ရောမဩဝါဒစာ ၁၃

 

အခန်းကြီး - ၁၃

chapter 13

 

၁. အုပ်ချုပ်သူများအား နာခံမှုနှင့် အခြားတာဝန်များစွာကို ကျွန်ုပ်တို့ အကြွေးတင်ရှိသည်။ ၈. မေတ္တာသည် ပညတ်တရားကို ဖြည့်ဆည်းပေးခြင်းဖြစ်သည်။ ၁၁. ဝါးမျိုခြင်း၊ ယစ်မူးခြင်းနှင့် မှောင်မိုက်သော လုပ်ဆောင်မှုများသည် ဧဝံဂေလိတရားကာလ၌ မသင့်လျော်ပေ။

1 Subjection, and many other duties, we owe to the magistrates. 8 Love is the fulfilling of the law. 11 Gluttony and drunkenness, and the works of darkness, are out of season in the time of the gospel.

 

 

၁–၇. အုပ်ချုပ်သူများသည် ဘုရားသခင်၏ ကျေးကျွန်များဖြစ်သည်။—ဤမြေကြီးပေါ်တွင် အလွန်ရှုတ်ချဖွယ်ရာတစ်ခုမှာ စိတ်အားထက်သန်လွန်းသော အုပ်ချုပ်သူများနှင့် မတရားသော တရားသူကြီးများ ရှိနေခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် သူတို့သည် အကြီးမြတ်ဆုံးသော အုပ်ချုပ်သူ၊ ဉာဏ်ပညာအားလုံးရှိသော ဘုရားသခင်၏ အာဏာအောက်တွင်ရှိကြောင်း၊ ထိုဘုရားသခင်သည် အုပ်ချုပ်သူ၊ မင်းသား၊ အုပ်စိုးသူ၊ သို့မဟုတ် ဘုရင်တိုင်းထက် သာလွန်ကြောင်း မေ့လျော့ကြသည်။

1–7. Rulers Are God’s Servants.—One of the most deplorable things upon the earth is the fact that there are passionate governors and unjust judges. They forget that they are under the authority of the great Governor, the all-wise God, and that He is above every ruler, prince, governor, or king.

 

အုပ်စိုးသူများသည် ဘုရားသခင်၏ ကျွန်များဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်၏ သင်တန်းသားများအဖြစ် ၎င်းတို့၏ အချိန်ကို ဝတ်ပြုရမည်ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် သခင်ဘုရား၏ “ဤသို့ဆိုသည်” ဟူသော ရှင်းလင်းသော စကားကို သစ္စာရှိစွာ လိုက်နာပြီး တရားမျှတမှုနှင့် စီရင်ဆုံးဖြတ်မှုပြုရန် သခင်ဘုရား၏ လမ်းကို စောင့်ထိန်းရမည်ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် ဘက်လိုက်မှုမရှိဘဲ၊ လိမ်ညာမှုမရှိဘဲ ၎င်းတို့၏ အာဏာကို ကျင့်သုံးရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဝယ်ယူခြင်း သို့မဟုတ် ရောင်းချခြင်းကို ငြင်းဆိုရမည်၊ လာဘ်ပေးလာဘ်ယူမှုအားလုံးကို မထီမဲ့မြင်ပြုကာ၊ ဘုရားသခင်ရှေ့တွင် သီးခြားတည်ရှိသော အကျင့်စာရိတ္တနှင့် ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိန်းသိမ်းရမည်ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် မရိုးမဖြူသော သို့မဟုတ် မတရားသော လုပ်ရပ်တစ်ခုကိုမျှ လိုက်လျောမထောက်ခံရပါ။ ၎င်းတို့သည် သူတစ်ပါးကို ဖိနှိပ်မှုပြုရာတွင် ထောက်ခံခြင်း သို့မဟုတ် မိုက်မဲပြီး မတရားသော လုပ်ရပ်များကို ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင် မပြုလုပ်ရပါ။ ပညာရှိသော အုပ်စိုးသူများသည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရားကို ဂရုမစိုက်သူများ၏ မနာလိုမှုနှင့် အာဃာတကြောင့် လူများကို ဖိနှိပ်ခံရခြင်းကို ခွင့်မပြုရပါ။ … လူတိုင်းသည် ထာဝရဘဝကို အမြဲတွေးတောထားရန် လိုအပ်ပြီး၊ ဘုရားသခင်သည် ကောင်းကင်တရားရုံးတွင် ၎င်းတို့၏ စီရင်ဆုံးဖြတ်မှုကို အတည်မပြုနိုင်သော ပုံစံဖြင့် မပြုမူသင့်ပါ (RH အောက်တိုဘာ ၁၊ ၁၈၉၅)။

Rulers are God’s servants, and they are to serve their time as His apprentices. It is for their good that they faithfully follow the plain “Thus saith the Lord,” keeping the way of the Lord to do justice and judgment. They are to exercise their powers without partiality and without hypocrisy, refusing to be bought or sold, scorning all bribes, and standing in moral independence and dignity before God. They are not to connive at one act of dishonesty or injustice. They are not to do a base, unjust action themselves, nor to sustain others in acts of oppression. Wise rulers will not permit the people to be oppressed because of the envy and jealousy of those who disregard the law of God. … All need to keep eternity in view, and not to act in such a way that God cannot ratify their judgment in the courts of heaven (RH Oct. 1, 1895).

 

၁။ ဝိညာဉ်တိုင်း။ ဆိုလိုသည်မှာ လူတိုင်းဖြစ်သည် (ရောမ ၂:၉ တွင်ကြည့်ပါ၊ ဆာလံ ၁၆:၁၀ နှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

1. Every soul. That is, every person (see on Rom. 2:9; cf. on Ps. 16:10).

 

လွန်ကဲသောအာဏာများကို နာခံရမည်။ ဂရိစကားလုံး “hupotassō” သည် “ကိုယ့်ကိုယ်ကို နှိမ့်ချခြင်း”၊ “နာခံခြင်း” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။

Be subject. Gr. hupotassō, “to submit oneself.”“to be in subjection,” “to obey.”

 

လွန်ကဲသောအာဏာများ။ စကားလုံးအတိုင်း ဆိုလျှင် “အခြားသူများအပေါ်တွင် အာဏာရှိသူများ” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရပြီး၊ “အခြားသူများကို အုပ်ချုပ်ရန် ခန့်အပ်ထားသူများ” ကို ဆိုလိုသည်။ ၁ ပေတရု ၂:၁၃ တွင်ကြည့်ပါ၊ လုကာ ၁၂:၁၁၊ တိတု ၃:၁ နှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါ။

The higher powers. Literally, “authorities that have themselves over,” meaning “those who are set in authority over others.” See 1 Peter 2:13; cf. Luke 12:11; Titus 3:1 Throughout this section the word translated “power” (exousia) means “authority,” that is, power to rule or govern. It is to be distinguished from dunamis, also frequently translated “power” (see Rom. 1:16, 20; 1 Cor. 1:18), which means “strength,” “force,” “power [or “ability”] to perform.”

 

ဘုရားသခင်မှတစ်ပါး အာဏာမရှိ။ ဆိုလိုသည်မှာ ဘုရားသခင်၏ ခွင့်ပြုချက်နှင့် ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင်မှတစ်ပါး လူ့အာဏာတစ်စုံတစ်ရာမရှိဟု ဆိုလိုသည်။ ဓမ္မဟောင်းကျမ်းတွင် ဘုရားသခင်သည် တစ်ဦးကို တင်မြှောက်ပြီး တစ်ဦးကို ဖြုတ်ချသည်ဟု မကြာခဏ ဖော်ပြထားသည် (ဒံယေလ ၄:၁၇ တွင်ကြည့်ပါ၊ ဒံယေလ ၂:၂၁၊ ၄:၂၅၊ ၃၄၊ ၃၅ နှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

No power but of God. That is, no human authority exists except by God’s permission and under His control. The OT often asserts that God sets up one and puts down another (see on Dan. 4:17; cf. ch. 2:21; 4:25, 34, 35).

 

ရှိပြီးသောအာဏာများ။ သို့မဟုတ် “လက်ရှိအာဏာများ”။

The powers that be. Or, “the existing authorities.”

 

ဘုရားသခင်က ခန့်အပ်ထားသည်။ ရောမ ၁၊ ၂ တွင် “နာခံရမည်”၊ “ခန့်အပ်ထားသည်”၊ “ဆန့်ကျင်သည်” (ပထမအကြိမ်ဖော်ပြချက်)၊ “စီရင်ပြဋ္ဌာန်းချက်” ဟူသော ဂရိစကားလုံးများသည် “tassō” ဟူသော အမြစ်စကားလုံးတစ်ခုတည်းပေါ်တွင် တည်ဆောက်ထားသည်။ ၎င်းသည် “စီစဉ်ရန်”၊ “ဖွဲ့စည်းရန်”၊ “တင်ထားရန်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ၎င်းသည် ဤကျမ်းပိုဒ်အား အင်္ဂလိပ်ဘာသာတွင် အပြည့်အဝဖော်ပြမထားနိုင်သော ဆန့်ကျင်ဘက်အင်အားတစ်ခုကို ပေးသည်။

Ordained of God. The Greek words in vs. 1, 2 that are translated “be subject,” “ordained,” “resisteth” (the first occurrence), and “ordinance” are all built on the same root tassō, “to order,” “to arrange,” “to set.” This gives an antithetical force to the passage that cannot be fully represented in English.

 

ရှင်ပေါလုသည် ဤကျမ်းပိုဒ်များတွင် ဘုရားသခင်သည် လူ့အစိုးရများ၏ လုပ်ရပ်များကို အမြဲတမ်း သဘောတူသည်ဟု မဆိုလိုပါ။ ထို့ပြင် ခရစ်ယာန်များသည် ၎င်းတို့ကို အမြဲတမ်း နာခံရမည်ဟူသော တာဝန်ရှိသည်ဟုလည်း ရှင်ပေါလု မဆိုလိုပါ။ အစိုးရ၏ လိုအပ်ချက်များသည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရားနှင့် ဆန့်ကျင်နိုင်ပြီး၊ ထိုသို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် ခရစ်ယာန်တစ်ဦးသည် “လူထက် ဘုရားသခင်ကို နာခံရမည်” (တမန်တော် ၄:၁၉၊ ၅:၂၉)။ ရှင်ပေါလု၏ အဓိကအချက်မှာ လူ့အစိုးရများ၏ အုပ်ချုပ်ရေးအာဏာကို လူသားများ၏ သာယာဝပြောရေးအတွက် ဘုရားသခင်က လူသားများထံ အပ်နှံထားခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းတို့၏ အာဏာတည်မြဲမှု သို့မဟုတ် အာဏာပြုတ်ကျမှုသည် ဘုရားသခင်၏ လက်ထဲတွင် ရှိသည်ဟူသော အချက်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ခရစ်ယာန်တစ်ဦးသည် လက်ရှိအစိုးရ၏ အာဏာကို ထောက်ခံရမည်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် “ရှိပြီးသောအာဏာများ” ကို ဆန့်ကျင်ရန် သို့မဟုတ် ဖယ်ရှားရန် ကိုယ်ပိုင်လက်ဖြင့် လုပ်ဆောင်ရန် မယူဆရပါ။

Paul does not imply in these verses that God always approves the conduct of civil governments. Nor does Paul mean that it is the Christian’s duty always to submit to them. The requirements of government may at times be contrary to the law of God, and under such circumstances the Christian is “to obey God rather than men” (Acts 4:19; 5:29). Paul’s point is that the ruling power of human governments is entrusted to men by God, according to His own purposes for man’s welfare. Their continuance in power, or their fall from authority, is in His hands. Therefore, the Christian will support the authority of the existing state. He will not presume to take it into his own hands to resist or to depose “the powers that be.”

 

ဤသင်ကြားချက်သည် ရှင်ပေါလု၏ခေတ်တွင် အထူးလိုအပ်ခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် ယုဒလူမျိုးများသည် ဆူပူသောင်းကျန်းသောစိတ်ထားရှိပြီး ရောမအင်ပါယာ၏ နေရာအမျိုးမျိုးတွင် ပုန်ကန်မှုများ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။ ခရစ်ယာန်များသည် လိုက်နာမှုမရှိသော စိတ်ဓာတ်ကို ပြသပါက ယုဒလူမျိုးများအပေါ်ကျရောက်နေသော မကျေနပ်မှုများကို ခံစားရမည်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ရောမအစိုးရ၏ အကာအကွယ်ကို ဆုံးရှုံးစေမည်ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းသည် အစောပိုင်းခရစ်ယာန်များအတွက် မကြာခဏ ကောင်းချီးဖြစ်ခဲ့သည်။ ရှင်ပေါလု၏ ကိုယ်ပိုင်အတွေ့အကြုံမှ သက်သေပြနိုင်သည် (တမန်တော် ၂၂:၂၄-၃၀ ကိုကြည့်ပါ)။ ထို့ပြင် ၎င်းသည် ခရစ်ယာန်အသင်းတော်နှင့် ၎င်း၏ ငြိမ်းချမ်းရေးနှင့် ညီအစ်ကိုဆန်သော ချစ်ခြင်းမေတ္တာသတင်းစကားကို အသရေဖျက်စေမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ရှင်ပေါလုသည် အခြားနေရာတွင် အာဏာရှိသူများအတွက် ဆုတောင်းရန်နှင့် ၎င်းတို့ကို လိုက်နာရန် ယုံကြည်သူများကို တိုက်တွန်းထားသည် (၁ တိမောသေ ၂:၁၊ ၂၊ တိတု ၃:၁)။ ထိုနည်းတူ ရှင်ပေတရုသည် “သခင်ဘုရားအတွက်” လူသားတို့၏ စီရင်ချက်အားလုံးကို လိုက်နာရန် ခရစ်ယာန်များကို အမိန့်ပေးသည် (၁ ပေတရု ၂:၁၃-၁၇)။

Such instruction was especially needful in Paul’s day, for at that time the Jews were in a turbulent mood and had already stirred up rebellion in various parts of the Roman Empire. For Christians to reveal a similarly unsubmissive spirit would have been to incur the same displeasure that was beginning to fall upon the Jews. It would also have resulted in their forfeiting the protection of the Roman state, which had often been a blessing to the early Christians, as Paul could testify from his own experience (see Acts 22:24–30). Furthermore, it would have brought reproach upon the Christian church and its message of peace and brotherly love. Therefore, Paul elsewhere urges believers to pray for those in authority (1 Tim. 2:1, 2) and to obey them (Titus 3:1). Likewise Peter commands Christians to submit “to every ordinance of man for the Lord’s sake” (1 Peter 2:13–17).

 

၁. နိုင်ငံအားလုံး၏ အုပ်ချုပ်သူ ဘုရားသခင်။—ထို့ကြောင့် နိုင်ငံများ၏ အုပ်ချုပ်သူအဖြစ် မည်သူကို မှတ်ယူသင့်သနည်း။—အနန္တတန်ခိုးရှင် သခင်ဘုရားသည် ဖြစ်သည်။ ရှိရှိသမျှ ဘုရင်များ၊ အုပ်ချုပ်သူများ၊ နိုင်ငံများသည် သူ၏ အုပ်ချုပ်မှုနှင့် အုပ်ဆိုင်မှုအောက်တွင် ရှိသည် (MS ၁၁၉၊ ၁၉၀၃)။

1. God, the Ruler of All Nations.—Who, then, is to be regarded as the Ruler of the nations?—The Lord God Omnipotent. All kings, all rulers, all nations, are His, under His rule and government (MS 119, 1903).

