုံးသက်သေခံချက်

ပေါလုကို ကွပ်မျက်မည့်နေရာသို့ သီးခြားလမ်းဖြင့် ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။ သူ၏သြဇာလွှမ်းမိုးမှု အတိုင်းအတာကို ထိတ်လန့်သော သူ၏ညှဉ်းပန်းသူများသည် သူသေဆုံးသည့်မြင်ကွင်းကို မြင်ရုံမျှဖြင့်ပင် လူများသည် ခရစ်ယာန်ဘာသာသို့ ပြောင်းလဲသွားနိုင်မည်ကို စိုးရိမ်ခဲ့ကြသည်။ ထို့ကြောင့် ကြည့်ရှုသူအနည်းငယ်ကိုသာ တက်ရောက်ခွင့်ပြုခဲ့ကြသည်။ သို့သော် သူနှင့်အတူ လိုက်ပါရန် ခန့်အပ်ထားသော စိတ်နှလုံးမာကျောသည့် စစ်သားများသည် သူ၏စကားများကို နားထောင်ခဲ့ကြပြီး ထိုကဲ့သို့သော သေခြင်းမျိုးကို ရင်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်သော်လည်း သူ့အား ရွှင်လန်းပြီး ဝမ်းမြောက်နေသည်ကို အံ့အားသင့်စွာ မြင်တွေ့ခဲ့ကြသည်။ သူ၏သတ်ဖြတ်သူများအပေါ် ခွင့်လွှတ်သောစိတ်နှင့် နောက်ဆုံးအချိန်တိုင်အောင် ခရစ်တော်အပေါ် မယိမ်းမယိုင် ယုံကြည်မှုတို့သည် သူ၏အာဇာနည်ခံခြင်းကို မြင်တွေ့ခဲ့သူအချို့အတွက် အသက်ရှင်ခြင်းကို ဖြစ်စေသော အသက်ရနံ့တစ်ရပ် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ မကြာမီတွင် တစ်ဦးထက်မက ပေါလုဟောပြောခဲ့သော ကယ်တင်ရှင်ကို လက်ခံခဲ့ကြပြီး မိမိတို့၏ယုံကြည်ခြင်းကို မကြောက်မရွံ့ မိမိတို့၏သွေးဖြင့် တံဆိပ်ခတ်ခဲ့ကြသည်။

ပေါလု၏အသက်တာသည် နောက်ဆုံးနာရီတိုင်အောင် ကောရိန္သုအသင်းတော်ထံ ဒုတိယစာ၌ သူရေးသားခဲ့သော စကားများ၏ အမှန်တရားကို သက်သေခံခဲ့သည်။ “အမှောင်ထဲမှ အလင်းထွက်ပေါ်စေရန် အမိန့်တော်ရှိသော ဘုရားသခင်သည် ယေရှုခရစ်၏မျက်နှာတော်၌ ဘုရားသခင်၏ဘုန်းတော်ကို သိကျွမ်းခြင်း၏ အလင်းကို ပေးရန် ကျွန်ုပ်တို့၏စိတ်နှလုံးထဲ၌ ထွန်းလင်းတော်မူ၏။ သို့သော် ဤဘဏ္ဍာကို မြေအိုးများ၌ ကျွန်ုပ်တို့၌ ထားရှိကြ၏။ သို့မှသာ ထိုတန်ခိုး၏ ထူးမြတ်မှုသည် ကျွန်ုပ်တို့ထံမှမဟုတ်ဘဲ ဘုရားသခင်ထံမှ ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားမည်။ ဘက်ပေါင်းစုံမှ ဒုက္ခရောက်သော်လည်း ကျွန်ုပ်တို့သည် ကျဉ်းကျပ်မနေကြ။ စိတ်ရှုပ်ထွေးသော်လည်း မျှော်လင့်ချက်မဲ့မနေကြ။ ညှဉ်းပန်းခံရသော်လည်း စွန့်ပစ်ခြင်းမခံရကြ။ လဲကျသော်လည်း မပျက်စီးကြ။ ယေရှုသခင်၏ သေခြင်းကို ကိုယ်ခန္ဓာ၌ အစဉ်သယ်ဆောင်ကြ၏။ သို့မှသာ ယေရှု၏အသက်သည်လည်း ကျွန်ုပ်တို့၏ကိုယ်ခန္ဓာ၌ ထင်ရှားစေမည်ဖြစ်၏။” ၂ ကောရိန္သု ၄:၆-၁၀။ သူ၏လုံလောက်မှုသည် မိမိကိုယ်၌ မရှိဘဲ သူ၏ဝိညာဉ်ကို ပြည့်စေပြီး အတွေးအခေါ်တိုင်းကို ခရစ်တော်၏အလိုတော်အောက်သို့ ချုပ်ငြိမ်းစေသော ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်၏ ရှိနေခြင်းနှင့် လုပ်ဆောင်ခြင်း၌ ရှိသည်။ သူ၏ကိုယ်ပိုင်အသက်တာက သူဟောပြောခဲ့သော အမှန်တရားကို သရုပ်ဖော်ပြသနေခြင်းကြောင့် သူ၏ဟောပြောခြင်းနှင့် အပြုအမူနှစ်ရပ်စလုံးတွင် ယုံကြည်စေသော တန်ခိုးကို ပေးခဲ့သည်။ ပရောဖက်က “ကိုယ်တော်ကို အားကိုးသောကြောင့် ကိုယ်တော်၌ စိတ်တည်သောသူကို ပြည့်စုံသောငြိမ်သက်ခြင်းဖြင့် ထိန်းသိမ်းတော်မူမည်” ဟု ဆိုသည်။ ဟေရှာယ ၂၆:၃။ မျက်နှာပေါ်တွင် ထင်ရှားသော ဤကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာသည့် ငြိမ်သက်ခြင်းသည် ဝိညာဉ်များစွာကို ဧဝံဂေလိတရားထံသို့ ဆွဲဆောင်ခဲ့သည်။

