အခန်း ၅—ယေရှု၏ ကလေးဘဝ

 

အခန်း ၅—ယေရှု၏ ကလေးဘဝ

ယေရှုသည် ငယ်စဉ်က တောင်တန်းပေါ်ရှိ ရွာငယ်လေးတစ်ရွာ၌ နေထိုင်ခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် ဘုရားသခင်၏သားတော်ဖြစ်သဖြင့် မြေကြီးပေါ်ရှိ မည်သည့်နေရာကိုမဆို မိမိအိမ်အဖြစ် ရွေးချယ်နိုင်ခဲ့သည်။

မည်သည့်နေရာအတွက်မဆို ကိုယ်တော်ရှိနေခြင်းသည် ဂုဏ်အသရေဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ကိုယ်တော်သည် ချမ်းသာသောသူတို့၏ အိမ်များ သို့မဟုတ် ဘုရင်တို့၏ နန်းတော်များသို့ မသွားခဲ့ပါ။ နာဇရက်မြို့၌ ဆင်းရဲသောသူတို့အကြား နေထိုင်ရန် ရွေးချယ်တော်မူခဲ့သည်။

ယေရှုသည် ဆင်းရဲသောသူတို့အား သူတို့၏ဒုက္ခများကို ကိုယ်တော်နားလည်ကြောင်း သိစေလိုတော်မူသည်။ သူတို့ ခံရမည့်အရာအားလုံးကို ကိုယ်တော်ခံတော်မူခဲ့သည်။ သူတို့နှင့်အတူ ကိုယ်ချင်းစာနိုင်ပြီး ကူညီပေးနိုင်တော်မူသည်။

ယေရှု၏ ငယ်ရွယ်စဉ်နှစ်များအကြောင်း သမ္မာကျမ်းစာက “သူငယ်သည် ကြီးပြင်း၍ ဝိညာဉ်အားဖြင့် ခွန်အားနှင့်ပြည့်စုံပြီး ပညာနှင့်ပြည့်ဝ၏။ ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်သည် သူ့အပေါ်၌ ရှိ၏” ဟု ဆိုသည်။ “ယေရှုသည်လည်း ပညာအရာ၌၄င်း၊ ကိုယ်အရပ်၌၄င်း၊ ဘုရားသခင်နှင့် လူတို့၏ မျက်နှာသာ၌၄င်း တိုးပွားတော်မူ၏။” [လုကာ ၂:၄၀၊ ၅၂]

ကိုယ်တော်၏စိတ်သည် ထက်မြက်၍ တက်ကြွသည်။ လျင်မြန်စွာ နားလည်တတ်ပြီး မိမိအသက်အရွယ်နှင့် မမျှသော စဉ်းစားဆင်ခြင်မှုနှင့် ဉာဏ်ပညာကို ပြသတော်မူသည်။ သို့သော် ကိုယ်တော်၏အမူအရာများသည် ရိုးရှင်းပြီး ကလေးဆန်သည်။ အခြားကလေးများ ကြီးပြင်းလာသကဲ့သို့ စိတ်နှင့် ကိုယ်ခန္ဓာတို့၌ ကြီးပြင်းလာတော်မူသည်။

သို့သော် ယေရှုသည် အရာရာ၌ အခြားကလေးများနှင့် မတူပါ။ ကိုယ်တော်သည် ချိုသာ၍ ကိုယ်ကျိုးမရှာသော စိတ်သဘောကို အမြဲပြသတော်မူသည်။ ကိုယ်တော်၏ အလိုအလျောက်လုပ်ဆောင်တတ်သော လက်များသည် အခြားသူများကို အစေခံရန် အမြဲအသင့်ရှိသည်။ သည်းခံတော်မူပြီး သစ္စာရှိတော်မူသည်။

မှန်ကန်သောအရာအတွက် ရပ်တည်ရာ၌ ကျောက်တုံးကဲ့သို့ ခိုင်မာသော်လည်း လူတိုင်းအပေါ် နူးညံ့၍ ယဉ်ကျေးရန် ဘယ်သောအခါမျှ ပျက်ကွက်တော်မမူပါ။ မိမိအိမ်၌ဖြစ်စေ၊ မည်သည့်နေရာ၌ရှိသည်ဖြစ်စေ ကိုယ်တော်သည် ရွှင်လန်းသော နေရောင်ခြည်တန်းလေးတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်တော်မူသည်။

