အခန်း ၂၁—ဟေရုဒ်မင်းရှေ့၌

 

အခန်း ၂၁—ဟေရုဒ်မင်းရှေ့၌

ဟေရုဒ်မင်းသည် ယေရှုနှင့် တစ်ခါမျှ မတွေ့ဖူးသော်လည်း ကိုယ်တော်ကို တွေ့မြင်ရန်နှင့် ကိုယ်တော်၏ အံ့ဖွယ်တန်ခိုးတော်ကို ကိုယ်တိုင်မြင်တွေ့ရန် အချိန်ကြာမြင့်စွာ ဆန္ဒရှိခဲ့သည်။ ကယ်တင်ရှင်ကို သူ့ရှေ့သို့ ခေါ်ဆောင်လာသောအခါ လူအုပ်သည် အလုအယက် တိုးဝင်လာကြပြီး ဝိုင်းအုံဖိကြသည်။ အချို့က တစ်မျိုးအော်ဟစ်ကြပြီး အချို့က တစ်မျိုးအော်ဟစ်ကြသည်။ ဟေရုဒ်မင်းသည် တိတ်ဆိတ်ကြရန် အမိန့်ပေးသည်၊ အကြောင်းမှာ အကျဉ်းသားကို မေးမြန်းလိုသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူသည် ခရစ်တော်၏ ဖြူဖျော့နေသောမျက်နှာကို စူးစမ်းလိုစိတ်နှင့် သနားခြင်းတို့ဖြင့် ကြည့်သည်။ ထိုမျက်နှာ၌ နက်ရှိုင်းသောဉာဏ်ပညာနှင့် ဖြူစင်သန့်ရှင်းခြင်း၏ အမှတ်အသားများကို သူမြင်ရသည်။ ပိလတ်မင်းကဲ့သို့ပင် ယဇ်ပုရောဟိတ်များသည် မနာလိုမှုနှင့် အငြိုးထားမှုတို့ကြောင့်သာ ကယ်တင်ရှင်ကို စွပ်စွဲခဲ့ကြကြောင်း သူယုံကြည်လာသည်။

ဟေရုဒ်မင်းသည် သူ့ရှေ့တွင် ခရစ်တော်၏ အံ့ဖွယ်အမှုတစ်ခုကို ပြုလုပ်ရန် တိုက်တွန်းသည်။ ထိုသို့ပြုလျှင် ကိုယ်တော်ကို လွှတ်ပေးမည်ဟု ကတိပေးသည်။ သူ၏အမိန့်ဖြင့် ခြေလက်မသန်သူများနှင့် ကိုယ်ခန္ဓာပုံပျက်သူများကို ခေါ်ဆောင်လာပြီး ယေရှုအား သူတို့ကို အနာရောဂါပျောက်ကင်းစေရန် အမိန့်ပေးသည်။ သို့သော် ကယ်တင်ရှင်သည် ဟေရုဒ်မင်းရှေ့၌ မမြင်၊ မကြားသကဲ့သို့ ရပ်နေတော်မူသည်။

ဘုရားသခင်၏သားတော်သည် လူသားတို့၏သဘောသဘာဝကို ကိုယ်တော်တိုင်ခံယူထားတော်မူသည်။ ထို့ကြောင့် အလားတူအခြေအနေမျိုးတွင် လူသားတစ်ဦး ပြုရမည့်အတိုင်း ကိုယ်တော်ပြုရမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် စူးစမ်းလိုစိတ်ကို ကျေနပ်စေရန် သို့မဟုတ် အလားတူအခြေအနေတွင် လူသားတို့ ခံရမည့် နာကျင်မှုနှင့် အရှက်ကွဲခြင်းမှ မိမိကိုယ်ကို ကယ်တင်ရန်အတွက် အံ့ဖွယ်အမှုကို ကိုယ်တော်မပြုတော်မူပါ။

ဟေရုဒ်မင်းက ခရစ်တော်ထံမှ အံ့ဖွယ်အမှုတစ်ခုကို တောင်းဆိုသောအခါ ကိုယ်တော်ကို စွပ်စွဲသူများသည် ထိတ်လန့်ကြသည်။ သူတို့အလွန်ဆုံး ကြောက်ရွံ့သောအရာမှာ ကိုယ်တော်၏ ဘုရားသခင့်တန်ခိုးတော်ကို ထင်ရှားစွာပြခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ထိုသို့တန်ခိုးတော်ကို ထင်ရှားစွာပြလျှင် သူတို့၏အကြံအစည်များကို အဆုံးသတ်ပစ်မည့် ထိုးနှက်ချက်ဖြစ်ပြီး၊ သူတို့၏အသက်ကိုပင် ဆုံးရှုံးရနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် ယေရှုသည် နတ်ဆိုးတို့၏မင်း ဘေလဇေဗုဗ်ပေးသော တန်ခိုးအားဖြင့် အံ့ဖွယ်အမှုများကို ပြုလုပ်သည်ဟု သူတို့က အော်ဟစ်ကြသည်။

ဤအဖြစ်အပျက်မတိုင်မီ နှစ်အတော်ကြာက ဟေရုဒ်မင်းသည် နှစ်ခြင်းဆရာယောဟန်၏ သွန်သင်ချက်ကို နားထောင်ခဲ့ဖူးသည်။ သူသည် အလွန်အမင်း စိတ်ထိခိုက်ခဲ့သော်လည်း မိမိ၏ အလွန်အကျွံစားသောက်မှုနှင့် အပြစ်ရှိသောအသက်တာကို မစွန့်ပယ်ခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် သူ၏နှလုံးသည် ပို၍မာကျောလာပြီး နောက်ဆုံးတွင် မူးယစ်ပျော်ပါးပွဲတစ်ခု၌ ဆိုးသွမ်းသော ဟေရောဒိယ၏ စိတ်ကျေနပ်မှုရစေရန် ယောဟန်ကို သတ်ပစ်ရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည်။

