အခန်း ၁၁ — ဥပုသ်နေ့စောင့်ခြင်း

 

အခန်း ၁၁ — ဥပုသ်နေ့စောင့်ခြင်း

ကယ်တင်ရှင်သည် ဥပုသ်နေ့ကို စောင့်ရှောက်ခဲ့ပြီး မိမိ၏တပည့်များကိုလည်း စောင့်ရှောက်ရန် သွန်သင်ခဲ့သည်။ ဥပုသ်နေ့ကို မည်သို့စောင့်ရှောက်ရမည်ကို ကိုယ်တော်သိတော်မူသည်၊ အကြောင်းမူကား ကိုယ်တော်ကိုယ်တိုင် ထိုနေ့ကို သန့်ရှင်းစေတော်မူခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သမ္မာကျမ်းစာက “ဥပုသ်နေ့ကို သန့်ရှင်းစွာစောင့်ရန် သတိရလော့” ဟုဆိုသည်။ “သတ္တမနေ့သည် သင်၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား၏ ဥပုသ်နေ့ဖြစ်၏။” “အကြောင်းမူကား ခြောက်ရက်ပတ်လုံး ထာဝရဘုရားသည် မိုဃ်းကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၊ သမုဒ္ဒရာနှင့် ထိုအထဲ၌ရှိသမျှတို့ကို ဖန်ဆင်းတော်မူ၍ သတ္တမနေ့၌ ငြိမ်ဝပ်တော်မူ၏။ ထို့ကြောင့် ထာဝရဘုရားသည် ဥပုသ်နေ့ကို ကောင်းကြီးပေး၍ သန့်ရှင်းစေတော်မူ၏။” [ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၂၀:၈၊ ၁၀၊ ၁၁; ၃၁:၁၆၊ ၁၇]။ ခရစ်တော်သည် မြေကြီးကို ဖန်ဆင်းရာ၌ မိမိအဘနှင့်အတူ လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး ဥပုသ်နေ့ကိုလည်း ဖန်ဆင်းတော်မူခဲ့သည်။ သမ္မာကျမ်းစာက “အရာခပ်သိမ်းတို့သည် ထိုသခင်အားဖြင့် ဖြစ်ကြ၏” ဟုဆိုသည်။ [ယောဟန် ၁:၃]။

နေကိုလည်းကောင်း၊ ကြယ်များကိုလည်းကောင်း၊ သစ်ပင်များနှင့် လှပသောပန်းများကိုလည်းကောင်း ကျွန်ုပ်တို့ကြည့်ရှုသောအခါ ခရစ်တော်သည် ထိုအရာအားလုံးကို ဖန်ဆင်းတော်မူကြောင်း သတိရသင့်သည်။ ကိုယ်တော်၏မေတ္တာနှင့် တန်ခိုးတော်ကို ကျွန်ုပ်တို့စိတ်ထဲတွင် အမြဲသတိရစေရန် ကူညီပေးဖို့ ဥပုသ်နေ့ကိုလည်း ဖန်ဆင်းတော်မူခဲ့သည်။

ယုဒဘာသာဆရာများသည် ဥပုသ်နေ့ကို မည်သို့စောင့်ရမည်နှင့်ပတ်သက်၍ စည်းမျဉ်းများစွာ ချမှတ်ထားကြပြီး လူတိုင်းကို မိမိတို့၏စည်းမျဉ်းများကို လိုက်နာစေလိုကြသည်။ ထို့ကြောင့် ကယ်တင်ရှင်သည် မည်သို့ပြုမူမည်ကို ကြည့်ရှုရန် ကိုယ်တော်ကို စောင့်ကြည့်ခဲ့ကြသည်။

တစ်နေ့သော ဥပုသ်နေ့တွင် ခရစ်တော်နှင့် ကိုယ်တော်၏တပည့်များသည် တရားဇရပ်မှ အိမ်သို့ပြန်လာကြစဉ် စပါးခင်းတစ်ခင်းကို ဖြတ်သန်းသွားကြသည်။ အချိန်မှာ နောက်ကျနေပြီဖြစ်၍ တပည့်များသည် ဆာလောင်နေကြသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် စပါးနှံအချို့ကို ချိုးယူပြီး လက်ဖြင့်ပွတ်ကာ အစေ့များကို စားကြသည်။

