အခန်း ၁၄ — “ဤအရာများကို ဤအရပ်မှ ယူသွားကြလော့”

 

အခန်း ၁၄ — “ဤအရာများကို ဤအရပ်မှ ယူသွားကြလော့”

နောက်တစ်နေ့တွင် ခရစ်တော်သည် ဗိမာန်တော်ထဲသို့ ဝင်တော်မူသည်။ လွန်ခဲ့သော သုံးနှစ်က ကိုယ်တော်သည် အပြင်ဝင်းထဲတွင် လူတို့ ဝယ်ရောင်းလုပ်နေကြသည်ကို တွေ့တော်မူပြီး သူတို့ကို ဆုံးမကာ ထိုအရပ်မှ နှင်ထုတ်တော်မူခဲ့သည်။

ယခု ကိုယ်တော်သည် ဗိမာန်တော်သို့ တစ်ဖန် ကြွလာတော်မူသောအခါ ထိုအရောင်းအဝယ်ကိုပင် ဆက်လက်ပြုလုပ်နေကြသည်ကို တွေ့တော်မူသည်။ ဝင်းအတွင်း၌ နွားများ၊ သိုးများနှင့် ငှက်များဖြင့် ပြည့်နေသည်။ ထိုအရာများကို မိမိတို့၏အပြစ်များအတွက် ယဇ်ပူဇော်လိုသူများထံ ရောင်းချကြသည်။

ဤအရောင်းအဝယ်တွင် ပါဝင်သူများသည် ဈေးနှုန်းအလွန်အကျွံတောင်းခြင်းနှင့် လုယက်ခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်ကြသည်။ ဝင်းအတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော ဆူညံသံများသည် အလွန်ကြီးမားသဖြင့် အတွင်း၌ ဝတ်ပြုနေသူများကို အလွန်အမင်း အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေသည်။

ခရစ်တော်သည် ဗိမာန်တော်၏ လှေကားထစ်ပေါ်တွင် ရပ်တော်မူပြီး တစ်ဖန် ကိုယ်တော်၏ ထက်မြက်သောအကြည့်သည် ဝင်းတစ်လျှောက် ပျံ့နှံ့သွားသည်။ လူတိုင်း၏မျက်စိသည် ကိုယ်တော်ထံသို့ လှည့်လာကြသည်။ လူတို့၏အသံများနှင့် နွားများ၏အသံများသည် တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။ လူတိုင်းသည် ဘုရားသခင်၏သားတော်ကို အံ့ဩခြင်းနှင့် ရိုသေလေးစားခြင်းတို့ဖြင့် ကြည့်ရှုကြသည်။

လူသားသဘာဝအတွင်းမှ ဘုရားသခင်၏ဘုန်းတော်သည် တောက်ပထွက်ပေါ်လာပြီး ယေရှုအား ယခင်က မဖော်ပြခဲ့ဖူးသော ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် ဘုန်းအသရေကို ပေးတော်မူသည်။ တိတ်ဆိတ်ခြင်းသည် မခံမရပ်နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်လာသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ကိုယ်တော်သည် ကြည်လင်သောအသံဖြင့်၊ လူများကို အင်အားကြီးမားသော မုန်တိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ လှုပ်ရှားစေနိုင်သော တန်ခိုးဖြင့် မိန့်တော်မူသည်—

“ငါ၏အိမ်သည် ဆုတောင်းရာအိမ်ဖြစ်သည်ဟု ရေးထား၏။ သို့သော် သင်တို့သည် ထိုအိမ်ကို သူခိုးတို့၏တွင်းဖြစ်စေကြပြီ။” [လုကာ ၁၉:၄၆]။

လွန်ခဲ့သော သုံးနှစ်က ပြသတော်မူခဲ့သော အာဏာထက်ပင် ပိုမိုကြီးမားသော အာဏာဖြင့် ကိုယ်တော်က—

