ဟေဗြဲဩဝါဒစာ ၃

 

အခန်းကြီး - ၃

chapter 3

၁ ခရစ်တော်သည် မောရှေထက် ပို၍ ထိုက်တန်တော်မူ၏၊ ခုနစ် ထိုကြောင့် အကယ်၍ ငါတို့သည် ထိုအရှင်ကို မယုံကြည်လျှင် နှလုံးမာကြောသော ဣသြေလလူမျိုးထက် ပို၍ ပြစ်ဒဏ်ခံရန် ထိုက်တန်ကြမည်။

1 Christ is more worthy than Moses, 7 therefore if we believe not in him, we shall be more worthy punishment than hardhearted Israel.

 

 

၁–၃ (အခန်း ၁:၆–၈; ၂:၁၄–၁၈; ဖိ. ၂:၅–၈)။ ဣသရေလထက် ပိုလေးလံသော တရားစီရင်ခြင်း။—[ဟေဗြဲ ၃:၁–၃ ကိုးကား၍။] ခရစ်တော်၊ ဂျူးစီးပွားရေးတစ်ခုလုံး၏ အစပြု၍ အခြေခံသူအပေါ် ပြသခဲ့သော မယုံကြည်မှုကြောင့်၊ တော၌ မယုံကြည်သော ဣသရေလလူမျိုးကို ကျရောက်ခဲ့သော အရာထက် ပိုလေးလံသော တရားစီရင်ခြင်း လူတို့အပေါ် ကျရောက်လိမ့်မည်။ မောရှေ သည် ဘုရားသခင်က တော၌ အသင်းတော်နှင့် ဆက်သွယ်ခဲ့သော ပရောဖက်ဖြစ်သည်။ သို့သော် မောရှေ ကြီးမားခဲ့သော်လည်း၊ အိမ်ကို တည်ဆောက်ခဲ့သော ဘုရားသခင်၏ သားတော်သည် သူ့ထက် ကြီးမြတ်သည်။

1–3 (chs. 1:6–8; 2:14–18; Phil. 2:5–8). A Heavier Retribution Than Israel’s.—[Heb. 3:1–3 quoted.] Because of the unbelief manifested toward Christ, the originator and foundation of the whole Jewish economy, a heavier retribution will come upon men than befell unbelieving Israel in the wilderness. Moses was the prophet by whom God communicated to the church in the wilderness; but great as was Moses, a greater than he is the Son of God, who builded the house.

 

ယေရှုခရစ်တော်၏ ရှိနေခြင်း၊ နေ့အခါ၌ တိမ်တိုင်ထဲတွင် လွှမ်းခြုံထားပြီး ညအခါ၌ မီးတိုင်ထဲတွင် လွှမ်းခြုံထားသော၊ တော၌ လှည့်လည်နေသော ဤလူမျိုးကို လိုက်ပါခဲ့သည်။ ဓမ္မသစ်ကတိ၏ ကောင်းကင်တမန်သည် ဘုရားသခင်၏ နာမတော်ဖြင့် လာရောက်ခဲ့ပြီး ဣသရေလ၏ မမြင်ရသော ခေါင်းဆောင်အဖြစ်။ မိမိ၏ အိမ်အပေါ် ဘုရားသခင်၏ သားတော်သည် မောရှေထက် မြင့်မြတ်သည်၊ အမြင့်ဆုံး ကောင်းကင်တမန်ထက် မြင့်မြတ်သည်။ သူ၏ ဦးရစ်ပေါ်တွင် ယေဟောဝါ၏ နာမတော်ကို တင်ထားပြီး သူ၏ ရင်ဘတ်ချပ်ပေါ်တွင် ဣသရေလ၏ နာမည်ကို ရေးထိုးထားသည်။ ခရစ်တော်သည် လူ့ဇာတိကို ယူခဲ့သောကြောင့် လူ့ဇာတိသည် လူ့ဇာတိကို ထိတွေ့နိုင်ခဲ့သည်။ လူ၏ ပုံသဏ္ဌာန်တွင် ကိုယ်ကို နွမ်းနားစေခဲ့ပြီး ကျွန်တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်၊ သို့သာလည်း ဘုရားသခင်၏ သားတော်အဖြစ် ကောင်းကင်တမန်များထက် မြင့်မြတ်ခဲ့သည်။ လူ့ဇာတိတွင် သူ၏ ဘဝဖြင့် လူသည် ဘုရားသခင်၏ သဘာဝကို ပါဝင်သူ ဖြစ်လာနိုင်သည်။ ကောင်းကင်၏ ဘုန်းအသရေအဖြစ်၊ သူသည် ကောင်းကင်တမန်များထက် ချီးမြှောက်ခံရခဲ့ပြီး သူ၏ ရွေးနုတ်ခြင်း အမှုတွင် သူ့ကို လက်ခံခဲ့ပြီး သူ၏ နာမတော်ကို ယုံကြည်ခဲ့သော လူတိုင်းကို အတူယူဆောင်သည် (စာမျက်နှာ ၉၇၊ ၁၈၉၈)။

The presence of Jesus Christ, enshrouded in the pillar of cloud by day and the pillar of fire by night, followed this people in their wilderness wandering. The Angel of the covenant came in the name of God, as the invisible leader of Israel. The Son of God over His own house is higher than Moses, higher than the highest angel. He bears the name of Jehovah upon His miter, while on His breastplate is written the name of Israel. Christ took humanity that humanity might touch humanity. In the form of man He humbled Himself, and became a servant, but as the Son of God He was higher than the angels. By His life in humanity man may become a partaker of the divine nature. As the Majesty of heaven, He was exalted above the angels, and in His work of redemption He carries with Him all who have received Him and believed on His name (Letter 97, 1898).

 

 

၁. ထို့ကြောင့်။ ဆိုလိုသည်မှာ အခန်း ၁ နှင့် ၂ တွင် ခရစ်တော်၏ ဘုရားအဖြစ် ချီးမြှောက်ခံရသော အဆင့်အတန်းနှင့် လူ့ဇာတိကို ယူဆောင်ခြင်း၏ အဆုံးမရှိသော နွမ်းနားခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ ပြောခဲ့သမျှကို ရည်ညွှန်း၍။

1. Wherefore. That is, in view of all that has been said in chs. 1 and 2 concerning the exalted position of Christ as God, and His infinite condescension in assuming human nature.

 

သန့်ရှင်းသော ညီအစ်ကိုများ။ ယုံကြည်သူအားလုံး ခရစ်တော်တွင် “ညီအစ်ကိုများ” ဖြစ်ကြသည်။ သို့သော်လည်း ဟေဗြဲစာအုပ်ကို အဓိကအားဖြင့် ခရစ်ယာန် ဂျူးများထံ ရေးသားထားသောကြောင့် (စာမျက်နှာ ၃၈၇ ကို ကြည့်ပါ)၊ ဤနေရာတွင် “ညီအစ်ကိုများ” ဟူသော စကားလုံးသည် ဤကန့်သတ်ထားသော အဖွဲ့ကို ရည်ညွှန်းပုံရသည်။ နောက်အခန်းများ၏ အကြောင်းအရာ—ရှေးဣသရေလ သမိုင်းမှ သင်ခန်းစာများ—သည် ခရစ်တော်တွင် ဂျူး “ညီအစ်ကိုများ” အတွက် အထူးအဓိပ္ပာယ်ရှိလိမ့်မည်။ သူတို့ကို ဤနေရာတွင် ဘုရားသခင်ထံ အသက်တာများ မြှုပ်နှံထားသောကြောင့် “သန့်ရှင်း” ဟု ခေါ်ဆိုသည်၊ အမှားအယွင်းများ သို့မဟုတ် အားနည်းချက်များ မရှိဟု မဆိုလိုပါ (မဿဲ ၅:၄၈ နှင့် ရော ၁:၇ ကို ကြည့်ပါ)။

Holy brethren. All believers are “brethren” in Christ. Inasmuch, however, as the book of Hebrews is addressed primarily to Christian Jews (see p. 387), the term “brethren” here seems to refer to this more restricted group. The subject matter of the following chapters—lessons from the history of ancient Israel—would be particularly meaningful to Jewish “brethren” in Christ. They are here called “holy” in the sense that their lives have been dedicated to God, not in the sense that they had no faults or shortcomings (see on Matt. 5:48; Rom. 1:7).

 

ပါဝင်သူများ။ ဂရိ မက်တိုခွိုး၊ “မျှဝေသူများ” (လု ၅:၇ ကို ကြည့်ပါ၊ ဟေဗြဲ ၃:၁၄၊ ၆:၄၊ ၁၂:၈ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

Partakes. Gr. metochoi, “shares” (see on Luke 5:7; cf. Heb. 3:14; 6:4; 12:8).

 

ကောင်းကင်မှ ခေါ်ခြင်း။ ဆိုလိုသည်မှာ ယေရှုခရစ်တော်အားဖြင့် ကယ်တင်ခြင်းကို ရရှိရန် ဘုရားသခင်၏ ခေါ်ခြင်း (ရော ၈:၂၈၊ ၃၀ ကို ကြည့်ပါ)။

Heavenly calling. That is, the call of God to obtain salvation through Jesus Christ (see on Rom. 8:28, 30).

 

စဉ်းစားပါ။ ဂရိ ကတနိုအေအို၊ “စိတ်ကို အာရုံစိုက်ရန်”၊ “တွေးတောရန်”။ “သန့်ရှင်းသော ညီအစ်ကိုများ” ကို ဟေဗြဲမှတ်စာ၏ ဗဟိုအကြောင်းအရာ၊ ကောင်းကင်တွင် ငါတို့၏ မဟာဆရာတော်ချုပ်အဖြစ် ခရစ်တော်၏ ဓမ္မအမှုကို အာရုံစိုက်ရန် ဤနေရာတွင် ဖိတ်ခေါ်ထားသည် (စာမျက်နှာ ၃၉၀ ကို ကြည့်ပါ)။

Consider. Gr. katanoeō, “to fix the mind upon,” “to contemplate.” The “holy brethren” are here invited to fix their attention upon the central theme of the epistle to the Hebrews, the ministry of Christ as our great high priest in heaven (see p. 390).

 

တမန်တော်။ ဂရိ အပိုစတိုလိုး၊ “သံအမတ်”၊ “စေလွှတ်သူ”၊ “ကိုယ်စားလှယ်”၊ “သတင်းဆောင်” (မာ ၃:၁၄ နှင့် ကျန်း ၁:၂ ကို ကြည့်ပါ)။ ခရစ်တော်သည် ဤမြေကြီးသို့ ခမည်းတော်၏ “တမန်တော်” အဖြစ် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်၊ “ဘုရားသခင်၏ စေလွှတ်ခံရသူ” (DA ၄၇၅၊ ယော ၆:၂၉ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ သူသည် လူများရှေ့တွင် ဘုရားသခင်ကို ကိုယ်စားပြုရန် လာခဲ့သည် (မဿဲ ၁:၂၃ နှင့် ယော ၁:၁၄ ကို ကြည့်ပါ)၊ နှင့် ကောင်းကင်သို့ လူ့ကိုယ်စားလှယ် သို့မဟုတ် မဟာဆရာတော်အဖြစ် ခမည်းတော်ရှေ့တွင် ပြန်လည်ရောက်ရှိခဲ့သည်။ အလားတူ၊ ဓမ္မဟောင်းခေတ်တွင် မြေကြီးဆည်ကပ်တိုင်၏ မဟာဆရာတော်သည် လူများရှေ့တွင် ဘုရားသခင်ကို ကိုယ်စားပြုခဲ့ပြီး ဘုရားသခင်ရှေ့တွင် လူများကို ကိုယ်စားပြုခဲ့သည် (ဝတ် ၁၆:၄ ကို ကြည့်ပါ)။

Apostle. Gr. apostolos, “ambassador,” “envoy,” “delegate,” “messenger” (see on Mark 3:14; Acts 1:2). Christ came to this earth as the “Apostle” of the Father, “the Sent of God” (DA 475; cf. John 6:29). He came to represent God before men (see on Matt. 1:23; John 1:14), and returned to heaven as man’s representative, or high priest, before the Father. Similarly, in OT times, the high priest of the earthly sanctuary represented God to the people, and the people before God (see on Lev. 16:4).

 

မဟာဆရာတော်။ အခန်း ၂:၁၇ ကို ကြည့်ပါ။

High Priest. See on ch. 2:17.

 

ပရော်ဖက်ရှင်း။ ဂရိ ဟိုမိုလိုဂီယာ၊ “ဝန်ခံခြင်း”၊ “အသိအမှတ်ပြုခြင်း”၊ “ပရော်ဖက်ရှင်း” (ရော ၁၀:၉ နှင့် ၁တိ ၆:၁၂ ကို ကြည့်ပါ)။

Profession. Gr. homologia, “confession,” “acknowledgment,” “profession” (see on Rom. 10:9; 1 Tim. 6:12).

 

ခရစ်ယေရှု။ စာသားအထောက်အထားများက ကတိပေးသည် (စာမျက်နှာ ၁၀ ကို နှိုင်းယှဉ်ပါ) “ခရစ်” ဟူသော စကားလုံးကို ချန်ထားခဲ့သည်။ “ယေရှု” သည် ငါတို့ ကယ်တင်ရှင်၏ လူများအကြား လူအဖြစ် နာမည်ဖြစ်သည်။ “ခရစ်” သည် ဓမ္မဟောင်းခေတ်၏ မယ်ရှိယာ၊ ဘုရားသခင်၏ “စေလွှတ်ခံရသူ”၊ ဘုရားသခင်၏ သားတော်အဖြစ် သူ၏ နာမည်ဖြစ်သည်။ ယေရှုကို ခရစ်ဟု ခေါ်ဆိုခြင်းသည် မာရိ၏ သားကို ဓမ္မဟောင်း၏ မယ်ရှိယာနှင့် ပတ်သက်သော ပရောဖက်ပြုချက်များ ပြည့်စုံရာ တစ်ဦးတည်းဟု အသိအမှတ်ပြုခြင်း ဖြစ်သည်၊ နှင့် လူ့သားအဖြစ် သူသည် ဘုရားသခင်၏ သားတော် ဖြစ်သည်ဟု အတည်ပြုခြင်း ဖြစ်သည်။ အတူတကွ သုံးသော နှစ်နာမည်သည် ငါတို့ သခင်၏ ဘုရားသခင်-လူ့သဘာဝကို ယုံကြည်ခြင်း၏ အတည်ပြုချက် ဖြစ်သည်။ မဿဲ ၁:၁ ကို ကြည့်ပါ။

Christ Jesus. Textual evidence attests (cf. p. 10) the omission of the word “Christ.” “Jesus” was the name of our Saviour as a man among men; “Christ” was His name as the Messiah of OT times, as the “Sent of God,” as the Son of God. To call Jesus the Christ is to acknowledge the son of Mary as indeed the One in whom the prophecies of the OT concerning the Messiah met their fulfillment, and that as Son of man He is verily the Son of God. Used together, the two names thus constitute an affirmation of belief in the divine-human nature of our Lord. See on Matt. 1:1.

 

၂. သစ္စာရှိ။ ဤနေရာတွင် ရည်ညွှန်းချက်သည် ယေရှု၏ မြေကြီးသို့ မစ်ရှင်တစ်လျှောက် သစ္စာရှိမှုကို ရည်ညွှန်းသည်။ မွေးဖွားခြင်းတွင် သူသည် ဘုရားဖြစ်ခြင်း၏ အခွင့်အရေးများကို စွန့်လွှတ်ပြီး လူ့ဇာတိကို ယူခဲ့သည်၊ သူ၏ မြေကြီးဘဝတွင် ကျရောက်ခဲ့သော ဆင်းရဲဒုက္ခများနှင့် သွေးဆောင်မှုများကို ခံခဲ့ရသည်၊ ဆုံးမခြင်းနှင့် ခွန်အားဖြင့် လက်ဝါးကပ်တိုင်သို့ ရှေ့ဆက်ခဲ့သည် (ဖိ ၂:၅–၈၊ ဟေဗြဲ ၂:၁၄၊ ၂:၁၇၊ ၁၂:၂၊ Vol. V၊ စာမျက်နှာ ၉၁၇–၉၁၉ ကို ကြည့်ပါ)။ အရာအားလုံးတွင် သူသည် ဤမြေကြီး ဖန်ဆင်းခြင်းမတိုင်မီ ဆုံးဖြတ်ခဲ့သော အစီအစဉ်ကို သစ္စာရှိခဲ့သည် (DA ၁၄၇၊ ၂၀၈ ကို ကြည့်ပါ)။

2. Faithful. Reference here is to Jesus’ faithfulness throughout His mission to earth. At the incarnation He humbled Himself by relinquishing the prerogatives of Deity and taking human nature, He endured the privations and temptations that beset His life on earth, He pressed forward with determination and fortitude to the cross (see Phil. 2:5–8; Heb. 2:14, 2:17; 12:2; Vol. V, pp. 917–919). In all things He was faithful to the plan that had been decided upon before the creation of this earth (see DA 147, 208).

