အခန်း ၈ — သွေးဆောင်ခြင်း

 

အခန်း ၈ — သွေးဆောင်ခြင်း

ဗတ္တိဇံခံယူပြီးနောက် ခရစ်တော်သည် မာရ်နတ်၏ သွေးဆောင်ခြင်းကို ခံရန် ဝိညာဉ်တော်၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် တောကန္တာရသို့ ခေါ်ဆောင်ခြင်းခံရသည်။

ခရစ်တော်သည် တောကန္တာရသို့ ဝင်သွားရာတွင် ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် သွားခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် သွေးဆောင်ခြင်းကို ဖိတ်ခေါ်ခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပါ။ မိမိ၏ တာဝန်နှင့် အမှုတော်ကို ဆင်ခြင်နိုင်ရန် တစ်ဦးတည်းနေလိုခဲ့သည်။

ဆုတောင်းခြင်းနှင့် အစာရှောင်ခြင်းအားဖြင့် ကိုယ်တော်သည် မိမိဖြတ်သန်းရမည့် သွေးစွန်းသောလမ်းခရီးအတွက် မိမိကိုယ်ကို အားဖြည့်ရမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ကယ်တင်ရှင်သည် မည်သည့်နေရာသို့ သွားသည်ကို စာတန်သိသောကြောင့် ကိုယ်တော်ကို သွေးဆောင်ရန် ထိုနေရာသို့ လိုက်သွားခဲ့သည်။

ခရစ်တော်သည် ယော်ဒန်မြစ်မှ ထွက်လာစဉ် ကိုယ်တော်၏ မျက်နှာသည် ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းတော်ဖြင့် ထွန်းလင်းနေသည်။ သို့သော် တောကန္တာရထဲသို့ ဝင်သွားပြီးနောက် ထိုဘုန်းတော်သည် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

လောက၏ အပြစ်များသည် ကိုယ်တော်အပေါ် ကျရောက်နေပြီး ကိုယ်တော်၏ မျက်နှာသည် လူသားတစ်ဦးမျှ မခံစားဖူးသည့် ဝမ်းနည်းခြင်းနှင့် နာကျင်ပူဆွေးခြင်းကို ထင်ရှားစွာ ပြသနေသည်။ ကိုယ်တော်သည် အပြစ်သားများအတွက် ဆင်းရဲဒုက္ခခံနေခြင်းဖြစ်သည်။

ဧဒင်ဥယျာဉ်၌ အာဒံနှင့် ဧဝတို့သည် တားမြစ်ထားသော အသီးကို စားခြင်းအားဖြင့် ဘုရားသခင်ကို မနာခံခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ မနာခံခြင်းသည် အပြစ်နှင့် ဝမ်းနည်းခြင်း၊ သေခြင်းတို့ကို လောကထဲသို့ ယူဆောင်လာခဲ့သည်။

ခရစ်တော်သည် နာခံခြင်း၏ စံနမူနာကို ပြသရန် ကြွလာခဲ့သည်။ တောကန္တာရ၌ လေးဆယ်ရက် အစာရှောင်ပြီးနောက် အစားအစာရရှိရန်ပင် မိမိအဘ၏ အလိုတော်မှ လွဲသွားမည်မဟုတ်ပါ။

ကျွန်ုပ်တို့၏ ပထမမိဘများကို အနိုင်ယူခဲ့သော သွေးဆောင်မှုများထဲမှ တစ်ခုမှာ အစာစားချင်စိတ်ကို လိုက်လျောခြင်း၏ သွေးဆောင်မှုဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့ အချိန်ကြာမြင့်စွာ အစာရှောင်ခြင်းအားဖြင့် အစာစားချင်စိတ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်ကြောင်း ခရစ်တော်က ပြသရမည်ဖြစ်သည်။

စာတန်သည် လူတို့အား လွန်ကဲစွာ စားသောက်လိုက်လျောရန် သွေးဆောင်သည်၊ အကြောင်းမှာ ထိုသို့ပြုခြင်းသည် ကိုယ်ခန္ဓာကို အားနည်းစေပြီး စိတ်ကို မှုန်ဝါးစေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် သူတို့ကို ပိုမိုလွယ်ကူစွာ လှည့်ဖြား၍ ဖျက်ဆီးနိုင်ကြောင်း သူသိသည်။

သို့သော် ခရစ်တော်၏ စံနမူနာက မှားယွင်းသော ဆန္ဒတိုင်းကို အောင်မြင်ရမည်ဟု သွန်သင်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ အစာစားချင်စိတ်များက ကျွန်ုပ်တို့ကို အုပ်ချုပ်ရန် မဟုတ်ပါ။ ကျွန်ုပ်တို့က ၎င်းတို့ကို အုပ်ချုပ်ရမည်။

