အခန်း ၁၅—ပသခါပွဲညစာစားပွဲတွင်

 

အခန်း ၁၅—ပသခါပွဲညစာစားပွဲတွင်

ဣသရေလအမျိုးသားတို့သည် အဲဂုတ္တုပြည်၌ ကျွန်ခံခြင်းမှ လွတ်မြောက်လာကြသည့်အချိန်တွင် ပထမဆုံးပသခါပွဲညစာကို စားခဲ့ကြသည်။

ဘုရားသခင်သည် သူတို့ကို လွတ်မြောက်စေမည်ဟု ကတိပြုခဲ့သည်။ အဲဂုတ္တုလူမျိုးတို့၏ မိသားစုတိုင်းတွင် သားဦးသားတိုင်း အသတ်ခံရမည်ဟု သူတို့အား မိန့်တော်မူခဲ့သည်။

သေဆုံးမည့်သိုးသငယ်၏ အသွေးဖြင့် မိမိတို့၏ တံခါးတိုင်များကို မှတ်သားထားရန်လည်း မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ သို့မှသာ သေမင်း၏ကောင်းကင်တမန်သည် သူတို့ကို ကျော်ဖြတ်သွားမည်ဖြစ်သည်။

သိုးသငယ်ကိုယ်တိုင်ကို ညအချိန်တွင် မုန့်ဖောင်းမပါသောမုန့်နှင့် ခါးသောအရွက်များဖြင့် ကင်၍စားရမည်ဖြစ်သည်။ ထိုခါးသောအရွက်များသည် သူတို့ကျွန်ခံခဲ့ရခြင်း၏ ခါးသီးမှုကို ကိုယ်စားပြုသည်။

သိုးသငယ်ကို စားသည့်အခါ သူတို့အားလုံး ခရီးထွက်ရန် အသင့်ဖြစ်နေရမည်။ ခြေထောက်တွင် ဖိနပ်စီးထားရမည်ဖြစ်ပြီး လက်ထဲတွင် တောင်ဝှေးကို ကိုင်ထားရမည်။

သူတို့သည် ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည့်အတိုင်း ပြုကြပြီး ထိုညတွင်ပင် အဲဂုတ္တုဘုရင်က သူတို့ လွတ်လပ်စွာ ထွက်ခွာသွားနိုင်ပြီဖြစ်ကြောင်း သတင်းပို့ခဲ့သည်။ နံနက်ရောက်သောအခါ သူတို့သည် ကတိထားရာပြည်သို့ သွားရန် ခရီးစတင်ခဲ့ကြသည်။

ထို့ကြောင့် နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း သူတို့ အဲဂုတ္တုပြည်မှ ထွက်ခွာခဲ့သည့် ထိုညအတိုင်းပင် ဣသရေလလူမျိုးအားလုံးသည် ယေရုရှလင်မြို့တွင် ပသခါပွဲကို ကျင်းပကြသည်။ ထိုပွဲတွင် မိသားစုတိုင်းသည် အဲဂုတ္တုပြည်၌ သူတို့၏ဘိုးဘေးများ ပြုခဲ့သကဲ့သို့ ကင်ထားသောသိုးသငယ်နှင့် မုန့်၊ ခါးသောအရွက်များကို စားကြသည်။ ထို့အပြင် ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏လူတို့ကို ကျွန်ဘဝမှ လွတ်မြောက်စေခဲ့သည့် ကျေးဇူးတော်အကြောင်းကို သူတို့၏သားသမီးများအား ပြောပြကြသည်။

ယခု ခရစ်တော်သည် မိမိ၏တပည့်တော်များနှင့်အတူ ထိုပွဲကို ကျင်းပရမည့်အချိန် ရောက်လာပြီဖြစ်သဖြင့် ပသခါပွဲညစာအတွက် နေရာတစ်ခုရှာ၍ ပြင်ဆင်ထားရန် ပေတရုနှင့် ယောဟန်အား မိန့်တော်မူသည်။

ထိုအချိန်တွင် လူအများအပြားသည် ယေရုရှလင်မြို့သို့ ရောက်လာကြပြီး မြို့တွင်နေထိုင်သူများသည်လည်း ပွဲကျင်းပရန်လာကြသော ဧည့်သည်များအတွက် မိမိတို့အိမ်တွင် အခန်းတစ်ခန်းပေးရန် အမြဲအသင့်ရှိကြသည်။