အခြားမည်သည့်နေ့တွင်မဆို စပါးခင်း သို့မဟုတ် သစ်သီးခြံတစ်ခုကို ဖြတ်သန်းသွားသူသည် မိမိစားလိုသလောက် ကောက်ယူစားသုံးခွင့်ရှိသည်။ သို့သော် ဥပုသ်နေ့တွင်မူ ထိုသို့မဟုတ်ပေ။ ခရစ်တော်၏ရန်သူများသည် တပည့်များပြုလုပ်နေသည်ကို မြင်ကြပြီး ကယ်တင်ရှင်အား—

“ကြည့်ရှုပါ၊ ကိုယ်တော်၏တပည့်များသည် ဥပုသ်နေ့၌ မပြုအပ်သောအမှုကို ပြုကြပါသည်” ဟုဆိုကြသည်။ [မဿဲ ၁၂:၂]။

သို့သော် ခရစ်တော်သည် မိမိ၏နောက်လိုက်များကို ကာကွယ်တော်မူသည်။ လိုအပ်နေချိန်တွင် ဒါဝိဒ်သည် တဲတော်၏ သန့်ရှင်းသောမုန့်ကို စားခဲ့ပြီး မိမိနှင့်အတူရှိသော ဆာလောင်နေသူများကိုလည်း ပေးခဲ့ကြောင်း စွပ်စွဲသူများအား သတိပေးတော်မူသည်။

ဒါဝိဒ်သည် ဆာလောင်သောအခါ ထိုသန့်ရှင်းသောမုန့်ကို စားခြင်းသည် မှန်ကန်ခဲ့လျှင် ဆာလောင်နေသော တပည့်များက ဥပုသ်နေ့၏ သန့်ရှင်းသောအချိန်အတွင်း စပါးကို ခူးယူခြင်းသည် မမှန်ကန်ဘူးလား။

ဥပုသ်နေ့သည် လူတို့အတွက် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးဖြစ်စေရန် ဖန်ဆင်းထားခြင်းမဟုတ်ပေ။ လူတို့အား အကျိုးဖြစ်စေရန်၊ ငြိမ်သက်ခြင်းနှင့် အနားယူခြင်းကို ပေးရန် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့၏သခင်က “ဥပုသ်နေ့ကို လူအတွက် ဖန်ဆင်းသည်၊ လူကို ဥပုသ်နေ့အတွက် ဖန်ဆင်းသည်မဟုတ်” ဟုမိန့်တော်မူသည်။ [မာကု ၂:၂၇]။

“အခြားဥပုသ်နေ့တစ်နေ့တွင်လည်း ကိုယ်တော်သည် တရားဇရပ်ထဲသို့ ဝင်၍ ဆုံးမသွန်သင်တော်မူ၏။ ထိုအရပ်၌ လက်ျာလက်သေသူတစ်ယောက်ရှိ၏။

“ကျမ်းပြုဆရာများနှင့် ဖာရိရှဲတို့သည် ကိုယ်တော်ကို စောင့်ကြည့်ကြ၍ ဥပုသ်နေ့၌ အနာရောဂါကို ပျောက်ကင်းစေမည်လောဟု ကြည့်ရှုကြ၏။ ကိုယ်တော်ကို အပြစ်တင်ရန် အကြောင်းရှာကြသောကြောင့် ဖြစ်၏။

“သို့သော် သူတို့၏အကြံအစည်ကို ကိုယ်တော်သိတော်မူ၍ လက်သေသောသူအား ‘ထ၍ အလယ်၌ မတ်တတ်ရပ်လော့’ ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထိုသူသည် ထ၍ မတ်တတ်ရပ်လေ၏။

“ထိုအခါ ယေရှုက သူတို့အား ‘ငါသည် သင်တို့ကို တစ်ခုမေးမည်။ ဥပုသ်နေ့၌ ကောင်းသောအမှုကိုပြုခြင်း၊ မကောင်းသောအမှုကိုပြုခြင်း၊ အသက်ကိုကယ်တင်ခြင်း၊ အသက်ကိုဖျက်ဆီးခြင်းတို့အနက် အဘယ်အမှုကို ပြုအပ်သနည်း’ ဟုမေးတော်မူ၏။

