ဩဂုတ်လ (၁၊၂၊၃၊၄၊၅၊၆၊၇၊၈၊၉၊၁၀၊၁၁၊၁၂၊၁၃၊၁၄၊၁၅)

 

ဩဂုတ်လ

ရှေးခေတ်နှင့် ယနေ့ခေတ် မှော်အတတ် — ဩဂုတ်လ ၁ ရက်

၂ ဓမ္မရာဇဝင် ၁:၂-၁၇

“ဧလိယကလည်း၊ ‘ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည်ကား၊ သင်သည် ဗျာဒိတ်ခံစရာဘုရား ဣသရေလအမျိုး၌ မရှိသကဲ့သို့၊ ဧကြုန်မြို့၏ဘုရား ဗာလဇေဗုဗထံသို့ လူကို စေလွှတ်သဖြင့်၊ သင်တက်သော အိပ်ရာပေါ်က မဆင်းရဘဲ အမှန်သေရမည်’ ဟု အာဟဇိမင်းအား ပြန်ပြောလေ၏။” ၂ ဓမ္မရာဇဝင် ၁:၁၆။

မိမိခမည်းတော် အုပ်စိုးစဉ်ကာလအတွင်း၊ အာဟဇိသည် အမြင့်ဆုံးသောအရှင်၏ အံ့ဖွယ်အမှုတော်များကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြုံခဲ့ဖူးသည်။ ကိုယ်တော်၏ ပညတ်တရား၏ တည်ကြည်သော တောင်းဆိုချက်များကို ဘေးဖယ်ထားကြသူတို့အား ဘုရားသခင် မည်သို့ သဘောထားတော်မူသည်ဟူသော ကြောက်မက်ဖွယ် သက်သေအထောက်အထားများကို ဘုရားသခင်ကို စွန့်ပယ်သော ဣသရေလလူမျိုးတို့အား ပေးတော်မူခဲ့သည်ကို သူ မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသည်။ အာဟဇိသည် ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အမှန်တရားများသည် အနှစ်မဲ့သော ပုံပြင်များကဲ့သို့ ပြုမူခဲ့သည်။ မိမိ၏ နှလုံးသားကို ထာဝရဘုရားရှေ့တော်၌ နှိမ့်ချမည့်အစား၊ သူသည် ဗာလနောက်သို့ လိုက်လျှောက်ခဲ့ပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ဤအရာ၊ မိမိ၏ အပြင်းထန်ဆုံးသော ဘုရားမဲ့ ရိုင်းစိုင်းမှု လုပ်ရပ်ကို စွန့်စားလုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။...

ယနေ့ခေတ်တွင် တစ်ပါးအမျိုးသားတို့၏ ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုဆိုင်ရာ နက်နဲသောအရာများကို ဝိညာဉ်အဖွဲ့အစည်းများ၊ ကွယ်လွန်သူတို့နှင့် ဆက်သွယ်သည့်ပွဲများ၊ ဝိညာဉ်ခေါ် ဆရာများ၏ မထင်မရှား အံ့ဖွယ်အမှုများဖြင့် အစားထိုးထားကြသည်။ ဤဝိညာဉ်ခေါ်ဆရာများ၏ ဖွင့်ပြချက်များကို ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်မှ သော်လည်းကောင်း၊ သို့မဟုတ် ကိုယ်တော်၏ ဝိညာဉ်တော်အားဖြင့် သော်လည်းကောင်း အလင်းကို လက်ခံရန် ငြင်းပယ်ကြသော ထောင်သောင်းချီသော သူတို့က စိတ်အားထက်သန်စွာ လက်ခံနေကြသည်။...

ဝိညာဉ်ကိုးကွယ်မှု ပုံစံအားလုံးနီးပါး၏ တမန်တို့သည် ရောဂါငြိမ်းစေနိုင်သော တန်ခိုးရှိသည်ဟု ဆိုကြသည်။... ထို့ပြင် ဤခရစ်ယာန် ခေတ်ကာလ၌ပင်၊ အသက်ရှင်တော်မူသော ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်နှင့် အရည်အချင်းပြည့်ဝသော ဆရာဝန်များ၏ ကျွမ်းကျင်မှုကို ယုံကြည်ကိုးစားမည့်အစား၊ ဤရောဂါငြိမ်းစေသူများထံသို့ သွားကြသော သူတို့သည် နည်းပါးလှသည်မဟုတ်ပေ။...

ဣသရေလရှင်ဘုရင်သည် ဘုရားသခင်ထံမှ လမ်းလွှဲကာ မိမိလူမျိုး၏ အဆိုးဝါးဆုံးသော ရန်သူထံမှ အကူအညီတောင်းခံခြင်းအားဖြင့်၊ မိမိသည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဘုရားသခင်ထက် ထိုသူတို့၏ ရုပ်တုများအပေါ် ယုံကြည်စိတ်ချမှု ပိုရှိကြောင်း တစ်ပါးအမျိုးသားတို့အား ကြေညာခဲ့သည်။ ထိုနည်းတူစွာပင်၊ အမျိုးသား၊ အမျိုးသမီးတို့သည် ခွန်အားနှင့် ဉာဏ်ပညာ၏ အရင်းအမြစ်ထံမှ လမ်းလွဲကာ မှောင်မိုက်ခြင်း၏ တန်ခိုးများထံမှ အကူအညီ သို့မဟုတ် အကြံဉာဏ်များကို တောင်းခံကြသည့်အခါ ကိုယ်တော်အား ဂုဏ်ရေဖျက်ကြသည်။...

စာတန်၏ ပြုစားမှုထံ မိမိတို့ကိုယ်ကို အပ်နှံထားကြသူတို့သည် ရရှိသော ကြီးမားလှသော အကျိုးကျေးဇူးများကို ဝါကြွားကြပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ဤအရာက သူတို့၏ လမ်းစဉ်သည် ပညာရှိသည် သို့မဟုတ် ဘေးကင်းသည်ဟု သက်သေပြနေပါသလား။ အကယ်၍ အသက်တာ ပိုမိုရှည်ကြာလာလျှင်ကော ဘာဖြစ်သနည်း။ အကယ်၍ လောကီရေးရာ အကျိုးအမြတ်များကို ရရှိခဲ့လျှင်ကော ဘာဖြစ်သနည်း။ ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်ကို လျစ်လျူရှုခဲ့ခြင်းသည် နောက်ဆုံးတွင် တန်ဖိုးရှိပါ့မလား။ ထိုကဲ့သို့သော အပေါ်ယံ အကျိုးအမြတ်အားလုံးသည် နောက်ဆုံးတွင် ပြန်လည် မဆယ်တင်နိုင်သော ဆုံးရှုံးမှုအဖြစ် သက်သေပြလိမ့်မည်။ မိမိ၏ လူမျိုးတော်ကို စာတန်၏ တန်ခိုးမှ ကာကွယ်ရန် ဘုရားသခင် တည်ဆောက်ထားတော်မူသော တံတိုင်းအတားအဆီး တစ်ခုတည်းကိုမျှ ကျွန်ုပ်တို့သည် ပြစ်ဒဏ်ကင်းလွတ်စွာဖြင့် ဖြိုဖျက်၍မရနိုင်ပေ။ ၁ Prophets and Kings, ၂၀၉-၂၁၂။

အနီးဆုံးတွင်ရှိသော လုပ်ဆောင်ရမည့်အမှု — ဩဂုတ်လ ၂ ရက်

၁ ဓမ္မရာဇဝင် ၁၉:၁၉-၂၁

“အနည်းငယ်သောအမှု၌ သစ္စာရှိသောသူသည် များစွာသောအမှု၌လည်း သစ္စာရှိလိမ့်မည်။” လုကာ ၁၆:၁၀။

ဘုရားသခင်သည် ဧလိယအား မိမိ၏နေရာတွင် ပရောဖက်အဖြစ် ဆောင်ရွက်ရန် အခြားတစ်ဦးကို ဘိသိက်ပေးရန် မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ “ရှာဖတ်၏သား ဧလိရှဲကို ... မိမိကိုယ်စား ပရောဖက်အရာ၌ ဘိသိက်ပေးရမည်” ဟု ကိုယ်တော် မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ ထိုအမိန့်တော်ကို နာခံလျက်၊ ဧလိယသည် ဧလိရှဲကို ရှာဖွေရန် ထွက်ခွာခဲ့သည်။...

ဧလိရှဲ၏ ဖခင်သည် ချမ်းသာကြွယ်ဝသော လယ်သမားတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ အိမ်ထောင်စုသည် နေရာအနှံ့အပြား ဘုရားသခင်ကို စွန့်ပယ်ကြသည့် ကာလအတွင်း ဗာလရှေ့မှာ ဒူးမထောက်ခဲ့ကြသော သူတို့၏ အရေအတွက်ထဲတွင် ပါဝင်ခဲ့သည်။ သူတို့၏ အိမ်သည် ဘုရားသခင်ကို ရိုသေကြသော အိမ်ဖြစ်ပြီး ရှေးခေတ် ဣသရေလလူမျိုးတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းအပေါ် သစ္စာစောင့်သိခြင်းသည် နေ့စဉ်ဘဝ၏ စည်းမျဉ်းဖြစ်ခဲ့သည်။ ထိုကဲ့သို့သော ပတ်ဝန်းကျင်မျိုး၌ ဧလိရှဲ၏ အစောပိုင်း နှစ်ကာလများသည် ကုန်လွန်ခဲ့သည်။ ကျေးလက်ဘဝ၏ ငြိမ်သက်ခြင်းထဲ၌၊ ဘုရားသခင်နှင့် သဘာဝတရားတို့၏ သွန်သင်မှုအောက်၌၊ အကျိုးရှိသော အလုပ်၏ စနစ်တကျ လေ့ကျင့်မှုအောက်၌၊ သူသည် ရိုးရှင်းခြင်းနှင့် မိမိ၏ မိဘများနှင့် ဘုရားသခင်အပေါ် နာခံခြင်းဆိုင်ရာ အလေ့အထများထဲတွင် လေ့ကျင့်မှုကို ရရှိခဲ့ပြီး၊ ၎င်းသည် နောက်ပိုင်းတွင် သူ ထမ်းဆောင်ရမည့် မြင့်မားသော ရာထူးနေရာအတွက် ကြံ့ခိုင်လာစေရန် ကူညီပေးခဲ့သည်။

ပရောဖက်အဖြစ် ခေါ်ယူခြင်းသည် ဧလိရှဲထံသို့ သူသည် မိမိဖခင်၏ ကျွန်များနှင့်အတူ လယ်ထွန်နေစဉ်အချိန်တွင် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သူသည် မိမိနှင့် အနီးဆုံးရှိနေသော အလုပ်ကို လက်ခံလုပ်ဆောင်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် လူတို့အကြား ခေါင်းဆောင်တစ်ဦး ဖြစ်လာနိုင်မည့် စွမ်းဆောင်ရည်များနှင့် အစေခံရန် အသင့်ရှိသောသူ၏ နှိမ့်ချမှု နှစ်ခုစလုံးကို ပိုင်ဆိုင်ခဲ့သည်။ ငြိမ်သက်ပြီး သိမ်မွေ့သော စိတ်သဘောရှိသော်လည်း၊ သူသည် စွမ်းအင်ထက်သန်ပြီး တည်ကြည်ကြံ့ခိုင်သူ ဖြစ်သည်။ ဖြောင့်မတ်တည်ကြည်ခြင်း၊ သစ္စာရှိခြင်းနှင့် ဘုရားသခင်ကို ချစ်ကြောက်ရိုသေခြင်းတို့သည် သူ၏ အရာများဖြစ်ခဲ့ကြပြီး၊ နေ့စဉ် လုပ်ငန်းဆောင်တာများ၏ နှိမ့်ချသော စက်ဝိုင်းအတွင်း၌ သူသည် ရည်ရွယ်ချက် ခိုင်မာမှုနှင့် စရိုက်လက္ခဏာ မြင့်မြတ်မှုတို့ကို ရရှိခဲ့ကာ၊ ကျေးဇူးတော်နှင့် အသိပညာတို့၌ အစဉ်မပြတ် တိုးပွားနေခဲ့သည်။ အိမ်တွင်းဘဝ တာဝန်ဝတ္တရားများ၌ မိမိဖခင်နှင့်အတူ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်နေစဉ်အတွင်း၊ သူသည် ဘုရားသခင်နှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရန် သင်ယူနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အမှုအရာ အသေးအဖွဲများ၌ သစ္စာရှိခြင်းအားဖြင့်၊ ဧလိရှဲသည် သာ၍ လေးလံသော ယုံကြည်ကိုးစားမှုများအတွက် ပြင်ဆင်နေခဲ့သည်။ တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့၊ လက်တွေ့ကျသော အတွေ့အကြုံများမှတစ်ဆင့်၊ သူသည် သာ၍ ကျယ်ပြန့် မြင့်မားသော အလုပ်တစ်ခုအတွက် ကြံ့ခိုင်မှုကို ရရှိခဲ့သည်။... ကိုယ်တော်၏ စနစ်တကျ လေ့ကျင့်မှုအတွင်း ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်သည် မည်သို့ဖြစ်မည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။ သို့သော် အမှုအရာ အသေးအဖွဲများ၌ သစ္စာရှိခြင်းသည် သာ၍ ကြီးမားသော တာဝန်ဝတ္တရားများအတွက် ကြံ့ခိုင်မှုရှိခြင်း၏ သက်သေဖြစ်ကြောင်းကိုမူ လူတိုင်း သေချာစွာ သိနိုင်ကြသည်။ ဘဝ၏ လုပ်ရပ်တိုင်းသည် စရိုက်လက္ခဏာကို ဖွင့်ပြခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ သေးငယ်သော တာဝန်များတွင် မိမိကိုယ်ကို “ရှက်စရာမလိုသော လုပ်သားတစ်ဦး” အဖြစ် သက်သေပြနိုင်သူ သာလျှင် ဘုရားသခင်၏ သာ၍ မြင့်မားသော ဂုဏ်ပြုခြင်းကို ခံရနိုင်သည်။