ကယ်တင်ရှင်သည် ပေတရုနှင့် ယောဟန်တို့အား လမ်းပေါ်သို့ရောက်သောအခါ ရေအိုးတစ်လုံးကို သယ်ဆောင်လာသောလူတစ်ဦးနှင့် တွေ့ကြမည်ဟု မိန့်တော်မူသည်။ ထိုသူနောက်သို့ လိုက်၍ သူဝင်သွားသောအိမ်ထဲသို့ ဝင်ရမည်။ ထိုအိမ်၏ အိမ်ရှင်အားလည်း—

“သခင်က သင့်အား ‘ငါသည် ငါ၏တပည့်တော်များနှင့်အတူ ပသခါပွဲကို စားမည့် ဧည့်သည်ခန်းသည် အဘယ်မှာရှိသနည်း’ ဟု မေးတော်မူသည်” ဟု ပြောရမည်။

ထိုသူသည် သူတို့လိုအပ်သမျှ ပြင်ဆင်ထားသော အပေါ်ထပ်ရှိ အခန်းကျယ်တစ်ခန်းကို ပြသပေးမည်ဖြစ်ပြီး ထိုနေရာတွင် ပသခါပွဲညစာကို ပြင်ဆင်ရမည်။ အရာအားလုံးသည် ကယ်တင်ရှင် မိန့်တော်မူခဲ့သည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်။

ပသခါပွဲညစာတွင် တပည့်တော်များသည် ယေရှုနှင့်အတူ တစ်ယောက်တည်း ရှိကြသည်။ ဤပွဲများတွင် ကိုယ်တော်နှင့်အတူ သူတို့ကုန်ဆုံးခဲ့သောအချိန်များသည် အမြဲတမ်း ဝမ်းမြောက်စရာအချိန်များ ဖြစ်ခဲ့ကြသော်လည်း ယခုတွင် ကိုယ်တော်၏စိတ်ဝိညာဉ်သည် ပူပန်နေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ကိုယ်တော်က ဝမ်းနည်းဖွယ်ရာ အသံဖြင့် သူတို့အား မိန့်တော်မူသည်—

“ငါမခံရမီ ဤပသခါပွဲကို သင်တို့နှင့်အတူ စားလိုသောဆန္ဒ အလွန်ရှိ၏။”

စားပွဲပေါ်တွင် ချိုမြိန်သောစပျစ်ရည် ရှိသည်။ ကိုယ်တော်သည် ထိုစပျစ်ရည်ခွက်ကို ယူ၍ “ကျေးဇူးတော်ကို ချီးမွမ်းပြီး မိန့်တော်မူသည်မှာ—

“ဤအရာကိုယူ၍ အချင်းချင်း ဝေမျှကြလော့။ အကြောင်းမူကား ဘုရားသခင်၏နိုင်ငံတော် မရောက်မချင်း စပျစ်သီးမှရသောအသီးကို ငါသည် နောက်တစ်ဖန် မသောက်ရဟု သင်တို့အား ငါဆို၏။” [လုကာ ၂၂:၁၁၊ ၁၅၊ ၁၇၊ ၁၈]

ဤသည်မှာ ခရစ်တော်သည် မိမိ၏တပည့်တော်များနှင့်အတူ ပသခါပွဲကို နောက်ဆုံးအကြိမ် ကျင်းပခြင်းဖြစ်သည်။ အမှန်ပင် နောက်ဆုံးကျင်းပမည့် ပသခါပွဲဖြစ်သည်။ အကြောင်းမူကား သိုးသငယ်ကို သတ်ခြင်းသည် ခရစ်တော်၏သေခြင်းအကြောင်းကို လူတို့အား သွန်သင်ရန်ဖြစ်ပြီး ဘုရားသခင်၏သိုးသငယ်ဖြစ်သော ခရစ်တော်သည် လောက၏အပြစ်များအတွက် အသတ်ခံရသောအခါ ကိုယ်တော်၏သေခြင်းကို ကိုယ်စားပြုရန် သိုးသငယ်ကို သတ်ရန် မလိုတော့ပေ။