“ထိုနောက် ကိုယ်တော်သည် သူတို့အား ပတ်လည်ကြည့်ရှု၍ သူတို့၏နှလုံးခိုင်မာခြင်းကြောင့် ဝမ်းနည်းတော်မူကာ ထိုသူအား ‘သင်၏လက်ကို ဆန့်လော့’ ဟုမိန့်တော်မူ၏။ ထိုသူသည် လက်ကိုဆန့်လိုက်သောအခါ သူ၏လက်သည် အခြားလက်ကဲ့သို့ အပြည့်အဝ ကျန်းမာလာ၏။”

“သူတို့သည် အလွန်ဒေါသထွက်ကြ၍ ယေရှုအား အဘယ်သို့ပြုရမည်ကို အချင်းချင်း တိုင်ပင်ကြ၏။” [လုကာ ၆:၆-၉၊ ၁၁; မာကု ၃:၅]။

ကယ်တင်ရှင်သည် သူတို့၏အတွေးအခေါ်သည် မည်မျှအကြောင်းမဲ့သည်ကို မေးခွန်းတစ်ခုမေးခြင်းအားဖြင့် ပြတော်မူသည်။ “သင်တို့တွင် သိုးတစ်ကောင်ရှိ၍ ထိုသိုးသည် ဥပုသ်နေ့၌ တွင်းထဲသို့ကျလျှင် ထိုသိုးကို ကိုင်ယူ၍ ဆွဲထုတ်မည်မဟုတ်သလော” ဟုသူတို့အား မေးတော်မူသည်။

ထိုမေးခွန်းကို သူတို့မဖြေနိုင်ကြပေ။ ထို့ကြောင့် ကိုယ်တော်က “သိုးထက် လူသည် အဘယ်မျှလောက် သာ၍တန်ဖိုးရှိသနည်း။ ထို့ကြောင့် ဥပုသ်နေ့၌ ကောင်းသောအမှုကို ပြုအပ်၏” ဟုဆိုတော်မူသည်။ [မဿဲ ၁၂:၁၁၊ ၁၂]။

“ပြုအပ်၏” ဆိုသည်မှာ ဥပဒေနှင့်အညီဖြစ်သည်ဟု ဆိုလိုသည်။ ခရစ်တော်သည် ယုဒလူတို့အား ဘုရားသခင်၏တရားကို စောင့်ရှောက်ခြင်း သို့မဟုတ် ဥပုသ်နေ့ကို ရိုသေခြင်းအတွက် မည်သည့်အခါမျှ အပြစ်တင်တော်မမူခဲ့ပေ။ ထိုအစား ကိုယ်တော်သည် တရားတော်၏ ပြည့်စုံခြင်းအလုံးစုံကို အစဉ်အမြဲ ထောက်ခံတော်မူခဲ့သည်။

ဟေရှာယသည် ခရစ်တော်နှင့်ပတ်သက်၍ “တရားတော်ကို ကြီးမြတ်စေ၍ ဂုဏ်အသရေရှိစေတော်မူမည်” ဟုကြိုတင်ဟောခဲ့သည်။ [ဟေရှာယ ၄၂:၂၁]။ ကြီးမြတ်စေသည်ဆိုသည်မှာ ပို၍ကြီးမားစေခြင်း၊ ပို၍မြင့်သောနေရာသို့ မြှင့်တင်ခြင်းကို ဆိုလိုသည်။

ခရစ်တော်သည် တရားတော်၏ အစိတ်အပိုင်းတိုင်း၌ရှိသော အံ့ဖွယ်အဓိပ္ပာယ်ကို ပြသခြင်းအားဖြင့် တရားတော်ကို ကြီးမြတ်စေတော်မူခဲ့သည်။ လူတို့မြင်နိုင်သော လုပ်ရပ်များတွင်သာမက ဘုရားသခင်တစ်ပါးတည်းသာ သိတော်မူသော အတွေးများ၌ပင် တရားတော်ကို နာခံရမည်ဖြစ်ကြောင်း ကိုယ်တော်ပြသတော်မူခဲ့သည်။

ကိုယ်တော်သည် တရားတော်ကို ဖယ်ရှားရန် ကြွလာသည်ဟု ဆိုသူများအား “ငါသည် တရားတော်နှင့် ပရောဖက်တို့ကို ဖျက်ဆီးရန် လာသည်ဟု မထင်ကြနှင့်။ ဖျက်ဆီးရန်လာသည်မဟုတ်၊ ပြည့်စုံစေရန် လာ၏” ဟုမိန့်တော်မူသည်။ [မဿဲ ၅:၁၇]။

