အခန်း ၅၂—သန်းခေါင်ယံကြွေးကြော်သံ

 

အခန်း ၅၂—သန်းခေါင်ယံကြွေးကြော်သံ

“သတို့သားကြွလာခြင်းနှောင့်နှေးသောအခါ သူတို့အားလုံး ငိုက်မျဉ်း၍ အိပ်ပျော်ကြ၏။ သန်းခေါင်ယံအချိန်တွင် ‘ကြည့်ရှုလော့၊ သတို့သားကြွလာပြီ။ သူ့ကိုတွေ့ဆုံရန် ထွက်ကြလော့’ ဟူသော ကြွေးကြော်သံပေါ်လာ၏။ ထိုအခါ ထိုအပျိုကညာအပေါင်းတို့သည် ထ၍ မိမိတို့၏ မီးခွက်များကို ပြင်ဆင်ကြ၏။” [မဿဲ ၂၅:၅-၇]

၁၈၄၄ ခုနှစ် နွေရာသီတွင် Adventists တို့သည် ပရောဖက်ပြုထားသော ကာလများကို ယခင်က တွက်ချက်ခဲ့ရာ၌ မှားယွင်းနေကြောင်း ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြီး မှန်ကန်သော အနေအထားကို သတ်မှတ်ခဲ့ကြသည်။ ခရစ်တော် ဒုတိယအကြိမ်ကြွလာခြင်းအထိ ဆက်လက်တည်ရှိမည်ဟု အားလုံးက ယုံကြည်ခဲ့ကြသော [ဒံယေလ ၈:၁၄] ၏ ၂၃၀၀ ရက်သည် ၁၈၄၄ ခုနှစ် နွေဦးရာသီတွင် အဆုံးသတ်မည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့ကြသော်လည်း ယခုအခါ ထိုကာလသည် ထိုနှစ်၏ ဆောင်းဦးရာသီအထိ ဆက်လက်တည်ရှိကြောင်း မြင်တွေ့လာခဲ့ကြပြီး၊ Adventists တို့၏ စိတ်နှလုံးများသည် ထာဝရဘုရားကြွလာမည့်အချိန်အဖြစ် ထိုအချိန်ကို အာရုံစိုက်ထားခဲ့ကြသည်။ ဤအချိန်ကာလသတင်းကို ကြွေးကြော်ခြင်းသည် မင်္ဂလာဆောင်ပုံဥပမာ၏ ပြည့်စုံခြင်းတွင် နောက်ထပ်ခြေလှမ်းတစ်ရပ် ဖြစ်ခဲ့သည်။ ထိုပုံဥပမာကို Adventists တို့၏ အတွေ့အကြုံနှင့် သက်ဆိုင်စွာ အသုံးချနိုင်ကြောင်း ယခင်ကတည်းက ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

ပုံဥပမာထဲတွင် သတို့သားနီးကပ်လာခြင်းကို ကြေညာရန် သန်းခေါင်ယံအချိန်၌ ကြွေးကြော်သံပေါ်လာသကဲ့သို့၊ ပြည့်စုံခြင်းတွင်လည်း ၁၈၄၄ ခုနှစ် နွေဦးရာသီ—ထိုအချိန်၌ ၂၃၀၀ ရက် အဆုံးသတ်မည်ဟု ပထမဦးစွာ ယူဆခဲ့ကြချိန်—နှင့် ၁၈၄၄ ခုနှစ် ဆောင်းဦးရာသီ—ထိုအချိန်တွင် ထိုရက်များ အမှန်တကယ် အဆုံးသတ်မည်ဖြစ်ကြောင်း နောက်ပိုင်းတွင် တွေ့ရှိခဲ့ချိန်—တို့၏ အလယ်တွင် သမ္မာကျမ်းစာ၏ ထိုစကားအတိုင်းပင် ဤသို့သော ကြွေးကြော်သံ ပေါ်လာခဲ့သည်။ “ကြည့်ရှုလော့၊ သတို့သားကြွလာပြီ။ သူ့ကိုတွေ့ဆုံရန် ထွက်ကြလော့။”

