အခန်း ၂၉—ကောင်းကင်သို့ တက်ကြွခြင်း

 

အခန်း ၂၉—ကောင်းကင်သို့ တက်ကြွခြင်း

ကယ်တင်ရှင်၏ မြေကြီးပေါ်ရှိ အမှုတော်သည် ပြီးဆုံးခဲ့ပြီ။ ယခု ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏ ကောင်းကင်ဘုံအိမ်သို့ ပြန်လည်ကြွတော်မူရမည့်အချိန် ရောက်လာပြီ။ ကိုယ်တော်သည် အောင်မြင်တော်မူခဲ့ပြီး၊ အလင်းနှင့် ဘုန်းအသရေရှိသော ပလ္လင်တော်ပေါ်တွင် ခမည်းတော်၏ဘေး၌ မိမိ၏နေရာကို ပြန်လည်ယူတော်မူရမည်ဖြစ်သည်။

ယေရှုသည် မိမိကောင်းကင်သို့ တက်ကြွတော်မူမည့်နေရာအဖြစ် သံလွင်တောင်ကို ရွေးချယ်တော်မူခဲ့သည်။ တပည့်တော် ဆယ့်တစ်ပါးနှင့်အတူ ကိုယ်တော်သည် တောင်ပေါ်သို့ ကြွတော်မူခဲ့သည်။ သို့သော် ဤအချိန်သည် မိမိတို့၏ဆရာနှင့် နောက်ဆုံးတွေ့ဆုံခြင်း ဖြစ်မည်ကို တပည့်တော်တို့ မသိကြပေ။ သူတို့လမ်းလျှောက်လာစဉ် ကယ်တင်ရှင်သည် မိမိ၏နောက်ဆုံးမှာကြားချက်များကို ပေးတော်မူခဲ့သည်။ သူတို့ထံမှ မခွဲခွာမီလေးတွင် မိမိနောက်တော်လိုက်သူတိုင်းအတွက် အလွန်တန်ဖိုးရှိပြီး ချစ်မြတ်နိုးဖွယ်ကောင်းသော ကတိတော်ကို မိန့်တော်မူခဲ့သည်။

“ငါသည်လည်း ဤလောကကုန်ဆုံးသည်တိုင်အောင် ကာလအစဉ် သင်တို့နှင့်အတူ ရှိသည်။” [မဿဲ ၂၈:၂၀]

သူတို့သည် တောင်ထိပ်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ ဗေသနိအနီးသို့ ရောက်လာကြသည်။ ထိုနေရာတွင် သူတို့ရပ်နားကြပြီး တပည့်တော်တို့သည် မိမိတို့၏သခင်ပတ်လည်တွင် စုဝေးကြသည်။ ကိုယ်တော်သည် သူတို့ကို မေတ္တာဖြင့် ကြည့်ရှုတော်မူစဉ် မျက်နှာတော်မှ အလင်းရောင်ခြည်များ ဖြာထွက်နေသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။ အလွန်နူးညံ့သော စကားများသည် ကယ်တင်ရှင်၏နှုတ်တော်မှ သူတို့နားထဲသို့ နောက်ဆုံးကျရောက်ခဲ့သော စကားများ ဖြစ်ကြသည်။

ကောင်းချီးပေးရန် လက်တော်များကို ဆန့်တန်းလျက် ကိုယ်တော်သည် သူတို့အလယ်မှ ဖြည်းဖြည်းချင်း ကောင်းကင်သို့ တက်ကြွတော်မူသည်။ ကိုယ်တော်အထက်သို့ တက်ကြွတော်မူစဉ် အံ့အားသင့်၍ ကြောက်ရွံ့နေသော တပည့်တော်တို့သည် တက်ကြွသွားသော မိမိတို့၏သခင်ကို နောက်ဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့ရရန် မျက်လုံးများကို အားကုန်ဖွင့်ကာ ကြည့်နေကြသည်။ ဘုန်းအသရေရှိသော မိုးတိမ်တစ်ခုက သူတို့မျက်စိရှေ့မှ ကိုယ်တော်ကို လက်ခံယူသွားသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကောင်းကင်တမန်အဖွဲ့ထံမှ အချိုမြိန်ဆုံးနှင့် အရွှင်လန်းဆုံးတေးဂီတသံသည် သူတို့ထံသို့ လွင့်ဆင်းလာသည်။

တပည့်တော်တို့သည် အထက်သို့ ဆက်လက်ကြည့်ရှုနေကြစဉ် အလွန်သာယာသော တေးဂီတသံကဲ့သို့ ကြားရသော အသံများက သူတို့ကို မိန့်ဆိုကြသည်။ သူတို့သည် လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ လူသားအသွင်ဖြင့် ရှိသော ကောင်းကင်တမန်နှစ်ပါးကို တွေ့မြင်ကြပြီး ထိုကောင်းကင်တမန်တို့က သူတို့အား မိန့်ဆိုကြသည်။