ပြည့်စုံစေသည်ဆိုသည်မှာ စောင့်ရှောက်ခြင်း သို့မဟုတ် ဆောင်ရွက်ခြင်းကို ဆိုလိုသည်။ [ယာကုပ် ၂:၈]။ ထို့ကြောင့် ယောဟန်ဗတ္တိဇံဆရာထံ၌ ဗတ္တိဇံခံရန် ကြွလာသောအခါ “ဖြောင့်မတ်ခြင်းအလုံးစုံကို ငါတို့သည် ပြည့်စုံစေရန် ဤသို့ဖြစ်သင့်သည်” ဟုမိန့်တော်မူသည်။ [မဿဲ ၃:၁၅]။ တရားတော်ကို ပြည့်စုံစေသည်ဆိုသည်မှာ ထိုတရားကို အပြည့်အဝနာခံခြင်း ဖြစ်သည်။

ခရစ်တော်က “မိုဃ်းကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး မပျောက်မချင်း၊ အရာခပ်သိမ်းမပြည့်စုံမချင်း တရားတော်ထဲက ယိုတစ်စက်၊ အစက်တစ်စက်မျှ မပျောက်ရ” ဟုမိန့်တော်မူခဲ့သောကြောင့် ဘုရားသခင်၏တရားတော်သည် မည်သည့်အခါမျှ ပြောင်းလဲနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ [မဿဲ ၅:၁၈]။

“ဥပုသ်နေ့၌ ကောင်းသောအမှုကိုပြုခြင်း၊ မကောင်းသောအမှုကိုပြုခြင်း၊ အသက်ကိုကယ်တင်ခြင်း၊ အသက်ကိုဖျက်ဆီးခြင်းတို့အနက် အဘယ်အမှုကို ပြုအပ်သနည်း” ဟုမေးတော်မူသောအခါ ခရစ်တော်သည် ကိုယ်တော်အား စွပ်စွဲနေသော ဆိုးညစ်သည့် ဖာရိရှဲတို့၏နှလုံးကို ဖတ်ရှုနိုင်ကြောင်း ပြသတော်မူခဲ့သည်။

ကိုယ်တော်သည် ဖျားနာသူများကို ကုသခြင်းအားဖြင့် အသက်ကိုကယ်တင်ရန် ကြိုးစားနေချိန်တွင် သူတို့သည် ကိုယ်တော်ကို သတ်ရန် ကြိုးစားခြင်းအားဖြင့် အသက်ကိုဖျက်ဆီးရန် ကြိုးစားနေကြသည်။ သူတို့စီစဉ်နေသကဲ့သို့ ဥပုသ်နေ့၌ သတ်ခြင်းသည် ကိုယ်တော်ပြုခဲ့သကဲ့သို့ ဆင်းရဲဒုက္ခခံနေရသူများကို ကုသခြင်းထက် ပို၍ကောင်းသလော။

ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းသောနေ့၌ လူသတ်လိုသောစိတ်ကို ထားရှိခြင်းသည် လူတိုင်းအပေါ်ထားရှိသင့်သော မေတ္တာ—ကြင်နာမှုနှင့် ကရုဏာပြုသောအမှုများဖြင့် ထင်ရှားသည့် မေတ္တာ—ရှိခြင်းထက် ပို၍ကောင်းသလော။

ယုဒလူတို့သည် ခရစ်တော်အား ဥပုသ်နေ့ကို ချိုးဖောက်သည်ဟု အကြိမ်များစွာ စွပ်စွဲခဲ့ကြသည်။ ကိုယ်တော်သည် သူတို့၏ထုံးတမ်းစဉ်လာများနှင့်အညီ ဥပုသ်နေ့ကို မစောင့်သောကြောင့် ကိုယ်တော်ကို သတ်ရန် မကြာခဏ ကြိုးစားခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ထိုအရာသည် ကိုယ်တော်အပေါ် မည်သည့်အကျိုးသက်ရောက်မှုမျှ မရှိခဲ့ပေ။ ဘုရားသခင်အလိုရှိသည့်အတိုင်း ဥပုသ်နေ့ကို ကိုယ်တော်စောင့်ရှောက်တော်မူခဲ့သည်။

