အခန်း ၉ — အစောပိုင်းအမှုတော်

 

အခန်း ၉ — အစောပိုင်းအမှုတော်

ခရစ်တော်သည် တောကန္တာရမှ ပြန်လာပြီး နှစ်ခြင်းဆရာ ယောဟန် တရားဟောနေသော ယော်ဒန်မြစ်သို့ ရောက်လာသည်။ ထိုအချိန်တွင် ယေရုရှလင်မြို့ရှိ အုပ်စိုးသူများက စေလွှတ်လိုက်သော လူများသည် ယောဟန်အား လူတို့ကို သွန်သင်၍ ဗတ္တိဇံပေးရန် သူ၌ရှိသော အခွင့်အာဏာနှင့်ပတ်သက်၍ မေးမြန်းနေကြသည်။

သူတို့က သူသည် မေရှိယဖြစ်သလော၊ ဧလိယဖြစ်သလော၊ သို့မဟုတ် မောရှေကို ရည်ညွှန်း၍ “ထိုပရောဖက်” ဖြစ်သလောဟု မေးကြသည်။ ထိုအရာအားလုံးကို သူက “မဟုတ်ပါ” ဟု ဖြေသည်။ ထို့နောက် သူတို့က “သင်သည် အဘယ်သူနည်း။ အကျွန်ုပ်တို့ကို စေလွှတ်သောသူတို့အား ပြန်ကြားစရာအကြောင်းရှိစေခြင်းငှာ ပြောပါ” ဟု မေးကြသည်။

“သူက ‘ပရောဖက် ဟေရှာယ ပြောသကဲ့သို့ ထာဝရဘုရား၏ လမ်းခရီးကို ဖြောင့်စေကြလော့ဟု တောကန္တာရ၌ ဟစ်ကြော်သောသူ၏ အသံသည် ငါဖြစ်၏’ ဟု ဆိုသည်။” ယောဟန် ၁:၂၂၊ ၂၃။

ရှေးကာလများတွင် ဘုရင်တစ်ပါးသည် မိမိ၏ နိုင်ငံအတွင်း တစ်နေရာမှ တစ်နေရာသို့ ခရီးသွားရမည့်အခါ သူ၏ ရထားရှေ့မှ လမ်းများကို ပြင်ဆင်ရန် လူများကို စေလွှတ်လေ့ရှိသည်။

သူတို့သည် သစ်ပင်များကို ခုတ်လှဲရသည်၊ ကျောက်ခဲများကို ဖယ်ရှားရသည်၊ ချိုင့်ဝှမ်းများကို မြေဖို့ရသည်၊ သို့မှသာ ဘုရင်အတွက် လမ်းခရီးသည် ရှင်းလင်းနေမည်ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ကောင်းကင်ဘုရင် ယေရှု ကြွလာတော်မူသောအခါ နှစ်ခြင်းဆရာ ယောဟန်သည် လူတို့အား ပြောပြ၍ သူတို့၏ အပြစ်များအတွက် နောင်တရရန် ခေါ်ဆိုခြင်းအားဖြင့် လမ်းခရီးကို ပြင်ဆင်ရန် စေလွှတ်ခြင်းခံရသည်။

ယောဟန်သည် ယေရုရှလင်မြို့မှလာသော တမန်များအား ပြန်လည်ဖြေကြားနေစဉ် ယော်ဒန်မြစ်ကမ်း၌ ယေရှုရပ်နေသည်ကို မြင်သည်။ သူ၏ မျက်နှာသည် ထွန်းလင်းလာပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ဤသို့ဆိုသည်။

“သင်တို့အလယ်၌ သင်တို့မသိသော သူတစ်ဦး ရှိနေ၏။ ထိုသူသည် ငါ့နောက်သို့ ကြွလာသော်လည်း ငါ့ထက်ကြီးမြတ်တော်မူသောသူ ဖြစ်၏။ ထိုသူ၏ ဖိနပ်ကြိုးကို ဖြေခြင်းငှာပင် ငါမထိုက်တန်။” ယောဟန် ၁:၂၆၊ ၂၇။

