အခန်း ၃၅—ဧဝံဂေလိအမှုတော်၏ စနစ်တကျစီမံခြင်း
ဤအခန်းသည် တမန်တော်ဝတ္ထု
၆:၁-၇ ကို အခြေခံထားသည်။
“ထိုကာလ၌
တပည့်တော်တို့၏ အရေအတွက် တိုးပွားလာသောအခါ၊ နေ့စဉ် ဝေငှပေးရာ၌ ဂရိစကားပြောသော
မုဆိုးမတို့ကို လျစ်လျူရှုထားကြသောကြောင့် ဂရိစကားပြောသောသူတို့သည်
ဟေဗြဲစကားပြောသောသူတို့ကို ဆန့်ကျင်၍ ညည်းညူခြင်း ပေါ်ပေါက်လာ၏။”
ဤဂရိစကားပြောသူများသည် ဂရိဘာသာစကား ပြောဆိုသည့် အခြားနိုင်ငံများတွင်
နေထိုင်ခဲ့သူများ ဖြစ်ကြသည်။ ပြောင်းလဲယုံကြည်လာသူများအနက်
အရေအတွက်အလွန်များပြားသူတို့သည် ဟေဗြဲစကားပြောသော ယုဒလူမျိုးများ ဖြစ်ကြသော်လည်း
ထိုသူတို့သည် ရောမအင်ပါယာအတွင်း နေထိုင်ခဲ့ကြပြီး ဂရိဘာသာစကားကိုသာ ပြောဆိုကြသည်။
သူတို့အကြားတွင် ဂရိစကားပြောသော မုဆိုးမတို့အား ဟေဗြဲစကားပြောသူတို့အကြားရှိ
ဆင်းရဲနွမ်းပါးသူများကဲ့သို့ ရက်ရက်ရောရော မဝေငှပေးကြဟု ညည်းညူသံများ
စတင်ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ဤသို့သော ဘက်လိုက်မှုမျိုးသည် ဘုရားသခင်ရှေ့တော်၌ အလွန်ဝမ်းနည်းဖွယ်ရာ
ဖြစ်မည်ဖြစ်သောကြောင့် ယုံကြည်သူတို့အကြား ငြိမ်သက်ခြင်းနှင့် သဟဇာတဖြစ်ခြင်းကို
ပြန်လည်တည်ဆောက်ရန် ချက်ချင်းဆောင်ရွက်ခဲ့ကြသည်။
ဆင်းရဲသားများအား ဝေငှပေးခြင်းနှင့် အလားတူဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးများကို
တမန်တော်တို့ထံမှ ဖယ်ရှားပေးနိုင်မည့် နည်းလမ်းတစ်ရပ်ကို သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်က
ညွှန်ပြတော်မူခဲ့သည်။ သို့မှသာ သူတို့သည် ခရစ်တော်ကို ဟောပြောရန် လွတ်လပ်စွာ
အချိန်ပေးနိုင်ကြမည်ဖြစ်သည်။ “ထိုအခါ တကျိပ်နှစ်ပါးတို့သည် တပည့်တော်တို့၏
အစည်းအဝေးကို ခေါ်၍ ‘ငါတို့သည် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို ထားခဲ့၍ စားပွဲများကို
ဝန်ဆောင်ပေးခြင်းသည် မသင့်တော်။ ထို့ကြောင့် ညီအစ်ကိုတို့၊ သင်တို့အထဲမှ
သတင်းကောင်းကောင်းရှိ၍ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်နှင့် ဉာဏ်ပညာအပြည့်ရှိသော
လူခုနစ်ယောက်ကို ရွေးချယ်ကြလော့။ ထိုသူတို့ကို ဤအမှုအတွက် ခန့်ထားမည်။ ငါတို့မူကား
ဆုတောင်းခြင်းနှင့် နှုတ်ကပတ်တော်၏ အမှုတော်၌ အစဉ်အမြဲ ကိုယ်ကိုအပ်နှံကြမည်’ ဟု
