အခန်း ၁၁—အချို့သောသူတို့သည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ ရှိနှင့်ကြပြီ

 

အခန်း ၁၁ — အချို့မှာ ကောင်းကင်ဘုံ၌ ရှိနှင့်ကြပြီး ဖြစ်သည်

ဧနောက် — ဧနောက်၏ စိတ်နှလုံးသည် ထာဝရဘဏ္ဍာများအပေါ်၌ ရှိခဲ့၏။ သူသည် ဘုန်းကြီးသောမြို့တော်ကို ကြည့်ရှုခဲ့ပြီ။ သူသည် ဇိအုန်တောင်၏ အလယ်ဗဟို၌ ဘုန်းအသရေနှင့် ပြည့်စုံတော်မူသော ရှင်ဘုရင်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီ။ သူ၏ စိတ်၊ သူ၏ နှလုံး၊ သူ၏ စကားပြောဆိုမှုတို့သည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ ရှိကြ၏။ လက်ရှိမတရားမှုသည် ပိုမိုကြီးမားလေလေ၊ ဘုရားသခင်၏ နေအိမ်တော်ကို တောင့်တမှုသည် ပိုမိုပြင်းပြလေလေ ဖြစ်၏။ မြေကြီးပေါ်တွင် ရှိနေဆဲပင်ဖြစ်သော်လည်း သူသည် ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် အလင်းနယ်မြေများတွင် ကျင်လည်ခဲ့၏။

“စိတ်နှလုံးစင်ကြယ်သောသူတို့သည် မင်္ဂလာရှိကြ၏။ အကြောင်းမူကား ထိုသူတို့သည် ဘုရားသခင်ကို မြင်ရကြလိမ့်မည်။” မဿဲခရစ်ဝင် ၅:၈။ သုံးရာသောနှစ်တိုင်အောင် ဧနောက်သည် ကောင်းကင်ဘုံနှင့် သဟဇာတဖြစ်စေရန် ဝိညာဉ်စင်ကြယ်ခြင်းကို ရှာဖွေခဲ့၏။ သုံးရာစုနှစ်ပတ်လုံး သူသည် ဘုရားသခင်နှင့်အတူ လျှောက်လှမ်းခဲ့၏။ တစ်နေ့ပြီးတစ်နေ့ သူသည် ပိုမိုနီးကပ်သော ပေါင်းသင်းဆက်ဆံမှုကို တောင့်တခဲ့၏။ ဘုရားသခင်က မိမိထံသို့ ခေါ်ဆောင်တော်မူသည်အထိ ဆက်ဆံရေးသည် ပိုမို၍ နီးကပ်လာခဲ့၏။ သူသည် ထာဝရကမ္ဘာ၏ တံခါးဝတွင် ရပ်တည်ခဲ့ပြီး၊ သူနှင့် မင်္ဂလာရှိသောပြည်ကြားတွင် တစ်လှမ်းသာ လိုတော့၏။ ယခုအခါ တံခါးပေါက်များသည် ပွင့်လာခဲ့ပြီး၊ မြေကြီးပေါ်တွင် အချိန်အကြာကြီး လျှောက်လှမ်းခဲ့သော ဘုရားသခင်နှင့်အတူ လျှောက်လှမ်းခြင်းသည် ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ကာ၊ သူသည် သန့်ရှင်းသောမြို့တော်၏ တံခါးများကို ဖြတ်ကျော်သွားခဲ့၏— လူသားတို့အနက်မှ ထိုနေရာသို့ ပထမဆုံး ဝင်ရောက်သူ ဖြစ်လာခဲ့၏။—ပရောဖက်များနှင့် ရာဇဝင်လူကြီးများ၊ ၈၇။