ဧလိရှဲသည် အဘယ်ကြောင့် ဖြစ်လာသနည်း။ — ဩဂုတ်လ ၃ ရက်

၁ ဓမ္မရာဇဝင် ၁၉:၁၉-၂၁

“အကြင်သူသည် ငါ့ထက် မိဘကို သာ၍ချစ်၏၊ ထိုသူသည် ငါနှင့်မထိုက်မတန်။ အကြင်သူသည် ငါ့ထက် သားသမီးကို သာ၍ချစ်၏၊ ထိုသူသည် ငါနှင့်မထိုက်မတန်။ အကြင်သူသည် မိမိလက်ဝါးကပ်တိုင်ကိုထမ်း၍ ငါ့နောက်သို့မလိုက်၊ ထိုသူသည် ငါနှင့်မထိုက်မတန်။” မဿဲ ၁၀:၃၇၊ ၃၈။

ဆက်ခံမည့်သူကို ရှာဖွေရန် ဘုရားသခင်၏ လမ်းပြညွှန်ကြားမှုကို ခံရသော ဧလိယသည် ဧလိရှဲ လယ်ထွန်နေသော လယ်ကွင်းကို ဖြတ်သန်းသွားစဉ်၊ သူသည် ထိုလူငယ်၏ ပုခုံးပေါ်သို့ ဆက်ကပ်အပ်နှံခြင်း၏ ဝတ်ရုံကို ခြုံလွှမ်းပေးခဲ့သည်။... သူ၏အဖို့ ၎င်းသည် ဘုရားသခင်က မိမိအား ဧလိယကို ဆက်ခံမည့်သူအဖြစ် ခေါ်ယူတော်မူပြီဟူသော အချက်ပြချက် ဖြစ်ခဲ့သည်။... ဧလိရှဲသည် တန်ဖိုးကို တွက်ချက်ရမည် ဖြစ်ပြီး—ထိုခေါ်ယူခြင်းကို လက်ခံရန် သို့မဟုတ် ငြင်းပယ်ရန် မိမိကိုယ်တိုင် ဆုံးဖြတ်ရမည် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူ၏ အလိုဆန္ဒများသည် မိမိ၏ အိမ်နှင့် ၎င်း၏ အကျိုးကျေးဇူးများအပေါ်၌ ဖက်တွယ်နေပါက၊ သူသည် ထိုနေရာ၌ပင် ဆက်လက် တည်နေရန် လွတ်လပ်ခွင့် ရှိသည်။ သို့သော် ဧလိရှဲသည် ခေါ်ယူခြင်း၏ အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်ခဲ့သည်။... မည်သည့် လောကီရေးရာ အကျိုးအမြတ်အတွက်မျှ သူသည် ဘုရားသခင်၏ တမန်တော် ဖြစ်လာမည့် အခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်မည် မဟုတ်ပါ၊ သို့မဟုတ် ကိုယ်တော်၏ ကျွန်နှင့်အတူ ပေါင်းဖော်ခွင့် ရရှိသည့် အခွင့်ထူးကို စွန့်လွှတ်မည် မဟုတ်ပေ။... မည်သည့် တုံ့ဆိုင်းမှုမျှ မရှိဘဲ၊ သူသည် မိမိအား ချစ်ခင်ကြသော အိမ်ကို စွန့်ခွာ၍ ပရောဖက်၏ မရေရာသော ဘဝနောက်သို့ လိုက်ပါ အစေခံခဲ့သည်။ ၃ ထိုနည်းတူ၊ ၂၁၉၊ ၂၂၀။

မိမိတို့သည် တိုက်ရိုက် ဘာသာရေးဆိုင်ရာ အလုပ်တစ်ခုခုနှင့် ဆက်နွှယ်မနေကြသောကြောင့်၊ လူအများအပြားသည် မိမိတို့၏ ဘဝများသည် အသုံးမဝင်ဟု၎င်း၊ ဘုရားသခင်၏ နိုင်ငံတော် တိုးတက်ပြန့်ပွားရေးအတွက် မိမိတို့ ဘာမျှ မလုပ်ဆောင်နေရဟု၎င်း ခံစားကြရသည်။... သူတို့သည် အမှုအရာ အသေးအဖွဲများ၌သာ အစေခံနိုင်ကြသောကြောင့်၊ မိမိတို့ ဘာမျှ မလုပ်ဆောင်ဘဲ နေခြင်းကို မှန်ကန်သည်ဟု ထင်မှတ်ကြသည်။ ဤအရာ၌ သူတို့ မှားယွင်းကြသည်။ လူတစ်ဦးသည် သာမန် နေ့စဉ် တာဝန်ဝတ္တရားများ၌ ပါဝင်နေစဉ်တွင်လည်း—သစ်ပင်များကို ခုတ်လှဲနေစဉ်၊ မြေကွင်းကို ရှင်းလင်းနေစဉ် သို့မဟုတ် လယ်ထွန်ဆွဲနေစဉ်အတွင်းမှာပင် ဘုရားသခင်၏ တက်ကြွသော အစေခံခြင်း၌ ရှိနေနိုင်သည်။ မိမိ၏ သားသမီးများကို ခရစ်တော်အတွက် ပျိုးထောင်ပေးနေသော မိခင်သည်လည်း ပလ္လင်ပေါ်ရှိ ဓမ္မဆရာကဲ့သို့ပင် ဘုရားသခင်အတွက် အမှန်တကယ် လုပ်ဆောင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

လူအများအပြားသည် ထူးဆန်းသော အမှုတစ်ခုကို လုပ်ဆောင်ရန်အတွက် ထူးခြားသော အရည်အချင်းကို တောင့်တကြသော်လည်း၊ ဘဝကို မွှေးကြိုင်စေမည့်၊ လက်လှမ်းမီရာ နေရာ၌ ရှိနေသော တာဝန်ဝတ္တရားများကိုမူ မျက်ခြေပြတ် သွားကြသည်။... အောင်မြင်ခြင်းသည် အရည်အချင်းအပေါ်၌ သာမကဘဲ စွမ်းအင်နှင့် လိုလားစိတ်ရှိခြင်းအပေါ်၌ အများကြီး မူတည်နေသည်။ ကျွန်ုပ်တို့အား လက်ခံနိုင်ဖွယ်ရှိသော အစေခံမှုကို ပေးစွမ်းနိုင်စေသည်မှာ ပြောင်မြောက်လှသော အရည်အချင်းများကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းကြောင့် မဟုတ်ဘဲ၊ နေ့စဉ် တာဝန်ဝတ္တရားများကို သိက္ခာရှိစွာ ထမ်းဆောင်ခြင်း၊ တင်းတိမ်ရောင့်ရဲသော စိတ်သဘောထား၊ အခြားသူတို့၏ ကောင်းကျိုးအပေါ် ထားရှိသော ဟန်ဆောင်မှုမရှိဘဲ စစ်မှန်သော စိတ်ဝင်စားမှုတို့ကြောင့် ဖြစ်သည်။ အနှိမ့်ချဆုံးသော ဘဝကဏ္ဍအတွင်း၌ပင် စစ်မှန်သော ထူးချွန်မှုကို တွေ့ရှိနိုင်သည်။ မေတ္တာနှင့် ပြည့်စုံသော သစ္စာရှိမှုဖြင့် လုပ်ဆောင်အပ်သော အခြေခံအကျဆုံးသော လုပ်ငန်းဆောင်တာများသည် ဘုရားသခင်၏ မျက်မှောက်၌ လှပတင့်တယ်လှပေသည်။ ၄ ထိုနည်းတူ၊ ၂၁၉။

ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်၌ အလုံးစုံပူဇော်ခြင်း — ဩဂုတ်လ ၄ ရက်

“ထွန်တုံးကို ကိုင်လျက် နောက်သို့ကြည့်သောသူမည်သည်ကား၊ ဘုရားသခင်၏နိုင်ငံတော်နှင့် မထိုက်မတန် ဟု မိန့်တော်မူ၏။” လုကာ ၉:၆၂။

ကျွန်ုပ်တို့ အားလုံးကို ဧလိရှဲ အစေခံခဲ့သကဲ့သို့ အစေခံရန် တောင်းဆိုထားခြင်း မဟုတ်ပါ၊ ကျွန်ုပ်တို့ အားလုံးကို မိမိတို့ ပိုင်ဆိုင်သမျှ အရာအားလုံးကို ရောင်းချပစ်ရန်လည်း အမိန့်ပေးထားခြင်း မဟုတ်ပါ။ သို့သော် ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်တို့အား ကိုယ်တော်၏ အစေခံခြင်းကို ကျွန်ုပ်တို့၏ ဘဝ၌ ပထမဦးဆုံးသော နေရာ၌ ထားရှိရန်၊ ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် ကိုယ်တော်၏ လုပ်ငန်းတော် တိုးတက်စေရန်အတွက် တစ်စုံတစ်ခုကို မလုပ်ဆောင်ဘဲ မည်သည့်နေ့ရက်ကိုမျှ ကုန်လွန်မသွားစေရန် တောင်းဆိုတော်မူသည်။ ကိုယ်တော်သည် လူတိုင်းထံမှ တူညီသော အစေခံမှုမျိုးကို မျှော်လင့်တော်မမူပေ။ တစ်ဦးသည် တစ်ပါးပြည်သို့ သာသနာပြုရန် ခေါ်ယူခြင်း ခံရနိုင်ပြီး၊ အခြားတစ်ဦးမှာမူ ဧဝံဂေလိလုပ်ငန်းကို ထောက်ပံ့ရန် မိမိ၏ ဘဏ္ဍာငွေများကို ပေးလှူရန် တောင်းဆိုခြင်း ခံရနိုင်သည်။ ဘုရားသခင်သည် မည်သူမဆို၏ ပူဇော်သက္ကာကို လက်ခံတော်မူသည်။ ၎င်းသည် ဘဝနှင့် ၎င်း၏ အကျိုးစီးပွား အားလုံးကို ဆက်ကပ်အပ်နှံခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ ထိုအရာသည် လိုအပ်ပါသည်။ ဤကဲ့သို့သော ဆက်ကပ်အပ်နှံခြင်းကို ပြုလုပ်ကြသော သူတို့သည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ ခေါ်ယူသံကို ကြားရပြီး နာခံကြလိမ့်မည်။...

ဧလိရှဲထံမှ ပထမဦးစွာ တောင်းဆိုခဲ့သော အရာသည် ကြီးမားလှသော အလုပ်တစ်ခု မဟုတ်ခဲ့ပေ။ သာမန် လုပ်ငန်းဆောင်တာများသည် သူ၏ စနစ်တကျ လေ့ကျင့်မှုအဖြစ် ဆက်လက် တည်ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူသည် မိမိ၏ သခင်ဖြစ်သော ဧလိယ၏ လက်ပေါ်သို့ ရေလောင်းပေးသူအဖြစ် ဖော်ပြခြင်း ခံရသည်။ သူသည် ထာဝရဘုရား လမ်းညွှန်တော်မူသော မည်သည့်အရာကိုမဆို ပြုလုပ်ရန် အသင့်ရှိခဲ့ပြီး၊ ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် နှိမ့်ချခြင်းနှင့် အစေခံခြင်းဆိုင်ရာ သင်ခန်းစာများကို သင်ယူခဲ့သည်။... ဧလိရှဲ၏ ဘဝသည် ဧလိယနှင့် ပူးပေါင်းပြီးနောက်တွင်လည်း စမ်းသပ်နှောင့်ယှက်ခြင်းများနှင့် ကင်းလွတ်မနေခဲ့ပေ။ သူသည် စမ်းသပ်ခြင်းများကို အလျှံပယ် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော်လည်း၊ အရေးပေါ် အခြေအနေတိုင်း၌ ဘုရားသခင်ကို ကိုးစားခဲ့သည်။ သူသည် မိမိ စွန့်ခွာခဲ့သော အိမ်ကို ပြန်လည် အောက်မေ့ရန် စမ်းသပ်ခြင်း ခံခဲ့ရသော်လည်း၊ ဤစမ်းသပ်ခြင်းကို သူ မည်သည့် ဂရုပြုမှုမျှ မပေးခဲ့ပေ။ ထွန်တုံးပေါ်သို့ မိမိလက်ကို တင်ပြီးနောက်၊ သူသည် နောက်သို့ မလှည့်ပြန်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ပြီး၊ စမ်းသပ်ခြင်းနှင့် ဒုက္ခဆင်းရဲခြင်းများကြားမှ ဤယုံကြည်ကိုးစားမှုအပေါ် သစ္စာရှိကြောင်း သက်သေပြခဲ့သည်။...

