အခန်း ၂၀—သူလျှိုများနှင့် သူတို့၏အစီရင်ခံစာ

 

အခန်း ၂၀—သူလျှိုများနှင့် သူတို့၏အစီရင်ခံစာ

ဤအခန်းသည် တောလည်ရာကျမ်း ၁၃၊ ၁၄ ကို အခြေခံထားသည်။

ထာဝရဘုရားသည် မောရှေအား ဣသရေလအမျိုးသားတို့အား ပေးတော်မူမည့် ခါနာန်ပြည်ကို သွား၍ စူးစမ်းရန် လူများစေလွှတ်ဖို့ အမိန့်ပေးတော်မူသည်။ ထိုရည်ရွယ်ချက်အတွက် အနွယ်တစ်နွယ်စီမှ အကြီးအကဲတစ်ဦးစီကို ရွေးချယ်ရမည်ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် သွား၍ ရက်ပေါင်းလေးဆယ်ကြာပြီးနောက် စူးစမ်းရှာဖွေခြင်းမှ ပြန်လာကြပြီး မောရှေနှင့် အာရုန်၊ ဣသရေလအမျိုးသားတို့၏ ပရိသတ်အပေါင်းတို့ထံသို့ ရောက်လာကာ ထိုပြည်၏အသီးအနှံများကို ပြသကြသည်။ အားလုံးက ထိုပြည်သည် ကောင်းသောပြည်ဖြစ်ကြောင်း သဘောတူကြပြီး သက်သေအဖြစ် ယူဆောင်လာသော ကြွယ်ဝသောအသီးအနှံများကို ပြသကြသည်။ စပျစ်သီးတစ်ခိုင်မှာ အလွန်ကြီးမားသဖြင့် လူနှစ်ဦးက ထမ်းပိုးတစ်ချောင်းပေါ်တွင် ထမ်းယူရသည်။ ထိုပြည်၌ အလျှံပယ်ပေါက်သော သင်္ဘောသဖန်းသီးနှင့် သလဲသီးများကိုလည်း ယူဆောင်လာကြသည်။

ထိုပြည်၏ မြေဩဇာကောင်းမွန်မှုအကြောင်း ပြောပြီးနောက် နှစ်ဦးမှအပ ကျန်သူအားလုံးက ထိုပြည်ကို သိမ်းပိုက်နိုင်မည့်အရေးနှင့်ပတ်သက်၍ အလွန်စိတ်ပျက်အားလျော့စေသောစကားများကို ပြောကြသည်။ ထိုပြည်၌ နေထိုင်သောလူတို့သည် အလွန်ခွန်အားကြီးကြောင်း၊ မြို့များကိုလည်း ကြီးမားမြင့်မားသော မြို့ရိုးများဖြင့် ဝန်းရံထားကြောင်း ပြောကြသည်။ ထို့ထက်ပို၍ သူတို့သည် ထိုနေရာ၌ အာနတ်အမျိုးသား၏ ဧရာမသားများကို တွေ့မြင်ခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက် ခါနာန်ပြည်ပတ်ဝန်းကျင်၌ ထိုလူတို့ မည်သို့နေရာယူထားကြသည်ကို ဖော်ပြပြီး သူတို့အနေဖြင့် ထိုပြည်ကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်မည်မှာ မဖြစ်နိုင်ကြောင်း ပြောကြသည်။

