အခန်း ၅၁—ဒုတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကား

 

အခန်း ၅၁—ဒုတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကား

ပထမကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားကို လက်ခံရန် ငြင်းပယ်ခဲ့သော အသင်းတော်များသည် ကောင်းကင်မှလာသော အလင်းကို ငြင်းပယ်ခဲ့ကြသည်။ ထိုသတင်းစကားကို သူတို့၏ လောကီစိတ်နှင့် နောက်ဆုတ်ကျဆင်းနေသော အခြေအနေမှန်ကို မြင်လာစေရန်နှင့် မိမိတို့၏ သခင်နှင့် တွေ့ဆုံရန် ပြင်ဆင်မှုကို ရှာဖွေရန် ကရုဏာတော်ဖြင့် ပေးပို့ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ပထမကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားကို ပေးအပ်ရခြင်းမှာ ခရစ်တော်၏ အသင်းတော်ကို လောက၏ ပျက်စီးစေသော သြဇာလွှမ်းမိုးမှုမှ ခွဲထုတ်ရန် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ခရစ်ယာန်များဟု ဝန်ခံသူများအပါအဝင် လူအများစုအတွက် မြေကြီးနှင့် ချည်နှောင်ထားသော အနှောင်အဖွဲ့များသည် ကောင်းကင်ဘုံဘက်သို့ ဆွဲဆောင်သောအရာများထက် ပိုမိုခိုင်မာနေခဲ့သည်။ သူတို့သည် လောကီဉာဏ်ပညာ၏ အသံကို နားထောင်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့ကြပြီး နှလုံးသားကို စူးစမ်းရှာဖွေသော အမှန်တရား၏ သတင်းစကားမှ လှည့်ထွက်သွားခဲ့ကြသည်။

ဘုရားသခင်သည် အလင်းကို မြတ်နိုးပြီး နာခံရန်အတွက် ပေးတော်မူသည်၊ မထီမဲ့မြင်ပြု၍ ငြင်းပယ်ရန်အတွက် မဟုတ်ပါ။ ကိုယ်တော်ပေးပို့သော အလင်းသည် ထိုအလင်းကို ဂရုမစိုက်သူတို့အတွက် မှောင်မိုက်ဖြစ်လာသည်။ ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်သည် လူတို့၏ နှလုံးသားများအပေါ် အမှန်တရားကို ဆက်လက်ထိတွေ့စေခြင်း မရှိတော့သောအခါ ကြားနာခြင်းအားလုံးသည် အချည်းနှီးဖြစ်ပြီး ဟောပြောခြင်းအားလုံးလည်း အချည်းနှီးဖြစ်သည်။

အသင်းတော်များသည် အာဒ်ဝင့်သတင်းစကားကို ငြင်းပယ်ခြင်းဖြင့် ဘုရားသခင်၏ အကြံပေးချက်ကို ပယ်ချခဲ့သောအခါ ထာဝရဘုရားသည်လည်း သူတို့ကို ပယ်ချတော်မူခဲ့သည်။ ပထမကောင်းကင်တမန်၏ နောက်တွင် ဒုတိယကောင်းကင်တမန်သည် လိုက်လာ၍ “ဗာဗုလုန်မြို့ကြီး ပြိုလဲပြီ၊ ပြိုလဲပြီ။ အကြောင်းမူကား သူသည် လူမျိုးအပေါင်းတို့အား မိမိ၏ မတရားမေထုန်ပြုခြင်း၏ အမျက်တော်ဝိုင်ကို သောက်စေပြီ” ဟု ကြေညာခဲ့သည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၄:၈။ ဤသတင်းစကားကို SDA များက ပထမသတင်းစကားကို ငြင်းပယ်ခြင်း၏ အကျိုးဆက်အနေဖြင့် အသင်းတော်များ၏ ကိုယ်ကျင့်တရားပိုင်း ကျဆင်းမှုကို ကြေညာခြင်းဖြစ်သည်ဟု နားလည်ခဲ့ကြသည်။ “ဗာဗုလုန်မြို့ကြီး ပြိုလဲပြီ” ဟူသော ကြေညာချက်ကို ၁၈၄၄ ခုနှစ် နွေရာသီတွင် ထုတ်ဖော်ခဲ့ပြီး၊ ထိုရလဒ်အနေဖြင့် ထိုအသင်းတော်များမှ လူပေါင်း ငါးသောင်းခန့် နုတ်ထွက်ခဲ့ကြသည်။