“ဤအရာများကို ဤအရပ်မှ ယူသွားကြလော့” ဟု အမိန့်တော်ရှိသည်။

ယခင်တစ်ကြိမ်ကလည်း ဗိမာန်တော်၏ ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် အုပ်ချုပ်သူများသည် ထိုအသံကို ကြားသောအခါ ထွက်ပြေးခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက် သူတို့သည် မိမိတို့၏ကြောက်ရွံ့ခြင်းကြောင့် ရှက်ကြသည်။ ဤကဲ့သို့ ထပ်မံထွက်ပြေးတော့မည်မဟုတ်ဟု သူတို့ထင်ခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သူတို့သည် ပို၍ကြောက်ရွံ့ကြပြီး ကိုယ်တော်၏အမိန့်ကို နာခံရန် ယခင်ထက်ပင် ပို၍အလျင်အမြန် ပြုလုပ်ကြသည်။ ထို့နောက် မိမိတို့၏နွားများကို ရှေ့မှမောင်း၍ ဗိမာန်တော်ထဲမှ အလျင်အမြန် ထွက်ပြေးကြသည်။

မကြာမီ ဝင်းအတွင်း၌ ယေရှုထံသို့ အနာရောဂါများကို ကုသပေးစေရန် မိမိတို့၏အနာရောဂါသည်များကို ယူဆောင်လာသူများဖြင့် ပြည့်လာသည်။ အချို့မှာ သေခါနီးသူများဖြစ်ကြသည်။ ဤဒုက္ခခံစားနေရသူများသည် မိမိတို့၏ ပြင်းထန်သောလိုအပ်ချက်ကို ခံစားသိရှိကြသည်။

သူတို့သည် ခရစ်တော်၏မျက်နှာကို အကူအညီတောင်းခံသကဲ့သို့ စူးစိုက်ကြည့်ကြပြီး ဝယ်သူရောင်းသူများကို နှင်ထုတ်ခဲ့သော ပြင်းထန်မှုမျိုးကို ကိုယ်တော်၏မျက်နှာပေါ်တွင် တွေ့ရမည်ကို စိုးရိမ်ကြသည်။ သို့သော် သူတို့မြင်ရသည်မှာ ကိုယ်တော်၏မျက်နှာပေါ်တွင် ချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့် နူးညံ့သောသနားကြင်နာခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ယေရှုသည် အနာရောဂါသည်များကို ကြင်နာစွာ လက်ခံတော်မူပြီး ကိုယ်တော်၏လက်ထိတွေ့ခြင်းနှင့်အတူ အနာရောဂါနှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခတို့သည် ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။ ကိုယ်တော်သည် ကလေးငယ်များကို နူးညံ့စွာ ပွေ့ချီတော်မူပြီး သူတို့၏ စိတ်မချမ်းမသာ ငိုကြွေးသံများကို ငြိမ်သက်စေတော်မူသည်။ သူတို့၏ငယ်ရွယ်သောကိုယ်ခန္ဓာများမှ အနာရောဂါနှင့် နာကျင်မှုကို ဖယ်ရှားတော်မူပြီး ပြုံးရွှင်၍ ကျန်းမာသန်စွမ်းသော သူတို့ကို မိခင်များထံ ပြန်အပ်တော်မူသည်။

ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် အုပ်ချုပ်သူများသည် သတိထား၍ ဗိမာန်တော်သို့ ပြန်လည်ဝင်လာသောအခါ သူတို့အား ကြိုဆိုတွေ့မြင်ရသည့် မြင်ကွင်းမှာ အဘယ်မျှအံ့ဩဖွယ်ကောင်းလှသနည်း။ သူတို့သည် အမျိုးသား၊ အမျိုးသမီးနှင့် ကလေးများ၏ ဘုရားသခင်အား ချီးမွမ်းသံများကို ကြားကြသည်။

သူတို့သည် အနာရောဂါသည်များ ကုသခံရခြင်း၊ မျက်စိမမြင်သူများ မျက်စိမြင်လာခြင်း၊ နားမကြားသူများ နားကြားလာခြင်းနှင့် ခြေဆွံ့သူများ ဝမ်းမြောက်ခြင်းဖြင့် ခုန်ပေါက်ခြင်းတို့ကို တွေ့မြင်ကြသည်။

