အခန်း ၁၃ — ယေရုရှလင်မြို့သို့ စီးနင်းဝင်တော်မူခြင်း

 

အခန်း ၁၃ — ယေရုရှလင်မြို့သို့ စီးနင်းဝင်တော်မူခြင်း

ယေရှုသည် ပသခါပွဲတော်သို့ တက်ရောက်ရန် ယေရုရှလင်မြို့အနီးသို့ ရောက်ရှိလာတော်မူပြီ။ ထိုနှစ်စဉ်ကျင်းပသော ကြီးမြတ်သည့်ပွဲတော်သို့ တက်လာကြသူ လူအုပ်ကြီးများကလည်း ကိုယ်တော်ကို ဝန်းရံထားကြသည်။

ကိုယ်တော်၏အမိန့်တော်အရ တပည့်နှစ်ဦးသည် ကိုယ်တော် ယေရုရှလင်မြို့သို့ စီးနင်းဝင်တော်မူနိုင်ရန် မြည်းကလေးတစ်ကောင်ကို ယူလာကြသည်။ သူတို့သည် မိမိတို့၏အဝတ်များကို ထိုတိရစ္ဆာန်ပေါ်၌ ခင်း၍ မိမိတို့၏အရှင်ကို ထိုအပေါ်တွင် တင်ကြသည်။

ကိုယ်တော် ထိုင်တော်မူသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အောင်ပွဲခံကြွေးကြော်သံကြီးသည် လေထုကို ဖြတ်သန်းထွက်ပေါ်လာသည်။ လူအုပ်ကြီးသည် ကိုယ်တော်ကို မေရှိယ၊ မိမိတို့၏ရှင်ဘုရင်အဖြစ် ချီးမြှောက်ကြသည်။ ထိုမြင်ကွင်းကို ပရောဖက်က လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းငါးရာကျော်ကတည်းက ကြိုတင်ဟောပြောခဲ့သည်—

“အို ဇိအုန်သတို့သမီး၊ အလွန်ဝမ်းမြောက်လော့။ … ကြည့်ရှုလော့၊ သင်၏ရှင်ဘုရင်သည် သင့်ထံသို့ ကြွလာတော်မူ၏။ … နူးညံ့သိမ်မွေ့၍ မြည်းပေါ်၊ မြည်း၏သားဖြစ်သော မြည်းကလေးပေါ်၌ စီးနင်းတော်မူ၏။” [ဇာခရိ ၉:၉]။

လျင်မြန်စွာ တိုးပွားလာသော လူအုပ်ကြီးထဲရှိ လူအားလုံးတို့သည် ပျော်ရွှင်စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။ သူတို့သည် ကိုယ်တော်အား အဖိုးတန်လက်ဆောင်များ မပေးနိုင်ကြသော်လည်း မိမိတို့၏အပေါ်ဝတ်အဝတ်များကို ကော်ဇောကဲ့သို့ ကိုယ်တော်သွားရာလမ်း၌ ခင်းပေးကြသည်။

သူတို့သည် သံလွင်ပင်နှင့် ထန်းပင်တို့၏ လှပသောအကိုင်းများကို ချိုးယူ၍ လမ်းပေါ်တွင် ဖြန့်ခင်းကြသည်။ ခရစ်တော်သည် ယေရုရှလင်မြို့၌ ဒါဝိဒ်၏ရာဇပလ္လင်ကို သိမ်းပိုက်ရန် ကြွလာတော်မူနေသည်ဟု သူတို့ထင်ကြသည်။

ကယ်တင်ရှင်သည် ယခင်က မိမိ၏နောက်လိုက်များအား မိမိကို ရှင်ဘုရင်များအား ပေးသည့်ဂုဏ်ပြုမှုမျိုး ပြုခွင့်မပေးခဲ့ဖူးပေ။ သို့သော် ဤအချိန်၌ ကိုယ်တော်သည် မိမိကိုယ်ကို ကမ္ဘာလောက၏ ရွေးနုတ်ရှင်အဖြစ် အထူးထင်ရှားစွာ ဖော်ပြလိုတော်မူသည်။