ယုဒလူတို့သည် ခရစ်တော်ကို သတ်ခြင်းအားဖြင့် ကိုယ်တော်ကို ငြင်းပယ်ကြောင်း အတည်ပြုလိုက်သောအခါ ဤပွဲကို တန်ဖိုးနှင့် အဓိပ္ပာယ်ရှိစေသော အရာအားလုံးကိုလည်း ငြင်းပယ်လိုက်ကြသည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ သူတို့ကျင်းပသော ပွဲသည် အကျိုးမဲ့သော အခမ်းအနားပုံစံတစ်ခုသာ ဖြစ်လာသည်။

ခရစ်တော်သည် ပသခါပွဲအမှုတော်တွင် ပါဝင်နေစဉ် မိမိ၏နောက်ဆုံးကြီးမားသော ယဇ်ပူဇော်ခြင်းမြင်ကွင်းသည် ကိုယ်တော်၏စိတ်ထဲတွင် ရှိနေသည်။ ယခု ကိုယ်တော်သည် လက်ဝါးကပ်တိုင်၏အရိပ်အောက်တွင် ရှိနေပြီး နာကျင်မှုသည် ကိုယ်တော်၏နှလုံးသားကို ညှဉ်းဆဲနေသည်။ ကိုယ်တော်သည် မိမိကို စောင့်ကြိုနေသော ဝေဒနာအားလုံးကို သိတော်မူသည်။

မိမိကယ်တင်ရန် ကြွလာခဲ့သူတို့က ကိုယ်တော်အပေါ် ပြသမည့် ကျေးဇူးကန်းမှုနှင့် ရက်စက်မှုကို ကိုယ်တော်သိတော်မူသည်။ သို့သော် ကိုယ်တော်သည် မိမိခံရမည့် ဆင်းရဲဒုက္ခကို မစဉ်းစားခဲ့ပါ။ မိမိတို့၏ကယ်တင်ရှင်ကို ငြင်းပယ်ပြီး ထာဝရအသက်ကို ဆုံးရှုံးမည့်သူတို့ကို ကိုယ်တော်သနားတော်မူသည်။

တပည့်တော်များအကြောင်းသည်လည်း ကိုယ်တော်၏စိတ်ထဲတွင် အဓိကနေရာ၌ ရှိနေသည်။ ကိုယ်တော်၏ကိုယ်ပိုင်ဆင်းရဲဒုက္ခ ပြီးဆုံးသွားသောအခါ သူတို့သည် ဤလောကတွင် ရုန်းကန်ရင်း ကျန်ရစ်မည်ကို ကိုယ်တော်သိတော်မူသည်။

ကိုယ်တော်သည် သူတို့နှင့်အတူ မလျှောက်တော့သောအခါ သူတို့၏နှလုံးသားများကို ခိုင်ခံ့စေမည့်အရာများစွာကို ပြောပြရန် ရှိသည်။ ကိုယ်တော်မသေမီ ဤနောက်ဆုံးတွေ့ဆုံချိန်တွင် ထိုအရာများကို ပြောပြရန် မျှော်လင့်ခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုတွင် သူတို့အား မပြောနိုင်သေးပါ။ သူတို့သည် နားထောင်ရန် အသင့်မဖြစ်သေးသည်ကို ကိုယ်တော်မြင်တော်မူသည်။

သူတို့အချင်းချင်း အငြင်းပွားမှု ဖြစ်ခဲ့သည်။ ခရစ်တော်သည် မကြာမီ ဘုရင်ဖြစ်လာမည်ဟု သူတို့ထင်နေကြဆဲဖြစ်ပြီး သူတို့တစ်ဦးစီသည် ကိုယ်တော်၏နိုင်ငံတော်တွင် အမြင့်ဆုံးနေရာကို လိုချင်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့အချင်းချင်း မနာလိုခြင်းနှင့် ဒေါသစိတ်များ ရှိနေကြသည်။

ပြဿနာဖြစ်စေသော အခြားအကြောင်းတစ်ရပ်လည်း ရှိသေးသည်။ ပွဲတစ်ခုတွင် ဧည့်သည်များ၏ခြေကို အစေခံတစ်ဦးက ဆေးပေးခြင်းသည် ထုံးစံဖြစ်ပြီး ဤအခါတွင်လည်း ထိုအမှုအတွက် ပြင်ဆင်ထားပြီးဖြစ်သည်။ ရေအိုး၊ ရေခွက်နှင့် ပုဝါတို့သည် ခြေဆေးရန် အသင့်ရှိနေကြသည်။ သို့သော် အစေခံတစ်ဦးမျှ မရှိဘဲ ထိုအမှုကို ဆောင်ရွက်ရန်မှာ တပည့်တော်များ၏ တာဝန်ဖြစ်သည်။