 

၂. အာဏာကို ဆန့်ကျင်သည်။ စကားလုံးအရ “အာဏာကို ဆန့်ကျင်တန်းစီသည်”၊ “အာဏာကို ဆန့်ကျင်ပြီး မိမိကိုယ်ကို တည်ဆောက်သည်”။

2. Resisteth the power. Literally, “lines himself up against the authority,” “sets himself in array against the authority.”

 

စီရင်ချက်။ ဂရိစကားလုံး diatagē သည် စကားလုံးအရ “စီစဉ်ထားသည့်အရာ”၊ “တည်ဆောက်ထားသည့်အရာ” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ဤစကားလုံးသည် ဓမ္မသစ်ကျမ်းတွင် တမန်တော် ၇:၅၃ တွင်သာ တစ်ကြိမ်သုံးထားပြီး “စီစဉ်မှု” ဟု ဘာသာပြန်ထားသည်။ ရှင်ပေါလု၏ အဓိပ္ပာယ်ကို စကားလုံးအရ “ဘုရားသခင်မှ တည်ဆောက်ထားသည့်အရာကို ဆန့်ကျင်တည်ဆောက်သည်” ဟု ဖော်ပြနိုင်သည်။

Ordinance. Gr. diatagē, literally, “that which is ordered,” “that which is set.” The only the NT occurrence of this word is in Acts 7:53, where it is translated “disposition.” Paul’s meaning might be rendered literally, “he sets himself against that which is divinely set.”

 

အပြစ်ဒဏ်။ ဂရိစကားလုံး krima သည် “အပြစ်စီရင်ခြင်း”၊ “တရားစီရင်ခြင်း” (ရောမ ၂:၂၊ ၅:၁၆၊ ၁၁:၃၃ ကိုကြည့်ပါ) ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ဤနေရာတွင် ရှင်ပေါလုသည် ဤလောကတွင် ဘုရားသခင်၏ ဆက်ကပ်သူများအဖြစ် (ရောမ ၁၃:၄) အုပ်ချုပ်သူများမှ ဆန့်ကျင်သူများအပေါ် စီရင်သော အပြစ်ဒဏ်ကို ရည်ညွှန်းသည်။ “ရှိပြီးသောအာဏာများ” ကို မလိုက်နာခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏ စီရင်ချက်ကို ဆန့်ကျင်ခြင်းဖြစ်သောကြောင့်၊ အုပ်ချုပ်သူများမှ ပြဋ္ဌာန်းသော အပြစ်ဒဏ်သည် ပုန်ကန်သောနိုင်ငံသားအပေါ် ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ခြင်းနှင့် ဒေါသကို ကိုယ်စားပြုသည်။

Damnation. Gr. krima, “condemnation,” “judgment” (see ch. 2:2; 5:16; 11:33). Paul here refers to the sentence passed by the ruling authorities, as God’s ministers in this world (ch. 13:4), upon those who resist. Since disobeying “the powers that be” is resisting the ordinance of God, the penalty that the authorities execute represents also the judgment and wrath of God upon the rebellious citizen.

 

၃. ကြောက်ရွံ့စရာမဟုတ်။ ယေဘုယျအားဖြင့် အုပ်ချုပ်သူများသည် မကောင်းမှုပြုသူများမှလွဲ၍ ကြောက်ရွံ့စရာမဟုတ်ပါ။ တကယ်တမ်းတွင် အုပ်ချုပ်သူအချို့သည် ကောင်းသူများကို ညှဉ်းဆဲခဲ့သည်။ ဥပမာ၊ ရှင်ပေါလုရေးသောအချိန်တွင် ရောမဧကရာဇ် နီရိုသည် နောက်ပိုင်းတွင် ရှင်ပေါလု၏ အာဇာနည်ဖြစ်မှုအတွက် တာဝန်ရှိခဲ့သည်။ သို့သော် ယေဘုယျအားဖြင့် ဖြူစင်သူများသည် လူ့အာဏာပိုင်များထံမှ ကြောက်ရွံ့စရာမရှိပါ။ အစိုးရများသည် ကောင်းမှုအတွက် ကြောက်ရွံ့စရာမဟုတ်ပါ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် ၎င်းတို့သည် အကျိုးပြုသော ရည်ရွယ်ချက်အတွက် တည်ရှိပြီး၊ ယေဘုယျအားဖြင့် ခရစ်ယာန်များသည် ၎င်းတို့၏ လိုအပ်ချက်များကို လိုက်နာရန် အကျိုးရှိသည် (၁ တိမောသေ ၂:၁၊ ၂ ကိုကြည့်ပါ)။

3. Not a terror. In general, rulers are not to be dreaded except when wrong is done. In actuality, of course, not all rulers belong to this class, for many of them have persecuted the good; for example, Nero, the Roman emperor at the time Paul wrote this epistle, who was later responsible for Paul’s martyrdom. Nevertheless, it is generally true that those who are virtuous have nothing to fear from civil authorities. Governments as such are not a terror to good works. On the contrary, they exist for a beneficent purpose, and generally speaking it is to the Christian’s advantage to submit to their requirements (see 1 Tim. 2:1, 2).

 

သင်အလိုရှိသလား။ ဂရိစကားလုံး thelō သည် “ဆန္ဒရှိသည်”၊ “အလိုရှိသည်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ လူ့အစိုးရကို ကြောက်ရွံ့မှုမရှိလိုသော ခရစ်ယာန်သည် မဖြစ်မနေ ဖြောင့်မတ်သောအမှုကို ပြုလုပ်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထို့နောက် ၎င်း၏ ကောင်းမွန်သောအပြုအမူအတွက် ချီးမွမ်းခံရမည် (၁ ပေတရု ၂:၁၄၊ ၁၅ နှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

Wilt thou? Gr. thelō, “to wish,” “to will.” The Christian who wishes to have no dread of the civil government should practice doing what is right, and then he will be commended for his good conduct (cf. 1 Peter 2:14, 15).

 

၎င်းထံမှ။ စကားလုံးအရ “၎င်းထံမှ” ဟုဆိုလိုပြီး “အုပ်ချုပ်သောအာဏာထံမှ” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။

Of the same. Literally, “from it,” meaning “from the ruling authority.”

 

၄. အကြောင်းမူကား။ ဤသည်မှာ ယခင်ကဖော်ပြခဲ့သော အကြောင်းပြချက်ကို မိတ်ဆက်ပေးသည်။ အစိုးရသည် ကောင်းသောရည်ရွယ်ချက်အတွက် ဘုရားသခင်၏ ဆက်ကပ်သူအဖြစ် တည်ရှိသောကြောင့်၊ ခရစ်ယာန်သည် ငြိမ်းချမ်းစွာ နေထိုင်ပါက ၎င်း၏ အာဏာကို ကြောက်ရွံ့စရာ အကြောင်းမရှိပါ။ ဤနေရာတွင်လည်း ရှင်ပေါလုသည် ယေဘုယျအမှန်တရားကို ဖော်ပြပြီး သတ်မှတ်ထားသော ခြွင်းချက်များကို ထည့်သွင်းမဖော်ပြပါ။

4. For. This introduces the reason for the previous declaration. Since the state exists as a servant of God for a good purpose, the Christian has no cause to fear its authority if he leads a peaceable life. Here again Paul is expressing a general truth, not tarrying to qualify his statement with specific exceptions.

 

သူ။ သို့မဟုတ် “၎င်း” သည် ကျမ်းပိုဒ် ၃ ရှိ “အာဏာ” ကို ရည်ညွှန်းသည်။

He. Or, “it,” referring to “the power,” “the authority,” in v. 3.

 

ဆက်ကပ်သူ။ ဂရိစကားလုံး diakonos သည် “ဆက်ကပ်သူ”၊ “အမှုဆောင်သူ” (ရောမ ၁၅:၈၊ ၁၆:၁ ကိုကြည့်ပါ) ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ Diakonos သည် ဒီခန်းရာထူး (၁ တိမောသေ ၃:၈၊ ၁၂) ၏ရာထူးကို ဖော်ပြရာတွင်လည်း သုံးသည်။

Minister. Gr. diakonos, “servant” (see ch. 15:8; 16:1). Diakonos is also the word used to describe the office of the deacon (1 Tim. 3:8, 12).

 

သင့်ထံသို့။ ဆိုလိုသည်မှာ သင့်အကျိုးအတွက်၊ သင့်အကျိုးစီးပွားအတွက် ဖြစ်သည်။

To thee. That is, for your advantage, in your interest.

 

ကောင်းမှုအတွက်။ ဆိုလိုသည်မှာ ကောင်းမှုကို မြှင့်တင်ရန်ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ လူ့အစိုးရ၏ တည်ရှိမှု၏ စစ်မှန်သော အကြောင်းပြချက်ဖြစ်ပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ ဆက်ကပ်သူနှင့် ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် ဖြစ်သည်။

For good. That is, to promote good. This is the true reason for the existence of civil government, as the servant and representative of God.

 

ဓား။ အုပ်ချုပ်သူ၏ အပြစ်ဒဏ်ပေးရန် အာဏာ၏ သင်္ကေတဖြစ်သည်။

The sword. The symbol of the ruler’s authority to inflict punishment.

 

လက်စားခစားသူ။ ဂရိစကားလုံး ekdikos သည် “လက်စားခစားသူ” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ဤစကားလုံးသည် ဓမ္မသစ်ကျမ်းတွင် ၁ သက်ဆလောနိတ် ၄:၆ တွင်သာ တစ်ကြိမ်သုံးထားသည်။ ဂရိပါပိုင်ရုံးများတွင် ဤဝေါဟာရသည် ယေဘုယျအားဖြင့် “ဥပဒေရေးရာ ကိုယ်စားလှယ်” အတွက် သုံးသည်။

A revenger. Gr. ekdikos, “an avenger.” The only other NT occurrence of this word is in 1 Thess. 4:6. In the Greek papyri this term is generally used for “a legal representative.”

 

ဒေါသကို ပြဋ္ဌာန်းရန်။ စကားလုံးအရ “ဒေါသအတွက်”။ “ဘုရားသခင်၏ ဆက်ကပ်သူ” အဖြစ် အစိုးရသည် မကောင်းမှုပြုသူများကို အပြစ်ဒဏ်ပေးရမည် (ကျမ်းပိုဒ် ၂၊ ရောမ ၁၂:၁၉ နှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

To execute wrath. Literally, “for wrath.” As “the minister of God” the state is to inflict punishment on evildoers (cf. v. 2; ch. 12:19).

 

၅. ထို့ကြောင့်။ ဤသည်မှာ ယခင်ကျမ်းပိုဒ် လေးခုကို ရည်ညွှန်းပြီး၊ ရှင်ပေါလုသည် လိုက်နာရမည့် အကြောင်းပြချက်များကို ဖော်ပြထားသည်။

5. Wherefore. This refers to the preceding four verses, in which Paul has presented the reasons for obedience.

 

ဒေါသကြောင့်။ စကားလုံးအရ “ဒေါသကြောင့်”။ လူ့အာဏာပိုင်များသည် ဘုရားသခင်မှ ခန့်အပ်ထားသောကြောင့်၊ ခရစ်ယာန်သည် အပြစ်ဒဏ်မှ ရှောင်ရှားလိုသောကြောင့်သာမက၊ လိုက်နာခြင်းသည် မဖြစ်မနေ ဖြစ်သင့်သည်။ အစိုးရ၏ဥပဒေသည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်နှင့် ဆန့်ကျင်သည့်အခါမှသာ ခြွင်းချက်ဖြစ်သည်။

For wrath. Literally, “on account of the wrath.” Since the civil authorities exist by divine appointment, the Christian must obey, not only because he wants to avoid punishment, but because it is right to obey. The only exception is when the law of the state conflicts with the law of God.

 

၆. အခွန်ပေးဆောင်ပါ။ ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ “သင်တို့သည် အခွန်ပေးဆောင်သည်”။ ဂရိစကားလုံးကို ဤနည်းဖြင့်လည်း ဘာသာပြန်နိုင်သည်။ အကြောင်းအရာအရ ၎င်းသည် အမိန့်မဟုတ်ဘဲ ဖြစ်ရပ်တစ်ခု၏ ဖော်ပြချက်ဖြစ်သည်။ အစောပိုင်းခရစ်ယာန်များသည် ခရစ်တော်၏ သင်ကြားချက်ကို လိုက်နာရန် (လုကာ ၂၀:၂၀-၂၅)၊ အခွန်ပေးဆောင်ရန် စည်းမျဉ်းတစ်ခုအဖြစ် မှတ်ယူခဲ့ပုံရသည်။ ရောမ ၁၃:၇ တွင် ထင်ဟပ်ထားသည်။ ဤသို့ဖြင့် လူ့အစိုးရကို အခွန်ဖြင့် ထောက်ပံ့ခြင်းဖြင့်၊ ခရစ်ယာန်များသည် မကောင်းမှုပြုသူများကို အပြစ်ဒဏ်ပေးရန်နှင့် ကောင်းမှုပြုသူများကို ချီးမွမ်းရန် ဘုရားသခင်မှ ခန့်အပ်ထားသော အစိုးရအား လိုက်နာရန် ဝန်ခံခဲ့သည် (၁ ပေတရု ၂:၁၄)။

6. Pay ye tribute. Better, “you pay tribute.” The Greek may be translated either way. The context suggests that this is not a command but a statement of fact. Evidently the early Christians regarded it as a matter of principle to pay taxes, perhaps in obedience to the teaching of Christ (Luke 20:20–25), as reflected in Rom. 13:7. By thus supporting the civil government with their tribute, the Christians were acknowledging that they owed obedience to the state as ordained of God “for the punishment of evildoers, and for the praise of them that do well” (1 Peter 2:14).

 

ဆက်ကပ်သူများ။ ဂရိစကားလုံး leitourgoi သည် “ဆက်ကပ်သူများ”၊ “အများပြည်သူ ဆက်ကပ်သူများ” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရပြီး၊ အင်္ဂလိပ်စကားလုံး “liturgy” ၏ ရင်းမြစ်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ကျမ်းပိုဒ် ၄ တွင် “ဆက်ကပ်သူ” ဟု ဘာသာပြန်ထားသော စကားလုံးနှင့် မတူပါ (ထိုနေရာ၏ မှတ်ချက်ကို ကြည့်ပါ)။ စကားလုံးနှစ်ခုစလုံးသည် လောကီဝန်ဆောင်မှုများအတွက် သုံးသော်လည်း၊ ဤဝေါဟာရသည် ယဇ်ပုရောဟိတ်ဆိုင်ရာ ဆက်ကပ်မှုအတွက် အထူးသုံးသည် (ရောမ ၁၅:၁၆၊ ဟေဗြဲ ၈:၂ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤဝေါဟာရကို အသုံးပြုခြင်းဖြင့် ရှင်ပေါလုသည် လူ့အာဏာများကို လိုက်နာရန် မဖြစ်မနေနှင့် သင့်လျော်မှုကို အလေးပေးပြီး၊ ၎င်းတို့အား “ဘုရားသခင်၏ အများပြည်သူ ဆက်ကပ်သူများ” အဖြစ် ဘုန်းတန်ခိုးဖြင့် ပြည့်စုံစေသည်။

Ministers. Gr. leitourgoi, “servants,” “public servants,” the source of our English word “liturgy.” This is not the same word that is translated “minister” in v. 4 (see comment there). Both words are used of secular services, but this term is also specially applied to priestly ministry (see Rom. 15:16; Heb. 8:2). By the use of this term Paul may be emphasizing the propriety and necessity of obedience to civil powers by investing them with a certain sacredness of character as “God’s public servants.”