ဧလိရှဲသည် ပရောဖက်နှင့်အတူ လိုက်ပါသွားစဉ် ... သူ၏ ယုံကြည်ခြင်းနှင့် ဆုံးဖြတ်ချက်တို့သည် နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ စမ်းသပ်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ ဂိလဂါမြို့၌၎င်း၊ တစ်ဖန် ဗေသလမြို့နှင့် ယေရိခေါမြို့တို့၌၎င်း၊ သူသည် ပရောဖက်၏ နောက်သို့ လှည့်ပြန်ရန် ဖိတ်ခေါ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။... သို့သော် ... သူသည် မိမိ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှ လမ်းလွဲမသွားခဲ့ပေ။... “ဧလိယကလည်း၊ ငါ့ကို သင်၏လက်မှ မရုပ်သိမ်းမှီ၊ သင့်အဖို့ ငါဘာလုပ်ရမည်ကို တောင်းလော့ ဟု ဧလိရှဲအား ဆိုလျှင်၊”

ဧလိရှဲသည် လောကီရေးရာ ဂုဏ်သရေကို သော်လည်းကောင်း၊ သို့မဟုတ် ကမ္ဘာမြေ၏ ကြီးမြတ်သော လူတို့အကြား မြင့်မားသော နေရာကို သော်လည်းကောင်း မတောင်းခဲ့ပေ။ သူ အလွန်တောင့်တခဲ့သော အရာမှာ ဘုရားသခင်သည် ကောင်းကင်သို့ ချီဆောင်ခြင်းဖြင့် ဂုဏ်ပြုတော့မည့်သူအပေါ်သို့ ဤမျှ ရက်ရောစွာ ပေးသနားတော်မူခဲ့သော ဝိညာဉ်တော်၏ ကြီးမားသော အတိုင်းအဆကို ရရှိရန် ဖြစ်သည်။ ဧလိယအပေါ်၌ တည်ရှိခဲ့သော ဝိညာဉ်တော်မှတစ်ပါး အခြားမည်သည့်အရာကမျှ မိမိအား ဘုရားသခင် ခေါ်ယူတော်မူသော ဣသရေလပြည်ရှိ နေရာတွင် ဖြည့်ဆည်းရန် ကြံ့ခိုင်မှု မပေးနိုင်ကြောင်း သူ သိရှိခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူက “ကိုယ်တော်၌ရှိသော ဝိညာဉ်တော် အလှည့်နှစ်ဆကို အကျွန်ုပ်အပေါ်၌ တည်စေခြင်းငှာ တောင်းပန်ပါသည်” ဟု လျှောက်ဆိုခဲ့သည်။ ၅ ထိုနည်းတူ၊ ၂၂၁-၂၂၇။

 

ဧလိယ၏ ဆက်ခံသူ၊ သြဂုတ် ၅ ၂ ဓမ္မရာဇဝင် ၂:၁-၁၅ ကြည့်ရှုလော့၊ လျှို့ဝှက်သောအရာကို ငါပြသဥမ္မတည်။ ငါတို့ရှိသမျှသည် အိပ်ပျော်ရကြမည်မဟုတ်။ သို့သော်လည်း နောက်ဆုံးသော တံပိုးမှုတ်သောအခါ၊ တစ်ခဏခြင်းတွင်၊ မျက်စိတစ်မှိတ်၌ ငါတို့ရှိသမျှသည် ပြောင်းလဲခြင်းသို့ ရောက်ရကြမည်။ တံပိုးမှုတ်လိမ့်မည်။ သေလွန်သောသူတို့သည် မပုပ်နိုင်သောအဖြစ်၌ ထမြောက်၍၊ ငါတို့သည် ပြောင်းလဲခြင်းသို့ ရောက်ရကြမည်။ ၁ ကောရိန္သု ၁၅:၅၁၊ ၅၂။

တောကန္တာရထဲတွင် အထီးကျန်ခြင်းနှင့် အားငယ်စိတ်ပျက်ခြင်းများကြား၌ ဧလိယသည် မိမိအသက်ရှင်ရသည်မှာ လုံလောက်ပြီဟု ပြောဆိုကာ သေခွင့်ရရန် ဆုတောင်းခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် သခင်ဘုရားသည် ကိုယ်တော်၏ကရုဏာတော်ကြောင့် သူ့စကားအတိုင်း မလုပ်ဆောင်ခဲ့ပါ။ ဧလိယလုပ်ဆောင်ရန် ကြီးမြတ်သောအမှုအရာတစ်ခု ကျန်ရှိနေသေးသည်။ သူ၏အမှုတော် ပြီးဆုံးသောအခါတွင်လည်း သူသည် အားငယ်စိတ်ပျက်ခြင်းနှင့် အထီးကျန်ခြင်းတို့ဖြင့် ပျက်စီးသွားရမည်မဟုတ်ပေ။ သူ၏လမ်းစဉ်သည် ဂူသင်္ချိုင်းသို့ ဆင်းသက်ရန်မဟုတ်ဘဲ ဘုရားသခင်၏ ကောင်းကင်တမန်များနှင့်အတူ ကိုယ်တော်၏ဘုန်းတော်တည်ရှိရာသို့ တက်လှမ်းရန် ဖြစ်သည်။

“ဧလိရှဲသည် မြင်လျှင်၊ ငါ့အဘ၊ ငါ့အဘ၊ ဣသရေလအမျိုး၏ ရထားနှင့် မြင်းစီးသူရဲပါတကားဟု အော်ဟစ်လေ၏။ နောက်တစ်ဖန် မမြင်ရလျှင် မိမိအဝတ်ကို ကိုင်၍ နှစ်ပိုင်းဆုတ်လေ၏။ ဧလိယကျချန်ရစ်သော ဝတ်လုံကို ကောက်ယူပြီးလျှင် ပြန်သွား၍ ယော်ဒန်မြစ်နားမှာ ရပ်လျက်၊ ဧလိယကျချန်ရစ်သော ဝတ်လုံနှင့် ရေကိုရိုက်၍၊ ဧလိယ၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားသည် အဘယ်မှာရှိတော်မူသနည်းဟု မေးပြီးမှ၊ ရေကိုရိုက်သောအခါ ရေသည် တစ်ဖက်တစ်ချက်သို့ ခွဲ၍ ဧလိရှဲသည် လွန်သွားလေ၏။ ယေရိခေါမြို့နားမှာ ကြည့်မျှော်လျက်ရှိသော ပရောဖက်တပည့်တို့သည် မြင်လျှင်၊ ဧလိယ၏ဝိညာဉ်သည် ဧလိရှဲအပေါ်မှာ တည်နေသည်ဟု ပြောဆိုလျက်၊ သူ့ကိုခရီးဦးကြိုပြုခြင်းငှါ လာ၍ မြေပေါ်မှာ ပြပ်ဝပ်ကိုးကွယ်ကြ၏။”

သခင်ဘုရားသည် ကိုယ်တော်၏အမြော်အမြင်ဖြင့် ကိုယ်တော်ဉာဏ်ပညာပေးသနားထားသူတို့ကို အမှုတော်မြတ်ထဲမှ ရုပ်သိမ်းရန် သင့်တော်သည်ဟု မြင်တော်မူသောအခါ၊ ထိုသူတို့၏ဆက်ခံသူများသည် ကိုယ်တော်၏အကူအညီကို မျှော်ကိုး၍ ကိုယ်တော်၏လမ်းစဉ်အတိုင်း လျှောက်လှမ်းမည်ဆိုပါက ၎င်းတို့ကို ကူညီ၍ ခွန်အားပေးတော်မူသည်။ ၎င်းတို့သည် မိမိတို့ထက် အရင်ဦးဆောင်ခဲ့သူများ၏ အတွေ့အကြုံများမှ အကျိုးကျေးဇူးကို ရယူနိုင်ပြီး၊ ထိုသူတို့၏အမှားများမှ ဉာဏ်ပညာကို သင်ယူနိုင်သောကြောင့် အရင်လူများထက်ပင် ပို၍ဉာဏ်ပညာကြီးမားလာနိုင်သည်။ ၆ အထက်ပါကျမ်း၊ ၂၂၈။

တန်ခိုးနှင့်ပြည့်စုံသောလူသား ဧလိယသည် ကြီးမားလှသော မကောင်းမှုဒုစရိုက်များကို ဖြိုဖျက်ရန် ဘုရားသခင်၏လက်နက်ကိရိယာ ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်...။ ဧလိယ၏ ဆက်ခံသူအဖြစ် ဣသရေလလူတို့ကို ဘေးကင်းသောလမ်းစဉ်များထဲသို့ ဂရုတစိုက်နှင့် စိတ်ရှည်စွာ သွန်သင်ညွှန်ပြပေးနိုင်မည့်သူတစ်ဦး လိုအပ်ခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင် ဧလိရှဲ၏ ငယ်စဉ်ကတည်းက ရရှိခဲ့သော လေ့ကျင့်မှုများသည် ဤအမှုတော်အတွက် သူ့ကို ပြင်ဆင်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်...။

ဘဝ၏ လုပ်ဆောင်ချက်တိုင်းသည် စိတ်နေသဘောထားကို ဖော်ပြခြင်းဖြစ်ပြီး၊ သေးငယ်သောတာဝန်များတွင် မိမိကိုယ်ကို “ရှက်ကြောက်စရာမလိုသော လုပ်သားတစ်ဦး” အဖြစ် သက်သေပြနိုင်သူကိုသာ ဘုရားသခင်က ပိုမိုလေးလံသော ယုံကြည်အပ်နှံမှုများဖြင့် ဂုဏ်ပြုတော်မူလိမ့်မည်။ ၇ ပညာရေး၊ ၆၀၊ ၆၁။

ညစ်ညမ်းခြင်းနှင့် သန့်စင်ခြင်း၊ သြဂုတ် ၆ ၂ ဓမ္မရာဇဝင် ၂:၁၉-၂၂ သူသည် ရေထွက်ရာသို့သွား၍ ဆားကိုခတ်လျက်၊ ထာဝရဘုရားမိန့်တော်မူသည်ကား၊ ငါသည်ဤရေကို သန့်ရှင်းစေပြီ။ နောက်တစ်ဖန် ဤရေကြောင့် လူမသေရ၊ မြေလည်း အသီးမသီးဘဲမနေရဟု ပြောဆို၏။ ၂ ဓမ္မရာဇဝင် ၂:၂၁။

ခါးသောရေထွက်၌ ဆားကိုခတ်ခြင်းအားဖြင့်၊ ဧလိရှဲသည် ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီးနောက် ကယ်တင်ရှင်က ကိုယ်တော်၏တပည့်တော်တို့အား “သင်တို့သည် မြေကြီး၏ဆား ဖြစ်ကြ၏” ဟု မိန့်တော်မူစဉ်က ပေးခဲ့သည့် ဝိညာဉ်ရေးရာသင်ခန်းစာကိုပင် ကြိုတင်သွန်သင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဆားသည် ညစ်ညမ်းနေသော ရေထွက်နှင့် ရောနှောသွားသောအခါ ရေကိုသန့်စင်စေပြီး၊ အရင်က ညှိုးနွမ်းပျက်စီးခြင်းနှင့် သေခြင်းတရားရှိခဲ့သည့်နေရာသို့ အသက်နှင့်ကောင်းချီးမင်္ဂလာကို ဆောင်ကြဉ်းပေးခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်က ကိုယ်တော်၏သားသမီးများကို ဆားနှင့်နှိုင်းယှဉ်သောအခါ၊ ၎င်းတို့ကို ကိုယ်တော်၏ကျေးဇူးတော်ခံစားရသူများ ဖြစ်စေခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ အခြားသူများကို ကယ်တင်ရာတွင် ကိုယ်စားလှယ်များ ဖြစ်လာစေရန်ဖြစ်ကြောင်း သွန်သင်လိုခြင်း ဖြစ်သည်...။

ဆားသည် ၎င်းကိုထည့်မည့် အရာဝတ္ထုနှင့် ရောနှောရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုအရာဝတ္ထုကို ကာကွယ်ထိန်းသိမ်းနိုင်ရန်အတွက် ၎င်းထဲသို့ စိမ့်ဝင်ပျံ့နှံ့သွားရမည်။ ထို့အတူ လူသားတို့ထံသို့ ဧဝံဂေလိတရား၏ ကယ်တင်ခြင်းတန်ခိုး ရောက်ရှိသွားခြင်းသည်လည်း လူပုဂ္ဂိုလ်ချင်း တိုက်ရိုက်ထိတွေ့ဆက်ဆံခြင်းနှင့် ပေါင်းသင်းဆက်ဆံခြင်းအားဖြင့် ဖြစ်သည်။ လူတို့ကို အုပ်စုလိုက်ကြီး ကယ်တင်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ တစ်ဦးချင်းစီအလိုက် ကယ်တင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ လူပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး၏ ဩဇာလွှမ်းမိုးမှုသည် အင်အားတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ခရစ်တော်၏ ဩဇာလွှမ်းမိုးမှုနှင့်အတူ လုပ်ဆောင်ရမည်ဖြစ်ပြီး... လောက၏ ပုပ်သိုးပျက်စီးလာမှုကို ဟန့်တားရန် ဖြစ်သည်...။ စစ်မှန်သော ယုံကြည်ခြင်း၊ မေတ္တာတရားတို့နှင့် ပေါင်းစပ်ထားသော သန့်ရှင်းစင်ကြယ်သော ပုံသက်သေ၏ အစွမ်းဖြင့် အခြားသူတို့၏ ဘဝများနှင့် စိတ်နေသဘောထားများကို မြှင့်တင်ပေးရန်နှင့် ချိုမြိန်စေရန် ဖြစ်သည်...။

