အခန်း ၆၇—ကမ္ဘာသစ်

 

အခန်း ၆၇—ကမ္ဘာသစ်

“ကောင်းကင်သစ်နှင့် မြေကြီးသစ်ကိုလည်း ငါမြင်၏။ အကြောင်းမူကား၊ ပထမကောင်းကင်နှင့် ပထမမြေကြီးသည် ကွယ်ပျောက်သွားကြပြီ။” [ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၂၁:၁]။ လူဆိုးတို့ကို လောင်ကျွမ်းစေသော မီးသည် မြေကြီးကို သန့်စင်ပေးသည်။ ကျိန်ခြင်း၏ အစအနမှန်သမျှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ရွေးနုတ်ခံရသူတို့ရှေ့တွင် အပြစ်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်အကျိုးဆက်များကို အစဉ်ထာဝရ လောင်ကျွမ်းနေသော ငရဲက ဆက်လက်မထားတော့ပါ။ သတိပေးချက်တစ်ခုတည်းသာ ကျန်ရစ်မည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ ရွေးနုတ်ရှင်သည် မိမိ၏ လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာ အသေခံခဲ့ခြင်း၏ အမှတ်အသားများကို အစဉ်အမြဲ ဆောင်ထားတော်မူမည်။ ဒဏ်ရာရထားသော ဦးခေါင်း၊ လက်များနှင့် ခြေထောက်များပေါ်တွင်သာ အပြစ်ပြုလုပ်ခဲ့သော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည့် အမှု၏ အစအနများ ကျန်ရှိမည်။

“သိုးစု၏ ရဲတိုက်၊ ဇိအုန်သတို့သမီး၏ ခိုင်ခံ့သော ခံတပ်၊ သင့်ထံသို့ ရှေးအုပ်စိုးခြင်းပင် ရောက်လာလိမ့်မည်။” [မိက္ခာ ၄:၈]။ အပြစ်ကြောင့် ဆုံးရှုံးခဲ့ရသော နိုင်ငံတော်ကို ခရစ်တော်သည် ပြန်လည်ရရှိတော်မူပြီဖြစ်၍ ရွေးနုတ်ခံရသူတို့သည်လည်း ကိုယ်တော်နှင့်အတူ ထိုနိုင်ငံကို ပိုင်ဆိုင်ကြရမည်။ “ဖြောင့်မတ်သောသူတို့သည် ပြည်တော်ကို အမွေခံ၍ ထိုပြည်၌ အစဉ်အမြဲ နေကြလိမ့်မည်။” [ဆာလံ ၃၇:၂၉]။ သန့်ရှင်းသူတို့၏ အမွေကို အလွန်ရုပ်ဝတ္ထုပိုင်းဆန်သည်ဟု ထင်မြင်စေမည်ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းကြောင့် လူများစွာသည် ကျွန်ုပ်တို့၏အိမ်ဖြစ်မည့် ကမ္ဘာသစ်ကို မျှော်ကြည့်စေသော အမှန်တရားများကိုပင် ဝိညာဉ်ရေးရာအဖြစ်သာ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုပြီး ပျောက်ကွယ်သွားစေခဲ့ကြသည်။ ခရစ်တော်သည် မိမိ၏တပည့်များအား သူတို့အတွက် အိမ်ရာများကို ပြင်ဆင်ရန် သွားတော်မူမည်ဟု အာမခံတော်မူခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်၏ သွန်သင်ချက်များကို လက်ခံသူတို့သည် ကောင်းကင်အိမ်ရာနှင့် ပတ်သက်၍ လုံးဝမသိဘဲ ရှိကြမည်မဟုတ်ပါ။ သို့သော် တမန်တော်ပေါလုက “မျက်စိမမြင်၊ နားမကြား၊ လူ၏စိတ်နှလုံးထဲသို့လည်း မဝင်သောအရာများကို ဘုရားသခင်သည် မိမိကိုချစ်သောသူတို့အဖို့ ပြင်ဆင်တော်မူပြီ” ဟု ဆိုသည်။ [ကောရိန္သုဩဝါဒစာပထမစောင် ၂:၉]။ လူ့ဘာသာစကားသည် ဖြောင့်မတ်သောသူတို့ရရှိမည့် ဆုကျေးဇူးကို ဖော်ပြရန် မလုံလောက်ပါ။ ထိုအရာကို မြင်တွေ့ရသူတို့သာ သိကြလိမ့်မည်။ အကန့်အသတ်ရှိသော လူ့စိတ်သည် ဘုရားသခင်၏ ပရဒိသု၏ ဘုန်းအသရေကို မည်သည့်နည်းနှင့်မျှ နားလည်နိုင်မည်မဟုတ်ပါ။