ဒီရေလှိုင်းကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ထိုလှုပ်ရှားမှုသည် တစ်ပြည်လုံးကို ဖြတ်သန်းလွှမ်းမိုးသွားခဲ့သည်။ မြို့တစ်မြို့မှ တစ်မြို့သို့၊ ရွာတစ်ရွာမှ တစ်ရွာသို့၊ ဝေးလံခေါင်သီသော ကျေးလက်ဒေသများအထိ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီး၊ စောင့်မျှော်နေသော ဘုရားသခင်၏လူတို့သည် အပြည့်အဝ နိုးကြားလာကြသည်။ ဤကြေညာချက်မပေါ်မီက ရှိခဲ့သော အစွန်းရောက်မှုများသည် နေထွက်လာသောအခါ နံနက်ခင်းနှင်းခဲ ပျောက်ကွယ်သကဲ့သို့ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ ယုံကြည်သူတို့သည် မိမိတို့၏ အနေအထားကို တစ်ဖန်တွေ့ရှိခဲ့ကြပြီး မျှော်လင့်ချက်နှင့် သတ္တိတို့သည် သူတို့၏စိတ်နှလုံးများကို လှုံ့ဆော်ပေးခဲ့ကြသည်။

ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်နှင့် ဝိညာဉ်တော်၏ ထိန်းချုပ်မှုမရှိဘဲ လူသားတို့၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုသာ ရှိသည့်အခါ အမြဲတမ်း ပေါ်ပေါက်တတ်သော ထိုအစွန်းရောက်မှုများမှ ဤလုပ်ငန်းသည် ကင်းလွတ်ခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ရှေးဣသရေလလူတို့တွင် ဘုရားသခင်၏ ကျွန်များထံမှ အပြစ်တင်ဆုံးမသော သတင်းစကားများကို လက်ခံရရှိပြီးနောက် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော အရှက်ခွဲခြင်းနှင့် ထာဝရဘုရားထံ ပြန်လှည့်ခြင်းကာလများနှင့် သဘောသဘာဝအားဖြင့် ဆင်တူခဲ့သည်။ ခေတ်တိုင်းတွင် ဘုရားသခင်၏လုပ်ငန်းကို ထင်ရှားစေသော လက္ခဏာများကို ၎င်းတွင် တွေ့ရသည်။ အလွန်အမင်း ဝမ်းမြောက်ပျော်ရွှင်မှု အနည်းငယ်သာရှိပြီး၊ ထိုအစား စိတ်နှလုံးကို နက်ရှိုင်းစွာ စစ်ဆေးခြင်း၊ အပြစ်ဝန်ခံခြင်းနှင့် လောကကို စွန့်ပယ်ခြင်းတို့ ရှိခဲ့သည်။ ထာဝရဘုရားကို တွေ့ဆုံရန် ပြင်ဆင်ခြင်းသည် ဝေဒနာခံစားနေရသော စိတ်ဝိညာဉ်များ၏ အဓိကဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဇွဲမလျှော့ဘဲ ဆုတောင်းခြင်းနှင့် ဘုရားသခင်ထံ အကြွင်းမဲ့ ဆက်ကပ်အပ်နှံခြင်းတို့ ရှိခဲ့သည်။