သို့သော် တပည့်တော်တိုင်းသည် မိမိ၏ညီအစ်ကိုများအတွက် အစေခံဖြစ်မည်မဟုတ်ဟု ထင်ကြသည်။ သူတို့၏ခြေကို မဆေးပေးလိုကြပါ။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် တိတ်ဆိတ်စွာ စားပွဲ၌ မိမိတို့နေရာများကို ယူကြသည်။

ယေရှုသည် သူတို့ဘာလုပ်ကြမည်ကို ခဏစောင့်ကြည့်တော်မူသည်။ ထို့နောက် ကိုယ်တော်ကိုယ်တိုင် စားပွဲမှ ထတော်မူသည်။ ပုဝါကို ခါး၌စည်း၍ ရေကို ရေခွက်ထဲသို့ လောင်းပြီး တပည့်တော်များ၏ခြေကို ဆေးပေးတော်မူသည်။ သူတို့၏အငြင်းပွားမှုကြောင့် ကိုယ်တော်သည် ဝမ်းနည်းခဲ့သော်လည်း ကြမ်းတမ်းသောစကားများဖြင့် သူတို့ကို မဆုံးမခဲ့ပါ။ ကိုယ်တော်၏တပည့်တော်များအတွက် ကိုယ်တော်ကိုယ်တိုင် အစေခံတစ်ဦးကဲ့သို့ ပြုမူခြင်းအားဖြင့် မိမိ၏ချစ်ခြင်းကို ပြတော်မူသည်။ ပြီးဆုံးသောအခါ ကိုယ်တော်က သူတို့အား မိန့်တော်မူသည်—

“သင်တို့၏သခင်နှင့် အရှင်ဖြစ်သော ငါသည် သင်တို့၏ခြေကို ဆေးပေးခဲ့လျှင် သင်တို့သည်လည်း အချင်းချင်း၏ခြေကို ဆေးပေးသင့်ကြ၏။ အကြောင်းမူကား ငါသည် သင်တို့အား ပြုသကဲ့သို့ သင်တို့လည်း ပြုရမည့်အကြောင်း ပုံသက်သေကို သင်တို့အား ငါပေးခဲ့ပြီ။” [ယောဟန် ၁၃:၁၄၊ ၁၅]

ဤနည်းအားဖြင့် ခရစ်တော်သည် သူတို့အချင်းချင်း ကူညီပေးသင့်ကြောင်း သွန်သင်တော်မူသည်။ မိမိအတွက် အမြင့်ဆုံးနေရာကို ရှာဖွေမည့်အစား တစ်ဦးစီသည် မိမိ၏ညီအစ်ကိုများကို အစေခံရန် အသင့်ရှိသင့်သည်။

ကယ်တင်ရှင်သည် အခြားသူများအတွက် အလုပ်လုပ်ရန် ဤလောကသို့ ကြွလာတော်မူသည်။ အကူအညီလိုအပ်ပြီး အပြစ်ရှိသောသူတို့ကို ကူညီကယ်တင်ရန် အသက်ရှင်တော်မူသည်။ ကိုယ်တော်ပြုသကဲ့သို့ ကျွန်ုပ်တို့လည်း ပြုလုပ်ရန် ကိုယ်တော်အလိုရှိတော်မူသည်။

တပည့်တော်များသည် ယခု မိမိတို့၏မနာလိုခြင်းနှင့် တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်ခြင်းတို့ကြောင့် ရှက်ကြသည်။ သူတို့၏နှလုံးသားများသည် မိမိတို့၏သခင်အပေါ်နှင့် အချင်းချင်းအပေါ် ချစ်ခြင်းဖြင့် ပြည့်နှက်လာသည်။ ယခု သူတို့သည် ခရစ်တော်၏သွန်သင်ချက်ကို အာရုံစိုက်နားထောင်နိုင်ကြသည်။

သူတို့သည် စားပွဲ၌ ရှိနေကြစဉ် ယေရှုသည် မုန့်ကိုယူ၍ ကျေးဇူးတော်ကို ချီးမွမ်းပြီး ချိုးကာ သူတို့အားပေးလျက် မိန့်တော်မူသည်မှာ “ဤသည်ကား သင်တို့အတွက် ပေးသော ငါ၏ကိုယ်ဖြစ်၏။ ငါ့ကို အောက်မေ့ရန် ဤသို့ပြုကြလော့။