 

ခန့်အပ်။ ဂရိ ပိုအေအို၊ “ဖန်ဆင်းရန်”၊ “လုပ်ရန်”၊ “ပြုလုပ်ရန်”၊ “ခန့်အပ်ရန်” (မာ ၃:၁၄ ကို ကြည့်ပါ)။ ခရစ်တော်သည် ခမည်းတော်ကို သစ္စာရှိခဲ့ပြီး သူ၏ ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် ဤမြေကြီးသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည် (ယော ၁:၁၄ ကို ကြည့်ပါ)။ ခမည်းတော်နှင့် သားတော်အကြား ငြိမ်သောကောင်းကင်အစည်းအဝေး၌ (ဇာ ၆:၁၃ ကို ကြည့်ပါ)၊ ကယ်တင်ခြင်း အစီအစဉ်ကို ရေးဆွဲချိန်တွင် ခရစ်တော်သည် မြေကြီးသို့ လာရန် သဘောတူခဲ့သည်။ ဤအစီအစဉ်ကို အကောင်အထည်ဖော်ရာတွင် သူသည် ဘုရားဖြစ်ခြင်း၏ အချို့ အခွင့်အရေးများကို ခမည်းတော်ထံ လွှဲအပ်ခဲ့သည်။ သူသည် မြေကြီးတွင် သူ၏ ဘဝ ကြာချိန်အတွက် ခမည်းတော်အား နှိမ့်ချခဲ့သည်၊ လူများအကြား လူအဖြစ် နေထိုင်နိုင်ရန်နှင့် သူ၏ ပြီးပြည့်စုံသော ဘဝသည် သူတို့ သူတို့၏ ကောင်းကင်ခမည်းတော်နှင့် ထားရှိရမည့် ဆက်ဆံရေး၏ နမူနာ ပေးနိုင်ရန် (မဿဲ ၆:၉ နှင့် ယော ၁:၁၄ ကို ကြည့်ပါ၊ Vol. V၊ စာမျက်နှာ ၉၁၈ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ထို့ကြောင့် ခမည်းတော်သည် ခရစ်တော်ကို သူ၏ မြေကြီး မစ်ရှင်သို့ “ခန့်အပ်” ခဲ့သည် (ယော ၃:၁၆ ကို ကြည့်ပါ)၊ နှင့် ဤနှိမ့်ချအခန်းကဏ္ဍတွင် ခရစ်တော်သည် “သစ္စာရှိ” ကြောင်း သက်သေပြခဲ့သည်။

Appointed. Gr. poieō, “to make,” “to do,” “to perform,” “to appoint” (see on Mark 3:14). Christ was loyal to the Father, coming to this earth as His representative (see on John 1:14). In the mysterious council of peace between Father and Son (see on Zech. 6:13), when the plan of salvation was formulated, Christ agreed to come to earth. In carrying out this plan He voluntarily surrendered to the Father certain of the prerogatives of Deity. He subordinated Himself to the Father for the duration of His life on earth, in order that He might live as a man among men and that His perfect life might provide them an example of the relationship they should sustain to their heavenly Father (see on Matt. 6:9; John 1:14; cf. Vol. V, p. 918). Thus the Father “appointed” Christ to His earthly mission (see on John 3:16), and in this subordinate role Christ proved “faithful.”

 

မောရှေ ကဲ့သို့လည်း။ အခြင်း ၁–၆ တွင် ခရစ်တော်ကို တရားပေးသူ ကြီးမြတ်သော မောရှေ (ယော ၁:၁၇၊ ၇:၁၉) နှင့် နှိုင်းယှဉ်ထားသည်၊ နှင့် အချို့အရာ၌ ဟေဗြဲလူမျိုး၏ တည်ထောင်သူ။ ပေါလုသည် ခရစ်တော်သည် မောရှေထက် အဆုံးမရှိ ကြီးမြတ်ကြောင်း သက်သေပြလိုသည် (ဟေဗြဲ ၃:၃)။ ဓမ္မသစ်ခေတ် ဂျူးများက မောရှေကို ချီးမြှောက်မှု မြင့်မားစွာ ထားရှိခဲ့ကြသည်မှာ သူတို့ကိုယ်သူတို့ သူ၏ “တပည့်များ” ဟု ပြောဆိုရာတွင် ဂုဏ်ယူမှုမှ ထင်ရှားသည် (ယော ၉:၂၈၊ ၂၉)။ ခရစ်တော်သည် ခမည်းတော်နှင့် တန်တူရည်တူ ဖြစ်ကြောင်း (ဟေဗြဲ ၁:၈) နှင့် ကောင်းကင်တမန်များထက် သာလွန်ကြောင်း (အခြင်း ၄) ပြသခဲ့ပြီ။ ဤနေရာတွင် သူသည် မောရှေထက် သာလွန်ကြောင်း ပြသထားသည်။ သူသည် နောက်ပိုင်းတွင် အာဗြဟံ (အခန်း ၇:၂၊ ၄၊ အခြင်း ၁၅ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)၊ လူမျိုး၏ ခမည်းတော် (ယော ၈:၃၉၊ မဿဲ ၁:၁ ကို ကြည့်ပါ)၊ လေဝိ (ဟေဗြဲ ၇:၉၊ ၁၀) နှင့် အာရုန် (အခြင်း ၁၁) ထက် သာလွန်ကြောင်း ပြသလိမ့်မည်—နှင့် သူ၏ ဆရာတော်အရာသည် အာရုန် ဆရာတော်အရာထက် သာလွန်သည်။

As also Moses. In vs. 1–6 Christ is compared with Moses, the great lawgiver (John 1:17; 7:19), and in a sense founder of the Hebrew nation. Paul wishes to prove that Christ is infinitely greater than Moses (Heb. 3:3). The high esteem in which Jews of NT times held Moses is evident from the pride they took in speaking of themselves as his “disciples” (John 9:28, 29). Christ has already been shown to be equal with the Father (Heb. 1:8) and superior to the angels (v. 4). Here He is shown as superior to Moses. He will later be shown to be superior to Abraham (ch. 7:2, 4; cf. v. 15), father of the nation (John 8:39; see on Matt. 1:1), to Levi (Heb. 7:9, 10), and to Aaron (v. 11)—and His priesthood superior to the Aaronic priesthood.

 

မောရှေ သည် “ထာဝရဘုရားမှာထားသမျှအတိုင်း” လုပ်ခဲ့သည် (ထွက် ၄၀:၁၆)။ သူသည် ယုံကြည်ရပြီး ယုံကြည်ထိုက်သော ခေါင်းဆောင် ဖြစ်ခဲ့သည်။ အလားတူ၊ လူများအကြား လူအဖြစ် နေထိုင်ရင်း ခရစ်တော်သည် မြေကြီးတွင် ခမည်းတော်ကို သစ္စာရှိဖြင့် ကိုယ်စားပြုခဲ့ပြီး ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်နှင့် ကိုက်ညီပြီး သူ့ကို နှစ်သက်စေသော အရာများကိုသာ ပြောဆိုခဲ့သည် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည် (ယော ၄:၃၄၊ ၆:၃၈၊ ၈:၂၈၊ ၂၉)။ သူ၏ မြေကြီး ဓမ္မအမှု အဆုံးတွင် ခမည်းတော်ထံ “နင်ငါ့ကို ပေးတော်မူသော အမှုကို ငါ ပြီးစီးပြီ” ဟု အစီရင်ခံခဲ့သည် (အခန်း ၁၇:၄)။

Moses did “according to all that the Lord commanded him” (Ex. 40:16); he was a reliable and trustworthy leader. Similarly, living as a man among men, Christ faithfully represented the Father on earth, saying and doing only those things that were in harmony with God’s will and were pleasing to Him (John 4:34; 6:38; 8:28, 29). At the close of His ministry on earth He reported to the Father, “I have finished the work which thou gavest me to do” (ch. 17:4).

 

သူ၏ အိမ်။ မောရှေ ကို သူ၏ သခင်၏ အိမ်ထောင်စု အရာများကို တာဝန်ယူထားသော အုပ်ထိန်းသူနှင့် နှိုင်းယှဉ်ထားသည် (က ၁၅:၂၊ လု ၁၂:၄၂၊ ၁၆:၁၊ ၂ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ယောသပ်သည် တစ်ချိန်က ပိုတီဖာ၏ အိမ်တွင် ဤနေရာတွင် အမှုဆောင်ခဲ့သည် (က ၃၉:၁–၆)။ အုပ်ထိန်းသူသည် သူ၏ သခင်၏ ပစ္စည်းကို စောင့်ရှောက်သူ နှင့် အိမ်ထောင်စု စီမံခန့်ခွဲသူ ဖြစ်သည်။ ဤနေရာတွင် ရည်ညွှန်းသော “အိမ်” သည် ဘုရားသခင်က ကယ်တင်ခြင်း အစီအစဉ်ကို လုပ်ဆောင်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သော ရွေးချယ်ခံရသော လူမျိုး ဖြစ်သည်။ ရှေးခေတ်တွင် ဤအိမ်သည် ဟေဗြဲလူမျိုး ဖြစ်ခဲ့သည်၊ သို့သော် ယခု ခရစ်ယာန် အသင်းတော် ဖြစ်သည် (Vol. IV၊ စာမျက်နှာ ၂၆၊ ၃၅ ကို ကြည့်ပါ)။

His house. Moses is compared with a steward placed in charge of the affairs of his master’s household (cf. Gen. 15:2; Luke 12:42; 16:1, 2). Joseph once served in this capacity in the house of Potiphar (Gen. 39:1–6). The steward was custodian of his master’s property and administrator of the household. The “house” here referred to is God’s chosen people, through whom He purposed to work out the plan of salvation. In ancient times this house was the Hebrew nation, but now it is the Christian church (see Vol. IV, pp. 26, 35).

 

“သူ၏” ဟူသော နာမ်စားသည် မောရှေကို ရည်ညွှန်းသည်လား၊ ၎င်း၏ သဘာဝအရ ရှေ့ဆက်ဖြစ်သည်လား၊ သို့မဟုတ် ၄ တွင် မှတ်ယူနိုင်သည့်အတိုင်း ဘုရားသခင်ကို ရည်ညွှန်းသည်လားဟု မရှင်းလင်းပါ။ အကယ်၍ “သူ၏” သည် မောရှေကို ရည်ညွှန်းပါက၊ သူကြီးကြပ်ရန် ခန့်အပ်ခံရသော “အိမ်” သည် ၎င်းကို ကြီးကြပ်ရန် သူ၏အိမ်အဖြစ် ယူဆသည်။ အကယ်၍ “သူ၏” သည် ဘုရားသခင်ကို ရည်ညွှန်းပါက၊ ထိုအိမ်သည် ဘုရားသခင်၏ ပိုင်ဆိုင်မှုအဖြစ် ယူဆသည်။ လက်တွေ့အတွက် မည်သည့်နည်းဖြင့်မဆို အဓိပ္ပာယ်သည် တူညီသည်။ ၂ ၏ နောက်ဆုံးအပိုင်းသည် တိုးမြှင့်ရာ ၁၂:၇ ကို အခြေခံထားပြီး၊ ထိုနေရာ၌ ဘုရားသခင်က မောရှေအား သူ၏ “အိမ်” တွင် “သစ္စာရှိ” သူအဖြစ် ချီးကျူးထားသည်ဟု ဖြစ်နိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

It is not clear whether the pronoun “his” refers to Moses, its natural antecedent, or to God, as may be inferred from v. 4. If “his” refers to Moses, the “house” over which he was appointed supervisor is considered from the viewpoint of its being his to supervise. If “his” refers to God, the house is considered from the point of view of being the property of God. For practical purposes the meaning is the same either way. It appears probable that the last part of v. 2 is based on Num. 12:7, where God acclaims Moses as “faithful” over His “house.”

 

၃. ဤလူ။ ဆိုလိုသည်မှာ “လူ ခရစ်ယေရှု” (၁တိ ၂:၅)။

3. This man. That is, “the man Christ Jesus” (1 Tim. 2:5).

 

ဂုဏ်ပုဒ်နှင့် ထိုက်တန်စဉ်းစား။ သို့မဟုတ် “ထိုက်တန်သူအဖြစ် ယူဆ၍”။

Counted worthy of. Or, “considered as deserving.”

 

ဘုန်း။ ဂရိ ဒေါက်ဆာ (ယော ၁:၁၄၊ ရော ၃:၂၃၊ ၁ကော ၁၁:၇ ကို ကြည့်ပါ)၊ ဤနေရာတွင် “လေးစားမှု” သို့မဟုတ် “ဂုဏ်” ဟု ဆိုလိုသည်။ “အိမ်” ကို တည်ဆောက်သူအဖြစ် ခရစ်တော်သည် “အိမ်” သို့မဟုတ် တစ်ချိန်က အုပ်ထိန်းသူ ဖြစ်ခဲ့သော မောရှေ ထက် ပိုမို ဂုဏ်ကို ထိုက်တန်သည်။

Glory. Gr. doxa (see on John 1:14; Rom. 3:23; 1 Cor. 11:7), here meaning “respect,” or “honor.” As the builder of the “house” Christ deserved more honor than either the “house” or Moses, who was steward of it for a time.

 

မျှမက။ ဤနေရာတွင် ပုံသဏ္ဌာန်ကို အနည်းငယ် ပြောင်းလဲထားသော်လည်း ရည်ရွယ်ချက်မှာ ခရစ်တော်ကို ချီးမြှောက်ရန် ဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်ကို သူ၏ ဓမ္မဟောင်း အခန်းကဏ္ဍတွင် အိမ်ကို တည်ဆောက်သူအဖြစ် တွေးတောထားသည်။

Inasmuch. Here the figure changes slightly, but the purpose is still to exalt Christ. Christ is thought of in His OT role of builder of the house.

တည်ဆောက်ခဲ့သော သူ။ ဆိုလိုသည်မှာ ခရစ်တော်။ အခန်း ၁၁:၁၀ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ။

He who hath builded. That is, Christ. Compare ch. 11:10.

 

ပိုမို ဂုဏ်။ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော အဆောက်အဦးသည် ၎င်းကို ကြည့်ရှုသူများ၏ ချီးကျူးမှုကို ရရှိစေသည်။ သို့သော် ပိုမို ကြီးမြတ်သော ဂုဏ်သည် ၎င်းကို စိတ်ကူးခဲ့ပြီး တည်ဆောက်ခဲ့သော ဗိသုကာပညာရှင်နှင့် တည်ဆောက်သူထံ ရှိသည်။

More honour. A magnificent structure elicits the commendation of those who behold it. But even greater honor belongs to the architect who conceived it and to the builder who erected it.

 

၄. ဘုရားသခင်။ အခြင်း ၃ တွင် အိမ်ကို တည်ဆောက်သူသည် ခရစ်တော် ဖြစ်သည်။ ဤနေရာတွင် ဘုရားသခင် ဖြစ်သည်ဟု ဆိုသည် (ယော ၁:၁ နှင့် ယော ၁:၁၄ ကို နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

4. God. In v. 3 the builder of the house is Christ; here it is said to be God (cf. on John 1:1, John 1:14).

 

၅. ဧကန်စင်စစ်။ အခြင်း ၅ ၏ ပထမအပိုင်းသည် အခြင်း ၂ ၏ နောက်ဆုံးအပိုင်းကို ထပ်ခါတလဲလဲ ပြန်လည်ထားရှိရန် ခရစ်တော်နှင့် မောရှေ တို့ကို သူတို့၏ သက်ဆိုင်ရာ “အိမ်” အပေါ် အုပ်ထိန်းသူများအဖြစ် ပုံသဏ္ဌာန်ကို ပြန်လည်ထိန်းသိမ်းရန် ဖြစ်သည်။ ဤပုံသဏ္ဌာန်ကို အခြင်း ၃၊ ၄ တွင် ခရစ်တော်ကို မောရှေ အုပ်ထိန်းခဲ့သော အိမ်ကို ဓမ္မဟောင်း အခန်းကဏ္ဍတွင် တည်ဆောက်သူအဖြစ် ရည်ညွှန်းရာတွင် နှောင့်ယှက်ခဲ့သည်။ ဓမ္မသစ်ခေတ်တွင် ခရစ်တော်သည် အိမ်အပေါ် အုပ်ထိန်းသူ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

5. Verily. The first part of v. 5 repeats the last part of v. 2 in order to restore the figure of Christ and Moses as stewards, each over his respective “house.” This figure was interrupted in vs. 3, 4, where Christ is referred to in His OT role as builder of the house over which Moses was steward. In NT times Christ became steward over the house.