“ဂါလိလဲအမျိုးသားတို့၊ အဘယ်ကြောင့် ကောင်းကင်သို့ မျှော်ကြည့်၍ ရပ်နေကြသနည်း။ သင်တို့ထံမှ ကောင်းကင်သို့ ယူဆောင်ခြင်းခံရသော ဤယေရှုသည် ကောင်းကင်သို့ ကြွသွားတော်မူသည်ကို သင်တို့မြင်ကြသည့်နည်းတူ ပြန်၍ကြွလာတော်မူလိမ့်မည်။” [တမန်တော်ဝတ္ထု ၁:၁၁]

ထိုကောင်းကင်တမန်တို့သည် ကယ်တင်ရှင်ကို ကောင်းကင်ဘုံအိမ်သို့ ပို့ဆောင်ရန် လာရောက်သော အဖွဲ့ထဲမှ ဖြစ်ကြသည်။ အောက်တွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သူတို့အပေါ် စာနာမေတ္တာရှိသဖြင့် ဤခွဲခွာခြင်းသည် ထာဝရမဟုတ်ကြောင်း သူတို့အား အာမခံပေးရန် ကျန်ရစ်ခဲ့ကြသည်။

တပည့်တော်တို့သည် ယေရုရှလင်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ လူတို့သည် သူတို့ကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်ရှုကြသည်။ သူတို့၏သခင်ကို စစ်ဆေးစီရင်ခြင်းနှင့် လက်ဝါးကပ်တိုင်ပေါ်တွင် သတ်ခြင်းခံရပြီးနောက် သူတို့သည် စိတ်ဓာတ်ကျ၍ အရှက်ကွဲနေသောအခြေအနေဖြင့် ပေါ်လာကြလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ရန်သူများသည် သူတို့၏မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းနည်းခြင်းနှင့် ရှုံးနိမ့်ခြင်းအရိပ်အယောင်ကို မြင်တွေ့ရမည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ထိုအစား ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့် အောင်ပွဲခံခြင်းသာ ရှိနေသည်။ သူတို့၏မျက်နှာများသည် မြေကြီးမှ မဖြစ်ပေါ်သော ပျော်ရွှင်ခြင်းဖြင့် တောက်ပနေကြသည်။ မျှော်လင့်ချက်များ ပျက်စီးသွားခြင်းအတွက် သူတို့မငိုကြွေးကြဘဲ ဘုရားသခင်အား ချီးမွမ်းခြင်းနှင့် ကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းခြင်းတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြသည်။

ဝမ်းမြောက်စွာဖြင့် ခရစ်တော်၏ ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းနှင့် ကောင်းကင်သို့ တက်ကြွခြင်းအကြောင်း အံ့ဖွယ်ရာဇဝင်ကို သူတို့ပြောပြကြပြီး သူတို့၏သက်သေခံချက်ကို လူများစွာတို့က လက်ခံကြသည်။

တပည့်တော်တို့သည် အနာဂတ်နှင့်ပတ်သက်၍ မယုံကြည်ခြင်း လုံးဝမရှိတော့ပေ။ ကယ်တင်ရှင်သည် ကောင်းကင်၌ ရှိတော်မူကြောင်းနှင့် ကိုယ်တော်၏စာနာမှုသည် သူတို့နှင့်အတူ ရှိနေဆဲဖြစ်ကြောင်း သူတို့သိကြသည်။ ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏သွေး၏အကျိုးကျေးဇူးများကို အကြောင်းပြု၍ ဘုရားသခင်ရှေ့၌ သူတို့အတွက် အသနားခံတော်မူနေကြောင်း သူတို့သိကြသည်။ ကိုယ်တော်ပေးဆပ်ခဲ့သော အဖိုးအခ၏ သက်သေအဖြစ် ခမည်းတော်အား မိမိ၏ဒဏ်ရာရထားသော လက်နှင့်ခြေတို့ကို ပြတော်မူနေသည်။

ကိုယ်တော်သည် သန့်ရှင်းသော ကောင်းကင်တမန်အပေါင်းတို့နှင့်အတူ တစ်ဖန်ကြွလာတော်မူမည်ကို သူတို့သိကြပြီး ထိုအဖြစ်အပျက်ကို အလွန်ဝမ်းမြောက်စွာနှင့် တောင့်တမျှော်လင့်စွာ စောင့်မျှော်နေကြသည်။

ယေရှုသည် သံလွင်တောင်ပေါ်၌ မိမိ၏တပည့်တော်တို့မျက်စိရှေ့မှ ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့် အောင်ပွဲခံခြင်းသီချင်းများဖြင့် ကိုယ်တော်ကို အထက်သို့ ပို့ဆောင်ပေးသော ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအဖွဲ့နှင့် တွေ့ဆုံတော်မူသည်။