ဆိုကြ၏။”
ထို့ကြောင့် အသင်းတော်သည် ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်ထံမှ ရရှိသော
ယုံကြည်ခြင်းနှင့် ဉာဏ်ပညာအပြည့်ရှိသည့် လူခုနစ်ဦးကို ရွေးချယ်ပြီး အမှုတော်နှင့်
သက်ဆိုင်သော စီးပွားရေးကိစ္စများကို ကြည့်ရှုဆောင်ရွက်စေခဲ့သည်။ စတေဖန်ကို ပထမဦးဆုံး
ရွေးချယ်ခဲ့ကြသည်။ သူသည် မွေးဖွားရာအားဖြင့်လည်းကောင်း၊ ဘာသာရေးအားဖြင့်လည်းကောင်း
ယုဒလူဖြစ်သော်လည်း ဂရိဘာသာစကားကို ပြောဆိုနိုင်ပြီး ဂရိလူမျိုးတို့၏
ဓလေ့ထုံးစံများနှင့် အပြုအမူများကို ကောင်းစွာသိကျွမ်းသူ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်
မုဆိုးမများ၊ မိဘမဲ့များနှင့် ထိုက်တန်သော ဆင်းရဲသားများအတွက် ခွဲဝေသတ်မှတ်ထားသည့်
ရန်ပုံငွေများကို ထုတ်ပေးခြင်း၏ အကြီးအကဲအဖြစ် ရပ်တည်၍ ကြီးကြပ်ရန်
အသင့်တော်ဆုံးသူအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရသည်။ ဤရွေးချယ်မှုသည် လူတိုင်း၏ သဘောထားနှင့်
ကိုက်ညီသဖြင့် မကျေနပ်မှုနှင့် ညည်းညူမှုများ ငြိမ်သက်သွားကြသည်။
ရွေးချယ်ခံရသော လူခုနစ်ဦးကို ဆုတောင်းခြင်းနှင့် လက်တင်ခြင်းအားဖြင့်
သူတို့၏တာဝန်များအတွက် အလေးအနက် သီးခြားခန့်အပ်ခဲ့ကြသည်။ ဤသို့
ခန့်အပ်ခံရသူများသည် ထိုကြောင့် ယုံကြည်ခြင်းကို သွန်သင်ခြင်းမှ ဖယ်ထုတ်ခံရသည်
မဟုတ်ပေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် “စတေဖန်သည် ယုံကြည်ခြင်းနှင့် တန်ခိုးအပြည့်ရှိ၍
လူတို့အလယ်၌ ကြီးမားသော အံ့ဖွယ်အမှုများနှင့် နိမိတ်လက္ခဏာများကို ပြု၏” ဟု
မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။ သူတို့သည် သမ္မာတရားကို သွန်သင်ရန် အပြည့်အဝ
အရည်အချင်းပြည့်မီသူများ ဖြစ်ကြသည်။ ထို့အပြင် သူတို့သည် တည်ငြိမ်သော
ဆုံးဖြတ်နိုင်စွမ်းနှင့် ချင့်ချိန်နိုင်စွမ်းရှိသူများ ဖြစ်ကြပြီး စမ်းသပ်မှု၊
ညည်းညူမှု သို့မဟုတ် မနာလိုမှုတို့နှင့် သက်ဆိုင်သည့် ခက်ခဲသော အခြေအနေများကို
ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် အလွန်သင့်လျော်သူများ ဖြစ်ကြသည်။
တမန်တော်တို့သည် သမ္မာတရားကို သွန်သင်ခြင်းဟူသော မိမိတို့၏ အထူးအမှုတော်အတွက်