လူတို့သည် အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြသည်။ မေရှိယသည် သူတို့အလယ်၌ ရှိနေပါသည်။ ယောဟန်ပြောသောသူကို ရှာတွေ့ရန် သူတို့သည် စိတ်အားထက်သန်စွာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်လည်ကြည့်ရှုကြသည်။ သို့သော် ယေရှုသည် လူအုပ်ထဲတွင် ရောနှောဝင်ရောက်သွားသဖြင့် မျက်စိရှေ့မှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

နောက်တစ်နေ့တွင် ယောဟန်သည် ယေရှုကို ထပ်မံမြင်၍ ကိုယ်တော်ကို လက်ညှိုးညွှန်ကာ “ဘုရားသခင်၏ သိုးသငယ်ကို ကြည့်ကြလော့။ လောက၏ အပြစ်ကို ဆောင်သွားသောသူပေတည်း” ဟု ဟစ်ကြော်သည်။

ထို့နောက် ယောဟန်သည် ခရစ်တော်၏ ဗတ္တိဇံခံယူစဉ်က မြင်ခဲ့ရသော နိမိတ်လက္ခဏာအကြောင်း ပြောပြသည်။ “ငါသည် မြင်၍ ဤသူသည် ဘုရားသခင်၏သားတော်ဖြစ်ကြောင်း သက်သေခံခဲ့သည်” ဟု သူက ထပ်၍ဆိုသည်။ ယောဟန် ၁:၂၉၊ ၃၄။

နားထောင်သူများသည် ကြောက်ရွံ့ရိုသေခြင်းနှင့် အံ့ဩခြင်းတို့ဖြင့် ယေရှုကို ကြည့်ကြသည်။ သူတို့သည် မိမိတို့အချင်းချင်း စဉ်းစားကြသည်မှာ၊ ဤသူသည် ခရစ်တော်ဖြစ်သလော။

ယေရှု၌ လောကီစည်းစိမ် သို့မဟုတ် ကြီးမြတ်မှု၏ အမှတ်အသားတစ်စုံတစ်ရာမျှ မရှိသည်ကို သူတို့မြင်ကြသည်။ ကိုယ်တော်၏ အဝတ်အစားသည် ဆင်းရဲသားများ ဝတ်ဆင်သော ရိုးရိုးရှင်းရှင်း အဝတ်အစားမျိုး ဖြစ်သည်။ သို့သော် ကိုယ်တော်၏ ဖြူဖျော့၍ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော မျက်နှာ၌ သူတို့၏ နှလုံးသားများကို လှုပ်ရှားစေသော အရာတစ်ခု ရှိနေသည်။

ထိုမျက်နှာ၌ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် တန်ခိုးကို သူတို့ ဖတ်ရှုနိုင်ကြသည်။ မျက်စိ၏ အကြည့်တိုင်း၊ မျက်နှာ၏ အသွင်အပြင်တိုင်းက ဘုရားသခင်၏ ကရုဏာတော်နှင့် ပြော၍မကုန်နိုင်သော ချစ်ခြင်းမေတ္တာအကြောင်းကို ပြောပြနေသည်။

သို့သော် ယေရုရှလင်မြို့မှ လာသော တမန်များသည် ကယ်တင်ရှင်ထံသို့ ဆွဲဆောင်ခြင်းမခံရကြပါ။ ယောဟန်က သူတို့ကြားလိုသောအရာကို မပြောခဲ့ပါ။ မေရှိယသည် ကြီးမားသော အောင်နိုင်သူအဖြစ် ကြွလာမည်ဟု သူတို့မျှော်လင့်ခဲ့ကြသည်။ ဤသည်မှာ ယေရှု၏ အမှုတော်မဟုတ်ကြောင်း သူတို့မြင်သောအခါ စိတ်ပျက်၍ ကိုယ်တော်ထံမှ လှည့်ထွက်သွားကြသည်။