အသက်ကြီးသူများနှင့် ဆင်းရဲသူများအပေါ် စဉ်းစားပေး၍ ကြင်နာတော်မူသည်။ စကားမပြောနိုင်သော တိရစ္ဆာန်များအပေါ်၌ပင် ကြင်နာမှုကို ပြတော်မူသည်။ ဒဏ်ရာရနေသော ငှက်ကလေးတစ်ကောင်ကို နူးညံ့စွာ ပြုစုတော်မူမည်ဖြစ်ပြီး ကိုယ်တော်အနီး၌ ရှိသမျှ သက်ရှိအရာတိုင်းသည် ပို၍ပျော်ရွှင်ကြသည်။

ခရစ်တော်၏ခေတ်၌ ယုဒလူမျိုးတို့သည် မိမိတို့၏ကလေးများ၏ ပညာရေးကို များစွာဂရုစိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ကျောင်းများသည် တရားဇရပ်များ သို့မဟုတ် ဝတ်ပြုရာနေရာများနှင့် ဆက်စပ်နေပြီး ဆရာများကို ရဗ္ဗိများဟု ခေါ်ကြသည်။ ထိုသူတို့သည် အလွန်ပညာတတ်သူများဟု ယူဆကြသည်။

ယေရှုသည် ထိုကျောင်းများသို့ မသွားပါ။ အကြောင်းမူကား ထိုကျောင်းများတွင် မမှန်ကန်သော အရာများစွာကို သင်ကြားကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်အစား လူတို့၏စကားများကို လေ့လာကြပြီး ထိုစကားများသည် ဘုရားသခင်က မိမိ၏ပရောဖက်များမှတစ်ဆင့် သွန်သင်ခဲ့သောအရာနှင့် မကြာခဏ ဆန့်ကျင်နေကြသည်။

ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်အားဖြင့် မာရိအား မိမိ၏သားတော်ကို မည်သို့ပြုစုပျိုးထောင်ရမည်ကို သွန်သင်တော်မူခဲ့သည်။ မာရိသည် ယေရှုအား သန့်ရှင်းသောကျမ်းစာများမှ သွန်သင်ပေးပြီး ကိုယ်တော်သည်လည်း ထိုကျမ်းစာများကို မိမိကိုယ်တိုင် ဖတ်ရှုလေ့လာရန် သင်ယူတော်မူသည်။

ယေရှုသည် မြေကြီးနှင့် ကောင်းကင်၌ ဘုရားသခင်ဖန်ဆင်းတော်မူသော အံ့ဖွယ်အရာများကို လေ့လာရသည်ကိုလည်း နှစ်သက်တော်မူသည်။ သဘာဝတရား၏ ဤစာအုပ်ထဲ၌ သစ်ပင်များ၊ အပင်များ၊ တိရစ္ဆာန်များနှင့် နေ၊ ကြယ်များကို မြင်တော်မူသည်။

နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ကိုယ်တော်သည် ထိုအရာများကို ကြည့်ရှု၍ ထိုအရာများထံမှ သင်ခန်းစာများကို သင်ယူရန်နှင့် အရာဝတ္ထုများ၏ အကြောင်းရင်းကို နားလည်ရန် ကြိုးစားတော်မူသည်။

သန့်ရှင်းသော ကောင်းကင်တမန်များသည် ကိုယ်တော်နှင့်အတူရှိ၍ ဤအရာများမှတစ်ဆင့် ဘုရားသခင်အကြောင်း သင်ယူနိုင်ရန် ကူညီပေးကြသည်။ ထို့ကြောင့် ကိုယ်တော်သည် အရပ်အမောင်းနှင့် ခွန်အား၌ ကြီးပြင်းလာသကဲ့သို့ အသိပညာနှင့် ဉာဏ်ပညာ၌လည်း ကြီးပွားလာတော်မူသည်။