ညစ်ညမ်းသောစမ်းချောင်းသည် ဘုရားသခင်နှင့် ကွဲကွာနေသော ဝိညာဉ်ကို ကိုယ်စားပြုသည်...။ အပြစ်ကြောင့် လူသားတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံတစ်ခုလုံးသည် ကမောက်ကမဖြစ်ရပြီး၊ စိတ်သဘောထားသည် လွဲမှားကာ၊ စိတ်ကူးစိတ်သန်းများ ညစ်ညမ်းသွားရသည်၊ စိတ်ဝိညာဉ်၏ စွမ်းဆောင်ရည်များသည် ယုတ်ညံ့သွားရသည်။ စင်ကြယ်သော ဘာသာတရားနှင့် နှလုံးသားသန့်ရှင်းခြင်းတို့ ကင်းမဲ့နေသည်။ ဘုရားသခင်၏ ပြောင်းလဲစေသောတန်ခိုးသည် စိတ်နေသဘောထားကို သစ်လွင်အောင် မလုပ်ဆောင်ရသေးပေ...။

ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို ခံယူသော နှလုံးသားသည် ခန်းခြောက်သွားတတ်သော ရေကန်ကဲ့သို့မဟုတ်ပေ...။ ၎င်းသည် အစဉ်အမြဲ စီးဆင်းနေသော မြစ်တစ်စင်းနှင့်တူပြီး၊ ရှေ့သို့တိုးပွားစီးဆင်းလေလေ ပိုမိုနက်ရှိုင်း၍ ကျယ်ပြန့်လာလေလေဖြစ်ကာ နောက်ဆုံးတွင် ၎င်း၏အသက်ပေးသောရေများသည် မြေကြီးပြင်တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားလေသည်။ ဘုရားသခင်၏ စစ်မှန်သော သားသမီးများ၌လည်း ထိုနည်းအတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်၏ ဘာသာတရားသည် အသက်ဓာတ်ကို ပေးစွမ်းနိုင်ပြီး စိမ့်ဝင်ပျံ့နှံ့တတ်သော အခြေခံသဘောတရား၊ ရှင်သန်လှုပ်ရှားနေသော ဝိညာဉ်ရေးရာ စွမ်းအင်တစ်ခုအဖြစ် မိမိကိုယ်ကို ထင်ရှားစေသည်။ နှလုံးသားသည် သမ္မာတရားနှင့် မေတ္တာတရားတည်းဟူသော ကောင်းကင်ဘုံ၏ လွှမ်းမိုးမှုဆီသို့ ပွင့်လင်းလာသောအခါ၊ ဤအခြေခံသဘောတရားများသည် တောကန္တာရထဲမှ စမ်းချောင်းများကဲ့သို့ တစ်ဖန်ပြန်၍ စီးထွက်လာကာ လက်ရှိအချိန်တွင် ခြောက်သွေ့၍ ရှားပါးငတ်မွတ်နေသော နေရာများ၌ အသီးအပွင့်များ ဝေဆာလာစေလိမ့်မည်။ ၈ ပရောဖက်များနှင့် ရှင်ဘုရင်များ၊ ၂၃၁-၂၃၄။

ရိုင်းစိုင်းမှုကို ဆုံးမခြင်း၊ သြဂုတ် ၇

၂ ဓမ္မရာဇဝင် ၂:၂၃-၂၅ ဆံပင်ဖြူသောသူရှေ့မှာ ထရမည်။ အသက်ကြီးသောသူ၏ မျက်နှာကို ရိုသေရမည်။ သင်၏ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့ရမည်။ ငါသည် ထာဝရဘုရား ဖြစ်၏။ ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၁၉:၃၂။

ဧလိရှဲသည် နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး ကြင်နာတတ်သော စိတ်သဘောရှိသူ ဖြစ်သော်လည်း၊ သူသည် ပြတ်သားတင်းမာနိုင်သူလည်း ဖြစ်ကြောင်းကို ဗေသလမြို့သို့ သွားရာလမ်း၌ မြို့ထဲမှထွက်လာသော ဘုရားမဲ့တရားမဲ့သည့် လူငယ်များ၏ ပြောင်လှောင်ခြင်းကို ခံရစဉ်က သူ၏လုပ်ဆောင်ချက်က သက်သေပြနေသည်။ ထိုလူငယ်များသည် ဧလိယ ကောင်းကင်သို့ တက်ကြွသွားခြင်းအကြောင်းကို ကြားသိထားကြပြီး၊ ဤအလေးအမြတ်ပြုဖွယ် ဖြစ်ရပ်ကိုပင် ၎င်းတို့၏ ပြောင်လှောင်ပြက်ရယ်ပြုစရာအဖြစ် ပြုလုပ်ကာ၊ ဧလိရှဲအား “ဦးပြည်း၊ တက်လော့။ ဦးပြည်း၊ တက်လော့” ဟု ဆိုကြ၏။ ၎င်းတို့၏ ပြောင်လှောင်သော စကားသံများကို ကြားသောအခါ ပရောဖက်သည် နောက်သို့လှည့်၍ အနန္တတန်ခိုးရှင်၏ လှုံ့ဆော်မှုအောက်တွင် ၎င်းတို့အပေါ် ကျိန်ဆိုခြင်းကို မြွက်ဆိုခဲ့သည်။ ထို့နောက် ဖြစ်ပွားခဲ့သော ကြောက်မက်ဖွယ် တရားစီရင်ခြင်းသည် ဘုရားသခင်ထံတော်မှ ဖြစ်သည်။ “တောထဲက ဝံမနှစ်ကောင် ထွက်လာ၍ ထိုသူတို့တွင် လေးဆယ်နှစ်ယောက်တို့ကို ကိုက်ခွဲလေ၏” (၂ ဓမ္မရာဇဝင် ၂:၂၃၊ ၂၄)။

အကယ်၍ ဧလိရှဲသည် ထိုပြောင်လှောင်မှုကို သတိမပြုမိသကဲ့သို့ လွှတ်ထားခဲ့မည်ဆိုပါက၊ သူသည် ထိုလူမိုက်များ၏ ပြောင်လှောင်ရယ်မောခြင်းနှင့် ကဲ့ရဲ့ခြင်းကို ဆက်လက်ခံနေရမည်ဖြစ်ပြီး၊ အမျိုးသားရေးဆိုင်ရာ ကြီးမားသော ဘေးအန္တရာယ်ကြုံတွေ့နေရချိန်တွင် လူတို့ကို သွန်သင်ရန်နှင့် ကယ်တင်ရန်အတွက် သူ၏စေလွှတ်ခြင်းခံရသော တာဝန်သည် ပျက်ပြားသွားနိုင်သည်။ ဤကြောက်မက်ဖွယ် ပြတ်သားတင်းမာမှု တစ်ကြိမ်တည်းသည်ပင် သူ၏တစ်သက်တာလုံးတွင် ရိုသေခန့်ညားမှုကို ရရှိစေရန် လုံလောက်ခဲ့သည်။ နှစ်ပေါင်း ၅၀ တိုင်တိုင် သူသည် ဗေသလမြို့တံခါးဝသို့ ဝင်ထွက်သွားလာခဲ့ပြီး၊ မြို့တစ်မြို့မှတစ်မြို့သို့ ပြည်တော်အနှံ့ လျှောက်လှမ်းခဲ့ရာ၊ အလုပ်မဲ့၊ ရိုင်းစိုင်းပြီး၊ ကိုယ်ကျင့်တရားပျက်ပြားသော လူငယ်လူအုပ်ကြီးကြားမှ ဖြတ်သန်းခဲ့ရသော်လည်း၊ မည်သူမျှ သူ့ကို ပြောင်လှောင်ခြင်း သို့မဟုတ် အမြင့်ဆုံးသော ဘုရားသခင်၏ ပရောဖက်အဖြစ် သူ၏အရည်အချင်းကို ပေါ့ဆစွာ မပြုမူဝံ့ကြချေ...။

ဧလိရှဲကို ပြောင်လှောင်ခဲ့သော လူငယ်များ၌ အလွန်အမင်း ချို့တဲ့နေသည့် ရိုသေခန့်ညားခြင်းတရားသည် ဂရုတစိုက် မွေးမြူရမည့် ကျေးဇူးတရားတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ကလေးတိုင်းကို ဘုရားသခင်အပေါ် စစ်မှန်သော ရိုသေခန့်ညားမှု ပြသတတ်ရန် သွန်သင်ပေးရမည်။ ကိုယ်တော်၏ နာမတော်ကို ဘယ်သောအခါမျှ ပေါ့ပေါ့ဆဆ သို့မဟုတ် မဆင်မခြင် မမြွက်ဆိုသင့်ပေ။ ကောင်းကင်တမန်များသည်ပင် ထိုနာမတော်ကို မြွက်ဆိုသည့်အခါ ၎င်းတို့၏ မျက်နှာကို ဖုံးအုပ်ကြသည်။ ပျက်စီးယိုယွင်းပြီး အပြစ်သားများဖြစ်ကြသော ငါတို့သည် ထိုနာမတော်ကို အဘယ်မျှလောက်သော ရိုသေခန့်ညားမှုဖြင့် နှုတ်မှမြွက်ဆိုရမည်နည်း။ ...

ယဉ်ကျေးပျူငှါခြင်းသည်လည်း ဝိညာဉ်တော်၏ ကျေးဇူးတရားများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်ပြီး လူတိုင်း မွေးမြူသင့်သည်။ ၎င်းသည် ထိုတရားမရှိပါက ခက်ထန်ရိုင်းစိုင်းသွားမည့် စရိုက်လက္ခဏာများကို နူးညံ့ပျော့ပျောင်းလာစေနိုင်သော အစွမ်းရှိသည်။ မိမိကိုယ်ကို ခစ်တော်၏ နောက်လိုက်များဟု ဝန်ခံပြီး တစ်ချိန်တည်းတွင် ခက်ထန်ခြင်း၊ မကြင်နာခြင်းနှင့် မယဉ်ကျေးခြင်းတို့ ရှိနေသူများသည် ယေရှုထံမှ သင်ယူခြင်းမရှိကြသေးပေ။ ၎င်းတို့၏ စစ်မှန်မှုကို မသံသယဖြစ်နိုင်သော်လည်း၊ ၎င်းတို့၏ ဖြောင့်မတ်မှုကို မေးခွန်းထုတ်စရာ မလိုနိုင်သော်လည်း၊ စစ်မှန်ခြင်းနှင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းတို့သည် ကြင်နာမှုနှင့် ယဉ်ကျေးမှု ချို့တဲ့ခြင်းအတွက် အစားထိုး မဖြေဖျောက်ပေးနိုင်ပါ။ ၉ အထက်ပါကျမ်း၊ ၂၃၅၊ ၂၃၇။

 

တောကန္တာရထဲမှ စားပွဲ၊ သြဂုတ် ၈ 

၂ ဓမ္မရာဇဝင် ၄:၃၈-၄၄ ကြည့်ရှုလော့၊ ထာဝရဘုရားသည် မိမိကို ကြောက်ရွံ့သောသူ၊ ကရုဏာတော်ကို မျှော်လင့်သောသူတို့ကို သေခြင်းမှ ကယ်လွှတ်ခြင်းငှါ၎င်း၊ မွတ်သိပ်ခြင်းဘေး ကြုံရသောအခါ အသက်ချမ်းသာပေးခြင်းငှါ၎င်း၊ သူတို့ကို မျက်စိတစိန်းစိန်း ကြည့်ရှုတော်မူ၏။ ဆာလံ ၃၃:၁၈၊ ၁၉။

မိမိကြိုတင်ပုံဆောင်ခဲ့သော လူသားတို့၏ ကယ်တင်ရှင်ကဲ့သို့ပင်၊ ဧလိရှဲသည် လူသားတို့ကြားတွင် အမှုတော်ဆောင်ရွက်စဉ် တရားသွန်သင်ခြင်းလုပ်ငန်းနှင့် ရောဂါငြိမ်းစေခြင်းလုပ်ငန်းကို ပေါင်းစပ်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ မိမိ၏ ရှည်လျားပြီး ထိရောက်သော လုပ်ငန်းဆောင်တာများတစ်လျှောက် ဧလိရှဲသည် ပရောဖက်တပည့်တို့၏ ကျောင်းများက လုပ်ဆောင်နေသော အရေးကြီးသည့် ပညာရေးလုပ်ငန်းများကို သစ္စာရှိစွာ၊ မမောမပန်းဘဲ ပံ့ပိုးကူညီ၍ တိုးတက်အောင် ကြိုးပမ်းခဲ့သည်...။ ဂိလဂါမြို့တွင် တည်ထောင်ထားသော ကျောင်းသို့ သူသွားရောက်လည်ပတ်စဉ် တစ်ကြိမ်၌ ဖြစ်ပွားခဲ့သော ဖြစ်ရပ်တွင် သူသည် အဆိပ်အတောက်ဖြစ်စေသော ဟင်းအိုးကို သန့်စင်ပေးခဲ့သည်...။

ထို့အပြင် ဂိလဂါမြို့တွင် ပြည်တော်၌ ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးခြင်းဘေး ရှိနေဆဲအချိန်တွင်၊ ဧလိရှဲသည် “ဗာလရှာလိရှမြို့သားတစ်ဦး” ယူဆောင်လာပေးသော “အဦးသီးသောအသီးဖြင့်လုပ်သော မုန့်တည်းဟူသော မုန့်ညက်မုန့်အလုံးနှစ်ဆယ်နှင့် အနှံပါသော ဂျုံဆန်အသစ်” ကို အသုံးပြု၍ လူပေါင်းတစ်ရာကို ကျွေးမွေးခဲ့သည်...။