နောက်တစ်နေ့တွင် ယောဟန်သည် ယေရှုကို ထပ်မံမြင်၍ “ဘုရားသခင်၏ သိုးသငယ်ကို ကြည့်ကြလော့” ဟု ထပ်မံဟစ်ကြော်သည်။ ယောဟန် ၁:၃၆။ ယောဟန်၏ တပည့်နှစ်ဦးသည် အနီး၌ ရပ်နေကြပြီး ယေရှုနောက်သို့ လိုက်ကြသည်။ ကိုယ်တော်၏ သွန်သင်ချက်ကို နားထောင်ကြပြီး ကိုယ်တော်၏ တပည့်များ ဖြစ်လာကြသည်။ ထိုနှစ်ဦးအနက် တစ်ဦးမှာ အန္ဒြေဖြစ်ပြီး အခြားတစ်ဦးမှာ ယောဟန်ဖြစ်သည်။

အန္ဒြေသည် မကြာမီ ခရစ်တော်က ပေတရုဟု အမည်ပေးမည့် မိမိ၏ ညီရှိမုန်ကို ယေရှုထံသို့ ခေါ်ဆောင်လာသည်။ နောက်တစ်နေ့တွင် ဂါလိလဲပြည်သို့ သွားရာလမ်း၌ ခရစ်တော်သည် အခြားတပည့်တစ်ဦးဖြစ်သော ဖိလိပ္ပုကို ခေါ်တော်မူသည်။ ဖိလိပ္ပုသည် ကယ်တင်ရှင်ကို တွေ့သည်နှင့် သူ၏ မိတ်ဆွေ နာသနေလကို ခေါ်ဆောင်လာသည်။

ဤသို့ဖြင့် ခရစ်တော်၏ မြေကြီးပေါ်ရှိ ကြီးမားသော အမှုတော်သည် စတင်ခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် တပည့်များကို တစ်ဦးစီ ခေါ်တော်မူပြီး တစ်ဦးက မိမိ၏ ညီကို ခေါ်လာကာ အခြားတစ်ဦးက မိမိ၏ မိတ်ဆွေကို ခေါ်လာသည်။ ခရစ်တော်၏ နောက်လိုက်တိုင်းသည် ထိုသို့ပြုရမည်ဖြစ်သည်။ မိမိကိုယ်တိုင် ယေရှုကို သိလာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် မိမိတွေ့ရှိခဲ့သော အဖိုးတန်မိတ်ဆွေသည် မည်မျှကောင်းမြတ်ကြောင်း အခြားသူများအား ပြောပြရမည်။ ဤအလုပ်ကို လူငယ်ဖြစ်စေ၊ အသက်ကြီးသူဖြစ်စေ အားလုံးလုပ်ဆောင်နိုင်သည်။

ဂါလိလဲပြည် ကာနမြို့၌ ခရစ်တော်သည် မိမိ၏ တပည့်များနှင့်အတူ မင်္ဂလာဆောင်ပွဲသို့ တက်ရောက်ခဲ့သည်။ ဤအိမ်ထောင်စု၏ ပျော်ရွှင်ဖွယ် စုဝေးပွဲအတွက် ကိုယ်တော်၏ အံ့ဖွယ်တန်ခိုးကို ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့သည်။

ထိုနိုင်ငံ၌ ထိုကဲ့သို့သော အခါသမယများတွင် စပျစ်ရည်ကို အသုံးပြုရန် ဓလေ့ရှိသည်။ ပွဲမပြီးဆုံးမီ စပျစ်ရည်ကုန်သွားသည်။ ပွဲတော်တစ်ခုတွင် စပျစ်ရည်မရှိခြင်းသည် ဧည့်ဝတ်ကျေပွန်မှု မရှိကြောင်း ပြသသည်ဟု ယူဆကြပြီး ဤအရာကို အလွန်ကြီးမားသော အရှက်ကွဲစရာဟု မှတ်ယူကြသည်။

ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့်အရာကို ခရစ်တော်အား ပြောပြကြပြီး ကိုယ်တော်က အစေခံများအား ကျောက်ဖြင့်ပြုလုပ်ထားသော အိုးကြီးခြောက်လုံးကို ရေဖြင့် ပြည့်စေရန် မိန့်တော်မူသည်။ ထို့နောက် “ယခုခပ်၍ ပွဲအုပ်ထံသို့ ယူသွားကြလော့” ဟု မိန့်တော်မူသည်။ ယောဟန် ၂:၈။

ရေအစား စပျစ်ရည် ထွက်လာသည်။ ဤစပျစ်ရည်သည် ယခင်က တိုက်ခဲ့သော စပျစ်ရည်ထက် များစွာပိုကောင်းပြီး လူအားလုံးအတွက် လုံလောက်စွာ ရှိခဲ့သည်။

အံ့ဖွယ်အမှုကို ပြုပြီးနောက် ယေရှုသည် တိတ်တဆိတ် ထွက်ခွာသွားသည်။ ကိုယ်တော် ထွက်ခွာသွားပြီးမှသာ ဧည့်သည်များသည် ကိုယ်တော် ပြုခဲ့သော အမှုကို သိကြသည်။

မင်္ဂလာဆောင်ပွဲသို့ ခရစ်တော်ပေးသော လက်ဆောင်သည် ပုံဆောင်ချက်တစ်ရပ် ဖြစ်သည်။ ရေသည် ဗတ္တိဇံကို ကိုယ်စားပြုပြီး စပျစ်ရည်သည် လောကအတွက် သွန်းလောင်းရမည့် ကိုယ်တော်၏ သွေးကို ကိုယ်စားပြုသည်။

ယေရှုပြုလုပ်ခဲ့သော စပျစ်ရည်သည် အချဉ်ဖောက်ထားသော အရက်ယမကာ မဟုတ်ပါ။ ထိုကဲ့သို့သော စပျစ်ရည်သည် မူးယစ်ခြင်းနှင့် ကြီးမားသော မကောင်းမှုများစွာကို ဖြစ်စေသောကြောင့် ဘုရားသခင်က ၎င်းကို အသုံးပြုခြင်းကို တားမြစ်ထားသည်။ ကိုယ်တော်က “စပျစ်ရည်သည် မထီမဲ့မြင်ပြုတတ်၏၊ အရက်ပြင်းသည် ရုန်းရင်းဆန်ခတ်ဖြစ်စေတတ်၏။ ထိုအရာဖြင့် လှည့်ဖြားခံရသူသည် ပညာရှိမဟုတ်” ဟု မိန့်တော်မူသည်။ “မြွေကဲ့သို့ ကိုက်တတ်၏၊ မြွေဆိုးကဲ့သို့ ထိုးတတ်၏။” သုတ္တံ ၂၀:၁၊ ၂၃:၃၂။

ပွဲတော်၌ အသုံးပြုသော စပျစ်ရည်မှာ စင်ကြယ်၍ ချိုမြိန်သော စပျစ်သီးရည် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ပရောဖက် ဟေရှာယက “စပျစ်သီးခိုင်ထဲ၌ ရှိသော စပျစ်ရည်အသစ်” ဟု ခေါ်သောအရာနှင့် တူသည်။ ထို့ပြင် သူက “ထိုအထဲ၌ ကောင်းချီးရှိ၏” ဟု ဆိုသည်။ ဟေရှာယ ၆၅:၈။

မင်္ဂလာဆောင်ပွဲသို့ သွားရောက်ခြင်းအားဖြင့် ခရစ်တော်သည် ဤသို့သော ပျော်ရွှင်ဖွယ်နည်းလမ်းဖြင့် အတူတကွ စုဝေးခြင်းသည် မှန်ကန်ကြောင်း ပြသခဲ့သည်။ လူတို့ ပျော်ရွှင်နေသည်ကို ကိုယ်တော် နှစ်သက်တော်မူသည်။ ကိုယ်တော်သည် မကြာခဏ သူတို့၏ အိမ်များသို့ သွားရောက်၍ သူတို့၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများနှင့် ဒုက္ခများကို မေ့လျော့ပြီး ဘုရားသခင်၏ ကောင်းမြတ်ခြင်းနှင့် ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို စဉ်းစားစေရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်ရှိနိုင်သည့် နေရာတိုင်းတွင် ခရစ်တော်သည် ဤသို့ပြုရန် အမြဲကြိုးစားခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ သတင်းစကားကို လက်ခံရန် နှလုံးသားတစ်ခု ဖွင့်ထားသည့် နေရာတိုင်း၌ ကိုယ်တော်သည် ကယ်တင်ခြင်းလမ်း၏ အမှန်တရားများကို ဖွင့်ဟပြခဲ့သည်။