မောရှေ — မောရှေကို သင်္ဂြိုห์ခဲ့ကြသော ကောင်းကင်တမန်များနှင့်အတူ ခရစ်တော် ကိုယ်တော်တိုင်သည် အိပ်ပျော်နေသော သူတော်စင်ကို ခေါ်ထုတ်ရန် ကောင်းကင်ဘုံမှ ဆင်းသက်လာတော်မူ၏။ စာတန်သည် မောရှေကို ဘုရားသခင်၏ ဆန့်ကျင်ဘက် ပြစ်မှားစေရန်နှင့် သို့အားဖြင့် သေခြင်းတရား၏ အုပ်စိုးမှုအောက်သို့ ရောက်ရှိစေရန် ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့ခြင်းအတွက် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်ခဲ့၏။ ကြီးမားသော ရန်သူက “သင်သည် မြေမှုန့်ဖြစ်၏၊ မြေမှုန့်သို့ ပြန်ရမည်” (ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၃:၁၉) ဟူသော ဘုရားသခင်၏ စီရင်ချက်သည် လူသေများကို မိမိအား ပိုင်ဆိုင်ခွင့်ပေးခဲ့သည်ဟု ကြေညာခဲ့၏။ သင်္ချိုင်း၏ အာဏာစက်သည် တစ်စုံတစ်ရာမျှ ကျိုးပေါက်ပျက်စီးခြင်း မရှိခဲ့ဖူးဘဲ၊ သင်္ချိုင်းထဲတွင် ရှိကြသမျှသော သူအားလုံးကို သူ၏ အမှောင်ထောင်ထဲမှ ဘယ်တော့မှ လွတ်မြောက်လာမည်မဟုတ်သော သူ၏ အကျဉ်းသားများအဖြစ် သူက တောင်းဆိုခဲ့၏။

ပထမဦးဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ခရစ်တော်သည် လူသေများကို အသက်ရှင်စေတော့မည် ဖြစ်၏။ အသက်ရှင်ခြင်း၏ မင်းသားနှင့် တဖိတ်ဖိတ်တောက်ပြောင်သော သူတို့သည် သင်္ချိုင်းဂူအနီးသို့ ချဉ်းကပ်လာကြသောအခါ စာတန်သည် သူ၏ အကြီးအကဲဖြစ်မှုကို စိုးရိမ်ပူပန်လာခဲ့၏။ သူသည် မိမိ၏ မကောင်းဆိုးဝါး တမန်များနှင့်အတူ မိမိပိုင်ဆိုင်သည်ဟု ဆိုကြေညာထားသော နယ်မြေကို ကျူးကျော်မှုကို ငြင်းခုံရန် ရပ်တည်ခဲ့၏။ ဘုရားသခင်၏ ကျွန်သည် မိမိ၏ အကျဉ်းသား ဖြစ်လာခဲ့ပြီဟု သူက ကြွားဝါခဲ့၏။ မောရှေပင်လျှင် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရားကို စောင့်ထိန်းနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ကြောင်း၊ ယေဟောဝါ ဘုရားသခင် ရထိုက်သော ဘုန်းအသရေကို မိမိအတွက် ယူခဲ့ကြောင်း (စာတန်ကို ကောင်းကင်ဘုံမှ နှင်ထုတ်ခံရစေခဲ့သော အပြစ်ပင် ဖြစ်သည်) နှင့် ကျူးလွန်ဖောက်ဖျက်မှုအားဖြင့် စာတန်၏ အုပ်စိုးမှုအောက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြောင်း သူက ကြေညာခဲ့၏။ ထိုသူသတ်ခေါင်းဆောင်ကြီးသည် ဘုရားသခင်၏ အုပ်ချုပ်မှုကို ဆန့်ကျင်၍ သူပြုလုပ်ခဲ့ဖူးသော မူလ စွဲချက်များကို ထပ်မံပြောဆိုခဲ့ပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ မတရားမှုအပေါ် သူ၏ မကျေနပ်ချက်များကို အဖန်တလဲလဲ ထပ်ပြောခဲ့၏။