ပထမသတင်းစကားကို ဟောပြောခဲ့သူများသည် အသင်းတော်များအတွင်း ခွဲခြားမှုများ ဖြစ်ပေါ်စေရန် သို့မဟုတ် သီးခြားအဖွဲ့အစည်းများ ဖွဲ့စည်းရန် ရည်ရွယ်ချက် သို့မဟုတ် မျှော်လင့်ချက် မရှိခဲ့ကြပေ။ William Miller က “ကျွန်ုပ်၏ အလုပ်အားလုံးတွင် လက်ရှိဂိုဏ်းဂဏများ၏ အကျိုးစီးပွားနှင့် သီးခြားသော အကျိုးစီးပွားတစ်ရပ်ကို တည်ထောင်ရန် သို့မဟုတ် တစ်ဖွဲ့၏ အကျိုးအတွက် အခြားတစ်ဖွဲ့ကို ထိခိုက်စေရန် ဆန္ဒ သို့မဟုတ် အတွေးအခေါ် မည်သည့်အခါမျှ မရှိခဲ့ပါ။ လူတိုင်းကို အကျိုးဖြစ်စေရန်သာ ကျွန်ုပ်ထင်ခဲ့သည်။ ခရစ်တော်ကြွလာမည့် အလားအလာအတွက် ခရစ်ယာန်အားလုံး ဝမ်းမြောက်ကြမည်ဟု ယူဆခဲ့ပြီး၊ ကျွန်ုပ်မြင်သကဲ့သို့ မမြင်နိုင်သူများသည် ဤအယူဝါဒကို လက်ခံသူများကို ချစ်ခြင်းလျော့နည်းမည်မဟုတ်ဟု ယူဆခဲ့သောကြောင့် သီးခြားအစည်းအဝေးများ လိုအပ်လာမည်ဟု မည်သည့်အခါမျှ မထင်ခဲ့ပါ။ ကျွန်ုပ်၏ ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုလုံးမှာ ဝိညာဉ်များကို ဘုရားသခင်ထံသို့ ပြောင်းလဲရန်၊ လာမည့်တရားစီရင်ခြင်းအကြောင်း လောကကို အသိပေးရန်နှင့် ကျွန်ုပ်၏ လူသားချင်းများအား ဘုရားသခင်နှင့် ငြိမ်သက်စွာ တွေ့ဆုံနိုင်စေမည့် နှလုံးသားပြင်ဆင်မှုကို ပြုလုပ်ရန် လှုံ့ဆော်ရန် ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်၏ အလုပ်အောက်တွင် ပြောင်းလဲလာသူများ၏ အများစုသည် ရှိပြီးသားအသင်းတော်အသီးသီးနှင့် ပူးပေါင်းခဲ့ကြသည်။ တစ်ဦးတစ်ယောက်က မိမိတို့၏ တာဝန်နှင့်ပတ်သက်၍ ကျွန်ုပ်ထံ လာရောက်မေးမြန်းသောအခါ သူတို့အိမ်ကဲ့သို့ ခံစားရမည့်နေရာသို့ သွားကြရန် အမြဲပြောခဲ့သည်။ ထိုသို့မေးမြန်းသူများအား အကြံပေးရာတွင် မည်သည့်ဂိုဏ်းဂဏကိုမျှ ကျွန်ုပ် မျက်နှာသာမပေးခဲ့ပါ” ဟု ဆိုခဲ့သည်။

အချိန်ကာလတစ်ခုအထိ အသင်းတော်များစွာသည် သူ၏ အလုပ်ကို ကြိုဆိုခဲ့ကြသည်။ သို့သော် အာဒ်ဝင့်အမှန်တရားကို ဆန့်ကျင်ရန် ဆုံးဖြတ်လာသောအခါ ထိုအကြောင်းအရာနှင့်ပတ်သက်သည့် လှုပ်ရှားမှုအားလုံးကို ဖိနှိပ်ရန် ဆန္ဒရှိလာကြသည်။ ထိုအယူဝါဒကို လက်ခံခဲ့သူများသည် ထိုသို့ဖြင့် ကြီးမားသော စမ်းသပ်မှုနှင့် စိတ်ရှုပ်ထွေးမှု၏ အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် မိမိတို့၏ အသင်းတော်များကို ချစ်ကြပြီး ထိုအသင်းတော်များမှ ခွဲထွက်ရန် မလိုလားကြပေ။ သို့သော် သူတို့သည် လှောင်ပြောင်ခံရ၍ ဖိနှိပ်ခံရပြီး၊ မိမိတို့၏ မျှော်လင့်ချက်အကြောင်း ပြောဆိုခွင့် သို့မဟုတ် ထာဝရဘုရားကြွလာမည့်အကြောင်း တရားဟောခြင်းကို တက်ရောက်ခွင့် ငြင်းပယ်ခံရသောအခါ နောက်ဆုံးတွင် လူများစွာတို့သည် ထလာပြီး မိမိတို့အပေါ် ချမှတ်ထားသော ထမ်းပိုးကို ပယ်ချခဲ့ကြသည်။