သမ္မာကျမ်းစာတွင် ကယ်တင်ခြင်းရသူတို့၏ အမွေကို နိုင်ငံတစ်ခုဟု ခေါ်ဆိုထားသည်။ (ဟေဗြဲဩဝါဒစာ ၁၁:၁၄-၁၆။) ထိုနေရာတွင် မဟာသိုးထိန်းကြီးသည် မိမိ၏သိုးစုကို အသက်ရေစမ်းရေတွင်းများသို့ ပို့ဆောင်တော်မူသည်။ အသက်ပင်သည် လတိုင်း မိမိ၏အသီးကို သီးပေးပြီး ထိုအပင်၏ အရွက်များသည် လူမျိုးတို့၏ အကျိုးအတွက် ဖြစ်သည်။ အမြဲစီးဆင်းနေသော ချောင်းများရှိပြီး ၎င်းတို့သည် သလင်းကျောက်ကဲ့သို့ ကြည်လင်ကြသည်။ ထိုချောင်းများဘေးတွင် လေတွင်ယိမ်းနွဲ့နေသော သစ်ပင်များသည် သခင်ဘုရား၏ ရွေးနုတ်ခံရသူများအတွက် ပြင်ဆင်ထားသော လမ်းများပေါ်သို့ အရိပ်ပေးကြသည်။ ထိုနေရာတွင် ကျယ်ပြန့်သော လွင်ပြင်များသည် လှပသော တောင်ကုန်းများအဖြစ် မြင့်တက်လာကြပြီး ဘုရားသခင်၏ တောင်များသည် မြင့်မားသော တောင်ထိပ်များကို မိုးကောင်းကင်သို့ မြှောက်တင်ထားကြသည်။ ထိုငြိမ်းချမ်းသော လွင်ပြင်များပေါ်၊ ထိုအသက်ရှင်သော ချောင်းများဘေးတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ ဧည့်သည်များနှင့် လှည့်လည်သွားလာသူများ ဖြစ်ခဲ့ကြသော ဘုရားသခင်၏လူတို့သည် အိမ်ကို တွေ့ရှိကြလိမ့်မည်။

ယေရုရှလင်မြို့သစ်

ထိုနေရာတွင် “ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းအသရေရှိသော” ယေရုရှလင်မြို့သစ် ရှိသည်။ ထိုမြို့၏ အလင်းသည် “အလွန်အဖိုးထိုက်သော ကျောက်၊ သလင်းကျောက်ကဲ့သို့ ကြည်လင်သော နီလာကျောက်နှင့် တူ၏။” [ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၂၁:၁၁]။ သခင်ဘုရားက “ယေရုရှလင်မြို့၌ ငါဝမ်းမြောက်မည်၊ ငါ၏လူတို့၌လည်း ဝမ်းမြောက်မည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ [ဟေရှာယ ၆၅:၁၉]။ “ဘုရားသခင်၏ တဲတော်သည် လူတို့နှင့်အတူရှိ၍၊ ထိုသူတို့နှင့်အတူ နေတော်မူမည်။ သူတို့သည် ကိုယ်တော်၏လူ ဖြစ်ကြလိမ့်မည်။ ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင် သူတို့နှင့်အတူရှိ၍ သူတို့၏ဘုရားသခင် ဖြစ်တော်မူမည်။ ဘုရားသခင်သည် သူတို့မျက်စိမှ မျက်ရည်ရှိသမျှကို သုတ်ပေးတော်မူမည်။ သေခြင်းမရှိတော့၊ ဝမ်းနည်းခြင်း၊ ငိုကြွေးခြင်းလည်း မရှိတော့၊ နာကျင်ခြင်းလည်း မရှိတော့။ အကြောင်းမူကား၊ ရှေးအရာများသည် ကွယ်ပျောက်သွားကြပြီ။” [ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၂၁:၃၊ ၄]။