ခရစ်တော်သည် စာတန်နှင့် ငြင်းခုံရန် အောက်ကျို့ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ ကောင်းကင်ဘုံ၌ သူ၏ လှည့်စားမှုများက ဖန်တီးခဲ့သော၊ သာသနာ့လူဦးရေ မြောက်မြားစွာ ပျက်စီးခြင်းကို ဖြစ်စေခဲ့သော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည့် အလုပ်ကို သူသည် စာတန်၏ ရှေ့တွင် ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့နိုင်ပေမည်။ အာဒံ၏ အပြစ်ကို ဖြစ်စေခဲ့ပြီး လူသားမျိုးနူးပေါ်သို့ သေခြင်းတရားကို သယ်ဆောင်လာခဲ့သည့် ဧဒုံဥယျာဉ်တွင် ပြောခဲ့သော မမှန်မကန် စကားများကို သူသည် ညွှန်ပြခဲ့နိုင်ပေမည်။ ဣသရေလလူတို့ကို ညည်းတွားပုန်ကန်ရန် သွေးဆောင်ရာတွင် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်လုပ်ရပ်က သူတို့၏ ခေါင်းဆောင်၏ သည်းခံခြင်းကို မောပန်းစေခဲ့ပြီး၊ သတိလွတ်နေသည့် အချိန်လေးတစ်ခုတွင် သေခြင်းတရား၏ အာဏာစက်အောက်သို့ ကျရောက်စေခဲ့သော အပြစ်ထဲသို့ သူကျူးလွန်မိစေရန် ဖမ်းစားခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း စာတန်အား သတိပေးခဲ့နိုင်ပေမည်။ သို့ရာတွင် ခရစ်တော်သည် အရာရာကို မိမိ၏ ခမည်းတော်ထံသို့ လွှဲအပ်ခဲ့ပြီးလျှင်၊ “ထာဝရဘုရားသည် သင့်ကို ဆုံးမတော်မူပါစေသော” ဟု မိန့်ဆိုခဲ့၏။ ယုဒဩဝါဒစာ ၉။

ကယ်တင်ရှင်သည် မိမိ၏ ရန်သူနှင့် မည်သည့်ငြင်းခုံမှုထဲသို့မျှ ဝင်ရောက်ခြင်း မရှိခဲ့သော်လည်း၊ ထိုအချိန်၊ ထိုနေရာမှာပင် ကျဆုံးသွားသော ရန်သူ၏ အာဏာစက်ကို ဖြိုခွဲရန်နှင့် လူသေများကို အသက်ရှင်စေရန် မိမိ၏ အလုပ်ကို စတင်ခဲ့၏။ ဤနေရာတွင် စာတန် ငြင်းမရနိုင်သော ဘုရားသခင်၏ သားတော်၏ အစိုးရခြင်းဆိုင်ရာ သက်သေအထောက်အထား တစ်ရပ် ရှိနေခဲ့၏။ ထမြောက်ခြင်းသည် ထာဝရအတွက် သေချာတိကျသွားခဲ့၏။ စာတန်သည် သူ၏ ဖမ်းဆီးထားရာကနေ လုယူခံရ၏။ ဖြောင့်မတ်သော လူသေတို့သည် တစ်ဖန် အသက်ရှင်လာကြလိမ့်မည်။

အပြစ်၏ အကျိုးဆက်အနေဖြင့် မောရှေသည် စာတန်၏ အာဏာစက်အောက်သို့ ရောက်ရှိခဲ့၏။ မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင် ကုသိုလ်တရားအရ သူသည် သေခြင်းတရား၏ တရားဝင် အကျဉ်းသား ဖြစ်ခဲ့၏။ သို့သော် သူသည် ရွေးနှုတ်ရှင်၏ နာမတော်ကို ခံယူလျက် မသေနိုင်သော အသက်တာသို့ ထမြောက်စေခြင်း ခံခဲ့ရ၏။ မောရှေသည် ဘုန်းထင်ရှားလျက် သင်္ချိုင်းဂူမှ ထွက်လာခဲ့ပြီး၊ မိမိကို ကယ်တင်ရှင်နှင့်အတူ ဘုရားသခင်၏ မြို့တော်သို့ တက်သွားခဲ့၏။