လွတ်လပ်စွာ အချိန်ပေးနိုင်ရန် အသင်းတော်၏ စီးပွားရေးကိစ္စများကို ဆောင်ရွက်ရန်
လူများကို ဤသို့ရွေးချယ်ခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏ ကြီးမားသော ကောင်းကြီးမင်္ဂလာကို
ခံရသည်။ အသင်းတော်သည် အရေအတွက်နှင့် ခွန်အားတွင် တိုးတက်လာသည်။ “ဘုရားသခင်၏
နှုတ်ကပတ်တော်သည် တိုးပွားလာ၏။ ယေရုရှလင်မြို့၌ တပည့်တော်တို့၏ အရေအတွက်သည်
အလွန်တိုးပွားလာ၏။ ယဇ်ပုရောဟိတ်တို့အထဲမှ လူအများအပြားတို့သည် ယုံကြည်ခြင်းကို
နားထောင်ကြ၏။”
တမန်တော်တို့၏ခေတ်က
အသင်းတော်တွင် ထိန်းသိမ်းခဲ့သည့် ထိုအစီအစဉ်နှင့် စနစ်တကျလုပ်ဆောင်ခြင်းကို ယခုအခါ
အသင်းတော်၌လည်း ထိန်းသိမ်းထားရန် လိုအပ်သည်။ အမှုတော်၏ အောင်မြင်တိုးတက်မှုသည်
၎င်း၏ဌာနအသီးသီးကို မိမိတို့၏ ရာထူးများအတွက် အရည်အချင်းပြည့်မီသော
စွမ်းရည်ရှိသူများက စနစ်တကျ ဆောင်ရွက်ခြင်းအပေါ် အလွန်များစွာ မူတည်သည်။
ဘုရားသခင်၏အမှုတော်၌ ခေါင်းဆောင်များဖြစ်ရန် ဘုရားသခင်ရွေးချယ်တော်မူသောသူများသည်
အသင်းတော်၏ ဝိညာဉ်ရေးရာအကျိုးစီးပွားများကို အထွေထွေ ကြီးကြပ်ရသူများဖြစ်သဖြင့်
ဖြစ်နိုင်သမျှ လောကီရေးရာ သဘောသဘာဝရှိသော စိုးရိမ်ပူပန်မှုများနှင့်
ရှုပ်ထွေးမှုများမှ လွတ်မြောက်စေသင့်သည်။ နှုတ်ကပတ်တော်နှင့် သွန်သင်ခြင်း၌
အမှုဆောင်ရန် ဘုရားသခင်ခေါ်တော်မူသောသူများသည် ဆင်ခြင်ခြင်း၊ ဆုတောင်းခြင်းနှင့်
သမ္မာကျမ်းစာကို လေ့လာခြင်းအတွက် အချိန်ရှိသင့်သည်။ သူတို့သည် အသင်းတော်၏
လုပ်ငန်းတာဝန်အရ စုဝေးလာသူများ၏ ကွဲပြားသော စိတ်နေစိတ်ထားများကို
ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းခြင်းနှင့် အသေးအဖွဲ စီးပွားရေးအသေးစိတ်များတွင်
ဝင်ရောက်ပါဝင်ခြင်းအားဖြင့် သူတို့၏ ကြည်လင်သော ဝိညာဉ်ရေးရာ
ပိုင်းခြားသိမြင်နိုင်စွမ်းသည် မှိန်ဖျော့လာသည်။ လောကီရေးရာ သဘောသဘာဝရှိသော
ကိစ္စရပ်များအားလုံးကို သင့်လျော်သော အရာရှိများထံသို့ တင်ပြပြီး သူတို့က
ဖြေရှင်းပေးခြင်းသည် သင့်လျော်သည်။ သို့သော် ထိုကိစ္စများသည် သူတို့၏ဉာဏ်ပညာဖြင့်ပင်
ဖြေရှင်းရန် ခက်ခဲရှုပ်ထွေးလွန်းပါက အသင်းတော်တစ်ရပ်လုံးကို ကြီးကြပ်ရသောသူများ၏
အစည်းအဝေးသို့ တင်ပြသင့်သည်။
No comments:
Post a Comment