SDA များသည် အသင်းတော်များက ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်၏ သက်သေခံချက်ကို ငြင်းပယ်ကြသည်ကို မြင်သောအခါ ထိုအသင်းတော်များကို “အမှန်တရား၏ တိုင်နှင့် အုတ်မြစ်” ဖြစ်သော ခရစ်တော်၏ အသင်းတော်အဖြစ် ဆက်လက်မယူဆနိုင်တော့ပေ။ “ဗာဗုလုန်မြို့ကြီး ပြိုလဲပြီ” ဟူသော သတင်းစကားကို စတင်ကြေညာလာသောအခါ မိမိတို့၏ ယခင်ဆက်နွှယ်မှုမှ ခွဲထွက်ခြင်းသည် မှန်ကန်ကြောင်း သူတို့ခံစားခဲ့ကြသည်။

ပထမသတင်းစကားကို ငြင်းပယ်ပြီးနောက် အသင်းတော်များတွင် ဝမ်းနည်းဖွယ်ကောင်းသော ပြောင်းလဲမှုတစ်ရပ် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ အမှန်တရားကို ပယ်ချသည့်အခါ မှားယွင်းမှုကို လက်ခံပြီး မြတ်နိုးလာကြသည်။ ဘုရားသခင်အပေါ် ချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့် ကိုယ်တော်၏ နှုတ်ကပတ်တော်အပေါ် ယုံကြည်ခြင်းတို့သည် အေးစက်လာကြသည်။ အသင်းတော်များသည် ထာဝရဘုရား၏ ဝိညာဉ်တော်ကို ဝမ်းနည်းစေခဲ့ကြပြီး ထိုဝိညာဉ်တော်သည် အကြီးအကျယ် ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းခံခဲ့ရသည်။

စောင့်ဆိုင်းရသောအချိန်

၁၈၄၃ ခုနှစ်သည် ယေရှု၏ အာဒ်ဝင့်ကြွလာခြင်း မည်သည့်အမှတ်အသားမျှ မရှိဘဲ လုံးဝကုန်ဆုံးသွားသောအခါ ကိုယ်တော်ပေါ်ထွန်းလာမည်ကို ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် စောင့်မျှော်ခဲ့သူများသည် အချိန်ကာလတစ်ခုအထိ သံသယနှင့် စိတ်ရှုပ်ထွေးမှု၌ ကျန်ရစ်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် မိမိတို့၏ စိတ်ပျက်ခြင်းရှိသော်လည်း လူများစွာတို့သည် ကျမ်းစာကို ဆက်လက်ရှာဖွေလေ့လာခဲ့ကြပြီး မိမိတို့၏ ယုံကြည်ခြင်း၏ အထောက်အထားများကို အသစ်တဖန် စစ်ဆေးကာ နောက်ထပ်အလင်းရရှိရန် ပရောဖက်ပြုချက်များကို ဂရုတစိုက် လေ့လာခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ ရပ်တည်ချက်ကို ထောက်ခံသော ကျမ်းစာသက်သေခံချက်သည် ရှင်းလင်းပြီး အဆုံးအဖြတ်ပေးနိုင်လောက်အောင် ခိုင်မာသည်ဟု ထင်ရသည်။ မှားယွင်းမည်မဟုတ်သော နိမိတ်လက္ခဏာများက ခရစ်တော်ကြွလာမည့်အချိန်သည် နီးကပ်လာပြီဟု ညွှန်ပြနေသည်။ ယုံကြည်သူများသည် မိမိတို့၏ စိတ်ပျက်ခြင်းကို ရှင်းပြ၍ မရကြသော်လည်း မိမိတို့၏ အတိတ်အတွေ့အကြုံများတွင် ဘုရားသခင်က မိမိတို့ကို ဦးဆောင်ခဲ့ကြောင်း သေချာစွာ ခံစားခဲ့ကြသည်။

