အခန်း ၂၈—သက်သေခံများ

 

အခန်း ၂၈—သက်သေခံများ

ရှင်ပြန်ထမြောက်တော်မူသောနေ့၏ မွန်းလွဲပိုင်းနှောင်းပိုင်းတွင် တပည့်တော်နှစ်ဦးသည် ယေရုရှလင်မြို့မှ ရှစ်မိုင်အကွာရှိ ဧမာအုမြို့ငယ်သို့ သွားနေကြသည်။

မကြာသေးမီက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အဖြစ်အပျက်များ၊ အထူးသဖြင့် ကောင်းကင်တမန်များကို မြင်တွေ့ခဲ့ကြပြီး ကိုယ်တော်ရှင်ပြန်ထမြောက်တော်မူပြီးနောက် ယေရှုနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ကြသော အမျိုးသမီးများ၏ သတင်းစကားများနှင့်ပတ်သက်၍ သူတို့သည် စိတ်ရှုပ်ထွေးနေကြသည်။

သူတို့အတွက် အလွန်မှောင်မိုက်နေသော ထိုအကြောင်းအရာများနှင့်ပတ်သက်၍ အလင်းရောင်တစ်စုံတစ်ရာ ရရှိရန်မျှော်လင့်လျက် ဆင်ခြင်တွေးတော၍ ဆုတောင်းရန် မိမိတို့အိမ်သို့ ပြန်လာနေကြသည်။

သူတို့ခရီးသွားနေစဉ် လူစိမ်းတစ်ဦးသည် ရောက်လာပြီး သူတို့နှင့်အတူ လိုက်ပါလာသည်။ သို့သော် သူတို့သည် မိမိတို့၏ စကားပြောဆိုမှုတွင် အလွန်အလုပ်ရှုပ်နေကြသဖြင့် ထိုသူရှိနေသည်ကိုပင် သတိမထားမိသလောက် ဖြစ်ကြသည်။

ဤခွန်အားကြီးသောသူနှစ်ဦးသည် ဝမ်းနည်းခြင်း၏ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို အလွန်ခံစားနေရသဖြင့် ခရီးသွားရင်း ငိုကြွေးနေကြသည်။ ခရစ်တော်၏ သနားကြင်နာသော ချစ်ခြင်းနှလုံးတော်သည် ဤနေရာတွင် ကိုယ်တော်နှစ်သိမ့်ပေးနိုင်သော ဝမ်းနည်းခြင်းကို မြင်တော်မူသည်။

လူစိမ်းတစ်ဦးအဖြစ် အသွင်ပြောင်းထားလျက် ကိုယ်တော်သည် သူတို့နှင့် စကားစတင်ပြောတော်မူသည်။ “သို့သော် သူတို့သည် ကိုယ်တော်ကို မသိနိုင်စေရန် မျက်စိပိတ်ထားခြင်းခံရကြ၏။ ကိုယ်တော်က သူတို့အား မေးတော်မူသည်မှာ—

“သင်တို့သည် လမ်းလျှောက်သွားကြစဉ် အချင်းချင်းပြောဆိုနေကြသော ဤအကြောင်းအရာများကား အဘယ်နည်း။ အဘယ်ကြောင့် ဝမ်းနည်းနေကြသနည်း။

“ထိုသူတို့တွင် ကလောဖာအမည်ရှိသောသူက ပြန်လည်ဖြေကြား၍ ကိုယ်တော်အား—

“ယေရုရှလင်မြို့၌ တည်းခိုနေသော လူစိမ်းသည် ကိုယ်တော်တစ်ဦးတည်းဖြစ်သလော။ ဤနေ့ရက်များအတွင်း ထိုမြို့၌ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အရာများကို မသိသလော။

“ကိုယ်တော်က သူတို့အား ‘အဘယ်အရာများနည်း’ ဟု မေးတော်မူ၏။ သူတို့က ကိုယ်တော်အား ‘ဘုရားသခင်နှင့် လူအပေါင်းတို့ရှေ့တွင် အကျင့်နှင့် နှုတ်ကပတ်တော်အားဖြင့် တန်ခိုးကြီးသော ပရောဖက်ဖြစ်သော နာဇရက်မြို့သား ယေရှုနှင့်ပတ်သက်သော အရာများဖြစ်ပါသည်’ ဟု ပြန်ပြောကြ၏။” လုကာ ၂၄:၁၆-၁၉။

ထို့နောက် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို သူတို့ပြောပြကြပြီး ထိုနေ့နံနက်စောစော သင်္ချိုင်းသို့ ရောက်ခဲ့ကြသော အမျိုးသမီးများ ယူဆောင်လာသည့် သတင်းကိုလည်း ပြန်လည်ပြောပြကြသည်။ ထိုအခါ ကိုယ်တော်က—