တစ်နေ့တွင် ကိုယ်တော်သည် ရှမာရိပြည်ကို ဖြတ်သန်းသွားစဉ် အနားယူရန် ရေတွင်းတစ်တွင်းဘေး၌ ထိုင်နေသည်။ အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် ရေခပ်ရန် ရောက်လာသောအခါ ကိုယ်တော်က သူ့အား ရေအနည်းငယ် တိုက်ရန် တောင်းသည်။

ဂျူးလူမျိုးများသည် ရှမာရိလူမျိုးများကို မည်မျှမုန်းတီးကြောင်း သူမသိသောကြောင့် ဤသို့တောင်းဆိုခြင်းကို အံ့ဩမိသည်။ သို့သော် ခရစ်တော်က သူမအား ကိုယ်တော်ထံမှ တောင်းခံလျှင် အသက်ရေကို ပေးမည်ဟု ပြောသည်။ ထိုအခါ သူမသည် ပို၍ပင် အံ့ဩသွားသည်။ ထို့နောက် ယေရှုက သူမအား ဤသို့ မိန့်တော်မူသည်။

“ဤရေကို သောက်သောသူသည် တစ်ဖန် ရေငတ်ဦးမည်။ ငါပေးသောရေကို သောက်သောသူမူကား နောက်တစ်ဖန် ရေငတ်မည်မဟုတ်။ ငါပေးသောရေသည် သူ့အထဲ၌ ထာဝရအသက်အတွက် စီးထွက်သော ရေတွင်းဖြစ်လိမ့်မည်။” ယောဟန် ၄:၁၃၊ ၁၄။ အသက်ရေဆိုသည်မှာ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်ကို ဆိုလိုသည်။ ရေငတ်သော ခရီးသွားတစ်ဦးသည် သောက်ရန်ရေ လိုအပ်သကဲ့သို့ ကျွန်ုပ်တို့သည်လည်း မိမိတို့၏ နှလုံးသားထဲ၌ ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်ကို လိုအပ်ကြသည်။ ဤရေကို သောက်သောသူသည် နောက်တစ်ဖန် ရေငတ်မည်မဟုတ်။

သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်သည် ဘုရားသခင်၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို ကျွန်ုပ်တို့၏ နှလုံးသားထဲသို့ ယူဆောင်လာသည်။ ထိုအရာသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ တောင့်တမှုများကို ပြည့်စုံစေသဖြင့် ဤလောက၏ စည်းစိမ်များ၊ ဂုဏ်အသရေများနှင့် ပျော်ရွှင်မှုများသည် ကျွန်ုပ်တို့ကို ဆွဲဆောင်တော့မည်မဟုတ်ပါ။ ထိုအရာသည် ကျွန်ုပ်တို့အား အလွန်ကြီးမားသော ဝမ်းမြောက်ခြင်းဖြင့် ပြည့်စေသဖြင့် အခြားသူများလည်း ထိုဝမ်းမြောက်ခြင်းကို ရရှိစေလိုကြသည်။ ထိုအရာသည် ကျွန်ုပ်တို့အထဲ၌ ရေတွင်းတစ်တွင်းကဲ့သို့ ဖြစ်၍ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအားလုံးထံသို့ ကောင်းချီးအဖြစ် စီးထွက်လိမ့်မည်။

ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော် ကျိန်းဝပ်သောသူတိုင်းသည် ခရစ်တော်နှင့်အတူ ကိုယ်တော်၏ နိုင်ငံတော်၌ ထာဝစဉ် အသက်ရှင်လိမ့်မည်။ ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် နှလုံးသားထဲသို့ လက်ခံရရှိသော ထိုဝိညာဉ်တော်သည် ထာဝရအသက်၏ အစဖြစ်သည်။

ဤအဖိုးတန်သော ကောင်းချီးကို ထိုအမျိုးသမီးက တောင်းခံလျှင် ပေးမည်ဟု ခရစ်တော်က သူမအား ပြောခဲ့သည်။ ထိုနည်းတူ ကျွန်ုပ်တို့အားလည်း ပေးတော်မူမည်။

ဤအမျိုးသမီးသည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်များကို ချိုးဖောက်ခဲ့ပြီး ခရစ်တော်က သူမ၏ အသက်တာအတွင်းရှိ အပြစ်များကို ကိုယ်တော်သိကြောင်း ပြသခဲ့သည်။ သို့သော် သူမသည် ကိုယ်တော်၏ မိတ်ဆွေဖြစ်ကြောင်း၊ ကိုယ်တော်က သူမကို ချစ်၍ သနားကြောင်းနှင့် သူမသည် မိမိ၏ အပြစ်များကို စွန့်လွှတ်ရန် ဆန္ဒရှိလျှင် ဘုရားသခင်သည် သူမကို မိမိ၏ သားသမီးအဖြစ် လက်ခံတော်မူမည်ဖြစ်ကြောင်းကိုလည်း ကိုယ်တော် ပြသခဲ့သည်။

ဤအရာကို သိရသဖြင့် သူမသည် မည်မျှဝမ်းမြောက်ခဲ့သည်ဖြစ်ခြင်း။ သူမသည် ဝမ်းမြောက်ခြင်းဖြင့် အနီးအနားရှိ မြို့သို့ အလျင်အမြန် ပြန်သွားပြီး ယေရှုကို လာကြည့်ရန် လူတို့အား ခေါ်ခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ရေတွင်းသို့ လာ၍ သူတို့နှင့်အတူ နေရန် ကိုယ်တော်အား တောင်းဆိုကြသည်။ ကိုယ်တော်သည် နှစ်ရက်တိုင်တိုင် ထိုနေရာ၌ နေပြီး သူတို့ကို သွန်သင်ခဲ့သည်။ လူများစွာသည် ကိုယ်တော်၏ စကားကို နားထောင်ကြသည်။ သူတို့သည် မိမိတို့၏ အပြစ်များအတွက် နောင်တရ၍ ကိုယ်တော်ကို မိမိတို့၏ ကယ်တင်ရှင်အဖြစ် ယုံကြည်ကြသည်။

ယေရှုသည် အမှုတော်ဆောင်ရွက်နေစဉ် မိမိ၏ ရှေးအိမ်ဖြစ်သော နာဇရက်မြို့သို့ နှစ်ကြိမ် သွားရောက်ခဲ့သည်။ ပထမအကြိမ် သွားရောက်သောအခါ ဥပုသ်နေ့၌ တရားဇရပ်သို့ ဝင်တော်မူသည်။

ထိုနေရာ၌ မေရှိယ၏ အမှုတော်နှင့်ပတ်သက်သော ဟေရှာယ၏ ပရောဖက်ပြုချက်ကို ဖတ်ပြသည်—ဆင်းရဲသားတို့အား သတင်းကောင်းကို ဟောကြားရန်၊ ဝမ်းနည်းပူဆွေးသူတို့ကို နှစ်သိမ့်ရန်၊ မျက်စိကန်းသူတို့အား မြင်စေရန်နှင့် ထိခိုက်ဒဏ်ရာရသူတို့ကို ကုသရန် ကိုယ်တော် ပြုရမည့်အကြောင်း ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ထိုအရာအားလုံးသည် ထိုနေ့၌ ပြည့်စုံပြီဖြစ်ကြောင်း လူတို့အား ပြောခဲ့သည်။ ဤအမှုသည် ကိုယ်တော်ကိုယ်တိုင် ပြုလုပ်နေသော အလုပ်ဖြစ်သည်။