သန်းခေါင်ယံကြွေးကြော်သံကို အငြင်းအခုံများဖြင့်သာ အဓိက သယ်ဆောင်ခဲ့ခြင်းမဟုတ်ပေ။ သမ္မာကျမ်းစာမှ သက်သေပြချက်သည် ရှင်းလင်းပြီး အပြီးသတ်နိုင်လောက်အောင် ခိုင်လုံခဲ့သည်။ သို့သော် ၎င်းနှင့်အတူ စိတ်ဝိညာဉ်ကို လှုံ့ဆော်ရွေ့လျားစေသော တွန်းအားတစ်ရပ် ပါရှိခဲ့သည်။ သံသယမရှိ၊ မေးခွန်းထုတ်ခြင်းလည်း မရှိခဲ့ပေ။ ခရစ်တော်သည် ယေရုရှလင်မြို့သို့ အောင်ပွဲခံဝင်ရောက်တော်မူသောအခါ ပွဲတော်ကျင်းပရန် တိုင်းပြည်အရပ်ရပ်မှ စုဝေးလာကြသော လူတို့သည် သံလွင်တောင်သို့ အုပ်စုလိုက် တက်လာကြပြီး ယေရှုကို ခြံရံလိုက်ပါလာသော လူအုပ်ထဲသို့ ပူးပေါင်းသောအခါ ထိုအချိန်၏ စိတ်အားထက်သန်မှုကို ရရှိကာ “ထာဝရဘုရား၏ နာမတော်ဖြင့် ကြွလာတော်မူသောသူသည် မင်္ဂလာရှိစေသတည်း” ဟူသော ကြွေးကြော်သံကို ပိုမိုကျယ်လောင်စေခဲ့ကြသည်။ [မဿဲ ၂၁:၉] ထိုနည်းတူ Adventist အစည်းအဝေးများသို့ အုပ်စုလိုက်လာကြသော မယုံကြည်သူများ—အချို့မှာ စူးစမ်းလိုစိတ်ကြောင့်၊ အချို့မှာ ရယ်မောလှောင်ပြောင်ရန်သာ—သည်လည်း “ကြည့်ရှုလော့၊ သတို့သားကြွလာပြီ” ဟူသော သတင်းစကားနှင့်အတူ ပါလာသော ယုံကြည်စေသည့် တန်ခိုးကို ခံစားခဲ့ကြသည်။

ထိုအချိန်၌ ဆုတောင်းချက်များကို အဖြေဖြစ်စေသော ယုံကြည်ခြင်း—ဆုလာဘ်ရရှိမည်ကို အလေးထားသော ယုံကြည်ခြင်း—ရှိခဲ့သည်။ ရေငတ်နေသော မြေကြီးပေါ်သို့ မိုးရေများ ရွာချသကဲ့သို့ ကျေးဇူးတော်၏ ဝိညာဉ်တော်သည် စိတ်အားထက်သန်စွာ ရှာဖွေသူများအပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။ မကြာမီ မိမိတို့၏ ရွေးနုတ်ရှင်နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် ရပ်ရတော့မည်ဟု မျှော်လင့်သူများသည် စကားဖြင့် မဖော်ပြနိုင်သော အလေးအနက်ရှိသည့် ဝမ်းမြောက်ခြင်းကို ခံစားခဲ့ကြသည်။ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်၏ နူးညံ့ပျော့ပျောင်းစေပြီး အနိုင်ယူနှိမ့်ချစေသော တန်ခိုးသည် သူတို့၏စိတ်နှလုံးကို အရည်ပျော်စေခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းတော်သည် လှိုင်းတစ်လှိုင်းပြီးတစ်လှိုင်း သစ္စာရှိ၍ ယုံကြည်သူများအပေါ်သို့ ဖြတ်သန်းလွှမ်းမိုးလာခဲ့သည်။

သတင်းစကားကို လက်ခံရရှိသူတို့သည် မိမိတို့၏ သခင်ကို တွေ့ဆုံရန် မျှော်လင့်ထားသော အချိန်သို့ ဂရုတစိုက်နှင့် အလေးအနက်ထား၍ ချဉ်းကပ်လာကြသည်။ နံနက်တိုင်း သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ လက်ခံခြင်းခံရကြောင်း သက်သေကို ရရှိရန်သည် မိမိတို့၏ ပထမဆုံးတာဝန်ဖြစ်သည်ဟု ခံစားခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ စိတ်နှလုံးများသည် အချင်းချင်း နီးကပ်စွာ စည်းလုံးခဲ့ကြပြီး တစ်ဦးအတွက်တစ်ဦး၊ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦးအတူ များစွာ ဆုတောင်းခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ဘုရားသခင်နှင့် မိတ်သဟာယဖွဲ့ရန် ဆိတ်ငြိမ်သောနေရာများတွင် မကြာခဏ အတူတကွ စုဝေးခဲ့ကြပြီး လယ်ကွင်းများနှင့် တောအုပ်များမှ ကြားဝင်ဆုတောင်းသံသည် ကောင်းကင်သို့ တက်သွားခဲ့သည်။ ကယ်တင်ရှင်၏ နှစ်သက်လက်ခံမှုကို အာမခံချက်ရခြင်းသည် သူတို့အတွက် နေ့စဉ်စားသောက်စရာထက်ပင် ပို၍လိုအပ်ခဲ့သည်။ မိမိတို့၏စိတ်ကို တိမ်တိုက်တစ်စင်းက မှောင်မိုက်စေခဲ့လျှင် ထိုတိမ်တိုက် ကွယ်ပျောက်သွားသည်အထိ အနားမယူခဲ့ကြပေ။ အပြစ်လွှတ်ခြင်း၏ ကျေးဇူးတော်ကို သက်သေခံချက်အဖြစ် ခံစားရသောအခါ မိမိတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ်က ချစ်မြတ်နိုးသောသူကို မြင်တွေ့လိုစိတ် ပြင်းပြခဲ့ကြသည်။