“အို လူမိုက်တို့၊ ပရောဖက်တို့ ဟောပြောခဲ့သမျှကို ယုံကြည်ရန် စိတ်နှေးသောသူတို့၊ ခရစ်တော်သည် ဤအရာများကို ခံစားပြီးမှ မိမိ၏ ဘုန်းအသရေထဲသို့ ဝင်ရမည် မဟုတ်သလော။

“မောရှေမှစ၍ ပရောဖက်အပေါင်းတို့အထိ ကျမ်းစာအလုံးစုံ၌ မိမိနှင့်စပ်ဆိုင်သော အရာများကို သူတို့အား ရှင်းပြတော်မူ၏။” လုကာ ၂၄:၂၅-၂၇။

တပည့်တော်များသည် အံ့အားသင့်ဝမ်းမြောက်ခြင်းကြောင့် တိတ်ဆိတ်နေကြသည်။ ထိုလူစိမ်းသည် မည်သူဖြစ်ကြောင်း မမေးဝံ့ကြပေ။ ကိုယ်တော်သည် ခရစ်တော်၏ အမှုတော်နှင့် ပတ်သက်၍ ရှင်းပြတော်မူသည်ကို သူတို့သည် စိတ်အားထက်သန်စွာ နားထောင်ကြသည်။

ကယ်တင်ရှင်သည် တပည့်တော်များအား အစကတည်းက မိမိကိုယ်ကို ဖော်ပြခဲ့ပါက သူတို့ ကျေနပ်ကြမည်ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ဝမ်းမြောက်ခြင်းပြည့်ဝမှုတွင် ထို့ထက်ပို၍ ဘာမျှ မလိုချင်ကြတော့ပေ။ သို့သော် ခရစ်တော်၏ အမှုတော်ကို ဓမ္မဟောင်းကျမ်း၏ ပုံဆောင်ချက်များနှင့် ပရောဖက်ပြုချက်များအားလုံးက မည်သို့ ကြိုတင်ဟောပြောထားကြောင်း သူတို့နားလည်ရန် လိုအပ်သည်။ သူတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းသည် ထိုအရာများအပေါ်တွင် တည်ဆောက်ရမည်ဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်သည် သူတို့ကို ယုံကြည်စေရန် အံ့ဖွယ်အမှုတစ်စုံတစ်ရာကို မပြုတော်မူခဲ့ဘဲ ကျမ်းစာကို ရှင်းပြခြင်းသည် ကိုယ်တော်၏ ပထမဆုံးအမှု ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ကိုယ်တော်၏ သေခြင်းကို မိမိတို့၏ မျှော်လင့်ချက်အားလုံး ပျက်စီးခြင်းအဖြစ် ရှုမြင်ခဲ့ကြသည်။ ယခုမူ ကိုယ်တော်သည် ပရောဖက်များထံမှ ထိုသေခြင်းသည် သူတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းအတွက် အခိုင်မာဆုံး သက်သေပင်ဖြစ်ကြောင်း ပြသတော်မူသည်။

ဤတပည့်တော်များကို သွန်သင်ပေးရာတွင် ခရစ်တော်သည် ဓမ္မဟောင်းကျမ်းသည် ကိုယ်တော်၏ အမှုတော်အတွက် သက်သေဖြစ်ခြင်း၏ အရေးကြီးမှုကို ပြသတော်မူသည်။ ယခုလူများစွာသည် ဓမ္မဟောင်းကျမ်းကို ပယ်ချကြပြီး ၎င်းသည် မည်သည့်အသုံးမျှ မရှိတော့ဟု ဆိုကြသည်။ သို့သော် ထိုသို့သည် ခရစ်တော်၏ သွန်သင်ချက်မဟုတ်။ ကိုယ်တော်သည် ၎င်းကို အလွန်တန်ဖိုးထားတော်မူသဖြင့် တစ်ကြိမ်တွင် “သူတို့သည် မောရှေနှင့် ပရောဖက်တို့၏ စကားကို နားမထောင်လျှင် သေခြင်းမှ ထမြောက်လာသူတစ်ဦး ရှိခဲ့လျှင်ပင် ယုံကြည်ကြမည်မဟုတ်” ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ လုကာ ၁၆:၃၁။

နေဝင်လာသောအခါ တပည့်တော်များသည် မိမိတို့အိမ်သို့ ရောက်ကြသည်။ ယေရှုသည် “ဆက်၍သွားမည့်သူကဲ့သို့ ပြုတော်မူ၏။” သို့သော် တပည့်တော်များသည် ထိုမျှလောက် ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့် မျှော်လင့်ခြင်းကို ပေးခဲ့သောသူနှင့် ခွဲခွာရန် မခံနိုင်ကြပေ။