ယေရုရှလင်မြို့၌ ဗက်သေသဒဟုခေါ်သော ရေကန်ကြီးတစ်ကန်ရှိသည်။ အချိန်အခါအချို့၌ ထိုရေကန်၏ရေသည် လှုပ်ရှားလာတတ်သည်။ လူတို့က ထာဝရဘုရား၏ ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးသည် ထိုရေထဲသို့ဆင်းလာ၍ ရေကိုလှုပ်ရှားစေသည်ဟု ယုံကြည်ကြပြီး ရေလှုပ်ရှားပြီးနောက် ပထမဆုံးဝင်သွားသူသည် မည်သည့်ရောဂါရှိပါစေ ပျောက်ကင်းမည်ဟု ယုံကြည်ကြသည်။

လူအမြောက်အမြားသည် ကုသခြင်းခံရမည်ဟု မျှော်လင့်ကာ ထိုနေရာသို့ လာကြသော်လည်း အများစုမှာ စိတ်ပျက်ခဲ့ကြသည်။ ရေလှုပ်ရှားချိန်တွင် လူအုပ်ကြီးပြည့်ကျပ်နေသဖြင့် လူအများသည် ရေကန်အစွန်းအထိပင် မရောက်နိုင်ကြပေ။

တစ်နေ့သော ဥပုသ်နေ့တွင် ယေရှုသည် ဗက်သေသဒသို့ ကြွလာတော်မူသည်။ ထိုနေရာရှိ ဆင်းရဲဒုက္ခခံနေရသူများကို မြင်သောအခါ ကိုယ်တော်၏နှလုံးသည် သနားခြင်းနှင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

သူတို့အထဲတွင် လူတစ်ယောက်သည် အခြားသူများထက် ပို၍သနားစရာကောင်းပုံရသည်။ သူသည် သုံးဆယ့်ရှစ်နှစ်တိုင်တိုင် အကူအညီမဲ့သော အကြောသေသူဖြစ်ခဲ့သည်။ မည်သည့်ဆရာဝန်မျှ သူ့ကို မကုသနိုင်ခဲ့ပေ။ သူ့ကို ဗက်သေသဒသို့ အကြိမ်များစွာ သယ်ဆောင်လာခဲ့ကြသော်လည်း ရေလှုပ်ရှားသောအခါ သူ့ရှေ့တွင် အခြားသူတစ်ဦးက ဝင်သွားလေ့ရှိသည်။

ထိုဥပုသ်နေ့တွင် သူသည် ရေကန်သို့ တစ်ဖန်ရောက်ရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း အချည်းနှီးဖြစ်ခဲ့သည်။ ယေရှုသည် သူ့ကို အိပ်ရာအဖြစ် အသုံးပြုသော ဖျာဆီသို့ တွားသွားပြန်သည်ကို မြင်တော်မူသည်။ သူ၏ခွန်အားသည် ကုန်ခါနီးပြီ။ အကူအညီမကြာမီ မရလျှင် သူသေရတော့မည်။

ထိုသို့လဲလျောင်းနေစဉ် ရေကန်ဘက်သို့ မကြာခဏ မျက်စိမြှောက်ကြည့်နေသောအခါ မေတ္တာပြည့်သောမျက်နှာတစ်ခုသည် သူ့အပေါ်သို့ ငုံ့လာပြီး “သင်သည် ကျန်းမာခြင်းကို ခံလိုသလော” ဟုအသံတစ်သံကို ကြားရသည်။

ထိုသူက ဝမ်းနည်းစွာဖြင့် “သခင်၊ ရေလှုပ်ရှားသောအခါ ကျွန်ုပ်ကို ရေကန်ထဲသို့ ချရန် လူမရှိပါ။ ကျွန်ုပ်လာနေစဉ် အခြားသူတစ်ယောက်က ကျွန်ုပ်ရှေ့တွင် ဝင်သွားပါသည်” ဟုဖြေသည်။

သူ့အနားတွင် ရှိနေသူသည် တစ်ဦးတည်းသာမက သူ့ထံသို့လာမည့် လူအားလုံးကိုပင် ကုသပေးနိုင်သူဖြစ်ကြောင်း သူမသိခဲ့ပေ။ ခရစ်တော်က ထိုသူအား “ထ၍ သင်၏အိပ်ရာကို ထမ်းပြီး လမ်းလျှောက်လော့” ဟုမိန့်တော်မူသည်။

