ဇွန် (၁၆၊၁၇၊၁၈၊၁၉၊၂၀၊၂၁၊၂၂၊၂၃၊၂၄၊၂၅၊၂၆၊၂၇၊၂၈၊၂၉၊၃၀)

 

ဘုရားသခင်၏ လျှို့ဝှက်ချက်များ — ဇွန်လ ၁၆ ရက်

၁ ဓမ္မရာဇဝင် ၂၈:၃-၂၅ ခမည်းတော်သည် မိမိတန်ခိုးအားဖြင့် စီရင်တော်မူသော အချိန်ကာလများကို သိရသော အခွင့်သည် သင်တို့၌ မရှိ။ တမန်တော်ဝတ္ထု ၁:၇။ အေင်ဒေါစုန်းမသည် အရာခပ်သိမ်းတွင် စာတန်၏ လမ်းညွှန်ချက်များကို လိုက်နာရန် စာတန်နှင့် သဘောတူညီချက် ပြုလုပ်ခဲ့သည်၊ အကယ်၍ သူမသည် မိမိကိုယ်ကို စာတန်၏ အာဏာစက်အောက်သို့ အကြွင်းမဲ့ ပုံအပ်ထားမည်ဆိုလျှင်၊ စာတန်သည် သူမအတွက် အံ့ဖွယ်အမှုများနှင့် နိမိတ်လက္ခဏာများကို ပြုလုပ်ပေးမည်ဖြစ်ပြီး၊ သူမအား အလွန်လျှို့ဝှက်သောအရာများကို ထင်ဟပ်ပြသပေးမည်ဖြစ်သည်။ ဤအမှုကို သူမသည် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ၂၇ ၎င်းပြင်၊ ၁၀၂၂။ အေင်ဒေါအမျိုးသမီးမှတစ်ဆင့် ပေးခဲ့သော ရှောလု၏ ပျက်စီးခြင်း ကံကြမ္မာ ဟောကိန်းအားဖြင့်၊ စာတန်သည် ဣသရေလလူတို့ကို ထောင်ချောက်ဆင်ရန် စီစဉ်ခဲ့သည်။ သူသည် ၎င်းတို့အား စုန်းမအပေါ် ယုံကြည်စိတ်ချမှု ရှိလာစေရန်နှင့် သူမနှင့် တိုင်ပင်လာစေရန် မျှော်လင့်ခဲ့သည်။ ထိုသို့ဖြင့် ၎င်းတို့သည် မိမိတို့၏ တိုင်ပင်ဖက်ဖြစ်သော ဘုရားသခင်ထံမှ မျက်နှာလွှဲ၍ မိမိတို့ကိုယ်ကို စာတန်၏ လမ်းပြမှုအောက်သို့ ပုံအပ်ကြလိမ့်မည်။ ဝိညာဉ်ခေါ်ခြင်း (နတ်ဝင်သည်အတတ်) သည် လူအုပ်ကြီးကို ဆွဲဆောင်သော မက်လုံးမှာ၊ အနာဂတ်၏ ကုလားကာကို ဖယ်ရှားပေးနိုင်ပြီး ဘုရားသခင် ကွယ်ဝှက်ထားတော်မူသောအရာများကို လူတို့အား ထင်ဟပ်ပြသပေးနိုင်သည်ဟူသော ဟန်ဆောင်ထားသည့် တန်ခိုးကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် ကိုယ်တော်၏ နှုတ်ကပတ်တော်၌ အနာဂတ်၏ ကြီးမြတ်သော အဖြစ်အပျက်များကို ကျွန်ုပ်တို့ ရှေ့မှောက်တွင် ဖွင့်ပြထားတော်မူပြီး ဖြစ်သည်—ကျွန်ုပ်တို့ သိရှိရန် လိုအပ်သမျှသော အရာအားလုံး ဖြစ်သည်—ပြီးလျှင် ကိုယ်တော်သည် ၎င်း၏ ဘေးအန္တရာယ်အားလုံး၏ အလယ်တွင် ကျွန်ုပ်တို့၏ ခြေဖဝါးအတွက် ဘေးကင်းသော လမ်းပြကို ပေးသနားတော်မူခဲ့သည်၊ သို့သော် စာတန်၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ လူတို့၏ ဘုရားသခင်အပေါ် ယုံကြည်ကိုးစားမှုကို ဖျက်ဆီးရန်၊ ၎င်းတို့၏ အသက်တာ အခြေအနေအပေါ် မရောင့်ရဲနိုင်အောင် ပြုလုပ်ရန်နှင့် ဘုရားသခင်က ဉာဏ်ပညာဖြင့် ကွယ်ဝှက်ထားတော်မူသောအရာများကို ရှာဖွေစေရန် ဖြစ်ပြီး၊ ကိုယ်တော်၏ သန့်ရှင်းသော နှုတ်ကပတ်တော်၌ ဖွင့်ပြထားတော်မူသောအရာများကို မထီမဲ့မြင် ပြုစေရန် ဖြစ်သည်။ အမှုအရာများ၏ တိကျသော ရလဒ်ကို မသိရှိနိုင်သောအခါ ဂနာမငြိမ် ဖြစ်လာကြသူများစွာ ရှိသည်။ ၎င်းတို့သည် မရေရာမှုကို မခံမရပ်နိုင်ဖြစ်ကြပြီး၊ မိမိတို့၏ စိတ်မရှည်မှုတွင် ဘုရားသခင်၏ ကယ်တင်ခြင်းကို မြင်တွေ့ရရန် စောင့်ဆိုင်းခြင်းကို ငြင်းဆန်တတ်ကြသည်။ စိုးရိမ်ပူပန်ဖွယ်ရာ ဆိုးကျိုးများသည် ၎င်းတို့ကို ရူးသွပ်လုနီးပါး ဖြစ်စေသည်။ ၎င်းတို့သည် မိမိတို့၏ ပုန်ကန်သော ခံစားချက်များကို လမ်းဖွင့်ပေးပြီး၊ ဖွင့်ပြထားခြင်းမရှိသေးသောအရာများနှင့် ပတ်သက်၍ သတင်းအချက်အလက်ကို ရှာဖွေရန် ပြင်းထန်သော ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုဖြင့် ဟိုဟိုဒီဒီ ပြေးလွှားတတ်ကြသည်။ အကယ်၍ ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်ကို ကိုးစားပြီး၊ ဆုတောင်းခြင်း၌ စောင့်ကြည့်နေကြမည်ဆိုလျှင်၊ ဘုရားသခင်၏ သက်သာခြင်းကို တွေ့ရှိကြလိမ့်မည်။ ၎င်းတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ်သည် ဘုရားသခင်နှင့် မိဿဟာယဖွဲ့ခြင်းအားဖြင့် တည်ငြိမ်သွားလိမ့်မည်။ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်၍ ဝန်လေးသောသူတို့သည် ယေရှုထံသို့ သွားကြမည်ဆိုလျှင် မိမိတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ်အတွက် ချမ်းသာမှုကို တွေ့ရှိကြလိမ့်မည်၊ သို့သော် ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင် စီရင်တော်မူသော သက်သာခြင်း နည်းလမ်းများကို လျစ်လျူရှုပြီး၊ ဘုရားသခင် ထိန်းချုပ်ထားတော်မူသောအရာများကို သိရှိရန် မျှော်လင့်လျက် အခြားသော အရင်းအမြစ်များထံသို့ ချဉ်းကပ်ကြသောအခါ၊ ၎င်းတို့သည် ရှောလု၏ အမှားကို ကျူးလွန်ကြခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ ထိုသို့ဖြင့် ဒုစရိုက်၏ အသိပညာကိုသာ ရရှိကြသည်။ ၂၈ ဘိုးဘေးများနှင့် ပရောဖက်များ၊ ၆၈၆၊ ၆၈၇။

 

မိမိကိုယ်ကို သတ်သေခြင်း — ဇွန်လ ၁၇ ရက်

၁ ဓမ္မရာဇဝင် ၃၁:၁-၆ စုံလင်သောသူ၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်းပါရမီသည် သူသွားရသောလမ်းကို ဖြောင့်စေတတ်၏။ လူဆိုးမူကား၊ မိမိဆိုးညစ်ခြင်းအားဖြင့် လဲလိမ့်မည်။ သုတ္တံကျမ်း ၁၁:၅။ ရှုနင်လွင်ပြင်နှင့် ဂိလဗောတောင်စောင်းများတွင် ဣသရေလစစ်တပ်များနှင့် ဖိလိတ္တိစစ်အုပ်စုတို့သည် သေကြေပျက်စီးစေသော တိုက်ပွဲတွင် ရင်ဆိုင်ခဲ့ကြသည်။ အေင်ဒေါဂူတွင်းရှိ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အဖြစ်အပျက်သည် သူ၏ နှလုံးသားထဲမှ မျှော်လင့်ချက်အားလုံးကို မောင်းထုတ်ခဲ့သော်လည်း၊ ရှောလုသည် မိမိ၏ ရာဇပလ္လင်နှင့် မိမိ၏ နိုင်ငံတော်အတွက် မျှော်လင့်ချက်မဲ့သော ရဲစွမ်းသတ္တိဖြင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။ သို့သော် ၎င်းသည် အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ခဲ့သည်။ “ဣသရေလလူတို့သည် ဖိလိတ္တိလူတို့ရှေ့မှာ ပြေး၍၊ ဂိလဗောတောင်ပေါ်မှာ ဒဏ်ချက်ဖြင့် လဲ၍ သေကြ၏။” ရှင်ဘုရင်၏ ရဲရင့်သော သား ၃ ယောက်တို့သည် သူ၏ နံဘေးတွင် သေဆုံးခဲ့ကြသည်။ လေးသမားများသည် ရှောလုကို ဖိအားပေးခဲ့ကြသည်။ သူသည် မိမိ၏ စစ်သည်များ မိမိပတ်လည်တွင် လဲသေနေကြသည်ကိုလည်းကောင်း၊ မိမိ၏ မင်းသားဆန်သော သားတို့သည် ဓားဖြင့် ခုတ်ဖြတ်ခြင်း ခံရသည်ကိုလည်းကောင်း မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ မိမိကိုယ်တိုင် ဒဏ်ရာရရှိထားသဖြင့်၊ သူသည် တိုက်ခိုက်ခြင်းလည်း မပြုနိုင်၊ ထွက်ပြေးခြင်းလည်း မပြုနိုင်ခဲ့ပေ။ လွတ်မြောက်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ဘဲ၊ ဖိလိတ္တိလူတို့၏ လက်ထဲသို့ အသက်ရှင်လျက် မဖမ်းဆီးခံရန် ဆုံးဖြတ်ထားသဖြင့်၊ သူသည် မိမိ၏ လက်နက်ဆောင်အား “သင်၏ဓားကိုဆွဲ၍ ငါ့ကို ထိုးခုတ်လော့” ဟု စေခိုင်းခဲ့သည်။ ထိုလူသည် ထာဝရဘုရား၏ ဘိသိက်ခံအပေါ် မိမိလက်ကို မြှောက်ရန် ငြင်းဆန်သောအခါ၊ ရှောလုသည် မိမိ၏ ဓားပေါ်သို့ လဲကျခြင်းအားဖြင့် မိမိကိုယ်ကိုယ် အဆုံးစီရင်ခဲ့သည်။ ထိုသို့ဖြင့် ဣသရေလတို့၏ ပထမဆုံးသော ရှင်ဘုရင်သည် မိမိကိုယ်ကိုယ် သတ်သေခြင်း အပြစ်နှင့်အတူ ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။ ၂၉ ၎င်းပြင်၊ ၆၈၁၊ ၆၈၂။ စာတန်၏ စေခိုင်းချက်များကို လိုက်နာခြင်းအားဖြင့်၊ ရှောလုသည် မိမိကိုယ်တိုင် မသန့်ရှင်းသော စွမ်းဆောင်ရည်ဖြင့် တားဆီးရန် ကြိုးပမ်းနေခဲ့သော ထိုရလဒ်ကိုပင် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ ထာဝရဘုရား၏ အကြံဉာဏ်တော်ကို ပုန်ကန်သော ရှင်ဘုရင်သည် အဖန်ဖန် လျစ်လျူရှုခဲ့သဖြင့်၊ ထာဝရဘုရားသည် သူ့ကို မိမိကိုယ်ပိုင် ဉာဏ်ပညာ၏ မိုက်မဲမှုထဲသို့ စွန့်ပစ်တော်မူခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ စိတ်ဝိညာဉ်တော်၏ လွှမ်းမိုးမှုများသည် သူရွေးချယ်ခဲ့သော၊ နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ ပျက်စီးခြင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သော ဒုစရိုက်လမ်းစဉ်မှ သူ့ကို တားဆီးပေးခဲ့ပေလိမ့်မည်။ ဘုရားသခင်သည် ဒုစရိုက်အပြစ်အားလုံးကို မုန်းတီးတော်မူ၏၊ လူသည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ အကြံဉာဏ်အားလုံးကို ဇွတ်မှိတ် ငြင်းဆန်သောအခါ၊ သူသည် ရန်သူ၏ လှည့်စားမှုများထဲသို့ စွန့်ပစ်ခြင်း ခံရပြီး၊ မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင် ကိလေသာတဏှာများဖြင့် ဆွဲဆောင်ခြင်းနှင့် သွေးဆောင်ခြင်းကို ခံရသည်။ ၃၀ ၏ စစ်ဒီအေ ကျမ်းစာအနက်ဖွင့်ကျမ်း ၂:၁၀၁၉။ ဣသရေလတို့၏ ပထမဆုံးသော ရှင်ဘုရင်သည် ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်ထက် မိမိ၏ အလိုတော်ကို မြင့်တင်ခဲ့သောကြောင့် ကျရှုံးသူတစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြခဲ့သည်။ ပရောဖက် ရှမွေလမှတစ်ဆင့် ထာဝရဘုရားသည် ရှောလုအား ဣသရေလရှင်ဘုရင် ဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ သူ၏ အပြုအမူလမ်းစဉ်သည် အလွန်အမင်း စင်ကြယ်ဖြောင့်မတ်သော လမ်းစဉ် ဖြစ်ရမည်ဟု သွန်သင်ခဲ့သည်။ ထိုသို့ဖြစ်လျှင် ဘုရားသခင်သည် သူ၏ အုပ်ချုပ်မှုကို စည်ပင်ဝပြောခြင်းဖြင့် ကောင်းကြီးပေးတော်မူမည်။ သို့သော် ရှောလုသည် ဘုရားသခင်အား နာခံခြင်းကို မိမိ၏ ပထမဆုံးသော ထည့်သွင်းစဉ်းစားမှုအဖြစ် ပြုလုပ်ရန်လည်းကောင်း၊ ကောင်းကင်ဘုံ၏ စည်းမျဉ်းများကို မိမိ၏ အပြုအမူ အုပ်ချုပ်မှုအဖြစ် ပြုလုပ်ရန်လည်းကောင်း ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။ သူသည် အရှက်ကွဲခြင်းနှင့် မျှော်လင့်ချက်မဲ့ခြင်းတို့ဖြင့် သေဆုံးခဲ့သည်။ ၃၁ ၎င်းပြင်၊ ၁၀၁၇။