ထို့ကြောင့် သူတို့က ကိုယ်တော်အား “ညနေချမ်းပြီ၊ နေ့လည်း ကုန်လုနီးပြီဖြစ်သောကြောင့် အကျွန်ုပ်တို့နှင့်အတူ နေတော်မူပါ” ဟု ဆိုကြသည်။ ကိုယ်တော်သည် သူတို့နှင့်အတူ တည်းခိုရန် ဝင်တော်မူ၏။ လုကာ ၂၄:၂၈၊ ၂၉။

ရိုးရှင်းသော ညစာသည် မကြာမီ အဆင်သင့်ဖြစ်လာပြီး ခရစ်တော်သည် မိမိ၏ ထုံးစံအတိုင်း စားပွဲ၏ ထိပ်ဆုံးတွင် နေရာယူတော်မူသည်။

အများအားဖြင့် အစားအစာအပေါ် ကောင်းချီးပေးဆုတောင်းရန်မှာ အိမ်ထောင်ဦးစီး၏ တာဝန်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ခရစ်တော်သည် မုန့်ပေါ်တွင် မိမိ၏ လက်တော်ကို တင်၍ ကောင်းချီးပေးတော်မူသည်။ ထိုအခါ တပည့်တော်များ၏ မျက်စိများ ပွင့်လာကြသည်။

အစားအစာကို ကောင်းချီးပေးသော အပြုအမူ၊ ယခုအခါ အကျွမ်းတဝင်ဖြစ်နေသော အသံတော်၏ အသံ၊ ကိုယ်တော်၏ လက်များပေါ်ရှိ သံမှိုရာများ—ထိုအရာအားလုံးက ကိုယ်တော်သည် သူတို့ချစ်မြတ်နိုးရသော ဆရာသခင်ဖြစ်ကြောင်း ကြေညာနေကြသည်။

ခဏမျှ သူတို့သည် အံ့အားသင့်မိန်းမောလျက် ထိုင်နေကြသည်။ ထို့နောက် ထရပ်၍ ကိုယ်တော်၏ ခြေတော်ရင်း၌ လဲကျကာ ဝတ်ပြုရန် ပြုကြသော်လည်း ကိုယ်တော်သည် ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားတော်မူသည်။

သူတို့၏ ဝမ်းမြောက်ခြင်းကြောင့် ဆာလောင်ခြင်းနှင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ခြင်းကို မေ့လျော့သွားကြသည်။ အစားအစာကိုပင် မစားဘဲ ထားခဲ့ပြီး ရှင်ပြန်ထမြောက်တော်မူသော ကယ်တင်ရှင်၏ အဖိုးတန်သတင်းစကားကို ယူဆောင်လျက် ယေရုရှလင်မြို့သို့ အလျင်အမြန် ပြန်သွားကြသည်။

သူတို့သည် ဤအကြောင်းအရာများကို တပည့်တော်များအား ပြောပြနေစဉ် ခရစ်တော်ကိုယ်တော်တိုင် သူတို့အလယ်တွင် ရပ်တော်မူပြီး ကောင်းချီးပေးရန် လက်တော်များကို မြှောက်လျက် “သင်တို့၌ ငြိမ်သက်ခြင်းရှိစေ” ဟု မိန့်တော်မူသည်။ လုကာ ၂၄:၃၆။

အစတွင် သူတို့ ကြောက်လန့်ကြသည်။ သို့သော် ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏ လက်များနှင့် ခြေထောက်များပေါ်ရှိ သံမှိုရာများကို ပြသတော်မူပြီး သူတို့ရှေ့တွင် အစားအစာစားတော်မူသောအခါ သူတို့ယုံကြည်လာကြပြီး နှစ်သိမ့်မှုရကြသည်။ မယုံကြည်ခြင်း၏ နေရာတွင် ယုံကြည်ခြင်းနှင့် ဝမ်းမြောက်ခြင်းတို့ အစားထိုးဝင်ရောက်လာပြီး စကားလုံးများဖြင့် ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော ခံစားချက်များဖြင့် ရှင်ပြန်ထမြောက်တော်မူသော မိမိတို့၏ ကယ်တင်ရှင်ကို ဝန်ခံကြသည်။

ဤတွေ့ဆုံမှုတွင် သောမသည် သူတို့နှင့်အတူ မရှိခဲ့ပေ။ ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ ပြောပြသော သတင်းများကို သူက ယုံကြည်ရန် ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ရှစ်ရက်ကြာပြီးနောက် သောမရှိနေစဉ် ယေရှုသည် တပည့်တော်များထံသို့ ပေါ်လာတော်မူသည်။