တမန်တော်သည် ကြီးမားသော အခြားတစ်ဖက်ကမ္ဘာကို မသေချာမှု သို့မဟုတ် ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် မကြည့်ဘဲ ဝမ်းမြောက်သောမျှော်လင့်ချက်နှင့် တောင့်တသောစောင့်မျှော်မှုဖြင့် ကြည့်နေသည်။ အာဇာနည်ခံရမည့်နေရာ၌ ရပ်နေစဉ် သူသည် ကွပ်မျက်သူ၏ တောက်ပသောဓားကိုလည်းကောင်း၊ မကြာမီ သူ၏သွေးကို လက်ခံရမည့် စိမ်းလန်းသောမြေကြီးကိုလည်းကောင်း မမြင်ခဲ့ပေ။ ထိုနွေရာသီနေ့၏ ငြိမ်သက်သော အပြာရောင်ကောင်းကင်ကို ဖြတ်၍ ထာဝရဘုရား၏ ပလ္လင်တော်ဆီသို့ သူမျှော်ကြည့်ခဲ့သည်။ သူ၏စကားမှာ “အို ထာဝရဘုရား၊ ကိုယ်တော်သည် အကျွန်ုပ်၏နှစ်သိမ့်ခြင်းနှင့် အမွေဖြစ်တော်မူ၏။ ကိုယ်တော်ကို အဘယ်အခါ ငါဖက်တွယ်ရမည်နည်း။ အဘယ်အခါ မှုန်ဝါးစေသော အကာအကွယ်တစ်စုံတစ်ရာကြားတွင် မရှိဘဲ ကိုယ်တော်ကို ကိုယ်တိုင် မြင်ရမည်နည်း” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

ပေါလုသည် မြေကြီးပေါ်၌ မိမိအသက်တာတစ်လျှောက် ကောင်းကင်၏ အငွေ့အသက်ကို ကိုယ်တိုင်သယ်ဆောင်ခဲ့သည်။ သူနှင့်ပေါင်းသင်းသူအားလုံးသည် ခရစ်တော်နှင့် သူ၏ဆက်နွှယ်မှု၊ ကောင်းကင်တမန်များနှင့် သူ၏မိတ်သဟာယတို့၏ သြဇာကို ခံစားခဲ့ကြသည်။ ဤအရာ၌ အမှန်တရား၏ တန်ခိုးရှိသည်။ မည်သည့်အရာကိုမျှ အထူးကြိုးစား၍ မဖော်ပြဘဲ၊ မိမိကိုယ်တိုင်ပင် သတိမထားမိဘဲ သန့်ရှင်းသောအသက်တာမှ ထွက်ပေါ်လာသော သြဇာသည် ခရစ်ယာန်ဘာသာကို ထောက်ခံပေးနိုင်သည့် အယုံကြည်ရဆုံးသော တရားဟောချက် ဖြစ်သည်။ ဆင်ခြင်အကြောင်းပြချက်များသည် မည်မျှပင် ချေပ၍မရနိုင်အောင် ပြည့်စုံနေပါစေ ဆန့်ကျင်မှုကိုသာ ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။ သို့သော် ဘုရားတရားနှင့်ညီသော စံနမူနာတွင် လုံးဝမခံနိုင်အောင် ဆန့်ကျင်ရန် မဖြစ်နိုင်သည့် တန်ခိုးရှိသည်။