ကလေးတိုင်းသည် ယေရှုကဲ့သို့ အသိပညာကို ရရှိနိုင်သည်။ မှန်ကန်သောအရာကိုသာ လေ့လာရာ၌ ကျွန်ုပ်တို့၏အချိန်ကို အသုံးပြုသင့်သည်။ မမှန်သောအရာများနှင့် ဒဏ္ဍာရီပုံပြင်များသည် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် အကျိုးမရှိပါ။

အမှန်တရားတစ်ခုတည်းသာ တန်ဖိုးရှိပြီး ဤအရာကို ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်နှင့် ကိုယ်တော်၏ လက်ရာများထံမှ ကျွန်ုပ်တို့ သင်ယူနိုင်သည်။ ဤအရာများကို ကျွန်ုပ်တို့ လေ့လာသောအခါ ကောင်းကင်တမန်များသည် ကျွန်ုပ်တို့ နားလည်နိုင်ရန် ကူညီပေးကြမည်။

ကျွန်ုပ်တို့၏ ကောင်းကင်ဘုံရှင်အဘ၏ ဉာဏ်ပညာနှင့် ကောင်းမြတ်ခြင်းကို မြင်ရမည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏စိတ်များသည် ခွန်အားရလာမည်၊ ကျွန်ုပ်တို့၏နှလုံးသားများသည် သန့်ရှင်းလာမည်၊ ထို့ပြင် ခရစ်တော်နှင့် ပို၍တူလာကြမည်။

နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း ယောသပ်နှင့် မာရိတို့သည် ပသခါပွဲအတွက် ယေရုရှလင်မြို့သို့ တက်သွားကြသည်။ ယေရှုသည် အသက်ဆယ့်နှစ်နှစ်ရှိသောအခါ သူ့ကိုလည်း သူတို့နှင့်အတူ ခေါ်သွားကြသည်။

ဤခရီးသည် သာယာသောခရီးဖြစ်သည်။ လူများသည် ခြေလျင်သွားကြသည်၊ သို့မဟုတ် နွားများနှင့် မြည်းများကို စီးကြပြီး ခရီးသွားရန် ရက်အတော်ကြာသည်။ နာဇရက်မြို့မှ ယေရုရှလင်မြို့အထိ အကွာအဝေးသည် မိုင်ပေါင်း ခုနစ်ဆယ်ခန့် ရှိသည်။ ပြည်နယ်အရပ်ရပ်မှသာမက အခြားနိုင်ငံများမှပင် လူများသည် ဤပွဲသို့ လာကြပြီး တစ်နေရာတည်းမှ လာသူများသည် အများအားဖြင့် အဖွဲ့ကြီးဖြင့် အတူတကွ ခရီးသွားကြသည်။

ဤပွဲကို မတ်လကုန်ပိုင်း သို့မဟုတ် ဧပြီလအစပိုင်းအနီးတွင် ကျင်းပသည်။ ထိုအချိန်သည် ပါလက်စတိုင်းပြည်၌ နွေဦးရာသီဖြစ်ပြီး တစ်ပြည်လုံးသည် ပန်းများဖြင့် တောက်ပနေကာ ငှက်တို့၏ သီချင်းသံများဖြင့် ရွှင်လန်းနေသည်။

သူတို့ခရီးသွားကြစဉ် မိဘများသည် ရှေးခေတ်ကာလများ၌ ဣသရေလအတွက် ဘုရားသခင်ပြုတော်မူခဲ့သော အံ့ဖွယ်အမှုများအကြောင်းကို မိမိတို့၏သားသမီးများအား ပြောပြကြသည်။ မကြာခဏလည်း ဒါဝိဒ်၏ လှပသောဆာလံသီချင်းအချို့ကို အတူတကွ သီဆိုကြသည်။

ခရစ်တော်၏ခေတ်၌ လူတို့သည် ဘုရားသခင်ကို ဝတ်ပြုရာတွင် စိတ်အေးစက်၍ အခမ်းအနားဆန်လာကြသည်။ ကိုယ်တော်က သူတို့အပေါ် ပြုတော်မူခဲ့သော ကောင်းမြတ်ခြင်းထက် မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ပျော်ရွှင်မှုကို ပို၍စဉ်းစားကြသည်။