ဘုရားသခင်၏သားတော်သည် လူတို့၏အပြစ်များအတွက် ယဇ်ကောင်ဖြစ်လာတော့မည်။ နောင်လာမည့်ခေတ်အဆက်ဆက်ရှိ ကိုယ်တော်၏အသင်းတော်သည် ကိုယ်တော်၏သေခြင်းကို နက်နဲစွာစဉ်းစားလေ့လာရမည့်အကြောင်းအရာအဖြစ် ထားရှိရမည်။ ထို့ကြောင့် ယခုအချိန်တွင် လူအားလုံး၏မျက်စိကို ကိုယ်တော်ထံသို့ ဦးတည်စေရန် လိုအပ်သည်။

ဤကဲ့သို့သောမြင်ကွင်းကြီး ဖြစ်ပေါ်ပြီးနောက် ကိုယ်တော်၏စစ်ဆေးခြင်းနှင့် လက်ဝါးကပ်တိုင်တင်သတ်ခြင်းကို ကမ္ဘာလောကထံမှ ဖုံးကွယ်ထား၍ မရနိုင်တော့ပေ။ ကယ်တင်ရှင်၏ဘဝနောက်ဆုံးရက်များတွင် ဖြစ်ပျက်သော အဖြစ်အပျက်တိုင်းကို မည်သည့်တန်ခိုးမျှ မေ့ပျောက်စေနိုင်အောင် ထင်ရှားစွာ မှတ်သားထားစေရန် ဘုရားသခင်၏အကြံအစည်တော် ဖြစ်သည်။

ကယ်တင်ရှင်ကို ဝန်းရံထားသော လူအုပ်ကြီးထဲ၌ ကိုယ်တော်၏အံ့ဖွယ်အမှုများကို ပြုလုပ်နိုင်သော တန်ခိုး၏ သက်သေများ ရှိနေကြသည်။

ကိုယ်တော်က မျက်စိမြင်စေခဲ့သော မျက်စိမမြင်သူများသည် ရှေ့ဆုံးမှ ဦးဆောင်သွားကြသည်။

ကိုယ်တော်က လျှာကို ဖြေလွှတ်ပေးခဲ့သော စကားမပြောနိုင်သူများသည် အကျယ်လောင်ဆုံး ချီးမွမ်းကြွေးကြော်ကြသည်။

ကိုယ်တော်ကုသပေးခဲ့သော ခြေဆွံ့သူများသည် ဝမ်းမြောက်ခြင်းဖြင့် ခုန်ပေါက်ကြပြီး ထန်းကိုင်းများကို ချိုးယူ၍ ကိုယ်တော်ရှေ့တွင် ဝှေ့ယမ်းရာ၌ အတက်ကြွဆုံးဖြစ်ကြသည်။

မုဆိုးမများနှင့် မိဘမဲ့များသည် သူတို့အပေါ် ကိုယ်တော်ပြုခဲ့သော ကရုဏာအမှုများကြောင့် ယေရှု၏နာမတော်ကို ချီးမြှောက်ကြသည်။

စကားတစ်ခွန်းတည်းဖြင့် သန့်ရှင်းစင်ကြယ်စေခြင်းခံခဲ့ရသော ရွံရှာဖွယ် နူနာစွဲသူများသည် မိမိတို့၏အဝတ်များကို လမ်းပေါ်တွင် ခင်းကြသည်။

ကယ်တင်ရှင်၏ အသက်ပေးသောအသံဖြင့် သေခြင်းမှ ထမြောက်လာခဲ့သူများလည်း ထိုနေရာတွင် ရှိကြသည်။

သင်္ချိုင်းထဲတွင် မိမိ၏ကိုယ်ခန္ဓာသည် ပုပ်ပျက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသော်လည်း ယခုအခါ ဘုန်းအသရေရှိသော လူရွယ်တစ်ဦး၏ ခွန်အားကို ခံစားနေရသော လာဇရုသည်လည်း ကယ်တင်ရှင်ကို ယေရုရှလင်မြို့သို့ လိုက်ပါပို့ဆောင်သော ပျော်ရွှင်နေသည့် လူအုပ်ကြီးထဲတွင် ပါဝင်နေသည်။