စိတ်ပျက်ခဲ့သော်လည်း စွန့်ပစ်ခြင်းမခံရ

သို့သော် တစ်ဖန် သူတို့သည် စိတ်ပျက်ရရန် အကြောင်းဖန်လာခဲ့သည်။ မျှော်လင့်ထားသော အချိန်ကာလ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သော်လည်း သူတို့၏ ကယ်တင်ရှင် ပေါ်ထွက်မလာခဲ့ပေ။ မယိမ်းယိုင်သော ယုံကြည်မှုဖြင့် သူ၏ကြွလာခြင်းကို သူတို့ မျှော်လင့်စောင့်စားခဲ့ကြပြီး ယခုတွင် မာရိသည် ကယ်တင်ရှင်၏ သင်္ချိုင်းသို့ လာ၍ သင်္ချိုင်းအလွတ်ကို တွေ့သောအခါ မျက်ရည်ကျရင်း “သူတို့သည် ငါ၏သခင်ကို ယူသွားကြပြီ၊ အဘယ်မှာ ထားကြသည်ကို ငါမသိ” ဟု အော်ဟစ်ခဲ့သကဲ့သို့ သူတို့လည်း ခံစားခဲ့ကြရသည်။ [ယောဟန် ၂၀:၁၃]

ကြောက်ရွံ့ရိုသေမှုနှင့် သတင်းစကားသည် အမှန်ဖြစ်နေနိုင်သည်ဟူသော ကြောက်စိတ်သည် မယုံကြည်သော လောကအပေါ် ခဏတာ ထိန်းချုပ်တားဆီးမှုတစ်ရပ် ဖြစ်ခဲ့သည်။ အချိန်ကာလ ကုန်ဆုံးသွားပြီးနောက် ထိုကြောက်စိတ်သည် ချက်ချင်းပျောက်ကွယ်သွားခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ စိတ်ပျက်ခဲ့ကြသူများအပေါ် အောင်ပွဲခံရန် သူတို့ မရဲကြသေးပေ။ သို့သော် ဘုရားသခင်၏ အမျက်တော်ပြသသည့် အမှတ်အသားများကို မတွေ့ရသောအခါ သူတို့၏ကြောက်စိတ်မှ ပြန်လည်လွတ်မြောက်လာပြီး ကဲ့ရဲ့လှောင်ပြောင်မှုများကို ပြန်လည်စတင်ခဲ့ကြသည်။ မကြာမီ ထာဝရဘုရားကြွလာမည်ဟု ယုံကြည်ကြောင်း ဝန်ခံခဲ့သော လူအများအပြားသည် မိမိတို့၏ယုံကြည်ခြင်းကို စွန့်လွှတ်ခဲ့ကြသည်။ အလွန်ယုံကြည်ချက်ခိုင်မာခဲ့သူအချို့သည် မိမိတို့၏မာနကို အလွန်နက်ရှိုင်းစွာ ထိခိုက်ခံရသဖြင့် လောကမှ ထွက်ပြေးလိုစိတ်ပင် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ယောနကဲ့သို့ သူတို့သည် ဘုရားသခင်ကို အပြစ်တင်ကာ အသက်ရှင်ခြင်းထက် သေခြင်းကို ရွေးချယ်ခဲ့ကြသည်။ မိမိတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းကို ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ပေါ်တွင် မဟုတ်ဘဲ အခြားသူများ၏ အမြင်များပေါ်တွင် အခြေခံထားခဲ့သူများသည် ယခုတွင် မိမိတို့၏အမြင်များကို တစ်ဖန် ပြောင်းလဲရန် အသင့်ရှိနေကြသည်။ လှောင်ပြောင်သူများသည် အားနည်းပြီး ကြောက်ရွံ့တတ်သူများကို မိမိတို့၏ဘက်သို့ ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့ကြပြီး၊ ယခုမှစ၍ ကြောက်ရွံ့ရန် သို့မဟုတ် မျှော်လင့်ရန် မည်သည့်အကြောင်းမျှ မရှိတော့ကြောင်း အားလုံးက တစ်ညီတစ်ညွတ်တည်း ကြေညာခဲ့ကြသည်။ အချိန်ကာလ ကုန်ဆုံးသွားပြီ၊ ထာဝရဘုရား မကြွလာခဲ့၊ လောကသည်လည်း နှစ်ပေါင်းထောင်ပေါင်းများစွာ ယခုအတိုင်း ဆက်လက်တည်ရှိနိုင်သည်ဟု ဆိုကြသည်။