သို့သော် ယေရှုသည် ထိုသို့မဟုတ်ပါ။ ကိုယ်တော်သည် ဘုရားသခင်အကြောင်း စဉ်းစားရသည်ကို နှစ်သက်တော်မူသည်။ ဗိမာန်တော်သို့ ရောက်လာသောအခါ ယဇ်ပုရောဟိတ်များ သူတို့၏အမှုကို ဆောင်ရွက်နေကြသည်ကို ကြည့်ရှုတော်မူသည်။ ဝတ်ပြုသူများ ဒူးထောက်ဆုတောင်းကြသောအခါ သူတို့နှင့်အတူ ဦးညွှတ်တော်မူပြီး ချီးမွမ်းသီချင်းများတွင်လည်း ကိုယ်တော်၏အသံ ပါဝင်တော်မူသည်။

နံနက်တိုင်းနှင့် ညနေတိုင်း သိုးသငယ်တစ်ကောင်ကို ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်၌ ပူဇော်ကြသည်။ ဤအရာသည် ကယ်တင်ရှင်၏ သေခြင်းကို ကိုယ်စားပြုရန် ဖြစ်သည်။ ကလေးယေရှုသည် အပြစ်ကင်းစင်သော အကောင်ကို ကြည့်ရှုသောအခါ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်သည် ထိုအရာ၏အဓိပ္ပာယ်ကို ကိုယ်တော်အား သွန်သင်တော်မူသည်။ လူတို့၏အပြစ်များအတွက် ဘုရားသခင်၏ သိုးသငယ်အဖြစ် မိမိကိုယ်တိုင် အသေခံရမည်ကို ကိုယ်တော်သိတော်မူသည်။

ဤသို့သောအတွေးများသည် ကိုယ်တော်၏စိတ်ထဲတွင် ရှိနေသဖြင့် ယေရှုသည် တစ်ယောက်တည်း နေလိုတော်မူသည်။ ထို့ကြောင့် ဗိမာန်တော်၌ မိဘများနှင့်အတူ မနေခဲ့ဘဲ သူတို့အိမ်သို့ စတင်ထွက်ခွာသောအခါလည်း ကိုယ်တော်သည် သူတို့နှင့်အတူ မရှိခဲ့ပါ။

ဗိမာန်တော်နှင့် ဆက်စပ်နေသော အခန်းတစ်ခန်း၌ ရဗ္ဗိများ သင်ကြားပေးသော ကျောင်းတစ်ကျောင်းရှိသည်။ ခဏကြာပြီးနောက် ကလေးယေရှုသည် ထိုနေရာသို့ ရောက်လာသည်။ ကိုယ်တော်သည် အခြားလူငယ်များနှင့်အတူ ပညာရှင်ကြီးများ၏ ခြေရင်း၌ ထိုင်၍ သူတို့၏စကားများကို နားထောင်တော်မူသည်။

ယုဒလူမျိုးတို့သည် မေရှိယနှင့်ပတ်သက်၍ မှားယွင်းသော အယူအဆများစွာ ရှိကြသည်။ ယေရှုသည် ထိုအရာကို သိတော်မူသော်လည်း ပညာရှင်များကို ဆန့်ကျင်ပြောဆိုခြင်း မပြုပါ။ သင်ယူလိုသူတစ်ဦးကဲ့သို့ ပရောဖက်များ ရေးသားခဲ့သောအရာနှင့် ပတ်သက်၍ မေးခွန်းများ မေးတော်မူသည်။

ဟေရှာယ၏ အခန်းကြီး ၅၃ သည် ကယ်တင်ရှင်၏ သေခြင်းအကြောင်း ပြောထားသည်။ ယေရှုသည် ဤအခန်းကို ဖတ်ရှု၍ ၎င်း၏အဓိပ္ပာယ်ကို မေးမြန်းတော်မူသည်။

ရဗ္ဗိများသည် အဖြေမပေးနိုင်ကြပါ။ သူတို့သည် ယေရှုကို ပြန်လည်မေးခွန်းထုတ်ကြပြီး ကိုယ်တော်၏ ကျမ်းစာအသိပညာကြောင့် အံ့ဩကြသည်။

