အခန်း ၁၇—သစ္စာဖောက်ခြင်းနှင့် ဖမ်းဆီးခြင်း

 

အခန်း ၁၇—သစ္စာဖောက်ခြင်းနှင့် ဖမ်းဆီးခြင်း

ကယ်တင်ရှင်သည် မိမိအား သစ္စာဖောက်မည့်သူကို တွေ့ဆုံရန် ထွက်လာသောအခါ မကြာသေးမီက ခံစားခဲ့ရသော ဆင်းရဲဒုက္ခ၏ အရိပ်အယောင်တစ်စုံတစ်ရာကိုမျှ မတွေ့ရပေ။ ကိုယ်တော်သည် တပည့်တော်များ၏ ရှေ့တွင် ရပ်လျက် လူအုပ်အား မေးတော်မူသည်—

“အဘယ်သူကို ရှာကြသနည်း။”

သူတို့က “နာဇရက်မြို့သား ယေရှုကို ရှာကြသည်” ဟု ဖြေကြသည်။

ယေရှုက “ငါသည် ထိုသူပင်ဖြစ်သည်” ဟု ပြန်မိန့်တော်မူသည်။ ယောဟန် ၁၈:၄၊ ၅။

ယေရှုသည် ဤစကားများကို မိန့်တော်မူသောအခါ မကြာသေးမီက ကိုယ်တော်အား ပြုစုစောင့်ရှောက်ခဲ့သော ကောင်းကင်တမန်သည် ကိုယ်တော်နှင့် လူအုပ်ကြားသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။ ဘုရားသခင်၏ အလင်းရောင်သည် ကယ်တင်ရှင်၏မျက်နှာကို ထွန်းလင်းစေပြီး ချိုးငှက်ကဲ့သို့သော ပုံသဏ္ဌာန်တစ်ခုသည် ကိုယ်တော်အပေါ် အရိပ်လွှမ်းမိုးနေသည်။

ဤဘုရားသခင်၏ ဘုန်းအသရေတော်မျက်မှောက်တွင် လူသတ်ရန်လာသော လူအုပ်သည် ခဏမျှပင် မရပ်တည်နိုင်ကြပေ။ သူတို့သည် နောက်သို့ ယိမ်းယိုင်ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်များ၊ အကြီးအကဲများနှင့် စစ်သားများသည် သေသောသူများကဲ့သို့ မြေပေါ်သို့ လဲကျကြသည်။

ကောင်းကင်တမန်သည် ပြန်လည်ဆုတ်ခွာသွားပြီး အလင်းရောင်လည်း မှေးမှိန်ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ယေရှုသည် ထွက်ပြေးနိုင်ခဲ့သော်လည်း ငြိမ်သက်စွာနှင့် မိမိကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်ထားလျက် ဆက်လက်နေတော်မူသည်။ ကိုယ်တော်၏ တပည့်တော်များသည် အလွန်အမင်း အံ့ဩနေကြသဖြင့် စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောနိုင်ကြပေ။

ရောမစစ်သားများသည် မကြာမီ မတ်တတ်ပြန်ရပ်ကြသည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် ယုဒတို့နှင့်အတူ ခရစ်တော်ကို ဝန်းရံထားကြသည်။ သူတို့၏ အားနည်းမှုအတွက် ရှက်ရွံ့နေကြသကဲ့သို့၊ ကိုယ်တော် ထွက်ပြေးသွားမည်ကိုလည်း ကြောက်ရွံ့နေကြသည်။ ရွေးနုတ်ရှင်က တစ်ဖန် “အဘယ်သူကို ရှာကြသနည်း” ဟု မေးတော်မူသည်။

သူတို့က တစ်ဖန် “နာဇရက်မြို့သား ယေရှုကို ရှာကြသည်” ဟု ဖြေကြသည်။ ထိုအခါ ကယ်တင်ရှင်က “ငါသည် ထိုသူပင်ဖြစ်ကြောင်း သင်တို့အား ပြောပြီးပြီ။ ထို့ကြောင့် ငါ့ကို ရှာကြလျှင် ဤသူတို့ [တပည့်တော်များကို ညွှန်ပြလျက်] သွားခွင့်ပေးကြ” ဟု မိန့်တော်မူသည်။ ယောဟန် ၁၈:၇၊ ၈။

