အခန်း ၁၂ — သိုးထိန်းကောင်း

 

အခန်း ၁၂ — သိုးထိန်းကောင်း

ကယ်တင်ရှင်သည် မိမိကိုယ်ကို သိုးထိန်းအဖြစ်လည်းကောင်း၊ တပည့်များကို မိမိ၏သိုးစုအဖြစ်လည်းကောင်း ပြောဆိုတော်မူသည်။ ကိုယ်တော်က “ငါသည် သိုးထိန်းကောင်းဖြစ်၏။ ငါ့သိုးတို့ကို သိ၏၊ ငါ့သိုးတို့သည်လည်း ငါ့ကိုသိကြ၏” ဟုမိန့်တော်မူသည်။ [ယောဟန် ၁၀:၁၄]။

ခရစ်တော်သည် မကြာမီ မိမိ၏တပည့်များကို စွန့်ခွာရတော့မည်ဖြစ်၍ သူတို့ကို နှစ်သိမ့်မှုပေးရန် ဤသို့မိန့်တော်မူခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်သည် သူတို့နှင့်အတူ မရှိတော့သောအခါ သူတို့သည် ကိုယ်တော်၏စကားများကို ပြန်လည်သတိရကြမည်။

သူတို့သည် သိုးထိန်းတစ်ဦးက မိမိ၏သိုးစုကို စောင့်ရှောက်နေသည်ကို မြင်သည့်အခါတိုင်း သူတို့အပေါ် ကယ်တင်ရှင်၏မေတ္တာနှင့် စောင့်ရှောက်မှုကို သတိရကြမည်။

ထိုပြည်၌ သိုးထိန်းသည် နေ့ရောညပါ မိမိ၏သိုးစုနှင့်အတူ နေတတ်သည်။ နေ့အချိန်တွင် ကျောက်ထူထပ်သော တောင်ကုန်းများကိုလည်းကောင်း၊ တောများကိုလည်းကောင်း ဖြတ်၍ သူတို့ကို မြစ်ကမ်းဘေးရှိ သာယာပြီး မြက်ပေါများသော လယ်ကွင်းများသို့ ဦးဆောင်သွားသည်။

ညအချိန်တစ်လျှောက်လုံး သူတို့ကို စောင့်ကြည့်ကာ မကြာခဏ အနီးအနားတွင် ချောင်းမြောင်းနေတတ်သော သားရဲများနှင့် ဓားပြများရန်မှ ကာကွယ်ပေးသည်။

အားနည်းပြီး နာမကျန်းဖြစ်နေသော သိုးများကို နူးညံ့စွာ စောင့်ရှောက်သည်။ သိုးသငယ်ငယ်များကို မိမိ၏လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ပွေ့ချီ၍ ရင်ခွင်၌ ထမ်းထားသည်။

သိုးစုသည် မည်မျှကြီးမားပါစေ၊ သိုးထိန်းသည် သိုးတိုင်းကို သိသည်။ သိုးတစ်ကောင်စီအတွက် နာမည်ရှိပြီး ထိုနာမည်ဖြင့် ခေါ်သည်။

ထိုနည်းတူ ကောင်းကင်ဘုံ၏ သိုးထိန်းဖြစ်သော ခရစ်တော်သည် ကမ္ဘာတစ်ဝန်းတွင် ပြန့်ကျဲနေသော မိမိ၏သိုးစုကို စောင့်ရှောက်တော်မူသည်။ ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးကို နာမည်ဖြင့် သိတော်မူသည်။ ကျွန်ုပ်တို့နေထိုင်သော အိမ်ကိုပင် သိတော်မူပြီး အိမ်ထဲတွင်နေထိုင်သူ တစ်ဦးစီ၏နာမည်ကိုလည်း သိတော်မူသည်။ ကမ္ဘာတစ်ဝန်းလုံးတွင် အခြားမည်သူမျှမရှိသကဲ့သို့ တစ်ဦးချင်းစီကို စောင့်ရှောက်တော်မူသည်။

သိုးထိန်းသည် မိမိ၏သိုးများရှေ့မှ သွားပြီး အန္တရာယ်ရှိသမျှကို ရင်ဆိုင်သည်။ သားရဲများနှင့် ဓားပြများကို ရင်ဆိုင်တတ်သည်။ တစ်ခါတစ်ရံ သိုးစုကို စောင့်ရှောက်ရင်း သိုးထိန်းသည် အသတ်ခံရတတ်သည်။