တမန်တော်သည် မိမိ၏အနီးကပ် ခံစားရမည့်ဆင်းရဲဒုက္ခများကို မေ့လျော့နေစဉ်တွင်ပင် မိမိချန်ထားခဲ့ရတော့မည့် တပည့်တော်များအတွက် နက်ရှိုင်းစွာ စိုးရိမ်ခဲ့သည်။ သူတို့သည် အစွဲအလမ်း၊ မုန်းတီးမှုနှင့် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုတို့ကို ရင်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်သည်။ သူသည် ကွပ်မျက်မည့်နေရာသို့ သူနှင့်အတူ လိုက်ပါလာသော ခရစ်ယာန်အနည်းငယ်ကို ဖြောင့်မတ်ခြင်းအတွက် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခံရသူများအတွက် ပေးထားသော အလွန်အဖိုးတန်သော ကတိတော်များကို ပြန်လည်ပြောပြခြင်းအားဖြင့် ခွန်အားပေး၍ အားပေးရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သည်။ ထာဝရဘုရားသည် စမ်းသပ်ခံရပြီး သစ္စာရှိသူများအကြောင်း မိန့်တော်မူသမျှအနက် မည်သည့်အရာမျှ ပျက်ကွက်မည်မဟုတ်ကြောင်း သူတို့အား အာမခံခဲ့သည်။ သူတို့သည် ထပြီး ထွန်းလင်းကြမည်။ အကြောင်းမူကား ထာဝရဘုရား၏ အလင်းသည် သူတို့အပေါ်သို့ ထွန်းလင်းမည်ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထာဝရဘုရား၏ ဘုန်းတော်ထင်ရှားလာသောအခါ သူတို့သည် မိမိတို့၏ လှပသောအဝတ်ကို ဝတ်ဆင်ကြမည်။ ခဏတာအတွင်း အမျိုးမျိုးသော စုံစမ်းခြင်းများကြောင့် ဝမ်းနည်းပူဆွေးရနိုင်ပြီး မြေကြီးပေါ်မှ နှစ်သိမ့်မှုများ ကင်းမဲ့နေနိုင်သည်။ သို့သော် “ငါယုံကြည်ထားသောသူကို ငါသိ၏။ ငါအပ်နှံထားသောအရာကို သူ၏စောင့်ရှောက်မှုအောက်တွင် ထိန်းသိမ်းထားနိုင်တော်မူ၏” ဟုဆိုကာ မိမိတို့၏စိတ်နှလုံးကို အားပေးရမည်။ ကိုယ်တော်၏ အပြစ်တင်ဆုံးမခြင်းသည် အဆုံးသတ်မည်ဖြစ်ပြီး၊ ငြိမ်သက်ခြင်းနှင့် ပြည့်စုံသောနေ့၏ ဝမ်းမြောက်ဖွယ် နံနက်ခင်းသည် ရောက်လာမည်ဖြစ်သည်။