ကိုယ်တော်သည် သူတို့ထက် သမ္မာကျမ်းစာကို ပို၍နားလည်ကြောင်း သူတို့မြင်ကြသည်။ သူတို့၏ သွန်သင်ချက်သည် မှားယွင်းကြောင်းလည်း သူတို့မြင်ကြသော်လည်း အခြားအရာတစ်ခုခုကို ယုံကြည်ရန် မလိုလားကြပါ။

သို့သော် ယေရှုသည် အလွန်ရိုးသားနှိမ့်ချ၍ နူးညံ့သောကြောင့် သူတို့သည် ကိုယ်တော်အပေါ် ဒေါသမထွက်ကြပါ။ သူတို့သည် ကိုယ်တော်ကို ကျောင်းသားအဖြစ် ထားရှိ၍ သူတို့ကဲ့သို့ သမ္မာကျမ်းစာကို ရှင်းပြတတ်ရန် သင်ပေးလိုကြသည်။

ယောသပ်နှင့် မာရိတို့သည် အိမ်သို့ပြန်ရန် ယေရုရှလင်မြို့မှ ထွက်ခွာသောအခါ ယေရှုသည် နောက်တွင်ကျန်နေခဲ့သည်ကို သူတို့မသတိပြုမိကြပါ။ အဖွဲ့ထဲတွင် မိမိတို့၏ မိတ်ဆွေအချို့နှင့်အတူ ရှိနေသည်ဟု သူတို့ထင်ခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ညအတွက် စခန်းချရန် ရပ်နားသောအခါ ကိုယ်တော်၏ ကူညီပေးသောလက်ကို သူတို့ မတွေ့ရတော့ပါ။ အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့လုံးအတွင်း ကိုယ်တော်ကို ရှာဖွေကြသော်လည်း အချည်းနှီးဖြစ်သည်။

ယောသပ်နှင့် မာရိတို့သည် အလွန်ကြောက်ရွံ့ခဲ့ကြသည်။ ယေရှုငယ်စဉ်က ဟေရုဒ်သည် ကိုယ်တော်ကို သတ်ရန် ကြိုးစားခဲ့ပုံကို သူတို့သတိရကြပြီး ယခု ကိုယ်တော်အပေါ် ဘေးအန္တရာယ်တစ်စုံတစ်ရာ ကျရောက်ခဲ့မည်ကို ကြောက်ရွံ့ကြသည်။

ဝမ်းနည်းသောနှလုံးသားများဖြင့် သူတို့သည် ယေရုရှလင်မြို့သို့ အလျင်အမြန် ပြန်သွားကြသည်။ သို့သော် သုံးရက်မြောက်သောနေ့ရောက်မှသာ ကိုယ်တော်ကို တွေ့ကြသည်။

ကိုယ်တော်ကို တစ်ဖန်တွေ့ရသဖြင့် သူတို့၏ဝမ်းမြောက်ခြင်းသည် ကြီးမားလှသည်။ သို့သော် မာရိသည် သူတို့ကို ထားခဲ့ခြင်းအတွက် ကိုယ်တော်၌ အပြစ်ရှိသည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။ သူမက—

“သား၊ အဘယ်ကြောင့် ငါတို့အား ဤသို့ပြုသနည်း။ ကြည့်ရှုလော့၊ သင်၏အဘနှင့် ငါသည် ဝမ်းနည်းခြင်းနှင့်တကွ သင့်ကို ရှာကြပြီ” ဟု ဆိုသည်။

“အဘယ်ကြောင့် ငါ့ကို ရှာကြသနည်း” ဟု ယေရှုက ပြန်ဖြေတော်မူသည်။ “ငါသည် ငါ့အဘ၏အမှုကို ဆောင်ရွက်ရမည်ကို မသိကြသလော။” [လုကာ ၂:၄၈၊ ၄၉]

ဤစကားများကို ပြောတော်မူစဉ် ယေရှုသည် အထက်သို့ လက်ညှိုးညွှန်တော်မူသည်။ ကိုယ်တော်၏မျက်နှာပေါ်တွင် သူတို့အံ့ဩမိစေသော အလင်းရောင်တစ်ခု ရှိနေသည်။ ယေရှုသည် မိမိသည် ဘုရားသခင်၏သားတော်ဖြစ်ကြောင်း သိတော်မူပြီး ခမည်းတော်က ဤလောကသို့ စေလွှတ်တော်မူခဲ့သည့် အမှုကို ဆောင်ရွက်နေတော်မူသည်။