ဤစမ်းသပ်ခြင်းအချိန်တွင် ခရစ်တော်၏အတွေးများသည် မိမိချစ်မြတ်နိုးရသော တပည့်တော်များအတွက် ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်သည် ထောင်ကျရ၍ သေခြင်းကိုပင် ရင်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်သော်လည်း သူတို့ ဆင်းရဲခံရသည်ကို မလိုလားပေ။

သစ္စာဖောက်သော ယုဒသည် မိမိပြုရမည့် အခန်းကဏ္ဍကို မမေ့ပေ။ သူသည် ယေရှုထံသို့ လာ၍ နမ်းသည်။

ယေရှုက သူ့အား “အဆွေ၊ အဘယ်ကြောင့် ဤအရပ်သို့ လာသနည်း” ဟု မိန့်တော်မူသည်။ မဿဲ ၂၆:၅၀။ ထို့နောက် အသံတုန်လျက် “နမ်းခြင်းအားဖြင့် လူသားကို သစ္စာဖောက်သလော” ဟု ထပ်မံမိန့်တော်မူသည်။ လုကာ ၂၂:၄၈။

ဤနူးညံ့သောစကားများသည် ယုဒ၏နှလုံးကို ထိမိသင့်ပေသည်။ သို့သော် နူးညံ့သိမ်မွေ့ခြင်းနှင့် ဂုဏ်သိက္ခာအားလုံးသည် သူ့ထံမှ ထွက်ခွာသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ ယုဒသည် မိမိကိုယ်ကို စာတန်၏ထိန်းချုပ်မှုအောက်သို့ အပ်နှံထားခဲ့သည်။ သူသည် သခင်ဘုရားရှေ့၌ ရဲရင့်စွာ ရပ်နေပြီး ကိုယ်တော်အား ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော လူအုပ်ထံသို့ အပ်နှံရခြင်းအတွက် ရှက်ရွံ့ခြင်းမရှိပေ။

ခရစ်တော်သည် သစ္စာဖောက်သူ၏ နမ်းခြင်းကို မငြင်းပယ်ခဲ့ပေ။ ဤအမှု၌ ကိုယ်တော်သည် သည်းခံခြင်း၊ ချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့် သနားခြင်းတို့၏ စံနမူနာကို ငါတို့အား ပေးတော်မူခဲ့သည်။ ငါတို့သည် ကိုယ်တော်၏ တပည့်တော်များဖြစ်ကြလျှင် ကိုယ်တော်သည် ယုဒကို ဆက်ဆံခဲ့သကဲ့သို့ ငါတို့၏ရန်သူများကို ဆက်ဆံရမည်။

မကြာသေးမီက သူတို့မျက်စိရှေ့တွင် ဘုန်းအသရေထွန်းလင်းခဲ့သော ထိုကိုယ်ခန္ဓာကို ယုဒထိတွေ့သည်ကို မြင်သောအခါ လူသတ်ရန်လာသော လူအုပ်သည် ရဲတင်းလာကြသည်။ ယခု သူတို့သည် ကယ်တင်ရှင်ကို ဖမ်းဆီး၍ ကောင်းမှုကိုသာ အစဉ်ပြုခဲ့သော ထိုလက်များကို ချည်နှောင်ကြသည်။

တပည့်တော်များသည် ခရစ်တော်ကို မိမိကိုယ်တိုင် အဖမ်းခံခွင့်ပြုမည်ဟု မထင်ခဲ့ကြပေ။ လူအုပ်ကို သေလူများကဲ့သို့ လဲကျစေနိုင်သော တန်ခိုးသည် ခရစ်တော်နှင့် ကိုယ်တော်၏အဖော်များ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သည်အထိ သူတို့အား အကူအညီမဲ့နေစေနိုင်သည်ကို သူတို့သိကြသည်။

သူတို့ချစ်မြတ်နိုးရသော ကိုယ်တော်၏လက်များကို ချည်နှောင်ရန် ကြိုးများကို ယူလာသည်ကို မြင်သောအခါ သူတို့သည် စိတ်ပျက်၍ အမျက်ထွက်ကြသည်။ ပေတရုသည် အမျက်ဒေါသဖြင့် မဆင်မခြင် ဓားကို ဆွဲထုတ်ပြီး မိမိဆရာကို ကာကွယ်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ သို့သော် ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း၏ အစေခံ၏ နားတစ်ဖက်ကိုသာ ဖြတ်မိခဲ့သည်။