ငတ်မွတ်မှုကို ပြေပျောက်စေရန် ခရစ်တော်သည် ကိုယ်တော်၏ စေတမန်မှတစ်ဆင့် ဤအံ့ဖွယ်အမှုကို လုပ်ဆောင်ပေးခဲ့ခြင်းမှာ အဘယ်မျှလောက် နှိမ့်ချသက်ညှာခြင်း ဖြစ်ပါသနည်း။ ထိုအချိန်မှစ၍ ယခုတိုင်အောင်၊ အမြဲတမ်း ဤမျှလောက် သိသာထင်ရှားသော နည်းလမ်းမျိုးဖြင့် မဟုတ်သော်လည်း၊ သခင်ယေရှုသည် လူသားတို့၏ လိုအပ်ချက်များကို ဖြည့်ဆည်းပေးရန် ထပ်ခါတလဲလဲ လုပ်ဆောင်ပေးတော်မူခဲ့သည်...။

သေးငယ်သော အစိတ်အပိုင်းလေးအပေါ်တွင် ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော် သက်ရောက်သောကြောင့်သာ ၎င်းသည် အားလုံးအတွက် လုံလောက်ခြင်း ဖြစ်စေသည်။ ဘုရားသခင်၏ လက်တော်သည် ၎င်းကို အဆတစ်ရာမက ပွားများစေနိုင်သည်။ ကိုယ်တော်၏ အရင်းအမြစ်များထဲမှ တောကန္တာရထဲတွင် စားပွဲတစ်ခုကို ပြင်ဆင်ပေးနိုင်သည်။ လက်တော်၏ ထိတွေ့မှုအားဖြင့် ကိုယ်တော်သည် နည်းပါးလှသော ရိက္ခာကို တိုးပွားစေပြီး အားလုံးအတွက် လုံလောက်စေနိုင်သည်။ ပရောဖက်တပည့်တို့၏ လက်ထဲတွင်ရှိသော မုန့်နှင့် ဂျုံဆန်တို့ကို တိုးပွားစေခဲ့သည်မှာ ကိုယ်တော်၏ တန်ခိုးတော်ပင် ဖြစ်သည်...။

သခင်ဘုရားသည် လုပ်ဆောင်ရန် တာဝန်တစ်ခုကို ပေးအပ်သောအခါ၊ လူတို့သည် ထိုပညတ်ချက်၏ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်မှု သို့မဟုတ် မိမိတို့၏ နာခံရန် ကြိုးပမ်းမှုများမှ ထွက်ပေါ်လာမည့် ရလဒ်များကို တွေးတောကာ ရပ်တန့်မနေသင့်ကြပေ။ မိမိတို့လက်ထဲတွင် ရှိသော ရိက္ခာသည် ဖြည့်ဆည်းရမည့် လိုအပ်ချက်ထက် နည်းပါးနေသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း၊ သခင်ဘုရား၏ လက်တော်ထဲတွင်မူ ၎င်းသည် လုံလောက်သည်ထက် ပိုလျှံကြောင်း သက်သေပြပါလိမ့်မည်။ လုပ်ကျွေးသောသူသည် “ထိုသူတို့ရှေ့မှာ တည်၍၊ ထာဝရဘုရား၏ နှုတ်ကပတ်တော်အတိုင်း ထိုသူတို့သည် စားကြ၍ ကျန်ကြွင်းလေ၏။” ...

ကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းခြင်း၊ ကောင်းချီးမင်္ဂလာအတွက် ဆုတောင်းခြင်းတို့နှင့်အတူ ကိုယ်တော်ထံ ယူဆောင်လာသော လက်ဆောင်ကို ကိုယ်တော်သည် ပရောဖက်တပည့်များနှင့် မောပန်းနွမ်းနယ်နေသော လူအုပ်ကြီးအား ပေးခဲ့သည့် အစားအစာကို တိုးပွားစေခဲ့သကဲ့သို့ တိုးပွားစေတော်မူလိမ့်မည်။ ၁၀ အထက်ပါကျမ်း၊ ၂၄၀-၂၄၃။

 

ကလေးငယ်တစ်ဦးပင် ဖြစ်သော်လည်း၊ သြဂုတ် ၉

၂ ဓမ္မရာဇဝင် ၅:၁-၄ ဆုရိလူတို့သည် အလုံးအရင်းနှင့်ထွက်၍ ဣသရေလပြည်က မိန်းမငယ်တစ်ယောက်ကို ဘမ်းဆီးခေါ်သွားသဖြင့် ထိုမိန်းမငယ်သည် နေမန်၏မယားထံမှာ လုပ်ကျွေး၍ နေရ၏။ ၂ ဓမ္မရာဇဝင် ၅:၂။

မိမိအိမ်နှင့် ဝေးကွာနေသော ကျွန်မိန်းကလေးတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း၊ ဤမိန်းမငယ်သည် ဘုရားသခင်က ဣသရေလလူတို့ကို မိမိ၏လူမျိုးအဖြစ် ရွေးချယ်ခဲ့သည့် ရည်ရွယ်ချက်ကို မသိစိတ်မှ ပြည့်စုံစေခဲ့သော ဘုရားသခင်၏ သက်သေခံတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သည်။ ထိုဘုရားမဲ့တရားမဲ့သော အိမ်တွင် လုပ်ကျွေးနေစဉ်အတွင်း၊ သူမသည် သူမ၏သခင်အပေါ် သနားစာနာစိတ် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ ဧလိရှဲအားဖြင့် လုပ်ဆောင်ခဲ့သော အံ့ဖွယ်အနာရောဂါငြိမ်းခြင်းများကို သတိရလျက်၊ သူမ၏ သခင်မအား “အကျွန်ုပ်သခင်သည် ရှမာရိမြို့မှာရှိသော ပရောဖက်ထံသို့ ရောက်ပါစေခြင်းငှါ အလိုရှိပါ၏။ ရောက်လျှင် ပရောဖက်သည် သခင်၌ရှိသော နူနာကို ပျောက်စေပါလိမ့်မည်” ဟု ပြောခဲ့သည်။ ကောင်းကင်ဘုံ၏ တန်ခိုးသည် ဧလိရှဲနှင့်အတူ ရှိကြောင်း သူမသိရှိပြီး၊ ဤတန်ခိုးအားဖြင့် နေမန်သည် ရောဂါငြိမ်းနိုင်ကြောင်း သူမယုံကြည်ခဲ့သည်။

ထိုဘမ်းဆီးခေါ်ဆောင်ခြင်းခံရသော မိန်းကလေး၏ အပြုအမူနှင့် ထိုဘုရားမဲ့တရားမဲ့သောအိမ်တွင် သူမ ကျင့်ကြံနေထိုင်ပုံသည် ငယ်စဉ်က မိသားစုအတွင်း ရရှိခဲ့သော လေ့ကျင့်မှု၏ တန်ခိုးကို ပြင်းထန်စွာ သက်သေပြနေသည်။ မိဘများအား ၎င်းတို့၏ သားသမီးများကို စောင့်ရှောက်ထိန်းသိမ်းရန်နှင့် လေ့ကျင့်ပေးရန် အပ်နှံထားခြင်းထက် ပို၍မြင့်မြတ်သော ယုံကြည်အပ်နှံမှု မရှိပေ။ မိဘများသည် အလေ့အထနှင့် စိတ်နေသဘောထားတို့၏ အခြေခံအုတ်မြစ်များကို ပုံဖော်ပေးကြရသူများ ဖြစ်သည်။ မိဘတို့၏ စံနမူနာနှင့် သွန်သင်မှုများအားဖြင့် သားသမီးတို့၏ အနာဂတ်သည် အဓိကအားဖြင့် ဆုံးဖြတ်ခြင်းခံရသည်။

မိမိတို့၏ ဘဝသည် ဘုရားသခင်၏ စရိုက်လက္ခဏာကို မှန်ကန်စွာ ထင်ဟပ်စေသဖြင့်၊ ဘုရားသခင်၏ ကတိတော်များနှင့် ပညတ်တော်များသည် ကလေးငယ်၏ နှလုံးသားထဲတွင် ကျေးဇူးသိတတ်ခြင်းနှင့် ရိုသေခန့်ညားခြင်းကို နှိုးဆွပေးနိုင်သော မိဘများသည် မင်္ဂလာရှိကြကုန်၏။ ကလေးငယ်အား မိမိတို့ကို ချစ်ရန်၊ ယုံကြည်ရန်နှင့် နာခံရန် သွန်သင်ပေးခြင်းအားဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံရှိ သူ၏အဖကို ချစ်ရန်၊ ယုံကြည်ရန်နှင့် နာခံရန် သွန်သင်ပေးနေသော မိဘများသည်... မင်္ဂလာရှိကြကုန်၏။ ကလေးငယ်အား ဤကဲ့သို့သော လက်ဆောင်ကို ပေးအပ်နိုင်သည့် မိဘများသည် ခေတ်အဆက်ဆက်ရှိ စည်းစိမ်ဥစ္စာအားလုံးထက် ပိုမိုအဖိုးတန်ပြီး ထာဝရကာလတိုင်အောင် တည်တံ့မည့် ရတနာကို အမွေပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ငါတို့၏ သားသမီးများသည် အဘယ်ကဏ္ဍတွင် အမှုတော်ဆောင်ရန် ခေါ်ယူခြင်းခံရမည်ကို ငါတို့မသိနိုင်ပေ။ ၎င်းတို့သည် မိမိတို့၏ ဘဝကို အိမ်တွင်းအသိုက်အဝန်းထဲတွင်သာ ကုန်လွန်စေနိုင်သည်၊ သို့မဟုတ် ဘဝ၏ သာမန်အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းလုပ်ငန်းများတွင် ပါဝင်လုပ်ဆောင်နိုင်သည်၊ သို့မဟုတ် ဘုရားမဲ့တရားမဲ့သော ပြည်နယ်များသို့ ဧဝံဂေလိဆရာများအဖြစ် သွားရောက်နိုင်သည်၊ သို့သော် အားလုံးသည် ဘုရားသခင်အတွက် သာသနာပြုများအဖြစ်၎င်း၊ လောကအတွက် ကရုဏာတော်၏ အမှုဆောင်များအဖြစ်၎င်း ခေါ်ယူခြင်းခံရသည်မှာ အတူတူပင် ဖြစ်သည်။ ၁၁ အထက်ပါကျမ်း၊ ၂၄၄၊ ၂၄၅။

ဆုရိစစ်သူကြီး နေမန်ကို ကူညီရန်အတွက် ဣသရေလမိန်းမငယ်ကလေးကို စေလွှတ်ခဲ့သော အရှင်သည်၊ ယနေ့အချိန်တွင် ဘုရားသခင်၏ အကူအညီနှင့် လမ်းညွှန်မှုကို လိုအပ်နေသူများထံသို့ အမျိုးသား၊ အမျိုးသမီးနှင့် လူငယ်များကို ကိုယ်တော်၏ ကိုယ်စားလှယ်များအဖြစ် စေလွှတ်တော်မူလျက်ရှိသည်။ ၁၂ ကျန်းမာခြင်းအမှုဆောင်လုပ်ငန်း၊ ၄၇၃။

 

ဘုရားသခင်၏ လမ်းစဉ်များ၊ သြဂုတ် ၁၀ 

၂ ဓမ္မရာဇဝင် ၅:၅-၁၄ ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည်ကား၊ ငါ့အကြံသည် သင်တို့အကြံမဟုတ်။ ငါ့လမ်းသည်လည်း သင်တို့လမ်းမဟုတ်။ မိုဃ်းကောင်းကင်သည် မြေကြီးထက် မြင့်သကဲ့သို့၊ ငါ့လမ်းသည် သင်တို့လမ်းထက်မြင့်၏။ ငါ့အကြံသည်လည်း သင်တို့အကြံထက် မြင့်၏။ ဟေရှာယ ၅၅:၈၊ ၉။