 

အစဉ်တစိုက်ဆောင်ရွက်နေခြင်း။ သို့မဟုတ် “ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နေခြင်း”။ ဤသို့ဘာသာပြန်ထားသော စကားလုံးသည် ရောမ ၁၂:၁၂ တွင် “အစဉ်တစိုက်ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နေခြင်း” ဟု ဘာသာပြန်ထားသည်။

Attending continually. Or, “persevering.” The word thus rendered is translated “continuing instant” in ch. 12:12.

 

ဤအရာပင်။ ဆိုလိုသည်မှာ ကျမ်းပိုဒ် ၃၊ ၄ တွင် ဖော်ပြထားသော ဘုရားသခင်၏ ဆက်ကပ်မှု ဖြစ်သည်။

This very thing. That is, the service of God described in vs. 3, 4.

 

၇. ထို့ကြောင့်။ စာသားသက်သေအရ (စာမျက်နှာ ၁၀ ကိုကြည့်ပါ) ဤစကားလုံးကို ဖယ်ထားသည်။ အချို့သော မှတ်ချက်ပေးသူများသည် ဤကျမ်းပိုဒ်ကို ခရစ်ယာန်များ၏ အစိုးရအား လိုက်နာရမည့် တာဝန်နှင့်ပတ်သက်သော ရှင်ပေါလု၏ အငြင်းအခုံ၏ နိဂုံးအဖြစ် မှတ်ယူသည်။ ဤဖြစ်ရပ်တွင် “အားလုံး” သည် အာဏာရှိသူများကို ရည်ညွှန်းသည်။ သို့သော် အခြားမှတ်ချက်ပေးသူများက ၎င်းကို ယခင်နှင့်နောက်ပိုင်းကျမ်းပိုဒ်များနှင့် သက်ဆိုင်သော ကျယ်ပြန့်သော မူအခြေခံတစ်ခုအဖြစ် အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုသည်။ ဤဖြစ်ရပ်တွင် “အားလုံး” သည် လူအားလုံးကို ရည်ညွှန်းပြီး၊ ရှင်ပေါလု၏ အဆိုမှာ “လူအားလုံးအား ၎င်းတို့၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများကို ပေးဆောင်ပါ” ဖြစ်သည်။

7. Therefore. Textual evidence attests (cf. p. 10) the omission of this word. Some commentators regard this verse as the conclusion to Paul’s argument regarding the duty of Christians to obey the state. In this case “all” is understood as referring to those in authority. Other commentators, however, interpret this verse as a statement of the broad principle that applies to both the preceding and the following sections. In this case “all” refers to all men, and Paul’s maxim is, “Pay all men their dues.”

 

အခွန်။ ဂရိစကားလုံး phoros သည် “အခွန်”၊ “ဝတ္တရား” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ပါပိုင်ရုံးများတွင် “အငှားခ” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ လုကာ ၂၀:၂၂ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ။

Tribute. Gr. phoros, “tax,” “duty.” The meaning “rent” is found in the papyri. Compare Luke 20:22.

 

အကောက်ခွန်။ ဂရိစကားလုံး telos (မဿဲ ၁၇:၂၅ ကိုကြည့်ပါ)။

Custom. Gr. telos (see on Matt. 17:25).

 

ကြောက်ရွံ့မှု။ ဂရိစကားလုံး phobos သည် ဤနေရာတွင် အာဏာရှိသူများကို ပြသသင့်သော လေးစားမှုကို ဆိုလိုပြီး၊ ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် ထိတ်လန့်မှုအဓိပ္ပာယ်မဟုတ်ပါ။ ၁ ပေတရု ၂:၁၈၊ ၃:၂ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ။

Fear. Gr. phobos, here meaning the respect with which one in authority should be held, not fear in the sense of dread and terror. Compare 1 Peter 2:18; 3:2.

 

ဂုဏ်ပြုမှု။ ၁ ပေတရု ၂:၁၇ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ။ ရှင်ပေါလု၏ ခေတ်တွင် အခွန်နှင့် အကောက်ခွန်ကောက်ခံရန် အခွင့်အာဏာရှိသော ရောမအစိုးရ၏ ကိုယ်စားလှယ်များသည် ယုဒလူမျိုးများအတွက် ပြည်သူ့အမုန်းတရားနှင့် မထီမဲ့မြင်ပြုမှု၏ အကြောင်းအရာဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ရှင်ပေါလု၏ ရောမမြို့ရှိ ယုံကြည်သူများအား ၎င်းတို့သည် အခွန်ထမ်းရုံသာမက အုပ်ချုပ်သူများအား သင့်လျော်သော ဂုဏ်ပြုမှုနှင့် လေးစားမှုပြရန် အကြံပေးချက်သည် ယုဒလူမျိုးများ၏ ပုန်ကန်စိတ်ဓာတ်နှင့် ထူးခြားစွာ ဆန့်ကျင်နေပြီး၊ ၎င်းသည် ၎င်းတို့၏ နိုင်ငံကို ဖျက်ဆီးရန် မကြာမီ ဖြစ်ပေါ်လာမည်ဖြစ်သည် (ဂျိုဆီဖပ်စ်၏ စစ်ပွဲ ii. ၁၃. ၄-၇ [၂၅၈-၂၇၀] ကိုကြည့်ပါ)။

Honour. Compare 1 Peter 2:17. In Paul’s time the agents of the Roman government who were empowered to collect taxes and customs were, to the Jews at least, the object of popular hatred and contempt. Therefore, Paul’s counsel to the believers in Rome that they should not only submit to taxation but also give due honor and respect to their rulers was in striking contrast with the growing sentiment of rebellion that was being stirred up by fanatical Jews and that was soon to bring destruction upon their nation (see Josephus War ii. 13. 4–7 [258–270]).

 

၈. မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်ကိုမျှ မည်သည့်အရာမှ မပိုင်ဆိုင်ပါ။ ခရစ်ယာန်သည် ၎င်း၏ ပိုင်ဆိုင်မှုအားလုံးကို ပေးဆောင်ရမည်ဖြစ်သော်လည်း၊ ၎င်း၏ လူသားများအပေါ် ချစ်ခြင်းမေတ္တာ၏ အကြွေးသည် အပြည့်အဝမဆပ်နိုင်သော အကြွေးတစ်ခုဖြစ်သည်။

8. Owe no man any thing. The Christian is to pay all he owes, but there is one debt he can never fully meet, namely, the debt of love to his fellow men.

 

အချင်းချင်း ချစ်ကြပါ။ အပြန်အလှန်ချစ်ခြင်းမေတ္တာသည် အကန့်အသတ်မရှိသော တာဝန်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် လူသားများအတွက် ကောင်းမှုပြုရန် အခွင့်အလမ်းရှိနေသမျှ အမြဲဆပ်ရန်ကြိုးစားသင့်သော်လည်း၊ အပြည့်အဝမဆပ်နိုင်သော အကြွေးဖြစ်သည်။

Love one another. Mutual love is an infinite obligation. It is a debt that one should ever be seeking to discharge but that will never be fully paid so long as there remains an opportunity for doing good to one’s fellow men.

 

အခြားသူကို ချစ်သူ။ စကားလုံးအရ “အခြားသူကို ချစ်သူ”။ ထို့ကြောင့် “အိမ်နီးချင်း” (RSV) ဟု ဘာသာပြန်သည်။

Loveth another. Literally, “loveth the other.” Hence the translation “his neighbor” (RSV).

 

ပြည့်စုံစေသည်။ အိမ်နီးချင်းကို ချစ်သူသည် ဥပဒေ၏ ရည်ရွယ်ချက်နှင့် အနှစ်သာရကို ဆောင်ရွက်ပြီးဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်များအားလုံးသည် ချစ်ခြင်းမေတ္တာ၏ မူအခြေခံတစ်ခုအပေါ် တည်ရှိသည် (မဿဲ ၂၂:၃၄-၄၀၊ ရောမ ၁၃:၉ နှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ထို့ကြောင့် သူ၏ ဥပဒေသည် ပြင်ပမှ စာသားအတိုင်း လိုက်နာရုံဖြင့် ပြည့်စုံစွာ လိုက်နာနိုင်မည်မဟုတ်ပါ။ စစ်မှန်သော လိုက်နာမှုသည် နှလုံးနှင့် ဝိညာဉ်ရေးရာ ကိစ္စဖြစ်သည် (ရောမ ၂:၂၈၊ ၂၉ နှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ပြင်ပမှ လိုက်နာမှုမဟုတ်ဘဲ နှလုံးသားထဲမှ ချစ်ခြင်းမေတ္တာသည် ဥပဒေ၏ ပြည့်စုံမှုဖြစ်သည် (ရောမ ၁၃:၁၀)။ ဤအခြေခံအမှန်တရားကို ယုဒလူမျိုးများသည် မောရှေ၏ ရှင်းလင်းသော သင်ကြားချက်များရှိသော်လည်း (ဝတ်ပြုရာ ၁၉:၁၈၊ ၃၄၊ တရားဟောရာ ၆:၅၊ ၁၀:၁၂) ယုံကြည်ရန်နှင့် လက်တွေ့လုပ်ဆောင်ရန် နှေးကွေးခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာဥပဒေကို တင်းကြပ်ပြီး ချစ်ခြင်းမရှိသော ဥပဒေရေးရာ စည်းမျဉ်းအဖြစ် ပြောင်းလဲခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် မရိုးမရိုးနှင့် ဇီရာနှင့် ကျွမ်းစေ့တို့ကိုပင် ဆယ်ဖြတ်တစ်ဖြတ်ပေးရန် လျင်မြန်ခဲ့သော်လည်း၊ ဥပဒေ၏ ပိုမိုအရေးကြီးသော ကိစ္စများဖြစ်သည့် ယုံကြည်ခြင်း၊ တရားစီရင်ခြင်း၊ သနားကရုဏာနှင့် ဘုရားသခင်ကို ချစ်ခြင်းတို့ကို လွန်မိခဲ့သည် (မဿဲ ၂၃:၂၃၊ လုကာ ၁၁:၄၂)။ ထို့ကြောင့် ယေရှုသည် သူ၏ခမည်းတော်၏ ပညတ်များ၏ စစ်မှန်သော ရည်ရွယ်ချက်ကို ထပ်မံဖော်ထုတ်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ သူသည် ပညတ်အားလုံးကို ချစ်ခြင်းမေတ္တာတွင် အနှစ်ချုပ်ထားသည်ဟု သင်ကြားခဲ့ပြီး (မဿဲ ၂၂:၃၇-၄၀၊ မာကု ၁၂:၂၉-၃၄၊ လုကာ ၁၀:၂၇၊ ၂၈)၊ လိုက်နာသော တပည့်တစ်ဦး၏ ထူးခြားသော အမှတ်အသားသည် လူသားများအပေါ် ချစ်ခြင်းမေတ္တာဖြစ်သည်ဟု သင်ကြားခဲ့သည် (ယောဟန် ၁၃:၃၄၊ ၃၅)။

Hath fulfilled. He who loves his fellow men has carried out the intent and purpose of the law. All the commandments of God are based upon the one principle of love (Matt. 22:34–40; cf. Rom. 13:9). Therefore, His law cannot be perfectly obeyed by mere outward conformity to the letter. True obedience is a matter of the heart and of the spirit (cf. Rom. 2:28, 29). Not external compliance but heartfelt love is the fulfillment of the law (ch. 13:10). This fundamental truth the Jews had been slow to believe and practice, despite the clear teachings of Moses on the subject (see Lev. 19:18, 34; Deut. 6:5; 10:12). They turned God’s law of love into a rigid and loveless code of legal requirements. They were quick to tithe even the mint and anise and cummin, but passed over the weightier matters of the law, faith, judgment, mercy, and the love of God (Matt. 23:23; Luke 11:42). Therefore Jesus sought to reveal once again the true purpose of His Father’s commandments. He taught that all the commands are summed up in love (Matt. 22:37–40; Mark 12:29–34; Luke 10:27, 28), and that the distinguishing mark of an obedient disciple is love for his fellow men (John 13:34, 35).

 

ဥပဒေ။ စကားလုံးအရ “ဥပဒေ” (ရောမ ၂:၁၂ ကိုကြည့်ပါ)။ သူ၏ သတ်မှတ်ထားသော ပညတ်များသို့ ရည်ညွှန်းမှုသည် ဆယ်ပညတ် (ရောမ ၁၃:၉) ကို ရည်ညွှန်းသည်ဖြစ်သော်လည်း၊ “ဥပဒေ” နှင့် “ထို” ဆိုသော စကားလုံးမပါဝင်ခြင်းက ရှင်ပေါလုသည် “ဥပဒေ” ကို မူအခြေခံအနေဖြင့် ပြောဆိုနေပြီဟု အကြံပြုသည်။ အပြစ်သည် ဥပဒေကို မလိုက်နာခြင်း သို့မဟုတ် ဥပဒေမဲ့ဖြစ်ခြင်း (၁ ယောဟန် ၃:၄ ကိုကြည့်ပါ) ဖြစ်သည့်အလျောက်၊ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် ချစ်ခြင်းမေတ္တာသည် စကားလုံးအရ “ဥပဒေ၏ ပြည့်စုံမှု” ဖြစ်သည် (ရောမ ၁၃:၁၀)။

The law. Literally, “law” (see on ch. 2:12). Although his references to particular commands is the Decalogue (ch. 13:9) indicate that Paul has that law especially in mind, the absence of the article “the” with “law” suggests that he may be speaking of “law” as a principle. As sin is disobedience to law, or lawlessness (see on 1 John 3:4), so on the contrary love is, literally, “the fulfillment of law” (Rom. 13:10).

 

၉. ဤအတွက်။ ဆိုလိုသည်မှာ ရှင်ပေါလုယခု ကိုးကားထားသော ပညတ်များဖြစ်သည်။ အိမ်နီးချင်းကို ချစ်သူသည် ၎င်း၏ဥစ္စာကို မခိုးမည်၊ ၎င်း၏အသက်ကို မယူမည်၊ ၎င်း၏ဥစ္စာကို မလိုချင်မည်၊ ၎င်းနှင့်ပတ်သက်၍ မုသားသက်သေမပြမည်၊ ၎င်း၏ဇနီးနှင့် အိမ်ထောင်ရေးဖောက်ပြန်မှုမပြုမည်။

9. For this. That is, the commandments that Paul now cites. He who loves his neighbor will not steal from him or take his life or covet his goods or bear false witness concerning him or commit adultery with his wife.