ထိုနည်းတူ ကယ်တင်ရှင်သည် မိမိ၏တပည့်များဖြစ်သော သိုးစုကို စောင့်ရှောက်တော်မူသည်။ ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့ရှေ့မှ သွားခဲ့တော်မူသည်။ ကျွန်ုပ်တို့အသက်ရှင်သကဲ့သို့ မြေကြီးပေါ်တွင် ကိုယ်တော်အသက်ရှင်ခဲ့တော်မူသည်။ ကိုယ်တော်သည် ကလေးတစ်ဦးဖြစ်ခဲ့သည်၊ လူငယ်တစ်ဦးဖြစ်ခဲ့သည်၊ အရွယ်ရောက်သူတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်တို့ အောင်မြင်နိုင်ရန် စာတန်နှင့် သူ၏စုံစမ်းနှောင့်ယှက်မှုအားလုံးကို ကိုယ်တော်အောင်မြင်တော်မူခဲ့သည်။

ကျွန်ုပ်တို့ကို ကယ်တင်ရန် ကိုယ်တော်သေတော်မူသည်။ ယခု ကိုယ်တော်သည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ရှိသော်လည်း ကျွန်ုပ်တို့ကို တစ်ခဏမျှ မမေ့တော်မူပေ။ သိုးတိုင်းကို ဘေးကင်းစွာ ထိန်းသိမ်းတော်မူမည်။ ကိုယ်တော်နောက်သို့ လိုက်သောသူ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မဟာရန်သူ၏ လက်ထဲသို့ ကျရောက်မည်မဟုတ်ပေ။

သိုးထိန်းတစ်ဦး၌ သိုးတစ်ရာရှိနိုင်သော်လည်း တစ်ကောင်ပျောက်သွားလျှင် ကျန်သောသိုးများနှင့်အတူ သိုးခြံထဲ၌ ဆက်မနေပေ။ ပျောက်သောသိုးကို ရှာရန် ထွက်သွားသည်။

မှောင်မိုက်သောညအချိန်၌ မုန်တိုင်းထဲမှလည်းကောင်း၊ တောင်များနှင့် ချိုင့်ဝှမ်းများကို ဖြတ်၍လည်းကောင်း သွားရှာသည်။ သိုးကို မတွေ့မချင်း အနားယူမည်မဟုတ်ပေ။

ထို့နောက် ထိုသိုးကို မိမိ၏လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ပွေ့ချီ၍ သိုးခြံသို့ ပြန်သယ်လာသည်။ ရှည်လျားခက်ခဲသော ရှာဖွေမှုအတွက် မညည်းညူဘဲ ဝမ်းမြောက်စွာဖြင့်—

“ငါနှင့်အတူ ဝမ်းမြောက်ကြလော့။ အကြောင်းမူကား ပျောက်သောငါ့သိုးကို ငါတွေ့ပြီ” ဟုဆိုသည်။ [လုကာ ၁၅:၄-၇]။

ထိုနည်းတူ ကယ်တင်ရှင်သိုးထိန်း၏ စောင့်ရှောက်မှုသည် သိုးခြံထဲ၌ရှိသူများအတွက်သာ မဟုတ်ပေ။ ကိုယ်တော်က “လူသားသည် ပျောက်သောအရာကို ကယ်တင်ရန် ကြွလာ၏” ဟုမိန့်တော်မူသည်။ [မဿဲ ၁၈:၁၁]။

“ထိုနည်းတူ နောင်တရသော အပြစ်သားတစ်ဦးကြောင့် ကောင်းကင်ဘုံ၌ ဝမ်းမြောက်ခြင်းသည် နောင်တရရန် မလိုသော ဖြောင့်မတ်သူ ကိုးဆယ့်ကိုးဦးကြောင့် ဖြစ်သောဝမ်းမြောက်ခြင်းထက် သာ၍ရှိသည်ဟု သင်တို့အား ငါဆို၏။” [လုကာ ၁၅:၇]။

ကျွန်ုပ်တို့သည် အပြစ်ပြုခဲ့ကြပြီး ဘုရားသခင်ထံမှ လမ်းလွဲသွားခဲ့ကြသည်။ ခရစ်တော်က ကျွန်ုပ်တို့သည် သိုးခြံမှ လမ်းလွဲသွားသောသိုးနှင့်တူသည်ဟု မိန့်တော်မူသည်။ အပြစ်ကင်းစွာ အသက်ရှင်နိုင်ရန် ကျွန်ုပ်တို့ကို ကူညီပေးဖို့ ကိုယ်တော်ကြွလာတော်မူသည်။ ထိုအရာကို ကျွန်ုပ်တို့ကို သိုးခြံထဲသို့ ပြန်ခေါ်လာခြင်းဟု ကိုယ်တော်ခေါ်တော်မူသည်။