ဆုရိလူ နေမန်သည် ရွံရှာဖွယ်ကောင်းသော ရောဂါဖြစ်သည့် နူနာရောဂါမှ မည်သို့ပျောက်ကင်းနိုင်မည်နည်းဟူ၍ ဘုရားသခင်၏ ပရောဖက်ထံတွင် တိုင်ပင်ခဲ့သည်။ သူ့ကို ယော်ဒန်မြစ်သို့သွား၍ ခုနစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ရေချိုးရန် ညွှန်ကြားခဲ့သည်။ သူသည် ဘုရားသခင်၏ ပရောဖက် ဧလိရှဲ၏ ညွှန်ကြားချက်များကို အဘယ်ကြောင့် ချက်ချင်းမလိုက်နာခဲ့သနည်း။ ... သူသည် အရှက်ရခြင်းနှင့် စိတ်ပျက်ခြင်းတို့ကြောင့် အမျက်ထွက်လာခဲ့ပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ ပရောဖက်က ညွှန်ပြထားသော နှိမ့်ချသည့် လမ်းစဉ်ကို လိုက်နာရန် ဒေါသတကြီး ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။ “သူသည် ဧကန်အမှန် ထွက်လာ၍ ရပ်လျက်၊ မိမိဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား၏ နာမတော်ကို ပန်ကြားလျက်၊ နူနာရှိရာအပေါ်မှာ မိမိလက်ကို ရွှေ့၍ နူနာကို ပျောက်စေလိမ့်မည်ဟု ငါထင်မှတ်ပါပြီတကား။ ဒမာသက်မြို့၌ရှိသော အဗာနမြစ်နှင့် ဖာဖာမြစ်တို့သည် ဣသရေလပြည်၌ရှိသော ရေတကာတို့ထက် သာ၍ ကောင်းသည်မဟုတ်လော။ ထိုမြစ်တို့၌ ရေချိုး၍ သန့်ရှင်းခြင်းသို့ ရောက်နိုင်သည်မဟုတ်လောဟု ဆိုသဖြင့်၊ စိတ်ဆိုး၍ ပြန်သွားလေ၏။” သူ၏ကျွန်က “အကျွန်ုပ်အဘ၊ ပရောဖက်သည် ကြီးသောအမှုကို ပြုစေခြင်းငှါ မှာထားလျှင် ပြုတော်မူလိမ့်မည် မဟုတ်လော။ ထိုမျှမက၊ ရေချိုး၍ သန့်ရှင်းခြင်းသို့ ရောက်လော့ဟုသာ မှာထားလျှင်၊ သာ၍ လိုက်နာအပ်သည် မဟုတ်လော” ဟု လျှောက်လေ၏။ မှန်ပါသည်။ ဤကြီးမြတ်သောလူသည် နှိမ့်ချလှသော ယော်ဒန်မြစ်သို့သွား၍ ရေချိုးခြင်းကို မိမိ၏ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် မညီဟု မှတ်ယူခဲ့သည်။ သူပြောဆို၍ လိုလားခဲ့သော မြစ်များသည် ပတ်ပတ်လည်ရှိ သစ်ပင်များနှင့် တောအုပ်များကြောင့် လှပတင့်တယ်နေပြီး၊ ထိုတောအုပ်များထဲတွင် ရုပ်တုများကို ထားရှိကြသည်။ လူအများအပြားသည် ၎င်းတို့၏ ရုပ်တုဘုရားများကို ကိုးကွယ်ရန် ထိုမြစ်များသို့ စုရုံးလာကြသည်၊ ထို့ကြောင့် ထိုနေရာသို့သွားခြင်းသည် သူ့အတွက် နှိမ့်ချမှုမလိုပေ။ သို့သော် ပရောဖက်၏ သတ်မှတ်ထားသော ညွှန်ကြားချက်များကို လိုက်နာခြင်းကသာ သူ၏ထောင်လွှားစော်ကားသော စိတ်သဘောကို နှိမ့်ချပေးမည် ဖြစ်သည်။ ကြည်ဖြူစွာ နာခံခြင်းသည် လိုလားအပ်သော ရလဒ်ကို ဆောင်ကြဉ်းပေးလိမ့်မည်။ သူသည် ရေချိုးသဖြင့် ပကတိအတိုင်း သန့်ရှင်းခြင်းသို့ ရောက်လေ၏။ ၁၃ အသင်းတော်အတွက် သက်သေခံချက်များ ၂:၃၀၉၊ ၃၁၀။

ငါတို့၏ အစီအစဉ်များသည် အမြဲတမ်း ဘုရားသခင်၏ အစီအစဉ်များ မဟုတ်ကြပေ...။ ငါတို့အပေါ် ထားရှိသော မေတ္တာကရုဏာနှင့် စိတ်ဝင်စားမှုကြောင့်၊ ငါတို့ထက် ငါတို့ကို ပိုမိုနားလည်တော်မူသော အရှင်သည် ငါတို့၏ ကိုယ်ကျိုးရှာသော ရည်မှန်းချက်များ ပြည့်မြောက်ရန် ရှာဖွေခြင်းကို ခွင့်မပြုဘဲ မကြာခဏ ငြင်းပယ်တတ်သည်။ အရာများစွာကို ကိုယ်တော်ထံသို့ စွန့်လွှတ်ရန် တောင်းဆိုတတ်သည်၊ သို့သော် ဤသို့ပြုလုပ်ခြင်းအားဖြင့် ငါတို့သည် ကောင်းကင်ဘုံသို့ သွားရာလမ်းတွင် ငါတို့ကို နှောင့်ယှက်နေသော အရာများကိုသာ စွန့်လွှတ်နေခြင်း ဖြစ်သည်...။

နောင်ဘဝတွင်၊ ယခုအချိန်၌ ငါတို့ကို စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေပြီး စိတ်ပျက်စေခဲ့သော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုများသည် ရှင်းလင်းသွားလိမ့်မည်။ ငါတို့၏ ဆုတောင်းချက်များ အဖြေမရသကဲ့သို့ ဖြစ်ခဲ့ခြင်းနှင့် စိတ်ပျက်ခဲ့ရသော မျှော်လင့်ချက်များသည် ငါတို့ရရှိခဲ့သည့် အကြီးမားဆုံးသော ကောင်းချီးမင်္ဂလာများထဲတွင် ပါဝင်နေကြောင်း ငါတို့ မြင်တွေ့ရလိမ့်မည်။ ၁၄ ကျန်းမာခြင်းအမှုဆောင်လုပ်ငန်း၊ ၄၇၃၊ ၄၇၄။

 

မီးရထား မရှိတော့ပါ၊ သြဂုတ် ၁၁ 

၂ ဓမ္မရာဇဝင် ၁၃:၁၄-၂၀ ယခုမှစ၍ သခင်ဘုရား၌ သေသောလူတို့သည် မင်္ဂလာရှိကြ၏။ ဝိညာဉ်တော်ကလည်း၊ ထိုသို့ဖြစ်တုံ၏။ ထိုသူတို့သည် မိမိတို့ပင်ပန်းစွာ လုပ်ဆောင်ခြင်းမှ စုတေ့၍ ငြိမ်ဝပ်စွာ နေရကြမည်။ သူတို့အကျင့်အကြံတို့သည်လည်း သူတို့နှင့်အတူ လိုက်ကြလိမ့်မည်ဟု ဗျာဒိတ်ပေးတော်မူ၏။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၄:၁၃။

ဧလိရှဲသည် သူ၏ဆရာကဲ့သို့ မီးရထားဖြင့် ကောင်းကင်သို့ လိုက်ပါသွားခွင့် မရရှိခဲ့ပေ။ သခင်ဘုရားသည် သူ၏အပေါ်သို့ ကြာရှည်စွာ မကျန်းမမာဖြစ်ခြင်းကို သက်ရောက်ခွင့်ပြုခဲ့သည်။ လူသားတို့၏ အားနည်းခြင်းနှင့် ခံစားရသော နာကျင်ခြင်း ဝေဒနာနာရီများစွာအတွင်း၊ သူ၏ယုံကြည်ခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏ ကတိတော်များကို မြဲမြံစွာ ကိုင်စွဲထားခဲ့ပြီး၊ မိမိပတ်လည်တွင် နှစ်သိမ့်ခြင်းနှင့် ငြိမ်သက်ခြင်းကို ဆောင်ကြဉ်းပေးသော ကောင်းကင်တမန်များကို အစဉ်မပြတ် မြင်တွေ့ခဲ့သည်။ ဒေါသန်တောင်ကုန်းပေါ်တွင် ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအုပ်စုကြီး၊ ဣသရေလ၏ မီးရထားများနှင့် မြင်းစီးသူရဲများ ဝန်းရံနေသည်ကို သူမြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသကဲ့သို့၊ ယခုအချိန်တွင်လည်း မိမိအား သနားစာနာကြသော ကောင်းကင်တမန်များ တည်ရှိနေခြင်းကို သတိပြုမိကာ ခွန်အားရရှိခဲ့သည်။ သူ၏တစ်သက်တာလုံးတွင် သူသည် ခိုင်မာသော ယုံကြည်ခြင်းကို ကျင့်သုံးခဲ့ပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ အမြော်အမြင်နှင့် ကရုဏာတော်ကို သိရှိနားလည်ခြင်း၌ တိုးတက်လာသည်နှင့်အမျှ၊ ယုံကြည်ခြင်းသည် မိမိ၏ဘုရားသခင်အပေါ် အမြဲတည်တံ့သော ကိုးစားခြင်းအဖြစ် ရင့်ကျက်လာခဲ့ကာ၊ သေခြင်းတရားက သူ့ကို ခေါ်ယူသောအခါ သူသည် မိမိ၏ ပင်ပန်းစွာ လုပ်ဆောင်ခြင်းမှ ငြိမ်ဝပ်စွာ နားနေရန် အသင့်ဖြစ်နေခဲ့သည်...။

ဧလိရှဲသည် အပြည့်အဝ ယုံကြည်စိတ်ချစွာဖြင့် “ဘုရားသခင်သည် ငါ့ဝိညာဉ်ကို မရဏနိုင်ငံတန်ခိုးမှ ရွေးနုတ်တော်မူလိမ့်မည်။ ငါ့ကို လက်ခံတော်မူလိမ့်မည်” ဟု ပြောနိုင်ခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ဝမ်းမြောက်စွာဖြင့် “ငါ့ကို ရွေးနုတ်တော်မူသော အရှင်သည် အသက်ရှင်တော်မူသည်ကို၎င်း၊ နောက်ဆုံးသောနေ့၌ မြေကြီးပေါ်မှာ ရပ်တော်မူလိမ့်မည်ကို၎င်း ငါသိ၏။ ငါမူကား၊ တရားသဖြင့် မျက်နှာတော်ကို ဖူးမြင်ရပါလိမ့်မည်။ နိုးသောအခါ ပုံသဏ္ဍာန်တော်နှင့်အညီ ဝပြောခြင်းသို့ ရောက်ပါလိမ့်မည်” ဟု သက်သေခံနိုင်ခဲ့သည်။ ၁၅ ပရောဖက်များနှင့် ရှင်ဘုရင်များ၊ ၂၆၃၊ ၂၆၄။

ခရစ်တော်သည် ကိုယ်တော်၏ နာမတော်ကို ယုံကြည်သောသူအားလုံးကို ကိုယ်တော်ပိုင်ဆိုင်သူများအဖြစ် တောင်းဆိုတော်မူသည်။ သေတတ်သော ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် တည်နေသော ခရစ်တော်၏ ဝိညာဉ်တော်၏ အသက်ပေးတန်ခိုးသည် ယုံကြည်သော ဝိညာဉ်တိုင်းကို ယေရှုခရစ်နှင့် စည်းနှောင်ထားသည်။ ယေရှုကို ယုံကြည်သောသူတို့သည် ကိုယ်တော်၏ နှလုံးသားအတွက် အမြတ်နိုးဆုံးဖြစ်ကြသည်၊ အကြောင်းမူကား ၎င်းတို့၏ အသက်သည် ဘုရားသခင်၌ ခရစ်တော်နှင့်အတူ ဝှက်ထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်...။

ထမြောက်ရာနံနက်ခင်းသည် အဘယ်မျှလောက် ဘုန်းကြီးသော နံနက်ခင်း ဖြစ်လိမ့်မည်နည်း။ ခရစ်တော်သည် ယုံကြည်သောသူတို့၏ ချီးမွမ်းခြင်းကို ခံယူရန် ကြွလာတော်မူသောအခါ အဘယ်မျှလောက် အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းပွင့်လာမည်နည်း။ ခရစ်တော်၏ နှိမ့်ချခြင်းနှင့် ခံစားရသော ဝေဒနာများတွင် အတူပါဝင်ခဲ့သူအားလုံးသည် ကိုယ်တော်၏ ဘုန်းတော်တွင်လည်း အတူပါဝင်ကြလိမ့်မည်။ ခရစ်တော် သေခြင်းမှ ထမြောက်တော်မူခြင်းအားဖြင့်၊ ယေရှု၌ အိပ်ပျော်သွားသော ယုံကြည်သူသန့်ရှင်းသူတိုင်းသည် မိမိတို့၏ အချုပ်အနှောင်ခံရာအိမ်မှ အောင်ပွဲခံလျက် ထွက်လာကြလိမ့်မည်။ ထမြောက်လာသော သန့်ရှင်းသူသည် “အိုသေခြင်း၊ သင်၏ဆူးသည် အဘယ်မှာရှိသနည်း။ အိုမရဏနိုင်ငံ၊ သင်၏အောင်ခြင်းသည် အဘယ်မှာရှိသနည်း” ဟု ကြွေးကြော်လိမ့်မည် (၁ ကောရိန္သု ၁၅:၅Detail)။ ၁၆ ရွေးချယ်ထားသော သဝဏ်လွှာများ ၂:၂၇၁၊ ၂၇၂။

 

ဝန်လေးသော ပရောဖက်၊ သြဂုတ် ၁၂

ယောနဝတ္ထု သင်ထ၍ နိနေဝေမြို့ကြီးသို့သွားလော့။ ထိုမြို့၌ ပြုသော ဒုစရိုက်သည် ငါ့ရှေ့သို့ တက်လာပြီဟု မိန့်တော်မူ၏။ ယောန ၁:၂။

နိနေဝေမြို့သည် မကောင်းမှုဒုစရိုက်များ ပြည့်နှက်နေပြီဖြစ်သော်လည်း၊ လုံးဝဥဿုံ မကောင်းမှုအောက်သို့ ရောက်ရှိမသွားသေးပေ။ “လူသားအပေါင်းတို့ကို ကြည့်ရှုတော်မူသော” အရှင်သည် (ဆာလံ ၃၃:၁၃) ... ထိုမြို့ထဲတွင် ပိုမိုကောင်းမွန်ပြီး မြင့်မြတ်သောအရာကို ရှာဖွေနေသူ အများအပြားရှိကြောင်း သိမြင်တော်မူခဲ့သည်...။ ဘုရားသခင်သည် ၎င်းတို့ကို ဖြစ်နိုင်လျှင် နောင်တရစေရန်အတွက်၊ လွဲမှားနိုင်ခြင်းမရှိသော နည်းလမ်းဖြင့် မိမိကိုယ်ကို ထင်ရှားစေတော်မူခဲ့သည်။