ဤဝမ်းမြောက်ချီးမွမ်းခြင်းများတွင် ကလေးများက ဦးဆောင်ကြသည်။ သူတို့သည် ယခင်နေ့က ဟောရှဏ္ဏာကြွေးကြော်သံများကို ထပ်မံကြွေးကြော်ကြပြီး ကယ်တင်ရှင်ရှေ့တွင် ထန်းကိုင်းများကို ဝှေ့ယမ်းကြသည်။ ဗိမာန်တော်သည် သူတို့၏ကြွေးကြော်သံများဖြင့် ပဲ့တင်ထပ်ကာ ပြန်လည်ပဲ့တင်ထပ်နေသည်—

“ဒါဝိဒ်၏သားတော်အား ဟောရှဏ္ဏာ။

“ထာဝရဘုရား၏နာမတော်ဖြင့် ကြွလာတော်မူသောသူသည် မင်္ဂလာရှိစေသတည်း။” [မဿဲ ၂၁:၉]။

“ကြည့်ရှုလော့၊ သင်၏ရှင်ဘုရင်သည် သင့်ထံသို့ ကြွလာတော်မူ၏။ ကိုယ်တော်သည် ဖြောင့်မတ်တော်မူပြီး ကယ်တင်ခြင်းကို ဆောင်ယူတော်မူ၏။” [ဇာခရိ ၉:၉]။

အုပ်ချုပ်သူများသည် ပျော်ရွှင်နေသော ကလေးများ၏ ကြွေးကြော်သံများကို တိတ်ဆိတ်စေရန် ကြိုးစားကြသော်လည်း ယေရှု၏အံ့ဖွယ်အမှုများကြောင့် လူတိုင်းသည် ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့် ချီးမွမ်းခြင်းတို့ဖြင့် ပြည့်နေကြပြီး တိတ်ဆိတ်မသွားကြပေ။

ထိုအခါ အုပ်ချုပ်သူများသည် ကယ်တင်ရှင်ထံသို့ လှည့်၍ ကိုယ်တော်က သူတို့အား ရပ်တန့်ရန် အမိန့်ပေးမည်ဟု မျှော်လင့်ကြသည်။ သူတို့က ကိုယ်တော်အား—

“ဤသူတို့ပြောသည်ကို ကိုယ်တော်ကြားပါသလော” ဟုဆိုကြသည်။

ယေရှုက “ကြား၏။ သင်တို့သည် ‘ကလေးငယ်များနှင့် နို့စို့သူငယ်တို့၏နှုတ်မှ ကိုယ်တော်သည် ချီးမွမ်းခြင်းကို ပြည့်စုံစေတော်မူ၏’ ဟု ရေးထားသည်ကို တစ်ခါမျှ မဖတ်ဖူးကြသလော” ဟု ပြန်လည်မိန့်တော်မူသည်။ [မဿဲ ၂၁:၁၆]။

ခရစ်တော်၏မွေးဖွားခြင်းကို ကြေညာပေးရန်နှင့် ကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ ကိုယ်တော်၏အမှုတော်ကို ရှေ့ဆက်လုပ်ဆောင်ပေးရန် မင်္ဂလာရှိသော အခွင့်ထူးကို မာန်မာနကြီးသော လူတို့၏အုပ်ချုပ်သူများက ငြင်းပယ်ခဲ့ကြသည်။

ကိုယ်တော်၏ချီးမွမ်းခြင်းများကို အသံလွှင့်ရမည်ဖြစ်သည်။ ထိုအမှုကို ပြုလုပ်ရန် ဘုရားသခင်သည် ကလေးများကို ရွေးချယ်တော်မူခဲ့သည်။ ထိုဝမ်းမြောက်နေသော ကလေးများ၏အသံများကို တိတ်ဆိတ်စေခဲ့လျှင်ပင် ဗိမာန်တော်၏တိုင်များကိုယ်တိုင်က ကယ်တင်ရှင်အား ချီးမွမ်း၍ အော်ဟစ်ကြပေလိမ့်မည်။