ယခုအခါ သူသည် ထိုထက်ပင် ပို၍မာကျောလာပြီဖြစ်သည်။ ယေရှု၏ တိတ်ဆိတ်နေခြင်းကို သူမခံနိုင်ပေ။ သူ၏မျက်နှာသည် ဒေါသအမျက်ကြောင့် မှောင်မိုက်လာပြီး၊ မတုန်မလှုပ် တိတ်ဆိတ်စွာ ဆက်လက်ရပ်နေသော ကယ်တင်ရှင်ကို ဒေါသတကြီး ခြိမ်းခြောက်သည်။

ခရစ်တော်သည် ကြေကွဲသောနှလုံးသားရှိသူတို့ကို ကုသရန် ဤလောကသို့ ကြွလာတော်မူသည်။ အကယ်၍ အပြစ်ကြောင့် နာကျင်နေသော ဝိညာဉ်များ၏ ဒဏ်ရာများကို ကုသပေးနိုင်မည့် စကားတစ်ခွန်းခွန်းကို ကိုယ်တော်ပြောနိုင်ခဲ့လျှင် တိတ်ဆိတ်နေတော်မူမည်မဟုတ်ပေ။ သို့သော် သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်သောအမှန်တရားကို မိမိတို့၏မသန့်ရှင်းသောခြေတို့ဖြင့် နင်းချေမည့်သူများအတွက် ကိုယ်တော်၌ ပြောစရာစကားမရှိပေ။

ကယ်တင်ရှင်သည် ဟေရုဒ်မင်း၏ နားထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်မည့် စကားများကို ပြောဆိုနိုင်တော်မူသည်။ သူ၏ဘဝတစ်လျှောက်လုံးတွင် ပြုခဲ့သမျှ မတရားမှုများ၏ အပြည့်အစုံနှင့် နီးကပ်လာနေသော သူ၏ပျက်စီးခြင်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာကို သူ့ရှေ့တွင် ချပြခြင်းအားဖြင့် သူ့ကို ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်စေနိုင်တော်မူသည်။ သို့သော် ခရစ်တော်၏ တိတ်ဆိတ်ခြင်းသည် ကိုယ်တော်ပေးနိုင်သမျှ အပြင်းထန်ဆုံး ပြစ်တင်ဆုံးမမှုဖြစ်သည်။

လူသားတို့၏ ဝမ်းနည်းငိုကြွေးသံကို အစဉ်နားစွင့်ရန် ဖွင့်ထားခဲ့သော ထိုနားသည် ဟေရုဒ်မင်း၏ အမိန့်အတွက် နေရာမရှိပေ။ အဆိုးဆုံးအပြစ်သားများပင် အသနားခံသောအခါ အစဉ်အမြဲ ထိတွေ့ခံရသော ထိုနှလုံးသည် ကယ်တင်ရှင်လိုအပ်သည်ဟု မခံစားသော မာနထောင်လွှားသည့် ဘုရင်အတွက် ပိတ်ထားလျက်ရှိသည်။

ဟေရုဒ်မင်းသည် ဒေါသထွက်၍ လူအုပ်ဘက်သို့ လှည့်ပြီး ယေရှုကို လှည့်ဖြားသူတစ်ဦးအဖြစ် ပြစ်တင်ရှုတ်ချသည်။ သို့သော် ကယ်တင်ရှင်ကို စွပ်စွဲသူများသည် ကိုယ်တော်သည် လှည့်ဖြားသူမဟုတ်ကြောင်း သိကြသည်။ ကိုယ်တော်၏ တန်ခိုးကြီးသောအမှုများကို အလွန်များပြားစွာ မြင်တွေ့ခဲ့ကြသဖြင့် ဤစွပ်စွဲချက်ကို ယုံကြည်ရန် မဖြစ်နိုင်ကြပေ။

ထို့နောက် ဘုရင်သည် ဘုရားသခင်၏သားတော်ကို အရှက်မဲ့စွာ စော်ကားပြီး လှောင်ပြောင်တော့သည်။ “ဟေရုဒ်မင်းနှင့် သူ၏စစ်သားတို့သည် ကိုယ်တော်ကို အထင်အမြင်သေး၍ လှောင်ပြောင်ကြပြီး ခမ်းနားသောဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ပေးကြ၏။” [လုကာ ၂၃:၁၁]

ဆိုးသွမ်းသောဘုရင်သည် ယေရှုက ဤအရှက်ခွဲမှုအားလုံးကို တိတ်ဆိတ်စွာ လက်ခံနေသည်ကို မြင်သောအခါ သူ့ရှေ့တွင် ရှိနေသူသည် သာမန်လူတစ်ဦးမဟုတ်ကြောင်း ရုတ်တရက် ကြောက်ရွံ့စိတ်ဝင်လာသည်။ ဤအကျဉ်းသားသည် ကောင်းကင်မှ မြေကြီးပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာသော ကောင်းကင်သားတစ်ပါး ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်ဟူသော အတွေးကြောင့် သူစိတ်ရှုပ်ထွေးသွားသည်။

ဟေရုဒ်မင်းသည် ယေရှုအပေါ် ချမှတ်ထားသော ပြစ်ဒဏ်ကို အတည်ပြုရန် မရဲဝံ့ပေ။ ထိုကြောက်မက်ဖွယ် တာဝန်ကြီးမှ မိမိကိုယ်ကို လွတ်မြောက်လိုသဖြင့် ကယ်တင်ရှင်ကို ပိလတ်မင်းထံသို့ ပြန်လည်ပို့ဆောင်လိုက်သည်။