မိတ်ဆွေတစ်ဦး ဝမ်းနည်းပူဆွေးခြင်း — ဇွန်လ ၁၈ ရက်

 ၂ ဓမ္မရာဇဝင် ၁:၁-၂၇၊ ပြင်ဆင်ထားသော ဗားရှင်း။ ခွန်အားကြီးသောသူတို့သည် လဲကြပြီတကား။ စစ်လက်နက်တို့သည်လည်း ပျက်စီးကြပြီတကား။ ၂ ဓမ္မရာဇဝင် ၁:၂၇။ ဒါဝိဒ်သည် ရှောလုကို မိမိ၏ လက်တွင်း၌ ၂ ကြိမ်တိုင်တိုင် ရရှိခဲ့သော်လည်း၊ သူ့ကို သတ်ရန် တိုက်တွန်းခြင်း ခံရသောအခါ၊ ဣသရေလကို အုပ်ချုပ်ရန် ဘုရားသခင်၏ မိန့်တော်မူချက်ဖြင့် ဘိသိက်ပေးခြင်း ခံထားရသူအပေါ် မိမိလက်ကို မြှောက်ရန် ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။... ရှောလု သေဆုံးခြင်းအပေါ် ဒါဝိဒ်၏ ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုသည် စိတ်ရင်းမှန်၍ နက်ရှိုင်းခဲ့ပြီး၊ မြင့်မြတ်သော သဘာဝတရား၏ ရက်ရောမှုကို ထင်ရှားစေခဲ့သည်။ သူသည် မိမိ၏ ရန်သူ ကျဆုံးခြင်းအပေါ် ဝမ်းမြောက်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ ဣသရေလ ရာဇပလ္လင်သို့ သူ ချဉ်းကပ်ရန် တားဆီးထားသော အတားအဆီးသည် ဖယ်ရှားခြင်း ခံခဲ့ရသော်လည်း၊ ဤအရာအပေါ် သူ ဝမ်းမမြောက်ခဲ့ပေ။ သေခြင်းတရားသည် ရှောလု၏ မယုံသင်္ကာမှုနှင့် ရက်စက်မှုတို့၏ အောက်မေ့ခြင်းကို ချေဖျက်ပေးခဲ့ပြီး ဖြစ်ရာ၊ ယခုတွင် သူ၏ သမိုင်း၌ မြင့်မြတ်ခြင်းနှင့် မင်းဆန်ခြင်းတို့မှတစ်ပါး အခြားမည်သည့်အရာကိုမျှ မတွေးတောတော့ပေ။ ရှောလု၏ နာမသည် သူ၏ မေတ္တာတရား အလွန်မှန်ကန်၍ တစ်ကိုယ်ကောင်းမဆန်ခဲ့သော ယောနသန်၏ နာမနှင့် ချိတ်ဆက်ထားခဲ့သည်။ ၃၂ ဘိုးဘေးများနှင့် ပရောဖက်များ၊ ၆၉၅၊ ၆၉၆။ ယောနသန်သည် မွေးရာပါအရ ရာဇပလ္လင်၏ အမွေခံ ဖြစ်သော်လည်း၊ ဘုရားသခင်၏ စီရင်ချက်အရ မိမိကိုယ်ကို ဖယ်ရှားခြင်း ခံထားရကြောင်း သိရှိလျက်၊ မိမိ၏ ပြိုင်ဘက်အပေါ် အနူးညံ့ဆုံးနှင့် သစ္စာအရှိဆုံးသော မိတ်ဆွေ ဖြစ်ခဲ့ကာ၊ မိမိ၏ အသက်အန္တရာယ်ကြားမှ ဒါဝိဒ်၏ အသက်ကို ကာကွယ်ပေးခဲ့သည်၊ မိမိအဘ၏ ဆုတ်ယုတ်လာသော တန်ခိုး၏ မှောင်မိုက်သော နေ့ရက်များတစ်လျှောက်တွင် သူ၏ နံဘေး၌ တည်ကြည်စွာ ရှိနေခဲ့ပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ နံဘေး၌ပင် လဲကျ သေဆုံးခဲ့သည်—ယောနသန်၏ နာမသည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ တန်ဖိုးထား သိမ်းဆည်းခြင်း ခံရပြီး၊ ၎င်းသည် ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် တစ်ကိုယ်ကောင်းမဆန်သော မေတ္တာတရား တည်ရှိခြင်းနှင့် တန်ခိုးတို့၏ သက်သေအဖြစ် ရပ်တည်နေသည်။ ၃၃ ပညာရေး၊ ၁၅၇။ ဒါဝိဒ်သည် မိမိ၏ နှလုံးသား ခံစားချက်များကို ထုတ်ဖော်ခဲ့သော သီချင်းသည် သူ၏ လူမျိုးအတွက်လည်းကောင်း၊ နောက်ဆက်တွဲ ခေတ်အဆက်ဆက်ရှိ ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်အတွက်လည်းကောင်း ရတနာတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။... “ခွန်အားကြီးသောသူတို့သည် စစ်ပွဲ၏ အလယ်တွင် လဲကြပြီတကား။ ယောနသန်သည် သင်၏ မြင့်သော အရပ်တို့ပေါ်တွင် အသတ်ခံရပြီ။ ငါ့ညီ ယောနသန်၊ ငါသည် သင်၏အတွက် စိတ်မသာညည်းတွားခြင်း ရှိ၏။ သင်သည် ငါ့အဖို့ အလွန် မွေ့လျော်ဖွယ် ဖြစ်ခဲ့ပြီ။ ငါ့အပေါ် ထားသော သင်၏ မေတ္တာသည် အံ့သြဖွယ် ဖြစ်၏။ မိန်းမတို့၏ မေတ္တာထက် သာလွန်လှ၏။ ခွန်အားကြီးသောသူတို့သည် လဲကြပြီတကား။ စစ်လက်နက်တို့သည်လည်း ပျက်စီးကြပြီတကား။” ၃၄ ဘိုးဘေးများနှင့် ပရောဖက်များ၊ ၆၉၆။

 

သူ၏ နောက်ဆုံးအမှား — ဇွန်လ ၁၉ ရက် ၂ ဓမ္မရာဇဝင် ၆:၁-၁၁ သေတ္တာတော်ကို နွားတို့သည် လှုပ်သောကြောင့်၊ ဩဇသည် မိမိလက်ကိုဆန့်၍ ဘုရားသခင်၏ သေတ္တာတော်ကို ကိုင်ရုံမျှပြုသော်၊ ထာဝရဘုရားသည် ဩဇကို ပြင်းစွာ အမျက်ထွက်တော်မူ၍၊ သူပြုသော အမှားကြောင့် ထိုအရပ်၌ ဒဏ်ခတ်တော်မူသဖြင့်၊ သူသည် ဘုရားသခင်၏ သေတ္တာတော်နားမှာ သေလေ၏။ ၂ ဓမ္မရာဇဝင် ၆:၆၊ ၇။ ဩဇ၏ ကံကြမ္မာသည် အလွန်ပင် တိကျလှသော ပညတ်တော်ကို ချိုးဖောက်ခြင်းအပေါ် ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ မောရှေမှတစ်ဆင့် ထာဝရဘုရားသည် သေတ္တာတော်ကို သယ်ယူပို့ဆောင်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ အထူးလမ်းညွှန်ချက်ကို ပေးတော်မူခဲ့သည်။ အာရုန်၏ သားမြေးများ ဖြစ်ကြသော ယဇ်ပုရောဟိတ်များမှတစ်ပါး မည်သူမျှ ၎င်းကို မထိရ၊ သို့မဟုတ် ၎င်းကို မဖုံးအုပ်ဘဲ မျှော်ပင် မကြည့်ရ။... ယဇ်ပုရောဟိတ်များသည် သေတ္တာတော်ကို ဖုံးအုပ်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထို့နောက် ကောဟတ်သားတို့သည် သေတ္တာတော်၏ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်ရှိ ကွင်းများတွင် တပ်ဆင်ထား၍ မည်သည့်အခါမျှ မဖယ်ရှားသော ထမ်းပိုးများဖြင့် ၎င်းကို မတင်ရမည်။ တဲတော်၏ ကုလားကာများ၊ ပျဉ်ပြားများနှင့် တိုင်များကို တာဝန်ယူရသော ဂေရရှုန်သားများနှင့် မေရာရိသားတို့အား၊ မောရှေသည် မိမိတို့ထံ အပ်နှံထားသောအရာများကို သယ်ယူပို့ဆောင်ရန်အတွက် လှည်းများနှင့် နွားများကို ပေးခဲ့သည်။ “သို့သော်လည်း၊ သန့်ရှင်းရာဌာနတော် အမှုစောင့်ခြင်းအလုပ်ကို ပခုံးနှင့် ထမ်းရသောကြောင့်၊ ကောဟတ်သားတို့အား တစ်စုံတစ်ခုကိုမျှ မပေး” (တောလည်ရာကျမ်း ၇:၉)။ ထို့ကြောင့် သေတ္တာတော်ကို ကိရယတ်ယာရိမ်မြို့မှ ယူဆောင်လာရာတွင်၊ ထာဝရဘုရား၏ လမ်းညွှန်ချက်များကို တိုက်ရိုက်နှင့် ဆင်ခြေပေး၍မရသော လျစ်လျူရှုမှု ရှိခဲ့သည်။... ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရားကို နားမလည်ကြသော ဖိလိတ္တိလူတို့သည် သေတ္တာတော်ကို ဣသရေလသို့ ပြန်လည် ပေးပို့သောအခါ ၎င်းကို လှည်းပေါ်တွင် တင်ခဲ့ကြပြီး၊ ထာဝရဘုရားသည် ၎င်းတို့ ပြုလုပ်သော ကြိုးပမ်းမှုကို လက်ခံတော်မူခဲ့သည်။ သို့သော် ဣသရေလလူတို့၏ လက်ထဲတွင်မူကား ဤအမှုအရာအားလုံး၌ ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်ရှိသော ရှင်းလင်းသော ဖော်ပြချက် ရှိနေခဲ့ပြီး ဖြစ်ရာ၊ ၎င်းတို့ ဤလမ်းညွှန်ချက်များကို လျစ်လျူရှုခြင်းသည် ဘုရားသခင်အား ရှုတ်ချခြင်း ဖြစ်သည်။ ဩဇအပေါ်တွင်မူကား ပိုမိုကြီးမားသော ရဲတင်းလွန်ကျူးခြင်း အပြစ် ရှိခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရားကို လွန်ကျူးခြင်းသည် ၎င်း၏ သန့်ရှင်းခြင်းအပေါ် သူ၏ သိမြင်မှုကို လျော့နည်းစေခဲ့ပြီး ဖြစ်ရာ၊ မိမိအပေါ်တွင် ဝန်မခံရသေးသော အပြစ်များ ရှိနေလျက်၊ ဘုရားသခင်၏ တားမြစ်ချက်ကို ဆန့်ကျင်၍ ဘုရားသခင် ကိန်းဝပ်တော်မူခြင်း၏ အထိမ်းအမှတ်ကို ကိုင်တွယ်ရန် ရဲတင်းခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း နာခံခြင်းကိုလည်းကောင်း၊ ကိုယ်တော်၏ ပညတ်တော်များကို လျော့ရဲစွာ ဆက်ဆံသော နည်းလမ်းကိုလည်းကောင်း လက်ခံတော်မမူနိုင်ပေ။ ဩဇအပေါ် တရားစီရင်ခြင်းအားဖြင့်၊ ကိုယ်တော်သည် ဣသရေလလူအပေါင်းတို့အား ကိုယ်တော်၏ တောင်းဆိုချက်များကို တိကျစွာ ဂရုပြုရန် အရေးကြီးကြောင်း စွဲမှတ်စေရန် ရည်ရွယ်တော်မူခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ထိုလူတစ်ယောက်၏ သေဆုံးခြင်းသည် လူတို့ကို နောင်တရခြင်းသို့ လမ်းပြခြင်းအားဖြင့်၊ လူပေါင်းထောင်ချောက်စွာအပေါ် တရားစီရင်ခြင်းများ သက်ရောက်စေရန် လိုအပ်မှုကို တားဆီးပေးနိုင်ခဲ့သည်။ ၃၅ ၎င်းပြင်၊ ၇၀၅၊ ၇၀၆။