ဘုရားသခင်၏မြို့တော်၏ တံခါးဝများတွင် မရေမတွက်နိုင်သော ကောင်းကင်တမန်အဖွဲ့သည် ကိုယ်တော်ကြွလာမည့်အချိန်ကို စောင့်မျှော်နေကြသည်။ ခရစ်တော်သည် တံခါးများအနီးသို့ ချဉ်းကပ်လာသောအခါ ကိုယ်တော်ကို ပို့ဆောင်လာသော ကောင်းကင်တမန်တို့သည် အောင်ပွဲခံသောအသံဖြင့် တံခါးဝတွင်ရှိသော အဖွဲ့အား မိန့်ဆိုကြသည်။

“အို တံခါးတို့၊ သင်တို့၏ဦးခေါင်းကို မြှောက်ကြလော့။
ထာဝရတံခါးတို့၊ သင်တို့သည်လည်း မြှောက်ကြလော့။
ဘုန်းအသရေ၏ရှင်ဘုရင်သည် ဝင်တော်မူလိမ့်မည်။”

တံခါးများ၌ စောင့်မျှော်နေသော ကောင်းကင်တမန်တို့က မေးကြသည်။

“ဤဘုန်းအသရေ၏ရှင်ဘုရင်ကား အဘယ်သူနည်း။”

သူတို့သည် ကိုယ်တော်မည်သူဖြစ်ကြောင်း မသိသောကြောင့် ဤသို့ဆိုခြင်းမဟုတ်ဘဲ မြင့်မြတ်သော ချီးမွမ်းခြင်း၏အဖြေကို ကြားလိုသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

“ခွန်အားကြီး၍ တန်ခိုးရှိတော်မူသော ထာဝရဘုရား၊
စစ်တိုက်ရာ၌ တန်ခိုးကြီးတော်မူသော ထာဝရဘုရား။
အို တံခါးတို့၊ သင်တို့၏ဦးခေါင်းကို မြှောက်ကြလော့။
ထာဝရတံခါးတို့၊ သင်တို့၏ဦးခေါင်းကိုပင် မြှောက်ကြလော့။
ဘုန်းအသရေ၏ရှင်ဘုရင်သည် ဝင်တော်မူလိမ့်မည်။”

တစ်ဖန် စောင့်မျှော်နေသော ကောင်းကင်တမန်တို့က မေးကြသည်။

“ဤဘုန်းအသရေ၏ရှင်ဘုရင်ကား အဘယ်သူနည်း။”

ပို့ဆောင်လာသော ကောင်းကင်တမန်တို့က သာယာလှပသော တေးသံများဖြင့် ပြန်လည်ဖြေကြသည်။

“ဗိုလ်ခြေတို့၏ ထာဝရဘုရား၊
ကိုယ်တော်သည် ဘုန်းအသရေ၏ရှင်ဘုရင် ဖြစ်တော်မူ၏။” [ဆာလံ ၂၄:၇-၁၀]

ထို့နောက် ဘုရားသခင်၏မြို့တော်၏ တံခါးဝများကို ကျယ်ကျယ်ဖွင့်လိုက်ကြပြီး ကောင်းကင်တမန်အုပ်စုသည် ကြည်နူးဝမ်းမြောက်ဖွယ် တေးဂီတသံများ ပေါက်ကွဲလွင့်ပျံနေစဉ် တံခါးများမှတစ်ဆင့် အလျင်အမြန် ဝင်ရောက်သွားကြသည်။

ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအပေါင်းတို့သည် ပြန်လည်ကြွလာသော မိမိတို့၏တပ်မှူးကို ဂုဏ်ပြုရန် စောင့်မျှော်နေကြသည်။ ကိုယ်တော်သည် ခမည်းတော်၏ပလ္လင်တော်ပေါ်၌ မိမိ၏နေရာကို ယူတော်မူမည့်အချိန်ကို သူတို့စောင့်မျှော်နေကြသည်။

သို့သော် ကိုယ်တော်သည် ဘုန်းအသရေ၏သရဖူနှင့် မင်းဝတ်ရုံတော်ကို ယခုထိ လက်ခံ၍ မရသေးပေ။ မြေကြီးပေါ်ရှိ မိမိရွေးချယ်ထားသူများနှင့် ပတ်သက်၍ ခမည်းတော်ရှေ့တွင် တင်ပြရန် တောင်းဆိုချက်တစ်ရပ် ရှိနေသေးသည်။ ကောင်းကင်စကြဝဠာရှေ့၌ မိမိ၏အသင်းတော်သည် ဖြောင့်မတ်ကြောင်း ကြေညာခံရပြီး လက်ခံခြင်းမခံရမချင်း ကိုယ်တော်သည် ဂုဏ်အသရေကို လက်ခံ၍ မရနိုင်ပေ။

