အခန်း ၂၃—ကရာနီ

 

အခန်း ၂၃—ကရာနီ

ယေရှုသည် လူအုပ်၏ အော်ဟစ်သံများနှင့် လှောင်ပြောင်သံများကြားတွင် ကရာနီသို့ အလျင်အမြန် ခေါ်ဆောင်သွားခြင်းခံရသည်။ ပိလတ်မင်း၏ တရားရုံးဝင်းတံခါးကို ဖြတ်သွားသောအခါ ဗာရဗ္ဗအတွက် ပြင်ဆင်ထားသော လေးလံသည့် လက်ဝါးကပ်တိုင်ကို ကိုယ်တော်၏ ထိခိုက်ဒဏ်ရာရပြီး သွေးထွက်နေသော ပခုံးပေါ်သို့ တင်ပေးကြသည်။ ယေရှုနှင့်အတူ တစ်ချိန်တည်းတွင် သေဒဏ်ခံရမည့် သူခိုးနှစ်ဦးအတွက်လည်း လက်ဝါးကပ်တိုင်များကို ချထားပေးကြသည်။

ကယ်တင်ရှင်၏ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်၍ ဆင်းရဲဒုက္ခခံနေရသော အခြေအနေတွင် ထိုဝန်သည် အလွန်လေးလံလှသည်။ ကိုယ်တော်သည် အနည်းငယ်မျှသာ လျှောက်သွားရသေးသောအခါ လက်ဝါးကပ်တိုင်အောက်တွင် အားနည်းမူးဝေ၍ လဲကျတော်မူသည်။

ကိုယ်တော် သတိပြန်လည်လာသောအခါ လက်ဝါးကပ်တိုင်ကို တစ်ဖန် ကိုယ်တော်၏ပခုံးပေါ်သို့ တင်ပေးကြသည်။ ခြေလှမ်းအနည်းငယ်မျှ လျှောက်သွားပြီးနောက် အသက်မရှိတော့သကဲ့သို့ မြေပေါ်သို့ တစ်ဖန် လဲကျတော်မူသည်။ ကိုယ်တော်၏ဝန်ကို ဆက်လက်သယ်ဆောင်၍ မသွားနိုင်တော့ကြောင်း ကိုယ်တော်ကို ညှဉ်းပန်းသူများ သိမြင်လာကြပြီး၊ အရှက်ခွဲစရာ ထိုဝန်ကို သယ်ပေးမည့်သူတစ်ဦးကို မည်သို့ရှာရမည်နည်းဟု အခက်တွေ့နေကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် ဆန့်ကျင်ဘက်အရပ်မှ လာနေသော ကုရေနေမြို့သား ရှိမုန်နှင့် သူတို့တွေ့ဆုံကြသည်။ သူ့ကို ဖမ်းဆီး၍ ကရာနီတိုင်အောင် လက်ဝါးကပ်တိုင်ကို သယ်ဆောင်စေကြသည်။

ရှိမုန်၏သားများသည် ယေရှု၏ တပည့်များဖြစ်ကြသော်လည်း သူကိုယ်တိုင်မှာမူ ကယ်တင်ရှင်ကို လက်မခံသေးပေ။ နောက်ပိုင်းတွင် ရွေးနုတ်ရှင်၏ လက်ဝါးကပ်တိုင်ကို သယ်ဆောင်ခွင့်ရခဲ့ခြင်းအတွက် ရှိမုန်သည် အစဉ်ကျေးဇူးတင်နေခဲ့သည်။ ထိုသို့ အတင်းအကျပ် သယ်ဆောင်ခဲ့ရသော ဝန်သည် သူ၏ပြောင်းလဲခြင်းအတွက် အကြောင်းခံဖြစ်လာသည်။ ကရာနီ၏အဖြစ်အပျက်များနှင့် ယေရှုမိန့်တော်မူသော စကားများကြောင့် ရှိမုန်သည် ကိုယ်တော်ကို ဘုရားသခင်၏သားတော်အဖြစ် လက်ခံလာခဲ့သည်။

လက်ဝါးကပ်တိုင်တင်ရာအရပ်သို့ ရောက်သောအခါ ပြစ်ဒဏ်ချမှတ်ခံရသူများကို ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ရန် အသုံးပြုသော ကိရိယာများနှင့် ချည်နှောင်ကြသည်။ သူခိုးနှစ်ဦးသည် သူတို့ကို လက်ဝါးကပ်တိုင်ပေါ်တွင် ဖြန့်တင်နေသူတို့၏ လက်ထဲ၌ ရုန်းကန်ကြသော်လည်း ကယ်တင်ရှင်သည် မည်သည့်ခုခံမှုမျှ မပြုတော်မူပေ။