 

စာတန်၏ လျှို့ဝှက်စွာ လုပ်ဆောင်ခြင်း — ဇွန်လ ၂၀ ရက်

 ၂ ဓမ္မရာဇဝင် ၁၁ အကြောင်းမူကား၊ ငါတို့သည် အသွေးအသားရှိသော ရန်သူနှင့် တိုက်လှန်ရကြသည်မဟုတ်။ ဝိညာဉ်ရေးရာဖြစ်သော အဖွဲ့အစည်းများနှင့် တန်ခိုးများနှင့် တိုက်လှန်ရကြ၏။ ငါတို့သည် ဤမှောင်မိုက်သော လောကကို အုပ်စိုးသော မမြင်နိုင်သော တန်ခိုးနှင့်လည်းကောင်း၊ ဒုစရိုက်၏ ဗဟိုဌာနချုပ်မှ လာသော ဝိညာဉ်ဆိုးများနှင့်လည်းကောင်း ရင်ဆိုင်နေရကြ၏။ ဧဖက် ၆:၁၂၊ ဖိလစ်။ ကျမ်းစာသည် လူတို့ကို ချီးမွမ်းရန်အတွက် အနည်းငယ်သာ ပြောဆိုသည်။ ကမ္ဘာပေါ်တွင် နေထိုင်ခဲ့ဖူးသမျှသော အကောင်းဆုံးလူတို့၏ သီလများကို ရေတွက်ဖော်ပြရန်အတွက် နေရာအနည်းငယ်သာ ပေးထားသည်။ ဤသို့ တိတ်ဆိတ်နေခြင်းသည် ရည်ရွယ်ချက် မရှိဘဲ မဟုတ်ပါ၊ သင်ခန်းစာ မရှိဘဲ မဟုတ်ပါ။ လူတို့ ပိုင်ဆိုင်သော ကောင်းမွန်သော အရည်အချင်းအားလုံးသည် ဘုရားသခင်၏ ဆုကျေးဇူး ဖြစ်သည်၊ ၎င်းတို့၏ ကောင်းမွန်သော အပြုအမူများသည် ခရစ်တော်အားဖြင့် ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်ကြောင့် လုပ်ဆောင်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် အရာခပ်သိမ်းအတွက် ဘုရားသခင်ထံ အကြွေးတင်နေသောကြောင့်၊ ၎င်းတို့ ဖြစ်တည်သမျှ သို့မဟုတ် ပြုလုပ်သမျှတို့၏ ဘုန်းတော်သည် ကိုယ်တော်တစ်ပါးတည်းနှင့်သာ ဆိုင်သည်၊ ၎င်းတို့သည် ကိုယ်တော်၏ လက်တော်ထဲတွင် တန်ဆာပလာများသာ ဖြစ်ကြသည်။ ဤမျှမက—ကျမ်းစာသမိုင်း၏ သင်ခန်းစာအားလုံး သွန်သင်ထားသည့်အတိုင်း—လူတို့ကို ချီးမွမ်းခြင်း သို့မဟုတ် မြင့်တင်ခြင်းသည် ဘေးအန္တရာယ်ရှိသောအရာ ဖြစ်သည်၊ အကြောင်းမှာ အကယ်၍ တစ်ဦးတစ်ယောက်သည် ဘုရားသခင်အပေါ် မိမိ၏ လုံးဝ မှီခိုနေရမှုကို မျက်ကွယ်ပြုပြီး၊ မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင် ခွန်အားကို ကိုးစားလာမည်ဆိုလျှင်၊ သူသည် ဧကန်အမှန် လဲကျလိမ့်မည် ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။... ကျွန်ုပ်တို့၏ ကိုယ်ပိုင် ခွန်အားဖြင့် တိုက်ပွဲကို ဆက်လက် ဆင်နွှဲရန်မှာ ကျွန်ုပ်တို့အတွက် မဖြစ်နိုင်ပါ၊ ပြီးလျှင် ဘုရားသခင်ထံမှ စိတ်နှလုံးကို လွှဲဖယ်စေသောအရာ မည်သည်မဆို၊ မိမိကိုယ်ကို မြင့်တင်ခြင်း သို့မဟုတ် မိမိကိုယ်ကို ကိုးစားခြင်းသို့ လမ်းပြသောအရာ မည်သည်မဆို၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ ကျရှုံးခြင်းအတွက် လမ်းပြင်ဆင်ပေးနေခြင်း ဧကန်အမှန် ဖြစ်သည်။ ကျမ်းစာ၏ ဆိုလိုရင်းမှာ လူသားတို့၏ တန်ခိုးကို မကိုးစားရန် သွန်သင်ခြင်းနှင့် ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်ကို ကိုးစားရန် တွန်းအားပေးခြင်း ဖြစ်သည်။ ဒါဝိဒ်၏ ကျရှုံးခြင်းအတွက် လမ်းပြင်ဆင်ပေးခဲ့သည်မှာ မိမိကိုယ်ကို ယုံကြည်စိတ်ချခြင်းနှင့် မိမိကိုယ်ကို မြင့်တင်ခြင်း စိတ်သဘောထား ဖြစ်သည်။ မြှောက်ပင့်ခြင်းနှင့် တန်ခိုးနှင့် ဇိမ်ခံမှုတို့၏ သွယ်ဝိုက်သော ဆွဲဆောင်မှုများသည် သူ့အပေါ် သက်ရောက်မှု မရှိဘဲ မနေခဲ့ပေ။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူမျိုးများနှင့် ဆက်ဆံခြင်းသည်လည်း ဒုစရိုက်အတွက် လွှမ်းမိုးမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ အရှေ့ဖျားဒေသ အုပ်စိုးသူများအကြား လွှမ်းမိုးနေသော ဓလေ့ထုံးတမ်းများအရ၊ လက်အောက်ခံများတွင် ခွင့်မပြုနိုင်သော ရာဇဝတ်မှုများသည် ရှင်ဘုရင်၌မူကား ပြစ်တင်ရှုတ်ချခြင်း မခံရပေ၊ ဧကရာဇ်သည် လက်အောက်ခံကဲ့သို့ တူညီသော ကိုယ်ပိုင်ထိန်းချုပ်မှုကို ကျင့်သုံးရန် တာဝန်မရှိခဲ့ပေ။ ဤအရာအားလုံးသည် ဒါဝိဒ်၏ အပြစ်၏ အလွန်အမင်း ဆိုးညစ်ခြင်းအပေါ် သိမြင်မှုကို လျော့နည်းစေရန် တွန်းအားဖြစ်စေခဲ့သည်။ ပြီးလျှင် ယေဟောဝါ၏ တန်ခိုးတော်အပေါ် နှိမ့်ချစွာ အမှီပြုမည့်အစား၊ သူသည် မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင် ဉာဏ်ပညာနှင့် အစွမ်းသတ္တိကို ကိုးစားလာခဲ့သည်။ စာတန်သည် ခွန်အား၏ တစ်ခုတည်းသော အရင်းအမြစ်ဖြစ်သော ဘုရားသခင်ထံမှ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ကွဲကွာအောင် ပြုလုပ်နိုင်သည်နှင့် တပြိုင်နက်၊ သူသည် လူသား၏ ဇာတိပကတိ သဘောတရား၏ မသန့်ရှင်းသော အလိုဆန္ဒများကို နှိုးဆွရန် ရှာဖွေလိမ့်မည်။ ရန်သူ၏ အမှုသည် ရုတ်တရက် မဟုတ်ပါ၊ ၎င်းသည် စတင်ချိန်တွင် ချက်ချင်းနှင့် ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ မဟုတ်ပါ၊ ၎င်းသည် အခြေခံစည်းမျဉ်းများ၏ ခံတပ်များကို လျှို့ဝှက်စွာ တူးဖြိုဖျက်ဆီးခြင်း ဖြစ်သည်။ ၃၆ ၎င်းပြင်၊ ၇၁၇၊ ၇၁၈။

 