မာရိသည် ဤစကားများကို ဘယ်သောအခါမျှ မမေ့ခဲ့ပါ။ ထို့နောက် ဖြတ်သန်းလာသောနှစ်များတွင် ထိုအံ့ဖွယ်စကားများ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို ပို၍နားလည်လာခဲ့သည်။

ယောသပ်နှင့် မာရိတို့သည် ယေရှုကို ချစ်ကြသော်လည်း ကိုယ်တော်ကို ပျောက်ဆုံးစေခြင်း၌ ပေါ့ဆခဲ့ကြသည်။ ဘုရားသခင်က သူတို့အား လုပ်ဆောင်ရန် ပေးအပ်ထားသော အမှုကိုပင် သူတို့မေ့ခဲ့ကြသည်။ တစ်ရက်တာ ပေါ့ဆမှုကြောင့် သူတို့သည် ယေရှုကို ဆုံးရှုံးခဲ့ကြသည်။

ယနေ့လည်း ထိုနည်းတူ လူများစွာသည် မိမိတို့နှင့်အတူရှိသော ကယ်တင်ရှင်ကို ဆုံးရှုံးကြသည်။ ကိုယ်တော်အကြောင်း စဉ်းစားရသည်ကို မနှစ်သက်သောအခါ၊ ကိုယ်တော်ထံ ဆုမတောင်းသောအခါ၊ အကျိုးမရှိသောစကား၊ မကြင်နာသောစကား သို့မဟုတ် ဆိုးညစ်သောစကားများကို ပြောသောအခါ ကျွန်ုပ်တို့သည် ခရစ်တော်နှင့် မိမိတို့ကိုယ်ကို ခွဲခွာစေကြသည်။ ကိုယ်တော်မရှိလျှင် ကျွန်ုပ်တို့သည် အထီးကျန်၍ ဝမ်းနည်းနေကြမည်။

သို့သော် ကိုယ်တော်၏အဖော်အဖြစ် အမှန်တကယ်ရှိစေလိုပါက ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့နှင့်အတူ အမြဲရှိတော်မူမည်။ ကိုယ်တော်၏ရှိနေခြင်းကို ရှာဖွေသူအပေါင်းတို့နှင့်အတူ ကယ်တင်ရှင်သည် နေထိုင်ရန် နှစ်သက်တော်မူသည်။ အဆင်းရဲဆုံးအိမ်ကိုပင် ကိုယ်တော်သည် တောက်ပစေမည်ဖြစ်ပြီး အနိမ့်ကျဆုံးသော နှလုံးသားကိုပင် ရွှင်လန်းစေမည်။

မိမိသည် ဘုရားသခင်၏သားတော်ဖြစ်ကြောင်း သိတော်မူသော်လည်း ယေရှုသည် ယောသပ်နှင့် မာရိတို့နှင့်အတူ နာဇရက်မြို့သို့ အိမ်ပြန်တော်မူသည်။ အသက်သုံးဆယ်အထိ ကိုယ်တော်သည် “သူတို့၏ အုပ်စိုးခြင်းအောက်၌ နေတော်မူ၏။” [လုကာ ၂:၅၁]

ကောင်းကင်ဘုံ၏ အကြီးအကဲဖြစ်တော်မူခဲ့သောသူသည် မြေကြီးပေါ်၌ ချစ်ခင်၍ နာခံတတ်သော သားတစ်ဦး ဖြစ်တော်မူသည်။ ဗိမာန်တော်၌ ပြုသောဝတ်ပြုခြင်းမှတစ်ဆင့် ကိုယ်တော်၏စိတ်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာသော ကြီးမားသောအရာများကို ကိုယ်တော်၏နှလုံးသားထဲ၌ ဖုံးကွယ်ထားတော်မူသည်။ ဘုရားသခင်သတ်မှတ်တော်မူသော အမှုကို စတင်ရန် ဘုရားသခင်၏အချိန်ကို စောင့်တော်မူသည်။