ယေရှုသည် ဖြစ်ပျက်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ရောမစစ်သားများက ခိုင်မြဲစွာ ကိုင်ထားသော်လည်း မိမိလက်များကို လွှတ်ပြီး “ဤမျှအထိ ခွင့်ပြုကြ” ဟု မိန့်တော်မူသည်။ လုကာ ၂၂:၅၁။ ထို့နောက် ဒဏ်ရာရနေသော နားကို ထိတော်မူရာ ချက်ချင်းပင် အကောင်းပြန်ဖြစ်သွားသည်။

ထို့နောက် ကိုယ်တော်က ပေတရုအား “သင်၏ဓားကို သူ့နေရာသို့ ပြန်သွင်းလော့။ ဓားကို ကိုင်သောသူအပေါင်းတို့သည် ဓားဖြင့်ပင် ပျက်စီးကြလိမ့်မည်။ ငါသည် ယခု ငါ့အဖထံ ဆုတောင်း၍ ကောင်းကင်တမန်တပ် ဆယ့်နှစ်တပ်ထက်မက ချက်ချင်းပေးစေခြင်းငှာ မတတ်နိုင်ဟု ထင်သလော။ သို့ဖြစ်လျှင် ထိုသို့ဖြစ်ရမည်ဟု ကျမ်းစာများ ပြည့်စုံခြင်းကို အဘယ်သို့ပြုမည်နည်း” ဟု မိန့်တော်မူသည်။ မဿဲ ၂၆:၅၂-၅၄။ “ငါ့အဖပေးတော်မူသော ခွက်ကို ငါမသောက်ဘဲ နေနိုင်မည်လော” ဟု မိန့်တော်မူသည်။ ယောဟန် ၁၈:၁၁။

ထို့နောက် ခရစ်တော်သည် လူအုပ်နှင့်အတူ ရှိနေသော ယဇ်ပုရောဟိတ်အကြီးများနှင့် ဗိမာန်တော်မှူးများဘက်သို့ လှည့်၍ “ဓားများ၊ တုတ်များနှင့် သူခိုးကိုဖမ်းသကဲ့သို့ ငါ့ကိုဖမ်းရန် ထွက်လာကြသလော။ ငါသည် နေ့တိုင်း ဗိမာန်တော်၌ သင်တို့နှင့်အတူရှိ၍ သွန်သင်ခဲ့သော်လည်း သင်တို့သည် ငါ့ကို မဖမ်းခဲ့ကြ။ သို့သော် ကျမ်းစာများ ပြည့်စုံရမည်” ဟု မိန့်တော်မူသည်။ မာကု ၁၄:၄၈၊ ၄၉။

ကယ်တင်ရှင်သည် မိမိ၏ရန်သူများထံမှ မိမိကိုယ်ကို ကယ်တင်ရန် မည်သည့်ကြိုးပမ်းမှုမျှ မပြုသည်ကို မြင်သောအခါ တပည့်တော်များသည် စိတ်ထိခိုက်ကြသည်။ ထိုသို့ မပြုခြင်းအတွက် သူတို့သည် ကိုယ်တော်ကို အပြစ်တင်ကြသည်။ လူအုပ်ထံသို့ ကိုယ်တော်၏ လက်အောက်ခံခြင်းကို သူတို့ နားမလည်နိုင်ကြသဖြင့် ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်ကာ ကိုယ်တော်ကို စွန့်၍ ထွက်ပြေးကြသည်။

ခရစ်တော်သည် ဤစွန့်ခွာခြင်းကို ကြိုတင်ဟောပြောခဲ့သည်။ “ကြည့်ရှုကြလော့၊ အချိန်ရောက်လာပြီ၊ ယခုလည်း ရောက်လာပြီ။ သင်တို့သည် အသီးအသီး မိမိတို့နေရာသို့ ကွဲပြားသွားကြပြီး ငါ့ကို တစ်ကိုယ်တည်း ထားခဲ့ကြလိမ့်မည်။ သို့သော် ငါသည် တစ်ကိုယ်တည်းမဟုတ်၊ အကြောင်းမူကား အဖသည် ငါနှင့်အတူ ရှိတော်မူ၏” ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ ယောဟန် ၁၆:၃၂။