အပြစ်တစ်ခုက အခြားအပြစ်တစ်ခုဆီသို့ ဦးဆောင်သွားခြင်း — ဇွန်လ ၂၁ ရက်

 ၂ ဓမ္မရာဇဝင် ၁၁ ဒါဝိဒ်ပြုသောအမှုသည် ထာဝရဘုရား စက်ဆုပ်တော်မူဖွယ် ဖြစ်၏။ ၂ ဓမ္မရာဇဝင် ၁၁:၂၇။ သက်တောင့်သက်သာရှိခြင်းနှင့် မိမိကိုယ်ကို လုံခြုံသည်ဟု ထင်မှတ်ခြင်းတို့၏ အလယ်တွင် သူသည် ဘုရားသခင်ကို ကိုင်စွဲထားခြင်းကို လွှတ်လိုက်သောအခါ၊ ဒါဝိဒ်သည် စာတန်ထံသို့ အရှုံးပေးခဲ့ပြီး မိမိ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ပေါ်သို့ အပြစ်၏ အစွန်းအထင်းကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။ သူသည် နိုင်ငံတော်၏ ကောင်းကင်ဘုံက ခန့်အပ်ထားသော ခေါင်းဆောင် ဖြစ်လျက်၊ ကိုယ်တော်၏ ပညတ်တရားကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် ဘုရားသခင် ရွေးကောက်ထားသူ ဖြစ်လျက်နှင့်ပင်၊ မိမိကိုယ်တိုင် ၎င်း၏ စည်းမျဉ်းများကို နင်းခြေခဲ့သည်။ ဒုစရိုက်ပြုသူများအတွက် ကြောက်လန့်ဖွယ်ရာ ဖြစ်သင့်သောသူသည်၊ မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင် အပြုအမူအားဖြင့် ၎င်းတို့၏ လက်များကို ခိုင်ခံ့စေခဲ့သည်။ သူ၏ အစောပိုင်း အသက်တာ၏ ဘေးအန္တရာယ်များကြားတွင် ဒါဝိဒ်သည် စင်ကြယ်ဖြောင့်မတ်မှုကို သိရှိလျက် မိမိ၏ အမှုကို ဘုရားသခင်ထံ ပုံအပ်နိုင်ခဲ့သည်။ ထာဝရဘုရား၏ လက်တော်သည် သူ၏ ခြေဖဝါးအတွက် ထောင်ထားသော ရေတွက်၍မရနိုင်သော ထောင်ချောက်များကို ဘေးကင်းစွာ ကျော်လွန်စေရန် လမ်းပြခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုတွင် အပြစ်ရှိ၍ နောင်တမရဘဲ၊ သူသည် ကောင်းကင်ဘုံထံမှ အကူအညီနှင့် လမ်းပြမှုကို မတောင်းခံခဲ့ဘဲ၊ အပြစ်ကြောင့် မိမိပါဝင်ပတ်သက်နေသော ဘေးအန္တရာယ်များမှ မိမိဘာသာ ရုန်းထွက်ရန် ရှာဖွေခဲ့သည်။ ရှင်ဘုရင်အတွက် ထောင်ချောက်ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြခဲ့သော သေစေနိုင်သည့် အဆင်းလှခြင်း ရှိသူ ဗေသရှေဘသည်၊ ဒါဝိဒ်၏ အာဇာနည်ဆုံးနှင့် အသစ္စာဆုံးသော အရာရှိများအနက် တစ်ဦးဖြစ်သည့် ဟိတ္တိလူ ဥရိယ၏ ဇနီး ဖြစ်သည်။ ဤရာဇဝတ်မှု သိသာထင်ရှားလာပါက ရလဒ် မည်သို့ဖြစ်မည်ကို မည်သူမျှ ကြိုတင်မမြင်နိုင်ခဲ့ကြပေ။... မိမိ၏ အပြစ်ကို ဖုံးကွယ်ရန် ဒါဝိဒ် ပြုလုပ်ခဲ့သော ကြိုးပမ်းမှုတိုင်းသည် အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြခဲ့သည်။... သူ၏ မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုတွင် သူသည် အိမ်ထောင်ရေးဖောက်ပြန်မှုအပေါ် လူသတ်မှုကို ထပ်မံထည့်သွင်းရန် အလျင်စလို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ရှောလု၏ ပျက်စီးခြင်းကို ကြံစည်ခဲ့သူသည် ဒါဝိဒ်ကိုလည်း ပျက်စီးခြင်းသို့ လမ်းပြရန် ရှာဖွေနေခဲ့သည်။ သွေးဆောင်မှုများ ကွဲပြားသော်လည်း၊ ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရားကို လွန်ကျူးခြင်းသို့ လမ်းပြရာတွင် တူညီကြသည်။... ဥရိယသည် မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင် သေမိန့်စာကို သယ်ဆောင်သူ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သူ၏ လက်ဖြင့် ယွာဘထံသို့ ပေးပို့သော ရှင်ဘုရင်၏ စာတွင်၊ “ဥရိယကို စစ်ပြင်းစွာ တိုက်သော ရှေ့ဦးဆုံးတန်း၌ ထား၍၊ သူသည် ဒဏ်ချက်ဖြင့် သေစေခြင်းငှာ သူ့ကို ပစ်ထား၍ ဆုတ်ကြလော့” ဟု စေခိုင်းထားသည်။ ယွာဘသည် အကြောင်းမဲ့ လူသတ်မှုတစ်ခု၏ အပြစ်ဖြင့် စွန်းထင်းနေပြီ ဖြစ်ရာ၊ ရှင်ဘုရင်၏ လမ်းညွှန်ချက်များကို နာခံရန် တွန့်ဆုတ်မနေခဲ့ဘဲ၊ ဥရိယသည် အမ္မုန်အမျိုးသားတို့၏ ဓားဖြင့် လဲသေခဲ့သည်။... သူ၏ နူးညံ့သော ကိုယ်ကျင့်တရား စိတ်သိမြင်မှုနှင့် မြင့်မားသော ဂုဏ်သိက္ခာတို့ကြောင့် မိမိ၏ အသက်အန္တရာယ် ကြုံတွေ့ရချိန်တွင်ပင် ထာဝရဘုရား၏ ဘိသိက်ခံအပေါ် မိမိလက်ကို မြှောက်ရန် ခွင့်မပြုခဲ့သောသူသည်၊ မိမိ၏ အသစ္စာဆုံးနှင့် အာဇာနည်ဆုံးသော စစ်သည်တစ်ဦးကို မတရားပြုကျင့်၍ သတ်ဖြတ်နိုင်သည်အထိလည်းကောင်း၊ မိမိ၏ အပြစ်၏ အကျိုးအမြတ်ကို အနှောင့်အယှက်မရှိ ပျော်မွေ့ရန် မျှော်လင့်နိုင်သည်အထိလည်းကောင်း ကျရှုံးသွားခဲ့သည်။ အို၊ ကောင်းမွန်သော ရွှေသည် မည်မျှပင် အရောင်မှိန်သွားခဲ့ပြီနည်း။ အကောင်းဆုံးသော ရွှေသည် မည်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီနည်း။ ၃၇ ၎င်းပြင်၊ ၇၁၈-၇၂၀။

 

ဘုရင်တစ်ပါးကို ဆုံးမခြင်း — ဇွန်လ ၂၂ ရက် 

၂ ဓမ္မရာဇဝင် ၁၂:၁-၁၄ နာသန်ကလည်း၊ သင်သည် ထိုလူ ဖြစ်၏ဟု ဒါဝိဒ်အား ပြောဆို၏။ ၂ ဓမ္မရာဇဝင် ၁၂:၇။ အချိန်ကုန်လွန်လာသည်နှင့်အမျှ၊ ဗေသရှေဘအပေါ် ဒါဝိဒ်၏ အပြစ်သည် ထင်ရှားလာခဲ့ပြီး၊ သူသည် ဥရိယ သေဆုံးရန် စီစဉ်ခဲ့သည်ဟူသော သံသယသည် နှိုးဆွလာခဲ့သည်။ ထာဝရဘုရားသည် ရှုတ်ချခြင်း ခံရတော်မူသည်။ ကိုယ်တော်သည် ဒါဝိဒ်ကို မျက်နှာသာပေး၍ မြင့်တင်တော်မူခဲ့သော်လည်း၊ ဒါဝိဒ်၏ အပြစ်သည် ဘုရားသခင်၏ စရိုက်လက္ခဏာကို မှားယွင်းစွာ ပုံဖော်ခဲ့ပြီး ကိုယ်တော်၏ နာမတော်ပေါ်သို့ ကဲ့ရဲ့ခြင်းကို သက်ရောက်စေခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ဣသရေလတို့အကြား ဘုရားသရားကြည်ညိုမှု၏ စံနှုန်းကို နိမ့်ကျစေရန်နှင့် စိတ်နှလုံးများစွာတွင် အပြစ်ကို စက်ဆုပ်ရွံရှာမှုကို လျော့နည်းစေရန် တွန်းအားဖြစ်စေခဲ့သည်၊ ဘုရားသခင်ကို မချစ်မကြောက်ရွံ့သော သူတို့မူကား ဤအရာကြောင့် လွန်ကျူးခြင်း၌ ရဲတင်းလာခဲ့ကြသည်။ ပရောဖက် နာသန်သည် ဒါဝိဒ်ထံသို့ ဆုံးမစကား သတင်းစကားကို ယူဆောင်ရန် စေခိုင်းခြင်း ခံရသည်။ ၎င်းသည် ၎င်း၏ ပြင်းထန်မှုတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သတင်းစကား ဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့သော ဆုံးမစကားကို အုပ်စိုးသူ အနည်းငယ်အားသာ ပေးနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး ဆုံးမသူအတွက် သေချာပေါက် သေဆုံးခြင်း အဖိုးအခဖြင့် ပေးရပေလိမ့်မည်။ နာသန်သည် ဘုရားသခင်၏ စီရင်ချက်ကို မတွန့်ဆုတ်ဘဲ ပေးအပ်ခဲ့သော်လည်း၊ ရှင်ဘုရင်၏ ကိုယ်ချင်းစာမှုကို ရယူရန်၊ သူ၏ စိတ်သိမြင်မှုကို နှိုးဆွရန်နှင့် သူ၏ နှုတ်ခမ်းမှ မိမိကိုယ်ကိုယ် သေမိန့်ချမှတ်ရန် တောင်းဆိုနိုင်သည်အထိ ကောင်းကင်ဘုံက ပေးသော ဉာဏ်ပညာဖြင့် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။... အပြစ်ရှိသူသည် ဒါဝိဒ် ပြုလုပ်ခဲ့သကဲ့သို့ မိမိတို့၏ ရာဇဝတ်မှုကို လူတို့ထံမှ ဖုံးကွယ်ရန် ကြိုးပမ်းနိုင်ကြသည်၊ ၎င်းတို့သည် ဒုစရိုက်အမှုကို လူသားတို့၏ မြင်ကွင်း သို့မဟုတ် အသိပညာမှ ထာဝရ မြှုပ်နှံရန် ရှာဖွေနိုင်ကြသည်၊ သို့သော် “ငါတို့သည် ဆက်ဆံရသော အရှင်၏ မျက်စိတော်ရှေ့၌ ခပ်သိမ်းသောအရာတို့သည် အဝတ်မပါဘဲ ပွင့်လင်းလျက် ရှိကြ၏” (ဟေဗြဲ ၄:၁၃)။ ၃၈ ၎င်းပြင်၊ ၇၂၀၊ ၇၂၁။ ပရောဖက် နာသန်က ဒါဝိဒ်မင်းအား ပြောကြားခဲ့သော သိုးမလေး၏ ဥပမာစကားကို လူအပေါင်းတို့ လေ့လာနိုင်ကြသည်.... သူသည် မိမိကိုယ်ကို ပျော်မွေ့စေခြင်းနှင့် ပညတ်တော် ချိုးဖောက်ခြင်း လမ်းစဉ်သို့ လိုက်နေစဉ်အတွင်း၊ ဆင်းရဲသားတစ်ဦးထံမှ သူ၏ တစ်ကောင်တည်းသော သိုးမလေးကို လုယူခဲ့သော သူဌေးတစ်ဦး၏ ဥပမာစကားကို သူ၏ရှေ့၌ တင်ပြခဲ့သည်။ သို့သော် ရှင်ဘုရင်သည် မိမိ၏ အပြစ်ဝတ်လုံများကြားတွင် လုံးဝ ပတ်ချာလည်နေခဲ့သဖြင့်၊ မိမိကိုယ်တိုင် ထိုအပြစ်သား ဖြစ်ကြောင်း မမြင်ခဲ့ပေ။ သူသည် ထောင်ချောက်ထဲသို့ ကျရောက်ခဲ့ပြီး၊... မိမိထင်မှတ်သည့်အတိုင်း အခြားလူတစ်ယောက်အပေါ် စီရင်ချက်ချမှတ်ကာ သူ့ကို သေဒဏ် ပေးခဲ့သည်။... ဤအတွေ့အကြုံသည် ဒါဝိဒ်အတွက် အလွန်ပင် နာကျင်စရာကောင်းသော်လည်း၊ အလွန်ပင် အကျိုးရှိခဲ့သည်။ နာသန်သည် သူ၏ရှေ့၌ မှန်ကို မြှောက်ပြခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတွင် သူသည် မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင် ပုံသဏ္ဌာန်ကို ရှင်းလင်းစွာ အသိအမှတ်ပြုခဲ့ခြင်း မရှိပါက၊ သူသည် မိမိ၏ ကြီးလေးသော အပြစ်ကို အပြစ်မမြင်ဘဲ ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းနေဦးမည်ဖြစ်ပြီး ပျက်စီးသွားပေလိမ့်မည်။ မိမိ၏ အပြစ်ကို သိမြင်ခြင်းသည် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ကယ်တင်ခြင်း ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူသည် မိမိကိုယ်ကို အခြားသော အလင်းတစ်ခုတွင်၊ ထာဝရဘုရား မြင်တော်မူသည့်အတိုင်း မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး၊ မိမိအသက်ရှင်သမျှ ကာလပတ်လုံး မိမိ၏ အပြစ်အတွက် နောင်တရခဲ့သည်။ ၃၉ ၏ စစ်ဒီအေ ကျမ်းစာအနက်ဖွင့်ကျမ်း ၂:၁၀၂၃။

 