ကျွန်ုပ်တို့၏ ကယ်တင်ခြင်းကို ဦးဆောင်တော်မူသော ခေါင်းဆောင်သည် မိမိ၏အမှုတော်ဆောင်အား နောက်ဆုံးကြီးမားသော တိုက်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်ပေးခဲ့သည်။ ခရစ်တော်၏ ယဇ်ပူဇော်ခြင်းအားဖြင့် ရွေးနှုတ်ခံရပြီး၊ ကိုယ်တော်၏သွေးဖြင့် အပြစ်မှ ဆေးကြောခံရကာ ကိုယ်တော်၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို ဝတ်ဆင်ထားသော ပေါလုသည် မိမိ၏ဝိညာဉ်သည် မိမိ၏ရွေးနှုတ်ရှင်၏အမြင်၌ အဖိုးတန်ကြောင်း မိမိအတွင်း၌ သက်သေခံချက်ရှိသည်။ သူ၏အသက်သည် ဘုရားသခင်၌ ခရစ်တော်နှင့်အတူ ဝှက်ထားပြီး၊ သေခြင်းကို အောင်နိုင်တော်မူသောသူသည် သူ့ထံအပ်နှံထားသောအရာကို ထိန်းသိမ်းနိုင်တော်မူကြောင်း သူယုံကြည်စိတ်ချသည်။ သူ၏စိတ်သည် ကယ်တင်ရှင်၏ “နောက်ဆုံးသောနေ့၌ သူ့ကို ငါထမြောက်စေမည်” ဟူသော ကတိတော်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။ ယောဟန် ၆:၄၀။ သူ၏အတွေးများနှင့် မျှော်လင့်ချက်များသည် မိမိ၏သခင် ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာခြင်း၌ ဗဟိုပြုနေကြသည်။ ကွပ်မျက်သူ၏ဓားသည် ကျဆင်းလာပြီး အာဇာနည်၏ဝိညာဉ်ပတ်လည်တွင် သေခြင်း၏အရိပ်များ စုဝေးလာသောအခါ၊ သူ၏နောက်ဆုံးအတွေးသည် အလွန်ဝေးသောအနာဂတ်သို့ ခုန်ပျံသွားသည်။ ကြီးမားသော ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းတွင် သူ၏ပထမဆုံးအတွေးကလည်း ထိုသို့ပင် ဖြစ်မည်။ ထိုအချိန်တွင် ကောင်းကြီးမင်္ဂလာရှိသူတို့၏ ဝမ်းမြောက်ခြင်းထဲသို့ သူ့ကို ကြိုဆိုမည့် အသက်ပေးရှင်ကို တွေ့ဆုံရမည်ဖြစ်သည်။

အသက်ကြီးသော ပေါလုသည် ဘုရားသခင်၏နှုတ်ကပတ်တော်နှင့် ခရစ်တော်၏သက်သေခံချက်အတွက် သက်သေခံကာ မိမိ၏သွေးကို သွန်းလောင်းခဲ့သည်မှာ ရာစုနှစ်နှစ်ဆယ်နီးပါး ကြာမြင့်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ဤသန့်ရှင်းသူ၏အသက်တာ၏ နောက်ဆုံးမြင်ကွင်းများကို နောင်လာနောက်သားများအတွက် သစ္စာရှိသောလက်ဖြင့် မှတ်တမ်းတင်ထားသူ မရှိခဲ့ပေ။ သို့သော် ဝိညာဉ်တော်၏ လှုံ့ဆော်မှုက သူ၏သေခါနီး သက်သေခံချက်ကို ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ထိန်းသိမ်းထားခဲ့သည်။ တံပိုးသံကဲ့သို့ သူ၏အသံသည် ခေတ်အဆက်ဆက်တွင် မြည်ဟီးခဲ့ပြီး၊ ခရစ်တော်အတွက် သက်သေခံသူ ထောင်ပေါင်းများစွာကို သူ၏ရဲစွမ်းသတ္တိဖြင့် ခွန်အားပေးခဲ့သကဲ့သို့ ဝမ်းနည်းပူဆွေးနေသော နှလုံးသားထောင်ပေါင်းများစွာအတွင်း သူ၏အောင်ပွဲခံဝမ်းမြောက်ခြင်း၏ ပဲ့တင်သံကို နိုးထစေခဲ့သည်။ “ယခု ငါသည် ပူဇော်ခြင်းခံရရန် အသင့်ရှိပြီ။ ငါထွက်ခွာရမည့်အချိန်သည် နီးပြီ။ ကောင်းသောတိုက်ပွဲကို ငါတိုက်ခဲ့ပြီ။ ငါ၏ပြေးလမ်းကို အဆုံးတိုင်အောင် ပြေးခဲ့ပြီ။ ယုံကြည်ခြင်းကို ငါစောင့်ရှောက်ခဲ့ပြီ။ ယခုမှစ၍ ဖြောင့်မတ်သောတရားသူကြီးဖြစ်တော်မူသော ထာဝရဘုရားသည် ထိုနေ့၌ ငါ့အား ပေးတော်မူမည့် ဖြောင့်မတ်ခြင်း၏ သရဖူသည် ငါ့အတွက် သိုထားလျက်ရှိ၏။ ငါ့အတွက်သာမက ကိုယ်တော်၏ကြွလာခြင်းကို ချစ်မြတ်နိုးသောသူအပေါင်းတို့အတွက်လည်း သိုထားလျက်ရှိ၏။” ၂ တိမောသေ ၄:၆-၈။