လူတို့သည် ဤအစီရင်ခံစာကို နားထောင်သောအခါ ခါးသီးသော အပြစ်တင်မြည်တမ်းခြင်းနှင့် ငိုကြွေးခြင်းတို့ဖြင့် မိမိတို့၏စိတ်ပျက်မှုကို ဖော်ထုတ်ကြသည်။ ဤအထိ သူတို့ကို ခေါ်ဆောင်လာတော်မူသော ဘုရားသခင်သည် သူတို့အား ထိုပြည်ကို သေချာပေါက် ပေးတော်မူမည်ဟု မစောင့်ဘဲ၊ ဆင်ခြင်စဉ်းစားခြင်းနှင့် အကြောင်းပြချက်ရှာခြင်း မပြုကြပေ။ ထိုအစား ချက်ချင်းပင် စိတ်ပျက်အားလျော့ကြသည်။ အမြင့်မြတ်ဆုံးသောအရှင်၏ တန်ခိုးတော်ကို ကန့်သတ်သတ်မှတ်ကြပြီး ယခင်က သူတို့ကို ဦးဆောင်လာတော်မူသော ဘုရားသခင်ကို မယုံကြည်ကြပေ။ မောရှေကို အပြစ်တင်ကြပြီး တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး မြည်တမ်းကာ၊ “ဒါဆို ငါတို့ရဲ့မျှော်လင့်ချက်အားလုံးရဲ့ အဆုံးသတ်ပဲ။ အဲဒါက အီဂုတ္တုပြည်ကနေ ထွက်လာပြီး ငါတို့သွားလာနေခဲ့တဲ့ ပြည်ပဲ” ဟု ပြောကြသည်။

ကာလက်နှင့် ယောရှုတို့သည် မိမိတို့စကားကို နားထောင်စေရန် ကြိုးစားကြသော်လည်း လူတို့သည် အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသဖြင့် ထိုလူနှစ်ဦး၏စကားကို နားထောင်ရန် မိမိတို့ကိုယ်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်ကြပေ။ အနည်းငယ်ငြိမ်သက်သွားသောအခါ ကာလက်သည် စကားပြောရန် ဝံ့ကြံသည်။ သူက လူတို့အား၊ “ယခုချက်ချင်း သွား၍ ထိုပြည်ကို သိမ်းပိုက်ကြစို့။ အကြောင်းမူကား ငါတို့သည် ထိုပြည်ကို အနိုင်ယူနိုင်စွမ်းရှိကြ၏” ဟု ပြောသည်။ သို့သော် သူနှင့်အတူ တက်သွားသောသူတို့က၊ “ထိုလူတို့ကို တိုက်ရန် ငါတို့မတက်နိုင်။ အကြောင်းမူကား သူတို့သည် ငါတို့ထက် ခွန်အားကြီးကြ၏” ဟု ပြောကြသည်။ ထို့နောက် သူတို့သည် မကောင်းသောအစီရင်ခံစာကို ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောကြပြီး လူအားလုံးသည် အလွန်ကြီးမားသောအရပ်အမောင်းရှိကြကြောင်း ကြေညာကြသည်။ “ထိုအရပ်၌ ဧရာမလူတို့ကိုလည်း တွေ့မြင်ခဲ့ကြ၏။ သူတို့သည် ဧရာမလူတို့မှ ဆင်းသက်လာသော အာနတ်၏သားများဖြစ်ကြ၏။ ငါတို့သည် မိမိတို့မျက်စိ၌ နှံကောင်များကဲ့သို့ ဖြစ်ကြပြီး သူတို့မျက်စိ၌လည်း ထိုသို့ပင် ဖြစ်ကြသည်။”