စာတန်သည် ခရစ်တော်ထံသို့ ပထမဆုံး ပေါ်လာသောအခါ အလင်း၏ ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ သူသည် ကောင်းကင်မှ စေလွှတ်သော တမန်တစ်ပါးဖြစ်သည်ဟု အခိုင်အမာဆိုခဲ့သည်။

ယေရှုသည် ဤဆင်းရဲဒုက္ခကို ခံရမည်မှာ အဘ၏ အလိုတော်မဟုတ်ကြောင်း၊ ဆင်းရဲခံရန် ဆန္ဒရှိကြောင်းကိုသာ ပြသရမည်ဖြစ်ကြောင်း သူက ယေရှုအား ပြောခဲ့သည်။

ယေရှုသည် အပြင်းထန်ဆုံးသော ဆာလောင်မွတ်သိပ်မှုဝေဒနာများနှင့် ရုန်းကန်နေရချိန်တွင် စာတန်က ကိုယ်တော်အား ဤသို့ဆိုသည်။

“ကိုယ်တော်သည် ဘုရားသခင်၏သားတော်မှန်လျှင် ဤကျောက်ခဲများကို မုန့်ဖြစ်စေရန် အမိန့်ပေးတော်မူပါ။”

သို့သော် ကယ်တင်ရှင်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ စံနမူနာအဖြစ် အသက်ရှင်ရန် ကြွလာသောကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့ ခံရသကဲ့သို့ ကိုယ်တော်လည်း ဆင်းရဲဒုက္ခကို ခံရမည်ဖြစ်သည်။ မိမိအကျိုးအတွက် အံ့ဖွယ်အမှုကို မပြုလုပ်ရပါ။ ကိုယ်တော်၏ အံ့ဖွယ်အမှုများအားလုံးသည် အခြားသူများ၏ အကျိုးအတွက် ဖြစ်ရမည်။ စာတန်၏ တောင်းဆိုမှုကို ကိုယ်တော်က ဤသို့ ဖြေကြားခဲ့သည်။

“လူသည် မုန့်အားဖြင့်သာ အသက်ရှင်ရမည်မဟုတ်၊ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်တော်ထွက် စကားတော်ရှိသမျှအားဖြင့် အသက်ရှင်ရမည်ဟု ကျမ်းစာ၌ ရေးထားသည်။”

ဤသို့ဖြင့် မိမိတို့အတွက် အစားအစာကို ဖြည့်ဆည်းပေးရန်ထက် ဘုရားသခင်၏ စကားတော်ကို နာခံရန်က များစွာပို၍ အရေးကြီးကြောင်း ကိုယ်တော် ပြသခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ စကားတော်ကို နာခံသူတို့သည် ယခုဘဝအတွက် လိုအပ်သမျှအရာများကို ရရှိမည်ဟူသော ကတိတော်ရှိသကဲ့သို့ အနာဂတ်ဘဝအတွက်လည်း ကတိတော်ရှိသည်။

ပထမဆုံးသော ကြီးမားသည့် သွေးဆောင်မှုတွင် ခရစ်တော်ကို အနိုင်ယူရန် စာတန် မအောင်မြင်ခဲ့သဖြင့် နောက်တစ်ကြိမ်တွင် ကိုယ်တော်ကို ယေရုရှလင်မြို့ရှိ ဗိမာန်တော်၏ အမြင့်ဆုံးနေရာသို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး ဤသို့ဆိုသည်။

“သင်သည် ဘုရားသခင်၏သားတော်မှန်လျှင် အောက်သို့ ခုန်ချလော့။ အကြောင်းမူကား ကိုယ်တော်သည် သင့်အတွက် ကောင်းကင်တမန်များကို အမိန့်ပေးတော်မူလိမ့်မည်။ သင်၏ခြေသည် ကျောက်ကို မထိမိစေရန် သူတို့သည် သင့်ကို လက်ဖြင့် ချီပင့်ကြလိမ့်မည်ဟု ကျမ်းစာ၌ ရေးထားသည်။”

ဤနေရာတွင် စာတန်သည် ကျမ်းစာကို ကိုးကားရာ၌ ခရစ်တော်၏ စံနမူနာကို လိုက်နာခဲ့သည်။ သို့သော် ဤကတိတော်သည် မိမိဆန္ဒအလျောက် အန္တရာယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သူများအတွက် မဟုတ်ပါ။ ယေရှုကို ဗိမာန်တော်ပေါ်မှ မိမိကိုယ်ကို ပစ်ချရန် ဘုရားသခင် မိန့်တော်မူထားခြင်း မရှိပါ။ စာတန်ကို ကျေနပ်စေရန် ယေရှုသည် ထိုသို့ပြုမည်မဟုတ်ပါ။ ကိုယ်တော်က “သင်၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားကို မစမ်းသပ်ရဟုလည်း ကျမ်းစာ၌ ရေးထားပြန်သည်” ဟု မိန့်တော်မူသည်။