အပြစ်၏လမ်းသည် ခက်ခဲကြမ်းတမ်းသည် — ဇွန်လ ၂၃ ရက်

 ၂ ဓမ္မရာဇဝင် ၁၂:၁-၁၄ ဤအမှုအားဖြင့် ထာဝရဘုရား၏ ရန်သူတို့သည် ကဲ့ရဲ့စရာ အကြောင်းကြီးကို ကိုယ်တော် ပေးခဲ့ပြီ။ ၂ ဓမ္မရာဇဝင် ၁၂:၁၄။ ခေတ်အဆက်ဆက်တွင် မယုံကြည်သူများသည် ဤမှောင်မိုက်သော အစွန်းအထင်းကို သယ်ဆောင်ထားသော ဒါဝိဒ်၏ စရိုက်လက္ခဏာကို ညွှန်ပြခဲ့ကြပြီး၊ အောင်ပွဲခံခြင်းနှင့် ကဲ့ရဲ့လှောင်ပြောင်ခြင်းတို့ဖြင့် “ဤသူကား ဘုရားသခင်၏ စိတ်တော်နှင့်တွေ့သောသူ ဖြစ်သတတ်။” ဟု အော်ဟစ်ခဲ့ကြသည်။ ထိုသို့ဖြင့် ကိုးကွယ်ယုံကြည်မှုအပေါ် ကဲ့ရဲ့ခြင်းကို ယူဆောင်လာခဲ့ပြီး၊ ဘုရားသခင်နှင့် ကိုယ်တော်၏ နှုတ်ကပတ်တော်သည် စော်ကားခြင်း ခံခဲ့ရကာ၊ စိတ်ဝိညာဉ်များသည် မယုံကြည်မှု၌ မာကျောလာခဲ့ကြပြီး၊ လူများစွာတို့သည် ဘုရားသရားကြည်ညိုခြင်း ဝတ်လုံအောက်တွင် အပြစ်၌ ရဲတင်းလာခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ဒါဝိဒ်၏ သမိုင်းသည် အပြစ်အတွက် မည်သည့် ထောက်ခံမှုကိုမျှ မပေးပေ။ သူသည် ဘုရားသခင်၏ အကြံဉာဏ်တော်၌ လျှောက်လှမ်းနေစဉ်အခါကသာ ဘုရားသခင်၏ စိတ်တော်နှင့်တွေ့သောသူဟု ခေါ်တွင်ခြင်း ခံရသည်။ သူ ပြစ်မှားသောအခါ၊ သူသည် နောင်တရခြင်းအားဖြင့် ထာဝရဘုရားထံသို့ ပြန်မလှည့်မချင်း ဤအရာသည် သူ၏အတွက် မှန်ကန်ခြင်း မရှိတော့ပေ။... ဒါဝိဒ်သည် မိမိ၏ အပြစ်အတွက် နောင်တရပြီး၊ ထာဝရဘုရား၏ ခွင့်လွှတ်ခြင်းနှင့် လက်ခံခြင်းတို့ကို ရရှိခဲ့သော်လည်း၊ မိမိကိုယ်တိုင် ကြဲခဲ့သော မျိုးစေ့၏ ဆိုးဝါးသော ရိုက်သိမ်းမှုကို ခံရခဲ့သည်။... မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင် အိမ်ထောင်စုတွင် သူ၏ အာဏာ၊ မိမိ၏ သားများထံမှ ရိုသေလေးစားမှုနှင့် နာခံမှုကို တောင်းဆိုနိုင်မှုတို့သည် အားနည်းသွားခဲ့သည်။ မိမိ၏ အပြစ်ကို သိရှိခြင်းသည် ဒုစရိုက်ကို ပြစ်တင်ရှုတ်ချသင့်သော အချိန်တွင် သူ့ကို တိတ်ဆိတ်စေခဲ့သည်၊ ၎င်းသည် မိမိ၏ အိမ်တွင် တရားမျှတမှုကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် သူ၏ လက်မောင်းကို အားနည်းစေခဲ့သည်။... ဒါဝိဒ်၏ စံနမူနာကို ညွှန်ပြခြင်းအားဖြင့်၊ မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင် အပြစ်များ၏ အပြစ်ကို လျော့နည်းစေရန် ကြိုးပမ်းကြသူများသည်၊ လွန်ကျူးခြင်း လမ်းစဉ်သည် ခက်ခဲကြောင်း ကျမ်းစာမှတ်တမ်းမှ သင်ယူသင့်သည်။ ၎င်းတို့သည် ဒါဝိဒ်ကဲ့သို့ မိမိတို့၏ ဆိုးဝါးသော လမ်းစဉ်မှ ပြန်လှည့်လာကြလျှင်ပင်၊ အပြစ်၏ ရလဒ်များသည် ဤအသက်တာ၌ပင် ခါးသီး၍ ခံရခက်ကြောင်း တွေ့ရှိရလိမ့်မည်။ ၄၀ ဘိုးဘေးများနှင့် ပရောဖက်များ၊ ၇၂၂-၇၂၄။ လူတစ်ဦးသည် လူသားချင်းကို ထိခိုက်နာကျင်စေခြင်းအားဖြင့် အပြစ်ကို ခံယူရသော်လည်း၊ သူ၏ အဓိက အပြစ်မှာ ထာဝရဘုရားကို ပြစ်မှားသော အပြစ်နှင့် အခြားသူများအပေါ် သူ၏ စံနမူနာ၏ ဆိုးဝါးသော လွှမ်းမိုးမှု ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ စိတ်ရင်းမှန်သော သားသမီးသည် ကိုယ်တော်၏ တောင်းဆိုချက် တစ်စုံတစ်ခုကိုမျှ ပေါ့ပေါ့တန်တန် မပြုလုပ်ပေ။ ၄၁ ၏ စစ်ဒီအေ ကျမ်းစာအနက်ဖွင့်ကျမ်း ၃:၁၁၄၇။ ဘုရားသခင်သည် ဒါဝိဒ်၏ ကျရှုံးခြင်း သမိုင်းကို၊ ကိုယ်တော် အလွန်အမင်း ကောင်းကြီးပေး၍ မျက်နှာသာပေးထားတော်မူသော သူများပင်လျှင် လုံခြုံသည်ဟု မထင်မှတ်ဘဲ စောင့်ကြည့်ခြင်းနှင့် ဆုတောင်းခြင်းတို့ကို လျစ်လျူမရှုရန် သတိပေးချက်အဖြစ် အသုံးပြုရန် ရည်ရွယ်တော်မူခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ဘုရားသခင် သွန်သင်ရန် ရည်ရွယ်တော်မူသော သင်ခန်းစာကို နှိမ့်ချစွာ သင်ယူလိုသူများအတွက် ၎င်းသည် သက်သေပြခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ ၄၂ ဘိုးဘေးများနှင့် ပရောဖက်များ၊ ၇၂၄။

 

အပေါ်ယံအလှအပ — ဇွန်လ ၂၄ ရက်

 ၂ ဓမ္မရာဇဝင် ၁၄:၂၅-၁၅:၃၀ အိုထာဝရဘုရား၊ ကိုယ်တော်သည် အကျွန်ုပ်၏ ဒိုင်းလွှား ဖြစ်တော်မူ၏။ အကျွန်ုပ်၏ ဘုန်းနှင့် အကျွန်ုပ်၏ ဦးခေါင်းကို မြင့်စေတော်မူသောအရှင် ဖြစ်တော်မူ၏။ ဆာလံကျမ်း ၃:၃။ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရားကို မိမိကိုယ်တိုင် လွန်ကျူးခဲ့သော အောက်မေ့ခြင်းကို မိမိရှေ့၌ အစဉ်သဖြင့် ရှိနေစေလျက်၊ ဒါဝိဒ်သည် ကိုယ်ကျင့်တရားပိုင်းတွင် လေဖြတ်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့သည်၊ သူသည် မိမိမပြစ်မှားမီက ရဲရင့်၍ ပြတ်သားခဲ့သော်လည်း၊ ယခုတွင် အားနည်း၍ ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေခဲ့သည်။ ပြည်သူလူထုအပေါ် သူ၏ လွှမ်းမိုးမှုသည် အားနည်းသွားခဲ့သည်။ ဤအရာအားလုံးသည် သူ၏ သဘာဝမဟုတ်သော သား၏ အကြံအစည်များကို မျက်နှာသာပေးခဲ့သည်။... ရှင်ဘုရင်သည် သီးသန့်နေထိုင်ခြင်းနှင့် တစ်ကိုယ်တည်း နေထိုင်ခြင်းကို ပိုမို လိုလားလာစဉ်တွင်၊ အဗရှလုံသည် ပြည်သူလူထု၏ မျက်နှာသာရရှိမှုကို ဂရုတစိုက် ရှာဖွေခဲ့သည်။... နေ့စဉ်နှင့်အမျှ ဤမြင့်မြတ်သော အသွင်အပြင်ရှိသူကို မြို့တံခါးဝတွင် မြင်တွေ့နိုင်သည်၊ ထိုနေရာတွင် တောင်းပန်တိုးလျှိုးသူ လူအုပ်ကြီးသည် မိမိတို့၏ မတရားမှုများကို ဖြေရှင်းပေးရန် တင်ပြဖို့ စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။ အဗရှလုံသည် ၎င်းတို့နှင့် ရောနှောကာ ၎င်းတို့၏ နာကျည်းမှုများကို နားထောင်ပြီး၊ ၎င်းတို့၏ ဆင်းရဲဒုက္ခများအပေါ် ကိုယ်ချင်းစာမှုကိုလည်းကောင်း၊ အစိုးရ၏ စွမ်းဆောင်ရည်မရှိမှုအပေါ် နောင်တရမှုကိုလည်းကောင်း ထုတ်ဖော်ခဲ့သည်။ ၄၃ ၎င်းပြင်၊ ၇၂၉-၇၃၀။ သူ၏ ထူးခြားသော အဆင်းလှခြင်း၊ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အမူအရာများနှင့် ဟန်ဆောင်ထားသော ကရုဏာတို့အားဖြင့်၊ သူသည် ပြည်သူတို့၏ နှလုံးသားကို ကောက်ကျစ်စွာ ခိုးယူခဲ့သည်။ သူသည် နှလုံးသားထဲတွင် စေတနာတရား မရှိခဲ့ဘဲ၊ ရည်မှန်းချက်ကြီးသူ ဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ လမ်းစဉ်က ပြသသည့်အတိုင်း နိုင်ငံတော်ကို ရရှိရန်အတွက် ပရိယာယ်နှင့် ရာဇဝတ်မှုများကို အသုံးပြုလိမ့်မည်။ သူသည် မိမိအဘ၏ မေတ္တာနှင့် ကရုဏာကို သူ၏ အသက်ကို နုတ်ယူခြင်းအားဖြင့် ဆပ်ပေလိမ့်မည်။ သူသည် ဟေဗြုန်မြို့တွင် မိမိ၏ နောက်လိုက်များက သူ့အား ရှင်ဘုရင်အဖြစ် ကြေညာခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီး၊ မိမိအဘကို လိုက်လံဖမ်းဆီးရန် ၎င်းတို့ကို လမ်းပြခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။ ၄၄ ဝိညာဉ်ရေးရာ ဆုကျေးဇူးများ ၄အေ:၈၉။ ဒါဝိဒ်သည် နှိမ့်ချခြင်းနှင့် ဝမ်းနည်းခြင်းတို့ဖြင့် ဂျေရုဆလင်မြို့တံခါးဝမှ ထွက်ခွာခဲ့ရသည်—မိမိ၏ မြတ်နိုးရသော သား၏ ပုန်ကန်မှုကြောင့် မိမိ၏ ရာဇပလ္လင်မှလည်းကောင်း၊ မိမိ၏ နန်းတော်မှလည်းကောင်း၊ ဘုရားသခင်၏ သေတ္တာတော်မှလည်းကောင်း မောင်းထုတ်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ ပြည်သူလူထုသည် ဈာပနစီတန်းလှည့်လည်မှုကဲ့သို့ ရှည်လျား၍ ဝမ်းနည်းဖွယ်ကောင်းသော စီတန်းမှုဖြင့် နောက်ကွယ်မှ လိုက်ပါခဲ့ကြသည်။ ၄၅ ဘိုးဘေးများနှင့် ပရောဖက်များ၊ ၇၃၁။ ဘုရားသခင် မြင်တော်မူသည့်အတိုင်း မမြင်ဘဲ၊ လူသားတို့၏ ရှုထောင့်မှ အရာခပ်သိမ်းကို ကြည့်ရှုကြသူ အများစုသည်၊ ဒါဝိဒ်၏အဖို့ ညည်းတွားရန် ဆင်ခြေရှိနိုင်သည်ဟုလည်းကောင်း၊ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာက သူ၏ စိတ်ရင်းမှန်သော နောင်တရခြင်းသည် သူ့အား လက်ရှိ တရားစီရင်ခြင်းမှ ကင်းလွတ်ခွင့် ပေးသင့်သည်ဟုလည်းကောင်း အကျိုးအကြောင်းပြနိုင်ကြသည်။ ဒါဝိဒ်သည် မည်သည့် ညည်းညူမှုကိုမျှ မပြောဆိုခဲ့ပေ။ သူ သီဆိုခဲ့ဖူးသမျှသော အကောင်းဆုံး ဆာလံသီချင်းမှာ၊ သူသည် သံလွင်တောင်ပေါ်သို့ ငိုကြွေးလျက်၊ ခြေဗလာဖြင့် တက်နေစဉ်အခါက ဖြစ်ပြီး၊ ထိုအချိန်တွင် စိတ်ဝိညာဉ်၌ နှိမ့်ချလျက်၊ တစ်ကိုယ်ကောင်းမဆန်ဘဲ ရက်ရောကာ၊ နာခံတတ်၍ အရှုံးပေး လက်ခံထားခဲ့သည်။ ၄၆ ပေးစာ ၆၊ ၁၈၈၀။

 