ဣသရေလတို့ ထပ်မံမြည်တမ်းကြခြင်း

“ထိုအခါ ပရိသတ်အပေါင်းတို့သည် မိမိတို့အသံကို မြှင့်၍ အော်ဟစ်ကြပြီး ထိုည၌ လူတို့သည် ငိုကြွေးကြ၏။ ဣသရေလအမျိုးသားအပေါင်းတို့သည် မောရှေနှင့် အာရုန်တို့ကို မြည်တမ်းကြပြီး ပရိသတ်အပေါင်းတို့က သူတို့အား၊ အို ဘုရားသခင်၊ ငါတို့သည် အီဂုတ္တုပြည်၌ပင် သေခဲ့လျှင်ကောင်းမည်။ သို့မဟုတ် ဤတော၌ပင် သေခဲ့လျှင်ကောင်းမည်။ ငါတို့၏မယားများနှင့် သားသမီးများ ဓားဖြင့်သတ်ခြင်းခံရရန် ထာဝရဘုရားသည် အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို ဤပြည်သို့ ဆောင်ခဲ့တော်မူသနည်း။ ငါတို့သည် အီဂုတ္တုပြည်သို့ ပြန်သွားခြင်းသည် ပိုကောင်းသည်မဟုတ်လောဟု ဆိုကြ၏။ ထိုအခါ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး၊ ငါတို့အတွက် ခေါင်းဆောင်တစ်ဦး ခန့်ထား၍ အီဂုတ္တုပြည်သို့ ပြန်ကြစို့ဟု ဆိုကြ၏။ ထိုအခါ မောရှေနှင့် အာရုန်တို့သည် ဣသရေလအမျိုးသားတို့၏ ပရိသတ်အပေါင်းတို့ရှေ့မှာ မြေသို့ဦးညွှတ်လျက် ပြပ်ဝပ်ကြ၏။”

ဣသရေလလူတို့သည် မောရှေအား မိမိတို့၏ မကျေနပ်ချက်များကို ဖော်ထုတ်ရုံမျှမက ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင်က မိမိတို့အား မပိုင်ဆိုင်နိုင်သောပြည်တစ်ပြည်ကို ပေးမည်ဟု ကတိပေးခြင်းဖြင့် လှည့်စားဆက်ဆံတော်မူကြောင်း အပြစ်တင်ကြသည်။ ဤနေရာတွင် သူတို့၏ပုန်ကန်သောစိတ်သည် အလွန်မြင့်တက်လာသဖြင့် အနန္တတန်ခိုးရှင်၏ အားကြီးသောလက်တော်သည် သူတို့ကို အီဂုတ္တုပြည်မှ ထုတ်ဆောင်လာခဲ့ပြီး ထိုအချိန်အထိ အံ့ဖွယ်အမှုများ အဆင့်ဆင့်ဖြင့် ဦးဆောင်လာခဲ့သည်ကို မေ့လျော့ကာ သူတို့ကို အီဂုတ္တုပြည်သို့ ပြန်ခေါ်ဆောင်သွားမည့် ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးကို ရွေးချယ်ရန် ဆုံးဖြတ်ကြသည်။ ထိုသူတို့သည် အမှန်ပင် ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးကို ခန့်ထားကြပြီး၊ စိတ်ရှည်၍ ဆင်းရဲခံသော မိမိတို့၏ခေါင်းဆောင် မောရှေကို ပယ်ဖျက်ကြကာ ဘုရားသခင်ကို ခါးသီးစွာ မြည်တမ်းကြသည်။