 

သစ္စာရှိ။ ခရစ်တော်ကို ချီးမြှောက်ရန် ရည်ရွယ်ချက်မှာ မောရှေ ကို နှိမ့်ချရန် မဟုတ်ပါ။ လုံးဝ မဟုတ်ပါ။ မောရှေ ကို “သစ္စာရှိ” ဟု ချီးကျူးထားသည်။ အတိုင်းအတာ၌ ခရစ်တော်၏ မောရှေထက် သာလွ**မှုသည် ခရစ်တော်သည် နောက်ပိုင်းတွင် “အိမ်” အပေါ် အုပ်ထိန်းသူ ဖြစ်လာခဲ့သော်လည်း၊ မောရှေ အုပ်ထိန်းခဲ့စဉ် သူသည် တကယ်တော့ ၎င်း၏ တည်ဆောက်သူ နှင့် ပိုင်ရှင် ဖြစ်ခဲ့သည် ဟူသော အချက်တွင် ရှိသည်။

Was faithful. The purpose in exalting Christ is not to depreciate Moses. Far from it! Moses is commended as being altogether “faithful.” In measure, Christ’s superiority over Moses consists in the fact that although Christ later became steward over the “house,” He was actually its builder and owner at the time Moses served as steward over it.

 

ကျွန်။ ဂရိ သေရာပွန်၊ “ပုဂ္ဂိုလ်ရေးရာ အမှုထမ်း”၊ “ကျွန်-အဖော်”။ သေရာပွန် သည် ဒူလိုး (ရော ၁:၁ ကို ကြည့်ပါ) သို့မဟုတ် ဒီယာကိုနိုး (မာ ၉:၃၅ ကို ကြည့်ပါ) ထက် ပိုမြင့်မြတ်ပြီး ပိုပုဂ္ဂိုလ်ရေးဆန်သော အမှုအမျိုးအစားကို ပေးဆောင်သော ကျွန်ကို ဖော်ပြသည်။ မောရှေ ကို ရည်ညွှန်း၍ သုံးထားသော သေရာပွန် သည် ဂျူးများက တရားပေးသူ ကြီးမြတ်သော သူကို ချီးမြှောက်မှု မြင့်မားစွာ ထားရှိခဲ့ကြသည်ကို ထင်ဟပ်သည်။ သူ ကြီးမြတ်ခဲ့သော်လည်း သူသည် ခရစ်တော်၏ “ကျွန်-အဖော်” သာဖြစ်ခဲ့သည်၊ မြေကြီးတွင် ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို ရှေ့ဆက်ရာတွင်။ သို့သော် ကောင်းကင်က မည်သည့် လူသားကို ပိုမြင့်မြတ်သော ဂုဏ်ကို ပေးနိုင်မည်နည်း။

Servant. Gr. therapōn, “a [personal] attendant,” “a servant-companion.” Therapōn describes a servant who renders a higher and more personal type of service than either that of the doulos (see on Rom. 1:1) or the diakonos (see on Mark 9:35). Here used of Moses, therapōn reflects the high esteem in which the Jews held the great lawgiver. Great as he was he was nevertheless only a “servant-companion” of Christ in carrying forward the purposes of God on earth. But what higher honor could Heaven accord any man?

 

၁. ထောက်ခံချက်အတွက်။ မောရှေ၏ သစ္စာရှိသော ဘဝနှင့် ဝန်ဆောင်မှုသည် ခရစ်တော်၏ သစ္စာရှိမှုကို သက်သေထူခဲ့ပြီး၊ သူသည် မောရှေဝန်ဆောင်ခဲ့သည့်အတိုင်း ဤလောက၌ ဝန်ဆောင်ရန် လာသောအခါတွင် ဖြစ်သည် (၁-၃ ကိုကြည့်ပါ)။ တကယ်တော့၊ မောရှေမှ ဘုရားသခင်၏ ညွှန်ကြားမှုဖြင့် စတင်ခဲ့သော အခမ်းအနားစနစ်တစ်ခုလုံးသည် “နောက်မှပြောရမည့်အရာများအတွက် ထောက်ခံချက်” ဖြစ်ပြီး၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ ယုံကြည်ချက်၏ “တမန်တော်နှင့် ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း” အဖြစ် ခရစ်တော်၏ ဝန်ဆောင်မှုအတွက် “ထောက်ခံချက်” ဖြစ်သည် (၁)။ ဒုတိယမောရှေကျမ်း ၁၈:၁၅ ကိုကြည့်ပါ။

For a testimony. The faithful life and service of Moses bore witness to the faithfulness of Christ, when He should come to serve on earth as Moses had served (see on vs. 1–3). In fact, the entire ceremonial system instituted by Moses under God’s direction was “for a testimony of those things which were to be spoken after,” a “testimony” to the ministry of Christ as “the Apostle and High Priest of our profession” (v. 1). See Deut. 18:15.

 

ထိုအရာများ။ ဆိုလိုသည်မှာ ဤလောက၌ ခရစ်တော်၏ ဘဝနှင့် သာသနာတော်နှင့် ကောင်းကင်ဘုံ၌ ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းအဖြစ် သူ၏ ဝန်ဆောင်မှုဖြစ်သည်။

Those things. That is, the life and mission of Christ on earth and His ministry as high priest in heaven above.

 

၆. သားတစ်ယောက်အဖြစ် ခရစ်တော်။ ခရစ်တော်သည် မောရှေထက် သာလွန်သည်၊ “သား” သည် “ကျွန်” ထက် သာလွန်သကဲ့သို့ပင် (ဟေဗြဲ ၃:၅; ဂလာတိ ၄:၁ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ မောရှေသည် “ကျွန်” အဖြစ် “သစ္စာရှိ” ခဲ့ပြီး၊ ခရစ်တော်သည် “သား” အဖြစ် သစ္စာရှိခဲ့သည်။ မဿဲ ၂၁:၃၄-၃၇; ကမ္ဘာဦး ၁၅:၂-၄; ဟေဗြဲ ၁:၅; ၅:၈ ကိုကြည့်ပါ။ ဘုရားသခင်၏သားအဖြစ် ခရစ်တော်နှင့်ပတ်သက်၍ လုကာ ၁:၃၅; ယောဟန် ၁:၁၄ ကိုကြည့်ပါ။

6. Christ as a son. Christ is greater than Moses, even as a “son” is greater than a “servant” (Heb. 3:5; cf. Gal. 4:1). Moses proved “faithful” as a “servant,” and Christ as a “son.” See Matt. 21:34–37; cf. Gen. 15:2–4; see on Heb. 1:5; 5:8. Concerning Christ as the Son of God see on Luke 1:35; John 1:14.

 

သူ၏ အိမ်တော်။ ၂ ကိုကြည့်ပါ; ဟေဗြဲ ၁၀:၂၁ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ။

His own house. See on v. 2; cf. ch. 10:21.

 

ကျွန်ုပ်တို့သည် အိမ်ဖြစ်သည်။ မောရှေကြီးကြပ်ခဲ့သော “အိမ်” သည် “ဣသရေလအိမ်” ဖြစ်သည် (ဟေဗြဲ ၈:၈ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ခရစ်တော်ယခုဦးစီးနေသော “အိမ်” သည် ခရစ်ယာန်အသင်းတော်ဖြစ်သည် (ဧဖက် ၂:၁၉-၂၂၊ ၁ ပေတရု ၂:၅)။

Whose house are we. The “house” over which Moses had supervision was the “house of Israel” (cf. ch. 8:8). The “house” over which Christ now presides is the Christian church (Eph. 2:19–22; 1 Peter 2:5).

 

ခိုင်မြဲစွာ ဆုပ်ကိုင်ထားပါ။ မဿဲ ၂၄:၁၃၊ ဟေဗြဲ ၁၀:၃၅, ၃၆၊ ဗျာဒိတ် ၃:၁၁ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ။

Hold fast. See on Matt. 24:13; Heb. 10:35, 36; cf. Rev. 3:11.

 

ယုံကြည်မှု။ ဂရိလို “ပါရေးစီယာ”၊ “ရဲရင့်မှု”၊ “သတ္တိ”၊ “ယုံကြည်မှု” (တမန်တော် ၄:၁၃၊ ဟေဗြဲ ၁၀:၁၉, ၃၅ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤ “ယုံကြည်မှု” သည် ခရစ်ယာန်တစ်ဦး၏ နှလုံးသားထဲတွင် ခရစ်တော်နှင့်ပတ်သက်၍ ယုံကြည်လာသည့်အရာများ၏ သေချာမှုကို ယုံကြည်စိတ်ချမှု ပါဝင်သည်။ ယုံကြည်သူအနေဖြင့် ဘုရားသခင်နှင့် လက်ရှိလက်ခံမှုရှိကြောင်း မင်္ဂလာရှိသော အာမခံချက်ကို ခံစားပိုင်ခွင့်ရှိသည် (၁ ယောဟန် ၅:၁၀-၁၂ ကိုကြည့်ပါ)။ သူသည် “ဝိညာဉ်တော်၏ အာမခံ” (၂ ကောရိန္သု ၁:၂၂ ကိုကြည့်ပါ) ကို နှလုံးထဲတွင် တန်ဖိုးထားပြီး၊ သူမျှော်လင့်ထားသည့်အရာများ၏ “အနှစ်သာရ” (ဟေဗြဲ ၁၁:၁ ကိုကြည့်ပါ) ကို ပိုင်ဆိုင်သည်။

Confidence. Gr. parrēsia, “boldness,” “courage,” “confidence” (see on Acts 4:13; cf. Heb. 10:19, 35). This “confidence” consists of the conviction in the heart of the Christian of the certainty of the things he has learned to believe concerning Christ. It is the believer’s privilege to enjoy the blessed assurance of present acceptance with God (see on 1 John 5:10–12). He treasures in his heart “the earnest of the Spirit” (see on 2 Cor. 1:22) and has the “substance” of the things he hopes for (see on Heb. 11:1).

 

ဝမ်းမြောက်ခြင်း။ ဂရိလို “ကောချမာ”၊ “ဝါကြွားခြင်း”၊ “ရွှင်လန်းခြင်း”၊ “ဂုဏ်ယူခြင်း”။ ဆက်စပ်ကြိယာ “ကောချောမိုင်” ကို “ဝမ်းမြောက်သည်”၊ “ဂုဏ်ယူသည်”၊ “ဝါကြွားသည်” စသည်ဖြင့် ဘာသာပြန်သည် (ရောမ ၅:၂ ကိုကြည့်ပါ)။ ခရစ်တော်၏ ကားတိုင်ကို ရည်ညွှန်းပြီး ပေါလုဂုဏ်ယူခဲ့သော “ဂုဏ်” (ကောချောမိုင်) နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ (ဂလာတိ ၆:၁၄)။ ခရစ်ယာန်သည် ခရစ်ယာန်မျှော်လင့်ချက်ကြောင့် ဂုဏ်ယူဝမ်းမြောက်ရမည်။

Rejoicing. Gr. kauchēma, “boasting,” “exultation,” “pride.” The related verb, kauchaomai, is variously rendered “to rejoice,” “to glory,” “to boast,” etc. (see on Rom. 5:2). Compare the “glory” (kauchaomai) Paul took in the cross of Christ (Gal. 6:14). The Christian should take great pride in, and rejoice because of, the Christian hope.

 

မျှော်လင့်ခြင်း။ ရောမ ၅:၂-၅၊ ၈:၂၄၊ ဧဖက် ၁:၁၈ ကိုကြည့်ပါ။ ခရစ်ယာန်မျှော်လင့်ချက်သည် “ကျွန်ုပ်တို့၏ ယုံကြည်ချက်၏ တမန်တော်နှင့် ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း”၊ “ကျွန်ုပ်တို့၏ ကယ်တင်ရှင် ဘုရားသခင်ကြီး၏ ဘုန်းထင်ရှားသောပေါ်ထွန်းခြင်း”၊ “သေခြင်းမှထမြောက်ခြင်း”၊ နှင့် ထာဝရအသက်တို့တွင် ဗဟိုပြုသည် (ဟေဗြဲ ၃:၁၊ တိတု ၂:၁၃၊ ၃:၇၊ ဖိလိပ္ပိ ၃:၁၁၊ ၁ ကောရိန္သု ၁၅:၁၂-၂၃)။ ခရစ်ယာန်များသည် ဤလောက၌ အပျော်ရွှင်ဆုံး၊ မျှော်လင့်ချက်အရှိဆုံး၊ အကောင်းမြင်ဆုံးသူများ ဖြစ်ရမည့် အကြောင်းကောင်းရှိသည်။

Hope. See on Rom. 5:2–5; 8:24; Eph. 1:18. The Christian hope centers in “the Apostle and High Priest of our profession,” in “the glorious appearing of the great God and our Saviour Jesus Christ,” in “the resurrection of the dead,” and in eternal life (Heb. 3:1; Titus 2:13; 3:7; Phil. 3:11; 1 Cor. 15:12–23). Christians have good reason to be the most cheerful, hopeful, and optimistic people on earth.

 

အဆုံးတိုင်အောင် ခိုင်မြဲစွာ။ အရေးကြီးသော စာသားသက်သေများကို (၁၀ ကိုကြည့်ပါ) ဤစကားလုံးများကို ဖယ်ထုတ်ရန် ကိုးကားနိုင်သော်လည်း၊ သက်သေတစ်ခုလုံးအနေဖြင့် ၎င်းတို့ကို ထိန်းသိမ်းထားရန် ထောက်ခံသည်။ ဤအသုံးအနှုန်းသည် ၁၄ တွင် အပြည့်အဝ သက်သေပြထားသည်။ မဿဲ ၂၄:၁၃၊ ဗျာဒိတ် ၂:၁၀ ကိုကြည့်ပါ။

Firm unto the end. Important textual evidence may be cited (cf. p. 10) for the omission of these words, though evidence as a whole favors their retention. The same expression is fully attested in v. 14. See on Matt. 24:13; Rev. 2:10.

 

၇. ထို့ကြောင့်။ ဆိုလိုသည်မှာ ၁-၆ တွင် “ကျွန်ုပ်တို့၏ ယုံကြည်ချက်၏ တမန်တော်နှင့် ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း” (၁) နှင့် သူ၌ရှိသော ကျွန်ုပ်တို့၏ “ယုံကြည်မှု” နှင့် “မျှော်လင့်ချက်” (၆) နှင့်ပတ်သက်၍ ပြောခဲ့သည့်အရာများကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားခြင်းဖြစ်သည်။

7. Wherefore. That is, in view of what has been said in vs. 1–6 concerning Christ as “the Apostle and High Priest of our profession” (v. 1) and of our “confidence” and “hope” in Him (v. 6).

 

သန္တိဝိညာဉ်တော်မိန့်တော်မူသည်။ ဘုရားသခင်နှင့် လူသားအကြား ဆက်သွယ်ရေးအေးဂျင့်အဖြစ် သန္တိဝိညာဉ်တော်ကို အသိအမှတ်ပြုပြီး (၂ ပေတရု ၁:၂၁ ကိုကြည့်ပါ)၊ အထူးသဖြင့် ဆာလံ ၉၅ နှင့်ပတ်သက်၍၊ ဟေဗြဲ ၃:၇-၁၁ တွင် ကိုးကားထားသော ဒါဝိဒ်သည် ထိုဆာလံကို ရေးသောအခါ ဝိညာဉ်အားဖြင့် လှုံ့ဆော်ခံရသည် (ဟေဗြဲ ၄:၇ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

The Holy Ghost saith. Recognition is given to the Holy Spirit as the agent of communication between God and man (see on 2 Peter 1:21), particularly with respect to Ps. 95, from which the quotation in Heb. 3:7–11 is taken, and to David as being supernaturally inspired when he wrote the psalm (cf. Heb. 4:7).