 

မုသားသက်သေထွက်ဆိုခြင်း။ စာသားသက်သေအရ (စာမျက်နှာ ၁၀ ကိုကြည့်ပါ) ဤပညတ်ကို ဤနေရာတွင် ဖယ်ထားသည်။ ၎င်းကို ကူးယူသူတစ်ဦးမှ ပညတ်များ၏ ဒုတိယဇယားကို ပိုမိုပြည့်စုံစေရန် ထည့်သွင်းခဲ့ဖွယ်ရှိသည်။ သို့သော် ရှင်ပေါလုသည် “အခြားပညတ်တစ်ခုခုရှိလျှင်” ဟူသော စကားလုံးများဖြင့် ပြည့်စုံမှုကို ကြိုးစားမှုမပြုကြောင်း ညွှန်ပြသည်။ ပညတ်များ၏ အစီအစဉ်သည် ထွက်မြောက်ရာ ၂၀:၁၃-၁၅ နှင့် ကွဲပြားပြီး၊ ခုနှစ်ခုမြောက်ပညတ်ကို ခြောက်ခုမြောက်မတိုင်မီ ထားသည်။ ဤအစီအစဉ်သည် မာကု ၁၀:၁၉၊ လုကာ ၁၈:၂၀၊ ယာကုပ် ၂:၁၁ တွင်လည်း ပေါ်ထွက်သည်။ ပုံမှန်အစီအစဉ်ကို မဿဲ ၁၉:၁၈ တွင် တွေ့ရသည်။ ရှင်ပေါလုသည် ကျမ်းလက်ရေးစာမူတစ်ခုဖြစ်သော Codex Vaticanus ရှိ တရားဟောရာ ၅:၁၇ ၏ အစီအစဉ်ကို လိုက်နာခဲ့ဖွယ်ရှိသည်။ ထွက်မြောက်ရာ ၂၀:၁၃-၁၅ တွင် တူညီသောစာမူသည် နောက်ဆုံးပညတ်ငါးခုတွင် ခုနှစ်ခုမြောက်ကို ပထမဦးစွာ၊ ထို့နောက် ရှစ်ခုမြောက်၊ ထို့နောက် ခြောက်ခုမြောက်ကို ထားသည်။

Bear false witness. Textual evidence favors (cf. p. 10) the omission here of this command. It may have been added by a copyist in order to make the familiar list of the second table of the commandments more complete. However, that Paul was evidently making no attempt at completeness is indicated by his words, “and if there be any other commandment.” The order of the commandments differs from that of Ex. 20:13–15, the seventh being placed before the sixth. The same arrangement appears in Mark 10:19; Luke 18:20; James 2:11. The regular order is found in Matt. 19:18. Paul was probably following the order in a manuscript of the LXX. The order he follows is that of the Codex Vaticanus in Deut. 5:17. In Ex. 20:13–15 the same manuscript places the seventh commandment first in the series of the last five, then the eight, then the sixth.

Briefly comprehended. Gr. anakephalaioō, “to sum up.”

Thou shalt love. The quotation is from Lev. 19:18 (see comment there).

 

၁၀. အနှစ်ချုပ်။ ဂရိစကားလုံး anakephalaioō သည် “အနှစ်ချုပ်ရန်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ သင်သည် ချစ်ရမည်။ ဤကိုးကားချက်သည် ဝတ်ပြုရာ ၁၉:၁၈ မှ ဖြစ်သည်။ ချစ်ခြင်းမေတ္တာ ဆောင်ရွက်သည်။ ၁ ကောရိန္သု ၁၃:၄-၆ ကို ကြည့်ပါ။ ပြည့်စုံမှု။ ဂရိစကားလုံး plērōma သည် “ပြည့်စုံမှု”၊ “ဖြည့်ဆည်းမှု” (ကျမ်းပိုဒ် ၈ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ) ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ဥပဒေ။ စကားလုံးအရ “ဥပဒေ” (ကျမ်းပိုဒ် ၈ ကို ကြည့်ပါ)။

10. Love worketh. See on 1 Cor. 13:4–6.

Fulfilling. Gr. plērōma, “fulfillment,” “filing up” (cf. v. 8).

The law. Literally, “law” (see on v. 8).

 

၁၁. ထို့အပြင်။ စကားလုံးအရ “ဤသည်ပင်”။ ဤအသုံးအနှုန်းသည် ချစ်ခြင်းမေတ္တာမှလွဲ၍ မည်သည့်အရာမျှ မပိုင်ဆိုင်ရန် ယခင်ညွှန်ကြားချက်ကို ပြန်လည်သတိရစေသည်၊ ၎င်းသည် အခန်း ၁၂၊ ၁၃ တွင် ဖော်ပြထားသော ခရစ်ယာန်တာဝန်များ၏ အနှစ်ချုပ်ဖြစ်သည်။ ဤတာဝန်များကို ပြည့်စုံစေရန် အရေးတကြီးအကြောင်းအမှုအဖြစ်၊ ရှင်ပေါလုသည် ခရစ်ယာန်ဘဝအတွက် အမြဲတမ်းအားပေးမှုတစ်ခုဖြစ်သော ခရစ်တော်၏ ဒုတိယအကြိမ်ကြွလာမှု၏ နီးကပ်မှုကို ယုံကြည်ခြင်းကို ယခုအခါတွင် အသုံးပြုသည် (၁ ကောရိန္သု ၇:၂၉၊ ဟေဗြဲ ၁၀:၂၅၊ ၃၇၊ ၁ ပေတရု ၄:၇ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

11. And that. Literally, “and this.” The expression recalls the preceding injunction to owe nothing but love, which is itself the summary of the Christian duties prescribed in chs. 12; 13. As an urgent motive for the fulfillment of these duties, Paul now appeals to what has always been one of the strongest incentives to Christian living—the belief in the nearness of the second coming of Christ (cf. 1 Cor. 7:29; Heb. 10:25, 37; 1 Peter 4:7).

 

အချိန်။ ဂရိစကားလုံး kairos။ ဤဝေါဟာရသည် ယေဘုယျအချိန်ကို မဆိုလိုဘဲ၊ သတ်မှတ်ထားသော၊ တိုင်းတာထားသော သို့မဟုတ် ပြဌာန်းထားသော အချိန်၊ သို့မဟုတ် အရေးကြီးသော ကာလ သို့မဟုတ် ရာသီကို ဆိုလိုသည် (မာကု ၁:၁၅၊ ၁ ကောရိန္သု ၇:၂၉၊ ဗျာဒိတ် ၁:၃ ကို ကြည့်ပါ)။ ရောမမြို့ရှိ ယုံကြည်သူများသည် ၎င်းတို့နေထိုင်နေသော အရေးကြီးသော အချိန်ကို သတိမထားမိဘဲ မနေနိုင်ပါ။ ထို့ကြောင့် ရှင်ပေါလုသည် ၎င်းတို့အား လျှော့ရဲတင်းရဲမှုနှင့် ပျင်းရိမှုအားလုံးကို ဖယ်ရှားရန်၊ ကိုယ်ကျိုးရှာမှုကို ရပ်တန့်ရန်နှင့် “သခင်ယေရှုခရစ်ကို ဝတ်ဆင်ရန်” တိုက်တွန်းသည်။

Time. Gr. kairos. This term does not apply to time in general but to a definite, measured, or fixed time, or to a critical period or season (see on Mark 1:15; cf. 1 Cor. 7:29; Rev. 1:3). The believers in Rome could not but be aware of the critical time in which they lived. Hence Paul urges them to shake off all lukewarmness and indolence, to put a stop to self-indulgence, and to put “on the Lord Jesus Christ.”

 

ယခုအခါ အချိန်တန်ပြီ။ ဂရိစကားလုံး hōra ēdē သည် “အချိန်သည် ယခုဖြစ်ပြီ” (မဿဲ ၂၄:၄၄၊ ၂၅:၁၃ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

Now it is high time. Gr. hōra ēdē, “the hour is already” (cf. Matt. 24:44; 25:13).

 

နိုးထရန်။ စကားလုံးအရ “ကျွန်ုပ်တို့ နိုးထရန်”။ အရေးကြီးသော စာသားသက်သေအရ (စာမျက်နှာ ၁၀ ကို ကြည့်ပါ) “သင်တို့ နိုးထရန်” ဟူသော ဖတ်ရှုမှုကို ကိုးကားနိုင်သည်။

To awake. Literally, “for us to awake.” Important textual evidence (cf. p. 10) may be cited for the reading “for you to awake.”

 

အိပ်ပျော်ခြင်း။ ဘုရားသခင်၏ ကြီးမြတ်သောနေ့အတွက် လိုအပ်သော ပြင်ဆင်မှုသည် ခရစ်ယာန်များထံမှ နိုးကြားသော သတိထားမှုကို တောင်းဆိုသည်။ ဆယ်ပါးသော အပျိုများ၏ ဥပမာကို နှိုင်းယှဉ်ပါ၊ ၎င်းတို့အားလုံး “အိပ်ပျော်ခဲ့ကြသည်” (မဿဲ ၂၅:၅၊ ၁ သက်သာလောနိတ် ၅:၆ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

Sleep. The preparation needed for the great day of God demands of Christians a wakeful vigilance. Compare the parable of the Ten Virgins, who “all slumbered and slept” (Matt. 25:5; cf. 1 Thess. 5:6).

 

ကယ်တင်ခြင်း ပိုမိုနီးကပ်လာသည်။ “ကယ်တင်ခြင်း” ဟူသော စကားလုံးဖြင့် ရှင်ပေါလုသည် ခရစ်တော်၏ တန်ခိုးနှင့် ဘုန်းတန်ခိုးဖြင့် ကြွလာမှုနှင့် ၎င်းအချိန်တွင် ဖြစ်ပေါ်မည့်အရာများကို ရည်ညွှန်းပုံရသည်- “ဘုရားသခင်၏သားတို့၏ ထင်ရှားခြင်း” (အခန်း ၈:၁၉)၊ “ကျွန်ုပ်တို့၏ ခန္ဓာကိုယ်၏ ရွေးနှုတ်ခြင်း” (ကျမ်းပိုဒ် ၂၃)၊ နှင့် သဘာဝ၏ “ဖောက်ပြန်မှု၏ ကျွန်ခံမှုမှ ဘုရားသခင်၏သားသမီးများ၏ ဘုန်းတန်ခိုးရှိသော လွတ်မြောက်မှုသို့” လွတ်မြောက်ခြင်း (ကျမ်းပိုဒ် ၂၁)။

Salvation nearer. By “salvation” Paul evidently means the coming of Christ in power and glory, and all that the has already described as taking place at that time: “the manifestation of the sons of God” (ch. 8:19), “the redemption of our body” (v. 23), and the deliverance of nature “from the bondage of corruption into the glorious liberty of the children of God” (v. 21).

 

ကျွန်ုပ်တို့ ယုံကြည်ခဲ့သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ကျွန်ုပ်တို့ ပထမဆုံး ယုံကြည်ခဲ့သည်။ ဂရိဘာသာတွင် ဤကြိယာ၏ အချိန်သည် ခရစ်ယာန်ယုံကြည်ခြင်း၏ ပထမဆုံး လက်ခံမှုကို ညွှန်ပြသည် (တမန်တော် ၁၉:၂၊ ၁ ကောရိန္သု ၃:၅၊ ၁၅:၂ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ သခင်ဘုရား၏ ကြွလာမှုကို အဆက်မပြတ် မျှော်လင့်ခြင်းသည် ခရစ်တော်ကိုယ်တိုင် ၎င်း၏ ထပ်ခါတလဲလဲ သတိပေးချက်များတွင် ညွှန်ကြားထားသော စိတ်ဓာတ်ဖြစ်သည် (မဿဲ ၂၄ ကို ကြည့်ပါ)။ ဤမျှော်လင့်ခြင်းသည် အစပိုင်းတွင် “ထိုနေ့နှင့် အချိန်ကို မည်သူမျှ မသိ” (မဿဲ ၂၄:၃၆) ဟူသော သတိပေးချက်ဖြင့် သတ်မှတ်ခံရပြီး၊ ရှင်ပေါလုသည် ဤသတိပေးချက်ကို သတိမထားမိခဲ့ပေ (၁ သက်သာလောနိတ် ၅:၁၊ ၂၊ ၂ သက်သာလောနိတ် ၂:၁၊ ၂ ကို ကြည့်ပါ)။ သို့သော်လည်း၊ ၎င်း၏ ထိုကြီးမြတ်သောနေ့အတွက် မျှော်လင့်ခြင်းသည် မနည်းမများရှိခဲ့သည် (၁ သက်သာလောနိတ် ၄:၁၅၊ ၁၇၊ ၁ ကောရိန္သု ၁၅:၅၁၊ ၅၂ ကို ကြည့်ပါ)။ အခြားဓမ္မသစ်ကျမ်းရေးသူများသည် တူညီသော စိတ်ဓာတ်ကို မျှဝေခဲ့သည် (၁ ပေတရု ၄:၇၊ ၂ ပေတရု ၃၊ ၁ ယောဟန် ၂:၁၈၊ ဗျာဒိတ် ၂၂:၁၂၊ ၂၀၊ Ev ၆၉၅၊ AA ၂၆၅ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

We believed. That is, we first believed. The tense of this verb in the Greek points back to the first acceptance of the Christian faith (cf. Acts 19:2; 1 Cor. 3:5; 15:2). The constant expectation of the coming of the Lord is the attitude of mind that Christ Himself enjoined in His repeated warnings (see Matt. 24). This expectation had from the first been qualified by the caution, “of that day and hour knoweth no man” (Matt. 24:36), and Paul was not unmindful of this caution (see 1 Thess. 5:1, 2; 2 Thess. 2:1, 2). Nevertheless, his anticipation of that great day was none the less vivid (see 1 Thess. 4:15, 17; 1 Cor. 15:51, 52). Other NT writers shared the same mood (see 1 Peter 4:7; 2 Peter 3; 1 John 2:18; Rev. 22:12, 20; cf. Ev 695; AA 265).

 

အချိန်သည် မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ပိုမိုကြာရှည်လာသည့်အချက်သည် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်သည် မအောင်မြင်ဟု မဆိုလိုပါ။ ခရစ်တော် ကြွလာမည့်အချိန်မတိုင်မီ ပြီးမြောက်ရမည့် အမှုတစ်ခုရှိပြီး၊ ဖြည့်ဆည်းရမည့် အခြေအနေများ ရှိသည် (Ev ၆၉၄-၆၉၇ ကို ကြည့်ပါ)။ ထိုအချိန်အတွင်း၊ တစ်ဦးချင်းယုံကြည်သူအတွက်၊ အချိန်၏တိုတောင်းမှုနှင့် ခရစ်တော်၏ ပြန်ကြွလာမှု၏ နီးကပ်မှုကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားသော အရေးကြီးသော စိတ်ဓာတ်သည် လိုအပ်သော အမှုကို ပြီးမြောက်ရန်နှင့် လိုအပ်သော အခြေအနေများကို ဖြည့်ဆည်းရန် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သော အားပေးမှုဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ လျှော့ရဲတင်းရဲ ကိုယ်ကျိုးရှာမှုတွင် အိပ်ပျော်နေသူများအတွက် သခင်ဘုရား၏ နေ့သည် သူခိုးကဲ့သို့ ရောက်လာမည်ဖြစ်ပြီး၊ “၎င်းတို့သည် လွတ်မြောက်မည်မဟုတ်” (၁ သက်သာလောနိတ် ၅:၃) ဟူသည်မှာ အမြဲမှန်ကန်နေသည်။

The fact that time has continued longer than was expected does not mean that the word of God has failed. There is a work to be done and there are conditions to be met before Christ can come (see Ev 694–697). In the meantime, for the individual believer, a continuing and vital sense of the shortness of time and the imminence of the return of Christ is an indispensable motivation to complete the necessary work and meet the required conditions. For it remains ever true that for those who sleep in lukewarm self-indulgence the day of the Lord will come as a thief in the night, and “they shall not escape” (1 Thess. 5:3).

 

၁၂. ည။ ရှင်ပေါလုသည် ၎င်း၏စာဖတ်သူများ၏ လက်ရှိဝိညာဉ်ရေးအခြေအနေကို “အိပ်ပျော်ခြင်း” နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပြီးနောက်၊ လက်ရှိဘဝကို လာမည့်ဘဝနှင့် ညဖြင့်နေ့အဖြစ် ဆက်လက်နှိုင်းယှဉ်သည် (ဟေဗြဲ ၁၀:၂၅ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

12. Night. Having compared the present spiritual condition of his readers to “sleep,” Paul continues the figure by contrasting the present life with that which is to come, as night with day (cf. Heb. 10:25).