မောရှေနှင့် အာရုန်တို့သည် ပုန်ကန်သောလူတို့အတွက် ဘုရားသခင်၏ ကရုဏာတော်ကို တောင်းခံရန် ပရိသတ်အပေါင်းတို့၏ရှေ့၊ ထာဝရဘုရား၏ရှေ့၌ မြေသို့ဦးညွှတ်၍ ပြပ်ဝပ်ကြသည်။ သို့သော် သူတို့၏စိတ်ဆင်းရဲခြင်းနှင့် ဝမ်းနည်းခြင်းသည် စကားဖြင့် ဖော်ပြရန်အလွန်ကြီးမားလှသည်။ သူတို့သည် လုံးဝတိတ်ဆိတ်စွာ မြေ၌ ပြပ်ဝပ်နေကြသည်။ ကာလက်နှင့် ယောရှုတို့သည် အလွန်ကြီးမားသော ဝမ်းနည်းခြင်းကို ဖော်ပြသည့်အနေဖြင့် မိမိတို့အဝတ်များကို ဆုတ်ကြသည်။ “ထိုသူတို့သည် ဣသရေလအမျိုးသားတို့၏ ပရိသတ်အပေါင်းတို့အား၊ ငါတို့သည် စူးစမ်းရန် လှည့်လည်ခဲ့သောပြည်သည် အလွန်ကောင်းမြတ်သောပြည်ဖြစ်၏။ ထာဝရဘုရားသည် ငါတို့ကို နှစ်သက်တော်မူလျှင် ဤပြည်သို့ ငါတို့ကို ဆောင်သွင်း၍ ပေးတော်မူမည်။ ထိုပြည်သည် နို့နှင့်ပျားရည်စီးသောပြည်ဖြစ်၏။ သို့ရာတွင် ထာဝရဘုရားကို မပုန်ကန်ကြနှင့်။ ထိုပြည်သားတို့ကိုလည်း မကြောက်ကြနှင့်။ သူတို့သည် ငါတို့အတွက် အစားအစာကဲ့သို့ ဖြစ်ကြ၏။ သူတို့၏ကာကွယ်မှုသည် သူတို့ထံမှ ဖယ်ရှားခံရပြီ။ ထာဝရဘုရားသည် ငါတို့နှင့်အတူရှိတော်မူ၏။ သူတို့ကို မကြောက်ကြနှင့်” ဟု ပြောကြ၏။

“သူတို့၏ကာကွယ်မှုသည် သူတို့ထံမှ ဖယ်ရှားခံရပြီ” ဟူသည်မှာ ခါနာန်လူတို့သည် မိမိတို့၏အပြစ်အလွန်အကျွံပြည့်စုံသည့် အတိုင်းအတာသို့ ရောက်ရှိလာကြပြီး ဘုရားသခင်၏ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှုကို သူတို့ထံမှ ရုပ်သိမ်းတော်မူပြီဟူသော အဓိပ္ပာယ်ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် လုံးဝလုံခြုံသည်ဟု ခံယူနေကြပြီး စစ်တိုက်ရန် အသင့်မဖြစ်ကြပေ။ ဘုရားသခင်၏ ပဋိညာဉ်အရ ထိုပြည်သည် ငါတို့အတွက် အာမခံထားပြီးဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤစကားများသည် လူတို့အပေါ် ရည်ရွယ်ထားသည့်အတိုင်း အကျိုးသက်ရောက်မည့်အစား သူတို့၏ တမင်တကာပုန်ကန်မှုကို ပို၍တိုးပွားစေသည်။ သူတို့သည် ဒေါသအလွန်ထွက်၍ ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်ကာ ကာလက်နှင့် ယောရှုတို့ကို ကျောက်ခဲနှင့် ပစ်သတ်ရန် တောင်းဆိုကြသည်။ ထာဝရဘုရားသည် ပရိသတ်စည်းဝေးရာ တဲတော်၌ ဣသရေလအမျိုးသားအပေါင်းတို့ရှေ့တွင် မိမိ၏ကြောက်မက်ဖွယ်ဘုန်းတော်ကို အထူးထင်ရှားစွာ ပြသတော်မမူခဲ့လျှင် ထိုအမှုသည် အမှန်ပင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့မည်။