ဘုရားသခင်၏မြို့၌ “ညမရှိရ”။ မည်သူမျှ အနားယူရန် လိုအပ်မည်မဟုတ်၊ အနားယူလိုစိတ်လည်း ရှိမည်မဟုတ်ပါ။ ဘုရားသခင်၏အလိုတော်ကို ဆောင်ရွက်ခြင်းနှင့် ကိုယ်တော်၏နာမတော်ကို ချီးမွမ်းခြင်း၌ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ခြင်း ရှိမည်မဟုတ်ပါ။ ကျွန်ုပ်တို့သည် နံနက်ခင်း၏ လန်းဆန်းမှုကို အစဉ်ခံစားကြရမည်ဖြစ်ပြီး ထိုနံနက်ခင်း၏ အဆုံးနှင့်လည်း အစဉ်အမြဲ ဝေးကွာနေကြမည်။ “သူတို့သည် ဆီမီးအလင်း၊ နေ၏အလင်းကိုမျှ မလိုကြ။ အကြောင်းမူကား၊ ထာဝရအရှင်ဘုရားသခင်သည် သူတို့အား အလင်းပေးတော်မူ၏။” [ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၂၂:၅]။ နေ၏အလင်းနေရာတွင် မျက်စိကို နာကျင်စွာ တောက်ပစေခြင်းမရှိသော်လည်း ကျွန်ုပ်တို့၏ မွန်းတည့်ချိန်အလင်းထက် အတိုင်းမသိ ပိုမိုတောက်ပသော ရောင်ခြည်တစ်ရပ် ရှိလာမည်။ ဘုရားသခင်နှင့် သိုးသငယ်၏ ဘုန်းအသရေသည် သန့်ရှင်းသောမြို့ကို မညှိုးနွမ်းသော အလင်းဖြင့် ပြည့်စေမည်။ ရွေးနုတ်ခံရသူတို့သည် နေမရှိသော်လည်း အစဉ်အမြဲ နေ့ဖြစ်နေသော ဘုန်းအသရေအတွင်း လျှောက်လှမ်းကြလိမ့်မည်။

“ထိုမြို့၌ ဗိမာန်တော်ကို မမြင်။ အကြောင်းမူကား၊ အနန္တတန်ခိုးရှင် ထာဝရအရှင်ဘုရားသခင်နှင့် သိုးသငယ်သည် ထိုမြို့၏ ဗိမာန်တော်ဖြစ်ကြ၏။” [ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၂၁:၂၂]။ ဘုရားသခင်၏လူတို့သည် ခမည်းတော်နှင့် သားတော်တို့နှင့် ပွင့်လင်းစွာ မိတ်သဟာယဖွဲ့ခွင့် ရရှိကြမည်။ ယခုတွင် ကျွန်ုပ်တို့သည် “မှန်ထဲ၌ မှုန်ဝါးစွာ မြင်ရကြ၏။” [ကောရိန္သုဩဝါဒစာပထမစောင် ၁၃:၁၂]။ သဘာဝတရား၏ အမှုအရာများနှင့် လူတို့အပေါ် ကိုယ်တော်၏ ဆက်ဆံတော်မူပုံများတွင် မှန်ထဲ၌ ထင်ဟပ်သကဲ့သို့ ဘုရားသခင်၏ပုံသဏ္ဌာန်ကို ကျွန်ုပ်တို့ မြင်ကြရသည်။ သို့သော် ထိုအခါတွင် ကျွန်ုပ်တို့သည် ကြားတွင် မှုန်ဝါးစေသော အကာအကွယ်မရှိဘဲ မျက်နှာချင်းဆိုင် ကိုယ်တော်ကို မြင်ရကြမည်။ ကိုယ်တော်၏ရှေ့တော်၌ ရပ်လျက် ကိုယ်တော်၏မျက်နှာတော်၏ ဘုန်းအသရေကို စိုက်ကြည့်ကြရမည်။