 

ဖယ်ရှားပစ်ရန်။ ဂရိစကားလုံး apotithēmi သည် “ဘေးဖယ်ပစ်ရန်”၊ “ကိုယ်မှ ဖယ်ရှားရန်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ဤစကားလုံးသည် ဓမ္မသစ်ကျမ်းတွင် မကောင်းသော အကျင့်များကို ဖယ်ရှားရန် ဖော်ပြရာတွင် အကြိမ်များစွာ သုံးသည် (ဧဖက် ၄:၂၂၊ ၂၅၊ ကောလောသဲ ၃:၈၊ ဟေဗြဲ ၁၂:၁၊ ယာကုပ် ၁:၂၁၊ ၁ ပေတရု ၂:၁ ကို ကြည့်ပါ)။

Cast off. Gr. apotithēmi, “to throw aside,” “to put off from oneself.” This word is used a number of times in the NT to describe the putting aside of evil habits (see Eph. 4:22, 25; Col. 3:8; Heb. 12:1; James 1:21; 1 Peter 2:1).

 

မှောင်မိုက်သော လုပ်ဆောင်မှုများ။ ဤသည်ကို ဖယ်ရှားရမည့် အဝတ်အဖြစ် ဖော်ပြထားသည်။ ၎င်းတို့၏နေရာတွင် ခရစ်ယာန်သည် ခရစ်တော်၏ ထင်ရှားမှု၏ နေ့အလင်းရောင်အတွက် အဆင်သင့်ဖြစ်စေရန် သမ္မာတရားနှင့် ဖြောင့်မတ်မှု၏ သံချပ်ကာကို ဝတ်ဆင်ရမည်။

Works of darkness. Represented here as clothing that must be taken off. In their place the Christian is to put on the armor of truth and righteousness, that he may be ready for the light of the day of Christ’s appearing.

 

သံချပ်ကာ။ ဂရိစကားလုံး hopla သည် “လက်နက်များ” သို့မဟုတ် “လက်နက်ကိရိယာများ” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ Hopla သည် ယောဟန် ၁၈:၃၊ ၂ ကောရိန္သု ၁၀:၄ တွင် “လက်နက်များ” ဟု ဘာသာပြန်ထားပြီး၊ ရောမ ၆:၁၃ တွင် “ကိရိယာများ” ဟု ဘာသာပြန်ထားသည်။ ရှင်ပေါလု၏ ခရစ်ယာန်၏ သံချပ်ကာ ဖော်ပြချက်ကို ဧဖက် ၆:၁၁-၁၈ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ။

Armour. Gr. hopla, “arms,” or “weapons.” Hopla is translated “weapons” in John 18:3; 2 Cor. 10:4, and “instruments” in Rom. 6:13. Compare Paul’s description of the Christian’s armor in Eph. 6:11–18.

 

အလင်းရောင်၏။ “အလင်းရောင်၏ သံချပ်ကာ” သည် “မှောင်မိုက်သော လုပ်ဆောင်မှုများ” နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်ရန် ဤသို့သတ်မှတ်ထားသည်။ ခရစ်ယာန်များသည် “မှောင်မိုက်မှ သူ၏ အံ့ဖွယ်အလင်းရောင်သို့” ခေါ်ယူခံရသည် (၁ ပေတရု ၂:၉)။ ၎င်းတို့သည် “အလင်းရောင်၏ သားသမီးများ” (၁ သက်သာလောနိတ် ၅:၅) ဟု ခေါ်ဝေါ်ခံရပြီး၊ ထို့ကြောင့် ဝိညာဉ်ရေးတိုက်ပွဲကို အလင်းရောင်၏ လက်နက်များဖြင့် ဆင်နွှဲသည်။

Of light. The “armour of light” is so designated to contrast it with the “works of darkness.” Christians are called “out of darkness into his marvellous light” (1 Peter 2:9). They are called “children of light” (1 Thess. 5:5) and consequently fight the spiritual battle with weapons of light.

 

၁၃. ကျွန်ုပ်တို့ လျှောက်လှမ်းကြပါစို့။ ဆိုလိုသည်မှာ ကျွန်ုပ်တို့ နေထိုင်ကြပါစို့၊ ကျွန်ုပ်တို့ ကိုယ်ကျင့်တရားထားရှိကြပါစို့။

13. Let us walk. That is, let us live, let us conduct ourselves.

 

ဖြောင့်မတ်စွာ။ ဂရိစကားလုံး euschēmonōs သည် စကားလုံးအရ “ကောင်းမွန်သောပုံစံဖြင့်”၊ ထို့ကြောင့် “သိမ်မွေ့စွာ”၊ “သင့်လျော်စွာ”၊ “ဂုဏ်သိက္ခာရှိစွာ” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ အင်္ဂလိပ်စကားလုံး “honest” သည် မူလက “ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ Wyclif ၏ ၁ ကောရိန္သု ၁၂:၂၃ ၏ ဘာသာပြန်ကို နှိုင်းယှဉ်ပါ- “ခန္ဓာကိုယ်၏ အစိတ်အပိုင်းများအနက် ကျွန်ုပ်တို့ အလွန်ဂုဏ်မရှိဟု ထင်မြင်သော အရာများအပေါ်တွင် ကျွန်ုပ်တို့သည် ပိုမိုဂုဏ်သိက္ခာထားသည်”။ ရောမ ၁၂:၁၇ တွင် “ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော အရာများ” သည် “ဂုဏ်သိက္ခာရှိပြီး ကောင်းမွန်သော အရာများ” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ဤစကားလုံးသည် ၁ ကောရိန္သု ၁၄:၄၀ နှင့် ၁ သက်သာလောနိတ် ၄:၁၂ တွင်လည်း ပေါ်ထွက်ပြီး၊ အသီးသီး “သင့်လျော်စွာ”၊ “ဖြောင့်မတ်စွာ” ဟု ဘာသာပြန်ထားသည်။

Honestly. Gr. euschēmonōs, literally, “in good fashion,” hence, “gracefully,” “becomingly,” “honorably.” The English word “honest” originally meant “honorable.” Compare Wyclif’s translation of 1 Cor. 12:23, “and vpon those members of the body which we thinke moste vnhonest, put we more honestie on.” Compare Rom. 12:17, where “things honest” means “things honorable and good.” The word occurs also in 1 Cor. 14:40 and 1 Thess. 4:12, where it is translated, respectively, “decently,” “honestly.”

 

နေ့အလျောက်။ မကောင်းသောသူများသည် ၎င်းတို့၏ အကြမ်းဖက်မှုနှင့် တပ်မက်မှုလုပ်ဆောင်မှုများကို ည၏အမှောင်အောက်တွင် ဖုံးကွယ်ရန် ကြိုးစားသည် (၁ သက်သာလောနိတ် ၅:၇၊ ဧဖက် ၅:၁၁၊ ၁၂)။ သို့သော် ခရစ်ယာန်သည် လောကက ၎င်း၏လုပ်ဆောင်မှုများကို မြင်နိုင်သည့်အလျောက် ကိုယ်ကျင့်တရားထားရှိသင့်သည်။ သူသည် ည၏သားမဟုတ်ဘဲ နေ့၏သားဖြစ်ပြီး (၁ သက်သာလောနိတ် ၅:၅)၊ အလင်းရောင်၏ သားအဖြစ် နေထိုင်သင့်သည် (ဧဖက် ၅:၈)။

As in the day. Evil men seek to hide their deeds of violence and lust under cover of night (1 Thess. 5:7; Eph. 5:11, 12). But the Christian should conduct himself as if the world could see what he does. He is a child of the day, not of the night (1 Thess. 5:5), and he should live as a child of light (Eph. 5:8).

 

ဆူညံပွဲလုပ်ခြင်း။ ဂရိစကားလုံး kōmoi သည် “ပျော်ပွဲရွှင်ပွဲများ”၊ “ဆူညံပျော်ရွှင်မှုများ”၊ “သောင်းကျန်းမှုများ” (ဂလာတိ ၅:၂၁၊ ၁ ပေတရု ၄:၃ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

Rioting. Gr. kōmoi, “revelings,” “revelries,” “carousings” (cf. Gal. 5:21; 1 Peter 4:3).

 

အိပ်ရာထဲတွင် ဖောက်ပြန်ခြင်း။ ဂရိစကားလုံး koitai သည် “ဖောက်ပြန်မှု”၊ “အကျင့်ပျက်ခြင်း” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။

Chambering. Gr. koitai, “debauchery,” “immorality.”

 

တပ်မက်မှု။ ဂရိစကားလုံး aselgeiai သည် “ကာမဆန္ဒ”၊ “လွတ်လပ်မှု”၊ “မသင့်လျော်မှု” (၂ ကောရိန္သု ၁၂:၂၁၊ ဂလာတိ ၅:၁၉ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဤစာရင်းတွင်ဖော်ပြထားသော အပြစ်များသည် ရှင်ပေါလု၏ ခေတ်တွင် အထူးသဖြင့် မယုံကြည်သူများအကြား ထင်ရှားခဲ့သည် (ရောမ ၁:၂၄-၃၁)၊ သို့သော် ၎င်းတို့သာလျှင် ကန့်သတ်မထားပါ (အခန်း ၂:၃၊ ၂၁-၂၄ ကို ကြည့်ပါ)။

Wantonness. Gr. aselgeiai, “sensuality,” “licentiousness,” “indecency” (cf. 2 Cor. 12:21; Gal. 5:19). The sins in this list were especially prevalent among the heathen in Paul’s day (Rom. 1:24–31), but were by no means limited to them (see ch. 2:3, 21–24).

 

ရန်ဖြစ်ခြင်း။ ဂရိစကားလုံး eris သည် “ရန်ဖြစ်ခြင်း” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။

Strife. Gr. eris, “quarreling.”

 

မနာလိုမှု။ ဂရိစကားလုံး zēlos သည် “မနာလိုမှု” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။

Envying. Gr. zēlos, “jealousy.”

 

၁၄. ဝတ်ဆင်ကြပါ။ ကျမ်းပိုဒ် ၁၂ တွင် ခရစ်ယာန်သည် “အလင်းရောင်၏ သံချပ်ကာ” ကို ဝတ်ဆင်ရန် တိုက်တွန်းခံရသည်။ ယခုအခါ ရှင်ပေါလုသည် ခရစ်တော်ကိုယ်တိုင်ကို ခရစ်ယာန်၏ သံချပ်ကာအဖြစ် ဖော်ပြသည်။ သို့သော် ၎င်း၏ ဝတ်ဆင်ထားသော ဤဘဝသည် သန့်ရှင်းမှုတွင် ကြီးထွားမှု၏ နေ့စဉ်အတွေ့အကြုံတွင် အဆက်မပြတ် သက်တမ်းတိုးရမည်ဖြစ်သည် (ဧဖက် ၄:၂၄၊ ကောလောသဲ ၃:၁၂-၁၄)။ ဤဖွံ့ဖြိုးမှု၏ အဆင့်သစ်တစ်ခုစီသည် ခရစ်တော်ကို အသစ်ဝတ်ဆင်ခြင်းအဖြစ် မှတ်ယူနိုင်ပြီး၊ ဤပြောင်းလဲမှုအတွေ့အကြုံတွင် ဇွဲရှိသော ခရစ်ယာန်သည် ခရစ်တော်၏ ဘဝနှင့် အကျင့်စရိုက်ကို ပိုမိုပြည့်စုံစွာ အတုယူပြီး လောကသို့ ၎င်းကို ထင်ဟပ်ပြသမည် (၂ ကောရိန္သု ၃:၂၊ ၃၊ COL ၆၉၊ ဂလာတိ ၄:၁၉ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

14. Put ye on. In v. 12 the Christian is exhorted to put on “the armour of light.” Now Paul represents Christ Himself as the Christian’s panoply. But this life with which he has been clothed must be continually renewed in the day-by-day experience of growth in sanctification (Eph. 4:24; Col. 3:12–14). Each new step in this development may be regarded as a new putting on of Christ, and the Christian who perseveres in this transforming experience will more and more perfectly imitate the life and character of Christ and reflect Him to the world (see Cor. 3:2, 3; COL 69; cf. Gal. 4:19).

 

ဇာတိသားအား။ ဆိုလိုသည်မှာ ဖောက်ပြန်သော ရုပ်ခန္ဓာသဘာဝ (အခန်း ၈:၁-၁၃ ကို ကြည့်ပါ)။ ခန္ဓာကိုယ်၏ လိုအပ်ချက်များအတွက် ပြင်ဆင်မှု ပြုလုပ်ရမည်ဖြစ်သော်လည်း ခရစ်ယာန်သည် သန့်ရှင်းမှုမရှိသော ရုပ်ခန္ဓာဆန္ဒများ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် ဖြည့်ဆည်းမှုအတွက် စဉ်းစားမှု မပြုသင့်ပါ။ ဇိမ်ခံမှုနှင့် ကိုယ်ကျိုးရှာမှုဘဝသည် ခရစ်ယာန်သည် သုတ်သင်ရန် ကြိုးစားသင့်သော ဇာတိသားဆန္ဒများကို လှုံ့ဆော်ပေးသည် (အခန်း ၆:၁၂၊ ၁၃၊ ၈:၁၃)။ ထို့ကြောင့် ရှင်ပေါလုသည် ယုံကြည်သူများအား ထိုအရာများအတွက် ၎င်းတို့၏ အတွေးများကို မပေးရန် သတိပေးသည်။

The flesh. That is, the depraved physical nature (see ch. 8:1–13). Provision must be made for the needs of the body, but the Christian must take no thought for the excitement and gratification of unholy physical cravings. A life of luxury and self-indulgence stimulates those fleshly impulses that the Christian should seek rather to mortify (chs. 6:12, 13; 8:13). Therefore Paul warns believers not to give their thoughts to such things.