မောရှေ၏ အောင်မြင်သောတောင်းပန်ချက်

မောရှေသည် ဘုရားသခင်နှင့် စကားပြောရန် တဲတော်အတွင်းသို့ ဝင်သွားသည်။ “ထာဝရဘုရားက မောရှေအား၊ ဤလူတို့သည် အဘယ်မျှကာလပတ်လုံး ငါ့ကို စော်ကားကြမည်နည်း။ ငါပြသော နိမိတ်လက္ခဏာအပေါင်းတို့ကြောင့်ပင် ငါ့ကို အဘယ်မျှကာလပတ်လုံး မယုံကြည်ကြမည်နည်း။ သူတို့ကို ကပ်ရောဂါဖြင့် ဒဏ်ခတ်၍ အမွေမပေးဘဲ သင့်ကို သူတို့ထက် ကြီးမြတ်၍ ခွန်အားကြီးသော လူမျိုးဖြစ်စေမည်ဟု မိန့်တော်မူ၏။ မောရှေက ထာဝရဘုရားအား၊ အဲဂုတ္တုလူတို့သည် ထိုသတင်းကို ကြားကြလိမ့်မည်။ ကိုယ်တော်သည် တန်ခိုးတော်အားဖြင့် ဤလူတို့ကို သူတို့ထဲမှ ထုတ်ဆောင်တော်မူပြီ။ သူတို့သည် ဤပြည်သားတို့အား ပြောကြလိမ့်မည်။ ထာဝရဘုရားသည် ဤလူတို့အလယ်၌ ရှိတော်မူကြောင်း၊ ထာဝရဘုရားကို မျက်နှာချင်းဆိုင် မြင်ရကြောင်း၊ ကိုယ်တော်၏မိုဃ်းတိမ်သည် သူတို့အပေါ်၌ ရှိကြောင်း၊ နေ့အချိန်၌ မိုဃ်းတိမ်တိုင်ဖြင့်လည်းကောင်း၊ ညအချိန်၌ မီးတိုင်ဖြင့်လည်းကောင်း သူတို့ရှေ့မှ သွားတော်မူကြောင်းကို သူတို့ကြားသိကြပြီ။ ကိုယ်တော်သည် ဤလူအပေါင်းတို့ကို လူတစ်ဦးကဲ့သို့ သတ်တော်မူလျှင် ကိုယ်တော်၏သတင်းကို ကြားဖူးသော လူမျိုးတို့က၊ ထာဝရဘုရားသည် ကျိန်ဆိုပေးတော်မူသောပြည်သို့ ဤလူတို့ကို ဆောင်သွင်းနိုင်တော်မမူသောကြောင့် သူတို့ကို တော၌ သတ်တော်မူပြီဟု ပြောကြလိမ့်မည်” ဟု ဆို၏။

မောရှေသည် ဣသရေလလူမျိုးကို ဖျက်ဆီး၍ သူ့ကို ဣသရေလထက် ပို၍ကြီးမြတ်သော လူမျိုးဖြစ်စေမည့် အစီအစဉ်ကို ထပ်မံငြင်းဆန်သည်။ ဘုရားသခင်၏ ဤအထူးအခွင့်ရကျေးကျွန်သည် ဣသရေလအပေါ် သူ၏ချစ်ခြင်းကို ပြသပြီး မိမိဖန်ဆင်းရှင်၏ ဘုန်းအသရေနှင့် မိမိလူမျိုး၏ ဂုဏ်အသရေအတွက် သူ၏စိတ်အားထက်သန်မှုကို ပြသသည်။ “အီဂုတ္တုပြည်မှစ၍ ယခုတိုင်အောင် ဤလူတို့ကို ကိုယ်တော်သည် ခွင့်လွှတ်တော်မူခဲ့သကဲ့သို့၊ ယခုတိုင်အောင် ကျေးဇူးမသိသော ဤလူတို့အပေါ် စိတ်ရှည်ခြင်းနှင့် ကရုဏာတော်ကို ပြတော်မူခဲ့ပါပြီ။ သူတို့သည် မည်မျှမထိုက်တန်ကြသော်လည်း ကိုယ်တော်၏ကရုဏာတော်သည် အတူတူပင်ဖြစ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူတို့ကို မနှမြောဘဲ မနေနိုင်ပါသလော။ ယခင်က ကိုယ်တော်ပြတော်မူခဲ့သော ဘုရားသခင်၏ စိတ်ရှည်ခြင်းများစွာအပြင် ဤတစ်ကြိမ်ကိုလည်း ထပ်မံထည့်ပေးတော်မမူနိုင်ပါသလော” ဟု တောင်းပန်သည်။