ခရစ်တော်၏ စွန့်လွှတ်အضحုပ်ခံမှုတွင် နမူနာပြခဲ့သည့်တိုင်အောင် ဘုရားသခင်၏ တရားမျှတမှုနှင့် မေတ္တာတော်တို့သည် မောရှေနှင့် ဆက်ဆံပုံတို့ထက် ပိုမိုထင်ရှားပေါ်လွင်ခဲ့ခြင်း ဘယ်သောအခါမျှ မရှိခဲ့ပေ။ ဘုရားသခင်သည် မောရှေအား တိကျသော နာခံမှုကို လိုအပ်ကြောင်းနှင့် လူသားတို့သည် မိမိတို့၏ ဖန်ဆင်းရှင် ရထိုက်သော ဘုန်းအသရေကို မိမိတို့အတွက် ယူခြင်းမှ သတိပြုကြရမည်ဟူသော ဘယ်တော့မှ မမေ့အပ်သည့် သင်ခန်းစာကို သင်ကြားပေးရန်အတွက် ကေနာန်ပြည်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ခွင့်မပြုဘဲ ပိတ်ပင်ခဲ့၏။ သူသည် ဣသရေလလူတို့၏ အမွေအနှစ်ကို ဝေမျှခံစားခွင့်ပြုရန် မောရှေ၏ တောင်းပန်မှုကို မပေးအပ်ခဲ့သော်လည်း၊ မိမိ၏ ကျွန်ကို မေ့လျော့ခြင်း သို့မဟုတ် စွန့်ပစ်ခြင်း မပြုခဲ့ပေ။ ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဘုရားသခင်သည် မောရှေ ခံစားခဲ့ရသော ဆင်းရဲဒုက္ခကို နားလည်တော်မူ၏။ တိုက်ပွဲများနှင့် ဆាកစပ်သော ထိုနှစ်ရှည်လများအတွင်း သစ္စာစောင့်သိသော အမှုတော်ဆောင်ရွက်မှု တစ်ခုချင်းစီကို သူသည် မှတ်သားထားခဲ့၏။ ပိဇဂ်တောင်ထိပ်ပေါ်တွင် ဘုရားသခင်သည် မောရှေအား မြေကြီးဆိုင်ရာ ကေနာန်ပြည်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုဘုန်းကြီးသော အမွေအနှစ်တစ်ခုဆီသို့ ခေါ်ဆောင်ခဲ့၏။

တောင်ပေါ်ထွဋ်တွင် ရုပ်အဆင်းပြောင်းလဲခြင်း အခမ်းအနား၌ မောရှေသည် ကောင်းကင်သို့ ဆောင်ယူခြင်းခံခဲ့ရသော ဧလိယနှင့်အတူ ရှိနေခဲ့၏။ သူတို့သည် ခမည်းတော်ထံမှ သားတော်ထံသို့ အလင်းနှင့် ဘုန်းအသရေကို ဆောင်ကြဉ်းပေးပို့သူများအဖြစ် စေလွှတ်ခြင်း ခံခဲ့ရ၏။ ဤသို့ဖြင့် ရာစုနှစ်များစွာ ရှေးက မောရှေ ပြောကြားခဲ့သော ဆုတောင်းချက်သည် အဆုံး၌ ပြည့်စုံလာခဲ့၏။ သူသည် ဣသရေလလူတို့အပေါ် ကတိတော်များအားလုံး ဗဟိုပြုရာဖြစ်သော ပုဂ္ဂိုလ်၏ သက်သေခံလျက် မိမိလူမျိုးတို့၏ အမွေအနှစ်အတွင်းရှိ “သာယာလှပသော တောင်” ပေါ်တွင် ရပ်တည်နေခဲ့၏။ ဤကဲ့သို့သော အဖြစ်အပျက်သည် ကောင်းကင်ဘုံမှ အလွန်အမင်း ဂုဏ်ပြုခြင်းကို ခံရသော ထိုလူသား၏ သမိုင်းကြောင်းတွင် လူ့မျက်စိဖြင့် နောက်ဆုံးမြင်တွေ့ရသော မြင်ကွင်း ဖြစ်၏။—ပရောဖက်များနှင့် ရာဇဝင်လူကြီးများ၊ ၄၇၈၊ ၄၇၉။

ဧလိယ — “ထိုသို့ သူတို့သည် ဆက်လက်လျှောက်သွားလျက် စကားပြောဆိုကြစဉ်တွင်၊ ကြည့်ရှုလော့၊ မီးရထားနှင့် မီးမြင်းတို့သည် ပေါ်လာကြပြီး သူတို့နှစ်ဦးကို ကွဲပြားစေခဲ့ကာ၊ ဧလိယသည် မုန်တိုင်းလေပြင်းဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်သွားလေ၏။” ဒုတိယ ရာဇဝင်ချုပ် ကြီး ၂၊ အပိုင်း ၁ မှ ၁၁ ကို ရှုပါ။