စိတ်အားထက်သန်၍ ရိုးသားသော ယုံကြည်သူများသည် ခရစ်တော်အတွက် အရာအားလုံးကို စွန့်လွှတ်ခဲ့ကြပြီး ယခင်ကထက် မည်သည့်အခါမျှ မခံစားဖူးသောပုံစံဖြင့် ကိုယ်တော်၏ ရှိနေခြင်းကို ခံစားခဲ့ကြသည်။ သူတို့ယုံကြည်သကဲ့သို့ လောကအား နောက်ဆုံးသတိပေးချက်ကို ပေးခဲ့ကြပြီး၊ မကြာမီ မိမိတို့၏ ဘုရားသခင်ဖြစ်သော ဆရာနှင့် ကောင်းကင်တမန်များ၏ အဖွဲ့အစည်းထဲသို့ လက်ခံခြင်းခံရမည်ဟု မျှော်လင့်သဖြင့် မယုံကြည်သော လူအုပ်ကြီးထံမှ အတော်အတန် ခွဲထွက်ခဲ့ကြသည်။ အလွန်ပြင်းပြသော ဆန္ဒဖြင့် “အရှင်ယေရှု၊ ကြွလာတော်မူပါ၊ အလျင်အမြန် ကြွလာတော်မူပါ” ဟု ဆုတောင်းခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ကိုယ်တော် မကြွလာခဲ့ပေ။ ယခုတွင် ဘဝ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများနှင့် ရှုပ်ထွေးမှုများ၏ လေးလံသော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို တစ်ဖန် ထမ်းယူရခြင်းနှင့် လှောင်ပြောင်ကဲ့ရဲ့သော လောက၏ သရော်စကားများနှင့် လှောင်ပြောင်မှုများကို ခံရခြင်းသည် ယုံကြည်ခြင်းနှင့် စိတ်ရှည်ခြင်းအတွက် အမှန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စမ်းသပ်မှုတစ်ရပ် ဖြစ်ခဲ့သည်။

သို့သော် ဤစိတ်ပျက်ခြင်းသည် ခရစ်တော် ပထမအကြိမ်ကြွလာတော်မူချိန်တွင် တပည့်တော်များ တွေ့ကြုံခဲ့ရသော စိတ်ပျက်ခြင်းလောက် မကြီးမားခဲ့ပေ။ ယေရှုသည် ယေရုရှလင်မြို့သို့ အောင်ပွဲခံဝင်ရောက်တော်မူသောအခါ ကိုယ်တော်သည် ဒါဝိဒ်၏ ရာဇပလ္လင်ပေါ်သို့ တက်ကြွပြီး ဣသရေလလူတို့ကို သူတို့၏ ဖိနှိပ်သူများလက်မှ ကယ်တင်တော့မည်ဟု ကိုယ်တော်၏ နောက်လိုက်များက ယုံကြည်ခဲ့ကြသည်။ ကြီးမားသော မျှော်လင့်ချက်များနှင့် ဝမ်းမြောက်ဖွယ် မျှော်လင့်စောင့်စားမှုများဖြင့် မိမိတို့၏ ဘုရင်အား ဂုဏ်ပြုရန် အချင်းချင်း ပြိုင်ဆိုင်ခဲ့ကြသည်။ လူအများအပြားသည် ကိုယ်တော်၏လမ်းခရီးတွင် မိမိတို့၏အဝတ်များကို ကော်ဇောသဖွယ် ဖြန့်ခင်းပေးကြသကဲ့သို့၊ စွန်ပလွံပင်၏ အရွက်များကိုလည်း ကိုယ်တော်ရှေ့၌ ဖြန့်ခင်းကြသည်။ သူတို့၏ စိတ်အားထက်သန်သော ဝမ်းမြောက်ခြင်း၌ “ဒါဝိဒ်၏သားတော်အား ဟောရှန္နာ” ဟု ဝမ်းမြောက်စွာ ကြွေးကြော်ရာတွင် အတူတကွ ပါဝင်ခဲ့ကြသည်။