အရှက်ခွဲခံရခြင်း၌ ကြီးမြတ်ခြင်း — ဇွန်လ ၂၅ ရက် 

ငါသည် မှောင်မိုက်၌ထိုင်သော်လည်း၊ ထာဝရဘုရားသည် ငါ၏အလင်း ဖြစ်တော်မူလိမ့်မည်။ ထာဝရဘုရားကို ငါပြစ်မှားသောကြောင့်၊ ငါ့အမှုခင်းကို စစ်ဆေး၍ မဆုံးဖြတ်မှီတိုင်အောင်၎င်း၊ ငါ့ဘက်၌ တရားစီရင်တော်မမူမှီတိုင်အောင်၎င်း၊ မျက်တော်အမျက်ကို ငါသည်းခံရမည်။ မိက္ခာ ၇:၈၊ ၉။ ကိုယ်ကိုကိုယ်သိသောစိတ်သည် ဒါဝိဒ်အား ခါးသီးပြီး နှိမ့်ချဖွယ်ကောင်းသော အမှန်တရားများကို ပြောကြားနေခဲ့သည်။ သူ၏သစ္စာရှိသော ကျေးကျွန်များသည် သူ၏ရုတ်တရက် ကံကြမ္မာပြောင်းလဲသွားမှုကို အံ့သြနေကြသော်လည်း၊ ယင်းမှာ ရှင်ဘုရင်အတွက်မူ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုမဟုတ်ခဲ့ပါ။ သူသည် ယခုကဲ့သို့သော အချိန်နာရီမျိုး ရောက်လာလိမ့်မည်ကို မကြာခဏ နိမိတ်ပြေးသိမြင်ခဲ့ဖူးသည်။ ဘုရားသခင်သည် သူ၏အပြစ်များကို ဤမျှကာလပတ်လုံး အဘယ်ကြောင့် သည်းခံတော်မူပြီး ထိုက်တန်သော တုံ့ပြန်မှုကို အဘယ်ကြောင့် ကြန့်ကြာစေခဲ့သနည်းဟု သူအံ့သြခဲ့ဖူးသည်။ ယခုတွင် သူ၏အလောတကြီးနှင့် ဝမ်းနည်းဖွယ်ကောင်းသော ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်မှုတွင်၊ ခြေဗလာဖြစ်လျက်၊ ရှင်ဘုရင်၏ဝတ်လုံကို လျှော်တေအဝတ်ဖြင့် လဲလှယ်ထားရလျက်၊ သူ၏နောက်လိုက်များ၏ ငိုကြွေးမြည်တမ်းသံများသည် တောင်ကုန်းများတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေစဉ်၊ သူသည် မိမိမြတ်နိုးသော မြို့တော်ကြီး—မိမိ၏အပြစ်များ ကျူးလွန်ခဲ့ရာ အရပ်—ကို တွေးတောမိပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ ကောင်းမြတ်ခြင်းနှင့် စိတ်ရှည်သည်းခံတော်မူခြင်းကို အောက်မေ့မိသောအခါ၊ မျှော်လင့်ချက် လုံးဝကင်းမဲ့မနေခဲ့ပါ... မကောင်းမှုပြုသူ အများစုသည် ဒါဝိဒ်၏ကျရှုံးမှုကို ထောက်ပြခြင်းဖြင့် မိမိတို့၏ကိုယ်ပိုင်အပြစ်ကို ဆင်ခြေပေးခဲ့ကြသော်လည်း၊ ဒါဝိဒ်၏နောင်တရမှုနှင့် နှိမ့်ချမှုကို ပြသသူကား အလွန်နည်းပါးလှသည်။ သူပြသခဲ့သော စိတ်ရှည်ခြင်းနှင့် ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်ရည်တို့ဖြင့် ပြစ်တင်ဆုံးမခြင်းနှင့် တုံ့ပြန်ခြင်းတို့ကို ခံယူမည့်သူ အနည်းငယ်သာရှိလိမ့်မည်။ သူသည် မိမိအပြစ်ကို ဝန်ခံခဲ့ပြီး၊ ဘုရားသခင်၏သစ္စာရှိသော ကျေးကျွန်တစ်ဦးအဖြစ် မိမိ၏တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ရန် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြိုးပမ်းခဲ့သည်။ သူသည် မိမိ၏နိုင်ငံတော်တည်ဆောက်ရေးအတွက် လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး၊ သူ၏အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် နိုင်ငံတော်သည် ယခင်က မည်သည့်အခါမျှ မရောက်ရှိခဲ့ဖူးသော အင်အားနှင့် ကြီးပွားချမ်းသာမှုကို ရရှိခဲ့သည်။ သူသည် ဘုရားသခင်၏အိမ်တော် တည်ဆောက်ရန်အတွက် အဖိုးတန်သောပစ္စည်း ကုန်ကြမ်းများကို စုဆောင်းခဲ့ပြီး၊ ယခုအခါတွင် သူ၏တစ်သက်တာ လုပ်ဆောင်မှုအားလုံးသည် သုတ်သင်ပယ်ရှင်းခြင်းကို ခံရတော့မည်လော။ နှစ်ပေါင်းများစွာ မြှုပ်နှံထားခဲ့သော လုပ်ဆောင်မှုများ၏ ရလဒ်များ၊ ပါရမီ၊ ကြိုးပမ်းမှုနှင့် နိုင်ငံရေးပရိယာယ်တို့၏ လုပ်ဆောင်ချက်များသည် ဘုရားသခင်၏ဂုဏ်အသရေကိုလည်းကောင်း၊ ဣသရေလအမျိုး၏ ကြီးပွားချမ်းသာမှုကိုလည်းကောင်း လေးစားမှုမရှိသော သူ၏မဆင်မခြင်နှင့် သစ္စာဖောက်သော သား၏လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားရမည်လော။ ဤကြီးစွာသော ဆင်းရဲဒုက္ခထဲတွင် ဒါဝိဒ်အနေဖြင့် ဘုရားသခင်အပေါ် ညည်းညူရန် မည်မျှသဘာဝကျလိမ့်မည်နည်း။ သို့သော် သူသည် မိမိ၏ကိုယ်ပိုင်အပြစ်ထဲတွင် မိမိဒုက္ခ၏ အကြောင်းရင်းကို မြင်ခဲ့ရသည်... ထိုပြင် ထာဝရဘုရားသည် ဒါဝိဒ်ကို စွန့်ပစ်တော်မမူခဲ့ပါ။ ရက်စက်လှသော မတရားမှုနှင့် စော်ကားမှုတို့အောက်တွင်၊ သူသည် မိမိကိုယ်ကို နှိမ့်ချခြင်း၊ အတ္တကင်းခြင်း၊ ရက်ရောခြင်းနှင့် နာခံခြင်းတို့ ရှိကြောင်း ပြသခဲ့သည့် သူ၏အတွေ့အကြုံရှိ ဤအခန်းကဏ္ဍသည်၊ သူ၏တစ်သက်တာ အတွေ့အကြုံအားလုံးတွင် အမွန်မြတ်ဆုံးသော အခန်းကဏ္ဍများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။ ဣသရေလအမျိုးကို အုပ်ချုပ်သူသည် သူ၏ပြင်ပပိုင်း အနိမ့်ဆုံး နှိမ့်ချခြင်းခံရသည့် ဤအချိန်နာရီတွင်ထက် ကောင်းကင်ဘုံ၏အမြင်၌ ပိုမိုစစ်မှန်စွာ ကြီးမြတ်ခဲ့ဖူးခြင်း မရှိခဲ့ပါ။ ၄၇အမျိုးအနွယ်စုခေါင်းဆောင်များနှင့် ပရောဖက်များ၊ ၇၃၇၊ ၇၃၈။

 

မိုက်မဲသော ပညာရှိတစ်ဦး — ဇွန်လ ၂၆ ရက်

 ၂ ဓမ္မရာဇဝင် ၁၆:၁၅-၁၇:၂၄ ထာဝရဘုရားသည် အဗရှလုံအပေါ်သို့ ဘေးဥပဒ်ကို ရောက်စေခြင်းငှါ အဟိသောဖေလ ပေးသော ကောင်းသောအတိုင်ပင်ကို ဖျက်ဆီးမည်အကြောင်း စီရင်တော်မူနှင့်ပြီ။ ၂ ဓမ္မရာဇဝင် ၁၇:၁၄။ အဟိသောဖေလသည် ဒါဝိဒ်ကို ချက်ချင်းအရေးယူ လုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်ကြောင်း အဗရှလုံကို တိုက်တွန်းခဲ့သည်... ဤအစီအစဉ်ကို ရှင်ဘုရင်၏ တိုင်ပင်ဖက်များက အတည်ပြုခဲ့ကြသည်။ ၎င်းကိုသာ လိုက်နာခဲ့ပါက၊ ထာဝရဘုရားသည် သူ့ကိုကယ်တင်ရန် တိုက်ရိုက်ကြားဝင် မစွက်ဖက်ခဲ့လျှင် ဒါဝိဒ်သည် ဧကန်အမှန် အသတ်ခံရလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ကျော်ကြားလှသော အဟိသောဖေလ၏ ပညာထက် သာလွန်မြင့်မားသော ပညာတော်သည် အဖြစ်အပျက်များကို လမ်းညွှန်နေခဲ့သည်... ဟုရှဲသည် တိုင်ပင်ပွဲသို့ ခေါ်ယူခြင်းမခံခဲ့ရသဖြင့်၊ သူလျှိုတစ်ဦးအဖြစ် သံသယဝင်ခြင်း မခံရစေရန်အတွက် မဖိတ်ကြားဘဲ ဝင်မသွားခဲ့ပါ။ သို့သော် အစည်းအဝေး လူစုခွဲပြီးနောက်၊ မိမိဖခင်၏ တိုင်ပင်ဖက်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို အလေးအမြတ်ထားသော အဗရှလုံသည် အဟိသောဖေလ၏ အစီအစဉ်ကို သူ့ထံ တင်ပြခဲ့သည်။ အကယ်၍ အဆိုပြုထားသော အစီအစဉ်ကို လိုက်နာပါက ဒါဝိဒ်သည် ပျက်စီးလိမ့်မည်ကို ဟုရှဲ မြင်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူက “အဟိသောဖေလ ယခုပေးသော အတိုင်ပင် မကောင်းပါ” ဟု ဆိုခဲ့သည်... သူသည် အာဏာပြသခြင်းကို နှစ်သက်သော၊ လေလွင့်ပြီး အတ္တကြီးသော သဘာဝကို ဆွဲဆောင်နိုင်မည့် အစီအစဉ်တစ်ခုကို အကြံပြုခဲ့သည်... “အဗရှလုံနှင့် ဣသရေလလူအပေါင်းတို့ကလည်း၊ အာခိလူ ဟုရှဲပေးသော အတိုင်ပင်သည် အဟိသောဖေလပေးသော အတိုင်ပင်ထက် သာ၍ကောင်းသည်ဟု ဆိုကြ၏။” သို့သော် လှည့်စားခြင်းမခံရသည့် သူတစ်ဦးရှိခဲ့သည်—အဗရှလုံ၏ ဤသေစေနိုင်သော မှားယွင်းမှု၏ ရလဒ်ကို ရှင်းလင်းစွာ ကြိုတင်မြင်ခဲ့သူ တစ်ဦးဖြစ်သည်။ ပုန်ကန်သူများ၏ လမ်းစဉ် ပျက်စီးသွားပြီကို အဟိသောဖေလ သိခဲ့သည်။ မင်းသား၏ ကံကြမ္မာ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ သူ၏အကြီးမားဆုံးသော ရာဇဝတ်မှုများကို လှုံ့ဆော်ပေးခဲ့သည့် တိုင်ပင်ဖက်အတွက်မူ မျှော်လင့်ချက်မရှိတော့ကြောင်း သူသိခဲ့သည်။ အဟိသောဖေလသည် အဗရှလုံကို ပုန်ကန်မှုတွင် အားပေးခဲ့သည်၊ သူသည် ဖခင်ဖြစ်သူကို ရှုံ့ချရန် အစက်ဆုပ်ဆုံးသော မကောင်းမှုကို ပြုရန် သူ့ကို တိုင်ပင်ပေးခဲ့သည်၊ သူသည် ဒါဝိဒ်ကို သတ်ရန် အကြံပြုခဲ့ပြီး ၎င်းကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် စီစဉ်ခဲ့သည်၊ သူသည် ရှင်ဘုရင်နှင့် မိမိကိုယ်တိုင် ပြန်လည်သင့်မြတ်ရေး၏ နောက်ဆုံးဖြစ်နိုင်ခြေကို ဖြတ်တောက်ခဲ့သည်၊ ယခုတွင် အဗရှလုံကိုယ်တိုင်ကပင် သူ၏ရှေ့၌ အခြားသူတစ်ဦးကို ပို၍မျက်နှာသာပေးခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ မနာလိုခြင်း၊ အမျက်ထွက်ခြင်းနှင့် မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့ခြင်းတို့ဖြင့်၊ အဟိသောဖေလသည် “မိမိအိမ်၊ မိမိမြို့သို့ပြန်၍ မိမိအိမ်မှုကို စီရင်ပြီးမှ၊ ဆွဲကြိုးထွက်၍ သေလေ၏။” မိမိ၏ မြင့်မားသော အရည်အချင်းများ ရှိသော်လည်း၊ ဘုရားသခင်ကို မိမိ၏အတိုင်ပင်ခံ မပြုခဲ့သောသူတစ်ဦး၏ ပညာ၏ ရလဒ်သည် ယင်းကဲ့သို့ ဖြစ်ခဲ့သည်။ ၄၈၎င်းပြင်၊ ၇၄၀၊ ၇၄၁။

 