ကိုယ်တော်ရှိတော်မူသောနေရာတွင် မိမိ၏လူတို့လည်း ရှိစေရန် တောင်းဆိုတော်မူသည်။ ကိုယ်တော်သည် ဘုန်းအသရေကို ရရှိမည်ဆိုလျှင် သူတို့သည်လည်း ကိုယ်တော်နှင့်အတူ ထိုဘုန်းအသရေကို မျှဝေရမည်။ မြေကြီးပေါ်၌ ကိုယ်တော်နှင့်အတူ ဆင်းရဲဒုက္ခခံရသူတို့သည် ကိုယ်တော်၏နိုင်ငံတော်၌ ကိုယ်တော်နှင့်အတူ စိုးစံရမည်။

ဤအကြောင်းအတွက် ခရစ်တော်သည် မိမိ၏အသင်းတော်အတွက် အသနားခံတော်မူသည်။ ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏အကျိုးစီးပွားကို သူတို့၏အကျိုးစီးပွားနှင့် တစ်သားတည်းဖြစ်စေပြီး သေခြင်းထက်ပင် ခိုင်မာသော မေတ္တာနှင့် တည်ကြည်ခြင်းဖြင့် မိမိ၏သွေးတော်အားဖြင့် ဝယ်ယူထားသော အခွင့်အရေးများနှင့် အမည်အခေါ်အဝေါ်များအတွက် ထောက်ခံပေးတော်မူသည်။

ဤအသနားခံချက်အပေါ် ခမည်းတော်၏အဖြေသည် အောက်ပါကြေညာချက်အဖြစ် ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ဘုရားသခင်၏ ကောင်းကင်တမန်အပေါင်းတို့သည် ထိုသူကို ကိုးကွယ်ကြစေ။” [ဟေဗြဲ ၁:၆]

ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအဖွဲ့၏ ခေါင်းဆောင်တို့သည် ရွှင်လန်းစွာဖြင့် ရွေးနုတ်ရှင်ကို ကိုးကွယ်ကြသည်။ မရေမတွက်နိုင်သော ကောင်းကင်တမန်အဖွဲ့သည် ကိုယ်တော်ရှေ့၌ ဦးညွှတ်ကြပြီး ကောင်းကင်ဘုံ၏ တန်ဆာခန်းမများတွင် ရွှင်လန်းသော အော်ဟစ်သံသည် ပဲ့တင်ထပ်၍ ပဲ့တင်ထပ်လျက် ရှိသည်။

“အသတ်ခံရသော သိုးသငယ်သည် တန်ခိုးနှင့် စည်းစိမ်နှင့် ဉာဏ်ပညာနှင့် ခွန်အားနှင့် ဂုဏ်အသရေနှင့် ဘုန်းအသရေနှင့် ကောင်းချီးမင်္ဂလာတို့ကို ခံယူထိုက်တော်မူ၏။” [ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၅:၁၂]

ခရစ်တော်၏နောက်တော်လိုက်များသည် “ချစ်မြတ်နိုးတော်မူသောသူ၌ လက်ခံခြင်းခံရကြ၏။” ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအဖွဲ့၏ရှေ့မှောက်၌ ခမည်းတော်သည် ခရစ်တော်နှင့် ပြုထားသော ပဋိညာဉ်ကို အတည်ပြုတော်မူပြီ။ ထိုပဋိညာဉ်အရ နောင်တရ၍ နာခံသောသူတို့ကို ကိုယ်တော်သည် လက်ခံတော်မူမည်ဖြစ်ပြီး မိမိသားတော်ကို ချစ်တော်မူသကဲ့သို့ သူတို့ကိုလည်း ချစ်တော်မူမည်။ ရွေးနုတ်ရှင်ရှိတော်မူသောနေရာတွင် ရွေးနုတ်ခြင်းခံရသူတို့လည်း ရှိကြလိမ့်မည်။

ဘုရားသခင်၏သားတော်သည် အမှောင်မိုက်၏မင်းကို အောင်မြင်တော်မူပြီး သေခြင်းနှင့် အပြစ်ကို အောင်နိုင်တော်မူပြီ။ မြင့်မြတ်သော တေးသံများဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံသည် အသံများဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ အောက်ပါအတိုင်း ကြေညာနေကြသည်။

“ပလ္လင်တော်ပေါ်၌ ထိုင်တော်မူသောသူနှင့် သိုးသငယ်အား ထာဝရကာလပတ်လုံး ကောင်းချီးမင်္ဂလာနှင့် ဂုဏ်အသရေနှင့် ဘုန်းအသရေနှင့် တန်ခိုးတော်ရှိပါစေ။” [ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၅:၁၃]