 

၁၄. စစ်မှန်သော ယုံကြည်သူများအကြား သံသယဖြစ်ဖွယ်ဘာသာတရားမရှိပါ။—စစ်မှန်သော ခရစ်ယာန်များသည် သံသယဖြစ်ဖွယ် ဘာသာတရားမရှိပါ။ ၎င်းတို့သည် သခင်ယေရှုခရစ်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး၊ ဇာတိသားအား၊ ၎င်း၏ တပ်မက်မှုများကို ဖြည့်ဆည်းရန် မည်သည့်ပြင်ဆင်မှုမျှ မပြုလုပ်ထားပါ။ ၎င်းတို့သည် သခင်ယေရှုထံမှ အမိန့်များကို အစဉ်တစိုက် ရှာဖွေနေပြီး၊ ကျွန်သည် ၎င်း၏ သခင်ထံသို့ သို့မဟုတ် အိမ်ဖော်သည် ၎င်း၏ သခင်မထံသို့ ကြည့်ရှုသည့်အလျောက် ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ ကရုဏာတော်သည် မည်သည့်နေရာသို့ ဦးဆောင်သွားစေကာမူ၊ ၎င်းတို့သည် သွားရန် အဆင်သင့်ဖြစ်နေသည်။ ၎င်းတို့သည် မိမိကိုယ်ကို ဂုဏ်ယူမှု မပြုပါ။ ၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့ပိုင်ဆိုင်သော အရာများ—ပညာရေး၊ အရည်အချင်းများ၊ ဥစ္စာပစ္စည်းများ—ကို ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အဖြစ် မမှတ်ယူဘဲ၊ ခရစ်တော်၏ မျိုးစုံသော ကျေးဇူးတော်၏ စီမံခန့်ခွဲသူများအဖြစ်နှင့် ခရစ်တော်အတွက် အသင်းတော်သို့ ဆက်ကပ်သူများအဖြစ် မှတ်ယူသည်။ ၎င်းတို့သည် သခင်ဘုရား၏ တမန်များဖြစ်ပြီး၊ မှောင်မိုက်ထဲတွင် အလင်းရောင်ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့၏ နှလုံးသည် ခရစ်တော်၏ ကြီးမြတ်သော နှလုံးနှင့် တစ်ညီတစ်ညွတ်တည်း ခုန်လှုပ်သည် (MS ၁a၊ ၁၈၉၀)။

14. No Doubtful Piety Among True Believers.—Sincere Christians have no doubtful piety. They have put on the Lord Jesus Christ, and have made no provision for the flesh, to fulfill the lusts thereof. They are constantly looking to Jesus for His orders, as a servant looks to His master, or as a maid looks to her mistress. Wheresoever God’s providence may lead, they stand ready to go. They take no glory to themselves. They do not call anything they have—learning, talents, property—their own, but regard themselves as only stewards of the manifold grace of Christ, and servants to the church for Christ’s sake. These are messengers of the Lord, a light amid the darkness. Their hearts throb in unison with the great heart of Christ (MS 1a, 1890).

 

 

ဖရန်စစ် ဒီး၊ နီကိုးလ်၊ တည်းဖြတ်၊ ဆဲဗင်း-ဒေး အဒဗင်တစ်ဘိုင်ဘယ် မှတ်ချက်စာအုပ်၊ အတွဲ ၇ (ရိဗျူးအန်း ဟဲရယ်လ် ပုံနှိပ်တိုက်၊ ၁၉၈၅)၊ ၃၀၄။

Francis D. Nichol, ed., The Seventh-Day Adventist Bible CommentaryA, vol. 7 (Review and Herald Publishing Association, 1985), 304.

 

 

အခန်း ၁၃ အတွက် ထပ်လောင်းမှတ်ချက်

additional note on chapter 13

 

ဓမ္မသစ်ကျမ်းရေးသူအချို့သည် ခရစ်တော်၏ ကြွလာမှုကို ချက်ချင်းဖြစ်ပေါ်မည့်အရာအဖြစ် တစ်ခါတစ်ရံ ပြောဆိုပုံရသည်။ အောက်ပါကျမ်းပိုဒ်များကို ဤသို့သော ဥပမာများအဖြစ် မကြာခဏ ကိုးကားလေ့ရှိသည်- ရောမ ၁၃:၁၁၊ ၁၂၊ ၁ ကောရိန္သု ၇:၂၉၊ ဖိလိပ္ပိ ၄:၅၊ ၁ သက်သာလောနိတ် ၄:၁၅၊ ၁၇၊ ဟေဗြဲ ၁၀:၂၅၊ ယာကုပ် ၅:၈၊ ၉၊ ၁ ပေတရု ၄:၇၊ ၁ ယောဟန် ၂:၁၈။

Certain of the New Testament writers sometimes seem to speak of the coming of Christ as immediately due. The following texts are often cited as typical illustrations of this: Rom. 13:11, 12; 1 Cor. 7:29; Phil. 4:5; 1 Thess. 4:15, 17; Heb. 10:25; James 5:8, 9; 1 Peter 4:7; 1 John 2:18.

 

အချို့သူများသည် ကျမ်းရေးသူများသည် မျှော်လင့်ချက်မရှိသော မမှန်ကန်သူများဖြစ်သည် သို့မဟုတ် အနည်းဆုံး ခရစ်တော်၏ ကြွလာမှု၏ အချိန်နှင့်ပတ်သက်၍ မည်သည့်အရာမျှ မသိနိုင်ဟု အလျင်အမြန် နိဂုံးချုပ်လိုကြသည်။ သို့သော် သက်သေအထောက်အထားသည် ထိုသို့သော နိဂုံးချုပ်မှုကို မလိုအပ်ပါ။

Some would hasten to conclude that the Bible writers were hopelessly mistaken men, or at least, that nothing can be known regarding the time of Christ’s coming. But the evidence requires no such conclusion.

 

ကမ္ဘာကြီး၏ အဆုံးသတ် သို့မဟုတ် ခရစ်တော်၏ ကြွလာမှုနှင့်ပတ်သက်သော ကျမ်းစာတွင် ထပ်ခါတလဲလဲ ဆွေးနွေးမှုတွင် အချို့သော အချက်များ ထင်ရှားစွာ ပေါ်ထွက်လာသည်။ ဤအချက်များအလင်းတွင်၊ ကျမ်းစာများ၏ ဝိညာဉ်ရေးရာ လှုံ့ဆော်မှုနှင့် ကြွလာမှု၏ သိမ်မွေ့သော အချက်နှင့် လုံးဝသဟဇာတဖြစ်သော နိဂုံးချုပ်မှုတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိနိုင်သည်ဟု ကျွန်ုပ်တို့ ယုံကြည်သည်။ ထိုအချက်များမှာ-

Certain facts stand out clearly in the repeated scriptural discussion of the end of the world, or the coming of Christ. And in the light of these facts it is possible, we believe, to reach a conclusion wholly consistent with belief in the inspiration of Scriptures, and the solemn fact of the advent. These facts are:

 

၁. ကျမ်းရေးသူများသည် ကြွလာမှု၏ သေချာမှုကို အမြဲပြောဆိုသည်။ ၎င်းသည် ဓမ္မဟောင်းနှင့် ဓမ္မသစ်ကျမ်းရေးသူများနှစ်ဦးစလုံးအတွက် မှန်ကန်သည်။ ကျမ်းစာကို ၎င်း၏ အထင်ရှားဆုံး အဓိပ္ပာယ်ဖြင့် ဖတ်ရှုသူတိုင်းသည် “သခင်ဘုရား၏ နေ့သည် ရောက်လာလိမ့်မည်” (၂ ပေတရု ၃:၁၀) ဟု နိဂုံးချုပ်သည်။

1. The Bible writers always speak of the certainty of the advent. This is true of both OT and NT writers. Any reader of the Bible who takes its words in their most evident meaning, concludes that “the day of the Lord will come” (2 Peter 3:10).

 

၂. ဤအကြောင်းအရာကို ပြောဆိုသော ကျမ်းရေးသူများသည် လူတိုင်းနှင့် ဖန်ဆင်းမှုအားလုံးအတွက် ဖြစ်ပေါ်မည့် ကြီးမြတ်မှု၊ ဘုန်းတန်ခိုးနှင့် အထွတ်အထိပ်သဘာဝဖြင့် လွှမ်းမိုးခံထားရပုံရပြီး၊ ၎င်းတို့သည် ၎င်းကို ရှေ့ဆက်မည့် တစ်ခုတည်းသော ကြီးမြတ်သော ဖြစ်ရပ်အဖြစ် မကြာခဏ ပြောဆိုသည်။ ဘုရားသခင်၏ နေ့၏ တောက်ပသော အလင်းရောင်သည် တရားဟောသူ၏ မျက်စိနှင့် စိတ်ထဲမှ အခြားအရာအားလုံးကို ဖုံးကွယ်ထားပုံရသည်။。 စာဖတ်သူသည် လှုံ့ဆော်ခံရသော ရေးသူသည် ကြွလာမှုမတိုင်မီ ဖြစ်ပေါ်မည့် အရာများကို အရေးမကြီးသော၊ ကြီးမြတ်သော အထွတ်အထိပ်သို့ နိဒါန်းအဖြစ်သာ မှတ်ယူသည်ဟု ရှင်းလင်းသော ခံစားမှုကို ရရှိသည်။ အမှန်စင်စစ်၊ သူသည် ကြီးမြတ်သော နေ့သည် ၎င်းအပေါ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဟု မကြာခဏ ခံစားရပေမည်။

2. The Bible writers who speak on the subject seem to be so dominated by the grandeur, the glory, the climactic nature of the event for every man and for all creation that they often speak as if it were the one and only great even ahead. The blazing light of the day of God seems often to shut out all else from the prophet’s eye and mind. The reader gains the clear impression that the inspired writer considers all that may precede the advent as but of minor importance, a prologue to the grand climax “toward which the whole creation moves.” Indeed, he may often feel as if the great day were right upon him.

 

ဤကြွလာမှု၏ ထင်ရှားသော ဖော်ပြချက်သည် အာဒံမှ ခုနှစ်ဆက်မြောက် ဧနက်နှင့်အတူ စတင်ခဲ့ပုံရသည်၊ ၎င်းသည် ၎င်း၏ ခေတ်ကာလရှိ ဆိုးယုတ်သူများအား ဤသို့ ကြေငြာခဲ့သည်- “ကြည့်ရှုလော့၊ သခင်ဘုရားသည် ၎င်း၏ သန့်ရှင်းသူများ သောင်းနှင့်ချီဖြင့် ကြွလာပြီး၊ အားလုံးအပေါ် တရားစီရင်ရန်” (ယုဒ ၁၄၊ ၁၅)။ စကားစပ်တွင် ဧနက်သည် ကြွလာမှုသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ နောက်ပိုင်းတွင် ဖြစ်ပေါ်မည်ဟု ရှင်းပြခဲ့သည်ဟု အကြံပြုချက်မရှိပါ။ အမှန်စင်စစ်၊ ၎င်းသည် ထိုအရာကို မသိခဲ့ပေ။ ၎င်းထံသို့ ဖော်ပြခံရသည်မှာ သခင်ဘုရားသည် တရားစီရင်ရန် ကြွလာမည်ဖြစ်သည်၊ ထို့ထက်ပိုသည့်အရာမရှိပါ။

This vivid presentation of the advent evidently began with Enoch, “the seventh from Adam,” who declared to the wicked in his day: “Behold, the Lord cometh with ten thousands of his saints, to execute judgment upon all (Jude 14, 15). There is nothing in the context to suggest that Enoch explained that the coming was to be several thousand years later. Indeed, he may not even have known that. There was revealed to him that the Lord would come in judgment; nought else mattered.

 

၃. သမ္မာကျမ်းစာရေးသားသူများသည် သခင်ဘုရား၏နေ့သည် ရုတ်တရက်နှင့် မမျှော်လင့်ဘဲ ရောက်ရှိလာမည်ဟု အလေးပေးဖော်ပြခဲ့ကြသည်။ ခရစ်တော်၏စကားများသည် ဤအချက်ကို အကောင်းဆုံးသက်သေပြသည်။ သူမိန့်တော်မူသည်။ “ထို့ကြောင့် သတိထားကြလော့။ အကြောင်းမူကား၊ သင်တို့၏သခင်သည် မည်သည့်အချိန်တွင် ရောက်လာမည်ကို သင်တို့မသိကြပေ” (မဿဲ ၂၄:၄၂)။ “သင်တို့၏စိတ်နှလုံးများသည် အခါမလပ် စားသောက်မှုများ၊ ယစ်မျိုးမူးယစ်မှုနှင့် ဤဘဝ၏စိုးရိမ်ပူပန်မှုများဖြင့် ဖိစီးခံရပြီး၊ ထိုနေ့သည် သင်တို့အပေါ်သို့ မမျှော်လင့်ဘဲ ရောက်လာမည်ကို သတိထားကြလော့။ အကြောင်းမူကား၊ ထိုနေ့သည် ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးတွင် နေထိုင်သူများအပေါ်သို့ ထောင်ချောက်ကဲ့သို့ ရောက်လာလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် သင်တို့သည် သတိထားကြလော့၊ အမြဲဆုတောင်းကြလော့၊ ဖြစ်ပေါ်လာမည့် ဤအရာအားလုံးမှ လွတ်မြောက်ရန်နှင့် လူသား၏သားတော်ရှေ့တွင် ရပ်တည်နိုင်ရန် ထိုက်တန်သူများဖြစ်ရန်” (လုကာ ၂၁:၃၄-၃၆)။

3. The Bible writers emphasized that the day of the Lord would come suddenly, unexpectedly. Christ’s statements are the best exhibit of this. Said He: “Watch therefore: for ye know not what hour your Lord doth come” (Matt. 24:42). “And take need to yourselves lest at any time your hearts be overcharged with surfeiting, and drunkenness, and cares of this life, and so that day come upon you unawares. For as a snare shall it come on all them that dwell on the face of the whole earth. Watch ye therefore, and pray always, that ye may be accounted worthy to escape all these things that shall come to pass, and to stand before the Son of man” (Luke 21:34–36).

 

ရှင်ပေါလုသည် ကျွန်ုပ်တို့၏သခင်ဘုရား၏စကားများကို ထပ်လောင်းဖော်ပြသည်။ “သခင်ဘုရား၏နေ့သည် ညအခါ၌ သူခိုးကဲ့သို့ ရောက်လာသည်” (၁ သက်သာလောနိတ် ၅:၂)။ ရှင်ပေတရုလည်း အလားတူရေးသားသည်။ “သခင်ဘုရား၏နေ့သည် ညအခါ၌ သူခိုးကဲ့သို့ ရောက်လာလိမ့်မည်” (၂ ပေတရု ၃:၁၀)။

Paul echoes the words of our Lord: “The day of the Lord so cometh as a thief in the night” (1 Thess. 5:2). Peter writes similarly: “The day of the Lord will come as a thief in the night” (2 Peter 3:10).

 

ဤရုတ်တရက်နှင့် မမျှော်လင့်ထားသော ရောက်ရှိလာမှု၏အချက်သည်၊ ထိုကြီးကျယ်သောဖြစ်ရပ်၏ သေချာမှုနှင့်အတူ၊ ရောက်ရှိလာမှု၏ ဟောပြောချက်အား မလွှဲမရှောင်သာ နီးကပ်နေပြီဟူသော အရည်အသွေးကို ပေးအပ်ခဲ့သည်။ အနည်းဆုံးအားဖြင့် အလားအလာရှိသည်။

It is this fact of the suddenness and unexpectedness of the advent, coupled with the certainty of that great event, that inevitably gave to the preaching of the advent the quality of imminency, at least potentially so.