ယေရှု၏မိခင်သည် ထိုကြောက်မက်ဖွယ် ကရာနီခရီးတစ်လျှောက် ကိုယ်တော်နောက်သို့ လိုက်လာခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်၏ဝန်အောက်တွင် အားအင်ကုန်ခန်း၍ နစ်မြုပ်သွားသောအခါ ကိုယ်တော်ကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ပေးလိုစိတ် ပြင်းပြခဲ့သော်လည်း ထိုအခွင့်အရေးကို သူမရရှိခဲ့ပေ။

ထိုပင်ပန်းနွမ်းနယ်ဖွယ် လမ်းခရီး၏ ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် သူမသည် ကိုယ်တော်၌ ဘုရားသခင်ပေးထားသော တန်ခိုးတော်ကို ထင်ရှားစေပြီး လူသတ်လိုသော လူအုပ်ထဲမှ မိမိကိုယ်ကို လွတ်မြောက်စေမည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့သည်။ ယခုမူ နောက်ဆုံးမြင်ကွင်းသို့ ရောက်ရှိလာပြီး သူခိုးများကို လက်ဝါးကပ်တိုင်တွင် ချည်နှောင်ထားသည်ကို သူမမြင်ရသောအခါ မည်မျှကြောက်မက်ဖွယ် စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်းကို ခံစားခဲ့ရမည်နည်း။

သေသူတို့အား အသက်ပေးခဲ့သောသူသည် မိမိကိုယ်တိုင် လက်ဝါးကပ်တိုင်တင်ခံရမည်လော။ ဘုရားသခင်၏သားတော်သည် ဤသို့ ရက်စက်စွာ အသတ်ခံရခြင်းကို ခံမည်လော။ ကိုယ်တော်သည် မေရှိယဖြစ်ကြောင်း သူမ၏ယုံကြည်ခြင်းကို စွန့်လွှတ်ရမည်လော။

ကိုယ်တော်၏လက်များကို လက်ဝါးကပ်တိုင်ပေါ်တွင် ဖြန့်တင်ထားသည်ကို သူမမြင်ရသည်—ဆင်းရဲဒုက္ခခံနေရသူများကို ကောင်းချီးပေးရန် အစဉ်ဆန့်တန်းပေးခဲ့သော ထိုလက်များပင် ဖြစ်သည်။ သံတူနှင့် သံမှိုများကို ယူဆောင်လာကြပြီး၊ ထိုသံချွန်များကို နူးညံ့သောအသားထဲသို့ ရိုက်သွင်းသောအခါ နှလုံးကြေကွဲနေသော တပည့်များသည် ယေရှု၏မိခင်၏ မေ့မြောလဲကျနေသော ကိုယ်ကို ထိုရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော မြင်ကွင်းမှ ဖယ်ရှားသယ်ဆောင်သွားကြသည်။

ကယ်တင်ရှင်သည် ညည်းညူတိုင်ကြားခြင်း တစ်စုံတစ်ရာမျှ မပြုတော်မူပေ။ ကိုယ်တော်၏မျက်နှာသည် ဖြူဖျော့သော်လည်း ငြိမ်သက်တည်ကြည်နေသည်။ သို့သော် ကိုယ်တော်၏နဖူးပေါ်တွင် ချွေးစက်ကြီးများ ပေါ်နေသည်။ ကိုယ်တော်၏တပည့်များသည် ထိုကြောက်မက်ဖွယ်မြင်ကွင်းမှ ထွက်ပြေးသွားကြပြီ။ ကိုယ်တော်သည် တစ်ပါးတည်း စပျစ်နယ်ရာတွင်းကို နင်းတော်မူနေသည်။ လူတို့ထဲမှ မည်သူမျှ ကိုယ်တော်နှင့်အတူ မရှိကြ။ (ဟေရှာယ ၆၃:၃။)