ထိုသူသည် ချက်ချင်းပင် အမိန့်ကို နာခံရန် ကြိုးစားလိုက်ရာ ခွန်အားရလာသည်။ သူသည် ခြေထောက်ပေါ်သို့ ခုန်ထကာ မတ်တတ်ရပ်နိုင်ပြီး လမ်းလျှောက်နိုင်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ အလွန်ဝမ်းမြောက်စရာကောင်းလှသည်။

သူသည် မိမိအိပ်ရာကို ကောက်ယူ၍ ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် ဘုရားသခင်ကို ချီးမွမ်းရင်း အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားသည်။ မကြာမီ ဖာရိရှဲအချို့နှင့် တွေ့၍ မိမိအံ့ဖွယ်ကုသခြင်းအကြောင်း သူတို့အား ပြောပြသည်။ သူတို့သည် ဝမ်းမြောက်ပုံမရဘဲ ဥပုသ်နေ့၌ မိမိအိပ်ရာကို ထမ်းသွားခြင်းအတွက် သူ့ကို အပြစ်တင်ကြသည်။ ထိုသူက “ကျွန်ုပ်ကို ကျန်းမာစေသောသူကပင် ‘သင်၏အိပ်ရာကို ထမ်း၍ လမ်းလျှောက်လော့’ ဟု ကျွန်ုပ်အား မိန့်တော်မူပါသည်” ဟု ပြောသည်။ [ယောဟန် ၅:၁-၁၁]။

ထိုအခါ သူတို့သည် ထိုသူကို မကျေနပ်တော့ဘဲ ဥပုသ်နေ့၌ သူ့အား အိပ်ရာထမ်းရန် ပြောသောသူကို အပြစ်တင်ကြသည်။

ယခု ကယ်တင်ရှင်ရှိနေသော ယေရုရှလင်မြို့၌ ပညာတတ် ရဗ္ဗိများစွာ နေထိုင်ကြသည်။ ထိုနေရာ၌ ဥပုသ်နေ့နှင့်ပတ်သက်သော သူတို့၏မှားယွင်းသည့်အယူအဆများကို လူတို့အား သွန်သင်ပေးကြသည်။ လူအမြောက်အမြားသည် ဗိမာန်တော်၌ ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ရန် လာကြသဖြင့် ရဗ္ဗိများ၏သွန်သင်ချက်သည် အရပ်ရပ်သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ ခရစ်တော်သည် ဤအမှားများကို ပြုပြင်လိုတော်မူသည်။ ထို့ကြောင့် ဥပုသ်နေ့၌ ထိုသူကို ကုသပေးပြီး သူ့အား အိပ်ရာကို ထမ်းသွားရန် မိန့်တော်မူခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ဤလုပ်ရပ်သည် ရဗ္ဗိများ၏အာရုံကို ဆွဲဆောင်မည်ဖြစ်ပြီး ထိုသို့ဖြင့် သူတို့ကို သွန်သင်ရန် အခွင့်အရေးရမည်ကို ကိုယ်တော်သိတော်မူသည်။ ထိုအတိုင်းပင် ဖြစ်လာသည်။ ဖာရိရှဲတို့သည် ဥပုသ်နေ့ချိုးဖောက်မှုအတွက် ဖြေရှင်းရန် ခရစ်တော်ကို ယုဒလူတို့၏ အကြီးအကဲကောင်စီဖြစ်သော ဆန်ဟေဒရင်ရှေ့သို့ ခေါ်ဆောင်လာကြသည်။

ကယ်တင်ရှင်သည် မိမိ၏လုပ်ရပ်သည် ဥပုသ်နေ့တရားနှင့် ကိုက်ညီကြောင်း ကြေညာတော်မူသည်။ ထိုအရာသည် ဘုရားသခင်၏အလိုတော်နှင့် ဘုရားသခင်၏လုပ်ငန်းတော်နှင့်လည်း ကိုက်ညီသည်။ “ငါ့အဘသည် ယခုတိုင်အောင် အလုပ်လုပ်တော်မူ၏၊ ငါလည်း အလုပ်လုပ်၏” ဟုမိန့်တော်မူသည်။ [ယောဟန် ၅:၁၇]။