“ထိုနည်းတူ ညစာစားပြီးနောက် ခွက်ကိုလည်း ယူ၍ မိန့်တော်မူသည်မှာ ‘ဤခွက်ကား သင်တို့အတွက် သွန်းလောင်းသော ငါ၏အသွေးအားဖြင့် အသစ်သောပဋိညာဉ်ဖြစ်၏။’” [လုကာ ၂၂:၁၉၊ ၂၀]

သမ္မာကျမ်းစာက “သင်တို့သည် ဤမုန့်ကိုစား၍ ဤခွက်ကို သောက်သမျှကာလပတ်လုံး သခင်ဘုရားကြွလာတော်မူသည်တိုင်အောင် သခင်ဘုရား၏သေခြင်းကို ဖော်ပြကြ၏” ဟု ဆိုသည်။ [၁ ကောရိန္သု ၁၁:၂၆]

မုန့်နှင့်စပျစ်ရည်သည် ခရစ်တော်၏ကိုယ်နှင့် အသွေးကို ကိုယ်စားပြုသည်။ မုန့်ကို ချိုး၍ စပျစ်ရည်ကို သွန်းလောင်းသကဲ့သို့ လက်ဝါးကပ်တိုင်ပေါ်တွင် ခရစ်တော်၏ကိုယ်သည် ချိုးဖဲ့ခံရပြီး ကျွန်ုပ်တို့ကို ကယ်တင်ရန် ကိုယ်တော်၏အသွေးကို သွန်းလောင်းတော်မူသည်။

မုန့်ကိုစား၍ စပျစ်ရည်ကို သောက်ခြင်းအားဖြင့် ဤအရာကို ကျွန်ုပ်တို့ယုံကြည်ကြောင်း ဖော်ပြကြသည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏အပြစ်များအတွက် နောင်တရကြောင်းနှင့် ခရစ်တော်ကို ကျွန်ုပ်တို့၏ကယ်တင်ရှင်အဖြစ် လက်ခံကြောင်း ဖော်ပြကြသည်။

တပည့်တော်များသည် ယေရှုနှင့်အတူ စားပွဲ၌ ထိုင်နေစဉ် ကိုယ်တော်သည် အလွန်ပူပန်နေဆဲဖြစ်ကြောင်း သူတို့မြင်ကြသည်။ အရိပ်မိုက်တစ်ခုသည် သူတို့အားလုံးအပေါ် ကျရောက်လာပြီး သူတို့သည် တိတ်ဆိတ်စွာ စားကြသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ယေရှုက “အမှန်အကန် ငါဆိုသည်ကား သင်တို့တွင် တစ်ယောက်သည် ငါ့ကို သစ္စာဖောက်လိမ့်မည်” ဟု မိန့်တော်မူသည်။

ထိုစကားများကြောင့် တပည့်တော်များသည် ဝမ်းနည်း၍ အံ့ဩကြသည်။ သူတို့တစ်ဦးစီသည် မိမိတို့၏အရှင်အပေါ် မကောင်းသောအတွေးတစ်စုံတစ်ရာ ရှိမရှိ သိနိုင်ရန် မိမိတို့၏နှလုံးသားကို စူးစမ်းကြည့်ကြသည်။

တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး “သခင်၊ ကျွန်ုပ်လား” ဟု မေးကြသည်။

ယုဒတစ်ဦးတည်းသာ တိတ်ဆိတ်နေသည်။ ထိုအရာကြောင့် လူတိုင်း၏မျက်စိသည် သူ့ထံသို့ ရောက်သွားသည်။ သူ့ကို စောင့်ကြည့်နေကြသည်ကို မြင်သောအခါ သူလည်း “ဆရာ၊ ကျွန်ုပ်လား” ဟု မေးသည်။

ယေရှုကလည်း အလေးအနက်ဖြင့် “သင်ဆိုခဲ့ပြီ” ဟု ပြန်လည်မိန့်တော်မူသည်။ [မဿဲ ၂၆:၂၁၊ ၂၂၊ ၂၅]