 

သခင်ဘုရားသည် သူ၏ရောက်ရှိလာမှု၏ “နေ့နှင့်အချိန်” (မဿဲ ၂၄:၃၆) ကို ဖော်ပြရန် မသင့်လျော်ဟု ယူဆခဲ့ပြီး၊ ထိုနေ့သည် သူခိုးကဲ့သို့ ရောက်လာမည်ကို သတိမထားမိစေရန် သူ၏နောက်လိုက်များအား အမြဲသတိထားနေရန် တိုက်တွန်းခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် သမ္မာကျမ်းစာ ဓမ္မသစ်ရေးသားသူများသည် ရောက်ရှိလာမှုကို နီးကပ်နေပြီဟူသော အသံဖြင့် ရေးသားမည်ကို အခြားမည်သည့်အရာကို မျှော်လင့်နိုင်မည်နည်း။ ဤအချက်သည် ၎င်းတို့၏လှုံ့ဆော်မှုအပေါ် အရိပ်မထင်စေပါ။ ဗျာဒိတ်ဖြင့်နှင့် ခရစ်တော်ထံမှ တိုက်ရိုက်ညွှန်ကြားချက်ဖြင့်၊ သူသည် ထပ်မံရောက်ရှိလာမည်၊ သူ၏ရောက်ရှိလာမှုသည် ဆူညံသောအချိန်များမတိုင်မီ ဖြစ်ပေါ်မည်၊ ရုတ်တရက်နှင့် မမျှော်လင့်ဘဲ ဖြစ်မည်ကို ၎င်းတို့သိရှိခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတို့နှင့် ၎င်းတို့ဝန်ဆောင်မှုပေးခဲ့သူများသည် အမြဲသတိထားနေရမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် “နေ့နှင့်အချိန်” ကို ၎င်းတို့အား မဖော်ပြခဲ့ပါ။ ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့အား ဗျာဒိတ်ပေးရာတွင် ထိုတစ်ခုတည်းသော ကန့်သတ်ချက်ဖြင့်၊ ၎င်းတို့သည် သခင်ဘုရား၏နေ့နှင့်ပတ်သက်၍ ယုံကြည်သူများအား အဆက်မပြတ် တိုက်တွန်းနှိုးဆော်မှုနှင့် သတိပေးချက်များကို တင်ပြခဲ့သည်။

Now in view of the fact that the Lord did not see fit to reveal the “day and hour” (Matt. 24:36) of His coming, and urged constant watchfulness upon His followers lest that day come upon them as a “thief,” what else should we expect but that the NT writers would write of the advent with the overtone of imminency? This casts no shadow over their inspiration. By revelation, and by direct instruction from Christ, they knew that He would come again, that His coming would be preceded by tumultuous times, that it would be sudden, unexpected, and that they and those to whom they ministered should be in constant watchfulness. But there was not revealed to them the “day and hour.” Hence, with that one limitation on the revelation to them, they presented to the believers the constant exhortation and warning regarding the day of the Lord.

 

ဘုရားသခင်၏အစီအစဉ်တွင် သူ၏ပရောဖက်များသည် ခရစ်တော်၏ရောက်ရှိလာမှု၏ အချိန်ဆိုင်ရာအသွင်အပြင်များနှင့်ပတ်သက်၍ သေချာသောအသိပညာကို မပိုင်ဆိုင်ရန် အမှန်တကယ်ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏သခင်ဘုရားသည် သူ၏အတက်အဆင်းမတိုင်မီ၊ သူ၏အနာဂတ်လုပ်ဆောင်မှုများ၏အချိန်ကို မေးမြန်းသော တပည့်များကို တိတ်ဆိတ်စေခဲ့သည်။ “အချိန်နှင့်ရာသီများကို သိရန်မှာ သင်တို့အတွက်မဟုတ်ပါ၊ ၎င်းတို့ကို ခမည်းတော်သည် သူ၏အခွင့်အာဏာတွင် ထားရှိတော်မူသည်” (တမန် ၁:၇)။

It was most evidently in the plan of God that His prophets should not possess certain knowledge concerning the temporal aspects of Christ’s advent. Our Lord, just before His ascension, silenced His disciples’ questioning as to the timing of His future actions by declaring: “It is not for you to know the times or the seasons, which the Father hath put in his own power” (Acts 1:7).

 

၄. သမ္မာကျမ်းစာရေးသားသူများသည် ချက်ချင်းနေ့ရက်သာမက ဥပမာအားဖြင့် စာတစ်စောင်ပေးပို့ထားသော သတ်မှတ်ထားသောလူအုပ်စုအတွက်သာ ရေးသားခဲ့ခြင်းမဟုတ်ပါ။ အကယ်၍ ထိုသို့ဖြစ်ခဲ့ပါက၊ သမ္မာကျမ်းစာ၏သက်ဆိုင်မှုသည် ဘုရားသခင်၏စာရေးသူများထံမှ သတင်းစကားများကို လက်ခံရရှိခဲ့သော မျိုးဆက်နှင့်အတူ ပြီးဆုံးသွားလိမ့်မည်။ မဟုတ်ပါ၊ ၎င်းတို့သည်—လှုံ့ဆော်မှုရရှိသော စာရေးတံဖြင့်၊ မကြာခဏ အကန့်အသတ်ရှိသော သတိဖြင့်—သခင်ဘုရားပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်အထိ မျိုးဆက်အားလုံးအတွက် ရေးသားခဲ့ကြသည်။ မှန်ပါသည်၊ ၎င်းတို့ရေးသားခဲ့သော အချို့အရာများ—ဥပမာ၊ အရေဖျားလှီးခြင်းနှင့်ပတ်သက်၍—ဓမ္မသစ်ရေးသားသူများရေးသားခဲ့သော မျိုးဆက်အတွက် အထူးသက်ဆိုင်မှုရှိခဲ့ပြီး၊ အခြားအပိုင်းများမှာ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့်၊ ကမ္ဘာ့သမိုင်း၏အထွတ်အထိပ်သို့ ချဉ်းကပ်လာသည်နှင့်အမျှ သက်ဆိုင်မှု တိုးလာခဲ့သည်။

4. The Bible authors wrote not simply for the immediate day or the particular company to which a letter, for example, might be addressed. If that were true, then the relevancy of Scriptures would have ended with the generation that received the messages from God’s penmen. No, they wrote—with inspired pen, and doubtless often without being finitely conscious of it—for all the generations till the Lord should return. True, some things that they wrote—on circumcision, for example—had a particular relevancy for the generation in which the NT authors wrote, while other portions, on the contrary, had increasing relevancy as the climax of earthly history should approach.

 

သမ္မာကျမ်းစာရေးသားသူများသည် သခင်ဘုရားရောက်ရှိလာသည်အထိ နေထိုင်မည့်သူများအားလုံးအတွက် တိုက်တွန်းနှိုးဆော်မှု၊ သတိပေးချက်နှင့် ညွှန်ကြားချက်များဖြင့် ရေးသားခဲ့သည်ဆိုသော အချက်သည်၊ ဓမ္မသစ်ကျမ်းစာထဲတွင် ၎င်း၏ချက်ချင်းနီးကပ်မှုကို ပြောဆိုသော ထုတ်ပြန်ချက်များအပေါ် ထပ်လောင်းအလင်းပေးသည်။ မှန်ပါသည်၊ သမိုင်းအခြေအနေတွင် ကြည့်ပါက၊ သတင်းစကားများသည် ထိုအချိန်တွင် နေထိုင်သော သတ်မှတ်ထားသောလူအုပ်စုထံသို့ ဦးတည်ထားသည်။ အမှန်စင်စစ်၊ သမ္မာကျမ်းစာ၏ ဝိညာဉ်ရေးရာအကြံဉာဏ်အများစုသည် သမိုင်းအချိန်နှင့် သတ်မှတ်ထားသော လူများနှင့်အချိန်များတွင် ထားရှိထားသည်။

This fact, that Bible writers wrote in exhortation, warning, and instruction for all who should live until the advent, throws further light on the matter of the NT statements that speak of its immediacy. True, the messages, viewed in historical context, are addressed to a particular group living at the time. Indeed, most of the spiritual counsel of the Scriptures is placed in a historical context of particular people and particular times of the long ago.

 

သို့သော် အချို့သောယုံကြည်သူများထံသို့ ပြောဆိုထားသော ထုတ်ပြန်ချက်တစ်ခုသည် ၎င်းတို့အတွက်သာမက၊ ၎င်းတို့၏ဝိညာဉ်ရေးဆိုင်ရာ သားစဉ်ရိုးစဉ်များအတွက်လည်း သက်ဆိုင်နိုင်သည်။ ခရစ်တော်သည် သူ၏တပည့်များအား သူ၏ရောက်ရှိလာမှုမတိုင်မီ ဖြစ်ပေါ်မည့် အဓိကဖြစ်ရပ်များကို ဖော်ပြသောအခါ၊ သူသည် နှစ်ထောင်နှစ်ခန့်ကာလကို လွှမ်းခြုံဖော်ပြခဲ့သည်။ သူသည် ယေရုဆလင်မြို့၏ကျဆုံးမှုကို ဖော်ပြရာတွင် စတင်ခဲ့ပြီး မိန့်တော်မူသည်။ “ထို့ကြောင့် သင်တို့သည် ဒံယေလပရောဖက်ပြောဆိုခဲ့သော ဖျက်ဆီးခြင်း၏ ရွံရှာဖွယ်အရာကို သန့်ရှင်းသောနေရာ၌ ရပ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ” (မဿဲ ၂၄:၁၅)။ “သင်တို့” ဟူသော စကားသည် သူချက်ချင်းပြောဆိုနေသော တပည့်များကို ဆိုလိုသည်။ သို့သော် သူသည် “ကြီးစွာသောဆင်းရဲဒုက္ခ” ကို ဆက်လက်ဆွေးနွေးပြီး၊ ဒံယေလ၏ပရောဖက်ပြုချက်တွင် ဖော်ပြခဲ့သော၊ ၁၈ ရာစုသို့ ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်နေသော ဆင်းရဲဒုက္ခကို ဖော်ပြပြီး၊ ထို့နောက် ဤတိုက်တွန်းနှိုးဆော်ချက်ဖြင့် ဆက်လက်ဖော်ပြသည်။ “ထိုအခါ အကယ်၍ မည်သူမဆို သင်တို့အား … ဟုပြောလျှင်” (အခန်းကြီး ၂၃)။ ယခုအခါ ခရစ်တော်သည် သူ၏တပည့်ဆယ်နှစ်ပါးအား ခြိမ်းခြောက်နေသော လှည့်စားမှုများကို သတိပေးနေသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။ သို့သော် စကားစုတစ်ခုလုံး၏အခြေအနေသည် သူသည် ၁၈ ရာစုနှင့်အထက်တွင် နေထိုင်မည့် သူ၏နောက်လိုက်များအတွက်လည်း၊ ပို၍သက်ဆိုင်စွာ ပြောဆိုနေသည်ဟု ကျွန်ုပ်တို့ယုံကြည်ရန် လိုအပ်သည်။

But though a statement is made to certain believers, it may apply not so much to them as to their spiritual descendants. When Christ described to His disciples certain key events that would precede His coming and serve as signs of it, He covered a period of about two millenniums. When He began by describing the fall of Jerusalem, He said, “When ye therefore shall see the abomination of desolation, spoken of by Daniel the prophet, stand in the holy place” (Matt. 24:15). The “ye” meant the disciples, to whom He was immediately speaking. But He continues, discussing the “great tribulation,” of which Daniel had spoken in prophecy, that sweeps on into the 18th century, and follows that with the exhortation: “Then if any man shall say unto you …” (v. 23). Now it may be said that Christ was here again warning His twelve disciples of threatening deceptions. But the whole context requires us to believe that He was speaking also, and even more pertinently, to His followers who would be living in the 18th century and onward.

 

သမ္မာကျမ်းစာ၏ ဤအချက်မှာ၊ ချက်ချင်းရှိနေသော လူအုပ်စုသည် ၎င်းတို့အတွက်သာမက၊ နောက်ပိုင်းမျိုးဆက်အတွက်လည်း၊ ပို၍အထူးသဖြင့် သတင်းစကားတစ်ခု၏ လက်ခံသူများဖြစ်နိုင်သည်ဆိုသည်မှာ၊ ဖြစ်ပေါ်လာမည့်အချို့သောဖြစ်ရပ်များ၏အချိန်ကိုသိရှိရန် အလျင်စလိုသော နိဂုံးချုပ်မှုများသို့ မသွားရောက်ရန် ကျွန်ုပ်တို့ကို ကာကွယ်ပေးသည်။

This fact of Scripture, that the immediately present company may be the recipients of a message, not simply for themselves, but also, and perhaps more particularly, for a later generation, protects us against hurrying to unwarranted conclusions concerning the timing of certain coming events.

 

အတက်အဆင်းပြီးနောက်ချက်ချင်း၊ “ညီအစ်ကိုများ” ထဲတွင် တမန်တော်များအပါအဝင်၊ ခရစ်တော်သည် ၎င်းတို့၏ခေတ်တွင် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာနိုင်သည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့ကြပုံရသည်။ “ထိုတပည့် [ယောဟန်] သည် မသေဘဲ၊ သခင်ဘုရားပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်ကို မြင်ရမည်ဟု ညီအစ်ကိုများအကြား ဤစကားထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်” (ယောဟန် ၂၁:၂၃) (တမန် ၁:၆, ၇ ကိုလည်း ကြည့်ပါ)။

That immediately after the ascension “the brethren,” presumably including the apostles, thought that Christ might return in their day, seems evident: There “went this saying abroad among the brethren, that that disciple [John] should not die” (John 21:23) but rather live to see his Lord return (cf. Acts 1:6, 7).

 

သို့သော်၊ ဓမ္မသစ်ကျမ်းတွင် ဘုရားသခင်သည် သူ၏စာရေးသူများအား ခရစ်တော်ရောက်ရှိလာမှုမတိုင်မီ ကြာရှည်ကာလအကြောင်း အလင်းတစ်စုံတစ်ရာပေးခဲ့သည်ဆိုသော သက်သေအချို့ရှိသည်။ သက်သာလောနိမှူးသို့ ပထမစာတွင် ရှင်ပေါလုသည် ရောက်ရှိလာမှုအကြောင်းရေးသားပြီး မိန့်ဆိုသည်။ “သခင်ဘုရား၏ရောက်ရှိလာမှုအထိ အသက်ရှင်နေထိုင်နေသော ကျွန်ုပ်တို့” (၁ သက်သာလောနိမှူး ၄:၁၅)။ သို့သော် ရှင်ပေါလုသည် သက်သာလောနိမှူးသားများအား သခင်ဘုရား၏နေ့သည် နီးကပ်လာပြီဟု နိဂုံးချုပ်စေလိုခဲ့သလား။ အချို့သူများသည် ထိုသို့နိဂုံးချုပ်ခဲ့ကြပုံရသည်၊ အကြောင်းမူကား၊ သူ၏ဒုတိယစာတွင် သူသည် အကြောင်းအရာသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်။ “ယခုကျွန်ုပ်တို့သည် ကျွန်ုပ်တို့၏သခင်ယေရှုခရစ်၏ရောက်ရှိလာမှုနှင့် သူ့ထံသို့ ကျွန်ုပ်တို့စုရုံးခြင်းအားဖြင့် ညီအစ်ကိုများအား တောင်းပန်သည်၊ ခရစ်တော်၏နေ့သည် နီးကပ်လာပြီဟု ဝိညာဉ်ဖြင့်ဖြစ်စေ၊ စကားဖြင့်ဖြစ်စေ၊ ကျွန်ုပ်တို့ထံမှစာဖြင့်ဖြစ်စေ၊ စိတ်မလှုပ်ရှားမိစေရန်နှင့် စိုးရိမ်မှုမဖြစ်စေရန်” (၂ သက်သာလောနိတ် ၂:၁- ၂)။ ထို့နောက် သူသည် ရောက်ရှိလာမှုမတိုင်မီ ဖြစ်ပေါ်ရမည့် ဖွံ့ဖြိုးမှုများကို ဖော်ပြသည် (အခန်းကြီး ၃-၁၂)။ အဓိကဖွံ့ဖြိုးမှုမှာ အချို့သော “ဖယ်ထုတ်ခြင်း” (အခန်းကြီး ၃) ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုဖယ်ထုတ်ခြင်းသည် ရှင်ပေါလု၏သေဆုံးမှုအလွန်တွင် အများစုဖြစ်ပေါ်မည်ဖြစ်ကြောင်း သူအခြားနေရာ၌ ရှင်းပြသည် (တမန် ၂၀:၂၈-၃၀၊ ၂ တိမောသေ ၄:၆-၈)။ ၎င်းတို့အတွက် ရောက်ရှိလာမှုမတိုင်မီ ဖြစ်ရပ်များကို ဖော်ပြပြီးနောက်၊ သူသည် ရှေ့လာမည့်နေ့ရက်များအတွက် ခိုင်မြဲမှုကို တိုက်တွန်းသည် (၂ သက်သာလောနိတ် ၂:၁၅-၁၇)။

However, there is certain evidence in the NT that God did give a measure of light to His penmen regarding the time that would elapse before Christ’s coming. In his first letter to the Thessalonians Paul wrote of the advent and said, “We which are alive and remain unto the coming of the Lord” (1 Thess. 4:15). But did Paul wish the Thessalonians to conclude that the day of the Lord was virtually upon them? Evidently some thus concluded, for in his second letter he returns to the subject: “Now we beseech you, brethren, by the coming of our Lord Jesus Christ, and by our gathering together unto him, that ye be not soon shaken in mind, or be troubled, neither by spirit, nor by word, nor by letter as from us, as that the day of Christ is at hand” (2 Thess. 2:1, 2). Then he proceeds to describe developments that must take place before the advent (vs. 3–12). The key development would be a certain “falling away” (v. 3). But that “falling away,” Paul elsewhere explains, would take place largely after his death (Acts 20:28–30; 2 Tim. 4:6–8). Having outlined for them certain events preceding the advent, he exhorts them to steadfastness for the days ahead (2 Thess. 2:15–17).