ယေရှုသည် ဆင်းရဲသော လယ်သမားတစ်ဦး၏ အိမ်၌ နေထိုင်တော်မူသည်။ မိသားစုကို ထောက်ပံ့ရန် မိမိတာဝန်ရှိသည့်အပိုင်းကို သစ္စာရှိစွာနှင့် ရွှင်လန်းစွာ ဆောင်ရွက်တော်မူသည်။ အလုပ်လုပ်နိုင်သည့်အရွယ်သို့ ရောက်သည်နှင့် အလုပ်အကိုင်တစ်ခုကို သင်ယူ၍ ယောသပ်နှင့်အတူ လက်သမားအလုပ်ရုံ၌ အလုပ်လုပ်တော်မူသည်။

သာမန်အလုပ်သမားတစ်ဦး၏ ကြမ်းတမ်းသောအဝတ်ကို ဝတ်ဆင်လျက် ရွာငယ်လေး၏ လမ်းများပေါ်တွင် အလုပ်သွားအလုပ်ပြန် လျှောက်သွားတော်မူသည်။ မိမိ၏အသက်တာကို ပိုမိုလွယ်ကူစေရန် မိမိ၏ဘုရားသခင့်တန်ခိုးကို အသုံးမပြုတော်မူပါ။

ယေရှုသည် ကလေးဘဝနှင့် လူငယ်ဘဝတွင် အလုပ်လုပ်ရင်း ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် စိတ်နှစ်မျိုးစလုံး၌ ခွန်အားကြီးလာတော်မူသည်။ အလုပ်တိုင်းကို အကောင်းဆုံးလုပ်ဆောင်နိုင်ရန် မိမိ၏စွမ်းအားအားလုံးကို ကျန်းမာသန်စွမ်းအောင် ထိန်းသိမ်းနိုင်သည့်နည်းလမ်းဖြင့် အသုံးပြုရန် ကြိုးစားတော်မူသည်။

ကိုယ်တော်ပြုသမျှကို ကောင်းမွန်စွာ ပြုတော်မူသည်။ ကိရိယာများကို ကိုင်တွယ်အသုံးပြုရာ၌ပင် ပြည့်စုံလိုတော်မူသည်။ မိမိ၏စံနမူနာအားဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် လုံ့လဝီရိယရှိသင့်ကြောင်း၊ မိမိတို့၏အလုပ်ကို ဂရုတစိုက်နှင့် ကောင်းမွန်စွာ လုပ်ဆောင်သင့်ကြောင်း၊ ထိုသို့သောအလုပ်သည် ဂုဏ်အသရေရှိကြောင်း သွန်သင်တော်မူသည်။ လူတိုင်းသည် မိမိတို့အတွက်နှင့် အခြားသူများအတွက် အထောက်အကူဖြစ်စေမည့် လုပ်စရာတစ်စုံတစ်ရာကို ရှာဖွေသင့်သည်။

ဘုရားသခင်သည် အလုပ်ကို ကောင်းကြီးမင်္ဂလာအဖြစ် ကျွန်ုပ်တို့အား ပေးတော်မူခဲ့ပြီး အိမ်မှုကိစ္စများတွင် မိမိတို့၏တာဝန်ကို ရွှင်လန်းစွာ ထမ်းဆောင်၍ ဖခင်နှင့်မိခင်တို့၏ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးများကို မျှဝေယူသော ကလေးများကို ကိုယ်တော်နှစ်သက်တော်မူသည်။ ထိုသို့သောကလေးများသည် အခြားသူများအတွက် ကောင်းကြီးမင်္ဂလာဖြစ်ရန် အိမ်မှ ထွက်ခွာသွားကြမည်။

မိမိတို့ပြုသမျှအရာရာ၌ ဘုရားသခင်ကို နှစ်သက်စေရန် ကြိုးစားသော လူငယ်များ၊ မှန်ကန်သောအရာဖြစ်သောကြောင့် မှန်ကန်သည့်အရာကို ပြုလုပ်သောသူများသည် ဤလောက၌ အသုံးဝင်သောသူများ ဖြစ်လာကြမည်။ နှိမ့်ချသောနေရာ၌ သစ္စာရှိခြင်းအားဖြင့် သူတို့သည် ပိုမိုမြင့်မားသော ရာထူးအတွက် မိမိတို့ကိုယ်ကို ပြင်ဆင်နေကြသည်။