ယေရှုသည် ယုဒ၏ခြေကို ဆေးပေးခဲ့သော်လည်း ထိုအရာက သူ့အား ကယ်တင်ရှင်ကို ပို၍ချစ်လာစေခြင်း မရှိခဲ့ပါ။ ခရစ်တော်က အစေခံတစ်ဦး၏အလုပ်ကို ပြုလုပ်သည့်အတွက် သူသည် ဒေါသထွက်ခဲ့သည်။ ယခု ခရစ်တော်သည် ဘုရင်ဖြစ်လာမည်မဟုတ်ကြောင်း သူသိလာသဖြင့် ကိုယ်တော်ကို သစ္စာဖောက်ရန် ပို၍ဆုံးဖြတ်ထားတော့သည်။

သူ၏ရည်ရွယ်ချက်ကို သိရှိသွားကြပြီဟု သူမြင်သောအခါ ထိုအရာပင် သူ့အား ကြောက်ရွံ့စေခြင်း မရှိခဲ့ပါ။ ဒေါသဖြင့် သူသည် အခန်းထဲမှ အလျင်အမြန်ထွက်သွားပြီး မိမိ၏ဆိုးညစ်သောအကြံအစည်ကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် ထွက်ခွာသွားသည်။ ယုဒထွက်သွားခြင်းသည် ထိုနေရာ၌ရှိသူအားလုံးအတွက် စိတ်သက်သာရာရစေသည်။ ကယ်တင်ရှင်၏မျက်နှာသည် ကြည်လင်လာပြီး ထိုအခါ တပည့်တော်များအပေါ်မှ အရိပ်မိုက်သည်လည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ယခု ခရစ်တော်သည် မိမိ၏တပည့်တော်များနှင့် အချိန်အတန်ကြာ စကားပြောတော်မူသည်။ ကိုယ်တော်သည် သူတို့အတွက် နေရာပြင်ဆင်ရန် မိမိအဘ၏အိမ်သို့ သွားမည်ဖြစ်ပြီး သူတို့ကို မိမိထံသို့ ခေါ်ယူရန် တစ်ဖန်ကြွလာမည်ဟု မိန့်တော်မူသည်။

ကိုယ်တော်မရှိနေချိန်တွင် သူတို့၏ဆရာနှင့် နှစ်သိမ့်သူဖြစ်ရန် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်ကို စေလွှတ်မည်ဟု ကတိပေးတော်မူသည်။ ကိုယ်တော်၏နာမ၌ ဆုတောင်းရန်လည်း မိန့်တော်မူပြီး သူတို့၏ဆုတောင်းချက်များသည် အမှန်ပင် ဖြေကြားခံရမည်ဟု မိန့်တော်မူသည်။

ထို့နောက် သူတို့အတွက် ဆုတောင်းပေးတော်မူပြီး သူတို့သည် မကောင်းမှုမှ ကင်းဝေးစေရန်နှင့် ကိုယ်တော်က သူတို့ကို ချစ်သကဲ့သို့ သူတို့အချင်းချင်း ချစ်ကြရန် တောင်းလျှောက်တော်မူသည်။

ယေရှုသည် ပထမတပည့်တော်များအတွက်သာမက ကျွန်ုပ်တို့အတွက်လည်း ဆုတောင်းပေးတော်မူသည်။ ကိုယ်တော်က မိန့်တော်မူသည်—

“ဤသူတို့အတွက်သာ ဆုတောင်းသည်မဟုတ်၊ သူတို့၏စကားအားဖြင့် ငါ့ကို ယုံကြည်မည့်သူတို့အတွက်လည်း ဆုတောင်း၏။ အဘ၊ ကိုယ်တော်သည် ငါ၌ရှိ၍ ငါသည် ကိုယ်တော်၌ရှိသကဲ့သို့ သူတို့အားလုံးသည် တစ်လုံးတစ်ဝတည်း ဖြစ်ကြပါစေ။ သူတို့သည်လည်း ငါတို့၌ တစ်လုံးတစ်ဝတည်း ဖြစ်ကြပါစေ။ သို့မှသာ ကိုယ်တော်သည် ငါ့ကို စေလွှတ်တော်မူကြောင်းကို လောကသည် ယုံကြည်မည်ဖြစ်သည်။ … ကိုယ်တော်သည် ငါ့ကို ချစ်တော်မူသကဲ့သို့ သူတို့ကိုလည်း ချစ်တော်မူကြောင်းကို သိစေတော်မူပါ။” [ယောဟန် ၁၇:၂၀-၂၃]