 

ယနေ့။ ဆာလံ ၉၅:၇ ကိုကြည့်ပါ။ ဒါဝိဒ်ရည်ညွှန်းသော “ယနေ့” သည် သူ၏ခေတ်ဖြစ်သော်လည်း၊ ဝိညာဉ်လှုံ့ဆော်မှုဖြင့် ဟေဗြဲစာရေးသူက ဤနေရာ၌ ဖော်ပြထားသော အမှန်တရားသည် ဓမ္မသစ်ခေတ်တွင် တူညီသောအားဖြင့် သက်ရောက်သည်ဟု ကြေညာသည် (အတွဲ ၄၊ စာမျက်နှာ ၃၇၊ ဒုတိယမောရှေကျမ်း ၁၈:၁၅ ကိုကြည့်ပါ)။ သန္တိဝိညာဉ်တော်သည် ယနေ့လည်း ဤသတင်းစကားကို ကျွန်ုပ်တို့ထံ ယူဆောင်လာပြီး၊ လူများကို ခရစ်တော်ထဲတွင် ဝိညာဉ်အနားရရန် ခေါ်ဆိုသည် (ဟေဗြဲ ၄:၇-၉ ကိုကြည့်ပါ)။ မျိုးဆက်မှမျိုးဆက်သို့ တူညီသော သနားကြင်နာသော ဖိတ်ခေါ်ချက်သည် ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ လူများကို ခရစ်တော်ထဲတွင် “အနားယူခြင်း” ကိုရှာဖွေရန် ခေါ်ဆိုသည်။ မကြာမီ သနားကြင်နာမှုသည် မတောင်းပန်တော့ဘဲ ကယ်တင်ခြင်း၏နေ့သည် ပိတ်သိမ်းသွားလိမ့်မည်။

To day. See on Ps. 95:7. The “to day” to which David referred was his own time, but, guided by inspiration, the writer of Hebrews declares that the truth here stated applies with equal force in NT times (see Vol. IV, p. 37; see on Deut. 18:15). The Holy Ghost bears this same message to us today (see on Heb. 4:7–9). From generation to generation the same merciful appeal has gone forth, calling men to find “rest” of soul in Christ. Soon mercy will no longer plead and the day of salvation will close.

 

အခန်း ၃:၇-၁၁ တွင် ဖော်ပြထားသော အတွေးသည် အခန်း ၃ နှင့် ၄ တွင် ထပ်ခါတလဲလဲ ဖော်ပြထားပြီး၊ ဤနေရာတွင် တင်ပြထားသော အငြင်းအခုံ၏ အခြေခံဖြစ်သည်။ အငြင်းအခုံမှ ဆွဲထုတ်လာသော နိဂုံးမှာ “ထို့ကြောင့် ဘုရားသခင်၏လူများအတွက် အနားယူခြင်းတစ်ခုကျန်ရှိသည်” (အခန်း ၄:၉) နှင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် “ထို့ကြောင့် ကျေးဇူးတော်၏ပလ္လင်သို့ ရဲရင့်စွာ ချဉ်းကပ်ရမည်၊ သနားကြင်နာမှုကို ရရှိရန်နှင့် လိုအပ်ချိန်တွင် ကူညီမှုရရန် ကျေးဇူးတော်ကို ရှာဖွေနိုင်ရန်” (၁၆) ဖြစ်သည်။

The thought stated in ch. 3:7–11 is repeated again and again in chs. 3 and 4 and forms the basis of the argument here presented. The conclusion drawn from the argument is that “there remaineth therefore a rest to the people of God” (ch. 4:9) and that we should “therefore come boldly unto the throne of grace, that we may obtain mercy, and find grace to help in time of need” (v. 16).

 

အခန်း ၃ နှင့် ၄ ၏ အငြင်းအခုံသည် ခရစ်တော်ကို “ကျွန်ုပ်တို့၏ ယုံကြည်ချက်၏ တမန်တော်နှင့် ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း” (အခန်း ၃:၁) အဖြစ် တင်ပြခြင်းဖြင့် စတင်ပြီး၊ သူ၌ ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် သူသည် ကျွန်ုပ်တို့လိုအပ်သော ကူညီမှုကို ပေးနိုင်ပြီး ပေးလိမ့်မည်ဟူသော အပြည့်အဝအာမခံချက်ဖြင့် သူ့ထံသို့ လာရန် ဖိတ်ခေါ်ခြင်းဖြင့် အဆုံးသတ်သည် (အခန်း ၄:၁၄-၁၆)။ “ယုံကြည်မှုကို ခိုင်မြဲစွာ ဆုပ်ကိုင်ထားပါ” (အခန်း ၃:၆)၊ “ကျွန်ုပ်တို့၏ ယုံကြည်ချက်ကို ခိုင်မြဲစွာ ဆုပ်ကိုင်ထားပါ” (အခန်း ၄:၁၄)၊ “ကျေးဇူးတော်၏ပလ္လင်သို့ ရဲရင့်စွာ ချဉ်းကပ်ပါ” (၁၆) ဟူသော အသုံးအနှုန်းများသည် အငြင်းအခုံ၏ ဆက်စပ်မှုကို ချိတ်ဆက်ပေးသည်ကို သတိပြုပါ။

It should be noted that the argument of chs. 3 and 4 opens with the presentation of Christ as “the Apostle and High Priest of our profession” (ch. 3:1) and closes with an appeal to come to Him in faith, in the full assurance that He can and will provide the help we need (ch. 4:14–16). Note how the expressions, “hold fast the confidence” (ch. 3:6), “hold fast our profession” (ch. 4:14), “come boldly unto the throne of grace” (v. 16), bind the line of reasoning together.

 

အကယ်၍။ ဂရိလို “အင်း”၊ “အကယ်၍”၊ “ဘယ်အခါ”၊ “ဘယ်အခါမဆို”။ ဘုရားသခင်၏ သနားကြင်နာသော ဖိတ်ခေါ်ချက်ကို လက်ခံရန်ဖြစ်စေ၊ ငြင်းပယ်ရန်ဖြစ်စေ လူသားများ၏ လွတ်လပ်သောရွေးချယ်မှုကို ဤနေရာ၌ ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာ ဖော်ပြထားသည်။ ဘုရားသခင်သည် အချို့သောသူများကို သူ၏သနားကြင်နာမှုကို လက်ခံရန်နှင့် အချို့သောသူများကို ငြင်းပယ်ရန် ကြိုတင်သတ်မှတ်ထားခြင်းမရှိပေ (ယောဟန် ၃:၁၇-၂၀၊ ဧဖက် ၁:၄-၆ ကိုကြည့်ပါ)။

If. Gr. ean, “if,” “when,” “whenever.” Man’s free choice in accepting or rejecting God’s merciful call is here set forth in clear, unmistakable language. God has not predestined certain men to accept, and certain other men to reject, His mercy (see on John 3:17–20; Eph. 1:4–6).

 

သူ၏အသံကို နားထောင်ပါ။ နားဖြင့်ကြားခြင်းထက် ပိုမိုပါဝင်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။ ထိရောက်သောကြားနာခြင်း၊ ဆိုလိုသည်မှာ သင့်လျော်သောလုပ်ဆောင်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသော ကြားနာခြင်းကို ရည်ညွှန်းသည်။ မဿဲ ၇:၂၄-၂၇၊ ဗျာဒိတ် ၁:၃ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ။

Hear his voice. Obviously more is implied than hearing with the ears. Reference is to effective hearing, that is, hearing that results in appropriate action. Compare on Matt. 7:24–27; Rev. 1:3.

 

၈. သင်တို့၏ နှလုံးများကို မာကျောမနေစေနှင့်။ ဆိုလိုသည်မှာ ဘုရားသခင်၏အသံ၏ သနားကြင်နာသော ဖိတ်ခေါ်ချက်ကို ငြင်းပယ်ခြင်း သို့မဟုတ် လျစ်လျူရှုခြင်း မပြုလုပ်ရန်ဖြစ်သည် (၇)။ နှလုံးမာကျောခြင်းနှင့်ပတ်သက်၍ ထွက်မြောက်ရာ ၄:၂၁၊ ရောမ ၉:၁၈ ကိုကြည့်ပါ။

8. Harden not your hearts. That is, do not reject or neglect the merciful appeal of God’s voice (v. 7). For comment on the hardening of the heart see on Ex. 4:21; Rom. 9:18.

 

ပုန်ကန်ခြင်း။ စကားလုံးအရ “ပုန်ကန်ခြင်း”၊ “သောင်းကျန်းခြင်း”။ ဤနေရာ၌ အထူးသဖြင့် ကဒေ့ရှဘာနိယာတွင် ပုန်ကန်ခြင်း (တိုးမြှင့်ရာ ၁၄:၁-၃၅ ကိုကြည့်ပါ) ကို ရည်ညွှန်းသော်လည်း၊ ဟေဗြဲ ၃:၉ အရ ကဒေ့ရှတွင် အကျပ်အတည်းမတိုင်မီ လူများပုန်ကန်ခဲ့သည့် အခါများစွာကိုလည်း ယေဘုယျအားဖြင့် သက်ရောက်နိုင်သည် (တိုးမြှင့်ရာ ၁၄:၂၂ ကိုကြည့်ပါ)။ ထိုနေရာ၌ လူများသည် ခါနာန်ပြည်၏ “အနားယူခြင်း” သို့ဝင်ရောက်ရန် ငြင်းဆိုခဲ့ပြီး၊ ရလဒ်အနေဖြင့် လူကြီးမျိုးဆက်လုံးလုံးနီးပါး ကတိထားရာပြည်သို့ ဝင်ရောက်ခြင်းမှ တားမြစ်ခံခဲ့ရသည် (တိုးမြှင့်ရာ ၁၄:၂၂-၃၅)။

Provocation. Literally, “revolt,” “rebellion.” Reference here is particularly to the rebellion at Kadesh-barnea (see Num. 14:1–35), though, as Heb. 3:9 suggests, it may also apply in a general way to the various occasions when the people rebelled before the crisis at Kadesh (see Num. 14:22). There, the people refused to enter the “rest” of Canaan (see on Heb. 4:11), and as a result almost the entire adult generation was barred from entering the Promised Land (Num. 14:22–35).

 

စုံစမ်းခြင်း။ စကားလုံးအရ “စမ်းသပ်ခြင်း”၊ ဤနေရာ၌ ယနေ့အသုံးများသော အဓိပ္ပာယ်ဖြင့် “စုံစမ်းခြင်း” မဟုတ်ပေ (၉ ကိုကြည့်ပါ)။ “စုံစမ်းခြင်း၏နေ့” သည် “ပုန်ကန်ခြင်း” နှင့် တူညီသောဖြစ်ရပ်ကို ရည်ညွှန်းပြီး ပုန်ကန်ခြင်း၏ သဘောသဘာဝကို ရှင်းပြသည်။ ဣသရေလသည် ဘုရားသခင်ကို အကြိမ်များစွာ စမ်းသပ်ခဲ့သည် (ထွက်မြောက်ရာ ၁၇:၂, ၇၊ တိုးမြှင့်ရာ ၁၄:၂၂)။

Temptation. Literally, “testing,” here not “temptation” in the sense in which the word is commonly used today (see on v. 9). The “day of temptation” refers to the same event as the word “rebellion” and explains the nature of the rebellion. Israel put God to the test upon many occasions (see Ex. 17:2, 7; Num. 14:22).

 

တော၌။ ကဒေ့ရှသည် ဇိန်တော၌ တည်ရှိသည် (တိုးမြှင့်ရာ ၂၀:၁၊ ၂၇:၁၄)။

The wilderness. Kadesh was situated in the Wilderness of Zin (Num. 20:1; 27:14).

 

၉. သင်တို့၏ဘိုးဘေးများသည် ငါ့ကို စမ်းသပ်ခဲ့သည်။ သို့မဟုတ် “သင်တို့၏ဘိုးဘေးများသည် ငါ့ကို စမ်းသပ်ခဲ့သည်” သို့မဟုတ် “သင်တို့၏ဘိုးဘေးများသည် ငါ့ကို စမ်းသပ်ခဲ့သည်”။ မနားမနေ ညည်းညူခြင်းနှင့် ပုန်ကန်မှုများဖြင့် ဣသရေလသည် ဘုရားသခင်၏ သည်းခံမှုကို အဆုံးထိ စမ်းသပ်ခဲ့သည်။ ရှေးဣသရေလအပေါ် သူ၏ အကန့်အသတ်မရှိသော သည်းခံမှုသည် ယခုခေတ်တွင် လမ်းလွဲသွားသူများအတွက် မျှော်လင့်ချက်ရင်းမြစ်ဖြစ်နိုင်သော်လည်း၊ ဘုရားသခင်၏ သနားကြင်နာမှုနှင့် သည်းခံမှုကို အလွဲသုံးစားပြုရန် အကြောင်းမရှိပေ (ရောမ ၆:၁, ၁၅ ကိုကြည့်ပါ)။ “ထာဝရဘုရား၏ သနားကြင်နာမှုကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် မပျက်စီးရခြင်းဖြစ်သည်” (မြည်တမ်းစကား ၃:၂၂၊ ထွက်မြောက်ရာ ၃၄:၆, ၇ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

9. Your fathers tempted me. Or, “your fathers tested me,” or “your fathers put me to the test.” By incessant complaining and acts of rebellion Israel tested God’s patience to the uttermost. His infinite patience with ancient Israel can be a source of hope for those who may have wandered far astray in our time, though never an excuse for imposing upon God’s mercy and long-suffering (see Rom. 6:1, 15). “It is of the Lord’s mercies that we are not consumed” (Lam. 3:22; cf. Ex. 34:6, 7).

 

ဘုရားသခင်၏ အခွင့်အာဏာနှင့် ဦးဆောင်မှုကို အကြိမ်ကြိမ် ပုန်ကန်မှုများသည် ဣသရေလ၏ “မယုံကြည်ခြင်း၏ မကောင်းသောနှလုံး” (ဟေဗြဲ ၃:၁၂, ၁၉ ကိုကြည့်ပါ) ၏ မလွှဲမရှောင်သာသော ရလဒ်ဖြစ်သည်။ အဲဂုတ္တုပြည်မှ ဘေးဒဏ်များ၊ ဧရာမပင်လယ်ဖြတ်ကူးခြင်း၊ မုန်နာစပါး၊ ကျောက်တုံးမှ ရေ၊ မီးမြွေများမှ ကယ်တင်ခြင်း၊ နှင့် အခြားနည်းများစွာဖြင့် ဘုရားသခင်သည် သူ၏လူများအား သူ၏တန်ခိုးကြီးသော ဉာဏ်ပညာနှင့် တန်ခိုးကို ပြသခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် သူ၏လူများအား သူ၌ယုံကြည်ရန်နှင့် သူ၏ညွှန်ကြားချက်များကို လိုက်နာရန် သင်ကြားပေးမည့် အခြေအနေများကို အကြိမ်ကြိမ် ခွင့်ပြုခဲ့သည်။ သို့သော် ဣသရေလသည် “လည်ပင်းမာကျောသောလူများ” (ထွက်မြောက်ရာ ၃၂:၉) ဖြစ်ပြီး၊ သင်ယူရန် နှေးကွေးခဲ့သည်။ ဤဆိုးရွားသောစိတ်ဓာတ်သည် တော၌လှည့်လည်သွားလာမှု ၄၀ နှစ်နီးပါး အဆုံးသတ်ခါနီးအထိ ဆက်လက်တည်ရှိခဲ့သည် (တိုးမြှင့်ရာ ၂၀:၅ ကိုကြည့်ပါ)။

The repeated instances of rebellion against the authority and leadership of the Lord were the inevitable product of Israel’s “evil heart” of “unbelief” (see on Heb. 3:12, 19). By the plagues in Egypt, by the crossing of the Red Sea, by the manna, by water from the rock, by deliverance from the fiery serpents, and in many other ways God demonstrated to His people His mighty wisdom and power. Again and again God had permitted circumstances that would teach His people to trust in Him and to follow His instructions. But Israel proved to be “a stiffnecked people” (Ex. 32:9), slow to learn. This perverse spirit continued almost to the very close of the 40 years of wilderness wandering (see Num. 20:5).

 

ဟေဗြဲလူများကို ၎င်းတို့၏ မတော်မတရားမှုများကြောင့် အပြစ်တင်ရန် ကျွန်ုပ်တို့၏တာဝန်မဟုတ်ပေ။ ယင်းအစား၊ ၎င်းတို့၏ မတော်မတရားမှုကြောင့် ဖြတ်သန်းခဲ့ရသော ဝမ်းနည်းဖွယ်အတွေ့အကြုံများမှ သင်ခန်းစာယူပြီး၊ ၎င်းတို့ပြုလုပ်ခဲ့သော အမှားများကို ရှောင်ရှားရမည် (၁ ကောရိန္သု ၁၀:၅-၁၂)။

It is not for us to condemn the Hebrew people for their many mistakes. Rather we should learn from the sad experiences they went through because of their perversity of heart, and avoid making the same mistakes they made (1 Cor. 10:5–12.

 

ငါ့ကို စမ်းသပ်ခဲ့သည်။ သို့မဟုတ် “ငါ့ကို စမ်းသပ်ခဲ့သည်”။

Proved me. Or, “tested [or “tried”] me.”