ကျွန်ုပ်တို့သည် သိုးထိန်းနှင့်အတူ ပြန်လာ၍ အပြစ်ပြုခြင်းကို ရပ်တန့်သောအခါ ခရစ်တော်သည် ကောင်းကင်ဘုံရှိ ကောင်းကင်တမန်များအား “ငါနှင့်အတူ ဝမ်းမြောက်ကြလော့။ အကြောင်းမူကား ပျောက်သောငါ့သိုးကို ငါတွေ့ပြီ” ဟုမိန့်တော်မူသည်။

ထိုအခါ ကောင်းကင်တမန်များ၏ သီချင်းအဖွဲ့မှ ဝမ်းမြောက်ဖွယ်သီချင်းသံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်ဘုံတစ်ခုလုံးကို အလွန်ကြွယ်ဝသော တေးသံဖြင့် ပြည့်စေလေသည်။

ခရစ်တော်သည် သိုးမပါဘဲ ဝမ်းနည်းစွာ ပြန်လာသော သိုးထိန်း၏ပုံကို ကျွန်ုပ်တို့အား မပြတော်မူပေ။ ဤသည်မှာ ဘုရားသခင်၏သိုးခြံမှ လမ်းလွဲသွားသော သိုးတစ်ကောင်မျှပင် လျစ်လျူရှုခြင်းမခံရကြောင်း အာမခံချက်ဖြစ်သည်။

တစ်ကောင်မျှ အကူအညီမရဘဲ မကျန်ရစ်ပေ။ ရွေးနုတ်ကယ်တင်ခြင်းကို ခံယူရန် ဆန္ဒရှိသူတိုင်းကို ကယ်တင်ရှင်သည် အပြစ်၏တောရိုင်းထဲမှ ကယ်တင်တော်မူမည်။

ထို့ကြောင့် သိုးခြံမှ လမ်းလွဲသွားသူတိုင်း အားယူကြစေ။ သိုးထိန်းကောင်းသည် သင့်ကို ရှာဖွေနေတော်မူသည်။ ကိုယ်တော်၏အလုပ်သည် “ပျောက်သောအရာကို ကယ်တင်ရန်” ဖြစ်ကြောင်း သတိရပါ။ ထိုအရာသည် သင့်ကို ဆိုလိုသည်။

သင့်ကို ကယ်တင်နိုင်ခြင်းရှိသည်ကို သံသယဝင်ခြင်းသည် သင့်ကို အဆုံးမဲ့ကုန်ကျစရိတ်ဖြင့် ဝယ်ယူတော်မူသော ကိုယ်တော်၏ ကယ်တင်နိုင်သောတန်ခိုးကို သံသယဝင်ခြင်းဖြစ်သည်။ မယုံကြည်ခြင်းနေရာတွင် ယုံကြည်ခြင်းကို ထားပါ။ သင့်အတွက် ထိုးဖောက်ခံခဲ့ရသော လက်များကို ကြည့်၍ ကယ်တင်နိုင်သော သူတို့၏တန်ခိုးကြောင့် ဝမ်းမြောက်ပါ။

ဘုရားသခင်နှင့် ခရစ်တော်သည် သင့်ကို အလေးထားတော်မူကြောင်း၊ အပြစ်သားများကို ကယ်တင်ရန်အတွက် ကောင်းကင်တစ်ခွင်လုံးသည် ထိုအလုပ်၌ ပါဝင်နေကြကြောင်း သတိရပါ။

ခရစ်တော်သည် မြေကြီးပေါ်၌ရှိစဉ် မိမိ၏အံ့ဖွယ်အမှုများအားဖြင့် အပြည့်အဝ ကယ်တင်နိုင်သော တန်ခိုးရှိကြောင်း ပြတော်မူခဲ့သည်။ ကိုယ်ခန္ဓာ၏ရောဂါများကို ကုသပေးခြင်းအားဖြင့် နှလုံးထဲမှ အပြစ်ကို ဖယ်ရှားပစ်နိုင်ကြောင်း ပြတော်မူခဲ့သည်။

ခြေဆွံ့သူများကို လမ်းလျှောက်စေတော်မူသည်၊ နားမကြားသူများကို ကြားစေတော်မူသည်၊ မျက်စိမမြင်သူများကို မြင်စေတော်မူသည်။ ဆင်းရဲသော နူနာစွဲသူများကို သန့်ရှင်းစေတော်မူသည်၊ အကြောသေရောဂါရှိသူကိုလည်းကောင်း၊ အမျိုးမျိုးသောရောဂါရှိသူများကိုလည်းကောင်း ကုသတော်မူသည်။