စောင့်ဆိုင်းရမည့်အချိန်ကို ဖော်ပြထားသော ထိုကျမ်းချက်များကို တိုက်ရိုက်၍ အားကောင်းစွာ အသုံးချခြင်းအားဖြင့် သူတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းသည် အလွန်ခိုင်မာလာခဲ့သည်။ ၁၈၄၂ ခုနှစ်ကတည်းကပင် ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်သည် Charles Fitch အပေါ် လှုပ်ရှားစေပြီး ပရောဖက်ပြုချက်ဇယားကို ပြုလုပ်ရန် လှုံ့ဆော်ခဲ့သည်။ ထိုဇယားကို SDA များက ယေဘုယျအားဖြင့် ပရောဖက် Habakkuk အား “ရူပါရုံကို ရေးမှတ်၍ စားပွဲများပေါ်၌ ရှင်းလင်းစွာ ရေးထားလော့” ဟု ပေးထားသော အမိန့်၏ ပြည့်စုံခြင်းအဖြစ် ယူဆခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ထိုအချိန်တွင် မည်သူမျှ ထိုပရောဖက်ပြုချက်တစ်ခုတည်းတွင် ဖော်ပြထားသော စောင့်ဆိုင်းရမည့်အချိန်ကို မမြင်ခဲ့ကြပေ။ စိတ်ပျက်ခြင်းဖြစ်ပေါ်ပြီးနောက် ထိုကျမ်းချက်၏ အပြည့်အစုံသော အဓိပ္ပာယ်သည် ထင်ရှားလာခဲ့သည်။ ပရောဖက်က ဤသို့ဆိုသည်။ “ရူပါရုံကို ရေးမှတ်၍ စားပွဲများပေါ်၌ ရှင်းလင်းစွာ ရေးထားလော့၊ ဖတ်ရှုသူသည် ပြေးနိုင်စေရန် ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမူကား ရူပါရုံသည် သတ်မှတ်ထားသောအချိန်အတွက် ဖြစ်သော်လည်း အဆုံး၌ စကားပြောလိမ့်မည်၊ မုသားမဆိုရ။ နှောင့်နှေးသော်လည်း စောင့်မျှော်လော့။ အကြောင်းမူကား အမှန်ပင် ရောက်လာမည်၊ နှောင့်နှေးမည်မဟုတ်။” ဟဗက္ကုတ် ၂:၂၊ ၃။

စောင့်ဆိုင်းနေသူများသည် အစမှအဆုံးကို သိတော်မူသောအရှင်သည် ခေတ်ကာလများကို ဖြတ်၍ ကြည့်ရှုတော်မူပြီး မိမိတို့၏ စိတ်ပျက်ခြင်းကို ကြိုတင်မြင်တော်မူကာ သတ္တိနှင့် မျှော်လင့်ချက်ပေးသော စကားများကို ပေးအပ်တော်မူခဲ့ကြောင်း ဝမ်းမြောက်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် မှန်ကန်သောလမ်း၌ လျှောက်လှမ်းနေကြကြောင်း ပြသပေးသော ထိုကဲ့သို့သော ကျမ်းစာအပိုင်းများ မရှိခဲ့ပါက ထိုစမ်းသပ်မှု၏အချိန်တွင် သူတို့၏ ယုံကြည်ခြင်း ပျက်စီးသွားမည်ဖြစ်သည်။

အပျိုစင်ဆယ်ဦး၏ ပုံဥပမာတွင် မဿဲ ၂၅ SDA များ၏ အတွေ့အကြုံကို အရှေ့တိုင်းမင်္ဂလာဆောင်၏ ဖြစ်ရပ်များဖြင့် သရုပ်ဖော်ထားသည်။ “ထိုအခါ ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်သည် မိမိတို့၏ မီးခွက်များကို ယူ၍ သတို့သားကို ကြိုဆိုရန် ထွက်သွားသော အပျိုစင်ဆယ်ဦးနှင့် တူလိမ့်မည်။” “သတို့သားသည် နှောင့်နှေးသောအခါ သူတို့အားလုံး အိပ်ငိုက်၍ အိပ်ပျော်ကြသည်။”