 

ငါ၏လုပ်ဆောင်မှုများကို မြင်ခဲ့သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ဘုရားသခင်၏ ဉာဏ်ပညာနှင့် တန်ခိုးကို ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိရန် လုံလောက်သော ဘုရားသခင်၏ ကြည့်ရှုပြသမှုများစွာကို သက်သေခံခဲ့သည်။ တရားမျှတစွာဖြင့် ဘုရားသခင်သည် ၎င်းတို့ကို ၎င်းတို့၏မတော်မတရားမှုများအတိုင်း စွန့်လွှတ်နိုင်သည့် အခါများစွာရှိခဲ့သည်။ သို့သော် သနားကြင်နာမှုဖြင့် သူသည် ၎င်းတို့ကို သည်းခံပြီး ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းခဲ့သည်။

Saw my works. That is, witnessed manifold instances of divine providence, which should have been sufficient to lead them into an experience of perfect confidence in God’s wisdom and power. There were repeated occasions when, in justice, God could have abandoned them to follow their own perverse ways. But, in mercy, He continued patiently to bear with them.

 

၄၀ နှစ်။ အဲဂုတ္တုပြည်မှ ထွက်ခွာချိန်တွင် ကျင်းပခဲ့သော ပသခါပွဲနှင့် ယော်ဒန်မြစ်ဖြတ်ကူးပြီး ရက်အနည်းငယ်အကြာတွင် ကျင်းပခဲ့သော ပသခါပွဲအကြား ၄၀ နှစ်အတိအကျ ကုန်လွန်ခဲ့သည် (အတွဲ ၁၊ စာမျက်နှာ ၁၈၇ ကိုကြည့်ပါ)။

Forty years. Exactly 40 years elapsed between the Passover celebrated at the time of the exodus from Egypt and the Passover celebrated a few days after the crossing of the Jordan (see Vol. I, p. 187).

 

၁၀. စိတ်မကောင်းဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ် “စိတ်ဆိုးသည်”၊ “လှုံ့ဆော်ခံရသည်”၊ “ဒေါသထွက်သည်”။ လူသားတို့၏ဘာသာစကားဖြင့် (၉-၁၁) ဘုရားသခင်သည် အဲဂုတ္တုပြည်မှ ကယ်တင်ခဲ့သော ကျွန်မျိုးဆက်၏ ယုံကြည်မှုနှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကို ရရှိရန် ထပ်မံကြိုးပမ်းမှုများ၏ အချည်းနှီးမှုကို ကြေညာသည်။ အုပ်စုတစ်ခုအနေဖြင့်၊ တစ်ဦးချင်းမဟုတ်သော်လည်း၊ ၎င်းတို့၏ စမ်းသပ်ချိန်သည် ကဒေ့ရှဘာနိယာတွင် ပိတ်သိမ်းခဲ့သည်။ ဖြစ်ရပ်များသည် ၎င်းတို့၏အုပ်စုအနေဖြင့် ပြောင်းလဲမှုမဖြစ်နိုင်သည့် စရိုက်သဘောကို သက်သေပြခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတို့နှင့်ထပ်မံသည်းခံခြင်းဖြင့် အကျိုးမရှိပေ။

10. Grieved. Or, “vexed,” “provoked,” “angered.” In the language of man (vs. 9–11) God declares the utter futility of further attempts to win the confidence and cooperation of the generation of slaves He had delivered from Egyptian bondage. As a group, though not necessarily as individuals, their probation closed at Kadesh-barnea. Events had amply proved that their character, as a group, was fixed beyond the possibility of change, and nothing was to be gained by bearing longer with them.

 

ထိုမျိုးဆက်။ ဆိုလိုသည်မှာ အဲဂုတ္တုပြည်မှထွက်လာသော အသက် ၂၀ နှစ်အထက် လူကြီးလူများဖြစ်သည် (တိုးမြှင့်ရာ ၁၄:၂၉, ၃၅)။

That generation. That is, the adult population, above 20 years of age, that had come out of Egypt (Num. 14:29, 35).

 

အမြဲတမ်း။ စမ်းသပ်ခံရသည့်အခါတိုင်း၊ ဣသရေလသားများသည် ဘုရားသခင်၏ ဉာဏ်ပညာကို ယုံကြည်မှုမပြခဲ့ပေ (တိုးမြှင့်ရာ ၁၄:၂၂ ကိုကြည့်ပါ)။

Alway. Repeatedly, when brought to a test, the children of Israel had failed to exercise faith in divine providence (see Num. 14:22).

 

လမ်းလွဲသည်။ ဂရိလို “ပလာနဝ်”၊ “လှည့်လည်သည်”၊ “လမ်းလွဲသည်” (မဿဲ ၁၈:၁၂ ကိုကြည့်ပါ)။

Err. Gr. planaō, “to wander,” “to go astray” (cf. on Matt. 18:12).

 

၎င်းတို့၏ နှလုံးထဲတွင်။ ဣသရေလသည် ဘုရားသခင်၏ အမိန့်နှင့် ဉာဏ်ပညာများကို နားလည်ရန်နှင့် သူ၏ဦးဆောင်မှုကို လိုက်နာရန် ငြင်းဆိုခဲ့သည်။ ထိုငြင်းဆိုမှုသည် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ဆန္ဒအလျောက်ဖြစ်ပြီး၊ ဘုရားသခင်ပေးထားသော သက်သေများအားလုံးရှိသော်လည်း ဆက်လက်တည်ရှိခဲ့သည်။ ဟောရှယ် ၄:၆ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ။

In their heart. Israel refused to understand the will and providences of God and to follow His leading. The refusal was willful and deliberate, and persisted in spite of all the evidence God had provided. Compare Hosea 4:6.

 

ငါ၏လမ်းများကို မသိခဲ့ပေ။ ၎င်းတို့သည် တော၌ ဘုရားသခင်၏ ဉာဏ်ပညာပြသမှုများကို ၎င်းတို့၏အခွင့်အရာအဖြစ် လက်ခံယူခဲ့ပြီး၊ အဲဂုတ္တုပြည်မှ ခေါ်ထုတ်ကာ ၎င်းတို့ကို လူမျိုးတစ်မျိုးဖြစ်စေရန် သူ၏ မြင့်မြတ်သောရည်ရွယ်ချက်ကို လုံးဝတန်ဖိုးမထားခဲ့ပေ (အတွဲ ၄၊ စာမျက်နှာ ၂၆-၃၀ ကိုကြည့်ပါ)။ ဘုရားသခင်သည် ၎င်းတို့၏ ကောင်းကျိုးအတွက် တော၌အတွေ့အကြုံများကို ဒီဇိုင်းထုတ်ထားပြီး၊ ၎င်းတို့အား သူ၌ယုံကြည်ရန်နှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရန် သင်ကြားပေးကာ ကတိထားရာပြည်ကို သိမ်းပိုက်ရန် ပြင်ဆင်ပေးခဲ့သည်ကို ၎င်းတို့မသိခဲ့ပေ။

Not known my ways. They took the providential provisions of God in the wilderness for granted, as their due, and failed altogether to appreciate His lofty purpose in calling them out of Egypt and in making them a nation (see Vol. IV, pp. 26–30). They did not realize that God had designed their wilderness experiences for their good, to teach them to trust and cooperate with Him, and thus prepare them for the occupation of the Promised Land.

 

၁၁. အမျက်ထွက်ခြင်း။ ဂရိလို “အော်ဂီ” (ရောမ ၁:၁၈၊ ၂:၈ ကိုကြည့်ပါ)။ ဘုရားသခင်၏ “အမျက်ထွက်ခြင်း” သို့မဟုတ် “ဒေါသထွက်ခြင်း” နှင့်ပတ်သက်၍ ၂ ရာဇဝင် ၁၃:၃ ကိုကြည့်ပါ။

11. Wrath. Gr. orgē (see on Rom. 1:18; 2:8). For comment on the “wrath,” or “anger,” of God see on 2 Kings 13:3.

 

သူတို့မဝင်ရကြ။ ဘုရားသခင်သည် အာဗြဟံအား သူ၏သားစဉ်မြေးဆက်များသည် “လေးဆက်မြောက်” တွင် ခါနာန်ပြည်သို့ပြန်လာလိမ့်မည်ဟု ကတိပေးထားပြီးဖြစ်သည် (ကမ္ဘာဦး ၁၅:၁၆)။ ဟေဗြဲလူမျိုးတို့ကို အီဂျစ်ပြည်မှ ခေါ်ဆောင်လာရခြင်း၏ တစ်ခုတည်းသောရည်ရွယ်ချက်မှာ သူတို့ကို ကိုယ်တော်ကတိပေးခဲ့သောပြည်သို့ ပို့ဆောင်ရန်ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူတို့သည် ခါနာန်ပြည်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားနိုင်မီ သင်ယူရမည့် သင်ခန်းစာများကို လုံးဝလွဲမှားစွာ သင်ယူရန် ငြင်းဆိုသောအခါ၊ ဘုရားသခင်သည် နောက်ဆုံးတွင် သူတို့ကို သူတို့၏ကိုယ်ပိုင်လမ်းစဉ်အတိုင်း စွန့်ပစ်ရန်မှလွဲ၍ အခြားရွေးချယ်စရာမရှိခဲ့ပါ။ ကတိထားရာပြည်ကို သူတို့အား ပေးခြင်းသည် အချည်းနှီးဖြစ်လိမ့်မည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တောကန္တာရတွင် သူတို့၏လုပ်ဆောင်မှုအပေါ် အခြေခံ၍ ထိုပြည်ကို ပေးရခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်ကိုပင် ပျက်ပြားစေမည်ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။ ဘုရားသခင်သည် လူများနှင့်အတူ ကြာမြင့်စွာ သည်းခံခဲ့ပြီး သူတို့အတွက် ကိုယ်တော်လုပ်ဆောင်ပေးနိုင်သည့်အရာ မရှိတော့ပါ။ သူတို့ကို “အနားယူခြင်း” ပေးရန် ဘုရားသခင်၏ကတိတော် (ထွက်မြောက်ရာ ၃၃:၁၄) နှင့် ကာဒေရှတွင် ကိုယ်တော်၏ “ကတိတော်ကို ချိုးဖောက်ခြင်း” (တောလည်ရာ ၁၄:၃၄) ကို နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါ။

They shall not enter. God had promised Abraham that his descendants would return to Canaan “in the fourth generation” (Gen. 15:16). His only purpose in bringing the Hebrew people out of Egypt had been to lead them into the land He had promised them. But when, in utter perversity, they refused to learn the lessons they must learn before He could take them into Canaan, God eventually had no alternative but to abandon them to their own ways. It would have been futile for Him to give them possession of the Promised Land, for, on the basis of their performance in the wilderness, they would have frustrated the very purpose He had in giving them that land. God had borne long with the people, and there was nothing more He could do for them. Compare God’s promise to give them “rest” (Ex. 33:14) with His “breach of promise” at Kadesh (Num. 14:34).

 

“ကာတာပိုးစစ်” (katapausis) သည် “အနားယူခြင်း” သို့မဟုတ် “အနားယူရာနေရာ” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရပြီး အလုပ် သို့မဟုတ် လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုခု ရပ်စဲခြင်းနှင့် ထိုရပ်စဲခြင်းနောက်တွင် လိုက်ပါလာသော အနားယူမှုအခြေအနေကို ဆိုလိုသည်။ “ကာတာပိုးစစ်” သည် အခန်း ၃ နှင့် ၄ တွင် စုစုပေါင်း ရှစ်ကြိမ် (အခန်း ၃:၁၁, ၁၈၊ ၄:၁, ၃ [နှစ်ကြိမ်], ၅, ၁၀, ၁၁) ပေါ်ထွက်လာပြီး၊ ဆက်စပ်သော ကြိယာ “ကာတာပိုးအို” (katapauō) သည် သုံးကြိမ် (အခန်း ၄:၄, ၈, ၁၀ [“ရပ်စဲသည်”]) ပေါ်ထွက်လာသည်။ ဤစကားလုံးများသည် အကြိမ်တိုင်းတွင် သတ်မှတ်ထားသော ဘုရားသခင်၏ “အနားယူခြင်း” ကို ဖော်ပြသည်။ ကာတာပိုးစစ်သည် ဂရိဘာသာပြန်ကျမ်း (LXX) တွင် ဟေဗြဲစကားလုံး “မီနူခါး” (menuchah) ဟူသော “အနားယူရာနေရာ” သို့မဟုတ် “အနားယူခြင်း” ကို ဘာသာပြန်လေ့ရှိပြီး၊ ၎င်းသည် “နူအာချ်” (nuach) မှဆင်းသက်လာကာ “တစ်နေရာတွင် တည်ရှိရန်” သို့မဟုတ် “အနားယူရန်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ LXX တွင် ကာတာပိုးစစ်သည် တော်ရာတွင်းခရီးလှည့်လည်ပြီးနောက် ကာနာန်ပြည်တွင် တည်မြဲသော သေတ္တာတော်၏နေရာ (တောလည်ရာ ၁၀:၃၆) နှင့် အစ္စရေးလူမျိုးတို့၏ ၄၃၀ နှစ်ကြာ နေထိုင်ပြီးနောက် ကာနာန်ပြည်ရှိ အမွေခံခြင်း (ဒုတိယကျမ်း ၁၂:၉) ကို ဖော်ပြရာတွင် အသုံးပြုသည်။ ဆက်စပ်ကြိယာ ကာတာပိုးအို သည် ဟေဗြဲစကားလုံး “နူအာချ်” သို့မဟုတ် “ရှာဘတ်” (shabath) ကို ဘာသာပြန်လေ့ရှိပြီး၊ နှစ်ခုလုံးသည် “အနားယူခြင်း” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ကမ္ဘာဦး ၂:၂, ၃၊ ထွက်မြောက်ရာ ၃၄:၂၁၊ ၃၁:၁၇ တွင် ကာတာပိုးအိုသည် ဥပုသ်နေ့ “အနားယူခြင်း” ကို ငါးကြိမ်ဖော်ပြရာတွင် အသုံးပြုသည်။ ကာတာပိုးစစ်ကဲ့သို့ပင် ကာတာပိုးအိုသည် မည်သည့်လှုပ်ရှားမှုမျိုးမဆို ရပ်စဲခြင်းနှင့် ၎င်းနောက်လိုက်ပါလာသော “အနားယူခြင်း” ကို ဖော်ပြသည်။ ဟေဗြဲ ၄:၉ တွင် ဖော်ပြထားသည်ကို ကြည့်ပါ။

Rest. Gr. katapausis, “[settled] rest,” “[place of] rest.” The fundamental concept of katapausis is cessation from labor or other activity, together with the state of inactivity that follows cessation. Katapausis appears altogether eight times in chs. 3 and 4 (chs. 3:11, 18; 4:1, 3 [twice], 5, 10, 11), and the related verb katapauō three times (ch. 4:4, 8, 10 [“hath ceased”]). In each instance katapausis is definite, specifying a particular “rest,” God’s “rest.” Where katapausis appears in the LXX it is usually the translation of the Heb. menuchah, “resting place,” “rest,” from nuach, “to settle down,” “to remain [in a place],” “to rest,” that is, after previous activity. In the LXX katapausis is used of the permanent abode of the ark in Canaan, after the wilderness wanderings (Num. 10:36), and of the inheritance of Israel in Canaan, after the 430 years of sojourn (Deut. 12:9). The related verb katapauō is commonly the translation of the Heb. nuach or shabath, both of which mean “to rest.” In Gen. 2:2, 3; Ex. 34:21; 31:17, katapauō is used five times of the Sabbath “rest.” Like katapausis, katapauō represents cessation from any kind of activity and may also include the “rest” that follows cessation. See on Heb. 4:9.