စစ်သားများသည် မိမိတို့၏အလုပ်ကို လုပ်နေကြစဉ် ယေရှု၏စိတ်သည် မိမိ၏ဆင်းရဲဒုက္ခမှ ကိုယ်တော်ကို ညှဉ်းပန်းသူများ တစ်နေ့တွင် ရင်ဆိုင်ရမည့် ကြောက်မက်ဖွယ် ပြန်လည်ပေးဆပ်ခြင်းဆီသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူတို့၏ မသိနားမလည်မှုအတွက် ကိုယ်တော်သည် သနားတော်မူ၍ ဆုတောင်းတော်မူသည်မှာ—

“အိုအဘ၊ သူတို့ကို လွှတ်တော်မူပါ။ သူတို့သည် မိမိတို့ပြုသောအမှုကို မသိကြပါ။”

ခရစ်တော်သည် ခမည်းတော်၏မျက်မှောက်တော်၌ လူတို့အတွက် ကြားဝင်အသနားခံသူ ဖြစ်လာပိုင်ခွင့်ကို ရယူတော်မူနေသည်။ ကိုယ်တော်၏ရန်သူများအတွက် ထိုဆုတောင်းခြင်းသည် ကမ္ဘာလောကတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားသည်။ ကမ္ဘာအစမှ အချိန်ကာလအဆုံးတိုင်အောင် အသက်ရှင်ခဲ့သော သို့မဟုတ် အသက်ရှင်လာမည့် အပြစ်သားတိုင်း ပါဝင်သည်။

ကျွန်ုပ်တို့ အပြစ်ပြုသည့်အခါတိုင်း ခရစ်တော်သည် အသစ်တစ်ဖန် ဒဏ်ရာရတော်မူသည်။ ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ကိုယ်တော်သည် ထိုးဖောက်ခံထားရသော လက်များကို ခမည်းတော်၏ ရာဇပလ္လင်ရှေ့တွင် မြှောက်တင်၍ “သူတို့ကို လွှတ်တော်မူပါ။ သူတို့သည် မိမိတို့ပြုသောအမှုကို မသိကြပါ” ဟု မိန့်တော်မူသည်။

ခရစ်တော်ကို လက်ဝါးကပ်တိုင်တွင် သံမှိုရိုက်ပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အင်အားကြီးသော လူတို့က ထိုလက်ဝါးကပ်တိုင်ကို မြှောက်၍ ပြင်းထန်စွာ ထိုအတွက် ပြင်ဆင်ထားသောနေရာသို့ ထိုးစိုက်ကြသည်။ ထိုအရာကြောင့် ဘုရားသခင်၏သားတော်သည် ပြင်းထန်သောဆင်းရဲဒုက္ခကို ခံတော်မူရသည်။

ထို့နောက် ပိလတ်မင်းသည် လက်တင်ဘာသာ၊ ဂရိဘာသာနှင့် ဟေဗြဲဘာသာတို့ဖြင့် စာတမ်းတစ်ခု ရေးသားပြီး ယေရှု၏ဦးခေါင်းအထက် လက်ဝါးကပ်တိုင်ပေါ်တွင် လူတိုင်းမြင်နိုင်အောင် တပ်ထားသည်။ ထိုစာတမ်းတွင်—

“နာဇရက်မြို့သား ယေရှု၊ ဂျူးတို့၏ဘုရင်” ဟု ရေးထားသည်။

ဂျူးလူမျိုးတို့က ထိုစာကို ပြောင်းလဲပေးရန် တောင်းဆိုကြသည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်အကြီးများက—

“‘ဂျူးတို့၏ဘုရင်’ ဟု မရေးဘဲ၊ ‘ငါသည် ဂျူးတို့၏ဘုရင်ဖြစ်သည်ဟု သူဆိုသည်’ ဟု ရေးပါ” ဟု ပြောကြသည်။

သို့သော် ပိလတ်မင်းသည် ယခင်က မိမိအားနည်းခဲ့မှုကြောင့် မိမိကိုယ်ကို စိတ်ဆိုးနေသည်။ မနာလိုပြီး ဆိုးသွမ်းသော အုပ်ချုပ်သူများကိုလည်း သူအလွန်အမင်း အထင်အမြင်သေးသည်။ ထို့ကြောင့် သူက—

“ငါရေးထားသည်ကို ငါရေးထားပြီးပြီ” ဟု ဖြေသည်။ [ယောဟန် ၁၉:၂၂]

