အခန်း ၆၂—သန့်ရှင်းသူတို့၏ ဆုလာဘ်

 

အခန်း ၆၂—သန့်ရှင်းသူတို့၏ ဆုလာဘ်

ထို့နောက် ကောင်းကင်တမန်များစွာသည် မြို့တော်ထဲမှ ဘုန်းအသရေရှိသော သရဖူများကို ယူဆောင်လာကြသည်ကို ကျွန်ုပ်မြင်ရသည်။ သန့်ရှင်းသူတစ်ဦးစီအတွက် သရဖူတစ်ခုစီဖြစ်ပြီး၊ သရဖူပေါ်တွင် သက်ဆိုင်သူ၏အမည်ကို ရေးသားထားသည်။ ယေရှုက သရဖူများကို တောင်းတော်မူသောအခါ ကောင်းကင်တမန်များက သရဖူများကို ကိုယ်တော်ထံ ဆက်ကပ်ကြပြီး၊ ချစ်စဖွယ်ယေရှုသည် မိမိ၏ညာလက်တော်ဖြင့် သန့်ရှင်းသူတို့၏ဦးခေါင်းပေါ်သို့ သရဖူများကို ဆောင်းပေးတော်မူသည်။ ထိုနည်းတူ ကောင်းကင်တမန်များသည် စောင်းများကို ယူဆောင်လာကြပြီး ယေရှုသည် ထိုစောင်းများကိုလည်း သန့်ရှင်းသူတို့အား ပေးတော်မူသည်။ အမိန့်ပေးသော ကောင်းကင်တမန်များက ဦးစွာ သံစဉ်တစ်သံကို တီးခတ်ကြပြီးနောက် လူတိုင်း၏အသံသည် ကျေးဇူးတင်ဝမ်းမြောက်သော ချီးမွမ်းခြင်းဖြင့် မြင့်တက်လာကာ လက်တိုင်းသည် စောင်းကြိုးများပေါ်တွင် ကျွမ်းကျင်စွာ တီးခတ်ကြသဖြင့် ကြွယ်ဝ၍ ပြည့်စုံသော သာယာနာချိုသော သံစဉ်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထို့နောက် ယေရှုသည် ရွေးနုတ်ခံရသော လူအစုအဝေးကို မြို့တော်၏တံခါးဝသို့ ဦးဆောင်သွားတော်မူသည်ကို ကျွန်ုပ်မြင်ရသည်။ ကိုယ်တော်သည် တံခါးကို ကိုင်၍ တောက်ပနေသော ပတ္တာများပေါ်တွင် နောက်သို့လှန်ဖွင့်ပြီး၊ အမှန်တရားကို စောင့်ထိန်းခဲ့သော လူမျိုးများအား အထဲသို့ ဝင်ကြရန် မိန့်တော်မူသည်။ မြို့တော်အတွင်း၌ မျက်စိကို မွေ့လျော်စေမည့် အရာအားလုံး ရှိသည်။ နေရာတိုင်းတွင် ကြွယ်ဝသော ဘုန်းအသရေကို သူတို့မြင်ကြသည်။ ထို့နောက် ယေရှုသည် မိမိ၏ရွေးနုတ်ခံရသော သန့်ရှင်းသူတို့ကို ကြည့်တော်မူသည်။ သူတို့၏မျက်နှာများသည် ဘုန်းအသရေဖြင့် တောက်ပနေကြသည်။ ကိုယ်တော်၏ချစ်ခြင်းမေတ္တာပြည့်သော မျက်စိတော်များကို သူတို့အပေါ် စိုက်ကြည့်တော်မူလျက် ကြွယ်ဝ၍ တေးသံကဲ့သို့ ချိုမြိန်သော အသံတော်ဖြင့် “ငါ၏ဝိညာဉ်ခံစားခဲ့ရသော ဝေဒနာ၏ အသီးအပွင့်ကို ငါမြင်ရပြီ၊ ငါကျေနပ်ပြီ။ ဤကြွယ်ဝသော ဘုန်းအသရေသည် သင်တို့ ထာဝရခံစားရန်အတွက် ဖြစ်သည်။ သင်တို့၏ဝမ်းနည်းခြင်းများ အဆုံးသတ်ပြီ။ သေခြင်းလည်း မရှိတော့၊ ဝမ်းနည်းခြင်းလည်း မရှိတော့၊ ငိုကြွေးခြင်းလည်း မရှိတော့၊ နာကျင်ခြင်းလည်း နောက်တစ်ဖန် မရှိတော့” ဟု မိန့်တော်မူသည်။ ရွေးနုတ်ခံရသော လူအစုအဝေးသည် ဦးညွှတ်၍ မိမိတို့၏ တောက်ပသော သရဖူများကို ယေရှု၏ခြေတော်ရင်း၌ ချထားကြသည်ကို ကျွန်ုပ်မြင်ရသည်။ ထို့နောက် ကိုယ်တော်၏ချစ်စဖွယ်လက်တော်က သူတို့ကို ပြန်လည်မြှောက်ပေးသောအခါ သူတို့သည် ရွှေစောင်းများကို တီးခတ်ကြပြီး သိုးသငယ်အား ဆက်ကပ်သော ကြွယ်ဝသည့် တေးဂီတနှင့် သီချင်းများဖြင့် ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို ပြည့်စေကြသည်။