ဘုရားသခင်သည် အသက်ရှင်သောအရာတိုင်းကို ထောက်ပံ့စောင့်ရှောက်ရန် အစဉ်မပြတ် အလုပ်လုပ်တော်မူသည်။ ဥပုသ်နေ့ရောက်သောအခါ ထိုအလုပ်သည် ရပ်တန့်သင့်သလော။ ဘုရားသခင်သည် ဥပုသ်နေ့၌ နေကို မိမိတာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ခြင်းမှ တားမြစ်သင့်သလော။ မြေကြီးကို နွေးထွေးစေပြီး အပင်များကို အာဟာရပေးနေသော နေရောင်ခြည်များကို ဖြတ်တောက်သင့်သလော။

ချောင်းများသည် လယ်ကွင်းများကို ရေလောင်းခြင်းမှ ရပ်တန့်သင့်သလော၊ ပင်လယ်လှိုင်းများသည် အတက်အကျ လှုပ်ရှားခြင်းကို ရပ်တန့်သင့်သလော။ ဂျုံနှင့် ပြောင်းတို့သည် ကြီးထွားခြင်းကို ရပ်တန့်ရမည်လော၊ သစ်ပင်များနှင့် ပန်းများသည် ဥပုသ်နေ့၌ အဖူးအပွင့် မထွက်ရတော့ဘူးလော။

ထိုသို့ဖြစ်လျှင် လူသည် မြေကြီး၏အသီးအနှံများနှင့် သူ့အသက်ကို ထောက်ပံ့ပေးသော ကောင်းကြီးမင်္ဂလာများကို ဆုံးရှုံးရလိမ့်မည်။ သဘာဝတရားသည် မိမိ၏လုပ်ငန်းကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရမည်၊ သို့မဟုတ်လျှင် လူသည် သေရလိမ့်မည်။ လူသည်လည်း ဤနေ့၌ ပြုလုပ်ရန် အလုပ်တစ်ခုရှိသည်။ အသက်ရှင်ရေးအတွက် လိုအပ်သောအရာများကို ပြုစုရမည်၊ ဖျားနာသူများကို စောင့်ရှောက်ရမည်၊ ဆင်းရဲနွမ်းပါးသူများ၏ လိုအပ်ချက်များကို ဖြည့်ဆည်းပေးရမည်။ ဥပုသ်နေ့၌ဖြစ်စေ၊ အခြားမည်သည့်နေ့၌ဖြစ်စေ သက်သာစေနိုင်သော နာကျင်မှုကို မိမိ၏ဖန်ဆင်းခံများက တစ်နာရီမျှ ခံစားနေရစေလိုသည်မဟုတ်ပေ။

ကောင်းကင်၏အလုပ်သည် မည်သည့်အခါမျှ မရပ်တန့်ပေ၊ ကျွန်ုပ်တို့လည်း ကောင်းသောအမှုကို ပြုခြင်းမှ မည်သည့်အခါမျှ မနားသင့်ပေ။ ထာဝရဘုရား၏ အနားယူရာနေ့တွင် ကျွန်ုပ်တို့၏ ကိုယ်ပိုင်အလုပ်ကို ပြုလုပ်ခြင်းကို တရားတော်က တားမြစ်ထားသည်။ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းအတွက် ပင်ပန်းစွာလုပ်ကိုင်ခြင်းသည် ရပ်တန့်ရမည်။ လောကီအပျော်အပါး သို့မဟုတ် အကျိုးအမြတ်အတွက် လုပ်ကိုင်ခြင်းသည် ထိုနေ့၌ တရားမဝင်ပေ။ သို့သော် ဥပုသ်နေ့ကို အကျိုးမရှိသော လှုပ်ရှားမှုမရှိခြင်းဖြင့် ကုန်ဆုံးစေရန် မဟုတ်ပေ။ ဘုရားသခင်သည် ဖန်ဆင်းခြင်းလုပ်ငန်းမှ ရပ်နား၍ ဥပုသ်နေ့၌ ငြိမ်ဝပ်တော်မူသကဲ့သို့ ကျွန်ုပ်တို့လည်း ငြိမ်ဝပ်ရမည်။ ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏နေ့စဉ်လုပ်ငန်းများကို ဘေးဖယ်ထား၍ ထိုသန့်ရှင်းသောအချိန်များကို ကျန်းမာရေးနှင့်ညီညွတ်သော အနားယူခြင်း၊ ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ခြင်းနှင့် သန့်ရှင်းသောအမှုများအတွက် အပ်နှံရန် မိန့်မှာတော်မူသည်။