ဧလိယသည် ခရစ်တော်၏ ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာတော်မူမည့်အချိန်တွင် မြေကြီးပေါ်တွင် အသက်ရှင်နေကြမည့်၊ နှင့် သေခြင်းတရားကို မခံစားရဘဲ “နောက်ဆုံးသော တံပိုးခရာမှုတ်ချိန်၌၊ တစ်ခဏချင်းတွင်၊ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း၌ အပြောင်းအလဲခံရကြမည့်” သူတော်စင်တို့၏ ပုံသဏ္ဌာန် အမျိုးအစား ဖြစ်၏။ ပထမ ကိုရိန္သုဩဝါဒစာ ၁၅:၅၁၊ ၅၂။ ဤကဲ့သို့ ကောင်းကင်သို့ ဆောင်ယူခြင်းခံကြမည့်သူတို့၏ ကိုယ်စားလှယ်တစ်ဦးအနေဖြင့် ဧလိယသည် ခရစ်တော်၏ မြေကြီးဆိုင်ရာ အမှုတော်ဆောင်ရွက်မှု ပြီးဆုံးခါနီးအချိန်တွင် တောင်ပေါ်ထွဋ်၌ ရုပ်အဆင်းပြောင်းလဲခြင်း အခမ်းအနားတွင် ကယ်တင်ရှင်၏ ဘေးတွင် မောရှေနှင့်အတူ ရပ်တည်ခွင့် ရရှိခဲ့၏။ ဤဘုန်းကြီးသော သူတို့တွင် တပည့်တော်များသည် ရွေးနှုတ်ခံရသော နိုင်ငံတော်၏ ကိုယ်စားပြု ရုပ်ပုံငယ်တစ်ခုကို မြင်တွေ့ခဲ့ကြ၏။ သူတို့သည် ကောင်းကင်အလင်းဖြင့် ခြုံလွှမ်းလျက်ရှိသော ယေရှုကို မြင်တွေ့ခဲ့ကြ၏။ “မိုးတိမ်အလယ်မှ ထွက်လာသော အသံတော်” (လုကာခရစ်ဝင် ၉:၃၅) ကို ကြားခဲ့ကြပြီး၊ ကိုယ်တော်သည် ဘုရားသခင်၏ သားတော်ဖြစ်ကြောင်းကို ဝန်ခံကြသည်ကို ကြားခဲ့ကြ၏။ ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာမည့်အချိန်တွင် သေခြင်းမှ ထမြောက်ကြမည့်သူများကို ကိုယ်စားပြုသော မောရှေကို မြင်တွေ့ခဲ့ကြ၏။ နှင့် ကမ္ဘာမြေသမိုင်း၏ အဆုံးတွင် သေခြင်းကို မမြင်ရဘဲ လူ့ဇာတိဘဝမှ မသေနိုင်သောဘဝသို့ ပြောင်းလဲကာ ကောင်းကင်သို့ ဆောင်ယူခြင်းခံရမည့်သူများကို ကိုယ်စားပြုသော ဧလိယသည်လည်း ထိုနေရာတွင် ရပ်တည်နေခဲ့၏။

တောကန္တာရတွင်၊ အထီးကျန်ဆန်ခြင်းနှင့် စိတ်ဓာတ်ကျခြင်းတို့ဖြင့် ဧလိယသည် အသက်ရှင်ရခြင်းကို လုံလောက်ပြီဟု ပြောခဲ့ပြီး သေဆုံးခွင့်ပြုရန် ဆုတောင်းခဲ့ဖူး၏။ သို့သော် ထာဝရဘုရားသည် သူ၏ ကရုဏာတော်အရ သူ့စကားကို အတည်ယူခဲ့ခြင်း မရှိပေ။ ဧလိယ ပြုလုပ်ရန် ကျန်ရှိနေသေးသော ကြီးမားသည့် အလုပ်ကြီးတစ်ခု ရှိနေသေး၏။ နှင့် သူ၏ အလုပ် ပြီးမြောက်သောအခါ သူသည် စိတ်ဓာတ်ကျခြင်းနှင့် အထီးကျန်ခြင်းတို့ဖြင့် ပျက်စီးသွားရမည့်သူ မဟုတ်ပေ။ သင်္ချိုင်းထဲသို့ ဆင်းသက်ရခြင်းမဟုတ်ဘဲ ဘုရားသခင်၏ ကောင်းကင်တမန်များနှင့်အတူ ကိုယ်တော်၏ ဘုန်းအသရေရှေ့သို့ တက်သွားခြင်း ဖြစ်၏။—ပရောဖက်များနှင့် ရှင်ဘုရင်များ၊ ၂၂၇၊ ၂၂၈။