ကျွန်ုပ်တို့သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ကောင်းကင်ဘုံရှင်အဘ၏ စောင့်ရှောက်မှုကို ယုံကြည်သင့်သည်။ သို့သော် ကိုယ်တော် မစေလွှတ်သောနေရာသို့ ကျွန်ုပ်တို့ မသွားရပါ။ ကိုယ်တော် တားမြစ်ထားသောအရာကို မပြုရပါ။

ဘုရားသခင်သည် ကရုဏာတော်နှင့် ပြည့်စုံ၍ ခွင့်လွှတ်ရန် အသင့်ရှိသောကြောင့် ကိုယ်တော်ကို မနာခံခြင်းသည် အန္တရာယ်မရှိဟု ဆိုသူများရှိသည်။ သို့သော် ဤသည်မှာ မဆင်မခြင် ယုံကြည်မှုပင် ဖြစ်သည်။ ခွင့်လွှတ်ခြင်းကို ရှာဖွေ၍ အပြစ်မှ လှည့်ထွက်လာသူအားလုံးကို ဘုရားသခင် ခွင့်လွှတ်တော်မူမည်။ သို့သော် ကိုယ်တော်ကို မနာခံရန် ရွေးချယ်သူများကို ကိုယ်တော် ကောင်းချီးမပေးနိုင်ပါ။

ယခု စာတန်သည် မိမိအမှန်တကယ် မည်သူဖြစ်ကြောင်း ပေါ်လွင်လာသည်။ သူသည် မှောင်မိုက်သော အင်အားများ၏ မင်းဖြစ်သည်။ သူသည် ယေရှုကို မြင့်မားသော တောင်တစ်လုံး၏ ထိပ်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး လောက၏ နိုင်ငံအပေါင်းတို့ကို ပြသခဲ့သည်။

နေရောင်သည် ခမ်းနားထည်ဝါသော မြို့များ၊ စကျင်ကျောက်ဖြင့် ဆောက်လုပ်ထားသော နန်းတော်များ၊ အသီးအနှံဖြစ်ထွန်းသော လယ်ကွင်းများနှင့် စပျစ်ခြံများပေါ်တွင် ဖြာကျနေသည်။ စာတန်က ဤသို့ဆိုသည်။

“ကိုယ်တော်သည် ငါ့ကို ဦးညွှတ်ကိုးကွယ်လျှင် ဤအရာများအားလုံးကို ကိုယ်တော်အား ငါပေးမည်။”

ခဏတာမျှ ခရစ်တော်သည် ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရှုတော်မူသည်။ ထို့နောက် ကိုယ်တော်သည် လှည့်ထွက်သွားသည်။ စာတန်သည် လောကကို အလွန်ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ပုံစံဖြင့် ကိုယ်တော်အား ပြသခဲ့သော်လည်း ကယ်တင်ရှင်သည် အပြင်ပန်းအလှအပ၏ အောက်ကွယ်ကို ကြည့်မြင်တော်မူသည်။

ဘုရားသခင်နှင့် ကင်းကွာနေသော လောက၏ ဆင်းရဲဒုက္ခနှင့် အပြစ်ကို ကိုယ်တော် မြင်တော်မူသည်။ ဤဒုက္ခဆင်းရဲမှုအားလုံးသည် လူသားတို့က ဘုရားသခင်ထံမှ လှည့်ထွက်၍ စာတန်ကို ကိုးကွယ်ခြင်း၏ အကျိုးဆက်ဖြစ်သည်။

ခရစ်တော်သည် ပျောက်ဆုံးသွားသောအရာကို ပြန်လည်ရွေးနုတ်ရန် အလွန်တောင့်တတော်မူသည်။ လောကကို ဧဒင်ဥယျာဉ်၏ အလှထက်ပင် ပိုမိုကောင်းမွန်သော အလှသို့ ပြန်လည်တည်ဆောက်ပေးရန် ကိုယ်တော် တောင့်တတော်မူသည်။ လူသားတို့ကို ဘုရားသခင်နှင့် အခွင့်အရေးကောင်းသော အနေအထား၌ ထားပေးလိုတော်မူသည်။

အပြစ်ရှိသော လူသားအတွက် ကိုယ်တော်သည် သွေးဆောင်မှုကို ခုခံတော်မူခဲ့သည်။ သူတို့သည် အောင်မြင်နိုင်ရန်၊ ကောင်းကင်တမန်များနှင့် တန်းတူဖြစ်နိုင်ရန်၊ ဘုရားသခင်၏ သားသမီးများအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုခံရထိုက်သူများ ဖြစ်နိုင်ရန် ကိုယ်တော်သည် အောင်မြင်သူဖြစ်ရမည်။