ဤအခါတွင် ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏ လက်များနှင့် ခြေထောက်များပေါ်ရှိ လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာ အသေခံခဲ့ခြင်း၏ အမှတ်အသားများကို တစ်ဖန်ပြတော်မူသည်။ သောမသည် ချက်ချင်း ယုံကြည်သွားပြီး “အကျွန်ုပ်၏ သခင်နှင့် အကျွန်ုပ်၏ ဘုရားသခင်” ဟု အော်ဟစ်သည်။ ယောဟန် ၂၀:၂၈။

အထက်ခန်းတွင် ခရစ်တော်သည် မိမိနှင့်ပတ်သက်သော ကျမ်းစာများကို တစ်ဖန် ရှင်းပြတော်မူသည်။ ထို့နောက် ယေရုရှလင်မြို့မှစ၍ လူမျိုးအပေါင်းတို့အကြား ကိုယ်တော်၏ နာမ၌ နောင်တနှင့် အပြစ်လွှတ်ခြင်းတို့ကို ဟောပြောရမည်ဟု တပည့်တော်တို့အား မိန့်တော်မူသည်။

ကောင်းကင်သို့ မတက်ကြွမီ ကိုယ်တော်က သူတို့အား “သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်သည် သင်တို့အပေါ်သို့ ဆင်းသက်သောအခါ သင်တို့သည် တန်ခိုးကို ရကြလိမ့်မည်။ ထို့နောက် ယေရုရှလင်မြို့၌လည်းကောင်း၊ ယုဒပြည်တစ်ပြည်လုံး၌လည်းကောင်း၊ ရှမာရိပြည်၌လည်းကောင်း၊ မြေကြီးစွန်းတိုင်အောင်လည်းကောင်း ငါ၏ သက်သေများ ဖြစ်ကြလိမ့်မည်။” “ကြည့်ရှုလော့၊ ငါသည် ကမ္ဘာကုန်ဆုံးသည့်တိုင်အောင် အစဉ်သဖြင့် သင်တို့နှင့်အတူ ရှိသည်” ဟု မိန့်တော်မူသည်။ တမန်တော်ဝတ္ထု ၁:၈၊ မဿဲ ၂၈:၂၀။

“လောကအတွက် ကိုယ်ကျိုးစွန့်ပူဇော်သော ငါ၏အသက်တာ၏ သက်သေများကို သင်တို့သည် ဖြစ်ကြ၏” ဟု ကိုယ်တော်မိန့်တော်မူသည်။ “ငါ့ထံသို့လာ၍ မိမိတို့၏ အပြစ်များကို ဝန်ခံသောသူအားလုံးကို ငါသည် အခမဲ့ လက်ခံသည်ကို သင်တို့မြင်ခဲ့ကြပြီ။ အလိုရှိသောသူအားလုံးသည် ဘုရားသခင်နှင့် ပြန်လည်သင့်မြတ်နိုင်ကြပြီး ထာဝရအသက်ကို ရရှိနိုင်ကြသည်။

“ငါ၏တပည့်တော်တို့၊ ဤကရုဏာသတင်းစကားကို သင်တို့ထံသို့ ငါအပ်နှံ၏။ ၎င်းကို လူမျိုးအပေါင်း၊ ဘာသာစကားအပေါင်းနှင့် လူမျိုးစုအပေါင်းတို့ထံ ပေးအပ်ရမည်။

“လူတို့နေထိုင်နိုင်သော ကမ္ဘာမြေ၏ အဝေးဆုံးအရပ်သို့ သွားကြလော့။ သို့သော် ငါ၏ရှိနေခြင်းသည် ထိုနေရာ၌လည်း ရှိမည်ဖြစ်ကြောင်း သိထားကြလော့။

တပည့်တော်များအား ကယ်တင်ရှင်ပေးအပ်သော တာဝန်တွင် ကာလအဆုံးတိုင်အောင် ယုံကြည်သူအားလုံး ပါဝင်ကြသည်။

လူတိုင်းသည် လူအများစုဝေးရာ အသင်းတော်များ၌ ဟောပြောနိုင်ကြသည် မဟုတ်။ သို့သော် လူတိုင်းသည် တစ်ဦးချင်းစီထံ အမှုဆောင်နိုင်ကြသည်။ ဆင်းရဲဒုက္ခခံနေရသူများကို လက်ခံပေးသူ၊ အကူအညီလိုအပ်သူများကို ကူညီပေးသူ၊ ဝမ်းနည်းနေသူများကို နှစ်သိမ့်ပေးသူနှင့် အပြစ်သားအား ခရစ်တော်၏ အပြစ်လွှတ်သော ချစ်ခြင်းမေတ္တာအကြောင်း ပြောပြသူတို့သည် အမှုဆောင်သူများ ဖြစ်ကြသည်။ ဤသူတို့သည် ခရစ်တော်၏ သက်သေများ ဖြစ်ကြသည်။