လူအုပ်ကြီးထဲသို့ လူသစ်များ ထပ်မံဝင်ရောက်လာကြသည်နှင့်အမျှ ထိုအချိန်၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို သူတို့လည်း ခံစားရပြီး တောင်တစ်တောင်မှ တစ်တောင်သို့၊ ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုမှ တစ်ခုသို့ ပဲ့တင်ထပ်ကာ ပြန်လည်ပဲ့တင်ထပ်နေသော ကြွေးကြော်သံများတွင် ပါဝင်ကြသည်—

“ဒါဝိဒ်၏သားတော်အား ဟောရှဏ္ဏာ။ ထာဝရဘုရား၏နာမတော်ဖြင့် ကြွလာတော်မူသောသူသည် မင်္ဂလာရှိစေသတည်း။ အမြင့်ဆုံးသောအရပ်၌ ဟောရှဏ္ဏာ။” [မဿဲ ၂၁:၉]။

ဖာရိရှဲများစွာသည် ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့ကြပြီး မကျေနပ်ကြပေ။ သူတို့သည် လူများအပေါ် မိမိတို့၏ထိန်းချုပ်မှုကို ဆုံးရှုံးနေပြီဟု ခံစားကြသည်။ မိမိတို့၌ရှိသော အခွင့်အာဏာအပြည့်ဖြင့် လူများကို တိတ်ဆိတ်စေရန် ကြိုးစားကြသော်လည်း သူတို့၏ခြိမ်းခြောက်မှုများနှင့် တောင်းပန်မှုများက စိတ်အားထက်သန်မှုကိုသာ ပိုမိုတိုးပွားစေသည်။

လူများကို မထိန်းချုပ်နိုင်ကြောင်း သိလာသောအခါ လူအုပ်ကြီးကို ဖြတ်သန်း၍ ယေရှုရှိရာသို့ ရောက်အောင် သွားကြပြီး ကိုယ်တော်အား “ဆရာ၊ ကိုယ်တော်၏တပည့်များကို ဆုံးမတော်မူပါ” ဟုဆိုကြသည်။

ထိုကဲ့သို့ ဆူညံသံများပြုခြင်းသည် ဥပဒေနှင့်မညီဘဲ အုပ်ချုပ်သူများက ခွင့်ပြုမည်မဟုတ်ကြောင်း သူတို့ကြေညာကြသည်။

ယေရှုက “ဤသူတို့သည် တိတ်ဆိတ်နေလျှင် ကျောက်တို့သည် ချက်ချင်းပင် အော်ဟစ်ကြလိမ့်မည်ဟု ငါဆို၏” ဟုမိန့်တော်မူသည်။ [လုကာ ၁၉:၃၉၊ ၄၀]။

ဤအောင်ပွဲခံမြင်ကွင်းသည် ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင် စီမံသတ်မှတ်တော်မူခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းကို ပရောဖက်များက ကြိုတင်ဟောပြောထားပြီးဖြစ်၍ မြေကြီးပေါ်ရှိ မည်သည့်တန်ခိုးမျှ ၎င်းကို မတားဆီးနိုင်ပေ။ လူသည် တားဆီးရန် သို့မဟုတ် ဖျက်ဆီးရန် မည်မျှပင် ကြိုးစားပါစေ ဘုရားသခင်၏အမှုတော်သည် အစဉ်ရှေ့သို့ ဆက်လက်သွားမည်ဖြစ်သည်။

လူတန်းစီလှည့်လည်လာသောအဖွဲ့သည် ယေရုရှလင်မြို့ကို မြင်ရသော တောင်ကုန်းထိပ်သို့ ရောက်လာသောအခါ မြို့၏အလှအပအပြည့်အစုံသည် သူတို့ရှေ့တွင် ထင်ရှားလာသည်။