မောရှေနှင့် ဧလိယ — တောင်ပေါ်ထွဋ်တွင် ရုပ်အဆင်းပြောင်းလဲခြင်း အခမ်းအနား၌ ရှိနေသော မောရှေသည် အပြစ်နှင့် သေခြင်းတရားအပေါ် ခရစ်တော်၏ အောင်မြင်မှုကို သက်သေခံသူ ဖြစ်၏။ သူသည် ဖြောင့်မတ်သော သူတို့၏ ထမြောက်ခြင်းအချိန်၌ သင်္ချိုင်းဂူထဲမှ ထွက်လာကြမည့်သူများကို ကိုယ်စားပြုခဲ့၏။ သေခြင်းကို မမြင်ရဘဲ ကောင်းကင်သို့ ဆောင်ယူခြင်းခံခဲ့ရသော ဧလိယသည် ခရစ်တော်၏ ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာမည့်အချိန်တွင် မြေကြီးပေါ်တွင် အသက်ရှင်နေထိုင်ကြမည့်၊ နှင့် “နောက်ဆုံးသော တံပိုးခရာမှုတ်ချိန်၌၊ တစ်ခဏချင်းတွင်၊ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း၌ အပြောင်းအလဲခံရကြမည့်”၊ “ဤသေတတ်သော ကိုယ်ခန္ဓာသည် မသေနိုင်ခြင်းကို ဝတ်ဆင်ရမည်” ဖြစ်ပြီး “ဤပျက်စီးတတ်သော ကိုယ်ခန္ဓာသည် မပျက်စီးနိုင်ခြင်းကို ဝတ်ဆင်ရမည်” ဖြစ်သော သူတို့ကို ကိုယ်စားပြုခဲ့၏။ ပထမ ကိုရိန္သုဩဝါဒစာ ၁၅:၅၁-၅၃။ ယေရှုသည် “ကယ်တင်ခြင်းသို့ ရောက်စေခြင်းငှာ အပြစ်မပါဘဲ ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာတော်မူမည့်” အခိုက်အတໍ လာရောက်မည့်အတိုင်း ကောင်းကင်အလင်းဖြင့် ခြုံလွှမ်းလျက် ရှိနေခဲ့၏။ အကြောင်းမူကား ကိုယ်တော်သည် “သန့်ရှင်းသော ကောင်းကင်တမန်များနှင့်အတူ ခမည်းတော်၏ ဘုန်းအသရေနှင့် ကြွလာတော်မူမည်” ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။ ဟေဗြဲဩဝါဒစာ ၉:၂၈၊ မာကုခရစ်ဝင် ၈:၃၈။

တပည့်တော်များအား ကယ်တင်ရှင် ပေးထားသော ကတိတော်သည် ယခုအခါ ပြည့်စုံလာခဲ့၏။ တောင်ပေါ်ထွဋ်တွင် အနာဂတ်ဘုန်းအသရေ၏ နိုင်ငံတော်ကို ရုပ်ပုံငယ်အဖြစ် ကိုယ်စားပြုခဲ့၏ — ခရစ်တော်သည် ရှင်ဘုရင်ဖြစ်တော်မူ၏၊ မောရှေသည် ထမြောက်ပြီးသော သူတော်စင်တို့၏ ကိုယ်စားလှယ်ဖြစ်၏၊ နှင့် ဧလိယသည် ကောင်းကင်သို့ ဆောင်ယူခြင်းခံရသော သူတို့၏ ကိုယ်စားလှယ် ဖြစ်၏။—ခေတ်အဆက်ဆက်၏ ဆန္ဒ၊ ၄၂၁၊ ၄၂၂။