 

အခန်း ၃ နှင့် ၄ တွင် ဖော်ပြထားသော အငြင်းအခုံကို နားလည်ရန် ကာတာပိုးစစ်နှင့် ကာတာပိုးအိုတို့၏ အသုံးပြုပုံ လေးမျိုးကို ဂရုတစိုက် အာရုံစိုက်ရန် လိုအပ်သည်။

Careful attention to the four different applications of the words katapausis and katapauō is essential to an understanding of the argument set forth in chs. 3 and 4:

 

၁. အခန်း ၃:၁၁, ၁၈၊ ၄:၃, ၅ တွင် အီဂျစ်မှ လွတ်မြောက်လာသော အစ္စရေးလူမျိုးမျိုးဆက်မှ ကာနာန်ပြည်သို့ ကတိထားရာ ပြည်တော်သို့ ဝင်ရောက်နေထိုင်ခြင်းကို ဖော်ပြသည်။ ဤကတိသည် ကာဒေ့ရှဗာနဲတွင် ပုန်ကန်မှုကြောင့် မပြည့်စုံခဲ့ပေ (အခန်း ၃:၇-၁၁ ကို ကြည့်ပါ)။ နောက်မျိုးဆက်သည် ဤ “အနားယူခြင်း” ကို ဝင်ရောက်ခဲ့သည်မှာ တရားဟောရာ ၃:၁၈, ၂၀၊ ယောရှု ၂၁:၄၄၊ ၂၃:၁ စသည့်ကျမ်းပိုဒ်များမှ ထင်ရှားသည်။

1. In chs. 3:11, 18; 4:3, 5, reference is to the promised literal occupation of the land of Canaan by the generation of Israelites that had been delivered from Egypt. The promise was not fulfilled because of the rebellion at Kadesh-barnea (see on ch. 3:7–11). The fact that the next generation did enter into this aspect of “rest” is evident from such passages as Deut. 3:18, 20; Joshua 21:44; 23:1.

 

၂. သို့သော် အစ္စရေးလူမျိုးသည် ကာနာန်ပြည်သို့ ဝင်ရောက်ခြင်းသည် ဘုရားသခင်က သူ၏လူများအတွက် ပြင်ဆင်ထားသော “အနားယူခြင်း” ၏ တစ်သွယ်သာဖြစ်သည်။ ကတိထားရာပြည်တွင် တည်ထောင်ပြီးနောက်၊ ဘုရားသခင်သည် ၎င်းတို့ကို ကမ္ဘာလောကသို့ ကယ်တင်ခြင်း၏ သတင်းစကားပေးပို့သူများအဖြစ် ရည်ရွယ်ခဲ့သည် (အတွဲ ၄၊ စာမျက်နှာ ၂၆-၃၀ ကို ကြည့်ပါ)။ သို့သော် ဒါဝိဒ်လက်ထက်တွင် ၎င်းတို့သည် ဤဝိညာဉ်ရေးရာ “အနားယူခြင်း” သို့ မဝင်ရောက်ခဲ့ကြပေ (ဟေဗြဲ ၄:၇, ၈)၊ တကယ်တော့ ၎င်းတို့သည် ဘယ်သောအခါမှ ထိုသို့မဝင်ရောက်ခဲ့ပေ (အတွဲ ၄၊ စာမျက်နှာ ၃၀-၃၄ ကို ကြည့်ပါ)။ အစ္စရေးလူမျိုးသည် ၎င်းတို့၏သမိုင်းတစ်လျှောက် ကာဒေ့ရှဗာနဲတွင် ပုန်ကန်ခဲ့သော မျိုးဆက်နှင့် အတူတူပင် အမှားများကို ထပ်ခါတလဲလဲ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ဘုရားသခင်သည် ၎င်းတို့ကို လူမျိုးတစ်မျိုးအနေဖြင့် ဝိညာဉ်ရေးရာ “အနားယူခြင်း” သို့ ဝင်ရောက်ခြင်းမှ တားမြစ်ခဲ့သည် (အတွဲ ၄၊ စာမျက်နှာ ၃၃)။ ၎င်းတို့သည် ရွေးချယ်ထားသော လူမျိုးအဖြစ် ၎င်းတို့၏အခန်းကဏ္ဍကို ဆုံးရှုံးခဲ့သည် (မဿဲ ၂၁:၄၃ ကို ကြည့်ပါ)။

2. It is evident, however, that the entrance of Israel into literal Canaan is only one aspect of the “rest” God had in store for His people. Once they were established in the Promised Land, He purposed to qualify them, as a nation, to be His chosen messengers of salvation to the world (see Vol. IV, pp. 26–30). But centuries later, in the time of David, they had not entered into this aspect of God’s “rest” (Heb. 4:7, 8); in fact, they never entered into it (see Vol. IV, pp. 30–34). Throughout its history Israel repeatedly made essentially the same mistake as that made by the generation whose probation, as a group, closed at Kadesh. Thus God finally barred them, as a nation, from ever entering into His spiritual “rest,” as He had formerly barred the generation at Kadesh from entering literal Canaan (Vol. IV, p. 33). They forfeited their role as the chosen people (see on Matt. 21:43).

 

ဒါဝိဒ်လက်ထက်တွင် ဘုရားသခင်က ဝိညာဉ်ရေးရာ “အနားယူခြင်း” သို့ ဝင်ရောက်ရန် ဖိတ်ခေါ်မှုကို ပြန်လည်သက်တမ်းတိုးပေးခဲ့ခြင်းသည် ယောရှုလက်ထက်နှင့် နောက်ပိုင်းတွင် အစ္စရေးလူမျိုးတို့ ထိုသို့ဝင်ရောက်ရန် မအောင်မြင်ခဲ့ခြင်းသည် ဒါဝိဒ်လက်ထက်တွင် ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးအတွက် ရည်ရွယ်ချက်ကို ပယ်ဖျက်မထားကြောင်း သက်သေပြသည်။ ထို့ပြင်၊ ဒါဝိဒ်လက်ထက်တွင် ဖိတ်ခေါ်မှုကို ပြန်လည်သက်တမ်းတိုးခြင်းသည် ယောရှုသည် အစ္စရေးလူမျိုးကို ဝိညာဉ်ရေးရာ “အနားယူခြင်း” သို့ မပို့ဆောင်နိုင်ခဲ့ကြောင်း သက်သေပြသည် (အခန်း ၄:၈)။

God’s renewed invitation in the time of David to enter into this spiritual aspect of His “rest” is evidence that Israel’s failure to do so in Joshua’s time and after, had not—in David’s time—yet canceled His purpose for Israel as a nation. Furthermore, the renewal of the invitation in David’s time is evidence that Joshua had not given Israel the spiritual “rest” (ch. 4:8).

 

၃. အခန်း ၄:၄ (ထိုနေရာ၌ ဖော်ပြထားသည်ကို ကြည့်ပါ) တွင် ဘုရားသခင်သည် ဖန်ဆင်းခြင်းသတ္တမနေ့တွင် အနားယူခြင်းကို ခရစ်ယာန်များ ဝင်ရောက်ရမည့် “အနားယူခြင်း” ၏ ဥပမာအဖြစ် အသုံးပြုထားသည်။

3. In ch. 4:4 (see comment there) God’s resting on the seventh day of creation week is used, in an illustrative sense, of the “rest” into which God would have Christians enter.

 

၄. အခန်း ၄:၁, ၃, ၁၀, ၁၁ တွင် ကာတာပိုးအိုနှင့် ကာတာပိုးစစ်သည် ခရစ်ယာန်များ၏ အပြစ်လုပ်ဆောင်မှုများမှ အနားယူခြင်းနှင့် ကိုယ်ပိုင်ကုသိုလ်ဖြင့် ကယ်တင်ခြင်းရရန် ကြိုးစားမှုများမှ အနားယူခြင်းကို ဖော်ပြသည်။ ခရစ်တော်၏ ကိုယ်ပိုင်ဖိတ်ခေါ်ချက်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ၊ “အလုပ်လုပ်နေသူများနှင့် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးထမ်းနေသူအားလုံး၊ ငါ့ထံသို့လာကြလော့၊ ငါသည် သင်တို့ကို အနားယူစေမည်” (မဿဲ ၁၁:၂၈ ကို ကြည့်ပါ)။

4. In ch. 4:1, 3, 10, 11 katapauō and katapausis refer to the Christian’s rest from the works of sin and from attempts to earn salvation by his own merits. Compare Christ’s personal invitation, “Come unto me, all ye that labour and are heavy laden, and I will give you rest” (see on Matt. 11:28).

 

အခန်း ၃ နှင့် ၄ တွင် “အနားယူခြင်း” ဟူသော စကားလုံးကို ဗဟိုပြုထားသော အငြင်းအခုံသည် အောက်ပါအတိုင်းဖြစ်သည်။

The line of reasoning in chs. 3 and 4, which centers in the word “rest,” is essentially as follows:

 

၁. ဘုရားသခင်သည် မောရှေအား အစ္စရေးလူမျိုးကို ကာနာန်ပြည်ရှိ “အနားယူခြင်း” သို့ ပို့ဆောင်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း၊ မောရှေနှင့် အီဂျစ်မှ ထွက်ခွာလာသော မျိုးဆက်သည် ကာနာန်ပြည်သို့ မဝင်ရောက်ခဲ့ပေ။

1. God originally intended that Moses should lead Israel into the Canaan “rest,” but neither Moses nor the generation that left Egypt entered Canaan.

 

၂. ယောရှုသည် နောက်မျိုးဆက်ကို ကာနာန်ပြည်သို့ ပို့ဆောင်ခဲ့သော်လည်း၊ ၎င်းတို့၏ မယုံကြည်မှုကြောင့် ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်ရေးရာ “အနားယူခြင်း” သို့ မပို့ဆောင်နိုင်ခဲ့ပေ။

2. Joshua, however, did lead the next generation into Canaan but because of their unbelief he could not lead them into God’s spiritual “rest.”

 

၃. ဒါဝိဒ်လက်ထက်တွင် ဘုရားသခင်သည် ဝိညာဉ်ရေးရာ “အနားယူခြင်း” သို့ ဝင်ရောက်ရန် ဖိတ်ခေါ်မှုကို ပြန်လည်သက်တမ်းတိုးခဲ့သည် (အတွဲ ၄၊ စာမျက်နှာ ၃၁ ကို ကြည့်ပါ)။ သို့သော် ဓမ္မသစ်ကျမ်းခေတ်တွင် အစ္စရေးလူမျိုးသည် လူမျိုးတစ်မျိုးအနေဖြင့် ဘုရားသခင်၏ “အနားယူခြင်း” သို့ မဝင်ရောက်ခဲ့ကြောင်း ထင်ရှားသည်။

3. In the days of David, God renewed the invitation to enter into His spiritual “rest” (see Vol. IV, p. 31). But it was obvious, by NT times, that Israel as a nation had not entered into God’s “rest.”

 

၄. သို့သော်လည်း၊ ဘုရားသခင်၏ ဖိတ်ခေါ်မှုနှင့် ကတိသည် လူသားတို့၏ မအောင်မြင်မှုများကြောင့် ပျက်ပြယ်မသွားပေ၊ အကြောင်းမူကား ဘုရားသခင်သည် သတ်မှတ်ထားသော ရည်မှန်းချက်တစ်ခုကို လူသားတို့၏ မအောင်မြင်မှုများရှိစေကာမူ နောက်ဆုံးတွင် အောင်မြင်စေမည် (အခန်း ၄:၃, ၄ ကို ကြည့်ပါ)။

4. Nevertheless, God’s invitation and promise had not lapsed by default, for when God determines upon a certain objective He will, ultimately, achieve it despite human failures (see on ch. 4:3, 4).

 

၅. ထို့ကြောင့် ဘုရားသခင်၏လူမျိုးသည် သူ၏ “အနားယူခြင်း” သို့ ယခုထိမဝင်ရောက်ရသေးသဖြင့် “ဘုရားသခင်၏လူမျိုးအတွက် အနားယူခြင်းတစ်ခု ကျန်ရှိနေသေးသည်” ဟူ၍ သေချာသည် (အခန်း ၄:၉)။

5. Accordingly, since God’s people have not as yet entered into His “rest,” it is certain that “there remaineth … a rest to the people of God” (ch. 4:9).

 

၆. ခရစ်ယာန်များသည် “ကျေးဇူးတော်ပလ္လင်သို့ ရဲရင့်စွာ ချဉ်းကပ်လျှင်” (အခန်း ၄:၁၆)၊ ထိုနေရာတွင် ခရစ်တော်သည် “ကျွန်ုပ်တို့၏ယုံကြည်ခြင်း၏ တမန်တော်နှင့် ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း” (အခန်း ၃:၁၊ အခန်း ၄:၁၄, ၁၅) အဖြစ် အမှုထမ်းဆောင်နေပြီး၊ ၎င်းတို့သည် “ကျွန်ုပ်တို့၏အားနည်းချက်များကို ခံစားနိုင်သော” သူတစ်ဦးကို တွေ့ရှိမည်ဖြစ်ပြီး “သနားကရုဏာရရှိရန်နှင့် လိုအပ်ချိန်တွင် ကူညီရန် ကျေးဇူးတော်ကို ရရှိမည်” (အခန်း ၄:၁၆)။ ဤသို့ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်က နောင်တရသော အပြစ်သားများအတွက် ပြင်ဆင်ထားသော ဝိညာဉ်ရေးရာ “အနားယူခြင်း” သို့ ဝင်ရောက်မည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ရေးသားသူသည် အစ္စရေးလူမျိုးသည် ရာစုနှစ်များစွာက ဝင်ရောက်ရန် မအောင်မြင်ခဲ့သော အတွေ့အကြုံသည် ယခုအခါ စစ်မှန်သော ခရစ်ယာန်များအတွက် အခွင့်ထူးဖြစ်လာသည်ဟု ရှင်းပြသည် (အခန်း ၃:၁၃, ၁၅)။

6. If Christians will “come boldly unto the throne of grace” (ch. 4:16), where Christ ministers as “the Apostle and High Priest of our profession” (ch. 3:1; cf. ch. 4:14, 15), they will find One who can “be touched with the feeling of” their “infirmities” (ch. 4:15), and will “obtain mercy, and find grace to help in time of need” (v. 16). In so doing they will enter into God’s spiritual “rest,” the “rest” of soul He has provided for repentant sinners. Thus, explains the writer, the experience into which Israel had failed to enter in centuries gone by becomes the privilege of the sincere Christian today (ch. 3:13, 15).

 

၇. “ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် သူ၏အနားယူခြင်းသို့ ဝင်ရောက်ရန် ကတိတစ်ခုရှိနေသေးသဖြင့် သင်တို့အနက်မှ မည်သူမဆို ၎င်းကို လွဲချော်မည်ကို စိုးရိမ်ရမည်။ … ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် ထိုအနားယူခြင်းသို့ ဝင်ရောက်ရန် ကြိုးစားအားထုတ်ကြစို့၊ မည်သူမျှ မယုံကြည်မှု၏ ဥပမာအတိုင်း လဲကျမသွားစေရန်” (အခန်း ၄:၁, ၁၁)။ ယုံကြည်ခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏ “အနားယူခြင်း” သို့ ဝင်ရောက်ရန် သော့ချက်ဖြစ်သည် (အခန်း ၄:၂၊ အခန်း ၃:၁၈, ၁၉၊ ၄:၆၊ ၁၁)၊ ထို့ကြောင့် “မယုံကြည်သော မကောင်းသောစိတ်နှလုံး” (အခန်း ၃:၁၂) ကို သတိပြုရမည်။

7. “Let us therefore fear, lest, a promise being left us of entering into his rest, any of you should seem to come short of it. … Let us labour therefore to enter into that rest, lest any man fall after the same example of unbelief” (ch. 4:1, 11). Faith is the key to entering into God’s “rest” (ch. 4:2; cf. chs. 3:18, 19; 4:6; 11), and we should “take heed” lest there be in us “an evil heart of unbelief” (ch. 3:12).

 

လီဗွီလူတို့၏ ယဇ်ပုရောဟိတ်စနစ်အောက်တွင် လူတို့သည် ခရစ်တော်ယေရှု၌ ကယ်တင်ခြင်းအစီအစဉ်ကို နားလည်ပြီး တန်ဖိုးထားရန် ဒီဇိုင်းထုတ်ထားသော “လုပ်ဆောင်မှုများ” ကို လုပ်ဆောင်ရမည်။ သို့သော် ခရစ်တော်၏ အမှုထမ်းခြင်းအောက်တွင် လူတို့သည် လူသားယဇ်ပုရောဟိတ်များ၏ ဖျန်ဖြေမှုမလိုဘဲ ခရစ်တော်ထံသို့ တိုက်ရိုက်သွားရမည်။ ၎င်းတို့သည် စည်းမျဉ်းစနစ် သို့မဟုတ် အခြားစနစ်များမှ လိုအပ်သော “လုပ်ဆောင်မှုများ” မပါဘဲ ခရစ်တော်ထဲတွင် “အနားယူခြင်း” ကို ရှာဖွေရမည်။ အခန်း ၃ နှင့် ၄ တွင် ရေးသားသူသည် သူ၏ ဂျူးခရစ်ယာန်ညီအစ်ကိုများအား ဤအကျိုးမရှိသော “လုပ်ဆောင်မှုများ” မှ ရပ်စဲပြီး ကောင်းကင်ရှိ ကျွန်ုပ်တို့၏ မဟာယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း၏ အပြစ်ဖြေရာကုသိုလ်နှင့် အမှုထမ်းခြင်းတွင် ရိုးရှင်းသော ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် “အနားယူခြင်း” သို့ ဝင်ရောက်ရန် တောင်းပန်သည်။ ဣဇာ ၃၀:၁၅၊ ယေရမိ ၆:၁၆၊ မဿဲ ၁၁:၂၉ ကို နှိုင်းယှဉ်ပါ။

Under the Levitical priesthood men were to perform certain “works” designed to help them understand and appreciate the plan of salvation in Christ Jesus. But under the ministration of Christ as high priest men are to go directly to Christ without the mediation of a human priest. They are to find “rest” in Christ, without the “works” required by the ceremonial system, or any other system. In chs. 3 and 4 the writer pleads with his Jewish Christian brethren to cease from these profitless “works” and to enter into the “rest” of simple faith in the atoning merits and ministry of our great High Priest in heaven. Compare Isa. 30:15; Jer. 6:16; Matt. 11:29.