 

သူ၏သေဆုံးရာအကျဉ်းခန်းတွင် ရှင်ပေါလုသည် သူ၏ဝိညာဉ်ရေးသားတော်တီမောသေထံသို့ ရေးသားသည်။ “သင်သည် သက်သေများစွာထံမှ ကျွန်ုပ်ထံမှ ကြားသိခဲ့သောအရာများကို၊ အခြားသူများကို သင်ကြားပေးနိုင်သော သစ္စာရှိသူများထံသို့ အပ်နှံလော့” (၂ တိမောသေ ၂:၂)။ ခရစ်တော်ရောက်ရှိလာမှုမတိုင်မီ အချိန်ကာလတစ်ခုရှိမည်ကို ရှင်ပေါလုသည် တိမောသေအား ညွှန်ကြားနေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

In his death cell Paul wrote to his spiritual son Timothy: “The things that thou hast heard of me among many witnesses, the same commit thou to faithful men, who shall be able to teach others also” (2 Tim. 2:2). It is clear that Paul was instructing Timothy that some period of time lay ahead ere Christ would come.

 

၁ သက်သာလောနိတ် ၄:၁၅ တွင် ရှင်ပေါလုသည် “ကျွန်ုပ်တို့” ဟူသော စကားကို အသုံးပြုသောအခါ၊ သူကိုယ်တိုင်ပါဝင်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ နောက်ဆုံးနေ့ရက်များတွင် နေထိုင်မည့် ခရစ်ယာန်ယုံကြည်သူများကို ပြောဆိုနေခြင်းဖြစ်သည်။ “ကျွန်ုပ်တို့” ဟူသော စကားသည် ရာစုနှစ်များကို ဖြတ်သန်းနေသော သစ္စာရှိသူများ၏ မပြတ်မသြတ်သော အဖွဲ့အစည်းထဲတွင် သူ၏ပါဝင်မှုကို ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ဖော်ပြသည်။

It is evident, therefore, that when Paul used “we” in 1 Thess. 4:15 he did not include himself, but was speaking of those of the Christian believers who would be living in the last days. The “we” simply indicated his belonging to the unbroken company of the faithful who span the centuries.

 

ရှင်ပေတရုရေးသားသည်။ “အရာအားလုံး၏အဆုံးသည် နီးကပ်လာပြီ။ ထို့ကြောင့် သတိထားကြလော့၊ ဆုတောင်းခြင်းအတွက် သတိထားကြလော့” (၁ ပေတရု ၄:၇)။ ထိုစကားများသည် သူရေးသားခဲ့သော ချက်ချင်းရှိနေသော လူအုပ်စုအတွက် သက်ဆိုင်သလား။ အဖြေမှာ မဟုတ်ဟု ထင်ရသည်၊ အကြောင်းမူကား၊ သူ၏ဒုတိယစာတွင်—ပထမစာပြီးနောက် မည်မျှကြာသည်ကို ကျွန်ုပ်တို့မသိ—ဤသို့ရေးသားသည်။ “သန့်ရှင်းသော ပရောဖက်များမှ ယခင်ပြောဆိုခဲ့သော စကားများနှင့် ကျွန်ုပ်တို့၊ သခင်ဘုရားနှင့် ကယ်တင်ရှင်၏ တမန်တော်များ၏ ပညတ်တော်များကို သတိရရန်၊ နောက်ဆုံးနေ့ရက်များတွင် ၎င်းတို့၏တပ်မက်မှုအတိုင်း လျှောက်လှမ်းသော ကဲ့ရဲ့သူများသည် ပေါ်ထွက်လာလိမ့်မည်၊ ၎င်းတို့သည် ‘သူ၏ရောက်ရှိလာမှု၏ ကတိသည် မည်သည့်နေရာ၌ရှိသနည်း’ ဟု ပြောဆိုကြလိမ့်မည်” (၂ ပေတရု ၃:၂-၄)။ ဤစကားများသည် ရှင်ပေတရုသည် အချို့သော ကဲ့ရဲ့သူများကို ထုတ်လုပ်မည့် အနာဂတ်ဖွံ့ဖြိုးမှုတစ်ခုကို မျှော်လင့်နေသည်ဟု အကျိုးသင့်အကြောင်းသင့် အကြံပြုသည်။

Peter wrote: “But the end of all things is at hand: be ye therefore sober, and watch unto prayer” (1 Peter 4:7). Did those words apply, necessarily, to the immediate company to whom he wrote? The answer seems to be No, for we read in his second epistle—written how long after the first we know not—“That ye may be mindful of the words which were spoken before by the holy prophets, and of the commandment of us the apostles of the Lord and Saviour: knowing this first, that there shall come in the last days scoffers, walking after their own lusts, and saying, Where is the promise of his coming?” (2 Peter 3:2–4). These words most reasonably suggest that Peter was looking forward to some future development that would produce a certain kind of scoffers.

 

အထူးသတိပြုရမည်မှာ၊ ရှင်ပေတရုသည် ရောက်ရှိလာမည့်အကြောင်းကို ဆွေးနွေးရာတွင်၊ ယုံကြည်သူများအား “သန့်ရှင်းသော ပရောဖက်များမှ ယခင်ပြောဆိုခဲ့သော စကားများကို သတိရရန်” တိုက်တွန်းသည်။ ဤစာတမ်းတွင် အစောပိုင်းတွင် သူဖော်ပြခဲ့သည်။ “ကျွန်ုပ်တို့တွင် ပို၍သေချာသော ပရောဖက်ပြုချက်စကားရှိသည်၊ သင်တို့သည် ထိုစကားကို သတိပြုရန်ကောင်းသည်၊ ၎င်းသည် မှောင်မိုက်သောနေရာ၌ ထွန်းလင်းသော အလင်းရောင်ကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး၊ နေ့ရက်သာမန်ဖြစ်လာသည်အထိ၊ သင်တို့၏စိတ်နှလုံးထဲတွင် နေ့မနက်ကြယ်ထွက်ပေါ်လာသည်အထိ” (၂ ပေတရု ၁:၁၉)။ ရှင်ပေတရုသည် ရောက်ရှိလာမှုမတိုင်မီ အချိန်ကာလတစ်ခုကြာရမည်ဟု သင်ကြားခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားသည်။ ယုံကြည်သူများသည် “နေ့ရက်သာမန်ဖြစ်လာသည်အထိ” ပရောဖက်ပြုချက်၏အလင်းကို လိုက်နာရမည်ဖြစ်သည်။ အလားတူပုံစံဖြင့် ရှင်ပေါလုသည် သက်သာလောနိတ်သားများအား ဖော်ပြသည်။ “ညီအစ်ကိုများမှာ၊ အချိန်နှင့်ရာသီများအကြောင်း ကျွန်ုပ်ရေးသားရန်မလိုအပ်ပါ။ အကြောင်းမူကား၊ သခင်ဘုရား၏နေ့သည် ညအခါ၌ သူခိုးကဲ့သို့ ရောက်လာသည်ကို သင်တို့ကိုယ်တိုင် အပြည့်အဝသိရှိကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ‘ငြိမ်းချမ်းရေးနှင့်လုံခြုံရေး’ ဟုပြောသောအခါ၊ ရုတ်တရက် ဖျက်ဆီးခြင်းသည် ကိုယ်ဝန်ဆောင်မိန်းမအား မီးဖွားဝေဒနာကဲ့သို့ ရောက်လာလိမ့်မည်။ ၎င်းတို့သည် လွတ်မြောက်နိုင်မည်မဟုတ်ပါ။ သို့သော် ညီအစ်ကိုများမှာ၊ သင်တို့သည် မှောင်မိုက်ထဲတွင်မရှိကြပါ၊ ထိုနေ့သည် သင်တို့အပေါ်သို့ သူခိုးကဲ့သို့ ရောက်လာမည်မဟုတ်ပါ” (၁ သက်သာလောနိတ် ၅:၁-၄)။

Note particularly this, that Peter, in discussing the coming advent, calls upon the believers to “be mindful of the words which were spoken before by the holy prophets.” Earlier in this same epistle he declared, “We have also a more sure word of prophecy; whereunto ye do well that ye take heed, as unto a light that shineth in a dark place, until the day dawn, and the day star arise in your hearts” (2 Peter 1:19). That Peter taught that some period of time must elapse ere the advent is evident from his words. The believers were to follow the prophetic light “until the day dawn.” In similar vein Paul declared to the Thessalonians: “But of the times and the seasons, brethren, ye have no need that I write unto you. For yourselves know perfectly that the day of the Lord so cometh as a thief in the night. For when they shall say, Peace and safety; then sudden destruction cometh upon them, as travail upon a woman with child; and they shall not escape. But ye, brethren, are not in darkness, that that day should overtake you as a thief” (1 Thess. 5:1–4).

 

တမန်တော်များ၏ ပရောဖက်များ၏ရေးသားချက်များသို့ ဤဆွဲဆောင်မှုသည် ဒံယေလပရောဖက်က ရေးသားခဲ့သော ဖြစ်ပေါ်လာမည့်ဖြစ်ရပ်များအကြောင်း ခရစ်တော်၏စကားများကို ထပ်လောင်းဖော်ပြသည်။ “ဖတ်ရှုသူမည်သူမဆို၊ နားလည်ပါစေ” (မဿဲ ၂၄:၁၅)။

This appeal of the apostles to the writings of the prophets echoes the words of Christ concerning what “Daniel the prophet” had written of coming events: “Whose readeth, let him understand” (Matt. 24:15).

 

၅. ယုံကြည်သူများအား ၎င်းတို့၏ခြေလှမ်းများကို ပရောဖက်ပြုချက်၏အလင်းဖြင့် လမ်းညွှန်ရန် တိုက်တွန်းနှိုးဆော်သည့် ဤအခြေအနေတွင်၊ သမ္မာကျမ်းစာတွင် သခင်ဘုရား၏ရောက်ရှိလာမှုနှင့်ပတ်သက်သော သတ်မှတ်ထားသော ပရောဖက်ပြုချက်များပါရှိပြီး၊ ကြီးမားသောအချိန်ကာလများကို ဖော်ပြပြီး၊ ရောက်ရှိလာမှုသည် “နီးကပ်လာပြီ၊ တံခါးဝတွင်ပင်” (မဿဲ ၂၄:၃၃) ဟု သိရှိနိုင်စေသည့် အချက်ကို ကျွန်ုပ်တို့ရောက်ရှိလာသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် အထူးသဖြင့် ဒံယေလနှင့် ဗျာဒိတ်ကျမ်းများကို ရည်ညွှန်းသည်။ ဘုရားသခင်၏ဉာဏ်ပညာအရ၊ ထိုကျမ်းစာများသည် ခရစ်ယာန်ခေတ်ဦးအချိန်တွင် အကောင်းဆုံးအားဖြင့် မှိန်ဖျော့စွာသာ နားလည်ခံရခဲ့သည်။ အမှန်စင်စစ်၊ ဒံယေလ၏ပရောဖက်ပြုချက်အချို့သည် “အဆုံးကာလသို့ရောက်သည်အထိ ပိတ်ထားပြီး တံဆိပ်ခတ်ထားရမည်” (ဒံယေလ ၁၂:၉)။ ၎င်းတို့သည် အဆုံးကာလအတွက် အများစုဖြစ်သည်။

5. In this setting of exhortation to the believers to guide their steps by the light of prophecy we come logically to a consideration of the fact that the Bible contains certain specific prophecies regarding the coming of the Lord, prophecies that deal with great time periods and that enable us to know when the advent is “near, even at the doors” (Matt. 24:33). We refer particularly to the books of Daniel and the Revelation. In the wisdom of God those books were at best but dimly understood in the early centuries of the Christian Era. Indeed, certain of Daniel’s prophecies were to be “closed up and sealed till the time of the end” (Dan. 12:9). They were largely for the time of the end.

 

ယနေ့တွင် ကျွန်ုပ်တို့တွင် ဒံယေလ၏စာမျက်နှာများမှ ထွန်းလင်းလာသော အလင်းရောင်များနှင့် အဖော်ကျမ်းဖြစ်သော ဗျာဒိတ်ကျမ်းရှိသည်။ ၎င်းတို့၏အချိန်ပရောဖက်ပြုချက်များသည် ယခင်က မဖြစ်နိုင်ခဲ့သော နည်းဖြင့် ပရောဖက်ပြုချက်၏ “အချိန်နှင့်ရာသီများ” (၁ သက်သာလောနိတ် ၅:၁) ကို သိရှိနိုင်စေသည်။ ၎င်းတို့၏ပရောဖက်ပြုချက်များသည် အရာအားလုံး၏အဆုံးသည် အမှန်တကယ်နီးကပ်လာပြီဟု ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ သေချာမှုဖြင့် ပြောဆိုနိုင်စေသည်။ ယခုအခါ ထွန်းလင်းတောက်ပလာသော ဤပရောဖက်ပြုချက်စာမျက်နှာများ၏ အင်အားဖြင့်၊ ယနေ့ရောက်ရှိလာမှုလှုပ်ရှားမှုသည် ဘုရားသခင်၏နေ့၏ နီးကပ်မှုနှင့်ပတ်သက်၍ အသေအချာဆုံးသော သတင်းစကားကို ကြေငြာရန် တရားမျှတမှုရှိသည်။

Today we have the flood of added light that shines from the pages of Daniel, and the companion book, the Revelation. Their time prophecies enable us to know, in a way that it was not possible before to know, the prophetic “times and the seasons” (1 Thess. 5:1). Their prophecies enable us to speak with prophetic assurance that the end of all things is, indeed, at hand. It is on the strength of these now brightly lighted pages of prophecy that the Advent Movement today can justify proclaiming a most certain message concerning the nearness of the day of God.

 

ellen g. white comments

1 PP 719; 5T 712

7 4T 93

8 AH 393; CS 257; 1T 220; 2T 435; 5T 181

10 GC 467; MB 18

11 Ev 219; 5T 88,  162, 707; 8T 252

11–14 CH 579

12 CS 231; 5T 382; 8T 18

14 CSW 95, 107; CT 103; FE 290, 465; TM 171; WM 49