ဤအမှုအတွက် ရွေးချယ်ခြင်းခံရသော လက်နက်ကိရိယာမှာ ပရောဖက် ယောန ဖြစ်သည်...။ အကယ်၍ ပရောဖက်သည် မေးခွန်းထုတ်ခြင်းမရှိဘဲ နာခံခဲ့မည်ဆိုပါက၊ သူသည် ခါးသီးသော အတွေ့အကြုံများစွာမှ ကင်းလွတ်ခဲ့မည်ဖြစ်ပြီး၊ အလျှံပယ် ကောင်းချီးခံစားခဲ့ရမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယောန စိတ်ပျက်အားငယ်နေသော အချိန်တွင်ပင် သခင်ဘုရားသည် သူ့ကို စွန့်ပစ်တော်မမူခဲ့ပါ။ ဆက်တိုက်ဖြစ်ပွားသော စမ်းသပ်မှုများနှင့် ထူးဆန်းသော အမြော်အမြင်များအားဖြင့်၊ ပရောဖက်၏ ဘုရားသခင်အပေါ် ယုံကြည်ကိုးစားမှုနှင့် ကယ်တင်နိုင်သော ကိုယ်တော်၏ အနန္တတန်ခိုးတော်အပေါ် ယုံကြည်မှုသည် ပြန်လည်ရှင်သန်လာရမည် ဖြစ်သည်...။

နောက်တစ်ကြိမ် ဘုရားသခင်၏ အမှုဆောင်သည် နိနေဝေမြို့ကို သတိပေးရန် တာဝန်ပေးအပ်ခြင်း ခံရပြန်သည်...။ ယောနသည် မြို့ထဲသို့ ဝင်သည်နှင့် တပြိုင်နက် “ရက်ပေါင်းလေးဆယ်လွန်လျှင် နိနေဝေမြို့သည် ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်လိမ့်မည်” ဟူသော သိတင်းစကားကို ကြွေးကြော်လေ၏။ သူသည် လမ်းတစ်ခုမှတစ်ခုသို့ သွားလာရင်း သတိပေးချက်ကို အသံလွှင့်ခဲ့သည်။

ထိုသိတင်းစကားသည် အချည်းနှီးမဖြစ်ခဲ့ပေ။ ဘုရားမဲ့တရားမဲ့သော မြို့၏ လမ်းမများပေါ်တွင် မြည်ဟည်းသွားသော အော်ဟစ်သံသည် တစ်ဦးမှတစ်ဦးသို့ လက်ဆင့်ကမ်းပြောဆိုကြရာမှ မြို့သူမြို့သားအားလုံး ဤထိတ်လန့်ဖွယ် ကြေညာချက်ကို ကြားသိခဲ့ကြရသည်။ ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်သည် ထိုသိတင်းစကားကို နှလုံးသားတိုင်းသို့ ရောက်ရှိစေခဲ့သဖြင့်၊ လူအုပ်ကြီးသည် မိမိတို့၏ အပြစ်များကြောင့် တုန်လှုပ်ချောက်ချားကာ ကြီးစွာသော နှိမ့်ချမှုဖြင့် နောင်တရကြလေသည်...။ ၎င်းတို့၏ ပျက်စီးခြင်းဘေးသည် လွှဲရှောင်ခြင်းခံရပြီး၊ ဣသရေလ၏ ဘုရားသခင်သည် ဘုရားမဲ့တရားမဲ့သော လောကတစ်ခွင်တွင် ချီးမြှောက်ခြင်းနှင့် ဂုဏ်ပြုခြင်းကို ခံရကာ၊ ကိုယ်တော်၏ ပညတ်တရားသည် ရိုသေခန့်ညားခြင်းကို ခံရလေသည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီးနောက်မှသာ၊ နိနေဝေမြို့သည် ဘုရားသခင်ကို မေ့လျော့ခြင်းနှင့် ထောင်လွှားစော်ကားခြင်းတို့ကြောင့် ပတ်ပတ်လည်ရှိ လူမျိုးများ၏ တိုက်ခိုက်ဖျက်ဆီးခြင်းကို ခံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်...။

ဤသင်ခန်းစာသည် ယနေ့ခေတ် ဘုရားသခင်၏ စေတမန်များအတွက် ဖြစ်သည်၊ အကြောင်းမူကား လူမျိုးနွယ်တို့၏ မြို့ကြီးများသည် ရှေးခေတ် နိနေဝေမြို့သားများကဲ့သို့ပင် စစ်မှန်သော ဘုရားသခင်၏ စရိုက်လက္ခဏာများနှင့် ရည်ရွယ်ချက်များကို သိရှိရန် အမှန်တကယ် လိုအပ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်...။ တည်တံ့မည့် တစ်ခုတည်းသော မြို့မှာ ဘုရားသခင် ကိုယ်တော်တိုင် တည်ဆောက်၍ ဖန်ဆင်းတော်မူသော မြို့သာလျှင် ဖြစ်သည်...။ သခင်ယေရှုသည် လူသားတို့အား မသေနိုင်သောအမွေဥစ္စာကို ရရှိရန်အတွက် သန့်ရှင်းသော ရည်မှန်းချက်ဖြင့် ကြိုးစားကြရန် ခေါ်ယူတော်မူလျက်ရှိသည်။ ၁၇ ပရောဖက်များနှင့် ရှင်ဘုရင်များ၊ ၂၆၅-၂၇၄။

 

အတိုင်းအတာတစ်ခု ရှိပါသည်၊ သြဂုတ် ၁၃

ကြည့်ရှုလော့၊ ထာဝရဘုရားသည် မြေကြီးသားတို့၏ ဒုစရိုက်အပြစ်ကို ဒဏ်ပေးခြင်းငှါ၊ ကျိန်းဝပ်တော်မူရာဌာနထဲက ထွက်ကြွတော်မူ၏။ မြေကြီးသည်လည်း မိမိသောက်သော အသွေးကို ထင်ရှားစေလိမ့်မည်။ မိမိမျက်နှာပေါ်မှာ အသေ သတ်သောသူတို့ကို နောက်တစ်ဖန် ဖုံးအုပ်၍ မထားရ။ ဟေရှာယ ၂၆:၂၁။

ငါတို့၏ ဘုရားသခင်သည် ကရုဏာတော်နှင့် ပြည့်စုံသော ဘုရားသခင် ဖြစ်သည်။ စိတ်ရှည်ခြင်း၊ သနားကြင်နာခြင်းတို့ဖြင့် ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏ ပညတ်တရားကို လွန်ကျူးသောသူတို့ကို ဆက်ဆံတော်မူသည်...။ သို့သော် ဘုရားသခင်၏ စိတ်ရှည်ခြင်း ကုန်ဆုံးသွားမည့် အချက်တစ်ခု ရှိနေပြီး၊ ထိုအခါ ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ခြင်းများသည် ဧကန်အမှန် လိုက်ပါလာလိမ့်မည်။ သခင်ဘုရားသည် လူသားများနှင့် မြို့ကြီးများကို ဘုရားသခင်၏ အမျက်တော်မှ ကယ်တင်ရန် ကရုဏာတော်ဖြင့် သတိပေးချက်များကို ပေးလျက် စိတ်ရှည်စွာ သည်းခံတော်မူသည်၊ သို့သော် ကရုဏာတော်အတွက် တောင်းပန်သံများကို နောက်တစ်ဖန် မကြားရတော့မည့် အချိန်တစ်ခု ရောက်ရှိလာလိမ့်မည်...။

လူသားတို့၏ ဆေးဝါးများဖြင့် မကုသနိုင်သော ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုများ လောကတွင် ဖြစ်ပေါ်လာမည့် အချိန်သည် နီးကပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်သည် ရုပ်သိမ်းခြင်း ခံနေရသည်။ ပင်လယ်၌၎င်း၊ ကုန်း၌၎င်း ဖြစ်ပွားသော ဘေးအန္တရာယ်များသည် တစ်ခုပြီးတစ်ခု လျင်မြန်စွာ ဆက်တိုက်ဖြစ်ပွားနေသည်။ ငလျင်လှုပ်ခြင်း၊ လေမုန်တိုင်းတိုက်ခြင်း၊ မီးလောင်ခြင်းနှင့် ရေကြီးခြင်းတို့ကြောင့် လူ့အသက်နှင့် ပစ္စည်းဥစ္စာ မြောက်မြားစွာ ပျက်စီးဆုံးရှုံးရသည့်အကြောင်းကို ငါတို့ အဘယ်မျှလောက် မကြာခဏ ကြားသိနေရသနည်း။ ကြည့်ရသည်မှာ ဤကပ်ဘေးများသည် စနစ်တကျမရှိဘဲ ထိန်းချုပ်၍မရသော သဘာဝတရား၏ အင်အားစုများကြောင့် ဖြစ်ပွားသော မဆင်မခြင် ပေါက်ကွဲမှုများဖြစ်ပြီး လူသားတို့၏ ထိန်းချုပ်မှုအပြင်ဘက်တွင် လုံးဝရှိနေသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း၊ ထိုအရာအားလုံးထဲတွင် ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ဖတ်ရှုနိုင်သည်။ ၎င်းတို့သည် လူသားတို့အား မိမိတို့၏ အန္တရာယ်ကို သတိပြုမိစေရန် ကိုယ်တော် အသုံးပြု၍ နှိုးဆွတော်မူသော နည်းလမ်းများထဲတွင် ပါဝင်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

မြို့ကြီးများတွင်ရှိသော ဘုရားသခင်၏ စေတမန်များသည် ကယ်တင်ခြင်းတရားတည်းဟူသော ဝမ်းမြောက်စရာ သိတင်းကို ကြွေးကြော်ရန် ကြိုးပမ်းနေစဉ်အတွင်း မိမိတို့ ရင်ဆိုင်နေရသော မကောင်းမှုဒုစရိုက်များ၊ မတရားမှုများနှင့် ယုတ်ညံ့မှုများကြောင့် စိတ်ပျက်အားငယ်ခြင်းမရှိသင့်ကြပေ...။ မြို့တိုင်းတွင်၊ အကြမ်းဖက်မှုနှင့် ရာဇဝတ်မှုများ ပြည့်နှက်နေသော်လည်း၊ သင့်တော်သော သွန်သင်မှု ရရှိပါက ယေရှု၏ နောက်လိုက်များ ဖြစ်လာရန် သင်ယူနိုင်သူ အများအပြား ရှိနေကြသည်...။ ယနေ့ခေတ် မြေကြီးသားတို့အတွက် ဘုရားသခင်၏ သတိပေးချက်မှာ၊ “သင်တို့သည် အသင့်ရှိနေကြလော့။ အကြောင်းမူကား သင်တို့မထင်မှတ်သော အချိန်နာရီ၌ လူသားသည် ကြွလာလိမ့်မည်” (မဿဲ ၂၄:၄၄)။ ... ငါတို့သည် ခေတ်အဆက်ဆက်၏ အကျပ်အတည်း ကာလ၏ တံခါးခုံပေါ်တွင် ရပ်နေကြပြီ ဖြစ်သည်...။

ဘုရားသခင်၏ အမျက်တော်မုန်တိုင်းသည် စုရုံးနေပြီဖြစ်ပြီး၊ ယောန တရားဟောစဉ်က နိနေဝေမြို့သားများ ပြုလုပ်ခဲ့ကြသကဲ့သို့ ကရုဏာတော်၏ ဖိတ်ခေါ်ချက်များကို တုံ့ပြန်ကာ၊ ကောင်းကင်ဘုံ အုပ်စိုးရှင်၏ ပညတ်တရားများကို နာခံခြင်းအားဖြင့် သန့်ရှင်းခြင်းသို့ ရောက်ရှိသူများသာလျှင် ခံရပ်နိုင်ကြလိမ့်မည်။ ဖြောင့်မတ်သောသူတို့သာလျှင် ဤဖျက်ဆီးခြင်းဘေး မကုန်လွန်မီတိုင်အောင် ဘုရားသခင်၌ ခရစ်တော်နှင့်အတူ ဝှက်ထားခြင်းကို ခံရကြလိမ့်မည်။ ၁၈ အထက်ပါကျမ်း၊ ၂၇၅-၂၇၈။

 

ငါ့ကိုစေလွှတ်တော်မူပါ၊ သြဂုတ် ၁၄

ဟေရှာယ ၆:၁-၁၀ ထိုအခါ၊ ငါသည် အဘယ်သူကို စေလွှတ်ရမည်နည်း။ ငါတို့အဖို့ အဘယ်သူသွားမည်နည်းဟု မေးတော်မူသော သခင်ဘုရား၏ နှုတ်ကပတ်သံကို ငါကြားလျှင်၊ အကျွန်ုပ်ရှိပါ၏။ အကျွန်ုပ်ကို စေလွှတ်တော်မူပါဟု လျှောက်လေ၏။ ဟေရှာယ ၆:၈။