 

၁၂. သတိပြုပါ။ သို့မဟုတ် “ဂရုစိုက်ပါ”၊ “သတိထားပါ”၊ “စဉ်းစားပါ”၊ စကားလုံးအရ “မြင်ပါ”၊ “ကြည့်ပါ” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ဤစာတမန်ကို လက်ခံရရှိသူများနှင့် ၎င်းကိုဖတ်ရှုသော ခရစ်ယာန်များအားလုံးသည် ရှေးအစ္စရေးလူမျိုးတို့၏ အတွေ့အကြုံကို အလေးအနက်အာရုံစိုက်ပြီး ၎င်းတို့ပြုလုပ်ခဲ့သော အမှားများကို ရှောင်ရှားရန် ဖြစ်သည်။

12. Take heed. Or, “take care,” “beware,” “consider,” literally, “see,” “look.” Those to whom the epistle is addressed, and all Christians who read it, are to give the most earnest heed to the experience of ancient Israel in order to avoid making the mistake they made.

 

ညီအစ်ကိုများ။ အခန်း ၁ ကို ကြည့်ပါ။

Brethren. See on v. 1.

 

မယုံကြည်သော မကောင်းသောစိတ်နှလုံး။ ဤအရာသည် လူသားနှင့် ဘုရားသခင်ဆက်ဆံရေးတွင် အမြဲတမ်း အခက်အခဲ၏အရင်းအမြစ်ဖြစ်သည်။ ဤသို့ပင် တော်ရာတွင်နှင့် နောက်ပိုင်းတွင် ကာနာန်ပြည်ရှိ အစ္စရေးလူမျိုးများနှင့် ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဤအခက်အခဲသည် ယနေ့ခေတ် အမည်ခံခရစ်ယာန်များအား ခရစ်တော်ယေရှု၌ စစ်မှန်သော ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ရရှိနိုင်သော “အနားယူခြင်း” အတွေ့အကြုံသို့ ဝင်ရောက်ခြင်းမှ တားဆီးသည်။ အစ္စရေးလူမျိုးတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းမရှိမှုသည် မောရှေနှင့် ခရစ်တော်၏ သစ္စာစောင့်သိမှုနှင့် သိသာထင်ရှားစွာ ခြားနားသည် (အခန်း ၁, ၂)။

An evil heart of unbelief. This has ever been the root of difficulty in the matter of man’s relation to God. Thus it was with Israel in the wilderness, and later in the land of Canaan. This same difficulty prevents nominal Christians today from entering into the experience of “rest” that is possible through genuine faith in Christ Jesus. Israel’s lack of faith stands in marked contrast with the faithfulness of Moses and Christ (vs. 1, 2).

 

ခွဲထွက်ခြင်း။ ဂရိစကားလုံး “အဖစ္စတီနီ” (aphistēmi) သည် “ထွက်သွားခြင်း”၊ “ဆုတ်ခွာခြင်း”၊ “ခွဲထွက်ခြင်း”၊ စကားလုံးအရ “အနားမှရပ်နေခြင်း” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ “အာပိုစတစီ” (apostasy) ဟူသော စကားလုံးသည် ဆက်စပ်သော နာမ်ပုံစံ “အဖစ္စတစီယာ” (apostasia) မှ ဆင်းသက်လာပြီး၊ ၎င်းသည် တမန်တော်များ၏အကျင့် ၂၁:၂၁ တွင် “စွန့်လွှတ်ခြင်း” နှင့် သက္ကသာလူမျိုးနှစ်စောင် ၂:၃ တွင် “ဖောက်ပြန်ခြင်း” ဟု ဘာသာပြန်ထားသည် (ထိုနေရာများတွင် ဖော်ပြထားသည်ကို ကြည့်ပါ)။ ဤနေရာတွင် ခရစ်ယာန်များအား ဘာသာရေးပုံစံများကို ထိန်းသိမ်းထားရင်း သူတို့၏စိတ်နှလုံးထဲတွင် “အသက်ရှင်သောဘုရားသခင်” ထံမှ ဖောက်ပြန်ခြင်းမှ သတိထားရန် ဆုံးမသည်။ ရှေးအစ္စရေးလူမျိုးတို့၏ အတွေ့အကြုံများသည် “သူတို့အတွက် ဥပမာများအဖြစ်” ဖြစ်ပျက်ခဲ့ပြီး “ကျွန်ုပ်တို့၏သွန်သင်ချက်အတွက် ရေးမှတ်ထားခဲ့သည်” (၁ ကောရိန္သု ၁၀:၁၁)။ ရှေးအစ္စရေးလူမျိုးတို့၏ ခေါင်းမာမှုကို ပြန်လည်သုံးသပ်ပြီး မိမိကိုယ်မိမိ သာလွန်သည်ဟု ထင်မှတ်သော ခရစ်ယာန်များသည် “မိမိရပ်တည်နေသည်ဟု ထင်သူသည် လဲကျမည်ကို သတိပြုရမည်” (၁ ကောရိန္သု ၁၀:၁၂၊ အခန်း ၁-၁၀ ကို နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

Departing. Gr. aphistēmi, “to go away,” “to withdraw,” “to depart,” literally, “to stand off from.” Our word “apostasy” is derived from the related noun form apostasia, which is translated in Acts 21:21 as “to forsake” and in 2 Thess. 2:3 as “falling away” (see comments there). Christians are here admonished to beware of apostatizing in their hearts “from the living God,” the while they maintain the forms of religion. The experiences through which ancient Israel passed “happened unto them for ensamples,” or, “as lessons” (1 Cor. 10:11), and “were written down for our instruction” (RSV). Christians who, upon reviewing the obduracy of ancient Israel, consider themselves superior, will do well to heed the admonition, “Let him that thinketh he standeth take heed lest he fall” (1 Cor. 10:12; cf. vs. 1–10).

 

အသက်ရှင်သောဘုရားသခင်။ အသက်ရှင်သောအရင်းအမြစ်မှ မိမိကိုယ်ကို ခွဲထုတ်ခြင်းသည် သေဆုံးခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

Living God. To separate oneself from the Source of life is to die.

 

 

၁၂ (အခန်း ၁၁:၆)။ မယုံကြည်ခြင်းအတွက် အားပေးမှုမရှိ။—မယုံကြည်ခြင်းအတွက် အားပေးမှုမရှိပေ။ သခင်ဘုရားသည် သူ၏ကျေးဇူးတော်နှင့် တန်ခိုးတော်ကို အကြိမ်ကြိမ် ထင်ရှားစေပြီး၊ ဤအရာသည် ကျွန်ုပ်တို့အား ယုံကြည်ခြင်းကို ပြုစုပျိုးထောင်ရန်၊ ယုံကြည်ခြင်းအကြောင်း ပြောဆိုရန်၊ ယုံကြည်ခြင်းအတိုင်း ပြုမူရန် အမြဲတမ်း အကျိုးရှိကြောင်း သင်ပေးသည်။ [ဟေဗြဲ ၃:၁၂ ကို ကိုးကားသည်] (စာလွှာ ၉၇၊ ၁၈၉၈)။

12 (ch. 11:6). No Encouragement Given for Unbelief.—There is no encouragement given for unbelief. The Lord manifests His grace and His power over and over again, and this should teach us that it is always profitable under all circumstances to cherish faith, to talk faith, to act faith. We are not to have our hearts and hands weakened by allowing the suggestions of suspicious minds to plant in our hearts the seeds of doubt and distrust [Heb. 3:12 quoted] (Letter 97, 1898).

 

ယုံကြည်ရန်နှင့် နာခံရန် လေ့လာပါ။—သခင်ဘုရားသည် လူသားအေးဂျင့်၏ ဆန္ဒနှင့် လုပ်ဆောင်မှုနှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်သည်။ ဘုရားသခင်၏ စကားတော်ကို ယုံကြည်ရန်၊ ယေရှုကို မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်ကယ်တင်ရှင်အဖြစ် ယုံကြည်ရန်နှင့် သူပေးသော ကျေးဇူးတော်ဆိုင်ရာ အဆိုပြုချက်များကို စိတ်အားထက်သန်စွာ၊ ချက်ချင်းတုံ့ပြန်ရန် လူတိုင်း၏ အခွင့်ထူးနှင့် တာဝန်ဖြစ်သည်။ သူသည် ကျမ်းစာများထဲတွင် ဘုရားသခင်၏ သွန်သင်ချက်များကို ယုံကြည်ရန်နှင့် နာခံရန် လေ့လာရမည်။ သူ၏ယုံကြည်ခြင်းကို ခံစားချက်အပေါ် အခြေမခံဘဲ သက်သေနှင့် ဘုရားသခင်၏ စကားတော်အပေါ် အခြေခံရမည် (မူရင်း ၃၊ ၁၈၉၅)။

Study to Believe and Obey.—The Lord works in cooperation with the will and action of the human agent. It is the privilege and duty of every man to take God at His word, to believe in Jesus as his personal Saviour, and to respond eagerly, immediately, to the gracious propositions which He makes. He is to study to believe and obey the divine instruction in the Scriptures. He is to base his faith not on feeling but upon the evidence and the Word of God (MS 3, 1895).

 

 

၁၃. နေ့စဉ်တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး တိုက်တွန်းပါ။ သို့မဟုတ် “တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး နေ့စဉ် အားပေးတိုက်တွန်းပါ”။ တမန်တော်များ၏အကျင့် ၁၆:၁၅၊ ၁ ကောရိန္သု ၁:၁၀ ကို နှိုင်းယှဉ်ပါ။

13. Exhort one another daily. Or, “keep on exhorting [or, “encouraging”] one another day by day.” Compare on Acts 16:15; 1 Cor. 1:10.

 

ယနေ့ဟုခေါ်သည့်အချိန်အထိ။ ဆိုလိုသည်မှာ စမ်းသပ်ချိန်ကာလရှိနေသေးသည့်အချိန်နှင့် ဘုရားသခင်၏ “အနားယူခြင်း” သို့ ဝင်ရောက်ရန် ကရုဏာဖိတ်ခေါ်မှုကို ဆက်လက်ပြုလုပ်နေသည့်အချိန်ဖြစ်သည်။

While it is called To day. That is, while the day of probation lasts and while the merciful invitation to enter into God’s “rest” is still being made.

 

မာကျောခြင်း။ ထွက်မြောက်ရာ ၄:၂၁ ကို ကြည့်ပါ၊ ဟေဗြဲ ၃:၈ ကို နှိုင်းယှဉ်ပါ။

Hardened. See on Ex. 4:21; cf. Heb. 3:8.

 

လှည့်စားမှု။ သို့မဟုတ် “ထင်ယောင်ထင်မှား”၊ “လိမ်လည်မှု”။ လူတို့သည် အပြစ်ကို ဆွဲဆောင်မှုရှိပြီး လိုလားဖွယ်ကောင်းသည်ဟု ထင်မြင်သောကြောင့် အပြစ်ထဲသို့ ဆွဲဆောင်ခံရသည်။ ဧဝသည် ဘုရားသခင်က သတိပေးထားသော အရာကို “ကောင်းသည်”၊ “သာယာသည်”၊ လိုလားဖွယ်ကောင်းသည်ဟု “မြင်” သောအခါ (ကမ္ဘာဦး ၃:၆ ကို ကြည့်ပါ) သူမသည် ဖြောင့်မတ်ခြင်းနှင့် အပြစ်ကို ပိုင်းခြားထားသော မျဉ်းကို ဖြတ်ကျော်ခဲ့သည်။ စစ်မှန်သော ခရစ်ယာန်သည် ဘုရားသခင်က သတိပေးထားသော အရာများသည် ဆွဲဆောင်မှုရှိပြီး လိုလားဖွယ်ကောင်းသည်ဟု ထင်မြင်လာသောအခါ သတိထားရမည်။ ဘုရားသခင်က မမှန်ကန်သည်ဟု ပြောထားသော အရာများသည် မှန်ကန်သည်ဟု ထင်မြင်လာသောအခါ၊ ခရစ်ယာန်သည် အရာများသည် အမှန်တကယ်မဟုတ်သည့်ပုံစံဖြင့် ပေါ်ထွက်လာသော စာတန်၏ စွဲမက်ဖွယ်နယ်မြေပေါ်တွင် ရပ်တည်နေကြောင်း သိရမည်။

Deceitfulness. Or, “delusion,” “fraud.” Men are lured into sin because it appears attractive and desirable. It was when Eve “saw” that what God had warned her not to eat appeared “good,” “pleasant,” and desirable (see on Gen. 3:6) that she stepped across the line that separates righteousness from sin. The sincere Christian will do well to beware when anything that God has warned against begins to appear attractive and desirable. When what God has said is all wrong begins to look all right the Christian may know that he stands on Satan’s enchanted ground, where things appear to be the opposite of what they really are.

 

၁၄. ဖြစ်လာပြီ။ သို့မဟုတ် “ဖြစ်လာကြပြီ”။

14. Are made. Rather, “have become.”

 

ခရစ်တော်၌ ပါဝင်သူများ။ သို့မဟုတ် “ခရစ်တော်တွင် ဝေစုရှိသူများ”။ ခရစ်ယာန်သည် သူ၏သခင်ဘုရား၏ အောင်မြင်မှုနှင့် စရိုက်လက္ခဏာများကို ဝေစုခံစားပြီး၊ ခရစ်တော်၏ ကပ်တိုင်ပေါ်ရှိ ကြီးမြတ်သော စွန့်လွှတ်အနစ်နာခံမှုနှင့် ကောင်းကင်ရှိ ယဇ်ပုရောဟိတ်အဖြစ် အမှုထမ်းခြင်းကြောင့် ၎င်းတို့ရရှိခံစားရမည့် အကျိုးကျေးဇူးများနှင့် ကောင်းချီးများကို ခံစားရမည်။ ဤဘဝတွင် ခရစ်တော်နှင့် ပေါင်းစည်းခြင်းသည် အဖိုးတန်သော အတွေ့အကြုံဖြစ်သည် (ဂလာတိ ၂:၂၀ ကို ကြည့်ပါ)။ ဤသည်မှာ ကျွန်ုပ်တို့ဝင်ရောက်ရမည့် “အနားယူခြင်း” ဖြစ်သည်။

Partakers of Christ. Or, “sharers in Christ.” The Christian shares in the victory and character of his blessed Lord, and may partake of the benefits and blessing that are his to enjoy as a result of Christ’s great sacrifice upon the cross and His ministry as high priest in the courts above. Union with Christ here and now is a precious experience (see on Gal. 2:20). This is the “rest” into which we are to enter.

 

ဆုပ်ကိုင်ထားလျှင်။ မဿဲ ၂၄:၁၃၊ ဟေဗြဲ ၁၀:၃၅, ၃၆ ကို ကြည့်ပါ။

If we hold. See on Matt. 24:13; Heb. 10:35, 36.

 

အစပိုင်း။ စစ်မှန်သော ပြောင်းလဲခြင်းနှင့်အတူ လိုက်ပါလာသော တောက်ပသော ယုံကြည်ခြင်းသည် အချိန်ကြာလာသောအခါ မှေးမှိန်သွားနိုင်ပြီး၊ နွေးထွေးသော စိတ်နှလုံးသည် အေးစက်သွားနိုင်သည်။ မိမိ၏ ပထမဆုံး ယုံကြည်ခြင်းနှင့် စိတ်အားထက်သန်မှုကို ဘဝတစ်လျှောက် မှေးမှိန်မသွားစေဘဲ ထိန်းသိမ်းထားသော ခရစ်ယာန်သည် ပျော်ရွှင်ဖွယ်ဖြစ်သည်။ အခန်း ၆ ကို ကြည့်ပါ။

The beginning. After a time the bright faith that accompanies genuine conversion may tarnish, and the warm heart may become cool. Happy the Christian who preserves his first faith and ardor undiminished throughout life. See on v. 6.