ဤစကားများကို ကြားသောအခါ နားထောင်သူတို့သည် ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့် ပြည့်ကြသည်။ ယေရှုသည် ကတိထားတော်မူသော ကယ်တင်ရှင်ဖြစ်ကြောင်း သူတို့ယုံကြည်ကြသည်။ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်သည် သူတို့၏ နှလုံးသားများကို လှုပ်ရှားစေပြီး ထက်သန်သော “အာမင်” များနှင့် ထာဝရဘုရားအား ချီးမွမ်းခြင်းများဖြင့် တုံ့ပြန်ကြသည်။

ထို့နောက် ယေရှုသည် သူတို့အလယ်၌ လက်သမားအဖြစ် မည်သို့နေထိုင်ခဲ့ကြောင်းကို သူတို့သတိရကြသည်။ ယောသပ်နှင့်အတူ အလုပ်ရုံ၌ အလုပ်လုပ်နေသော ကိုယ်တော်ကို သူတို့မကြာခဏ တွေ့ခဲ့ကြသည်။ ကိုယ်တော်၏ ဘဝတစ်လျှောက်လုံး၌ ချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့် ကရုဏာပြုသော အမှုများသာ ရှိခဲ့သော်လည်း ကိုယ်တော်သည် မေရှိယဖြစ်ကြောင်း သူတို့ မယုံကြည်ကြပါ။

ထိုသို့သော အတွေးများဖြင့် သူတို့သည် စာတန်အား မိမိတို့၏ စိတ်ကို ထိန်းချုပ်ရန် လမ်းဖွင့်ပေးခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက် ကယ်တင်ရှင်အပေါ် အမျက်ဒေါသနှင့် ပြည့်လာကြသည်။ ကိုယ်တော်ကို ဆန့်ကျင်၍ အော်ဟစ်ကြပြီး ကိုယ်တော်၏ အသက်ကို သတ်ရန် ဆုံးဖြတ်ကြသည်။

သူတို့သည် ကိုယ်တော်ကို အလျင်အမြန် ခေါ်ဆောင်သွားပြီး တောင်ကုန်း၏ မတ်စောက်သော နံဘေးမှ အောက်သို့ ပစ်ချရန် ရည်ရွယ်ကြသည်။ သို့သော် သန့်ရှင်းသော ကောင်းကင်တမန်များသည် ကိုယ်တော်ကို ကာကွယ်ရန် အနီး၌ ရှိနေကြသည်။ ကိုယ်တော်သည် လူအုပ်ကြားမှ ဘေးကင်းစွာ ဖြတ်သန်းသွားပြီး မည်သည့်နေရာတွင် ရှိသည်ကို ရှာမတွေ့ကြပါ။

နောက်တစ်ကြိမ် ကိုယ်တော်သည် နာဇရက်မြို့သို့ ရောက်လာသောအခါ လူတို့သည် ကိုယ်တော်ကို လက်ခံရန် ပို၍ပင် အသင့်မရှိကြတော့ပါ။ ကိုယ်တော်သည် ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာသွားပြီး နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်မလာတော့ပါ။

ခရစ်တော်သည် မိမိ၏ အကူအညီကို လိုချင်သူများအတွက် အလုပ်လုပ်ခဲ့ပြီး နိုင်ငံတစ်ဝှမ်းလုံးမှ လူများသည် ကိုယ်တော်အနီးသို့ စုဝေးလာကြသည်။ ကိုယ်တော်က သူတို့ကို ကုသပေး၍ သွန်သင်ပေးသောအခါ အလွန်ကြီးမားသော ဝမ်းမြောက်ခြင်း ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ကောင်းကင်သည် မြေကြီးပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာသကဲ့သို့ ထင်ရပြီး သူတို့သည် ကရုဏာတော်နှင့် ပြည့်စုံသော ကယ်တင်ရှင်၏ ကျေးဇူးတော်ကို ခံစားပျော်မွေ့ကြသည်။