ထို့နောက် ယေရှုသည် မိမိ၏လူတို့ကို အသက်ပင်ရှိရာသို့ ဦးဆောင်သွားတော်မူသည်ကို ကျွန်ုပ်မြင်ရသည်။ ထိုအခါ သေတတ်သောလူတို့၏ နားဖြင့် ကြားခဲ့ဖူးသမျှသော မည်သည့်ဂီတသံထက်မဆို ပို၍ချိုမြိန်ကြွယ်ဝသော ကိုယ်တော်၏ချစ်စဖွယ်အသံကို ထပ်မံကြားရပြီး “ဤအပင်၏အရွက်များသည် လူမျိုးတို့၏ အနာရောဂါပျောက်ကင်းရန် ဖြစ်သည်။ ထိုအရွက်များကို သင်တို့အားလုံး စားကြလော့” ဟု မိန့်တော်မူသည်။ အသက်ပင်ပေါ်တွင် အလွန်လှပသော အသီးများရှိပြီး သန့်ရှင်းသူတို့သည် ထိုအသီးများကို လွတ်လပ်စွာ စားသုံးနိုင်ကြသည်။ မြို့တော်အတွင်းတွင် အလွန်ဘုန်းအသရေရှိသော ရာဇပလ္လင်တစ်ခုရှိပြီး၊ ထိုရာဇပလ္လင်မှ ကြည်လင်၍ သလင်းကျောက်ကဲ့သို့ သန့်ရှင်းသော အသက်ရေမြစ်သည် စီးထွက်လာသည်။ ထိုမြစ်၏ တစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် အသက်ပင်ရှိပြီး၊ မြစ်ကမ်းတစ်လျှောက်တွင် အစားအစာအဖြစ် ကောင်းမွန်သောအသီးများ သီးသော အခြားလှပသည့် အပင်များလည်း ရှိကြသည်။

ကောင်းကင်၏အကြောင်းကို ဖော်ပြရန် ဘာသာစကားသည် လုံးဝ အားနည်းလွန်းလှသည်။ ထိုမြင်ကွင်းသည် ကျွန်ုပ်ရှေ့တွင် ထင်ရှားပေါ်လာသောအခါ အံ့ဩခြင်း၌ နစ်မြုပ်သွားရသည်။ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော တင့်တယ်ခမ်းနားမှုနှင့် ထူးမြတ်သော ဘုန်းအသရေတို့ကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားသွားရသဖြင့် ဘောပင်ကို ချထားပြီး “အို၊ မည်မျှကြီးမားသော ချစ်ခြင်းမေတ္တာပါနည်း။ အံ့ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် မည်မျှကြီးမားသော ချစ်ခြင်းမေတ္တာပါနည်း” ဟု ကြွေးကြော်မိသည်။ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော စကားလုံးများပင် ကောင်းကင်၏ဘုန်းအသရေကိုလည်းကောင်း၊ ကယ်တင်ရှင်၏ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ချစ်ခြင်းမေတ္တာ၏ နက်နဲသောအနက်ကိုလည်းကောင်း ဖော်ပြရန် မလုံလောက်နိုင်ပါ။