ပထမသတင်းစကား ကြေညာခြင်းအောက်တွင် ကျယ်ပြန့်စွာ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော လှုပ်ရှားမှုသည် အပျိုစင်များ ထွက်ခွာသွားခြင်းနှင့် ကိုက်ညီခဲ့ပြီး၊ မျှော်လင့်စောင့်ဆိုင်းခဲ့သော အချိန်ကာလ ကုန်ဆုံးခြင်း၊ စိတ်ပျက်ခြင်းနှင့် နှောင့်နှေးခြင်းတို့ကို သတို့သား၏ နှောင့်နှေးခြင်းဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသည်။ သတ်မှတ်ထားသောအချိန် ကုန်ဆုံးသွားပြီးနောက် စစ်မှန်သော ယုံကြည်သူများသည် အရာခပ်သိမ်း၏ အဆုံးသည် နီးကပ်လာပြီဟူသော ယုံကြည်ချက်၌ စုစည်းနေဆဲဖြစ်သည်။ သို့သော် မကြာမီတွင် သူတို့၏ စိတ်အားထက်သန်မှုနှင့် အပ်နှံမှုသည် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ လျော့နည်းလာပြီး စောင့်ဆိုင်းရသောအချိန်အတွင်း အပျိုစင်များ အိပ်ငိုက်နေခြင်းဖြင့် ပုံဥပမာတွင် ဖော်ပြထားသော အခြေအနေသို့ ကျဆင်းလာကြသည်မှာ ထင်ရှားလာခဲ့သည်။

ဤအချိန်ကာလအတွင်း အယူသည်းစိတ်လှုပ်ရှားမှုများ စတင်ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ သတင်းစကားအပေါ် ထက်သန်သော ယုံကြည်သူများဟု ဝန်ခံသူအချို့သည် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို အမှားကင်းသော တစ်ခုတည်းသော လမ်းညွှန်အဖြစ် ငြင်းပယ်ခဲ့ကြပြီး ဝိညာဉ်တော်၏ ဦးဆောင်မှုကို ခံယူနေကြသည်ဟု ဆိုကာ မိမိတို့၏ ခံစားချက်များ၊ ထင်မြင်ယူဆချက်များနှင့် စိတ်ကူးစိတ်သန်းများ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်သို့ မိမိတို့ကိုယ်ကို အပ်နှံခဲ့ကြသည်။ မိမိတို့၏ လုပ်ဆောင်မှုကို အတည်မပြုသူအားလုံးကို ပြစ်တင်ရှုတ်ချသည့် မျက်ကန်းပြီး အယူစွဲလမ်းသော ထက်သန်မှုကို ဖော်ပြသူအချို့လည်း ရှိခဲ့သည်။ သူတို့၏ အယူသည်းသော အတွေးအခေါ်များနှင့် လုပ်ဆောင်မှုများသည် SDA များ၏ လူအများစုထံမှ မည်သည့်ထောက်ခံမှုကိုမျှ မရရှိခဲ့ပေ။ သို့သော် ထိုအရာများသည် အမှန်တရား၏ အမှုကို အရှက်ရစေရန် ဖြစ်စေခဲ့သည်။

၁၈၄၃ ခုနှစ်တွင် ပထမသတင်းစကားကို ဟောပြောခြင်းနှင့် ၁၈၄၄ ခုနှစ်တွင် သန်းခေါင်ယံအော်ဟစ်သံကို ဟောပြောခြင်းတို့သည် အယူသည်းစိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် သဘောထားကွဲလွဲမှုများကို တိုက်ရိုက်တားဆီးရန် အထောက်အကူပြုခဲ့သည်။ ထိုလေးနက်သော လှုပ်ရှားမှုများတွင် ပါဝင်ခဲ့သူများသည် စည်းလုံးညီညွတ်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ နှလုံးသားများသည် အချင်းချင်းအပေါ်လည်းကောင်း၊ မကြာမီ တွေ့မြင်ရမည်ဟု မျှော်လင့်ထားသော ယေရှုအပေါ်လည်းကောင်း ချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ တစ်ခုတည်းသော ယုံကြည်ခြင်း၊ တစ်ခုတည်းသော မင်္ဂလာရှိသော မျှော်လင့်ချက်သည် သူတို့ကို လူသားတို့၏ သြဇာလွှမ်းမိုးမှုအောက်မှ မြှင့်တင်ပေးခဲ့ပြီး စာတန်၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ဆန့်ကျင်ရန် အကာအကွယ်တစ်ရပ် ဖြစ်စေခဲ့သည်။