ထိုနေရာတွင် မသေနိုင်သော စိတ်များသည် ဖန်ဆင်းခြင်းတန်ခိုး၏ အံ့ဖွယ်အရာများနှင့် ရွေးနုတ်ခြင်းမေတ္တာ၏ နက်နဲသောအရာများကို မည်သည့်အခါမျှ မကုန်ခန်းသော နှစ်သက်ဝမ်းမြောက်မှုဖြင့် လေ့လာကြမည်။ ဘုရားသခင်ကို မေ့လျော့စေရန် သွေးဆောင်မည့် ရက်စက်၍ လှည့်ဖြားသော ရန်သူ မရှိတော့ပါ။ အရည်အချင်းတိုင်း ဖွံ့ဖြိုးလာမည်၊ စွမ်းရည်တိုင်း တိုးပွားလာမည်။ အသိပညာရရှိခြင်းသည် စိတ်ကို မပင်ပန်းစေ၊ ခွန်အားများကိုလည်း မကုန်ခန်းစေပါ။ ထိုနေရာတွင် အကြီးမြတ်ဆုံးသော လုပ်ငန်းများကို ဆက်လက်ဆောင်ရွက်နိုင်မည်၊ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ရည်မှန်းချက်များသို့ ရောက်ရှိနိုင်မည်၊ အမြင့်ဆုံးသော ရည်ရွယ်ချက်များ အကောင်အထည်ဖော်နိုင်မည်။ ထိုသို့ဖြစ်နေသော်လည်း ကျော်လွှားရန် တောင်ထိပ်အသစ်များ၊ အံ့ဩကြည့်ရှုရန် အံ့ဖွယ်အသစ်များ၊ နားလည်သဘောပေါက်ရန် အမှန်တရားအသစ်များနှင့် စိတ်၊ ဝိညာဉ်နှင့် ကိုယ်ခန္ဓာတို့၏ စွမ်းအားများကို ဖော်ထုတ်ပေးရန် အသစ်သောအရာများသည် ဆက်လက်ပေါ်ပေါက်လာကြမည်။

ထာဝရကာလ၏ နှစ်များသည် ဖြတ်သန်းသွားသည်နှင့်အမျှ ဘုရားသခင်နှင့် ခရစ်တော်အကြောင်း ပိုမိုကြွယ်ဝ၍ ပိုမိုဘုန်းအသရေရှိသော ဖော်ပြချက်များကို ဆောင်ယူလာကြမည်။ အသိပညာသည် တိုးတက်လာသကဲ့သို့ မေတ္တာ၊ ရိုသေလေးမြတ်မှုနှင့် ပျော်ရွှင်ခြင်းတို့လည်း တိုးပွားလာကြမည်။ လူတို့သည် ဘုရားသခင်အကြောင်း ပိုမိုသိရှိလာလေလေ၊ ကိုယ်တော်၏အကျင့်စာရိတ္တကို ပိုမိုအံ့ဩလေးစားလာလေလေ ဖြစ်မည်။ ယေရှုသည် ရွေးနုတ်ခြင်း၏ ကြွယ်ဝမှုများနှင့် စာတန်နှင့် ဖြစ်ပွားခဲ့သော မဟာတိုက်ပွဲတွင် အံ့ဩဖွယ်အောင်မြင်မှုများကို သူတို့ရှေ့၌ ဖွင့်ပြတော်မူသောအခါ ရွေးနုတ်ခံရသူတို့၏ နှလုံးသားများသည် ပိုမိုခိုင်မာသော ဆက်ကပ်အပ်နှံမှုဖြင့် ခုန်လှုပ်ကြမည်။ သူတို့သည် ရွှေစောင်းများကို ပိုမိုခိုင်မာသော လက်ဖြင့် တီးခတ်ကြမည်။ အသံတစ်သောင်းမြောက် တစ်သောင်းနှင့် ထောင်ပေါင်းများစွာသော အသံတို့သည် ပေါင်းစည်းကာ အလွန်ကြီးမားသော ချီးမွမ်းသံသီချင်းကြီးကို မြည်ဟီးစေကြမည်။

“ကောင်းကင်၌ရှိသောသတ္တဝါ၊ မြေကြီးပေါ်၌ရှိသောသတ္တဝါ၊ မြေကြီးအောက်၌ရှိသောသတ္တဝါ၊ ပင်လယ်၌ရှိသောသတ္တဝါနှင့် ထိုအရာများ၌ရှိသမျှတို့သည် ‘ပလ္လင်တော်ပေါ်၌ ထိုင်တော်မူသောသူနှင့် သိုးသငယ်အား ကောင်းကြီးမင်္ဂလာ၊ ဂုဏ်အသရေ၊ ဘုန်းအသရေနှင့် တန်ခိုးတော်သည် ကာလအစဉ်အဆက် ရှိပါစေသော’ ဟု ဆိုသည်ကို ငါကြား၏။” [ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၅:၁၃]။

အပြစ်နှင့် အပြစ်သားများ မရှိတော့ပါ။ ဘုရားသခင်၏ စကြဝဠာတစ်ခုလုံးသည် သန့်ရှင်းစင်ကြယ်သွားပြီဖြစ်၍ မဟာတိုက်ပွဲကြီးသည် အစဉ်အမြဲ အဆုံးသတ်သွားပြီဖြစ်သည်။