အထူးထမြောက်ခြင်း — ခရစ်တော်သည် အိပ်ပျော်နေကြသူတို့၏ ပထမအသီးအနေဖြင့် သေခြင်းမှ ထမြောက်တော်မူ၏။ ကိုယ်တော်သည် လှုပ်ရှားပူဇော်သော ကောက်စည်း၏ ပုံသဏ္ဌာန်မှန် ဖြစ်ပြီး၊ ကိုယ်တော်၏ ထမြောက်ခြင်းသည် ထိုကောက်စည်းကို ထာဝရဘုရား၏ ရှေ့တော်တွင် ဆက်ကပ်ရမည့် ထိုနေ့ရက်တိကျတွင်ပင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့၏။ တစ်ထောင်ကျော်သော နှစ်များစွာတိုင်အောင် ဤသင်္ကေတဆိုင်ရာ အခမ်းအနားကို ကျင်းပပြုလုပ်ခဲ့ကြ၏။ ရိတ်သိမ်းရာလယ်ကွင်းများမှ မှည့်စပြုနေသော ကောက်နှံဦးများကို စုဆောင်းခဲ့ကြပြီး၊ လူတို့သည် ပသခါပွဲတော်အတွက် ဂျေရုဆလင်မြို့သို့ တက်သွားကြသောအခါ ပထမအသီး ကောက်စည်းကို ထာဝရဘုရား၏ ရှေ့တော်တွင် ကျေးဇူးတင်ပူဇော်သက္ကာအဖြစ် လှုပ်ရှားဆက်ကပ်ခဲ့ကြ၏။ ဤအရာကို ဆက်ကပ်ခြင်း မပြုမချင်း ကောက်နှံပေါ်တွင် တံစဉ်ကို မတင်ရသေးဘဲ ကောက်စည်းများအဖြစ် စုဆောင်း၍ မရနိုင်ခဲ့ပေ။ ဘုရားသခင်အား သီးသန့်ဆက်ကပ်သော ကောက်စည်းသည် ရိတ်သိမ်းချိန်ကို ကိုယ်စားပြုခဲ့၏။ ဤကဲ့သို့ပင် ပထမအသီး ဖြစ်တော်မူသော ခရစ်တော်သည် ဘုရားသခင်၏ နိုင်ငံတော်အတွက် စုဆောင်းခံရမည့် ကြီးမားသော ဝိညာဉ်ရေးရာ ရိတ်သိမ်းခြင်းကို ကိုယ်စားပြုခဲ့၏။ ကိုယ်တော်၏ ထမြောက်ခြင်းသည် ဖြောင့်မတ်သော လူသေအပေါင်းတို့၏ ထမြောက်ခြင်းအတွက် ပုံသဏ္ဌာန်နှင့် အာမခံချက် ဖြစ်၏။ “အကြောင်းမူကား ယေရှုသည် သေပြီးမှ ထမြောက်တော်မူသည်ကို ငါတို့သည် ယုံကြည်ကြ၏။ ထိုနည်းတူ ယေရှု၌ အိပ်ပျော်ကြသော သူတို့ကိုလည်း ဘုရားသခင်သည် ကိုယ်တော်နှင့်အတူ ခေါ်ဆောင်လာတော်မူမည်။” သက်သာလောနိတ်ဩဝါဒစာ ပထမစောင် ၄:၁၄။

ခရစ်တော် ထမြောက်တော်မူသောအခါ၊ ကိုယ်တော်သည် သင်္ချိုင်းဂူထဲမှ အကျဉ်းသားအမြောက်အများကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့၏။ ကိုယ်တော် သေဆုံးချိန်က ငလျင်လှုပ်ခတ်မှုသည် သူတို့၏ သင်္ချိုင်းများကို ကွဲအက်စေခဲ့ပြီး၊ ကိုယ်တော် ထမြောက်သောအခါ သူတို့သည် ကိုယ်တော်နှင့်အတူ ထွက်လာခဲ့ကြ၏။ သူတို့သည် ဘုရားသခင်နှင့်အတူ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များ ဖြစ်ခဲ့ကြပြီး၊ မိတို့၏ အသက်ကို စွန့်လွှတ်လျက် သမ္မာတရားအတွက် သက်သေခံခဲ့ကြသော သူများ ဖြစ်ကြ၏။ ယခုအခါ သူတို့သည် မိမိကို သေခြင်းမှ ထမြောက်စေခဲ့သော ပုဂ္ဂိုလ်အတွက် သက်သေများ ဖြစ်လာကြရတော့မည် ဖြစ်၏။