စစ်သားများသည် ယေရှု၏အဝတ်များကို မိမိတို့အချင်းချင်း ခွဲဝေယူကြသည်။ အဝတ်တစ်ထည်မှာ ချုပ်ရိုးမပါဘဲ ရက်လုပ်ထားသောအဝတ် ဖြစ်ပြီး ထိုအဝတ်နှင့်ပတ်သက်၍ သူတို့အချင်းချင်း အငြင်းပွားကြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် မဲချခြင်းဖြင့် ထိုကိစ္စကို ဖြေရှင်းကြသည်။ ဘုရားသခင်၏ပရောဖက်သည် သူတို့ဤသို့ပြုကြမည်ကို ကြိုတင်ဟောပြောထားခဲ့သည်။ သူက—

“ခွေးတို့သည် ငါ့ကို ဝိုင်းရံကြပြီ။ မတရားသောသူတို့၏ အစည်းအဝေးသည် ငါ့ကို ဝိုင်းပိတ်ထားပြီ။ ငါ၏လက်နှင့် ခြေတို့ကို ဖောက်ကြပြီ။ … သူတို့သည် ငါ၏အဝတ်ကို အချင်းချင်း ခွဲဝေယူကြ၍ ငါ၏ဝတ်ရုံအတွက် မဲချကြ၏။” [ဆာလံ ၂၂:၁၆၊ ၁၈]

ဟု ရေးသားခဲ့သည်။

ယေရှုကို လက်ဝါးကပ်တိုင်ပေါ်သို့ မြှောက်တင်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကြောက်မက်ဖွယ်မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်များ၊ အုပ်ချုပ်သူများနှင့် ကျမ်းတတ်များသည် လူအုပ်နှင့်ပူးပေါင်း၍ သေလုဆဲဆဲ ဘုရားသခင်၏သားတော်ကို လှောင်ပြောင်ကာ—

“သင်သည် ဂျူးတို့၏ဘုရင်မှန်လျှင် မိမိကိုယ်ကို ကယ်တင်လော့” ဟု ပြောကြသည်။ [လုကာ ၂၃:၃၇]

“သူတစ်ပါးတို့ကို ကယ်တင်ခဲ့၏။ မိမိကိုယ်ကိုမူ မကယ်တင်နိုင်။ သူသည် အစ္စရေး၏ဘုရင်မှန်လျှင် ယခုလက်ဝါးကပ်တိုင်မှ ဆင်းလာပါစေ၊ ထိုအခါ ကျွန်ုပ်တို့ယုံကြည်ကြမည်။ သူသည် ဘုရားသခင်ကို ကိုးစားခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် သူ့ကို နှစ်သက်တော်မူလျှင် ယခုလွှတ်တော်မူပါစေ။ အကြောင်းမူကား သူက ‘ငါသည် ဘုရားသခင်၏သားတော်ဖြစ်သည်’ ဟု ဆိုခဲ့၏။” [မဿဲ ၂၇:၄၂၊ ၄၃]

“ထိုအရပ်ကို ဖြတ်သွားသူတို့သည် ခေါင်းကိုလှုပ်၍ ကိုယ်တော်ကို ကဲ့ရဲ့ကြလျက် ‘ဗိမာန်တော်ကို ဖြိုဖျက်၍ သုံးရက်အတွင်း ပြန်တည်ဆောက်မည့်သူ၊ မိမိကိုယ်ကို ကယ်တင်၍ လက်ဝါးကပ်တိုင်မှ ဆင်းလာလော့’ ဟု ဆိုကြ၏။” [မာကု ၁၅:၂၉၊ ၃၀]

ခရစ်တော်သည် လက်ဝါးကပ်တိုင်မှ ဆင်းလာနိုင်တော်မူသည်။ သို့သော် ထိုသို့ပြုခဲ့လျှင် ကျွန်ုပ်တို့သည် ဘယ်သောအခါမျှ ကယ်တင်ခြင်းမရနိုင်ကြပေ။ ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ကိုယ်တော်သည် အသေခံရန် အသင့်ရှိတော်မူသည်။

“ငါတို့၏အပြစ်များကြောင့် သူသည် ဒဏ်ရာရခဲ့၏။ ငါတို့၏အပြစ်များကြောင့် သူသည် နှိပ်စက်ခံရ၏။ ငါတို့၏ငြိမ်သက်ခြင်းအတွက် ဆုံးမခြင်းသည် သူ့အပေါ်သို့ ကျရောက်၏။ သူ၏ဒဏ်ချက်များအားဖြင့် ငါတို့သည် အနာရောဂါပျောက်ကင်းကြ၏။” [ဟေရှာယ ၅၃:၅]