ဖာရိရှဲတို့သည် ထိုဝမ်းမြောက်ကြွေးကြော်သံကြောင့် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ကာ ဒေါသထွက်ပြီး ယေရှုအား ကိုယ်တော်၏ တပည့်တော်များကို တားမြစ်စေလိုသောအခါ ကိုယ်တော်က “ဤသူတို့သည် ငြိမ်သက်နေကြလျှင် ကျောက်ခဲတို့သည် ချက်ချင်းအော်ဟစ်ကြလိမ့်မည်” ဟု ပြန်လည်မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ [လုကာ ၁၉:၄၀] ပရောဖက်ပြုချက်သည် ပြည့်စုံရမည်။ တပည့်တော်များသည် ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ပြည့်စုံစေခဲ့ကြသော်လည်း ခါးသီးသော စိတ်ပျက်ခြင်းကို တွေ့ကြုံရရန် သတ်မှတ်ခံခဲ့ကြရသည်။ ရက်အနည်းငယ်သာ ကုန်လွန်သေးချိန်တွင် သူတို့သည် ကယ်တင်ရှင်၏ ဝေဒနာခံစား၍ သေဆုံးခြင်းကို မြင်တွေ့ခဲ့ကြပြီး ကိုယ်တော်ကို သင်္ချိုင်းတွင်း၌ ထားခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ မျှော်လင့်ချက်များသည် အချက်တစ်ချက်မျှပင် ပြည့်စုံခြင်းမရှိခဲ့ဘဲ ယေရှုနှင့်အတူ သူတို့၏မျှော်လင့်ချက်များလည်း သေဆုံးသွားခဲ့သည်။ သူတို့၏သခင်သည် သင်္ချိုင်းမှ အောင်ပွဲခံ၍ ထွက်လာတော်မူသည်အထိ ပရောဖက်ပြုချက်အားဖြင့် အရာအားလုံးကို ကြိုတင်ဟောထားခဲ့ကြောင်းနှင့် “ခရစ်တော်သည် ဆင်းရဲဒုက္ခခံ၍ သေခြင်းမှ တစ်ဖန် ထမြောက်ရမည်” ဟူသည်ကို သူတို့ မသိမြင်နိုင်ခဲ့ကြပေ။ [တမန်တော် ၁၇:၃] ထိုနည်းတူ ပထမကောင်းကင်တမန်နှင့် ဒုတိယကောင်းကင်တမန်တို့၏ သတင်းစကားများတွင်လည်း ပရောဖက်ပြုချက် ပြည့်စုံခဲ့သည်။ ထိုသတင်းစကားများကို သင့်လျော်သောအချိန်တွင် ပေးအပ်ခဲ့ကြပြီး၊ ဘုရားသခင်က ထိုသတင်းစကားများအားဖြင့် ပြီးမြောက်စေရန် ရည်ရွယ်ထားသော လုပ်ငန်းကိုလည်း ပြီးမြောက်စေခဲ့ကြသည်။