ကျောက်တုံးများဖြင့် အမှတ်တရအထိမ်းအမှတ်တိုင် — ဇွန်လ ၂၇ ရက် ၂ ဓမ္မရာဇဝင် ၁၈:၁-၁၈ အဗရှလုံကိုယူ၍ တောထဲမှာ ကြီးစွာသော တွင်း၌ချပြီးလျှင်၊ အလွန်ကြီးစွာသော ကျောက်ပုံကို သူတပါးအပေါ်မှာ ပုံကြ၏။ ၂ ဓမ္မရာဇဝင် ၁၈:၁၇။ ဒါဝိဒ်နှင့် သူ၏လူစုအားလုံး—စစ်သည်များနှင့် နိုင်ငံရေးသမားများ၊ လူအိုများနှင့် လူငယ်များ၊ အမျိုးသမီးများနှင့် ကလေးငယ်များ—သည် ညဉ့်မှောင်မိုက်ထဲတွင် နက်ရှိုင်းပြီး လျင်မြန်စွာ စီးဆင်းနေသော မြစ်ကို ဖြတ်ကူးခဲ့ကြသည်... ဟုရှဲ၏တိုင်ပင်ချက်သည် ၎င်း၏ရည်ရွယ်ချက်ကို အောင်မြင်စေခဲ့ပြီး၊ ဒါဝိဒ်အတွက် ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်ရန် အခွင့်အရေးကို ရရှိစေခဲ့သည်။ သို့သော် စိတ်မြန်ပြီး အလောတကြီးဖြစ်သော မင်းသားကို ကြာရှည်စွာ တားဆီးမထားနိုင်ခဲ့ဘဲ၊ သူသည် မကြာမီတွင် သူ၏ဖခင်ကို လိုက်လံဖမ်းဆီးရန် ထွက်ခွာခဲ့သည်... တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားရာနေရာမှာ ဂျော်ဒန်မြစ်အနီးရှိ တောအုပ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ ထိုနေရာတွင် အဗရှလုံ၏ စစ်တပ်အရေအတွက် အလွန်များပြားခြင်းသည် သူ့အတွက် အားနည်းချက်တစ်ခုသာ ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဤတောအုပ်၏ ချုံနွယ်များနှင့် ရွှံ့နွံများကြားတွင် ဤစည်းကမ်းမရှိသော စစ်တပ်များသည် ရှုပ်ထွေးသွားပြီး ထိန်းကျောင်းရခက်ခဲလာခဲ့သည်... အဗရှလုံသည် ထိုနေ့တွင် ရှုံးနိမ့်တော့မည်ကို မြင်သောအခါ၊ ထွက်ပြေးရန် လှည့်ခဲ့စဉ်၊ သူ၏ဦးခေါင်းသည် ဖြန့်ကားနေသော သစ်ပင်တစ်ပင်၏ သစ်ကိုင်းများကြားတွင် ညှပ်မိသွားပြီး၊ သူ၏လားသည် သူ၏အောက်မှ ထွက်သွားသဖြင့်၊ သူသည် ရန်သူများ၏ သားကောင်အဖြစ် မစွမ်းဆောင်နိုင်ဘဲ တွဲလောင်းဖြစ်နေခဲ့ရသည်။ ဤအခြေအနေတွင် သူ့ကို စစ်သားတစ်ဦးက တွေ့ရှိခဲ့ပြီး၊ ထိုသူသည် ရှင်ဘုရင်ကို စိတ်ပျက်စေမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် အဗရှလုံကို ချမ်းသာပေးခဲ့သော်လည်း၊ မိမိမြင်ခဲ့သမျှကို ယွာဘထံ တိုင်ကြားခဲ့သည်။ ယွာဘသည် မည်သည့်တွန့်ဆုတ်မှုဖြင့်မျှ တားဆီးခြင်းမခံခဲ့ရပါ။ သူသည် အဗရှလုံကို ကူညီခဲ့ဖူးပြီး၊ ဒါဝိဒ်နှင့် နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ပြန်လည်သင့်မြတ်ရေးကို ဆောင်ရွက်ပေးခဲ့သော်လည်း၊ ယင်းယုံကြည်မှုကို အရှက်မဲ့စွာ သစ္စာဖောက်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ ယွာဘ၏ ကြားဝင်တောင်းပန်မှုကြောင့် အဗရှလုံ ရရှိခဲ့သော အားသာချက်များသာမရှိခဲ့လျှင်၊ ဤပုန်ကန်မှုသည် ၎င်း၏ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာများအားလုံးနှင့်အတူ မည်သည့်အခါမျှ ဖြစ်ပွားနိုင်ခဲ့မည်မဟုတ်ပါ။ ယခုတွင် ဤမကောင်းမှုအားလုံးကို လှုံ့ဆော်သူကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် ဖျက်ဆီးပစ်ရန် ယွာဘ၏ လက်တွင်း၌ အာဏာရှိနေခဲ့ပြီ။ “သူသည် မြှားသုံးစင်းကို လက်၌ကိုင်လျက် သွား၍... အဗရှလုံ၏ နှလုံးကို ထိုးဖောက်လေ၏...” ဤကဲ့သို့ပင် ဣသရေလအမျိုး၌ ပုန်ကန်မှုကို လှုံ့ဆော်သူများသည် ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်ခဲ့ကြသည်။ အဟိသောဖေလသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် သတ်သေခြင်းဖြင့် သေဆုံးခဲ့သည်။ ထူးမြတ်လှသော အလှအပသည် ဣသရေလအမျိုး၏ ဂုဏ်ယူစရာဖြစ်ခဲ့သော မင်းသားအဗရှလုံသည်၊ သူ၏နုပျိုသော အရှိန်အဝါရှိစဉ်အတွင်း ဖြတ်တောက်ခြင်းခံခဲ့ရပြီး၊ သူ၏အလောင်းကို တွင်းထဲသို့ ချပစ်ကာ၊ ထာဝရရှုံ့ချခြင်း၏ အမှတ်အသားအဖြစ် ကျောက်ပုံဖြင့် ဖုံးအုပ်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ အဗရှလုံသည် မိမိအသက်ရှင်စဉ်အတွင်း ရှင်ဘုရင်၏ချိုင့်ဝှမ်းတွင် မိမိအတွက် အဖိုးတန်သော အထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်ကို စိုက်ထူခဲ့သော်လည်း၊ သူ၏သင်္ချိုင်းကို မှတ်သားပေးခဲ့သော တစ်ခုတည်းသော အထိမ်းအမှတ်မှာ တောကန္တာရထဲရှိ ထိုကျောက်ပုံသာ ဖြစ်ခဲ့သည်။ ၄၉၎င်းပြင်၊ ၇၄၂-၇၄၄။

 

ငွေကြေးထက် ပို၍အရေးကြီးသောအရာ — ဇွန်လ ၂၈ ရက်

 ၁ ရာဇဝင်ချုပ် ၂၉:၁-၁၄ ထိုသို့ စေတနာစိတ်နှင့် ကြည်ဖြူစွာ လှူဒါန်းကြသောကြောင့်၊ လူများတို့သည် ဝမ်းမြောက်ကြ၏။ ထာဝရဘုရားအား စေတနာစိတ်နှင့် ကြည်ဖြူစွာ လှူဒါန်းကြ၏။ ၁ ရာဇဝင်ချုပ် ၂၉:၉။ ဒါဝိဒ်၏ အုပ်ချုပ်မှုအစပိုင်းမှစ၍ သူ၏ အမြတ်နိုးဆုံးသော အစီအစဉ်များထဲမှ တစ်ခုမှာ ထာဝရဘုရားအဖို့ ဗိမာန်တော်တစ်ဆောင် ဆောက်လုပ်ရန် ဖြစ်သည်။ ဤအစီအစဉ်ကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် သူ့အား ခွင့်မပြုခဲ့သော်လည်း၊ သူသည် ယင်းအတွက် နည်းပါးလှသော ဇွဲလုံ့လနှင့် စိတ်အားထက်သန်မှုကို မပြသခဲ့ပါ။ သူသည် အဖိုးတန်ဆုံးသော ပစ္စည်းကုန်ကြမ်းများဖြစ်သည့်—ရွှေ၊ ငွေ၊ ကြောင်မျက်ရွဲကျောက်များနှင့် အရောင်အမျိုးမျိုးရှိသော ကျောက်များ၊ စကျင်ကျောက်နှင့် အဖိုးတန်ဆုံးသော သစ်သားများကို အမြောက်အမြား ပြင်ဆင်ပေးခဲ့သည်။ ယခုတွင် သူစုဆောင်းခဲ့သော ဤအဖိုးတန် ရတနာများကို အခြားသူများထံ အပ်နှံရတော့မည်ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမူကား ဘုရားသခင်မျက်မှောက်တော်၏ အမှတ်အသားဖြစ်သော သေတ္တာတော်အတွက် အိမ်တော်ကို အခြားသောလက်များက ဆောက်လုပ်ရမည်ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ မိမိ၏အဆုံးသတ်သည် နီးကပ်နေပြီကို ရှင်ဘုရင်မြင်သောအခါ၊ ဤအမွေအနှစ်ကို ယုံကြည်စိတ်ချစွာ လက်ခံရယူရန် နိုင်ငံတော်၏ အစိတ်အပိုင်းအားလုံးမှ ကိုယ်စားလှယ်များနှင့်အတူ ဣသရေလမင်းသားများကို ဆင့်ခေါ်ခဲ့သည်။ သူသည် မိမိ၏သေခါနီးမှာကြားချက်ကို သူတို့ထံ အပ်နှံရန်နှင့် ပြီးမြောက်ရမည့် ကြီးမြတ်သော လုပ်ဆောင်မှုတွင် သူတို့၏သဘောတူညီမှုနှင့် ပံ့ပိုးမှုကို ရယူရန် အလိုရှိခဲ့သည်... သူတို့၏ ရက်ရောသော လက်ဆောင်များကို ယူဆောင်လာကြသော စည်းဝေးနေသည့် လူအုပ်ကြီးအား သူက “ယနေ့ ထာဝရဘုရားအား မိမိသဘောအတိုင်း ပူဇော်ခြင်းငှါ အဘယ်သူအလိုရှိသနည်း” ဟု မေးခဲ့သည်။ စည်းဝေးပွဲမှ ချက်ချင်းပင် တုံ့ပြန်မှု ရှိခဲ့သည်... ရှင်ဘုရင်သည် ဗိမာန်တော်ဆောက်လုပ်ရန်နှင့် လှပစေရန်အတွက် အဖိုးတန်သော ပစ္စည်းကုန်ကြမ်းများကို အလွန်ကြီးစွာသော စိတ်ဝင်စားမှုဖြင့် စုဆောင်းခဲ့သည်။ သူသည် နောင်နှစ်ပေါင်းများစွာတွင် ၎င်း၏ဝန်းကျင်၌ ပဲ့တင်ထပ်မည့် ဘုန်းကြီးသော ဓမ္မသီချင်းများကို စပ်ဆိုခဲ့သည်။ ယခုတွင် အဘတို့၏ အကြီးအကဲများနှင့် ဣသရေလမင်းသားများသည် သူ၏နှိုးဆော်ချက်ကို ထူးမြတ်စွာ တုံ့ပြန်ကြပြီး မိမိတို့ရှေ့ရှိ အရေးကြီးသော လုပ်ဆောင်မှုအတွက် မိမိတို့ကိုယ်ကို ပူဇော်ကြသောကြောင့်၊ သူ၏စိတ်နှလုံးသည် ဘုရားသခင်၌ ဝမ်းမြောက်ခြင်း ရှိခဲ့သည်... လူသားသည် ဘုရားသခင်၏ ရက်ရောမှုမှ ရရှိသမျှ အရာအားလုံးသည် ဘုရားသခင်နှင့်သာ ဆိုင်သေးသည်။ ဘုရားသခင်သည် ကမ္ဘာမြေ၏ အဖိုးတန်ပြီး လှပသောအရာများတွင် ပေးသနားတော်မူသမျှသည် လူတို့၏လက်ထဲသို့ ထည့်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ယင်းမှာ သူတို့အပေါ်ထားရှိသော သူတို့၏မေတ္တာ၏ နက်ရှိုင်းမှုနှင့် ကိုယ်တော်၏မျက်နှာသာပေးမှုများအပေါ် သူတို့၏တန်ဖိုးထားမှုကို စမ်းသပ်ရန်ဖြစ်သည်။ ယင်းသည် စည်းစိမ်ဥစ္စာ၏ ရတနာများဖြစ်စေ၊ ဉာဏ်ပညာ၏ ရတနာများဖြစ်စေ၊ ၎င်းတို့ကို ယေရှု၏ခြေတော်ရင်း၌ စေတနာစိတ်နှင့် ပူဇော်သက္ကာအဖြစ် ချထားရမည်ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ပြုစဉ်အတွင်း လှူဒါန်းသူသည် ဒါဝိဒ်နည်းတူ “ခပ်သိမ်းသောအရာတို့သည် ကိုယ်တော်ထံက လာပါ၏။ ကိုယ်တော်ပေးသနားတော်မူသောအရာတို့ကိုသာ ကိုယ်တော်အား အကျွန်ုပ်တို့သည် လှူဒါန်းပါ၏” ဟု ဆိုရမည်။ ၅၀၎င်းပြင်၊