ကိုးကွယ်ရန် စာတန်၏ တောင်းဆိုမှုကို ခရစ်တော်က ဤသို့ ဖြေကြားတော်မူသည်။

“စာတန်၊ ငါ့ထံမှ ထွက်သွားလော့။ သင်၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားကို ကိုးကွယ်၍ ထိုဘုရားတစ်ပါးတည်းကိုသာ ဝတ်ပြုရမည်ဟု ကျမ်းစာ၌ ရေးထားသည်။” မဿဲ ၄:၃-၁၀။

လောကကို ချစ်ခြင်း၊ အာဏာရရှိလိုခြင်း၏ တပ်မက်မှုနှင့် ဘဝ၏ မာန—လူသားကို ဘုရားသခင်ကို ကိုးကွယ်ခြင်းမှ လှည့်ထွက်စေသည့် အရာအားလုံးသည် ခရစ်တော်၏ ဤကြီးမားသော သွေးဆောင်မှုတွင် ပါဝင်နေသည်။

ခရစ်တော်သည် မကောင်းမှု၏ အခြေခံမူများကို ဦးညွှတ်လေးစားမည်ဆိုလျှင် လောကနှင့် ၎င်း၏ စည်းစိမ်များကို ပေးမည်ဟု စာတန်က ကမ်းလှမ်းခဲ့သည်။ ထိုနည်းတူ စာတန်သည် မကောင်းမှုကို ပြုခြင်းအားဖြင့် ရရှိနိုင်မည့် အကျိုးကျေးဇူးများကို ကျွန်ုပ်တို့အား ပြသသည်။

သူသည် ကျွန်ုပ်တို့အား တိုးတိုးလေးပြောသည်။ “ဤလောကတွင် အောင်မြင်ရန်အတွက် ငါ့ကို အစေခံရမည်။ အမှန်တရားနှင့် ရိုးသားမှုကို အလွန်အမင်း တိကျစွာ မလိုက်နာနှင့်။ ငါ၏ အကြံဉာဏ်ကို နာခံလော့၊ ထိုအခါ ငါသည် သင့်အား စည်းစိမ်၊ ဂုဏ်အသရေနှင့် ပျော်ရွှင်မှုကို ပေးမည်။”

ဤအကြံဉာဏ်ကို နာခံခြင်းဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် ဘုရားသခင်အစား စာတန်ကို ကိုးကွယ်နေခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုအရာသည် ကျွန်ုပ်တို့ထံသို့ ဆင်းရဲဒုက္ခနှင့် ပျက်စီးခြင်းကိုသာ ယူဆောင်လာမည်။

သွေးဆောင်ခံရသောအခါ ကျွန်ုပ်တို့ မည်သို့ပြုရမည်ကို ခရစ်တော်က ပြသတော်မူခဲ့သည်။

ကိုယ်တော်က စာတန်အား “ငါ့ထံမှ ထွက်သွားလော့” ဟု မိန့်တော်မူသောအခါ သွေးဆောင်သူသည် ထိုအမိန့်ကို မခုခံနိုင်ခဲ့ပါ။ သူသည် ထွက်ခွာသွားရန် အတင်းအကျပ် ဖြစ်ခဲ့သည်။

မုန်းတီးခြင်းနှင့် ဒေါသအမျက်တို့ကြောင့် မအောင်မြင်မှုကို ခံစားလျက် ပုန်ကန်သူမင်းသည် လောက၏ ရွေးနုတ်ရှင်၏ ရှေ့တော်မှ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

ထိုအချိန်အတွက် တိုက်ပွဲသည် ပြီးဆုံးသွားသည်။ ခရစ်တော်၏ အောင်ပွဲသည် အာဒံ၏ ကျရှုံးမှုကဲ့သို့ပင် ပြည့်စုံခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် သွေးဆောင်မှုကို ခုခံ၍ စာတန်ကို အနိုင်ယူနိုင်သည်။ ထာဝရဘုရားက ကျွန်ုပ်တို့အား “မာရ်နတ်ကို ဆီးတားကြလော့။ သို့ပြုလျှင် သူသည် သင်တို့ထံမှ ပြေးသွားလိမ့်မည်။ ဘုရားသခင်ထံသို့ ချဉ်းကပ်ကြလော့။ သို့ပြုလျှင် ကိုယ်တော်သည် သင်တို့ထံသို့ ချဉ်းကပ်တော်မူလိမ့်မည်” ဟု မိန့်တော်မူသည်။ ယာကုပ် ၄:၇၊ ၈။