ကိုယ်တော်၏စကားတော်အားဖြင့် နတ်ဆိုးများပင် မိမိတို့ပိုင်ဆိုင်ထားခဲ့သောသူများထံမှ နှင်ထုတ်ခံရကြသည်။ ဤအံ့ဖွယ်အမှုကို မြင်သူများသည် အံ့အားသင့်၍ “ဤသည်မှာ အဘယ်သို့သော စကားတော်နည်း။ အကြောင်းမူကား ကိုယ်တော်သည် အခွင့်အာဏာနှင့် တန်ခိုးဖြင့် မသန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်များကို အမိန့်ပေးတော်မူသောအခါ သူတို့သည် ထွက်သွားကြ၏” ဟုဆိုကြသည်။ [လုကာ ၄:၃၆]။

ယေရှု၏အမိန့်တော်ကြောင့် ပေတရုသည် ရေပေါ်၌ လမ်းလျှောက်နိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည် မိမိ၏မျက်စိကို ကယ်တင်ရှင်အပေါ်၌ ထားရမည်ဖြစ်သည်။ သူသည် မျက်စိလွှဲလိုက်သည်နှင့် သံသယဝင်လာပြီး နစ်မြုပ်တော့သည်။

ထို့နောက် သူက “သခင်၊ ကျွန်ုပ်ကို ကယ်တင်တော်မူပါ” ဟုအော်ဟစ်ပြီး ကယ်တင်ရှင်၏လက်သည် သူ့ကို ဆွဲတင်ရန် ဆန့်ထွက်လာသည်။ [မဿဲ ၁၄:၂၈-၃၁]။ ထို့ကြောင့် မည်သူမဆို အကူအညီတောင်း၍ ကိုယ်တော်ထံ အော်ဟစ်သောအခါတိုင်း ခရစ်တော်၏လက်သည် ကယ်တင်ရန် ဆန့်ထွက်လာသည်။

ကယ်တင်ရှင်သည် သေသူများကို အသက်ပြန်ရှင်စေတော်မူသည်။ ထိုသူများထဲမှ တစ်ဦးမှာ နာဣန်မြို့မှ မုဆိုးမ၏သားဖြစ်သည်။ လူများသည် ထိုလူငယ်ကို သင်္ချိုင်းသို့ သယ်ဆောင်သွားနေစဉ် ယေရှုနှင့် တွေ့ကြသည်။ ကိုယ်တော်သည် ထိုလူငယ်၏လက်ကို ကိုင်၍ ထမြောက်စေပြီး အသက်ရှင်လျက် သူ၏မိခင်ထံ ပြန်ပေးတော်မူသည်။ ထို့နောက် ထိုလူစုသည် ဘုရားသခင်အား ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့် ချီးမွမ်းခြင်းများကို အော်ဟစ်ရင်း မိမိတို့အိမ်များသို့ ပြန်သွားကြသည်။

ထိုနည်းတူ ယာဣရု၏သမီးလည်း ထမြောက်ခဲ့ပြီး ခရစ်တော်၏စကားတော်အားဖြင့် လေးရက်ကြာ သေဆုံးနေခဲ့သော လာဇရုကို သင်္ချိုင်းတွင်းမှ ထွက်လာစေတော်မူသည်။

ထို့ကြောင့် ခရစ်တော်သည် မြေကြီးသို့ တစ်ဖန်ကြွလာသောအခါ ကိုယ်တော်၏အသံသည် သင်္ချိုင်းများကို ထိုးဖောက်၍ “ခရစ်တော်၌ သေသောသူတို့သည် ဘုန်းအသရေရှိသော မသေနိုင်သည့်အသက်သို့ ထမြောက်ကြလိမ့်မည်”၊ ထိုသို့ဖြင့် သူတို့သည် “သခင်နှင့်အတူ အစဉ်အမြဲ ရှိကြလိမ့်မည်။” [သက်သာလောနိတ်ပထမစောင် ၄:၁၆၊ ၁၇]။

မြေကြီးပေါ်၌ ကိုယ်တော်၏အမှုတော်ဆောင်ရွက်စဉ် ကျွန်ုပ်တို့၏သခင် ပြုတော်မူခဲ့သော အံ့ဖွယ်လုပ်ငန်းတစ်ရပ် ဖြစ်သည်။ ထိုအမှုအကြောင်းကို ယောဟန်ဗတ္တိဇံဆရာထံ ပေးပို့သောအဖြေ၌ ကိုယ်တော်ပြောတော်မူသည်။ ယောဟန်သည် ထောင်ထဲ၌ရှိပြီး စိတ်ဓာတ်ကျလာခဲ့သည်။ ယေရှုသည် အမှန်တကယ် မေရှိယဖြစ်သလောဟူသော သံသယများကြောင့်ပင် စိတ်ပူပန်လာခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် မိမိ၏နောက်လိုက်အချို့ကို ကယ်တင်ရှင်ထံသို့ ပို့၍ မေးစေသည်—