လူအုပ်ကြီးသည် ရုတ်တရက်မြင်တွေ့ရသော အလှအပကြောင့် အံ့ဩမှင်သက်ကာ မိမိတို့၏ကြွေးကြော်သံများကို တိတ်ဆိတ်လိုက်ကြသည်။ လူတိုင်း၏မျက်စိသည် ကယ်တင်ရှင်ထံသို့ လှည့်သွားကြပြီး မိမိတို့ခံစားနေရသော အံ့ဩမှုကို ကိုယ်တော်၏မျက်နှာပေါ်တွင် မြင်ရမည်ဟု မျှော်လင့်ကြသည်။

ယေရှုသည် ရပ်တန့်တော်မူပြီး ဝမ်းနည်းခြင်းတိမ်တိုက်သည် ကိုယ်တော်၏မျက်နှာပေါ်တွင် စုဝေးလာသည်။ လူအုပ်ကြီးသည် ကိုယ်တော် အလွန်အမင်း ဝမ်းနည်းငိုကြွေးတော်မူသည်ကို မြင်သောအခါ အံ့အားသင့်ကြသည်။

ကယ်တင်ရှင်ကို ဝန်းရံထားသူများသည် ကိုယ်တော်၏ဝမ်းနည်းခြင်းကို နားမလည်နိုင်ကြပေ။ သို့သော် ကိုယ်တော်သည် ပျက်စီးရန် သတ်မှတ်ထားသော မြို့အတွက် ငိုကြွေးတော်မူသည်။

ထိုမြို့သည် ကိုယ်တော်၏စောင့်ရှောက်မှုခံရသော သားသမီးတစ်ဦးကဲ့သို့ ဖြစ်ခဲ့ပြီး မကြာမီ ထိုမြို့သည် လူသူကင်းမဲ့ပျက်စီးသွားမည်ကို သိမြင်တော်မူသောအခါ ကိုယ်တော်၏နှလုံးသည် ဝမ်းနည်းခြင်းဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ထိုမြို့၏လူများသည် ခရစ်တော်၏သွန်သင်ချက်ကို နားထောင်ပြီး ကိုယ်တော်ကို ကယ်တင်ရှင်အဖြစ် လက်ခံခဲ့ကြပါက ယေရုရှလင်သည် “အစဉ်အမြဲ တည်ရှိနေမည်” ဖြစ်သည်။

ထိုမြို့သည် နိုင်ငံတို့၏မိဖုရားဖြစ်လာနိုင်ပြီး ဘုရားသခင်ပေးတော်မူသော တန်ခိုး၏ခွန်အားဖြင့် လွတ်လပ်စွာ ရပ်တည်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ထိုသို့ဆိုလျှင် သူ၏တံခါးများ၌ စောင့်နေသော လက်နက်ကိုင်စစ်သားများ ရှိမည်မဟုတ်၊ သူ၏မြို့ရိုးများပေါ်မှ ရောမအလံများ လွှင့်ထူနေမည်မဟုတ်ပေ။

ယေရုရှလင်မြို့မှ ငြိမ်းချမ်းရေး၏ချိုးငှက်သည် လူမျိုးအပေါင်းတို့ထံသို့ ပျံသန်းသွားမည်ဖြစ်သည်။ ထိုမြို့သည် ကမ္ဘာလောက၏ အမြင့်မြတ်ဆုံးဂုဏ်အသရေ ဖြစ်လာမည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယုဒလူတို့သည် မိမိတို့၏ကယ်တင်ရှင်ကို ပယ်ချခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ရှင်ဘုရင်ကို လက်ဝါးကပ်တိုင်တင်သတ်ရန် အဆင်သင့်ဖြစ်နေကြသည်။ ထိုညတွင် နေဝင်သောအခါ ယေရုရှလင်မြို့၏ ပျက်စီးခြင်းအမိန့်သည် အစဉ်အမြဲ တံဆိပ်ခတ်ခံရမည်ဖြစ်သည်။ (ထိုနောက် နှစ်ပေါင်းလေးဆယ်ခန့်အကြာတွင် ယေရုရှလင်မြို့သည် ရောမစစ်တပ်၏ လုံးဝဖျက်ဆီးခြင်းနှင့် မီးရှို့ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။)