 

ယုံကြည်ခြင်း။ ဂရိစကားလုံး “ဟူပိုစတစစ်” (hupostasis) (အခန်း ၁:၃ ကို ကြည့်ပါ)၊ အခန်း ၃:၆ တွင် “ယုံကြည်ခြင်း” ဟု ဘာသာပြန်ထားသော စကားလုံးနှင့် ကွဲပြားသည် (ထိုနေရာ၌ ဖော်ပြထားသည်ကို ကြည့်ပါ)။ ယုံကြည်ခြင်းကို အဆုံးထိ ခိုင်မြဲစွာ ဆုပ်ကိုင်ထားခြင်းသည် စိတ်နှလုံးမာကျောခြင်း၏ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သည် (အခန်း ၈, ၁၅ ကို နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

Confidence. Gr. hupostasis (see on ch. 1:3), a different word from that translated “confidence” in ch. 3:6 (see comment there). To hold one’s confidence firm to the end is the opposite of hardening one’s heart (cf. vs. 8, 15).

 

ခိုင်မြဲခြင်း။ ဂရိစကားလုံး “ဘီဘိုင်အိုစ်” (bebaios) သည် အခန်း ၆ တွင် “ခိုင်မြဲသည်” ဟု ဘာသာပြန်ထားသည်။

Stedfast. Gr. bebaios, the word translated “firm” in v. 6.

 

အဆုံးတိုင်အောင်။ မဿဲ ၂၄:၁၃၊ ဗျာဒိတ် ၂:၁၀ ကို ကြည့်ပါ။ ဟေဗြဲကျမ်း၏ ဆုံးမဩဝါဒများသည် မူလက တမန်တော်အသင်းတော်ရှိ ယုံကြည်သော ဂျူးများထံသို့ ဦးတည်ခဲ့ပြီး၊ ဤကျမ်း၏ သတင်းစကားများသည် ထိုအုပ်စုအတွက် အဓိကအသုံးချမှုရှိခဲ့သည် (စာမျက်နှာ ၃၈၇၊ ၃၈၉ ကို ကြည့်ပါ)။ တမန်တော်ခေတ်အသင်းတော်တွင် သခင်ဘုရား၏ ကတိထားရာ ပြန်လည်ကြွရောက်လာခြင်းသည် မကြာမီ ဖြစ်ပေါ်လိမ့်မည်ဟု ယေဘုယျယုံကြည်ခဲ့ကြသည် (ရောမ ၁၃ ၏ ထပ်ဆောင်းမှတ်ချက်ကို ကြည့်ပါ)၊ သို့သော် ခရစ်တော်ကောင်းကင်သို့ တက်ကြွသွားပြီးနောက် နှစ်ပေါင်း ၃၀ ကျော်ကြာသည်အထိ (အတွဲ ၆၊ စာမျက်နှာ ၁၀၆ ကို ကြည့်ပါ) သူ၏ ချက်ချင်းကြွရောက်လာခြင်း၏ လက္ခဏာမရှိသေးပေ။ ထိုအချိန်တွင် ရှည်လျားပြီး မမျှော်လင့်ထားသော နှောင့်နှေးမှုသည် အချို့၏ ယုံကြည်ခြင်းကို အားနည်းစေခဲ့ပြီး၊ “အဆုံးတိုင်အောင် ခိုင်မြဲစွာ” နေရန် ဆုံးမဩဝါဒသည် ဤယိမ်းယိုင်နေသော အုပ်စုအတွက် အထူးရည်ရွယ်ခဲ့ပေမည်။ ကောင်းကင်ရှိ ကျွန်ုပ်တို့၏ မဟာယဇ်ပုရောဟိတ်အဖြစ် ခရစ်တော်၏ အမှုတော်ကို ရှင်းလင်းစွာ နားလည်ခြင်းသည် ၎င်းတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းအတွက် ခိုင်မာသော အုတ်မြစ်ပေးမည်ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းတို့အား “ခရစ်တော်၌ ပါဝင်သူများ” (ဟေဗြဲ ၃:၁၄) ဖြစ်လာစေရန် ဖြစ်နိုင်ချေရှိစေသည်။ ၎င်းတို့သည် မိမိတို့အတွက်ရော အခြားသူများအတွက်ပါ လုပ်ဆောင်ရမည့် ကြီးမားသော အမှုတစ်ခု ကျန်ရှိနေသေးကြောင်း နားလည်ရမည်။ ယေရှု၏ ပြန်လည်ကြွရောက်လာခြင်းတွင် နှောင့်နှေးမှု ရှိနိုင်သော်လည်း၊ ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ယခုအချိန်တွင် ဘုရားသခင်၏ “အနားယူခြင်း” သို့ ဝင်ရောက်ရန် ၎င်းတို့၏ အခွင့်ထူးဖြစ်သည် (အခန်း ၇-၁၁ ကို ကြည့်ပါ) (အခန်း ၁၂ ကို ကြည့်ပါ)။ တမန်တော်အသင်းတော်အား ပေးထားသော ဤဆုံးမဩဝါဒသည် ယနေ့အသင်းတော်အတွက် အထူးသင့်လျော်သည်။

Unto the end. See on Matt. 24:13; Rev. 2:10. The admonitions of the book of Hebrews were originally addressed to believing Jews of the apostolic church, and the messages of the book had their primary application to that group (see pp. 387, 389). It was commonly believed in the church of apostolic times that the promised return of the Lord would not be long delayed (see Additional Note on Rom. 13), but some 30 years or more had now passed since Christ ascended to heaven (see Vol. VI, p. 106) and there was still no sign of His immediate coming. What then doubtless seemed a long and unexpected delay may have found the faith of some on the wane, and perhaps the admonition to be “stedfast unto the end” was intended particularly for this wavering group. A clear conception of the work of Christ as our great high priest in the courts above would provide a firm foundation for their faith by making it possible for them to be “partakers of Christ” (Heb. 3:14). They must understand that a great work yet remained to be done, both for themselves and for others. There might be delay in the return of Jesus, but it was their privilege to enter into God’s “rest” now (see on vs. 7–11) by faith (see on v. 12). The admonition here given the apostolic church is particularly appropriate for the church today.

 

၁၅. ဤသို့ဆိုနေသည့်အချိန်။ ခရစ်ယာန်သည် ကမ္ဘာမြေ၏ ကယ်တင်ခြင်း၏ ကြီးမားသောနေ့တစ်လျှောက်—“ယနေ့ဟုဆိုနေသည့်အချိန်” တွင် “ခိုင်မြဲစွာ” ရှိနေရမည်။

15. While it is said. The Christian is to remain “stedfast” throughout earth’s great day of salvation—“while it is said, To day.”

 

ယနေ့။ အခန်း ၁၅ ၏မှတ်ချက်အတွက် အခန်း ၇, ၈ ကို ကြည့်ပါ။ အလေးပေးရန်အတွက် ဆာလံ ၉၅ မှ ကိုးကားချက်ကို ဤနေရာတွင် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ထပ်မံဖော်ပြထားသည်။

To day. For comment on v. 15 see on vs. 7, 8. For emphasis the quotation from Ps. 95 is here repeated in part.

 

၁၆. အချို့။ ဆိုလိုသည်မှာ ကာဒေ့ရှဗာနဲတွင် ပုန်ကန်ခဲ့သူများ (အခန်း ၈-၁၁ ကို ကြည့်ပါ)။ ဤသည်မှာ ရောင့်ရဲပြောဆိုမှုတစ်ခုဖြစ်သည်၊ အကြောင်းမူကား အီဂျစ်မှ လွတ်မြောက်လာသော လူအများစုသည် ပုန်ကန်မှုတွင် ပါဝင်ခဲ့ပြီး တော်ရာတွင် သေဆုံးခဲ့ကြသည်။ သို့သော် အခန်း ၁၆ ၏ ဂရိဘာသာစကား၏ ပထမပိုင်းကို “မည်သူတို့သည် … ပုန်ကန်ခဲ့သနည်း” ဟု ဘာသာပြန်နိုင်သည်။ ဂရိဘာသာတွင် အခန်း ၁၆ သည် အခန်း ၁၇, ၁၈ နှင့် ဖွဲ့စည်းပုံတွင် ထင်ရှားစွာ အပြိုင်ဖြစ်နေပြီး၊ ဤအချက်သည် ၎င်းကို မေးခွန်းအဖြစ်လည်း ဘာသာပြန်သင့်ကြောင်း ညွှန်ပြသည်။

16. Some. That is, those who rebelled at Kadesh-barnea (see on vs. 8–11). This is an understatement, for almost all of those who had been delivered from Egypt were involved in the rebellion and perished in the wilderness. However, the Greek of the first part of v. 16 may be translated: “Who … rebelled?” In Greek v. 16 is obviously parallel in construction with vs. 17, 18, which fact implies that it should also be translated as a question.

 

သူတို့ကြားသိခဲ့သောအခါ။ သို့မဟုတ် “သူတို့ကြားသိခဲ့သော်လည်း”၊ ဆိုလိုသည်မှာ သူတို့သည် ပိုမိုသိရှိထားသော်လည်း ဖြစ်သည်။

When they had heard. Or, “even though they heard,” that is, even though they knew better.

 

စိတ်ဆိုးစေသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ပုန်ကန်ခြင်း (အခန်း ၈ ကို ကြည့်ပါ)။

Provoke. That is, rebel (see on v. 8).

 

သို့သော်အားလုံးမဟုတ်။ သို့မဟုတ် “အားလုံးမဟုတ်သနည်း”။ ပထမဆုံး စကားလုံးမေးခွန်းကို ဒုတိယမေးခွန်းဖြင့် ဖြေကြားထားသည်။ ဤမေးခွန်းသည် အီဂျစ်မှထွက်လာသူအားလုံး ပုန်ကန်ခဲ့ကြောင်း ညွှန်ပြသည်။ ယေဘုယျအားဖြင့် ဤသည်မှာ မှန်ကန်သော်လည်း၊ အချို့ခြွင်းချက်များ ရှိခဲ့သည် (တောလည်ရာ ၂၆:၆၅၊ ယောရှု ၁၇:၄၊ ၂၂:၁၃, ၃၁, ၃၂၊ တောလည်ရာ ၂၅:၇ ကို နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

Howbeit not all. Rather, “Indeed was it not all …?” The first rhetorical question is answered by a second. The question implies that all who came out of Egypt rebelled. In a general sense this was true, though there were certain exceptions (see Num. 26:65; cf. Joshua 17:4; 22:13, 31, 32; Num. 25:7).

 

မောရှေအားဖြင့်။ ဆိုလိုသည်မှာ မောရှေ၏ ခေါင်းဆောင်မှုအောက်တွင် ဖြစ်သည်။

By Moses. That is, under Moses’ leadership.

 

၁၇. စိတ်မချမ်းမသာဖြစ်စေသည်။ အခန်း ၁၀ ကို ကြည့်ပါ။

17. Grieved. See on v. 10.

 

အနှစ်လေးဆယ်။ အခန်း ၉ ကို ကြည့်ပါ။

Forty years. See on v. 9.

 

အပြစ်ပြုသူများ။ ဆိုလိုသည်မှာ ထပ်ခါတလဲလဲ ပုန်ကန်ခဲ့သူများ (အခန်း ၈-၁၀ ကို ကြည့်ပါ)။

Them that had sinned. That is, those who habitually rebelled (see on vs. 8–10).

 

အလောင်းများ။ သို့မဟုတ် “ခန္ဓာကိုယ်များ”။

Carcases. Or, “bodies.”

 

တော်ရာ။ အခန်း ၈ ကို ကြည့်ပါ။

The wilderness. See on v. 8.

 

၁၈. သူကျိန်ဆိုခဲ့သည်။ တောလည်ရာ ၁၄:၂၂-၃၅ ကို ကြည့်ပါ။

18. Sware he. See Num. 14:22–35.

 

သူ၏အနားယူခြင်းသို့ မဝင်ရောက်ရ။ အခန်း ၁၁ ကို ကြည့်ပါ။

Not enter into his rest. See on v. 11.

 

မယုံကြည်သူများ။ သို့မဟုတ် “မနာခံသူများ”။

Them that believed not. Or, “them that were disobedient.”

 

၁၉. ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့မြင်ရသည်။ ရေးသားသူသည် အခန်း ၇ တွင် စတင်ကိုးကားခဲ့သော အငြင်းအခုံ၏ လိုင်းကို နိဂုံးချုပ်သည်။

19. So we see. The author concludes the line of thought introduced by the quotation begun in v. 7.

 

သူတို့ဝင်ရောက်နိုင်ခြင်းမရှိခဲ့။ ကာဒေ့ရှဗာနဲတွင် ပုန်ကန်မှုသည် အထွတ်အထိပ်သို့ရောက်ရှိခဲ့သော အစ္စရေးလူမျိုးမျိုးဆက်သည် ကတိထားရာပြည်သို့ ဝင်ရောက်ခြင်းမှ တားမြစ်ခံခဲ့ရသည်မှာ ဘုရားသခင်၏ တမင်သက်သက်လုပ်ဆောင်မှု သို့မဟုတ် မောရှေသည် ခိုင်မာပြီး စွမ်းရည်ရှိသော ခေါင်းဆောင်မှုပေးရန် မအောင်မြင်ခဲ့ခြင်းကြောင့် မဟုတ်ဘဲ၊ အခြေခံပြီး သေစေနိုင်သော ချို့ယွင်းချက်တစ်ခုကြောင့်ဖြစ်သည်။ မောရှေသည် “သူ၏အိမ်တော်တွင် သစ္စာရှိခဲ့” (အခန်း ၂, ၅) ဖြစ်သောကြောင့် ၎င်းတို့၏ မအောင်မြင်မှုအတွက် တာဝန်ခံရမည်မဟုတ်ပေ။ ၎င်းတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းမရှိမှုသည် မနာခံမှုဖြင့် ထင်ရှားပြသခဲ့ပြီး၊ ၎င်းသည် ၎င်းတို့အား ဝင်ရောက်ရန် မဖြစ်နိုင်စေခဲ့သည်။

They could not enter. The generation of Israelites whose rebellion reached a climax at Kadesh-barnea was barred from entering the Promised Land because of a fundamental and fatal defect, not by an arbitrary act on the part of God or because Moses had failed to provide strong and able leadership. Moses had been “faithful in all his house” (vs. 2, 5), and could therefore not be charged with responsibility for their failure. Their lack of faith, demonstrated by their disobedience, made it impossible for them to enter.

 

မယုံကြည်ခြင်း။ လူများ၏ “မယုံကြည်ခြင်း” သည် မောရှေ၏ သစ္စာစောင့်သိမှုနှင့် သိသာထင်ရှားပြီး ဝမ်းနည်းဖွယ် ခြားနားမှုအဖြစ် ထင်ရှားသည်။ လူများသည် မောရှေကဲ့သို့ ပိုမိုဖြစ်ခဲ့ပါမူ သူတို့သည် ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ပေမည်။ မောရှေကဲ့သို့ပင် ခရစ်တော်သည်လည်း “သစ္စာရှိ” ပြီး၊ အချို့ခရစ်ယာန်များ၏ ဝိညာဉ်ရေးရာ “အနားယူခြင်း” (အခန်း ၁၁ ကို ကြည့်ပါ) သို့ ဝင်ရောက်ရန် မအောင်မြင်မှုအတွက် တာဝန်ခံရမည်မဟုတ်ပေ။ ဤသည်မှာ ရှေးအစ္စရေးလူမျိုးတို့၏ အတွေ့အကြုံမှ ရေးသားသူဆွဲထုတ်သော သင်ခန်းစာဖြစ်သည် (အခန်း ၄:၁ ကို ကြည့်ပါ)။

Unbelief. The “unbelief” of the people stands forth in sharp and sad contrast with the faithfulness of Moses. Had the people been more like him they might have entered in. Like Moses, Christ also is “faithful” and cannot be held responsible for the failure on the part of some Christians to enter into the promised “rest” of soul (see on v. 11). This is the lesson drawn by the author from the experience of ancient Israel (see on ch. 4:1).

 

ellen g. white comments

5, 6 PP 480

7, 8 AH 358; CT 419; SC 34; 5T 216

11 1T 281

12 CSW 30; PP 294; SC 108; SR 126; TM 355; 1T 377; 2T 656; 5T 72,  234, 701

12–14 1T 429

12–16 8T 115

13 COL 44

14 AA 242, 518; CT 183; Ev 360; GW 128,  262,  269, 307; ML 313; PK 595; 6T 60, 250; 7T 108; 8T 11, 297; 9T 29

15 AH 358; CT 419; SC 34; 5T 216

19 Ev 696; GC 458