“ထာဝရဘုရားက၊ သင်၏စကားအတိုင်း ငါခွင့်လွှတ်ပြီ။ သို့ရာတွင် ငါအသက်ရှင်သည်နှင့်အမျှ မြေကြီးတစ်ပြင်လုံးသည် ထာဝရဘုရား၏ ဘုန်းအသရေနှင့် ပြည့်လိမ့်မည်။ အဲဂုတ္တုပြည်နှင့် တော၌ ငါ၏ဘုန်းအသရေနှင့် ငါပြသောအံ့ဖွယ်အမှုများကို မြင်ကြပြီး ယခု ဆယ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ငါ့ကို စုံစမ်းကြကာ ငါ့အသံကို နားမထောင်သော ထိုသူအပေါင်းတို့သည် မိမိတို့ဘိုးဘေးတို့အား ငါကျိန်ဆိုသောပြည်ကို မမြင်ရကြ။ ငါ့ကို စော်ကားသောသူတစ်ဦးမျှ ထိုပြည်ကို မမြင်ရ။ သို့သော် ငါ၏ကျွန် ကာလက်သည် အခြားသောစိတ်သဘောရှိ၍ ငါ့နောက်သို့ အပြည့်အဝ လိုက်သောကြောင့် သူသွားခဲ့သောပြည်သို့ ငါဆောင်သွင်းမည်။ သူ၏အမျိုးအနွယ်သည် ထိုပြည်ကို ပိုင်ဆိုင်ရလိမ့်မည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

တောသို့ ပြန်သွားခြင်း

ထာဝရဘုရားသည် ဟေဗြဲလူတို့အား ပြန်၍ ပင်လယ်နီဘက်သို့ လှည့်ကာ တောသို့ သွားကြရန် အမိန့်ပေးတော်မူသည်။ သူတို့သည် ကောင်းသောပြည်နှင့် အလွန်နီးကပ်နေကြသော်လည်း သူတို့၏ဆိုးယုတ်သော ပုန်ကန်မှုကြောင့် ဘုရားသခင်၏ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှုကို ဆုံးရှုံးခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ကာလက်နှင့် ယောရှုတို့၏ အစီရင်ခံစာကို လက်ခံ၍ ချက်ချင်းတက်သွားခဲ့လျှင် ဘုရားသခင်သည် ခါနာန်ပြည်ကို သူတို့အား ပေးတော်မူမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူတို့သည် မယုံကြည်ကြဘဲ ဘုရားသခင်ကို ဆန့်ကျင်၍ အလွန်မောက်မာသော စိတ်သဘောကို ပြသခဲ့ကြသဖြင့် ကတိထားတော်မူသောပြည်သို့ မည်သည့်အခါမျှ မဝင်ရောက်ရဟူသော အပြစ်စီရင်ချက်ကို မိမိတို့အပေါ် ကျရောက်စေခဲ့ကြသည်။ အမလက်လူတို့နှင့် ခါနာန်လူတို့သည် သူတို့နှောင့်နှေး၍ မြည်တမ်းနေစဉ် သူလျှိုများ၏ သတင်းကို ကြားသိကာ ဣသရေလအမျိုးသားတို့ကို စစ်တိုက်ရန် ပြင်ဆင်ကြသောကြောင့် ဘုရားသခင်သည် သနားကရုဏာတော်ဖြင့် သူတို့ကို ပင်လယ်နီဘက်မှ ပြန်လွှတ်တော်မူခြင်းဖြစ်သည်။