လောကသည် စောင့်ကြည့်နေခဲ့ပြီး အချိန်ကာလ ကုန်ဆုံးသွားကာ ခရစ်တော် မပေါ်ထွက်လာခဲ့လျှင် Adventism စနစ်တစ်ခုလုံးကို စွန့်လွှတ်ကြလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ပြင်းထန်သော စုံစမ်းနှောင့်ယှက်မှုအောက်တွင် လူအများအပြားသည် မိမိတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းကို စွန့်လွှတ်ခဲ့ကြသော်လည်း အချို့သည် ခိုင်မြဲစွာ ရပ်တည်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ ပရောဖက်ပြုကာလများ တွက်ချက်မှုတွင် အမှားကို မတွေ့နိုင်ခဲ့ကြပေ။ သူတို့၏ ဆန့်ကျင်သူများထဲတွင် အစွမ်းအထက်ဆုံးသူများပင် သူတို့၏ အနေအထားကို ဖြိုဖျက်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ကြပေ။ အမှန်မှာ မျှော်လင့်ထားသော အဖြစ်အပျက်နှင့်ပတ်သက်၍ မအောင်မြင်မှုတစ်ရပ် ရှိခဲ့သော်လည်း ထိုအရာပင် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်အပေါ် သူတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းကို မတုန်လှုပ်စေနိုင်ခဲ့ပေ။

ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏လူတို့ကို စွန့်ပစ်တော်မမူခဲ့ပေ။ မိမိတို့ရရှိခဲ့သော အလင်းကို အလျင်စလို ငြင်းပယ်ခြင်းမပြုဘဲ Advent လှုပ်ရှားမှုကို ရှုတ်ချခြင်းမပြုခဲ့သူများနှင့်အတူ ကိုယ်တော်၏ ဝိညာဉ်တော်သည် ဆက်လက်တည်ရှိနေခဲ့သည်။ ခေတ်ကာလများကို ဖြတ်၍ အောက်သို့ကြည့်ရှုခဲ့သော တမန်တော်ပေါလုသည် ဤအကျပ်အတည်းတွင် စမ်းသပ်ခံနေရသော စောင့်မျှော်သူများအတွက် အားပေးစကားနှင့် သတိပေးစကားများကို ရေးသားခဲ့သည်။ “ထိုကြောင့် ကြီးစွာသော ဆုလာဘ်ကို ရရှိစေသော သင်တို့၏ ရဲရင့်ယုံကြည်ခြင်းကို မစွန့်ပယ်ကြနှင့်။ ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်ကို ပြု၍ ကတိတော်ကို ရရှိရန် သင်တို့သည် သည်းခံခြင်းကို လိုအပ်ကြ၏။ ခဏအကြာတွင် ကြွလာမည့်သူသည် ကြွလာလိမ့်မည်၊ နှောင့်နှေးမည်မဟုတ်။ ယခုတွင် ဖြောင့်မတ်သောသူသည် ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် အသက်ရှင်လိမ့်မည်။ သို့သော် တစ်စုံတစ်ယောက်သည် နောက်သို့ဆုတ်သွားလျှင် ငါ၏ဝိညာဉ်သည် သူ့ကို နှစ်သက်မည်မဟုတ်။ သို့သော် ငါတို့သည် ပျက်စီးခြင်းသို့ နောက်ဆုတ်သွားသောသူတို့ထဲမှ မဟုတ်ကြ။ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ကယ်တင်ခြင်းရရန် ယုံကြည်သောသူတို့ထဲမှ ဖြစ်ကြ၏။” [ဟေဗြဲ ၁၀:၃၅-၃၉]

သူတို့အတွက် ဘေးကင်းလုံခြုံသော တစ်ခုတည်းသော လမ်းစဉ်မှာ ဘုရားသခင်ထံမှ ရရှိပြီးဖြစ်သော အလင်းကို မြတ်နိုးစောင့်ရှောက်ရန်၊ ကိုယ်တော်၏ ကတိတော်များကို ခိုင်မြဲစွာ ကိုင်စွဲရန်၊ သမ္မာကျမ်းစာကို ဆက်လက်ရှာဖွေလေ့လာရန်နှင့် နောက်ထပ်အလင်းကို ရရှိရန် စိတ်ရှည်စွာ စောင့်မျှော်၍ နိုးနိုးကြားကြား ရှိနေရန် ဖြစ်သည်။

•