“ကြွလာရမည့်သူသည် ကိုယ်တော်ပင်လော၊ သို့မဟုတ် အခြားတစ်ဦးကို ကျွန်ုပ်တို့ စောင့်မျှော်ရမည်လော”။

ထိုတမန်များသည် ယေရှုထံသို့ ရောက်လာသောအခါ ကိုယ်တော်အနီး၌ ဖျားနာသူများစွာရှိပြီး ကိုယ်တော်သည် သူတို့ကို ကုသပေးနေတော်မူသည်။ တစ်နေ့လုံး ထိုတမန်များသည် စောင့်နေကြရပြီး ကိုယ်တော်သည် ဆင်းရဲဒုက္ခခံနေရသူများကို ကူညီရန် မပင်မပန်း တက်ကြွစွာ အလုပ်လုပ်တော်မူသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ကိုယ်တော်က—

“သင်တို့ကြားရသောအရာ၊ မြင်ရသောအရာတို့ကို ယောဟန်ထံ တစ်ဖန်သွား၍ ပြောကြလော့။ မျက်စိမမြင်သူတို့သည် မြင်ကြ၏၊ ခြေဆွံ့သူတို့သည် လမ်းလျှောက်ကြ၏၊ နူနာစွဲသူတို့သည် သန့်ရှင်းကြ၏၊ နားမကြားသူတို့သည် ကြားကြ၏၊ သေသောသူတို့သည် ထမြောက်ကြ၏၊ ဆင်းရဲသောသူတို့အား ဧဝံဂေလိတရားကို ဟောပြောကြ၏” ဟုမိန့်တော်မူသည်။ [မဿဲ ၁၁:၃-၅]။

ထို့ကြောင့် သုံးနှစ်ခွဲတိုင်တိုင် ယေရှုသည် “ကောင်းသောအမှုကို ပြုလျက် လှည့်လည်တော်မူ၏။” ထို့နောက် မြေကြီးပေါ်၌ ကိုယ်တော်၏အမှုတော်ကို အဆုံးသတ်ရမည့်အချိန် ရောက်လာသည်။ တပည့်များနှင့်အတူ ယေရုရှလင်မြို့သို့ တက်သွားရမည်ဖြစ်ပြီး ထိုနေရာ၌ သစ္စာဖောက်ခံရမည်၊ အပြစ်စီရင်ခံရမည်၊ လက်ဝါးကပ်တိုင်တင်၍ အသတ်ခံရမည်။

ထိုသို့ဖြင့် ကိုယ်တော်၏ကိုယ်ပိုင်စကားဖြစ်သော “သိုးထိန်းကောင်းသည် သိုးတို့အတွက် မိမိအသက်ကို ပေးတော်မူ၏” ဟူသောစကား ပြည့်စုံရမည်ဖြစ်သည်။ [ယောဟန် ၁၀:၁၁]။

“အကယ်စင်စစ် ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ဝမ်းနည်းခြင်းများကို ခံယူ၍ ကျွန်ုပ်တို့၏ဒုက္ခများကို ထမ်းတော်မူ၏။ … ကျွန်ုပ်တို့၏လွန်ကျူးခြင်းများအတွက် ကိုယ်တော်သည် ဒဏ်ရာရတော်မူ၏၊ ကျွန်ုပ်တို့၏အပြစ်များအတွက် နှိပ်စက်ခံရတော်မူ၏။ ကျွန်ုပ်တို့၏ငြိမ်သက်ခြင်းအတွက် ဆုံးမခြင်းသည် ကိုယ်တော်အပေါ် ကျရောက်ခဲ့ပြီး ကိုယ်တော်၏ဒဏ်ချက်များအားဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် ကျန်းမာခြင်းရကြ၏။ ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးသည် သိုးကဲ့သို့ လမ်းလွဲခဲ့ကြပြီး ကိုယ်စီမိမိတို့လမ်းသို့ လှည့်သွားကြ၏။ ထာဝရဘုရားမူကား ကျွန်ုပ်တို့အားလုံး၏အပြစ်ကို ကိုယ်တော်အပေါ်၌ တင်တော်မူ၏။” [ဟေရှာယ ၅၃:၄-၆]။