ယေရှုသည် နောက်လိုက်များစွာနှင့်အတူ မြို့အနီးသို့ ရောက်လာနေကြောင်း သတင်းများသည် အုပ်ချုပ်သူများထံ ရောက်လာသည်။ သူတို့သည် လူအုပ်ကြီးကို ဖြန့်ခွဲနိုင်မည်ဟု မျှော်လင့်ကာ ကိုယ်တော်ကို တွေ့ရန် ထွက်လာကြသည်။ အခွင့်အာဏာကြီးမားစွာ ရှိသကဲ့သို့ ပြသ၍ “ဤသူကား အဘယ်သူနည်း” ဟုမေးကြသည်။ [မဿဲ ၂၁:၁၀]။

ဝိညာဉ်တော်၏ လှုံ့ဆော်ခြင်းနှင့် ပြည့်နေသော တပည့်များက ပြန်ဖြေကြသည်—

“အာဒံကို မေးပါ။ သူက ‘မြွေ၏ဦးခေါင်းကို ချေမည့် မိန်းမ၏မျိုးစေ့ပင်ဖြစ်သည်’ ဟု သင့်အား ပြောလိမ့်မည်။

“အာဗြဟံကို မေးပါ။ သူက ‘ဆာလင်ဘုရင်၊ ငြိမ်းချမ်းခြင်း၏ဘုရင် မေလခိဇေဒက်ပင်ဖြစ်သည်’ ဟု သင့်အား ပြောလိမ့်မည်။

“ယာကုပ်က ‘သူသည် ယုဒအနွယ်မှ ရှိလောဖြစ်သည်’ ဟု သင့်အား ပြောလိမ့်မည်။

“ဟေရှာယက ‘ဧမာနွေလ၊ အံ့ဖွယ်အကြံပေးရှင်၊ တန်ခိုးကြီးသောဘုရားသခင်၊ ထာဝရအဘ၊ ငြိမ်သက်ခြင်း၏မင်းသား’ ဟု သင့်အား ပြောလိမ့်မည်။

“ယေရမိက ‘ဒါဝိဒ်၏အကိုင်းအခက်၊ ငါတို့၏ဖြောင့်မတ်ခြင်းဖြစ်သော ထာဝရဘုရား’ ဟု သင့်အား ပြောလိမ့်မည်။

“ဒံယေလက ‘သူသည် မေရှိယဖြစ်သည်’ ဟု သင့်အား ပြောလိမ့်မည်။

“ဟောရှေက ‘သူသည် ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေတို့၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားဖြစ်သည်၊ ထာဝရဘုရားသည် သူ၏အမှတ်တရနာမတော်ဖြစ်သည်’ ဟု သင့်အား ပြောလိမ့်မည်။

“ယောဟန်ဗတ္တိဇံဆရာက ‘သူသည် လောက၏အပြစ်ကို ယူဆောင်သွားသော ဘုရားသခင်၏သိုးသငယ်ဖြစ်သည်’ ဟု သင့်အား ပြောလိမ့်မည်။

“ကြီးမြတ်သော ယေဟောဝါသည် မိမိ၏ရာဇပလ္လင်မှ ‘ဤသူသည် ငါချစ်မြတ်နိုးသော ငါ၏သားပေတည်း’ ဟု ကြေညာတော်မူခဲ့သည်။

“ကျွန်ုပ်တို့သည် ကိုယ်တော်၏တပည့်များဖြစ်ကြ၍ ‘ဤသူသည် ယေရှု၊ မေရှိယ၊ အသက်၏မင်းသား၊ ရွေးနုတ်ရှင်ဖြစ်သည်’ ဟု ကြေညာကြသည်။

“အမှောင်တန်ခိုး၏မင်းသားကိုယ်တိုင်ပင် ‘ကိုယ်တော်သည် အဘယ်သူဖြစ်သည်ကို ကျွန်ုပ်သိ၏။ ဘုရားသခင်၏သန့်ရှင်းသူဖြစ်တော်မူ၏’ ဟုဆို၍ ကိုယ်တော်ကို အသိအမှတ်ပြုသည်။”