ဟေရှာယသည် လူငယ်တစ်ဦး ဖြစ်နေဆဲအချိန်တွင် ခက်ခဲပြီး စိတ်ပျက်စရာကောင်းသော အခြေအနေများအောက်၌ ပရောဖက်ပြုရန် တာဝန်အတွက် ခေါ်ယူခြင်းခံရခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏တိုင်းပြည်သည် ဘေးအန္တရာယ် ကြုံတွေ့လုနီးပါး ဖြစ်နေခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရားကို လွန်ကျူးခြင်းအားဖြင့် ယုဒလူတို့သည် ကိုယ်တော်၏ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှုကို ဆုံးရှုံးခဲ့ကြရပြီး၊ အဆုရိစစ်တပ်များသည် ယုဒနိုင်ငံကို တိုက်ခိုက်ရန် လာရောက်တော့မည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ရန်သူများထံမှ လာသော ဘေးအန္တရာယ်သည် အကြီးမားဆုံးသော ဒုက္ခမဟုတ်ခဲ့ပေ။ ဘုရားသခင်၏ အမှုဆောင်အား အနက်ရှိုင်းဆုံးသော စိတ်ပျက်အားငယ်မှုကို ဖြစ်စေခဲ့သည်မှာ လူတို့၏ ခေါင်းမာလွဲမှားမှုပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်ကို စွန့်ခွာခြင်းနှင့် ပုန်ကန်ခြင်းအားဖြင့် ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ခြင်းများကို ဖိတ်ခေါ်နေကြသည်။ လူငယ်ပရောဖက်သည် ၎င်းတို့အား သတိပေးချက် သိတင်းစကားကို ယူဆောင်သွားရန် ခေါ်ယူခြင်းခံရပြီး၊ သူသည် ခေါင်းမာသော ငြင်းဆန်မှုများနှင့် ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မည်ကို သိရှိထားသည်...။ သူ၏တာဝန်သည် သူ့အတွက် လုံးဝမျှော်လင့်ချက်မရှိသကဲ့သို့ ထင်ရသည်...။

သူသည် သန့်ရှင်းသော ဗိမာန်တော်၏ ကံကော်ဆောင်အောက်တွင် ရပ်နေစဉ် ဤကဲ့သို့သော အတွေးများသည် သူ၏စိတ်ထဲတွင် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ ရုတ်တရက် ဗိမာန်တော်၏ တံခါးနှင့် အတွင်းကုလားကာသည် ပွင့်ဟသွား သို့မဟုတ် ဖယ်ရှားခြင်းခံရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး၊ ပရောဖက်၏ ခြေဖဝါးပင် မဝင်ရောက်ဝံ့သော အသန့်ရှင်းဆုံးဌာန၏ အတွင်းပိုင်းကို သူလှမ်းမြင်ခွင့် ရရှိခဲ့သည်။ သူ၏ရှေ့မှောက်တွင် ထာဝရဘုရားသည် မြင့်မြတ်လှသော ရာဇပလ္လင်ပေါ်တွင် စံပယ်တော်မူလျက်၊ ကိုယ်တော်၏ အဝတ်တော်မြီးသည် ဗိမာန်တော်ကို ပြည့်စေသည်ဟူသော ဗျာဒိတ်ရူပါရုံ ပေါ်လာခဲ့သည်။ ရာဇပလ္လင်၏ တစ်ဖက်တစ်ချက်တွင် သရပ်ကောင်းကင်တမန်တို့သည် ပျံဝဲနေကြပြီး၊ အတောင်နှစ်ဖက်ဖြင့် မိမိတို့ကို ပင့်ဆောင်ထားကြလျက်၊ အတောင်နှစ်ဖက်ဖြင့် ရိုသေခန့်ညားစွာ မိမိတို့၏ မျက်နှာကို ဖုံးအုပ်ကြပြီး၊ အတောင်နှစ်ဖက်ဖြင့် မိမိတို့၏ ခြေကို ဖုံးအုပ်ထားကြသည်...။

ဟေရှာယသည် ထာဝရဘုရား၏ ကြီးမြတ်တော်မူခြင်း သို့မဟုတ် ကိုယ်တော်၏ ပြီးပြည့်စုံသော သန့်ရှင်းခြင်းကို ယခင်က ဤမျှလောက် အပြည့်အဝ မသိရှိခဲ့ဖူးချေ။ ထို့ကြောင့် သူသည် မိမိ၏ လူသားတို့၏ အားနည်းခြင်းနှင့် မထိုက်တန်ခြင်းတို့ကြောင့် ထိုဘုရားသခင် တည်ရှိတော်မူရာရှေ့မှောက်တွင် ပျက်စီးသွားရတော့မည်ဟု ခံစားခဲ့ရသည်။ “ငါသည် ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်ရပြီ။ ငါသည် ညစ်ညမ်းသော နှုတ်ခမ်းရှိသောသူ ဖြစ်ပါသည်တကား။ ညစ်ညမ်းသော နှုတ်ခမ်းရှိသော လူမျိုးထဲမှာ နေပါသည်တကား။ ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအရှင် ထာဝရဘုရားတည်းဟူသော ရှင်ဘုရင်ကို ငါ့မျက်စိနှင့် မြင်ရပြီတကားဟု ငါဆို၏။” သို့သော် သရပ်ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးသည် သူ့ကို သူ၏ကြီးမြတ်သော တာဝန်အတွက် အသင့်ဖြစ်စေရန် လာရောက်ခဲ့သည်။ ယဇ်ပလ္လင်မှ ယူဆောင်လာသော မီးခဲကို သူ၏နှုတ်ခမ်းပေါ်တွင် တင်လျက်၊ “ကြည့်ရှုလော့၊ ဤအရာသည် သင်၏နှုတ်ခမ်းကို ထိပြီ။ သင်၏ဒုစရိုက်အပြစ်သည် ကွာပျောက်၍၊ သင်၏အပြစ်သည် သန့်ရှင်းစေခြင်းသို့ ရောက်ပြီဟု ဆို၏။” ထို့နောက်၊ “ငါသည် အဘယ်သူကို စေလွှတ်ရမည်နည်း။ ငါတို့အဖို့ အဘယ်သူသွားမည်နည်း” ဟု မိန့်တော်မူသော ဘုရားသခင်၏ ဗျာဒိတ်သံကို ကြားရသောအခါ၊ ဟေရှာယသည် သန့်ရှင်းသော ယုံကြည်စိတ်ချမှုဖြင့်၊ “အကျွန်ုပ်ရှိပါ၏။ အကျွန်ုပ်ကို စေလွှတ်တော်မူပါ” ဟု လျှောက်လေ၏။ ... ပရောဖက်သည် မိမိရှေ့တွင်ရှိသော တာဝန်အတွက် ခွန်အားရရှိခဲ့သည်။ ၁၉ အသင်းတော်အတွက် သက်သေခံချက်များ ၅: ၇၄၉-၇၅၁။

 

နှိမ့်ချခြင်း—စစ်မှန်သလော သို့မဟုတ် အတုအယောင်လော၊ သြဂုတ် ၁၅

ဟေရှာယ ၆:၁-၄ တစ်ပါးကိုတစ်ပါး ဟစ်ခေါ်၍၊ ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအရှင် ထာဝရဘုရားသည် သန့်ရှင်းတော်မူ၏၊ သန့်ရှင်းတော်မူ၏၊ သန့်ရှင်းတော်မူ၏။ မြေကြီးပြင်လုံးသည် ဘုန်းတော်နှင့် ပြည့်စုံပါ၏ဟု ပြောဆိုကြ၏။ ဟေရှာယ ၆:၃။

ဤသန့်ရှင်းသော သတ္တဝါများသည် အပြစ်ဖြင့် ညစ်ညမ်းခြင်းမရှိသော နှုတ်ခမ်းများဖြင့် ဘုရားသခင်၏ ချီးမွမ်းခြင်းနှင့် ဘုန်းတော်ကို သီဆိုကြသည်။ မိမိ [ဟေရှာယ] ဖန်ဆင်းရှင်အပေါ် ပြုလုပ်လေ့ရှိသော အားနည်းလှသော ချီးမွမ်းခြင်းနှင့် သရပ်ကောင်းကင်တမန်တို့၏ ပြင်းပြလှသော ချီးမွမ်းခြင်းတို့အကြား တူညီမှုမရှိဘဲ ကွာခြားချက်ကြီးမားနေခြင်းသည် ပရောဖက်ကို အံ့အားသင့်စေပြီး နှိမ့်ချစေခဲ့သည်...။

သူသည် ကောင်းကင်တမန်တို့၏ သီချင်းသံကို နားထောင်နေစဉ်... သခင်ဘုရား၏ ဘုန်းတော်၊ အနန္တတန်ခိုးတော်နှင့် အတုမရှိသော ကြီးမြတ်ခြင်းတို့သည် သူ၏ဗျာဒိတ်ရူပါရုံရှေ့မှ ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ပြီး သူ၏စိတ်ဝိညာဉ်အပေါ် စွဲထင်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ စရိုက်လက္ခဏာကို ဖော်ပြခြင်း၌ သူခံနိုင်ရည်ရှိသမျှ အရာအားလုံးကို ထင်ရှားစေသော ဤအတုမရှိသော လင်းထိန်ခြင်း၏ အလင်းထဲတွင်၊ သူ၏ကိုယ်ပိုင် အတွင်းပိုင်း ညစ်ညမ်းမှုသည် ထိတ်လန့်ဖွယ် ကောင်းလောက်အောင် ရှင်းလင်းစွာ သူ၏ရှေ့၌ ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူ၏ စကားလုံးများသည်ပင် သူ့အတွက် စက်ဆုပ်ဖွယ် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် ဘုရားသခင်၏ အမှုဆောင်သည် လူသားတို့ထံ ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း ကောင်းကင်ဘုံရှိ ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းတော်ကို မြင်တွေ့ခွင့်ရရှိပြီး၊ ဣသရေလ၏ သန့်ရှင်းတော်မူသောအရှင်၏ စင်ကြယ်ခြင်းကို အနည်းငယ်မျှ သိရှိနားလည်လာသောအခါ၊ သူသည် မိမိ၏ သန့်ရှင်းခြင်းအပေါ် ဝါကြွားခြင်းထက် မိမိစိတ်ဝိညာဉ်၏ ညစ်ညမ်းမှုကို ထိတ်လန့်ဖွယ် ဝန်ခံချက်များ ပြုလုပ်လိမ့်မည်။ အနက်ရှိုင်းဆုံးသော နှိမ့်ချမှုဖြင့် ဟေရှာယက၊ “ငါသည် ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်ရပြီ။ ငါသည် ညစ်ညမ်းသော နှုတ်ခမ်းရှိသောသူ ဖြစ်ပါသည်တကား...” ဟု အော်ဟစ်ခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ လူအများအပြားက သီလတစ်ခုအဖြစ် ပြသရန် မှတ်ယူနေကြသော စေတနာအလျောက် နှိမ့်ချခြင်း သို့မဟုတ် မိမိကိုယ်ကို ကျွန်ကဲ့သို့ အပြစ်တင်ခြင်းမျိုး မဟုတ်ပေ။ ဤမရေရာသော အတုအယောင် နှိမ့်ချခြင်းသည် မာနနှင့် မိမိကိုယ်ကို အထင်ကြီးခြင်းတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော နှလုံးသားများမှ လှုံ့ဆော်ခြင်း ဖြစ်သည်။ စကားလုံးများဖြင့် မိမိကိုယ်ကို နှိမ့်ချဖော်ပြတတ်သူ အများအပြား ရှိကြပြီး၊ ဤသို့ပြုလုပ်ခြင်းက အခြားသူများထံမှ ချီးမွမ်းခြင်းနှင့် အသိအမှတ်ပြုခြင်း စကားသံများကို ထွက်ပေါ်မလာစေပါက ၎င်းတို့သည် စိတ်ပျက်ကြလိမ့်မည်။ သို့သော် ပရောဖက်၏ သိရှိနားလည်မှုသည် စစ်မှန်ခဲ့သည်။ ၂၀ သတ္တမနေ့ အဒ်ဗင်းတစ် ကျမ်းစာအနက်ဖွင့်ကျမ်း ၄:၁၁၄၀။

ရာဇပလ္လင်ရှေ့ရှိ သရပ်ကောင်းကင်တမန်တို့သည် ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းတော်ကို ဖူးမြင်ရသဖြင့် အလွန်အမင်း ရိုသေခန့်ညားသော ကြောက်ရွံ့ခြင်းနှင့် ပြည့်နှက်နေကြသောကြောင့်၊ ၎င်းတို့သည် မိမိတို့ကိုယ်ကို အလိုကျကျေနပ်ခြင်းဖြင့် သော်လည်းကောင်း၊ မိမိတို့ကိုယ်ကို သို့မဟုတ် တစ်ပါးကိုတစ်ပါး အထင်ကြီးခြင်းဖြင့် သော်လည်းကောင်း တစ်စက္ကန့်မျှပင် ငုံ့ကြည့်ခြင်းမရှိကြပေ။ ၎င်းတို့၏ ချီးမွမ်းခြင်းနှင့် ဘုန်းတော်သည် ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအရှင် သခင်ဘုရားအတွက်သာ ဖြစ်သည်...။ ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်ကို ဘုန်းကြီးစေရန်အတွက်သာ အပြည့်အဝ ကျေနပ်ကြပြီး၊ ကိုယ်တော် တည်ရှိတော်မူရာရှေ့မှောက်၌ ကိုယ်တော်၏ မျက်နှာသာပေးသော အပြုံးတော်အောက်တွင် ၎င်းတို့သည် အခြားမည်သည့်အရာကိုမျှ မလိုလားကြပေ။ ကိုယ်တော်၏ ပုံသဏ္ဍာန်တော်ကို ဆောင်ရွက်ခြင်း၊ ကိုယ်တော်၏ အမှုတော်ကို ထမ်းဆောင်ခြင်းနှင့် ကိုယ်တော်ကို ကိုးကွယ်ခြင်းတို့တွင် ၎င်းတို့၏ အမြင့်ဆုံးသော ရည်မှန်းချက်သည် အပြည့်အဝ ပြည့်မြောက်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ ၂၁ အထက်ပါကျမ်း။