 

အသက်ကြီးလာခြင်းကို ဂုဏ်သိက္ခာရှိစွာ လက်ခံခြင်း — ဇွန်လ ၂၉ ရက်

 အကျွန်ုပ်အသက်ကြီး၍ အားလျော့သောအခါ၊ အကျွန်ုပ်ကိုပစ်ပယ်၍ စွန့်ပစ်တော်မမူပါနှင့်။ ဆာလံ ၇၁:၉။ ဒါဝိဒ်သည် အသက်ကြီးသောအခါ မိမိကို စွန့်ပစ်တော်မမူရန် ထာဝရဘုရားထံ တောင်းလျှောက်ခဲ့သည်။ သူသည် အဘယ်ကြောင့် ဤသို့ ဆုတောင်းခဲ့သနည်း။ မိမိဝန်းကျင်ရှိ သက်ကြီးရွယ်အို အများစုသည် သူတို့၏ စရိုက်လက္ခဏာ၏ မကောင်းသော အမူအကျင့်များက သူတို့၏အသက်အရွယ်နှင့်အတူ တိုးပွားလာခြင်းကြောင့် မပျော်မရွှင် ဖြစ်နေကြသည်ကို သူမြင်ခဲ့ရသည်။ အကယ်၍ သူတို့သည် သဘာဝအလျောက် စေးနှဲပြီး လောဘကြီးသူများဖြစ်ပါက၊ သူတို့သည် အရွယ်ရင့်လာသောအခါ ပို၍စိတ်ပျက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် စေးနှဲလာကြသည်။ အကယ်၍ သူတို့သည် မနာလိုတတ်သူ၊ ညည်းညူတတ်သူနှင့် စိတ်မရှည်သူများ ဖြစ်ခဲ့ပါက၊ သူတို့သည် အသက်ကြီးလာသောအခါ အထူးသဖြင့် ထိုသို့ဖြစ်လာကြသည်။ ၅၁အက်စ်ဒီအေ ဘုရားကျောင်းကျမ်းစာအဖွင့်ကျမ်း ၃:၁၁၄၈။ ဒါဝိဒ်သည် လူပျိုအရွယ် အားအင်ရှိစဉ်က မိမိတို့ရှေ့၌ ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့ရိုသေမှု ရှိပုံရသော ရှင်ဘုရင်များနှင့် မှူးမတ်များသည် အသက်ကြီးလာသောအခါ မိမိတို့၏ အကောင်းဆုံးသော မိတ်ဆွေများနှင့် ဆွေးမျိုးများအပေါ် မနာလိုဖြစ်လာကြသည်ကို မြင်ရသဖြင့် စိတ်ဆင်းရဲခဲ့ရသည်။ မိမိတို့၏ မိတ်ဆွေများက မိမိတို့အပေါ် စိတ်ဝင်စားမှု ပြသခြင်းမှာ အတ္တဆန္ဒများကြောင့် ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူတို့သည် စဉ်ဆက်မပြတ် စိုးရိမ်စိတ် ရှိနေခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် မိမိတို့ယုံကြည်စိတ်ချရမည့်သူများနှင့် ပတ်သက်၍ သူစိမ်းများ၏ အရိပ်အမြွက် ပြောကြားချက်များနှင့် လှည့်စားသော အကြံဉာဏ်များကို နားထောင်ကြလိမ့်မည်။ သူတို့၏ မထိန်းချုပ်နိုင်သော မနာလိုစိတ်သည် တစ်ခါတစ်ရံတွင် သူတို့၏ ကျဆင်းနေသော ဆုံးဖြတ်ချက်ကို အားလုံးက သဘောမတူကြသောကြောင့် မီးတောက်တစ်ခုကဲ့သို့ လောင်ကျွမ်းခဲ့သည်။ သူတို့၏ လောဘရမ္မက်သည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းခဲ့သည်။ သူတို့သည် မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင်သားသမီးများနှင့် ဆွေမျိုးများသည် မိမိတို့၏နေရာကို ရယူရန်၊ မိမိတို့၏ စည်းစိမ်ဥစ္စာကို ပိုင်ဆိုင်ရန်နှင့် မိမိတို့အပေါ် ပေးသနားခဲ့သော အရိုအသေပြုမှုကို လက်ခံရယူရန်အတွက် မိမိတို့ကို သေစေချင်နေကြသည်ဟု မကြာခဏ ထင်မြင်တတ်ကြသည်။ ထို့ပြင် အချို့သူများသည် မိမိတို့၏ မနာလိုခြင်း၊ လောဘကြီးခြင်း ခံစားချက်များ၏ လွှမ်းမိုးမှုကို အလွန်အမင်း ခံရသဖြင့် မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင်သားသမီးများကိုပင် ဖျက်ဆီးပစ်ကြသည်။ ဒါဝိဒ်သည် အချို့သူတို့၏ ဘဝများသည် လူပျိုအရွယ် အားအင်ရှိစဉ်က ဖြောင့်မတ်ခဲ့သော်လည်း၊ အသက်ကြီးခြင်းသည် သူတို့အပေါ်သို့ ရောက်လာသောအခါ သူတို့၏ ကိုယ်ကိုကိုယ်ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းကို ဆုံးရှုံးသွားပုံရသည်ကို သတိပြုမိခဲ့သည်။ စာတန်သည် ဝင်ရောက်လာပြီး သူတို့၏စိတ်ကို လမ်းညွှန်ကာ၊ သူတို့ကို ဂဏာမငြိမ်ဖြစ်စေပြီး မကျေနပ်မှုများ ဖြစ်စေခဲ့သည်... ဒါဝိဒ်သည် နက်ရှိုင်းစွာ စိတ်လှုပ်ရှားခဲ့ရသည်၊ သူသည် မိမိကိုယ်တိုင် အသက်ကြီးလာမည့် အချိန်ကို မျှော်တွေးမိသောအခါ စိတ်ဆင်းရဲခဲ့ရသည်။ သူသည် ဘုရားသခင်က မိမိကို စွန့်ပစ်ထားခဲ့ပြီး၊ မိမိသည် မိမိသတိပြုမိခဲ့ဖူးသော အခြားသော အသက်ကြီးသူများကဲ့သို့ မပျော်မရွှင် ဖြစ်ရလိမ့်မည်ကိုလည်းကောင်း၊ ထာဝရဘုရား၏ ရန်သူများ၏ ပြစ်တင်ရှုံ့ချခြင်းခံရရန် စွန့်ပစ်ခြင်း ခံရလိမ့်မည်ကိုလည်းကောင်း စိုးရိမ်ခဲ့သည်။ မိမိအပေါ်ရှိသော ဤဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးနှင့်အတူ သူသည် စိတ်အားထက်သန်စွာ ဆုတောင်းခဲ့သည်– “အကျွန်ုပ်အသက်ကြီး၍ အားလျော့သောအခါ၊ အကျွန်ုပ်ကိုပစ်ပယ်၍ စွန့်ပစ်တော်မမူပါနှင့်။” ၅၂အသင်းတော်အတွက် သက်သေခံချက်များ ၁:၄၂၂၊ ၄၂၃။

 

နောက်ဆုံးစကားများ — ဇွန်လ ၃၀ ရက်

၂ ဓမ္မရာဇဝင် ၂၃:၁-၅၊ ပြန်လည်ပြင်ဆင်ထားသော ဗားရှင်း ဒါဝိဒ်၏ နောက်ဆုံးစကားဟူမူကား၊ ၂ ဓမ္မရာဇဝင် ၂၃:၁။ ဒါဝိဒ်၏ မှတ်တမ်းတင်ထားသော “နောက်ဆုံးစကားများ” မှာ သီချင်းတစ်ပုဒ်ဖြစ်သည်—ယုံကြည်ကိုးစားခြင်း၊ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော လမ်းစဉ်နှင့် မပျောက်ပျက်နိုင်သော ယုံကြည်ခြင်းတို့၏ သီချင်းတစ်ပုဒ်ဖြစ်သည်– “ယေရှဲ၏သား ဒါဝိဒ် စကားမြွက်ဆိုသည်ကား၊

ချီးမြှောက်ခြင်းကို ခံရသောသူ၊

ယာကုပ်၏ဘုရားသခင် ဘိသိက်ပေးတော်မူသောသူ၊

ဣသရေလအမျိုး၌ သာယာသောဆာလံဆရာ စကားမြွက်ဆိုသည်ကား၊

ထာဝရဘုရား၏ ဝိညာဉ်တော်သည် ငါ့အားဖြင့် မြွက်ဆိုတော်မူ၏...

လူတို့ကို တရားသဖြင့် အုပ်ချုပ်သောသူ၊

ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့လျက် အုပ်ချုပ်သောသူသည်၊

နေထွက်သောအချိန်၌ မိုးမလင်းမှီ၊

မိုးတိမ်မရှိသော နံနက်အချိန်တွင် ဖြစ်သော အလင်းကဲ့သို့၎င်း၊

မိုးရွာပြီးမှ လင်းရွှန်းသောအခါ၊

မြေထဲက ပေါက်သော မြက်နုကဲ့သို့၎င်း ဖြစ်လိမ့်မည်။

ငါ့အိမ်သည် ဘုရားသခင်ရှေ့တော်၌ ထိုသို့မကဲ့သို့မဟုတ်သော်လည်း၊

ငါနှင့် ထာဝရပဋိညာဉ်ကို ပြုတော်မူပြီ။

ထိုပဋိညာဉ်သည် အလုံးစုံတို့၌ စီရင်ပြင်ဆင်၍ မြဲမြံလျက်ရှိ၏။

ထိုပဋိညာဉ်သည် ငါ့ကိုအလုံးစုံသော ကယ်တင်ခြင်း၊ ငါအလိုရှိသမျှသော အရာ ဖြစ်၏” (၂ ဓမ္မရာဇဝင် ၂၃:၁-၅၊ အာရ်ဗွီ)။ ဒါဝိဒ်၏ ကျရှုံးမှုသည် ကြီးမားခဲ့သော်လည်း၊ သူ၏နောင်တရမှုသည် နက်နဲခဲ့သည်၊ သူ၏မေတ္တာသည် ပြင်းပြခဲ့ပြီး၊ သူ၏ယုံကြည်ခြင်းသည် ကြံ့ခိုင်ခဲ့သည်။ သူသည် အများအပြား ခွင့်လွှတ်ခြင်း ခံခဲ့ရသဖြင့်၊ ထို့ကြောင့် သူသည် အလွန်ချစ်ခဲ့သည် (လုကာ ၇:၄၈)။ ဒါဝိဒ်၏ ဆာလံကျမ်းများသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် အပြစ်ရှိကြောင်း သိရှိခြင်းနှင့် မိမိကိုယ်ကိုယ် ပြစ်တင်ရှုံ့ချခြင်းတို့၏ နက်နဲရာမှသည်၊ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ယုံကြည်ခြင်းနှင့် ဘုရားသခင်နှင့် အထူးမြတ်ဆုံးသော မိထ္ထဟာရဖွဲ့ခြင်းအထိ အတွေ့အကြုံ၏ အတိုင်းအတာတစ်ခုလုံးကို ဖြတ်သန်းသွားသည်။ သူ၏ဘဝမှတ်တမ်းက အပြစ်သည် ရှက်ဖွယ်နှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခကိုသာ ယူဆောင်လာနိုင်သော်လည်း၊ ဘုရားသခင်၏ မေတ္တာနှင့် ကရုဏာတော်သည် အနက်ရှိုင်းဆုံးသော အောက်ခြေအထိ ရောက်ရှိနိုင်ကြောင်း၊ ယုံကြည်ခြင်းသည် နောင်တရသော ဝိညာဉ်ကို ဘုရားသခင်၏ သားသမီးများအဖြစ် မွေးစားခြင်းကို ခံစားရရှိရန် မြှင့်တင်ပေးလိမ့်မည်ဖြစ်ကြောင်း ကြေညာနေသည်။ ကိုယ်တော်၏ နှုတ်ကပတ်တော်တွင် ပါရှိသမျှသော ကတိပြုချက်များအားလုံးအနက်၊ ၎င်းသည် ဘုရားသခင်၏ သစ္စာရှိမှု၊ တရားမျှတမှုနှင့် ပဋိညာဉ်ကရုဏာတော်တို့အတွက် အင်အားအကောင်းဆုံးသော သက်သေခံချက်များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်... ဒါဝိဒ်နှင့် သူ၏အမျိုးအနွယ်အား ပေးထားသော ကတိတော်များသည် ဘုန်းကြီးလှပြီး၊ ထိုကတိတော်များသည် ထာဝရကာလကို မျှော်ကြည့်ကာ ခရစ်တော်၌ ၎င်းတို့၏ အပြည့်အဝ ပြည့်စုံခြင်းကို ခံစားရရှိကြသည်။ ၅၃အမျိုးအနွယ်စုခေါင်းဆောင်များနှင့် ပရောဖက်များ၊ ၇၅၄။