မိမိ၏ အမှုတော်ဆောင်ရွက်ချိန်အတွင်း ယေရှုသည် လူသေများကို အသက်ရှင်စေရန် ထမြောက်စေခဲ့ဖူး၏။ နိုင်းမြို့မှ မုဆိုးမ၏ သားကို၊ ရာဇမတ်၏ သမီးကိုနှင့် လာဇရုကို ထမြောက်စေခဲ့ဖူး၏။ သို့သော် ဤသူတို့သည် မသေနိုင်ခြင်းကို ဝတ်ဆင်ထားခဲ့ကြခြင်း မရှိပေ။ သူတို့ ထမြောက်လာကြပြီးနောက်တွင်လည်း သေခြင်းတရား၏ အောက်တွင် ဆက်လက်ရှိနေဆဲ ဖြစ်ကြ၏။ သို့ရာတွင် ခရစ်တော်၏ ထမြောက်ခြင်းအချိန်၌ သင်္ချိုင်းဂူထဲမှ ထွက်လာခဲ့ကြသော သူတို့မူကား ထာဝရအသက်တာသို့ ထမြောက်စေခြင်း ခံခဲ့ရကြ၏။ သူတို့သည် သေခြင်းနှင့် သင်္ချိုင်းဂူအပေါ် ကိုယ်တော်၏ အောင်မြင်မှု၏ ဆုတလားများအဖြစ် ကိုယ်တော်နှင့်အတူ တက်သွားခဲ့ကြ၏။ ဤသူတို့သည် စာတန်၏ အကျဉ်းသားများ မဟုတ်တော့ပေ၊ ငါသည် သူတို့ကို ရွေးနှုတ်ခဲ့ပြီဟု ခရစ်တော်က မိန့်ဆိုခဲ့၏။ ငါသည် ငါ့ဘုန်းတန်ခိုး၏ ပထမအသီးများအဖြစ် ငါရှိရာအရပ်တွင် ငါနှင့်အတူ ရှိနေစေရန်၊ သေခြင်းကို ဘယ်သောအခါမျှ မမြင်ရတော့ရန် သို့မဟုတ် ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုကို မတွေ့ကြုံရတော့ရန်အတွက် သူတို့ကို သင်္ချိုင်းဂူမှ ငါခေါ်ဆောင်လာခဲ့ပြီ။

ဤသူတို့သည် မြို့ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကြပြီး လူအများအပြားအား ထင်ရှားပြသခဲ့ကြကာ၊ ခရစ်တော်သည် သေခြင်းမှ ထမြောက်တော်မူပြီ၊ နှင့် ငါတို့သည်လည်း ကိုယ်တော်နှင့်အတူ ထမြောက်ကြပြီဟု ကြေညာခဲ့ကြ၏။ ဤသို့ဖြင့် ထမြောက်ခြင်းဆိုင်ရာ သန့်ရှင်းသော သမ္မာတရားသည် ထာဝရဂုဏ်ယူဖွယ် ဖြစ်လာခဲ့၏။ ထမြောက်လာကြသော သူတော်စင်တို့သည် “သင်၏ လူသေတို့သည် အသက်ရှင်ကြလိမ့်မည်။ ငါ၏ လူသေခန္ဓာနှင့်အတူ သူတို့သည် ထမြောက်ကြလိမ့်မည်” ဟူသော စကားတော်များ၏ သမ္မာတရားကို သက်သေခံခဲ့ကြ၏။ သူတို့၏ ထမြောက်ခြင်းသည် “မြေမှုန့်၌ နေထိုင်ကြသော သူတို့၊ နိုးထ၍ သီဆိုကြလော့။ အကြောင်းမူကား သင်၏ နှင်းသည် ဟင်းသီးဟင်းရွက်တို့၏ နှင်းကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ နှင့် မြေကြီးသည် လူသေတို့ကို ထုတ်လွှတ်လိမ့်မည်” ဟူသော ပရောဖက်ပြုချက်၏ ပြည့်စုံခြင်းကို သရုပ်ဖော်ပြသခြင်း တစ်ရပ် ဖြစ်၏။ ဟေရှာယအနာဂတ်ပြုကျမ်း ၂၆:၁၉။

ယုံကြည်သူအတွက် ခရစ်တော်သည် ထမြောက်ခြင်းနှင့် အသက်တာ ဖြစ်တော်မူ၏။ အပြစ်ကြောင့် ဆုံးရှုံးခဲ့ရသော အသက်တာသည် ငါတို့၏ ကယ်တင်ရှင်၌ ပြန်လည်တည်ထောင်ခြင်း ခံရ၏။ အကြောင်းမူကား ကိုယ်တော်၌ ကိုယ်ပိုင်အသက်တာ ရှိတော်မူသောကြောင့်တည်း။—ခေတ်အဆက်ဆက်၏ ဆန္ဒ၊ ၇၈၅၊ ၇၈၆။