“ထာဝရဘုရားသည် မောရှေနှင့် အာရုန်တို့အား မိန့်တော်မူသည်မှာ၊ ငါ့ကို မြည်တမ်းသော ဤဆိုးညစ်သော ပရိသတ်ကို အဘယ်မျှကာလပတ်လုံး သည်းခံရမည်နည်း။ ဣသရေလအမျိုးသားတို့သည် ငါ့ကို မြည်တမ်းသော သူတို့၏မြည်တမ်းသံကို ငါကြားပြီ။” ထာဝရဘုရားသည် မောရှေနှင့် အာရုန်အား လူတို့အား သူတို့ပြောသည့်အတိုင်းပင် သူတို့အပေါ် ပြုမည်ဟု ပြောရန် မိန့်တော်မူသည်။ သူတို့က “အို ဘုရားသခင်၊ ငါတို့သည် အီဂုတ္တုပြည်၌ သေခဲ့လျှင်ကောင်းမည်။ သို့မဟုတ် ဤတော၌ပင် သေခဲ့လျှင်ကောင်းမည်” ဟု ပြောခဲ့ကြသည်။ ယခု ဘုရားသခင်သည် သူတို့၏စကားအတိုင်းပင် ပြုတော်မူမည်။ မောရှေ၏ကျေးကျွန်တို့အား သူတို့၏ပုန်ကန်မှုနှင့် ထာဝရဘုရားကို ဆန့်ကျင်၍ မြည်တမ်းမှုကြောင့် အသက်နှစ်ဆယ်နှင့်အထက်ရှိသူတို့သည် တော၌ လဲကျသေကြရမည်ဟု သူတို့အား ပြောစေရန် မိန့်တော်မူသည်။ ကာလက်နှင့် ယောရှုတို့သာ ခါနာန်ပြည်သို့ ဝင်ရောက်ကြမည်။ “သင်တို့လုယက်ခံရမည်ဟု ဆိုခဲ့သော သင်တို့၏သူငယ်များကိုမူ ငါဆောင်သွင်းမည်။ သူတို့သည် သင်တို့မထီမဲ့မြင်ပြုခဲ့သောပြည်ကို သိကြလိမ့်မည်။”

ဟေဗြဲလူတို့၏သားသမီးများသည် သူတို့မိဘများ၏ ပုန်ကန်မှုကြောင့်၊ မိဘများအားလုံး မသေမချင်း၊ အီဂုတ္တုပြည်မှ ထွက်လာသည့်အချိန်မှစ၍ နှစ်ပေါင်းလေးဆယ်တိုင်တိုင် တော၌ လှည့်လည်ရမည်ဟု ထာဝရဘုရား ကြေညာတော်မူသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် မိမိတို့၏အပြစ်၏ အကျိုးဆက်ကို နှစ်ပေါင်းလေးဆယ်တိုင်တိုင် ခံရ၍ ဆင်းရဲရမည်။ ထိုကာလသည် သူတို့ပြည်ကို စူးစမ်းသောနေ့ရက်အရေအတွက်နှင့်အညီ တစ်ရက်လျှင် တစ်နှစ်ဟူသော အတိုင်းအတာဖြစ်သည်။ “ငါ၏ကတိကို ဖျက်ခြင်းကို သင်တို့သိကြလိမ့်မည်။” သူတို့၏ ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုနှင့် ပုန်ကန်မြည်တမ်းမှုတို့ကြောင့် ထာဝရဘုရားသည် သူတို့နှင့်ပတ်သက်သော မိမိ၏ရည်ရွယ်ချက်ကို ပြောင်းလဲရန် မည်သို့အတင်းအကျပ် ဖြစ်စေခဲ့သည်ကို သူတို့အပြည့်အဝ နားလည်ကြရမည်။ ကာလက်နှင့် ယောရှုတို့သည် ဣသရေလအမျိုးသားအပေါင်းတို့ထက် အထူးဆုလာဘ်ကို ရရှိမည်ဟု ကတိပေးခြင်းခံရကြသည်။ အကြောင်းမူကား ကျန်သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်နှင့် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှုကို ခံယူရန် အခွင့်အရေးအားလုံးကို ဆုံးရှုံးခဲ့ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။